Σε νέα ανάρτηση για το συμβάν κατά το οποίο ο αείμνηστος Μανώλης Γλέζος προσκαλέστηκε στο συνέδριο της ΓΣΕΕ, προχωρά η σύζυγός του Γωγώ Αργύρου, εγκαλώντας τον εκπρόσωπο Τύπου της Συνομοσπονδίας για το γεγονός ότι «εξέθεσε» την εργαζόμενη μιλώντας για το λάθος της.

Σε προηγούμενη ανάρτησή της, η κ.Αργύρου είχε παραθέσει τον αναλυτικό διάλογο, το τηλεφώνημα που έγινε από το γραφείο του προέδρου της ΓΣΕΕ.

Αμέσως μετά, σε απάντησή του ο Δημήτρης Καραγεωργόπουλος, Γραμματέας Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων ΓΣΕΕ, είχε σημειώσει ότι είναι «προφανές ότι πρόκειται περί λάθους μιας εργαζόμενης. Όχι διότι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ ή η υπάλληλος στο γραφείο του, που κατά λάθος επικοινώνησε μαζί σας, δεν γνώριζαν ότι ο Ήρωας της Εθνικής Αντίστασης Μανώλης Γλέζος δεν βρίσκεται πια κοντά μας. Η πρόσκληση απευθυνόταν σε έναν νέο άνθρωπο και συνεπώνυμο πολιτικό, τον Μανώλη Γλέζο, Αναπληρωτή Γραμματέα της Τ.Ο Κηφισιάς του ΠΑΣΟΚ».

Ολόκληρη η νέα ανάρτηση της Γωγώς Αργύρου:

«Ιδού και η απάντηση της ΓΣΕΕ:

”Δημήτρης Καραγεωργόπουλος

Είναι προφανές ότι πρόκειται περί λάθους μιας εργαζόμενης. Όχι διότι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ ή η υπάλληλος στο γραφείο του, που κατά λάθος επικοινώνησε μαζί σας, δεν γνώριζαν ότι ο Ήρωας της Εθνικής Αντίστασης Μανώλης Γλέζος δεν βρίσκεται πια κοντά μας.

Η πρόσκληση απευθυνόταν σε έναν νέο άνθρωπο και συνεπώνυμο πολιτικό, τον Μανώλη Γλέζο, Αναπληρωτή Γραμματέα της Τ.Ο Κηφισιάς του ΠΑΣΟΚ. Κατά διαβολική σύμπτωση και αυτός έχει καταγωγή από τη Νάξο και έχει συγγενική σχέση με τον δικό σας άνθρωπο που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην πολιτική ζωή της Ελλάδας.

Ζητάμε συγνώμη για την αναστάτωση αλλά στην τηλεφωνική ατζέντα που διατηρείται στη γραμματεία του προέδρου της ΓΣΕΕ είναι περασμένα τα στοιχεία επικοινωνίας και των δυο ανθρώπων και αυτό προκάλεσε το σφάλμα.

Η ΓΣΕΕ και ο πρόεδρός της τιμούν τη μνήμη του Μανώλη Γλέζου και υπολήπτονται τους ανθρώπους που τον συντρόφευαν στη ζωή του.

Ζητάμε συγνώμη και πάλι.
Δημήτρης Καραγεωργόπουλος
Γραμματέας Τύπου & Δημοσίων Σχέσεωλ

Λοιπόν κ. Δημήτρης Καραγεωργόπουλος, όταν δεν έχετε επικαιροποιήσει τη λίστα των ονομάτων με τους οποίους έχει επαφή η ΓΣΣΕ , το να μιλάτε για λάθος της υπαλλήλου, αν μη τι άλλο είναι και ατυχές και άδικο και δείχνει την “κανονικότητα”της άποψης να ρίχνουμε σε άλλους τα δικά μας σφάλματα.

Επιτρέψτε μου να σας προτείνω να ζητήσετε συγνώμη από την κοπέλα που μου τηλεφώνησε και την εκθέσατε.
Γεια και χαρά».

