Την είδηση της απώλειάς της έκαναν γνωστή με αναρτήσεις τους φίλοι και συνοδοιπόροι της στον λογαριασμό της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Επέλεξες να ζεις στη σκιά του Μανώλη, όμως ήσουν σπουδαία. Αναπαύσου γαλήνια αγαπημένη μου Τζώρτζια Αργυροπούλου, Γωγώ Αργυρου, φίλη μου, κουμπάρα μου, συντρόφισσά μου. Μας αφήνεις βαρύ χρέος», γράφει φίλη της.

Αξίζει να σημειωθεί πως, στις 30 Μαρτίου συμπληρώνονται πέντε χρόνια από τον θάνατο του συζύγου της.

Με τον Μανώλη Γλέζο παντρεύτηκαν το 1986.

Για την απώλειά της ο Δημήτρης Παπαδημούλης έγραψε «:Έφυγε από την ζωή ξαφνικά πριν από λίγο, η Τζώρτζια Γλέζου, η αγαπημένη σύντροφος του συμβόλου της Εθνικής Αντίστασης Μανώλη Γλέζου τις τελευταίες δεκαετίες. Με την αγαπημένη μου Τζώρτζια, την Γωγώ Αργυροπούλου, μας έχουν συνδέσει κοινοί αγώνες, αξίες καθώς και στενοί συναγωνιστικοί αλλά και φιλικοί δεσμοί πολλών χρόνων. Υπήρξε βράχος δίπλα στον μεγάλο Μανώλη Γλέζο,. Ήταν μια ισχυρή προσωπικότητα με πολλά χαρίσματα.Την αποχαιρετούμε με απέραντη θλίψη και οδύνη. Τραγική σύμπτωση: Σε λίγες ώρες, στις 30 Μαρτίου, συμπληρώνονται πέντε χρόνια από τον θάνατο του Μανώλη Γλέζου. Αντίο αγαπημένη μας Τζώρτζια!»

Συγκεκριμένα, σε απάντησή του κάτω από την ανάρτηση στο Facebook της συζύγου του Μανώλη Γλέζου, Γωγώς Αργυρού, ο Δημήτρης Καραγεωργόπουλος έγραψε πως «είναι προφανές ότι πρόκειται περί λάθους μιας εργαζόμενης», ζητώντας παράλληλα συγγνώμη.

«Όχι διότι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ ή η υπάλληλος στο γραφείο του, που κατά λάθος επικοινώνησε μαζί σας, δεν γνώριζαν ότι ο Ήρωας της Εθνικής Αντίστασης Μανώλης Γλέζος δεν βρίσκεται πια κοντά μας», υποστηρίζει.

«Η πρόσκληση απευθυνόταν σε έναν νέο άνθρωπο και συνεπώνυμο πολιτικό, τον Μανώλη Γλέζο, Αναπληρωτή Γραμματέα της ΤΟ Κηφισιάς του ΠΑΣΟΚ. Κατά διαβολική σύμπτωση και αυτός έχει καταγωγή από τη Νάξο και έχει συγγενική σχέση με τον δικό σας άνθρωπο που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην πολιτική ζωή της Ελλάδας», ισχυρίζεται.

Ο γραμματέας Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων της ΓΣΕΕ ζητά συγγνώμη, υποστηρίζοντας ότι το σφάλμα προκλήθηκε επειδή «στην τηλεφωνική ατζέντα που διατηρείται στη γραμματεία του προέδρου της ΓΣΕΕ είναι περασμένα τα στοιχεία επικοινωνίας και των δυο ανθρώπων».

«Η ΓΣΕΕ και ο πρόεδρός της τιμούν τη μνήμη του Μανώλη Γλέζου και υπολήπτονται τους ανθρώπους που τον συντρόφευαν στη ζωή του», καταλήγει.

Η σύντροφος του Μανώλη Γλέζου, μετέφερε τον διάλογο που είχε στο τηλέφωνο, με ανάρτησή της στο Facebook:

«Χτυπάει το τηλέφωνο κι ακούω μια φωνή να μου λέει:

– Καλημέρα σας. Σας τηλεφωνώ από το γραφείο του Προέδρου της ΓΣΣΕ και θέλω να μιλήσω στον κ. Γλέζο,

– Τι θα θέλατε;

– Ο κ. Πρόεδρος θέλει να καλέσει τον κ.Μανώλη Γλέζο στο 38ο συνέδριο της ΓΣΣΕ.

