Η ιστορία της Λίντσεϊ Κλάνσι, μίας σύγχρονης Μήδειας, είναι από εκείνες που δύσκολα χωρούν σε μία λέξη.

«Μήδεια» ίσως είναι η πρώτη που έρχεται στο μυαλό. Μια μητέρα που σκότωσε τα παιδιά της. Μια πράξη τόσο ακραία και τόσο αδιανόητη, ώστε η κοινωνία σχεδόν αυτόματα αναζητά έναν τρόπο να την τοποθετήσει έξω από κάθε ανθρώπινο μέτρο.

Όμως πίσω από την πράξη υπάρχει η ιστορία μιας γυναίκας που, σύμφωνα με τις καταθέσεις των δικών της ανθρώπων, κατέρρεε ψυχικά μετά τη γέννηση του τρίτου παιδιού της και ζητούσε βοήθεια πριν φτάσει στο σημείο χωρίς επιστροφή.

Αυτό ακριβώς προσπαθεί να αναδείξει η υπεράσπισή της στη δίκη που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Μασαχουσέτη.

Η Κλάνσι, σήμερα 36 ετών, δεν αρνείται ότι σκότωσε τα τρία παιδιά της. Έχει δηλώσει όμως αθώα στις κατηγορίες για ανθρωποκτονία πρώτου βαθμού, με τους δικηγόρους της να υποστηρίζουν ότι την περίοδο των θανάτων έπασχε από επιλόχειο ψύχωση, μια σπάνια αλλά εξαιρετικά σοβαρή ψυχική διαταραχή, η οποία μπορεί να εμφανιστεί μετά τον τοκετό.

Οι εισαγγελείς, από την άλλη πλευρά, υποστηρίζουν ότι η Κλάνσι πήρε συνειδητά και υπολογισμένα την απόφαση να σκοτώσει τα παιδιά της.

Και κάπου ανάμεσα στις δύο αυτές εκδοχές βρίσκεται μια γυναίκα που, σύμφωνα με τους ανθρώπους που τη γνώριζαν καλύτερα, είχε αρχίσει να φωνάζει ότι δεν ήταν καλά.

«Ικέτευε για βοήθεια»

Η πρώην πεθερά της, Σούζαν Κλάνσι κατέθεσε ότι η ψυχική κατάσταση της Λίντσεϊ είχε επιδεινωθεί σημαντικά μετά τη γέννηση του μικρότερου παιδιού της.

Δεν κοιμόταν. Έχανε την όρεξή της. «Ήταν πολύ αγχωμένη και λυπημένη», ανέφερε στο δικαστήριο.

Όταν ο δικηγόρος της υπεράσπισης τη ρώτησε εάν η Λίντσεϊ ενδιαφερόταν να γίνει καλά και αναζητούσε ιατρική βοήθεια, η απάντηση ήταν ξεκάθαρη: «Πάρα πολύ».

Η Σούζαν Κλάνσι την περιέγραψε ως μια πολύ στοργική μητέρα δείχνοντας το πρόσωπο του Ιανού. Η μητέρα που αγαπούσε τα παιδιά της και η μητέρα που τελικά τα σκότωσε. Ίσως όμως ακριβώς αυτή να είναι η πιο δύσκολη πλευρά της υπόθεσης.

«Δεν είμαι εγώ»

Η μητέρα της Λίντσεϊ, Πόλα Μάσγκροουβ, είχε περιγράψει στο δικαστήριο μια κόρη που πάντα ήθελε να γίνει μητέρα.

Ήθελε πολλά παιδιά και, όπως κατέθεσε, πίστευε ότι η μητρότητα ήταν το καλύτερο πράγμα που της είχε συμβεί. Μετά τη γέννηση του Κάλαν, όμως, κάτι άλλαξε.

Τα προβλήματα με τον ύπνο έγιναν έντονα. Η ίδια έστειλε μήνυμα στη μητέρα της λέγοντας ότι ήταν «πολύ άρρωστη». Έναν μήνα πριν από τους θανάτους, πήγε στη μητέρα της και στον τότε σύζυγό της, Πάτρικ Κλάνσι, και τους είπε κάτι που για κάθε γονιό θα ήταν εφιαλτικό να ακούσει: Σκεφτόταν να κάνει κακό στα παιδιά.

Η ίδια, σύμφωνα με την κατάθεση της μητέρας της, επαναλάμβανε:

«Δεν είμαι εγώ. Δεν έχω ξαναζήσει έτσι».

Και η μητέρα της συμφωνούσε.

«Δεν ήταν», είπε. Δεν ήταν η γυναίκα που γνώριζαν.