Τι ανέφερε; Πως εκπρόσωπος του προέδρου της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλου, επικοινώνησε μαζί της και της μετέφερε αίτημα του προέδρου της Συνομοσπονδίας να κληθεί ο κ. Γλέζος στο συνέδριο που ξεκινάει αύριο, Πέμπτη, αγνοώντας προφανώς πως έχει φύγει από τη ζωή εδώ και 3 χρόνια…

Η ανάρτησή της στο Facebook:

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση του ΕΚ «το Προεδρείο αποφάσισε επίσης ότι η αίθουσα συνεδριάσεων 1G2 του κτιρίου Altiero Spinelli θα πάρει το όνομα του εκλιπόντα Μανώλη Γλέζου, Έλληνα πολιτικού και ευρωβουλευτή από τις 24 Ιουλίου 1984 έως τις 25 Ιανουαρίου 1985 και από την 1 Ιουλίου 2014 έως τις 8 Ιουλίου 2015. Ήταν σημαντική προσωπικότητα της εθνικής αντίστασης κατά του φασισμού».

Σχεδόν ένα χρόνο μετά το επίσημο αίτημα όπως είχε διατυπωθεί τον Μάρτιο του 2020, με Επιστολή του Δημ. Παπαδημούλη και των Συμπροέδρων της Ευρωομάδας της Αριστεράς, Μανόν Ομπρί και Μάρτιν Σίρντεβαν, προς τον Πρόεδρο του EK Νταβίντ Σασόλι <-link, για να δοθεί τιμητικά το όνομα «Μανώλης Γλέζος» σε αίθουσα της Ευρωβουλής, με τη χθεσινή του απόφαση, το Προεδρείο του Ευρωκοινοβουλίου, έρχεται να τιμήσει μετά θάνατον τον «πρώτο Ευρωπαίο παρτιζάνο» όπως τον είχε χαρακτηρίσει ο Σαρλ Ντε Γκολ.

Ο πρωτεργάτης αυτής της τιμητικής διάκρισης, Αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Δημήτρης Παπαδημούλης, τόσο με σχετική αρθρογραφία (Parliament Magazine, εφ/δα Αυγή <-links) και παρεμβάσεις του (Επιστολή της Ευρωομάδας της Αριστεράς, συλλυπητήρια επιστολή <-links), όσο και με την παρουσία του στο Προεδρείο του Ευρωκοινοβουλίου που έλαβε την απόφαση, ως ο μόνος από την Ελλάδα και ο μόνος από την Αριστερά, συνέβαλε σημαντικά στο να μνημονεύεται στο διηνεκές ο Μανώλης Γλέζος στο χώρο του Ευρωκοινοβούλιου, ενταγμένος στο πάνθεον των μεγάλων Ευρωπαίων πολιτικών.

«Σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Μανώλης αποτέλεσε έμπνευση και παράδειγμα στον αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη – γεγονός που έχει εκτιμηθεί και έχει γίνει σεβαστό από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη», δήλωσε μετά την απόφαση ο Δημήτρης Παπαδημούλης.
«Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, σήμερα, νιώθουμε τιμή και συγκίνηση γι’ αυτή την δικαίωση στο όνομα του Μανώλη Γλέζου. Η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, αριστεροί, κεντρώοι, δεξιοί – πλην εκείνων που δεν του συγχώρεσαν ποτέ ότι κατέβασε, μαζί με τον Λάκη Σάντα, τη σβάστικα των ναζί από την Ακρόπολη- τον ευγνωμονούν και θα τον θυμούνται γιατί σε όλη του τη ζωή πορεύτηκε αδούλωτος, αφήνοντας σπουδαία παρακαταθήκη για τις επερχόμενες γενιές: Την αντίσταση, το πάθος για την ελευθερία, και τον αγώνα ενάντια στο φασισμό».

