Σεραφείμ Κοτρώτσος

Κάτι σημαίνει αυτό, χωρίς, φυσικά, να προδιαγράφει κάποια πολιτική κοσμογονία. Το μήνυμα έφτασε, προφανώς, στους Νίκο Ανδρουλάκη, Σωκράτη Φάμελλο, και Αλέξη Χαρίτση, κι έτσι ακριβώς όπως έφτασε “αρχειοθετήθηκε” στα κομματικά συρτάρια. Ουδείς το ανέδειξε επαρκώς. Οι αποφάσεις έχουν ληφθεί και φαίνεται να παραμένουν ακλόνητες. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (ομού με τα κορυφαία στελέχη) δηλώνει πως δεν αλλάζει η στρατηγική της πολιτικής αυτονομίας προς τις εκλογές, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει απογοητευμένος και θυμωμένος που δεν υπήρξε ανταπόκριση στα επίμονα αιτήματά του για κάθοδο με κοινά ψηφοδέλτια, ο δε επικεφαλής της Νέας Αριστεράς επικαλείται μεν το γαλλικό “Λαϊκό Μέτωπο”, η ομάδα Σακκελαρίδη-Τσακαλώτου, ωστόσο, κάνει την δική της ανάγνωση και προτείνει συνεργασία που θα περιλαμβάνει και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Όλοι επικαλούνται την …κοινωνία, το γεγονός, ωστόσο, ότι στις μετρήσεις πάνω από το 50% επιθυμεί την συνεργασία των δυνάμεων της κεντροαριστεράς καταλήγει στα ίδια συρτάρια.

Πάλι στις μετρήσεις, το σενάριο επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα στην κεντρική σκηνή βρίσκει αρκετούς θιασώτες. Ένας στους τέσσερις στο σύνολο των ψηφοφόρων το αντιμετωπίζει θετικά, τα δε ποσοστά αυξάνουν σημαντικά στις εκλογικές βάσεις των κομμάτων. Κι’ αν στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, κάτι τέτοιο είναι πολύ λογικό, ενδιαφέρον αποκτά ότι αποτελεί επιθυμία σημαντικού τμήματος των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, και –έκπληξη(!)– στο 45% αυτών της Πλεύσης Ελευθερίας- ακόμα κι αν η πρόεδρός της τον αποκαλεί “τουρίστα”, “καταστροφέα”, και δηλώνει πως θα κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να μείνει στο…“λαγούμι”.

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Μεϊκόπουλος δήλωσε (Action24) πως “ο Τσίπρας πρέπει να επιστρέψει άμεσα στην κεντρική σκηνή”, αναφέροντας ότι “όλοι μιλούν γι΄ αυτόν, πολύ περισσότερο απ΄ ότι για τους αρχηγούς των κομμάτων της κεντροαριστεράς”. Είναι ο πρώτος που το λέει ορθά-κοφτά.

Φυσικά, ο Τσίπρας δεν θα πεισθεί από τον Μεϊκόπουλο– είπαμε: ενίοτε είναι πολύ ευχάριστο να μιλούν για εσένα, μπορεί να γίνει δυσάρεστο εάν εμπλακείς ξανά στον καθημερινό πολιτικό ανταγωνισμό.

Όλα αυτά υπογραμμίζουν τα αδιέξοδα ολόκληρου του χώρου και ενός εκάστου ξεχωριστά.

Το ΠΑΣΟΚ είναι υποχρεωμένο να φτάσει μόνο του στις εκλογές και να διακινδυνεύσει ακόμα και να βρεθεί τρίτο κόμμα, ή στην καλύτερη περίπτωση να γράψει μία εκλογική επίδοση που θα απέχει 15 ή και 20 μονάδες από τη Ν.Δ. Εάν, δε, το φθινόπωρο, και μετά τις εξαγγελίες παροχών από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η τελευταία φθάσει δημοσκοπικά το 32% (αυτοί είναι οι υπολογισμοί στο Μαξίμου), και το ΠΑΣΟΚ παραμείνει κολλημένο μεταξύ 10 και 13%, τότε… τετέλεσται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναζητά τρόπους να πείσει ότι η αντιπολιτευτικά μονοθεματική και πολιτικά ανύπαρκτη, όπως την αποκαλει, Πλεύση Ελευθερίας δεν μπορεί να εγγυηθεί την πτώση της κυβέρνησης –μάλλον να ενισχύσει το δίλημμα περί σταθερότητας μπορεί-, και πως ο ίδιος είναι κάτι περισσότερο από το 6-7%, στην καλύτερη περίπτωση, που δείχνουν οι μετρήσεις. Και η Νέα Αριστερά θα συνεχίσει να ομφαλοσκοπεί σχετικά με το εάν οι 8 από τους 11 βουλευτές της πρέπει να κάνουν την καρδιά τους πέτρα και να ενωθούν με τον ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντας τον Τσακαλώτο στην πολιτικά πολυτελή μοναξιά της ιδεολογικής καθαρότητας.

