Γείτονας των κατηγορουμένων κατέθεσε πως εκείνο το μοιραίο απόγευμα δεν είδε τίποτα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με όσα είχε καταθέσει προανακριτικά.

Εισαγγελέας: Στις 9 Ιουνίου είχατε πει ότι από τις 8 μέχρι τις 11 κάποιοι πυροβολούσαν στον αέρα.

Μάρτυρας: Μπορεί να το έχουν γράψει μόνοι τους. Μου είπαν υπέγραψε εδώ και εγώ υπέγραψα.

Εισαγγελέας: Ισχύει ή δεν ισχύει?

Μάρτυρας: Εγώ εκείνη την ώρα έλειπα από το σπίτι.

Ο Εισαγγελέας της έδρας αντέδρασε έντονα τονίζοντας πως η ψευδής κατάθεση τιμωρείται από το νόμο.

Εισαγγελέας: Το δικαστήριο δεν είναι θέατρο της Δευτέρας που ο καθένας λέει ό,τι θέλει. Δεν θα απαλλάξετε εσείς τους κατηγορούμενους ούτε θα τους δικάσετε. Αν το δικό σας παιδί ήταν σε αυτή τη θέση θα θέλατε οι γείτονες να πουν την αλήθεια. Εδώ δικάζονται δύο άνθρωποι για σοβαρότατο έγκλημα. Είναι ιερή στιγμή που απονέμεται δικαιοσύνη.

«Νιώθω μεγάλη αγανάκτηση γιατί εννέα χρόνια τώρα προσπαθώ με μεγάλη προσπάθεια, υπομονή και επιμονή να δικαιωθεί η μνήμη του παιδιού μου», δήλωσε ο πατέρας του Μάριου.

«Θα πρέπει να εστιάσουμε στο αποδεικτικό υλικό και αν αυτό οδηγεί σε ενοχή ή όχι των κατηγορουμένων», είπε από την πλευρά του ο δικηγόρος του κατηγορουμένου, Γρηγόρης Δρόσος.

Στην επόμενη δικάσιμο στις 22 Μαΐου θα προβληθούν και κάποια βίντεο σχετικά με το τραγικό γεγονός. Γονείς, συγγενείς και φίλοι θα ξαναζήσουν εκείνες τις εφιαλτικές στιγμές.

«Πρέπει να αγωνιστούμε για τη δικαίωση του Μάριου. Σκίζεται η ψυχή μας κάθε φορά. Αλλά επειδή ένα κομμάτι έχει φύγει, το υπόλοιπο πρέπει να αγωνιστεί», είπε η μητέρα του Μάριου.

140705 Έχω χρέος να είμαι εδώ γιατί πρέπει να αγωνιστούμε για τη δικαίωση του Μάριου. Σκίζεται η ψυχή μας κάθε φορά. Αλλά επειδή ένα κομμάτι έχει φύγει, το επόμενο πρέπει να αγωνιστεί.

Στην προηγούμενη δικάσιμο είχε διαταχθεί η βίαιη προσαγωγή μαρτύρων, προκειμένου να διασφαλιστεί η παρουσία τους στο δικαστήριο.

Στόχος είναι να διαπιστωθεί ποια ήταν ακριβώς η κατάσταση του 59χρονου και αν τον απασχολούσε κάτι, ώστε να δοθεί εξήγηση στο ερώτημα γιατί δεν αντελήφθη επί τουλάχιστον 13 λεπτά ότι είχε εισέλθει σε λάθος γραμμή μετά από εντολές του σταθμάρχη της Λάρισας.

Παράλληλα, οι δικαστικές αρχές ζήτησαν αιφνιδιαστικά από τους υπευθύνους της Hellenic Train τα ονόματα των υπαλλήλων που εργάζονταν στον σταθμό της Θεσσαλονίκης στη διάρκεια της φόρτωσης της εμπορικής αμαξοστοιχίας προκειμένου να διακριβωθεί αν υπήρχε παράνομη φόρτωση – εκτός, δηλαδή, από τα επίσημα παραστατικά – κάποιου υλικού (όπως διαλυτικό που χρησιμοποιείται σε λαθρεμπόριο καυσίμων), η οποία να σχετίζεται με την τεράστια δυσεξήγητη έκρηξη που καταγράφηκε τη στιγμή της σύγκρουσης των δύο τρένων, αφού, άλλωστε, εντοπίσθηκαν ίχνη τέτοιου είδους ουσίας (ξυλόλιο) στα συντρίμμια των τρένων.