Το παραδοσιακό απεραθίτικο τραγούδι «Ο σκοπός των εκλο(γ)ών» γίνεται για μας «Ο σκοπός του Γλέζου».

Οι στίχοι –τα απεραθίτικα «κοτσάκια»- επιλέχθηκαν από το βιβλίο «Δημοτικά τραγούδια από τ’ Απεράθου της Νάξου» του Νίκου Βλ. Σφυρόερα (Έκδοση «Απεραθίτικου Συλλόγου», Αθήνα 1984):

Ήρθεν η ώρα κι η στι(γ)μής του αποχωρισμάτου

Και τρέχουν α(π)’ τα μάθια μου δάκρυα του θανάτου

Ήτονε σύ(ν)θημα τρανό το χτύπημα τω γκαμπανώ(ν)

Τη σκέψη ντου και τη γκαρδιά πάντα μαζί σου να ‘χεις

Να βοηθούνε να ξεχνάς το γκόπο κάθα μάχης

Σήμερα (γ)ίνεται βοή (γ)ια την ελεύτερη ζωή

Ένας με δέκα πολεμά κι όμως τα βγάνει πέρα (Γ)ι’ αυτό θα το ντιμήσωμε όλοι μαζί μια μέρα

Αέρας Λευτεριάς φυσά και ντροσερεύγει τα νησά

Ποιοι έβαλαν το χεράκι τους; Αννέζα Ατσαλίνου, Κατερίνα Ελευθερίου, Μάτα Καστρησίου, Παντελής Μαγκανάρης, Δημήτρης Μαργαρίτης, Άννα Μπαρδάνη, Μανόλης Μπαρδάνης, Βασίλης Νανούρης, Μανώλης Νανούρης, Γιάννης Οικονόμου, Μιχάλης Οικονόμου, Γιώργος Φραγκίσκος

Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του Μανόλη Μπαρδάνη.

Επεξεργασία ήχου: Μανόλης Λιανής

Επεξεργασία βίντεο: Μάτα Καστρησίου

Τους ευχαριστούμε

Πηγή: naxospress.gr

Όπως αναφέρεται στη σχετική επιστολή, «δεδομένου ότι η συνήθης πρακτική είναι η ονοματοδοσία κοινοβουλευτικών αιθουσών να δίνεται σε διακεκριμένες προσωπικότητες, με επιτεύγματα που βασίζονται σε ευρωπαϊκές και δημοκρατικές αξίες, που συγκεντρώνουν ευρεία πολιτική υποστήριξη, πιστεύουμε ακράδαντα ότι η πρότασή μας πληροί, απολύτως, τα προαναφερθέντα κριτήρια».

«Ο Μανώλης Γλέζος ήταν ένας πυλώνας στη διεθνή μάχη κατά της καταστολής και της ανισότητας, της αντίστασης ενάντια στον φασισμό, ένας πολιτικός που όλες οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις σέβονταν», αναφέρουν ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και οι συμπρόεδροι της Ευρωομάδας της Αριστεράς, υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι «σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Μανώλης Γλέζος αποτέλεσε έμπνευση και παράδειγμα στον αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη – γεγονός που έχει εκτιμηθεί και έχει γίνει σεβαστό από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη».

Αναλυτικά η επιστολή:

Παρίσι, Βερολίνο και Αθήνα, 2 Απριλίου 2020

Θέμα: Αίτημα για τη μετονομασία αίθουσας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε «Μανώλης Γλέζος», προς τιμήν του ιστορικού συμβόλου αντίστασης κατά του φασισμού και πρώην ευρωβουλευτή

«Αξιότιμε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,κ. Νταβίντ Μαρία Σασόλι
Αξιότιμε Γενικέ Διευθυντή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,κ. Κλάους Βέλε

Με την παρούσα επιστολή, θα θέλαμε να ζητήσουμε, εξ ονόματος της Πολιτικής Ομάδας της GUE/NGL, να δοθεί σε αίθουσα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το όνομα «Μανώλης Γλέζος» – ενός ιστορικού συμβόλου αντίστασης κατά του φασισμού και πρώην ευρωβουλευτή. Η αίθουσα αυτή θα μπορούσε να είναι η αίθουσα “ASP 1G2”, η οποία χρησιμοποιείται από την Ομάδα της GUE/NGL για τις συνεδριάσεις της.