– Μα καλά, απαντώ, δεν ξέρει ο Πρόεδρος ότι εδώ και 3 χρόνια ο Γλέζος δεν είναι στην ζωή;

– Ω, συγνώμη, λυπάμαι. Εγώ φταίω. Είχα κάποια τηλέφωνα…..

Το έκλεισα κατ΄ευθείαν γιατί αν έδινα συνέχεια στο τηλεφώνημα θα βρισκόμουν στη “δυσάρεστη” θέση να της υπενθυμίσω ότι εδώ ο Παναγόπουλος δεν γνωρίζει τα προβλήματα των εργαζομένων θα ξέρει ότι δεν υπάρχει στη ζωή ο Μανώλης;».

Στην εκδήλωση συμμετείχαν και μίλησαν για τη ζωή και την παρακαταθήκη που άφησε ο Μανώλης Γλέζος, η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μετσόλα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, ο επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης και ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Κώστας Παπαδάκης, ενώ ο επικεφαλής της ευρωομάδας της Νέας Δημοκρατίας, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, παρενέβη στη συζήτηση για να αποτίσει φόρο τιμής, μέσω βιντεοκλήσης. Το παρών έδωσαν επίσης μέλη της οικογένειας του Μανώλη Γλέζου, καθώς και φίλοι και συναγωνιστές του που τον έζησαν από κοντά.

Στην εκδήλωση πραγματοποιήθηκαν και τα επίσημα αποκαλυπτήρια της αίθουσας του Ευρωκοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, που πλέον φέρει το όνομα του Μανώλη Γλέζου – κατόπιν ομόφωνης απόφασης που έλαβε το Προεδρείο του Ευρωκοινοβουλίου, μετά από πρόταση του Αντιπροέδρου του ΕΚ και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Δημήτρη Παπαδημούλη.

Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας έκανε λόγο για μια «ιστορική μέρα» για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που σήμερα αποδίδει μέγιστη τιμή, «όχι απλά σε ένα Έλληνα πολιτικό, και σε ένα Έλληνα αγωνιστή, αλλά σε ένα σημαντικό ευρωπαίο, σε ένα ευρωπαϊκό σύμβολο αντίστασης και αγώνα για την κοινωνική δικαιοσύνη, σε ένα σύμβολο αγώνα ενάντια στον φασισμό».

«Ο Μανώλης Γλέζος για όλους εμάς δεν υπήρξε απλά ένα σύμβολο, αλλά η ίδια η ιστορία μας. Το πρόσωπο μιας Ελλάδας που αγωνίζεται. Το μυαλό μιας Ελλάδας που οραματίζεται. Η ψυχή μιας Ελλάδας που δεν υποτάσσεται ποτέ στον αυταρχισμό. Αν μία στιγμή ήταν όλη του η ζωή, θα ήταν εκείνη που μαζί με τον Λάκη Σάντα κατέβασαν το λάβαρο της φρίκης του ναζισμού από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.

Το θάρρος, η ορμή και η λάμψη στα μάτια του, όμως έμειναν ίδια σε όλες τις στιγμές τη ζωής του. Γιατί το θάρρος του Μανώλη Γλέζου πήγαζε πάντα από τις ιδέες του. Από τη βαθιά του πίστη ότι η Δημοκρατία και η Ελευθερία είναι αρχές απαράβατες για την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Και σε αυτές αφιέρωσε όλη του τη ζωή. Αυτές τις αρχές μεταλαμπάδευσε, όχι μόνο σε εμάς τους συντρόφους του, όχι μόνο στους προοδευτικούς και Αριστερούς αλλά σε έναν ολόκληρο λαό, με το παράδειγμα του. Ο Μανώλης ήταν εθνικός, ήταν οικουμενικός, ήταν σύμβολο αγώνα και διεκδίκησης απέναντι στη αδικία, απέναντι στο φασισμό για όλους τους λαούς του κόσμου. Δε ζούσε όμως για να είναι ένα περήφανο σύμβολο του χθες. Αλλά για να είναι πάντα χρήσιμος στους αγώνες τους καθημερινούς στο σήμερα και στο αύριο», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας.