Η επιλόχειος ψύχωση δεν είναι «μελαγχολία»

Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι η Κλάνσι παρουσίαζε παραισθήσεις και παραληρηματικές ιδέες μετά τη γέννηση του Κάλαν και ότι είχε ήδη λάβει ψυχιατρική θεραπεία. Μάλιστα, είχε νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική για λίγες ημέρες πριν από τους φόνους.

Η αδελφή της, Άλισον Όζγκα, κατέθεσε επίσης ότι η Λίντσεϊ της είχε πει πως αντιμετώπιζε αυτοκτονικές σκέψεις καθημερινά κατά τον τελευταίο μήνα πριν από τις δολοφονίες.

Εδώ βρίσκεται ένα από τα κρίσιμα ερωτήματα της δίκης: πόσο βαριά ήταν η ψυχική της κατάσταση και πόσο είχε γίνει αντιληπτό από τους ανθρώπους και τους επαγγελματίες του χώρου;

Η επιλόχειος ψύχωση δεν είναι απλώς η γνωστή εξάντληση ή η «μελαγχολία» που μπορεί να βιώσει μια νέα μητέρα. Πρόκειται για σπάνια αλλά σοβαρή ψυχική διαταραχή που μπορεί να εμφανιστεί αμέσως μετά τον τοκετό και θεωρείται επείγον ιατρικό περιστατικό.

Και όμως, όταν μιλάμε για τη μητρότητα, πόσο συχνά αντιμετωπίζουμε την εξάντληση ως κάτι φυσιολογικό; Πόσο εύκολα λέμε σε μια γυναίκα που μόλις γέννησε ότι «όλες τα περνούν αυτά»; Πόσο συχνά η αϋπνία, η απόγνωση, το άγχος, οι εμμονικές σκέψεις ή η αίσθηση ότι δεν αναγνωρίζει τον εαυτό της αντιμετωπίζονται ως μια αναμενόμενη συνέπεια της μητρότητας;

Τον Ιανουάριο του 2023, η Λίντσεϊ Κλάνσι στραγγάλισε, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, τα τρία παιδιά της στο σπίτι της στη Μασαχουσέτη.

Η Κόρα ήταν πέντε ετών. Η Ντόσον τριών. Ο Κάλαν μόλις οκτώ μηνών.

Στη συνέχεια η Κλάνσι πήδηξε από το παράθυρο του δεύτερου ορόφου. Επιβίωσε, αλλά έμεινε παράλυτη και σήμερα παρακολουθεί τη δίκη σε αναπηρικό καροτσάκι.

Τρία παιδιά χάθηκαν. Μια οικογένεια διαλύθηκε.

Και τώρα, μέσα στη δικαστική αίθουσα, επιχειρείται να απαντηθεί ένα ερώτημα που δεν αφορά μόνο στην ενοχή ή την αθωότητα μιας γυναίκας.

Αφορά και το τι είχε συμβεί αν την είχαν κρατήσει παραπάνω στην Κλινική. Αν της είχαν δώσει περισσότερο χρόνο ν΄ αναρρώσει, αν είχαν αντιληφθεί τη σοβαρότητα της κατάστασής της. Γιατί δεν θα έπρεπε να δικάζεται μόνο εκείνη.

Στη δίκη οι δικοί της άνθρωποι λένε, πως δεν κοιμόταν, ήταν άρρωστη και φοβόταν τον ίδιο της τον εαυτό. Όσοι συζητούν για τη δίκη λένε πως δεν πρέπει να μετατρέψει μια ψυχική ασθένεια σε δικαιολογία για τον θάνατο τριών παιδιών. Αλλά η μητρότητα πολλές φορές ενώ διαφημίζεται ως η απόλυτη ευτυχία, μπορεί να κρύβει: αγκάθια, διαταραχές, ταλαιπωρία.

Η πραγματικότητα, αν δεν υπάρχει η κατάλληλη στήριξη, μπορεί να είναι πολύ πιο σύνθετη: εξάντληση, αϋπνία, φόβος, ορμονικές αλλαγές, κατάθλιψη, άγχος, ψυχωτικά συμπτώματα. Και τελικά είναι η κραυγή της μάνας, οδήγησε στον αποτρόπαιο θάνατο των ίδιων της των παιδιών. Γιατί κάποιοι δεν αντιλήφθηκαν εγκαίρως, πως πια ο γονεϊκός της ρόλος την «έπνιξε» και μαζί έστειλε στον τάφο και τα αγγελούδια της.