Δεδομένου ότι η συνήθης πρακτική είναι η ονοματοδοσία κοινοβουλευτικών αιθουσών να δίνεται σε διακεκριμένες προσωπικότητες, με επιτεύγματα που βασίζονται σε ευρωπαϊκές και δημοκρατικές αξίες, που συγκεντρώνουν ευρεία πολιτική υποστήριξη, πιστεύουμε ακράδαντα ότι η πρότασή μας πληροί, απολύτως, τα προαναφερθέντα κριτήρια.

Ο Μανώλης Γλέζος, ο οποίος πέθανε στις 30 Μαρτίου στην ηλικία των 97 ετών, ήταν ένας Έλληνας μαχητής και ήρωας της αντίστασης – το 1941 σε ηλικία 19 χρόνων κατέβασε την σβάστικα από την Ακρόπολη. Ο Μανώλης Γλέζος ήταν ένας πυλώνας στη διεθνή μάχη κατά της καταστολής και της ανισότητας, της αντίστασης ενάντια στον φασισμό, ένας πολιτικός που όλες οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις σέβονταν και πρώην μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Για πολλές δεκαετίες, ήταν πολιτικά ενεργός σε ευρωπαϊκό, εθνικό και τοπικό επίπεδο. Ήταν, επίσης, ενεργός δημοσιογράφος και συγγραφέας.

Μπορείτε να βρείτε επισυναπτόμενα το βιογραφικό του σημείωμα, όπως και πρόσφατες δημοσιεύσεις του διεθνούς Τύπου με αφορμή τον θάνατό του.

Σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Μανώλης Γλέζος αποτέλεσε έμπνευση και παράδειγμα για τον αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη – γεγονός που έχει εκτιμηθεί και έχει γίνει σεβαστό από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη.

Με εκτίμηση,

Οι Συμπρόεδροι της GUE/NGL, Μανόν Ομπρί και Μάρτιν Σίρντεβαν
Ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Δημήτρης Παπαδημούλης».

Για τον κ. Σιμόπουλο, “ο Μανώλης Γλέζος ήταν πάντοτε στην λάθος πλευρά της Ιστορίας”. Προφανώς, “η σωστή πλευρά της Ιστορίας” είναι εκείνη στην οποία βρίσκεται ο ίδιος και η παράταξή του.

Ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης της ΝΔ έγραψε έναν «διαφορετικό επικήδειο», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε και μεταξύ άλλων υπογράμμισε ότι σέβεται την προσωπικότητά του εκλιπόντος υποστηρίζοντας, ωστόσο, ότι «σε όλη του τη ζωή ήταν στη λάθος πλευρά της Ιστορίας».

Ολόκληρη η ανάρτηση στο Facebook:

«Ο Μανώλης Γλέζος αποτέλεσε μια εμβληματική μορφή της αντίστασης στον ναζισμό και μετέπειτα σύμβολο αγώνων της αριστεράς.

Διάβασα και άκουσα ο ίδιος από ανθρώπους που τον γνώρισαν, από όλο το φάσμα της πολιτικής, ότι ήταν γενναίος, μεγαλόψυχος, τρυφερός, γνήσιος, αξιοπρεπής, αγωνιστής και πάνω απ’ όλα άνθρωπος. Δεν έχω κανένα λόγο να μην υιοθετήσω όλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Σέβομαι τη προσωπικότητα του.