Απέναντι σε αυτόν τον κατακερματισμένο χώρο, η Ζωή Κωνσταντοπούλου συνεχίζει απτόητη τις καλά σκηνοθετημένες κόντρες της στη Βουλή και τις επικοινωνιακά άψογες εμφανίσεις της στα κανάλια, μαζεύοντας εκείνο το τμήμα του εκλογικού σώματος που δεν βλέπει άλλη λύση από την τελική σύγκρουση. Το’ χει πιάσει το νόημα, απέναντι στην αμηχανία και τους πολιτικούς εγωϊσμούς των άλλων, τους “τρολάρει” με προτάσεις για κοινοβουλευτικές συνεργασίες, και ικανοποιείται ακούγοντας τους πάντες να μιλούν γι’ αυτήν.

Εφόσον στις επόμενες μετρήσεις το μοτίβο της δεύτερης θέσης για την Πλεύση Ελευθερίας συνεχιστεί, η πρόεδρός της θα αποδειχτεί μία πολιτική νάρκη που θα σκάσει στα πόδια των αρχηγών (…) της κεντροαριστεράς. Η κατάρα που υποτίθεται ξορκίζουν γίνεται δεύτερη φύση τους και όχι μόνο θα δουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να μπαίνει για τρίτη φορά (αν και δυσκολότερα) στο Μαξίμου, αλλά θα διαπιστώσουν πως ακόμα και τα πιό όμορφα χωριά, όμορφα καίγονται.

Η Ερώτηση ήρθε σε συνέχεια της συνάντησης που πραγματοποίησαν οι Βουλευτές με τους εκπροσώπους της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, όπου ενημερώθηκαν ότι, ενώ βρισκόμαστε λίγες ημέρες πριν το πρώτο κουδούνι της χρονιάς, στα σχολεία της χώρας ήδη υπάρχουν κενά εκπαιδευτικών για την παράλληλη στήριξη των μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες.

Συγκεκριμένα, για το Νομό Μαγνησίας φέτος, 85 μαθητές υπέβαλαν αίτημα για παράλληλη στήριξη, αιτήματα που εγκρίθηκαν  από τον αρμόδιο φορέα (ΚΕΔΑΣΥ). Καθένας από τους εν λόγω μαθητές, δικαιούται καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς εξειδικευμένο εκπαιδευτικό που τους βοηθά να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις των σχολικών μαθημάτων.

Ωστόσο, το Υπουργείο απέστειλε στην Α’ Φάση προσλήψεων μόλις 55 αναπληρωτές εκπαιδευτικούς αρμόδιους να συνδράμουν στο έργο της παράλληλης στήριξης, γεγονός που σημαίνει ότι οι δικαιούχοι μαθητές του Νομού δεν θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν στο μέγιστο τις δυνατότητες της παράλληλης στήριξης, καθώς εφόσον οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί υπολείπονται, κάθε εκπαιδευτικός θα πρέπει να αναλάβει περισσότερα από ένα παιδί για παράλληλη στήριξη.

«Όπως ενημερωθήκαμε από τη Διεύθυνση Α’ Βαθμιας Εκπαίδευσης, οι δικαιούχοι μαθητές, και ειδικότερα αυτοί των μεγαλύτερων τάξεων της Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού, θα καλύπτονται από εκπαιδευτικό για παράλληλη στήριξη μόνο ορισμένες ημέρες τις εβδομάδας. Κάτι τέτοιο εύλογα υπονομεύει την αποτελεσματικότητα του θεσμού, που είναι η μέγιστη δυνατή ενίσχυση των μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες, μέσω της εξατομικευμένης αντιμετώπισης του κάθε μαθητή ανάλογα και με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του», τόνισαν χαρακτηριστικά οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Ο Αλ. Μεϊκόπουλος και η Κ. Παπανάτσιου δεν παρέλειψαν να αναφέρουν ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε επιτύχει την κάλυψη με εξειδικευμένο εκπαιδευτικό και ειδικό εκπαιδευτικό & βοηθητικό προσωπικό του συνόλου των αιτημάτων για παράλληλη στήριξη. Ζήτησαν από την αρμόδια Υπουργό να παρέμβει για να καλυφθούν το συντομότερο δυνατό τα κενά εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης στη Μαγνησία.