Συνεχίζοντας, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε: «Ο Μανώλης Γλέζος μας αφήνει πίσω μια βαριά κληρονομιά με τις πράξεις του, αλλά και μια σπουδαία ιδέα. Ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει, αν αγωνιστούμε με πάθος για αυτό και αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας για αυτό. Και αυτή η κληρονομιά είναι σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ. Οδηγός μας στις καινούριες μάχες απέναντι στο σκοτάδι της ακροδεξιάς και του ολοκληρωτισμού που απειλεί και πάλι σήμερα να γυρίσει το ρολόι της Ευρώπης δεκαετίες πίσω. Αυτή είναι η μεγάλη διαχωριστική γραμμή που δυστυχώς και σήμερα μετά από δεκαετίες ξεπροβάλει ως αναγκαιότητα σε μια Ευρώπη που απειλείται. Και δεν είναι τυχαίο που σήμερα είμαστε όλοι εδώ για να τιμήσουμε το πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης, την ίδια ώρα που κάποιοι άλλοι κλείνουν το μάτι και νομιμοποιούν την άνοδο της ακροδεξιάς στην εξουσία σε κρίσιμες ευρωπαϊκές χώρες. Η τιμή στον Μανώλη Γλέζο, είναι σήμερα καθήκον για όλους εμάς, ταυτόσημο με αυτό για την υπεράσπιση των αξιών μας. Των κοινών προοδευτικών ευρωπαϊκών αξιών. Της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης. Κάποτε χρειάστηκαν ήρωες σαν το Μανώλη για να υπερασπιστούν αυτές τις αξίες και να σύρουν το κάρο της ιστορίας μπροστά. Σήμερα είναι καθήκον όλων μας να μη χρειαστούν ποτέ ξανά άλλοι ήρωες σαν τον Μανώλη στο μέλλον. Αλλά η Ευρώπη να μείνει στο δρόμο της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και της προκοπής».

Λαμβάνοντας το λόγο, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης υπενθύμισε ότι οι συνθήκες της πανδημίας δεν επέτρεψαν στον ελληνικό λαό να ακολουθήσει το Μανώλη Γλέζο ως την τελευταία του κατοικία. Και ότι αν γινόταν αυτό, θα τον ακολουθούσαν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες. «Σε όλη του τη ζωή δεν δίστασε ούτε λεπτό να παλεύει για τα ιδανικά του, όσο ισχυρός κι αν ήταν ο αντίπαλος. Ο Σαρλ Ντε Γκολ τον είχε χαρακτηρίσει ως τον πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης. Ξεκίνησε από την Απείρανθο της Νάξου και εξελίχθηκε σε μια από τις ανεπανάληπτες εκείνες μορφές που σφράγισαν τη νεότερη ιστορία της πατρίδας μας», ανέφερε ο Ν. Ανδρουλάκης. «Ένα γεγονός που δείχνει το μέγεθος του ανδρός είναι ότι, ενώ ως ευρωβουλευτής συνέχισε τον αγώνα του για τις γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα, συντονίζοντας όλους εμάς, τις κοινοβουλευτικές μας ομάδες, δε δίστασε το καλοκαίρι του 2017 να δώσει εκείνος το στεφάνι στο Γερμανό πρεσβευτή, στο μνημείο εκτελεσθέντων κατοίκων του Διστόμου, θέλοντας να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα σε όλη την Ευρώπη, για την Ευρώπη των λαών, της ειρηνικής συνύπαρξης και της προόδου», είπε στη συνέχεια και πρόσθεσε: «Σε μια εποχή όπου η ακροδεξιά ενισχύεται απειλητικά και αυταρχικοί ηγέτες ποδοπατούν το διεθνές δίκαιο, την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα του ανθρώπου, η πολιτική παρακαταθήκη του Γλέζου αποτελεί πυξίδα για κάθε δημοκράτη και προοδευτικό πολίτη».