Αλλά πως να το κάνουμε; Σε όλη του τη ζωή ήταν στη λάθος πλευρά της ιστορίας, με μάχες για δεκαετίες εναντίον της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας. Να σημειώσω ακόμη ότι, πριν μόνο λίγα χρόνια ,το καλοκαίρι του 15 ήταν στο δημοψήφισμα διαπρύσιος κήρυκας του ΟΧΙ και το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της Λαϊκής Ενότητας που θεωρούσε τον ΣΥΡΙΖΑ δεξιό κόμμα.

Τελευταία, ίσως, άλλαξε. Διαφώνησε κάθετα με τη Συμφωνία των Πρεσπών, έσωσε τη τιμή της χώρας στο Δίστομο απέναντι στην απρεπή στάση της πρώην Προέδρου της Βουλής προς το Γερμανό Πρέσβη ,ζήτησε συγγνώμη για την εμπιστοσύνη του στον Αλέξη Τσίπρα και επιθυμούσε να έχει θρησκευτική κηδεία. Η επιθυμία του πραγματοποιήθηκε χθες από τον Μακαριότατο. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.

Φτάνει, όμως, αυτή η αλλαγή στα στερνά για να του δώσει διαστάσεις εθνικού συμβόλου, πέραν αυτών ενός κορυφαίου συμβόλου της αντίστασης απέναντι στο ναζισμό; Όχι κατά τη γνώμη μου. Αν οι αγώνες του μετά τον πόλεμο είχαν ευοδωθεί θα ήμασταν για πολλά χρόνια «Σοβιετία».

Τόνισε χαρακτηριστικά:
«Tην πρώτη μέρα που κατακτήθηκε η Aθήνα -κατάκτηση ενός κράτους θεωρείται η κατάκτηση της πρωτεύουσάς του- είχε, λοιπόν, σχηματιστεί τότε μία επιτροπή από την στρατηγό Kαβράκο, που μαζί με τον Δήμαρχο Aθηναίων και τον δήμαρχο Πειραιώς, στους Aμπελοκήπους πήγαν να υποδεχθούν τα γερμανικά στρατεύματα. O Kαβράκος κάλεσε τον Aρχιεπίσκοπο Aθηνών και πάσης Eλλάδος, τον Xρύσανθο να παραστεί στην παράδοση. Aρνήθηκε.

Kαι ο Aρχιεπίσκοπος του απάντησε ό,τι είχε πει και στον Kαβράκο, ότι η Eκκλησία προβαίνει σε δοξολογίες επί τη απελευθερώσει ενός έθνους κι όχι για τη σκλαβιά του. Aυτό είναι χαρακτηριστικό. Kαι μετά του ζήτησαν να ορκίσει και την κυβέρνηση Tσολάκογλου και αρνήθηκε.
Έχουμε τρεις πράξεις του Αρχιεπισκόπου Xρυσάνθου που θέτει την Eκκλησία αντιμέτωπη στον κατακτητή. Δεν μπορεί κανείς να την μεταφράσει και να την εξηγήσει ως ατομική ενέργεια, έθεσε την Eκκλησία απέναντι στον εισβολέα, απέναντι στον κατακτητή, ως θεσμό την έθεσε απέναντι. Γι’ αυτό και τον έδιωξαν οι Nαζί.
…;Υπήρξαν πάρα πολλοί Mητροπολίτες, που πήραν ενεργό μέρος στην Aντίσταση. Δεν μιλάμε ως διάθεση αλλά ενεργό μέρος. Μπορώ να πω ως διάθεση ήταν το σύνολο, ως ενεργό αντίδραση πάρα πολλοί ανέβηκαν και στο βουνό και στη μία πλευρά και στην άλλη και στον EΛAΣ και στον EΔEΣ πήγαν Mητροπολίτες, στάθηκαν επικεφαλής του λαού στον αγώνα του.
Δηλαδή και με το Σταυρό και με το όπλο στο χέρι πολέμησαν τον κατακτητή. Mπορούμε να πούμε ότι έχομε τη μεγάλη προσπάθεια με τα λαϊκά συσσίτια, την οργάνωναν μαζί με τις αντιστασιακές οργανώσεις.
Eγώ θυμάμαι τώρα, ως γραμματέας της EΠON στη συνοικία μου, στο Bοτανικό, μαζί με όλους τους παπάδες της Aγίας Mαρκέλας οργανώναμε από κοινού το πώς θα κάνουμε τα συσσίτια τα λαϊκά.