• Οσον αφορά τον κρίσιμο μάρτυρα που είχε συνομιλία με τον μηχανοδηγό, η ύπαρξή του προέκυψε μετά την ενδελεχή εξέταση οπτικού υλικού από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Λάρισας. Στο βίντεο, λοιπόν, φαίνεται ένα άτομο να πλησιάζει το τελευταίο βαγόνι και να μιλά με τον 59χρονο μηχανοδηγό από τις 11.07 έως τις 11.10 μ.μ. και ύστερα, με την αναχώρηση του συρμού, να απομακρύνεται. Από περαιτέρω διερεύνηση διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για τον 34χρονο μηχανοδηγό άλλης αμαξοστοιχίας που εκτελούσε τοπικό δρομολόγιο και είχε σταματήσει στον σταθμό της Λάρισας.

Ετσι, κατόπιν αιτημάτων πραγματογνωμόνων ο 34χρονος κλήθηκε να καταθέσει στις 25 Σεπτεμβρίου στις δικαστικές αρχές. Στην ερώτηση των δικαστικών λειτουργών αν συνομίλησε με τους μηχανοδηγούς της Intercity 62, φέρεται να απάντησε:

• «Από όσο θυμάμαι, εγώ μόνο τους χαιρέτησα με ανάταση του χεριού, αφού είχα σταθμεύσει στη μόρτα, κατεβαίνοντας από την αμαξοστοιχία και πηγαίνοντας στην αποβάθρα». Ο ισχυρισμός αυτός, ωστόσο, έρχεται σε αντίθεση με όσα έχουν αποτυπωθεί στο βίντεο, καθώς σε αυτό φαίνεται να είχε συνεχή συνομιλία με τον 59χρονο μηχανοδηγό που έχασε τη ζωή του. Ο  34χρονος μηχανοδηγός, πάντως, δεν προχώρησε σε διευκρινίσεις και σε ερώτηση των «ΝΕΩΝ».

Τέλος, ιδιαίτερα κρίσιμα θεωρούνται τα δεδομένα από την ανάλυση των κλήσεων των κινητών τηλεφώνων του σταθμάρχη, των εργοδηγών και άλλων προσώπων.

Εν τω μεταξύ, από τη δικογραφία της υπόθεσης προκύπτει ότι ιδιώτες αποπειράθηκαν παραπλανητικά να παρουσιάσουν ψεύτικο θύμα της φονικής σύγκρουσης, με πιθανότερο κίνητρο να εισπράξουν αποζημιώσεις, εκμεταλλευόμενοι ότι πολλά από τα θύματα είχαν απανθρακωθεί και αρχικά δεν υπήρχε δυνατότητα ταυτοποίησής τους.

• Επιπλέον, από βίντεο κάμερας ασφαλείας στον σταθμό Λαρίσης πριν από την αναχώρηση της Intercity προκύπτει ότι στο σημείο βρισκόταν σε κατάσταση μέθης ένας αλλοδαπός ο οποίος εισήλθε «σκουντουφλώντας» στη μοιραία αμαξοστοιχία, βρίσκοντας κι αυτός τραγικό θάνατο στα Τέμπη.

Εξάλλου, στη δικογραφία της υπόθεσης έχει ενταχθεί και ανάλυση από την ΕΛ.ΑΣ. της δήλωσης ανύπαρκτου θύματος της σιδηροδρομικής τραγωδίας από μια «συγγενή» της. Συγκεκριμένα, στον απόηχο της τραγωδίας που συγκλόνισε τη χώρα, η εν λόγω γυναίκα είχε αναφέρει ότι στο τρένο επέβαινε και σκοτώθηκε η 22χρονη αδελφή της, «Αντωνία Αν.» με το ψευδώνυμο «Μικρή Λούκη» και η οποία εμφανιζόταν να διαμένει στην περιοχή της Αγίας Βαρβάρας. Στην πορεία της έρευνας, όμως, διαπιστώθηκε ότι η γυναίκα που είχε δηλώσει τον θάνατο της «συγγενούς» της είχε διαφορετικό όνομα και δεν είχε καν… αδελφή.