Συνεχίζοντας, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τόνισε ότι «Οι εχθροί της Δημοκρατίας και των λαών μας είναι προ των θυρών» , με έναν πόλεμο στην καρδιά της Ευρώπης με εκατομμύρια πρόσφυγες και χιλιάδες νεκρούς, λόγω της βάρβαρης και παράνομης εισβολής του Πούτιν στην Ουκρανία. «Ποιος το περίμενε ότι οι απολογητές των αυταρχικών καθεστώτων που οδήγησαν στον όλεθρο την ανθρωπότητα θα κέρδιζαν πολιτικό έδαφος σε πολλά κράτη της Ευρώπης. «Όποιος λησμονήσει το παρελθόν χάνεται και δεν έχει μέλλον», έλεγε ο Γλέζος. Για να έχουν λοιπόν μέλλον προοπτικής και ευημερίας οι λαοί της Ευρώπης, οφείλουμε όχι απλώς να τιμάμε τους αγώνες που έδωσαν άνθρωποι, όπως ο αγαπημένος μας συνάδελφος Μανώλης Γλέζος, αλλά πάνω από όλα να εμπνεόμαστε και στο δικό μας αγώνα απτούς δικούς μας αγώνες, για ειρήνη, δημοκρατία και πρόοδο!»

Από την πλευρά του, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Κώστας Παπαδάκης αναφέρθηκε αναλυτικά στη ζωή του Μανώλη Γλέζου: «Ο Μανώλης Γλέζος, ο αγωνιστής της Αντίστασης, καταγράφηκε στην ελληνική και παγκόσμια ιστορία πρωτοστατώντας μαζί με το Λάκη Σάντα, σε μια εμβληματική ενέργεια γενναίας αντίστασης του λαού μας, κατεβάζοντας από την Ακρόπολη την αποκρουστική και λαομίσητη χιτλερική σημαία, τη νύχτα της 30ής προς 31η Μάη του 1941. Ο Μανώλης Γλέζος στην περίοδο της Κατοχής, έδρασε μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Συνελήφθη και καταδικάστηκε 3 φορές από τις ιταλικές και τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις. Μετά την απελευθέρωση ανέλαβε τη χρέωση του αρχισυντάκτη στον “Ριζοσπάστη”. Συνελήφθη και πέρασε από δίκη το 1948. Όπως χιλιάδες αγωνιστές, θα υποστεί για χρόνια φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια. Μέσα από τη φυλακή, το Σεπτέμβρη του 1951, εκλέγεται βουλευτής με την ΕΔΑ. Αποφυλακίζεται το 1954 και το 1956 αναλαμβάνει διευθυντής της “Αυγής”, που ήταν τότε η εφημερίδα της ΕΔΑ. Φυλακίζεται και πάλι από το 1958 έως το 1962. Το 1962 τιμήθηκε με το Βραβείο Λένιν από τη Σοβιετική Ένωση, για την αντιστασιακή, αντιφασιστική του δράση, την πάλη του για την ειρήνη. Το 1961 εκλέχτηκε μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ από το 8ο Συνέδριο του Κόμματος. Με την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών στις 21 Απρίλη 1967, συλλαμβάνεται και κρατείται για 4 χρόνια σε φυλακές κι εξορίες: Γουδή, Πικέρμι, Γενική Ασφάλεια, Γυάρος, Παρθένι Λέρου, μέχρι την απελευθέρωσή του το 1971 από τον Ωρωπό. Συνέδεσε σημαντικό μέρος της ζωής του με το ΚΚΕ. Μέχρι το 1968 ήταν μέλος του. Από το 1981 και έπειτα, είχε εκλεγεί βουλευτής και ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και αργότερα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Όλα αυτά τα χρόνια οι ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές μας ετίθεντο πάντα με ευθύτητα κι ανοικτά. Μέχρι το τέλος της ζωής του πήρε πρωτοβουλίες για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, δραστηριοποιήθηκε μέσα από το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησής τους, όσο και με την ιδιότητα του ευρωβουλευτή. Η ζωή και δράση του συνδέθηκε με την σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας και τους αγώνες του λαού μας. Θα τον θυμόμαστε πάντα ως σύμβολο του αγώνα ενάντια στο φασισμό – ναζισμό, για τη λευτεριά και την ειρήνη.»