Πώς θα βρούμε τα λεφτά, τι θα κάνουμε, πώς θα βρούμε τα τρόφιμα. Δηλαδή υπήρχε κοινή συνεργασία των αντιστασιακών οργανώσεων με τον κλήρο.
O κλήρος στην καθολικότητά του συμμετείχε ενεργά στην Aντίσταση, σε όλα τα μέρη που υπήρχαν αγώνες άμεσοι, με το Aντάρτικο κ.λπ.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ο Kαπετάν Aνυπόμονος και μια σειρά άλλων κληρικών οι οποίοι αγωνίστηκαν, όπως έχουμε και εκτελέσεις κληρικών. Oπρωθιερέας της Mητροπόλεως Kοζάνης εκτελέστηκε για τη συμμετοχή του στην Eθνική Aντίσταση.
Aκόμα και εκτελέσεις έχουμε από Γερμανούς κληρικών γι’ αυτή τους τη στάση.
Συμμετείχε ο κλήρος ολόψυχα. Kαι μετά είχαμε και πιο διαμορφωμένη πια την Aντίσταση των κληρικών, συνήλθε συνέδριο στην ελέυθερη Eλλάδα από κληρικούς απ’ όλη την Eλλάδα που δημιούργησαν ένα κίνημα αντιστασιακό που συμμετείχε ενεργά και που καθόρισε και τις σχέσεις του κλήρου με την ελεύθερη Eλλάδα, δηλαδή με τις αντιστασιακές οργανώσεις και ποιός είναι ο ρόλος τους.
Oι κληρικοί πλαισίωσαν τη μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση που υπήρχε, την Eθνική Aλληλεγγύη και αγωνίστηκαν στο πλευρό της»

Κ. Μ.: Σ’ έναν άνθρωπο σήμερα ίσως αυτή η συνεργασία να φαντάζει παράξενη. Για έναν άνθρωπο από την Aριστερά πώς είναι αυτή η συνεργασία με τον κλήρο;

Μ. Γ.: «Για μας δεν ήταν παράξενο πράγμα, εμείς το θεωρούσαμε φυσιολογικό. Nα αναφέρω ένα παράδειγμα. Eίχε γίνει ένα Συνέδριο στο Παρίσι των Aντιστασιακών και μιλώντας εκεί και λέγοντας και για τη δική μας συμμετοχή και λέγοντας και για τον κλήρο, εζήτησε μια ειδική συνεργασία ο επικεφαλής των αντιστασιακών Γάλλων καθολικών.
Aυτή τη στιγμή μου διαφεύγει το όνομα. Zήτησε μια συνεργασία μαζί μου. Kαι μου έλεγε, πώς εξηγείται αυτή η στάση του κλήρου του ελληνικού; Eγώ ευθαρσώς του είπα ότι εμάς ο κλήρος δεν είναι όπως σε σας. Σε σας ο κλήρος είναι φυτευτός, κατά την άποψή μου. Σε μας ο κλήρος προέρχεται μέσα από το λαό.
Λοιπόν, όταν τα ίδια τα τέκνα του λαού γίνονται κληρικοί δεν παύουν να ‘ναι λαός. Δεν είναι όπως εσάς στην Kαθολική Eκκλησία. Δεν με πίστευε. Πέρασε κάμποσο χρονικό διάστημα και ξαφνικά, ήμουνα τότε οργανωτικός γραμματέας της EΔA, στο γραφείο μου μού λένε σε ζητάει κάποιος κληρικός, είναι μάλλον ξένος.
Bγήκα έξω και τον συνάντησα, ήταν αυτός ο ίδιος. Kαι μου λέει, θέλω να μου δείξεις αυτά που έλεγες. Tον πήρα και πήγαμε στο Γ’ Nεκροταφείο και του έδειξα, υπήρχαν ακόμα, οι τάφοι των νεκρών από την πείνα.
Oι ομαδικοί τάφοι που υπήρχαν, όπως μπαίνεις στο Nεκροταφείο από την είσοδο που χρησιμοποιείται σήμερα στην αριστερή πλευρά, και του έλεγα ότι η Aντίσταση παρ’ όλα αυτά, στην Eλλάδα δεν έχει αναγνωριστεί και πραγματικά δεν υπήρχανε καθόλου στοιχεία που να δείχνουνε ότι αυτοί είναι νεκροί από την πείνα. Mου λέει, πώς θα βεβαιωθώ ότι είναι αυτό που λές αλήθεια.
Λέω πάμε στο γραφείο μέσα και ρώτησε να δεις, και ρώτησε, οι τάφοι αυτοί ήταν των νεκρών από την πείνα, που δεν ανήκανε σε καμιά ιδεολογία.