Με πληροφορίες από την έντυπη έκδοση της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ

«Εκείνες τις στιγμές ήμουν με τον Μιχάλη πολύ κοντά. Ενώ προσπαθούσαμε να ξεφύγουμε οι Κροάτες μας πρόλαβαν γιατί είχαν γοργό βηματισμό και έρχονταν 4-5 άτομα από αυτούς σε κάθε έναν από εμάς. Εκείνη τη στιγμή προέτρεψα τον Μιχάλη να φύγουμε γιατί οι Κροάτες θα μας περικύκλωναν και κάποιοι εξ’ αυτών είχαν μαχαίρια στα χέρια τους. Την στιγμή που γυρίσαμε με τον Μιχάλη για να τρέξουμε, εκείνη είναι η στιγμή που μας πρόλαβαν οι Κροάτες. Μας χτύπησαν με τα ξύλα και τα σίδερα. Υπήρχαν Κροάτες γύρω μας σε απόσταση πέντε μέτρων που κράταγαν μαχαίρια. Θεωρώ ότι όλοι αυτοί ήταν Κροάτες, γιατί όλοι είχαν το ίδιο ντύσιμο. Ο Μιχάλης έφαγε το ίδιο ξύλο με εμένα από σίδερα και ξύλα. Μαχαίρι δεν είδα εκείνη τη στιγμή, να τον μαχαιρώνουν, αλλά εκεί γύρω υπήρχαν Κροάτες με μαχαίρια».

Περιγράφει τι ακριβώς συνέβη τις κρίσιμες στιγμές και την αλληλουχία των γεγονότων στα «τυφλά» σημεία που δεν κάλυπταν οι κάμερες. Ο μάρτυρας, μεταξύ άλλων, μιλά για Κροάτες που είχαν «μεγάλα μαχαίρια με μεγάλες λάμες που ήταν ορατές από πέντε μέτρα» και για «πολύ αίμα».

Με τους νομικούς εκπροσώπους του θύματος κ.κ Σταυρο Γεωργόπουλο και Χρήστο Μαυρομμάτη να θεωρούν ιδιαίτερα κρίσιμες τις αναφορές του εν λόγω μάρτυρα.

Όπως περιγράφει λοιπόν ακολούθως ο 35χρονος «ενώ τρώγαμε ξύλο και οι δύο, και εγώ και ο Μιχάλης δηλαδή, βρήκαμε ένα χρονικό κενό και πήγαμε να τους ξεφύγουμε γυρνώντας τους την πλάτη και ξεκινώντας να τρέχουμε. Εκείνη τη στιγμή εγώ ταυτόχρονα ενστικτωδώς βγάζω από την τσέπη μου ένα μικρό σουγιαδάκι το οποίο έχω στην κατοχή μου και το οποίο κατασχέθηκε εκείνο το βράδυ.

Ενώ έτρεχα το είχα στο δεξί μου χέρι και ο Μιχάλης βρισκόταν σε απόσταση 4 – 5 μέτρων από εμένα. Τον είχα χάσει από το οπτικό μου πεδίο και όσο έτρεχα εγώ με το σουγιαδακι δεξιά μου, αριστερά και πίσω μου υπήρχαν Κροάτες. Συναντάω πάλι τον Μιχάλη μετά από δευτερόλεπτα, ενώ έτρεχα και αντιλαμβάνομαι ότι τρέχει και αυτός. Συναντιόμαστε λίγο πριν ξεκινήσει ο πεζόδρομος εκεί στο γήπεδο και είδα ότι καταδιωκόταν από τέσσερα άτομα Κροάτες, ενώ από πίσω ακολουθούσαν και άλλοι Κροάτες.

Στο σημείο αυτό μας ξαναπρόλαβαν και τους δύο γιατί ξαναφάγαμε πολλές. Είχαμε απόσταση όμως με το Μιχάλη περίπου 5 έως 6 μέτρα και στο σημείο εκείνο αυτοί που τον καταδίωκαν πρέπει να είδα να κρατάνε μαχαίρια. Οπότε θεωρώ, ίσως το μοιραίο πλήγμα έγινε είτε σε εκείνο το σημείο που και εγώ είδα τα μαχαίρια, είτε στο αμέσως προηγούμενο σημείο που σας ανέφερα που έφαγε το ξύλο. Κι όπου τότε είδα μαχαίρια σε απόσταση τεσσάρων μέτρων από μένα και τον Μιχάλη».

Πέταξα τον σουγιά

Ο ίδιος μάρτυρας που καταγράφηκε να τρέχει – φορώντας κράνος – κοντά στον άτυχο Μιχαλη Κατσουρή στην τελευταία προσπάθεια διαφυγής του (σσ διατυπώθηκαν υπόνοιες χωρίς καμιά επιβεβαίωση ότι μπορεί αυτός να τον κτύπησε όχι σκόπιμα) σημειώνει ακολούθως στην κατάθεσή του «στο μεταξύ ενώ έτρεχα επειδή κατάλαβα ότι θα με περικύκλωναν πάλι οι Κροάτες εγώ πέταξα τον σουγιά, ο οποίος βρέθηκε και κατασχέθηκε και ο οποίος δεν είχε ίχνη αίματος. Τον πέταξα είτε σε εκείνο το σημείο, είτε στο σημείο εκείνο που φαίνεται στο βίντεο ότι είχα τη σωματική επαφή με τον Μιχάλη, ο οποίος ήταν εκ δεξιών μου και στο σημείο εκεί τον ξανασυνάντησα, όπου συναντηθήκαμε να τρέχουμε για να σωθούμε.

Εγώ θεωρώ ότι τον σουγιά τον πέταξα πολύ νωρίτερα, μόλις μπαίναμε στον πεζόδρομο γιατί φοβόμουν ότι θα με περικυκλώσουν. Ομως σε κάθε περίπτωση είμαι σίγουρος ότι κι αν το κρατούσα στο χέρι, ενώ ο Μιχάλης ήταν δίπλα μου σίγουρα δεν τον ακούμπησα με το μαχαίρι αλλά μόνο με χέρι με χέρι ακουμπήσαμε, ώμο με ώμο. Περιμένω την ανάλυση για αυτό. Εκείνη την στιγμή επειδή φοβόμουν για την ζωή μου δεν παρατήρησα καν αν ο Μιχάλης αιμορραγούσε ή όχι».

Μιλάμε για πολύ αίμα

Ο 35χρονος συμπλήρωσε τελικώς στην κατάθεση του για τα ίχνη αίματος από το τραύμα του 29χρονου, αλλά και τον οπλισμό των Κροατών «μετά από συζητήσεις που είχα με τους φίλους μου από την Ελευσίνα, επειδή αυτοί και με άλλα παιδιά έκαναν βόλτα σε όλο το χώρο από κοντά μου είπαν ότι πολλά αίματα ξεκινάνε οι ίδιοι από το πάρκινγκ προς τον πεζόδρομο, συνέχιζαν στον πεζόδρομο και έφταναν μέχρι το περίπτερο, όπως μου είπαν.

Εγώ πρώτος τους είπα τα σημεία των συμπλοκών του Μιχάλη και των δικών μου με τους Κροάτες και που πιθανολογούσα ότι μπορεί να έχει τραυματιστεί στην πρώτη ή στη δεύτερη συμπλοκή. Και μετά αυτοί μου επιβεβαίωσαν τα σημεία και ίχνη του αίματος και την πορεία του θανόντος. Μιλάμε για πολύ αίμα. Τα μαχαίρια που κρατούσαν οι Κροάτες ήταν μεγάλα μαχαίρια με μεγάλες λάμες που ήταν ορατές από τα πέντε. Αν υπήρχε κάποιο πρόσωπο που θα είχε δει ποιος προκάλεσε αυτή τη ζημιά στον Μιχάλη θα το ήξερα γιατί έχουν περάσει αρκετές μέρες από τότε.

Θα ήθελα τέλος να πω ότι οι Έλληνες που είχαν ενωθεί με τους Κροάτες ήταν μειοψηφία, ωστόσο κρατούσαν όλοι κάτι στα χέρια τους και στο μέτρο που μπορώ εγώ να πω είναι ότι οι Έλληνες ήταν πιο πίσω γιατί άκουγα κροατικά. Αυτός που τους έφερε εκεί, πρώτον πρέπει να ήξερε πολύ καλά τους δρόμους, γιατί τους έφερε από την πίσω πλευρά από τον Περισσό, γιατί είχε μελετήσει την διαδρομή και δεύτερον, στο σημείο που έγιναν τα επεισόδια δεν υπάρχουν κάμερες και είναι κάπως τυφλό το σημείο. Τέλος πιθανολογώ ότι αυτός που έκανε στον Μιχάλη δεν έμεινε ως το τέλος και αποχώρησε νωρίτερα.»