Όπως φαίνεται σε βίντεο του cbs, ο δράστης, ο 46χρονος Τάιλερ Μπράουν από τη Βοστώνη, άνοιξε πυρ ανενόχλητος ρίχνοντας περίπου 50-60 σφαίρες την ώρα που περπατούσε στη Memorial Drive στο Κέιμπριτζ. Τουλάχιστον δώδεκα οχήματα χτυπήθηκαν από σφαίρες.

Ένας αστυνομικός της Πολιτειακής Αστυνομίας και ένας πολίτης, βετεράνος των Πεζοναυτών που διαθέτει άδεια οπλοφορίας, πυροβόλησαν τον δράστη και στη συνέχεια του παρείχαν τις πρώτες βοήθειες. Πλέον ο Μπράουν βρίσκεται υπό κράτηση και νοσηλεύεται με τραυματισμένος στη μονάδα εντατικής θεραπείας σε νοσοκομείο της Βοστώνης.

«Τόσο ο αστυνομικός όσο και ο πολίτης πυροβόλησαν, και ο ύποπτος χτυπήθηκε πολλές φορές στα άκρα», επεσήμανε η Εισαγγελέας της Περιφέρειας Μίντλεσεξ, Μαριάν Ράιαν. Το περιπολικό του αστυνομικού χτυπήθηκε από πυροβολισμούς. 

«Αυτό δεν αρκεί για να περιγράψει το τραύμα που βίωσαν όλοι όσοι βρίσκονταν εκεί έξω, τα άτομα που ήταν στο ποτάμι, περπατούσαν, έσπρωχναν καροτσάκια μωρών, περνούσαν με τα ποδήλατά τους. Γνωρίζουμε ότι το όπλο αυτό είχε τη δυνατότητα να χτυπήσει ανθρώπους στην άλλη πλευρά του ποταμού», υπογράμμισε. «Αυτό το περιστατικό διήρκεσε λίγα λεπτά χάρη στις ενέργειες εκείνου του αστυνομικού και εκείνου του πολίτη», είπε ο Ράιαν.

Ο Μπράουν αντιμετωπίζει αρκετές κατηγορίες, μεταξύ των οποίων ένοπλη επίθεση με πρόθεση δολοφονίας. Δεν είναι σαφές πότε θα παραπεμφθεί.

Ο Δρ. Ντέιβιντ Μπάλτιμορ πέθανε το Σάββατο στο σπίτι του στη Μασαχουσέτη από επιπλοκές διαφόρων τύπων καρκίνου, που είχε, σύμφωνα με τη σύζυγό του Άλις Χουάνγκ.

Η ανακάλυψη που τον έκανε διάσημο στον χώρο της βιολογίας και της ιατρικής ήταν πως ανέδειξε ότι η γενετική πληροφορία δεν ρέει μόνο από το DNA προς το RNA και στη συνέχεια στις πρωτεΐνες, όπως μέχρι τότε θεωρούνταν.

Εντόπισε ένα ιικό ένζυμο, την ανάστροφη τρανσκριπτάση, που καθιστούσε δυνατή τη μεταφορά πληροφορίας και από το RNA προς το DNA. Η εν λόγω ανακάλυψη άνοιξε τον δρόμο για τη μελέτη των ρετροϊών, μεταξύ των οποίων και ο HIV, και έθεσε τις βάσεις για σύγχρονες γονιδιακές θεραπείες.

“Ήταν η πιο καθοριστική στιγμή της καριέρας του. Βγαίνοντας από εκείνη την ομιλία στο M.I.T. Eίπα: «Θα πάρει το Νόμπελ γι’ αυτό»“. Την πρόβλεψη επιβεβαίωσε η Σουηδική Ακαδημία το 1975, απονέμοντάς του το βραβείο μαζί με τον Χάουρντ Τεμίν, που είχε καταλήξει ανεξάρτητα στο ίδιο εύρημα, και τον Ρενάτο Ντουλμπέκο, για τη συμβολή του στη μελέτη των ιών όγκων», είπε ο Ντέιβιντ Μποντσάιν, συνάδελφός του.

Γεννημένος στο Μανχάταν το 1938, ο Δρ. Μπάλτιμορ μεγάλωσε στο Λονγκ Άιλαντ. Ξεχώρισε για την κλίση του στις φυσικές επιστήμες, ενώ σε καλοκαιρινή του εμπειρία σ΄ ένα κέντρο μελέτης τρωκτικών (Jackson Laboratory) συνειδητοποίησε, όπως είχε δηλώσει, ότι «θα μπορούσε να εργαστεί στην πρώτη γραμμή της επιστήμης».

Σπούδασε στο Κολλέγιο Σγουάρθμορ και συνέχισε με διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ όπου η διατριβή του άνοιξε νέους δρόμους στη μελέτη των ιών σε ζωικά κύτταρα. Ακολούθησε ερευνητική θέση στο Ινστιτούτο Σαλκ και, το 1968, διορίστηκε στο M.I.T., όπου και πραγματοποίησε την ανατρεπτική του ανακάλυψη.

Παρά τη διεθνή αναγνώριση, η πορεία του σημαδεύτηκε από μια μακρόχρονη αντιπαράθεση που ξεκίνησε το 1986 ανάμεσα σε δυο επιστήμονες. Η ερευνήτρια Μαργκότ Ο’ Τουλ κατηγόρησε την Τερέζα Ιμανίσι – Κάρι, συνεργάτιδα σε άρθρο που ο Μπάλτιμορ είχε συνυπογράψει, για παραποίηση δεδομένων. Η υπόθεση εξελίχθηκε σε έρευνες από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας και τη Μυστική Υπηρεσία, καθώς και σε πολιτικές ακροάσεις στο Κογκρέσο.

Ο Δρ. Μπάλτιμορ αν και δεν είχε άμεση εμπλοκή στην επίμαχη έρευνα, βρέθηκε στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης. Παρά την υπεράσπισή του, παραιτήθηκε το 1991 από την προεδρία του Πανεπιστημίου Ροκφέλερ. Δικαιώθηκε τελικά το 1996, όταν οι κατηγορίες κατέρρευσαν.

Με το Νόμπελ, το Εθνικό Μετάλλιο Επιστημών και πλήθος άλλων διακρίσεων, ο Δρ. Μπάλτιμορ καθιερώθηκε ως μια εμβληματική μορφή της σύγχρονης βιολογίας. Ο Μποτστάιν τον έχει περιγράψει ως «τον πιο έξυπνο από όλους» στη γενιά του στο M.I.T., ενώ οι μαθητές του τον θυμούνται ως αυστηρό αλλά εμπνευσμένο μέντορα.

Πηγές: The New York Times, Nobel Prize Org, ygeiamou.gr

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, επρόκειτο να απελευθερωθούν μπαλόνια από ένα δίχτυ στην οροφή. Ωστόσο, μια βιτρίνα Lego που είχε στηθεί σε ένα περβάζι ύψους 12 μέτρων στο εσωτερικό του κτιρίου κατέρρευσε και έπεσε πάνω στο πλήθος που βρισκόταν από κάτω, κατά την απελευθέρωση των μπαλονιών, δήλωσε στο NBC News ο επικεφαλής της τοπικής πυροσβεστικής υπηρεσίας.

Δέκα άτομα – τέσσερις ενήλικες και έξι παιδιά – τραυματίστηκαν ελαφρά.

🚨🇺🇸#BREAKING | NEWS ⚠️
Six adults and four children were injured as a massive Lego display collapses on families at a arcade in Massachusetts. Here is video and in slow motion. pic.twitter.com/Hhf4cUrt1d

— Todd Paron🇺🇸🇬🇷🎧👽 (@tparon) December 31, 2024

Τέσσερις από τους τραυματίες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο του Σάλεμ και τέσσερις σε κοντινό ιατρικό κέντρο.

Ο πρώτος έλεγχος δεν έφερε στο φως κάποια απειλή και τώρα οι αστυνομικοί ερευνούν σπιθαμή προς σπιθαμή όλους τους χώρους για δεύτερη φορά ενώ όλοι οι μαθητές έχουν απομακρυνθεί, σε ασφαλές σημείο.

Ήδη αγχωμένοι γονείς έχουν φτάσει στο σημείο, με τους αστυνομικούς να προσπαθούν να τους καθησυχάσουν.

Το περιστατικό κατέγραψαν οι κάμερες του κλειστού κυκλώματος νοσοκομείου στη νοτιοδυτική Βοστώνη των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια έντονης κακοκαιρίας την 28η Ιουνίου.

Tη στιγμή της πλημμύρας βρίσκονταν στο νοσοκομείο περισσότεροι από 100 ασθενείς. Το κτίριο εκκενώθηκε άμεσα κι ευτυχώς κανείς δεν τραυματίστηκε. Το νοσοκομείο ακόμα δεν έχει τεθεί σε λειτουργία, καθώς όπως φαίνεται και στο συγκλονιστικό βίντεο με την οργή και τη δύναμη της φύσης, οι ζημιές είναι τεράστιες.