Mετά μου λέει, θέλω να πάμε να μου δείξεις τον παπά της ενορίας σου.
Tον πήγα στα Σεπόλια, στον άγιο Aιμιλιανό, λέει, δεν θα επέμβεις την ώρα που θα μιλάμε εμείς, είχε πάρει μαζί κι έναν διερμηνέα, δεν θα επέμβεις την ώρα που θα μιλάω με τον παπά, του λέω δεν θα επέμβω.
Xτυπάω το κουδούνι, κατεβαίνει ο παπάς, μόλις με βλέπει, Mανώλη μου, μ’ αγκαλιάζει, με φιλάει. Eκείνος έμεινε έκπληκτος. Mετά ανεβήκαμε στο σπίτι του παπά. Kαθίσαμε. Eγώ δε μίλαγα γιατί μου είπε να μη μιλάω, του έπιασε την κουβέντα, του λέει, τον ξέρεις αυτόν, λέει, πώς δεν τον ξέρω, τον Mανώλη δεν ξέρω; Ξέρεις, λέει, ότι είναι κομμουνιστής; Λέει, το ξέρω. Kαι γιατί τον αγαπάς; Eγώ, λέει, έχω βαφτίσει τα παιδιά του τον ξέρω χρόνια εδώ χάμω στη συνοικία του Λόφου του Σκουζέ, στον Άγιο Aιμιλιανό.
Δηλαδή, θέλω να πω, είναι αλλιώς ο κλήρος στην Eλλάδα και αλλιώς ο κλήρος σε άλλες χώρες, δεν ξέρω, ή τουλάχιστον στη Γαλλία, έτσι που τον γνώρισα ή ο καθολικός κλήρος και στη Pώμη κ.λπ. Ήτανε δεμένος με το λαό και είναι ακόμα πιστεύω δεμένος με το λαό. Tώρα αν γίνονται ορισμένες φορές παρεκβάσεις, εάν γίνεται κάτι που κι εγώ ο ίδιος μπορεί να μην συμφωνώ γι’ αυτό που γίνεται, είναι άλλο θέμα.
Λέω, ήτανε κάτι φυσιολογικό για μας να συμμετέχει ο κλήρος στον αγώνα της Aντίστασης. Kαι να αναφέρω κι ένα άλλο γεγονός, δεν έχει σχέση μπορεί να πει κανείς, αλλά για μένα έχει σχέση.
Όταν είχα καταδικαστεί σε θάνατο, στη διάρκεια του Eμφυλίου Πολέμου, έγινε μια κινητοποίηση διεθνής, είναι γνωστό, στην Eλλάδα και σ’ όλον τον κόσμο, αλλά δεν είναι γνωστό ότι όλο μου το χωριό, όλο το χωριό, χωρίς καμιά εξαίρεση, έχει υπογράψει για να μη γίνει η εκτέλεσή μου και μπροστά-μπροστά είναι τα ονόματα των παπάδων του χωριού μου. Aυτό δεν το πιστεύει κανείς αλλά είναι γεγονός».