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με αφορμή 100 χρόνια από τη γέννησή του, αλλά και τα επίσημα αποκαλυπτήρια της αίθουσας του Ευρωκοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, που πλέον φέρει το όνομά του – κατόπιν ομόφωνης απόφασης που έλαβε το Προεδρείο του Ευρωκοινοβουλίου, μετά από πρόταση του Αντιπροέδρου του ΕΚ και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Δημήτρη Παπαδημούλη.

Στην εκδήλωση παρεμβαίνουν αποτίνοντας το δικό τους φόρο τιμής, η Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Ρομπέρτα Μέτσολα, Πρόεδροι των Πολιτικών Ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου, Έλληνες και Κύπριοι Ευρωβουλευτές από όλο το πολιτικό φάσμα, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Αλέξης Τσίπρας, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης και άλλες σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο της πολιτικής, τόσο από την Ελλάδα όσο και από τις χώρες της ΕΕ, εκπρόσωποι αντιστασιακών οργανώσεων και ακαδημαϊκοί.

Η ονοματοδοσία της αίθουσας “Μανώλης Γλέζος” στον πρώτο όροφο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες έχει φυσικά ιδιαίτερο συμβολισμό, τόσο για τη χώρα μας, όσο και για ολόκληρη την Αριστερά. Και καταδεικνύει την ευρύτατη πανευρωπαϊκή αποδοχή που είχε ο Μανώλης Γλέζος ανάμεσα σε πολιτικούς απ‘ όλο το Δημοκρατικό φάσμα.

Στην εκδήλωση καλέστηκαν, μέλη της οικογένειάς του, καθώς και φίλοι και συναγωνιστές του που τον έζησαν από κοντά. Επίσης, προγραμματίστηκαν συζητήσεις με επιζώντες του Ολοκαυτώματος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και για τις Γερμανικές Οφειλές, τις οποίες πάντα διεκδικούσε και που σε καμία περίπτωση ο Μανώλης Γλέζος δεν θα ήθελε να τις ξεχάσουμε.

Θα ακολουθήσει προβολή αποσπάσματος από το ντοκιμαντέρ για τη ζωή του “Ένας αιώνας αντίστασης” των Ντίνα Κάτσαρη, Ευγενία Κατούφα και Νίκου Γκωσέ, ενώ η εκδήλωση θα κλείσει με συναυλία με τραγούδια που αγαπούσε ο Μανώλης.

Η ανακοίνωση ΣΥΡΙΖΑ, παρατίθεται:

Πέρασαν ογδόντα χρόνια από το “ξήλωμα” της ναζιστικής σημαίας στην Ακρόπολη από τον Μανώλη Γλέζο και τον Λάκη Σάντα.

Η ηρωική πράξη τους αποτέλεσε μια κορυφαία στιγμή της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, μια στιγμή αντίστασης κατά του φασισμού, αλλά και ελευθερίας.

Το μήνυμα τους θα είναι πάντα επίκαιρο απέναντι όχι μόνο στο φασισμό αλλά σε κάθε είδους απειλή που στρέφεται ενάντια στην ειρήνη, την αδελφοσύνη και την αλληλεγγύη των λαών.
Ο ελληνικός λαός θα θυμάται για πάντα τον Μανώλη Γλέζο και τον Λάκη Σάντα, θα τους τιμά και θα εμπνέεται  από αυτό το παράδειγμά τους.

Ο Πρωθυπουργός στο μήνυμά του σημειώνει ότι: “Ογδόντα χρόνια μετά, θυμόμαστε και υποσχόμαστε: στην Ακρόπολη και ολόκληρη την Ελλάδα θα κυματίζει παντοτινά μόνο η γαλανόλευκη της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας.”

Η ανάρτησή του συνοδεύεται από την ελληνική σημαία που κυμματίζει στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και τους Μανώλη Γλέζο και Απόστολο Σάντα από μία φωτογραφία της εποχής.

Με αφορμή, λοιπόν τη συμπλήρωση δέκα χρόνων από το θάνατο του ήρωα της Ακρόπολης, Λάκη Σάντα, οι κόρες του, Αλεξάνδρα και Γεωργία, επισημαίνουν μέσω της Εφημερίδας των Συντακτών, πως ελάχιστη αναγνώριση για εκείνον και τους αγώνες της γενιάς του αποτελεί η απόδοση των γερμανικών οφειλών στη χώρα μας, επισημαίνοντας παράληλλα ότι το πείσμα των αγωνιστών της εθνικής αντίστασης να δούνε τη δικαίωση, του κράτησε στη ζωή πολλά χρόνια.

Ολόκληρη η επίστολή:

«Στις 30 Απριλίου 2011, έφυγε για το μεγάλο του ταξίδι ανεπιστρεπτί ο Απόστολος Φ. Σάντας. Έχουν περάσει 10 ολόκληρα χρόνια από τότε. Δεν τον ξεχνάμε όμως ποτέ. Άνθρωπος με όλη τη σημασία της λέξης. Κυρίως, πραγματικά ιδεολόγος, ανιδιοτελής και γενναιόδωρος. Μέσα σ’ αυτά τα 10 χρόνια έχουν συμβεί πάρα πολλά. Δικαίωση για τους αγώνες, που είχαν διεξαχθεί από μια ολόκληρη γενιά – τη γενιά του ’40 – ήρθε μέσα σ’ αυτά; Μπορούμε με μια συστολή να πούμε όχι, δυστυχώς όχι.Τελικά, αυτοί οι δύο μήνες, ο Απρίλιος και ο Μάιος, που προμηνύουν την άνοιξη, δηλαδή την αναγέννηση της φύσης, έχουν σημαδέψει την αγαπημένη μας χώρα, την Ελλάδα. Το καλό με το κακό. Το λέμε αυτό, γιατί συνέβησαν πάρα πολύ σοβαρά γεγονότα τους μήνες αυτούς.Στις 6 Απριλίου 1941, πάτησαν το πόδι τους οι Γερμανοί κατακτητές σε ελληνικό έδαφος, βοηθώντας τον ιταλικό φασιστικό στρατό στην επίθεσή του από τις 28 Οκτωβρίου 1940, όπου δεν μπόρεσε να κάμψει την αντίσταση των Ελλήνων στρατιωτών μέχρι εκείνη την ημέρα…Στις 27 Απριλίου 1941, έμπαιναν πια οι Γερμανοί στην ερημωμένη από ανθρώπους Αθήνα ως κατακτητές και την ίδια ημέρα τοποθέτησαν με επισημότητα το σύμβολο του νεοαφιχθέντος ναζισμού – τη σημαία με τη σβάστικα – επάνω και δίπλα στο μεγαλούργημα της τέχνης των προγόνων μας, την Ακρόπολη. Την είχαν στήσει αυτήν την ίδια την πολεμική τους σημαία οι Ναζί θριαμβευτικά τότε στη Βαρσοβία, στη Βιέννη, στην Αμβέρσα, στη Νορβηγία, στο Παρίσι και στο Βελιγράδι και απειλούσαν να τη στήσουν σε όλο τον κόσμο τότε.

Στις 20 Μαΐου, ξεκινά η σθεναρή και απίστευτη Μάχη της Κρήτης, η οποία κρατάει 10 ολόκληρες ημέρες και το βράδυ της 29ης Μαΐου ηττάται ο κρητικός ελληνικός πληθυσμός που αντιστεκόταν. Έτσι, τα δύο 19χρονα παιδιά τότε, ο Απόστολος Σάντας και ο Μανώλης Γλέζος, στις 30 προς 31 Μαΐου 1941 υποστέλλουν αυτήν ακριβώς την πολεμική σημαία των ναζιστών από τον ιερό βράχο, με τον Παρθενώνα να τους χαμογελά.

Ο πατέρας μας έφυγε λίγους μήνες πριν κλείσει τα 90 του χρόνια. Εάν παρατηρήσετε, δε, όσοι έχετε ανθρώπους (παππούδες αλλά και γιαγιάδες) που συμμετείχαν τότε στους αγώνες ενάντια στους κατακτητές, όλοι φθάνουν σε ηλικίες πάνω από 90 ετών πριν φύγουν, διότι είναι σαν να έχουν πεισμώσει και να περιμένουν τη δικαίωση των αγώνων τους, που ποτέ δεν ήρθε από την επίσημη Πολιτεία, όπως τους έπρεπε.

Η ιστορική απόφαση της Βουλής των Ελλήνων έγινε και αυτή στις 17 Απριλίου του 2019, με την πλειοψηφία του Ελληνικού Κοινοβουλίου να συμφωνεί να σταλεί Ρηματική Διακοίνωση στη γερμανική κυβέρνηση για τις οφειλές τους από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στη χώρα μας.

Τη συνέχεια, τη γνωρίζετε… Οι Γερμανοί απάντησαν ότι δεν υπάρχει κανένα τέτοιο θέμα! Φυσικά και υπάρχει! Οι ελληνικές αξιώσεις παραμένουν νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες!

Ως κόρες του Λάκη Σάντα, πιστεύουμε ότι μέχρι να γίνει πραγματικότητα να ξεχρεώσουν το θέμα των οφειλών τους προς την Ελλάδα οι Γερμανοί, ούτε ο πατέρας μας αλλά ούτε και εμείς θα ησυχάσουμε – και μάλιστα θα το μεταφέρουμε όπως ήδη έχουμε κάνει στα παιδιά μας, ώστε να μη σταματήσει ποτέ ο αγώνας για δικαίωση».

Ευχαριστούμε για τη φιλοξενία,

Αλεξάνδρα Σάντα, μέλος της Γραμματείας του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα
Γεωργία Σάντα, μέλος του Συντονιστικού του ΕΣΔΟΓΕ

Κόρες του Απόστολου Σάντα

Την προσθήκη της προσωνυμίας «Μανώλης Γλέζος» στο Γενικό Λύκειο Νάξου προτείνει ο λυκειάρχης του Ματθαίος Χατζηπέτρος επαναφέροντας την πρόταση του πρ. βουλευτή Ν. Λεβογιάννη. Με αφορμή τη συμπλήρωση 40 ημερών από την απώλεια του Μανώλη, αλλά και την 75η επέτειο της λήξης του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και της αντιφασιστικής νίκης των λαών, ο λυκειάρχης Μ. Χατζηπέτρος (θεολόγος στην ειδικότητα) υπενθυμίζει:

«Συμπληρώνονται 76 χρόνια από την ημέρα κατά την οποία ο αδελφός του Νίκος Γλέζος, 19 ετών, φοιτητής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας, έπεφτε από τα βόλια των Γερμανών κατακτητών μαζί με άλλους 91 πατριώτες αγωνιστές στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής (9 μέρες μετά την εκτέλεση των 200 την Πρωτομαγιά του 1944, στον ίδιο χώρο)».

Στη δημόσια πρότασή του υπενθυμίζει τις δηλώσεις όλων για τον Μ. Γλέζο (από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου έως τον μητροπολίτη Παροναξίας Καλλίνικο) και ανακοινώνει ότι το σχολικό συμβούλιο θα συνεδριάσει επί τούτου στις 29 Μαΐου, δηλαδή την παραμονή της 79ης επετείου της υποστολής της σβάστικας από την Ακρόπολη.

Ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης έγραψε έναν “διαφορετικό επικήδειο”, όπως ανέφερε και μεταξύ άλλων ανέφερε ότι σέβεται την προσωπικότητά του εκλιπόντος, υποστηρίζοντας, ωστόσο, ότι “σε όλη του τη ζωή ήταν στη λάθος πλευρά της ιστορίας”.

Η ανάρτησή του στο facebook:

«Ο Μανώλης Γλέζος αποτέλεσε μια εμβληματική μορφή της αντίστασης στον ναζισμό και μετέπειτα σύμβολο αγώνων της αριστεράς.

Διάβασα και άκουσα ο ίδιος από ανθρώπους που τον γνώρισαν, από όλο το φάσμα της πολιτικής, ότι ήταν γενναίος, μεγαλόψυχος, τρυφερός, γνήσιος, αξιοπρεπής, αγωνιστής και πάνω απ’ όλα άνθρωπος. Δεν έχω κανένα λόγο να μην υιοθετήσω όλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Σέβομαι τη προσωπικότητα του.

Αλλά πως να το κάνουμε; Σε όλη του τη ζωή ήταν στη λάθος πλευρά της ιστορίας, με μάχες για δεκαετίες εναντίον της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας. Να σημειώσω ακόμη ότι, πριν μόνο λίγα χρόνια ,το καλοκαίρι του 15 ήταν στο δημοψήφισμα διαπρύσιος κήρυκας του ΟΧΙ και το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της Λαϊκής Ενότητας που θεωρούσε τον ΣΥΡΙΖΑ δεξιό κόμμα.

Τελευταία, ίσως, άλλαξε. Διαφώνησε κάθετα με τη Συμφωνία των Πρεσπών, έσωσε τη τιμή της χώρας στο Δίστομο απέναντι στην απρεπή στάση της πρώην Προέδρου της Βουλής προς το Γερμανό Πρέσβη ,ζήτησε συγγνώμη για την εμπιστοσύνη του στον Αλέξη Τσίπρα και επιθυμούσε να έχει θρησκευτική κηδεία. Η επιθυμία του πραγματοποιήθηκε χθες από τον Μακαριότατο. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.

Φτάνει, όμως, αυτή η αλλαγή στα στερνά για να του δώσει διαστάσεις εθνικού συμβόλου, πέραν αυτών ενός κορυφαίου συμβόλου της αντίστασης απέναντι στο ναζισμό; Όχι κατά τη γνώμη μου. Αν οι αγώνες του μετά τον πόλεμο είχαν ευοδωθεί θα ήμασταν για πολλά χρόνια «Σοβιετία».

Παράλληλα, δεν χρειάζεται όσοι από εμάς ήμασταν στη σωστή πλευρά της ιστορίας να «εξαγνίζουμε» όσους ήταν στην αντίθετη πλευρά της και έτσι άθελα να δίνουμε χώρο στην λάθος άποψη για την καταλληλότερη πορεία της κοινωνίας και της οικονομίας μας στο μέλλον.

Η αριστερά στην Ελλάδα δεν το κάνει ποτέ. Προστατεύει τα ιερά και τα όσιά της. Σπανιότατα «ψελλίζει» κάτι καλό για οποιαδήποτε εμβληματική πολιτική μορφή πέραν των δικών της ιδεολογικών συνόρων. Η πολιτική όπως είπε ο Μιτεράν είναι η διαχείριση των συμβόλων, πεδίο στο οποίο η αριστερά ιδιαίτερα ειδικεύεται.

Ενδεδειγμένη ήταν, λοιπόν, η εκ μέρους μας επιτάφια απόδοση τιμών και ειδικά η χθεσινή μεσίστια εμφάνιση της ελληνικής σημαίας στην Ακρόπολη. Από εκεί κατέβασε άλλωστε την σβάστικα στη κατοχή. Αντιμετωπίζω, όμως, με μεγάλο σκεπτικισμό οποιαδήποτε «άφεση πολιτικών αμαρτιών» που δίνει λάθος μηνύματα, κυρίως, στη νεολαία.

Όσον αφορά στον αναμφισβήτητο πολιτικό μας πολιτισμό, αυτός καθίσταται έκδηλος και από τον σεβασμό μας στη μνήμη του Μανώλη Γλέζου. Σε αντίθεση, μάλιστα, με ορισμένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που στη κυριολεξία δεν άφησαν λεπτό να περάσει από τον θάνατο του και έσπευσαν να εκμεταλλευτούν πολιτικά τη μνήμη του ,σε προσωπικό επίπεδο. Η μία, βουλευτής σήμερα, πρότεινε να μετονομασθεί κεντρική λεωφόρος της Θεσσαλονίκης σε «Οδός Μανώλη Γλέζου» και ο άλλος, πρώην βουλευτής, δημοσιοποίησε φωτογραφίες του με τον Μανώλη Γλέζο στο κρεβάτι του νοσοκομείου».