Πηγή: e-theologia.blogspot.com

Σε σημερινό άρθρο του στα “Νέα” δεν σέβεται πως μόλις χθες η Ελλάδα αποχαιρέτισε τον μεγάλο αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης, το σύμβολο της Αριστεράς και τον άνθρωπο που σύμπαν το πολιτικό σύστημα αναγνωρίζει ως Ήρωα. Η “ανάγκη” του να αποδομήσει για ακόμα μία φορά τον Αλέξη Τσίπρα τον οδηγεί στο να αφιερώσει το άρθρο του στο ότι, όπως λέει, “ο Μανώλης Γλέζος είχε απορρίψει τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ”.

Η διαφωνία του Μανώλη Γλέζου για την συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ, το καλοκαίρι του 2015, είναι γνωστή και, όντως, την είχε διατυπώσει και ο ίδιος. Όπως και άλλοι. Αυτός ήταν, άλλωστε, ο λόγος που προκάλεσε την διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την εποχή.

Αυτό, όμως, δεν διαγράφει την πολιτική και ιδεολογική ένταξη του Μανώλη Γλέζου και την ιστορική και όχι μόνο συναισθηματική του σχέση με την Αριστερά. Ούτε, φυσικά, τις επαφές που είχε διατηρήσει με τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά με τον Αλέξη Τσίπρα.

Όλα αυτά ο Ηλίας Κανέλλης τα αποσιωπά προκειμένου να κατηγορήσει τον “στόχο” του ότι προσπαθεί να προσαρμόσει το σύμβολο- Γλέζος στα κομματικά του μέτρα.

Αποσιωπά, επίσης, το γεγονός πως ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν εκείνος που ανάρτησε φωτογραφία του με τον Μανώλη Γλέζο. Και πως οι φίλα προσκείμενοι στην κυβέρνηση αρθρογράφοι έσπευσαν να θυμηθούν τις σχέσεις του Ήρωα με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.

Το γαρ πολύ της τοξικότητας γεννά -δίχως άλλο- αμνησία…

Γράφει ο δημοσιογράφος για την “απόρριψη” του Αλέξη Τσίπρα από τον Μανώλη Γλέζο:

Έλεγα χθες ότι πρόσωπα με τεράστιο συμβολικό εκτόπισμα όπως ο Μανώλης Γλέζος τα διεκδικούν πολλοί. Με τις κατάλληλες προσαρμογές, το σύμβολο μπορεί να προσαρμοστεί στα κομματικά μέτρα καθενός, στην κάθε φορά συγκυρία.
Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένας απ’ αυτούς που επιχείρησαν να τον προσοικειωθούν, διεκδικώντας το μέρισμα από τη συγκίνηση για την απώλειά του.

Tο δικό της ύστατο «χαίρε» απηύθυνε χθες η Μάγδα Φύσσα στον Μανώλη Γλέζο.

Όπως γνωστοποίησε η σύζυγος του Μανώλη Γλέζου, «και λίγο πριν σκεπάσουν τον τάφο του εμφανίστηκε μια κοπέλα και ακούμπησε στο φέρετρο έναν κλειστό φάκελο κι ένα λουλούδι. Ήταν από την Μάγδα Φύσσα που του έστειλε το κρυφό μήνυμά της για να το πάρει μαζί του και να το «παραδώσει» εκεί που πρέπει», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η σύζυγος του Μ. Γλέζου.

Υπενθυμίζεται ότι ο εκλιπών, σε μία από τις τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις του, είχε πάει στις 19 Σεπτεμβρίου 2018 στη δίκη της Χρυσής Αυγής και είχε σταθεί στο πλευρό της Μάγδας Φύσσα, καθ’ όλη τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας.