Ο πρωθυπουργός έκανε λόγο για μια εκκρεμότητα οκτώ ετών που έπρεπε επιτέλους να διευθετηθεί, τονίζοντας πως «η αλληλεγγύη δεν πρέπει να γνωρίζει διακρίσεις».

Η ανάρτηση

Οκτώ χρόνια από το δράμα στη Μάνδρα και την τραγωδία στο Μάτι που ακολούθησε, οι πληγές δεν έχουν επουλωθεί. Ο αγώνας όσων επέζησαν τραυματισμένοι σωματικά και ψυχικά και ο πόνος όσων έχασαν αγαπημένους μαζί με τα σπίτια και τις ελπίδες τους, παρέμενε μια σιωπηλή υπενθύμιση ότι η Πολιτεία δεν έκανε όσα έπρεπε.

Σήμερα η κυβέρνηση απαντά σε αυτήν την άδικη και πολυετή εκκρεμότητα. Όχι με εύκολα λόγια συμπαράστασης. Αλλά με πράξεις ουσιαστικής στήριξης. Παρέχοντας στα θύματα την ίδια θεσμική φροντίδα με εκείνη προς τους πληγέντες στο δυστύχημα των Τεμπών. Γιατί η αλληλεγγύη δεν πρέπει να γνωρίζει διακρίσεις.

Έτσι, στο εξής, οι οικογένειες όσων χάθηκαν, οι τραυματίες και οι εγκαυματίες θα λαμβάνουν ειδική σύνταξη 1.700 ευρώ. Θωρακίζονται, επίσης, οι αποζημιώσεις που τους έχουν επιδικαστεί. Χωρίς αστερίσκους και εξαιρέσεις. Και διαγράφονται όλες οι οφειλές τους προς την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Παράλληλα, η υγειονομική κάλυψη όπως και η ψυχολογική τους υποστήριξη γίνονται υπόθεση του Κράτους. Τίποτα, δυστυχώς, δεν μπορεί να αλλάξει όσα συνέβησαν. Η Πολιτεία, ωστόσο, ταυτόχρονα με την ανάταξη του Δημοσίου, οφείλει να ανακουφίζει, όσο γίνεται, και τα τραύματα που αφήνουν πίσω τέτοιες τραγωδίες.

Ελάχιστο χρέος μας είναι διαρκώς να βοηθούμε και ποτέ να μην λησμονούμε.

Ο υπουργός Υγείας τόνισε πως δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του όταν άκουσε να μιλάει η Βαρβάρα Φύτρου, η οποία έχασε τα δύο παιδιά και τον σύζυγό της πριν από 7 χρόνια στην πυρκαγιά, ενώ στη συνέχεια, σε επικοινωνία με τον Κυριάκο Πιερρακάκη, συμφώνησαν άμεσα να περάσει διάταξη στο Νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών για τα Ιδρύματα, ώστε να είναι ακατάσχετα και αφορολόγητα όλα τα χρήματα των αποζημιώσεων για τους πυρόπληκτους.

Αναλυτικά, η ανάρτηση Γεωργιάδη:

«Αξιοπρέπεια

Χθες στο Υπουργείο Υγείας έζησα μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της σταδιοδρομίας μου. Αρκεί να σας πω, ότι για πρώτη φορά βρισκόμουν στο μεγάλο τραπέζι των συνεδριάσεων του γραφείου μου, και ξαφνικά άρχισα να κλαίω τόσο πολύ, που δεν μπορούσα να σταματήσω τα δάκρυά μου και αναγκάστηκα να ζητήσω συγγνώμη από τους παριστάμενους συνομιλητές μου, του Συλλόγου των Συγγενών Θυμάτων και Εγκαυματιών από την τραγωδία στο Μάτι.

Μου είχαν ζητήσει ραντεβού για να δρομολογήσουμε την ικανοποίηση απολύτως λογικών και αυτονόητων αιτημάτων τους από το ΕΟΠΥΥ. Λυπούμαι πραγματικά που το Κράτος μας, το οποίο έχει και την αποκλειστική ευθύνη για την τραγωδία που βιώνουν (δεν λέω βίωσαν διότι ποτέ δεν θα ξεπεράσουν αυτό που του συνέβη), εξακολουθεί να τους ταλαιπωρεί. Δεν κατηγορώ τον ΕΟΠΥΥ και τους υπαλλήλους του, διότι όλοι πρέπει να κινούνται εντός κάποιου πλαισίου κανονισμών, που δεν έχουν σχεδιαστεί για τις οριακές περιπτώσεις, αλλά μόνον για τις συνήθεις και έτσι δεν μπορούν εύκολα να δοθούν λύσεις σε περιπτώσεις που ξεπερνούν τον κανόνα. Ομως και πάλι, ενώπιον αυτής της τραγωδίας, που γονείς είδαν νεκρά καμένα ή πνιγμένα τα παιδιά τους, σύζυγοι τους συζύγους τους, παιδιά τους γονείς τους….τα γράφω τώρα και τα σκέφτομαι και ανατριχιάζω, θα έπρεπε να βρίσκουμε όλοι μας λύσεις. Δεσμεύομαι ότι θα βρούμε! Το Κράτος φταίει για όσα περνούν, το Κράτος θα αναλάβει τα πάντα, ως ελάχιστη έμπρακτη αναγνώριση της ευθύνης του.

Το ραντεβού μου το ζήτησε η Πρόεδρος του Συλλόγου τους η κα Κάλλι Αναγνώστου. Μία αξιοπρεπεστάτη πανέμορφη γυναίκα. Με εμφανή τα σημάδια από τα εκτεταμένα εγκαύματα σε όλο της το σώμα, αλλά που παραμένει όχι απλώς δυνατή και όμορφη, αλλά παράδειγμα προς μίμηση. Εκ μέρους του συλλόγου τους, μαζί με τα υπόλοιπα παρόντα μέλη του ΔΣ τους, χωρίς κατηγορίες, χωρίς εντάσεις, χωρίς τοξικότητα, μου εξηγούσαν τις ανάγκες τους, ευχαριστώντας διαρκώς τον ΕΟΠΥΥ και το ΕΣΥ για όσα ήδη τους έχουν προσφέρει και το αναγνωρίζουν, αλλά και αναφέροντάς μου τις επιπλέον ανάγκες που τους έχουν δημιουργηθεί, από τις χρόνιες πλέον παθήσεις τους, που ο Κανονισμός μας δεν είχε προβλέψει για να καλύψει. Όση ώρα μιλούσαν, με τόση ευγένεια σκεφτόμουν, εάν εγώ ήμουν στη θέση τους, αν θα μπορούσα να είμαι τόσο ευγενικός και ψύχραιμος βλέποντας έναν Υπουργό του Κράτους, που με την πολλαπλή του ανεπάρκεια εκείνη την ημέρα τους κατέστρεψε. Και ομολογώ ότι έπιασα τον εαυτό μου να τους θαυμάζει, για την δύναμη του χαρακτήρα τους, όλους όσους ήταν εκεί μαζί μου εκείνη την στιγμή.

Το σημείο όμως που λύγισα και πιστέψτέ με άρχισα να κλαίω με αναφιλητά -δεν μπορούσα να σταματήσω τα δάκρυα μου- και τους ζήτησα συγγνώμη για αυτό, ήταν όταν έγινε η εξής σκηνή.

Μεταξύ των παρισταμένων, ήταν και μία εξαιρετική κυρία. Κόσμια, ευγενική, πολιτισμένη, αξιοπρεπής. Ζήτησε τον λόγο και μου είπε με παράπονο, χωρίς ένταση, χωρίς ύβρεις, χωρίς κατηγορίες, μόνον ως ένα δίκαιο αίτημα: «κύριε Υπουργέ δεν μας αρέσει να κατηγορούμε κανέναν, αλλά αν και η Κυβέρνηση σας είχε πει, ότι θα ισχύσουν και για μας, όλες οι προβλέψεις που ισχύουν για τα θύματα των Τεμπών, εν τούτοις για το ποσό της ηθικής βλάβης που μας επεδίκασαν τα δικαστήρια, η εφορία μας ζητά φόρο σχεδόν 50% και ασφαλιστικές και φορολογικές ενημερότητες, ενώ μας είχατε υποσχεθεί ότι θα είναι και για μας ακατάσχετα και αφορολόγητα. Ευχαριστούμε θερμά τον Υπουργό Οικονομικών κ. Πιερρακάκη που φρόντισε να μην συνεχιστεί η Δικαστική μας διαμάχη με το Κράτος και δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ, αλλά μήπως είναι αδικία αυτό που συμβαίνει;».

Οταν την άκουσα, επαναλαμβάνω όλο αυτό το απολύτως σωστό και δίκαιο αίτημα, εκφράστηκε χωρίς ένταση, με ευγένεια και αξιοπρέπεια, την ρώτησα ποια είναι και μου απάντησε ως εξής: «Είμαι η κυρία Βαρβάρα Φύτρου….ναι επειδή σας βλέπω και με κοιτάτε με απορία, είμαι εγώ που έχασα τα δύο μου παιδιά και τον σύζυγο μου στο Μάτι…».

Όταν συνειδητοποίησα ότι είχα απέναντι μου την κυρία, που όσες φορές είχα διαβάσει την ιστορία της, δεν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω (οι σκηνές που έζησε η γυναίκα αυτή νομίζω ότι δεν έχουν προηγούμενο ούτε στις πιο συγκλονιστικές αρχαίες τραγωδίες…) και ότι έχοντας περάσει όλα αυτά, αντί να με υβρίσει, ως θα είχε κάθε δικαίωμα και εγώ απλά θα έσκυβα το κεφάλι μου από ντροπή, για την ταλαιπωρία που ακόμη και τώρα της προκαλούμε, όπως και σε όλα τα υπόλοιπα θύματα, αυτή έθετε το ζήτημα με τόση αξιοπρέπεια, συγγνώμη που θα το παραδεχθώ, αλλά άρχισα να κλαίω και από συγκίνηση και από ντροπή και από θαυμασμό.

Ευτυχώς τα αντανακλαστικά της Κυβερνήσεώς μας και του Υπουργού των Οικονομικών είναι αστραπιαία, τον πήρα ευθύς αμέσως τηλέφωνο στο τριψήφιο και ο ίδιος έδωσε αμέσως εντολή και στο Νομοσχέδιο του ΥΠΟΙΚ για τα Ιδρύματα που έρχεται στην Βουλή τώρα, περνάει διάταξη για να είναι ακατάσχετα και αφορολόγητα όλα αυτά τα χρήματα και εκεί θα περάσουμε και εμείς διάταξη για να μπορεί ο ΕΟΠΥΥ κατ’ εξαίρεση να καλύπτει τα πάντα σε αυτούς τους ανθρώπους ως προς τις ανάγκες για την υγεία τους. Και θα το κάνουμε όλο αυτό διότι αυτό είναι το σωστό.

Και πάλι όμως δεν μπορώ παρά να εκφράσω δημοσίως τον Θαυμασμό μου για την κα Βαρβάρα Φύτρου, για την κα Κάλλι Αναγνώστου αλλά και για όλους αυτούς τους ανθρώπους, για την τεράστια δύναμη της Ψυχής τους, να διαχειρίζονται όλο αυτό το συγκλονιστικό γεγονός που έζησαν και ζουν, χωρίς να βρίζουν, χωρίς να κατηγορούν, χωρίς να αποπνέουν μίσος και τοξικότητα! Δεν ξέρω αν στη θέση τους εγώ θα μπορούσα να είμαι έτσι, ειλικρινά δεν το ξέρω. Δεν μπορώ καν να βάλω τον εαυτό μου στη θέση της κας Φύτρου, δεν το αντέχω, αλλά ως άνθρωπος και ως πατέρας δεν μπορώ παρά να παραδεχθώ ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν κερδίσει τον σεβασμό μου!

Ό,τι, μα ό,τι, μα ό,τι περνάει από το χέρι μου για αυτούς θα το κάνω, όχι ως χάρη αλλά ως υποχρέωση και ως καθήκον.

Τοὺς ευχαριστώ πραγματικά για την χθεσινή αυτή συνάντηση μας»

Για μια ακόμη χρονιά, συγγενείς των θυμάτων, εγκαυματίες και επιζώντες των κοινοτήτων που επλήγησαν επέστρεψαν στον τόπο της τραγωδίας για να αποτίσουν φόρο τιμής στους νεκρούς.Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν από το Μνημείο Θυμάτων στον Νέο Βουτζά, μπροστά στον Άγιο Ιωάννη, όπου έδωσαν το «παρών» εκατοντάδες άνθρωποι της περιοχής.

Εκεί τελέστηκε αρχικά τρισάγιο, έγινε προσκλητήριο νεκρών και τηρήθηκε μια «εκκωφαντική» σιγή δύο λεπτών, στη μνήμη των νεκρών. Αμέσως μετά, όλοι άφησαν από ένα λουλούδι μπροστά στο μνημείο. Από τον ναό του Αγίου Ιωάννη ξεκίνησε η μεγάλη πομπή προς τον Ν.Α.Ο.Μ.Α (Ναυταθλητικός Όμιλος Μάτι Αττικής) στο Μάτι.

Οι συγγενείς διάβασαν τα ονόματα των νεκρών στην παραλία και απελευθέρωσαν κόκκινα μπαλόνια, ενώ έφτιαξαν και φαναράκια.

«Δεν ξεχνάμε τα μάτια που δεν πρόλαβαν να κλείσουν»

Συγγενής θύματος απέτισε φόρο τιμής στους ανθρώπους που χάθηκαν στην πύρινη λαίλαπα: «Πνιγμένοι στον καπνό, καμμένοι στα σπίτια τους, στους δρόμους, στα αυτοκίνητά τους, στην παραλία, στη θάλασσα. 57 εγκαυματίες. Δεν ξεχνάμε. Δεν ξεχνάμε τα πρόσωπα, δεν ξεχνάμε τις φωνές που χάθηκαν, τα σώματα που έμειναν στην άσφαλτο, τα μάτια που δεν πρόλαβαν να κλείσουν. Δεν ξεχνάμε τον πόνο και την καθημερινή οδύνη που μένει χαραγμένη σε σώματα και τις ψυχές ‘όλων μας. Και δεν ξεχνάμε ούτε τη σιωπή που ακολούθησε από την πλευρά της πολιτείας. Γιατί αυτό που ζήσαμε, βιώσαμε, θυμόμαστε, δεν ήταν μια κακιά στιγμή ήταν η έλλειψη του ελληνικού κράτους».

Η φωτιά

Η πυρκαγιά του 2018, που ξεκίνησε από την Πεντέλη και γιγαντώθηκε από τους ακραίους ανέμους, κατέκαψε σε λίγες ώρες σπίτια, δάση και, πρωτίστως, ανθρώπινες ζωές. Η ταχύτητα της φωτιάς, σε συνδυασμό πολλούς ακόμη παράγοντες, εγκλώβισε χιλιάδες κατοίκους και παραθεριστές. Πολλοί έχασαν τη ζωή τους στα σπίτια τους, στα αυτοκίνητά τους, ή στην προσπάθειά τους να φτάσουν στη θάλασσα για να σωθούν. Οι εικόνες από το «οικόπεδο του τρόμου», όπου βρέθηκαν 26 απανθρακωμένοι άνθρωποι αγκαλιασμένοι, παραμένουν χαραγμένες στη συλλογική μνήμη ως το πιο σκληρό σύμβολο της τραγωδίας.

Επτά χρόνια μετά, η περιοχή φέρει ακόμα τα σημάδια της πύρινης λαίλαπας. Παρά τις προσπάθειες ανασυγκρότησης και τις δενδροφυτεύσεις, το τοπίο παραμένει πληγωμένο. Για τους κατοίκους και τους συγγενείς των θυμάτων, ο χρόνος δεν έχει απαλύνει τον πόνο, ούτε έχει σβήσει τα ερωτήματα για τις ευθύνες.

Με αποτέλεσμα, όπως αναφέρουν κυβερνητικοί παράγοντες, η φετινή, έβδομη επέτειος της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι που στοίχισε τη ζωή σε 104 ανθρώπους τον Ιούλιο 2018, να σηματοδοτείται από μια σημαντική πράξη ηθικής και θεσμικής δικαίωσης για τα θύματα της τραγωδίας. Το ελληνικό Δημόσιο υλοποιεί τη δέσμευση του και παραιτείται από τις εφέσεις που είχε ασκήσει κατά πρωτόδικων αποφάσεων των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίες αναγνώριζαν την ευθύνη του κράτους για την ανείπωτη τραγωδία.

Η κίνηση αυτή, ανοίγει τον δρόμο ώστε οι συγγενείς των θυμάτων να λάβουν τις αποζημιώσεις που τους έχουν επιδικαστεί, χωρίς περαιτέρω δικαστικές εμπλοκές, καθυστερήσεις και ταλαιπωρία. Πρόκειται για μια πράξη αναγνώρισης της αποτυχίας του κρατικού μηχανισμού να προστατεύσει τότε τη ζωή των πολιτών.

Η παραίτηση, όπως προαναφέρθηκε, εδράζεται στη διάταξη που ψηφίστηκε στις 10 Απριλίου 2025. Η ρύθμιση ορίζει ότι το ελληνικό Δημόσιο δεν θα ασκεί εφεξής ένδικα μέσα κατά οριστικών αποφάσεων πρωτοβάθμιων διοικητικών δικαστηρίων, που αφορούν σε αποζημιώσεις λόγω ψυχικής οδύνης ή ηθικής βλάβης εξαιτίας θανάτου ή τραυματισμού από τις τραγωδίες στο Μάτι και τη Μάνδρα. Συμπεριλαμβάνονται επίσης τα έξοδα νοσηλείας και τα έξοδα κηδείας.

Την απόφαση είχε προαναγγείλει ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης στις 27 Μαρτίου 2025, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για μια «αυτονόητη πράξη ευθύνης» της Πολιτείας. «Στους πολίτες δεν κουνάμε το δάχτυλο, δίνουμε το χέρι», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο υπουργός.

Η απόφαση αυτή του υπουργού Οικονομικών, προσθέτουν οι κυβερνητικοί παράγοντες, δεν μπορεί να αναιρέσει το βαρύ τίμημα σε ανθρώπινες ζωές στο Μάτι και τη Μάνδρα. Μπορεί όμως να λειτουργήσει ως ένα πρώτο βήμα για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ κράτους και πολιτών – ως μια αναγκαία βάση για τη θεσμική ωρίμανση της χώρας και τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Σύμφωνα με πηγές του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, μέσα στους τρεις πρώτους μήνες από την εφαρμογή της νέας διάταξης, το Δημόσιο έχει ήδη αποσυρθεί από 23 υποθέσεις: 18 που σχετίζονται με το Μάτι και θα εκδικάζονταν στο Εφετείο και αντιστοίχως σε 3 υποθέσεις για τις πλημμύρες στη Μάνδρα. Επίσης, το Δημόσιο παραιτήθηκε από δύο ασκηθείσες εφέσεις, μία για το Μάτι και μία για τη Μάνδρα, για τις οποίες είχαν εκδόθηκαν πρωτόδικες αποφάσεις.

Η παραίτηση από τα ένδικα μέσα επιτρέπει την άμεση εκτέλεση των πρωτοβάθμιων αποφάσεων και την καταβολή των αντίστοιχων αποζημιώσεων. Τα ποσά που επιδικάστηκαν ποικίλουν ανάλογα με την υπόθεση:

– Για τον θάνατο του Σ.Κ., επιδικάστηκαν 355.000 ευρώ στους στενούς συγγενείς.

– Για την απώλεια του Π.Χ., η οικογένειά του θα λάβει 230.000 ευρώ.

– Για το θάνατο της Β.Π., το ποσό ανέρχεται σε 195.000 ευρώ.

Η κ. Γατοπούλου μίλησε για τη θλιβερή εκείνη ημέρα, από την ώρα που ξεκίνησε η φωτιά. Όπως είπε, «κατέβηκα προς τη θάλασσα που είναι πολύ κοντά. Εκεί λοιπόν στην Ποσειδώνος τα αυτοκίνητα ήταν τέσσερις σειρές, ενώ είναι πολύ στενός δρόμος και δεν χωράνε πάνω από 2 αυτοκίνητα. Έπρεπε να κάνω πολλούς ελιγμούς για να μπορέσω να κατέβω στο μονοπάτι, το οποίο το ξέραμε μόνο οι ντόπιοι. Έφτασα στη θάλασσα και μπήκα στο νερό, όπως και οι υπόλοιποι της πολυκατοικίας».

«Κολυμπούσαμε τουλάχιστον 3 ώρες και ο αέρας μάς πήγαινε προς τα μέσα, προς την Εύβοια», εξήγησε. «Αφού είδαμε να καίγονται όλα, γιατί το πράσινο κατέβαινε μέχρι κάτω, αποφασίσαμε να βγούμε έξω. Εκεί κατάλαβα –γιατί πριν, μέσα στο νερό, δεν το είχα καταλάβει– ότι έχω καεί», συνέχισε.

Σύμφωνα με την κ. Γατοπούλου, «φεύγοντας από το σπίτι ένιωθα στην πλάτη μου, στα πόδια, στα χέρια που ήταν ακάλυπτα, κάτι σαν πετραδάκια από τον αέρα. Όταν βγήκαμε έξω από το νερό όμως, άρχισα να έχω αφόρητους πόνους και περιμέναμε να έρθει κάποιο μέσο να μας πάρει, εμάς τουλάχιστον, τους εγκαυματίες για να μας πάει σε κάποιο κέντρο, νοσοκομείο (…)».

«Ειδοποίησαν κάποιοι το Λιμενικό στη Ραφήνα, το οποίο ήρθε μετά από τρία τέταρτα, δεν έκανε τίποτα. Έφυγε γιατί ακούστηκε ότι δεν μπορούσε να πλησιάσει. Δεν σκέφτηκαν να ρίξουν κάποια βάρκα και περιμέναμε εκεί άλλη μία ώρα και παραπάνω με τον αέρα, τους καπνούς… να μην μπορείς να δεις μπροστά σου. Κάποια στιγμή βρέθηκε ένα φουσκωτό με ιδιώτες, που πήραν εμένα και μια άλλη κυρία που ήμασταν εγκαυματίες και μας πήγαν στη Νέα Μάκρη στο ιατρικό κέντρο».

Σχετικά με την απόφαση του δικαστηρίου, η κ. Γατοπούλου είπε πως δεν υπήρχε δικαίωση. «Το αποτέλεσμα ήταν ότι η ίδια τιμωρία, ας το πω ποινή, δόθηκε όπως ήταν στο πρωτόδικο, δηλαδή 10 ευρώ την ημέρα για τρία χρόνια. Εγώ το θεωρώ μάλλον κοροϊδία αυτό. Είναι δικαίωση εν μέρει, για τους τέσσερις που μπήκαν φυλακή».

Στις 19:00 θα τελεστεί τρισάγιο στο Μνημείο των Θυμάτων στον Νέο Βουτζά και θα ακολουθήσει το προσκλητήριο των νεκρών.

Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες θα κατευθυνθούν προς τον Ναυτικό Αθλητικό Όμιλο στο Μάτι (ΝΑΟΜΑ), όπου στις 20:30 θα ξεκινήσει η κεντρική εκδήλωση με το τρισάγιο.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων θα ολοκληρωθεί με πεζοπορία στις 21:30 από το σημείο της κεντρικής εκδήλωσης έως την Αργυρά Ακτή.

Την Κυριακή 20 Ιουλίου τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο των θυμάτων της πυρκαγιάς στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο Μάτι, όπου παραβρέθηκαν συγγενείς και φίλοι των θυμάτων, καθώς και κάτοικοι της περιοχής.

Επτά χρόνια μετά, και οι συγγενείς των θυμάτων εξακολουθούν να αγωνίζονται για την αληθινή δικαίωση, ακόμα και μετά τη δικαστική απόφαση, βάσει της οποίας οι τέσσερις καταδικασθέντες για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι και τις γύρω περιοχές οδηγήθηκαν στη φυλακή.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων με την τελεσίδικη απόφασή του έκρινε ότι δεν θα πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι, αλλά να εκτίσουν την ποινή φυλάκισης που τους επιβλήθηκε οι Σωτήρης Τερζούδης (τότε αρχηγός της Πυροσβεστικής), Βασίλης Ματθαιόπουλος (τότε υπαρχηγός), Ιωάννης Φωστιέρης (τότε επικεφαλής του ΕΣΚΕ) και Ιωάννης Καπάκης (τότε γενικό γραμματέα Πολιτικής Προστασίας). Σημειώνεται πως, για τους Σωτήρη Τερζούδη, Βασίλη Ματθαιόπουλο, Ιωάννη Φωστιέρη και Ιωάννη Καπάκη, η συνολική ποινή φυλάκισης είναι 340 έτη, με εκτιτέα τα 5.

«Για τους 4 κατηγορουμένους επιβάλλεται η ποινή άνευ αναστολής, άνευ μετατροπής, καθώς θεωρούνται ύποπτοι τέλεσης νέων αδικημάτων και θα αιτιολογήσουμε στην απόφαση μας περαιτέρω» είπε η πρόεδρος.

Νωρίτερα, η εισαγγελέας είχε πει: «Να εκτιθεί η ποινή για τους 4 αυτούς κατηγορουμένους και να μη μετατραπεί. Προτείνω αυτό με την πεποίθηση ούτε μέχρι σήμερα ουδείς εξ αυτών έχει αναγνωρίσει στο ελάχιστο την ευθύνη αυτής της πράξης και το κόστος των παραλείψεών τους για τους πολίτες που είχαν καθήκον να προστατεύουν λόγω των καθηκόντων τους».

Το δικαστήριο αποφάσισε τη μετατροπή της ποινής των 238 ετών προς 10 ευρώ ημερησίως για τους:

• Χρήστο Γκολφίνο, τότε διευθυντή του «199»,
• Φίλιππο Παντελεάκο, τότε διευθυντή του Κέντρου Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας,
• Δαμιανό Παπαδόπουλο τότε διοικητή του Πυροσβεστικού Σταθμού Νέας Μάκρης,
• Νίκο Παναγιωτόπουλο, τότε διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Αθηνών και
• Χαράλαμπο Χιώνη, τότε διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ανατολικής Αττικής.
• Με την ίδια απόφαση αποφάσισε τη μετατροπή της ποινής και για τον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο προς 10 ευρώ ημερησίως.

Πρόκειται για τους: Σωτήρη Τερζούδη, τότε Αρχηγό της Πυροσβεστικής, Βασίλη Ματθαιόπουλο, τότε Υπαρχηγό της Πυροσβεστικής, Ιωάννη Φωστιέρη, πρώην επικεφαλής του ΕΣΚΕ, Ιωάννη Καπάκη, πρώην Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας.

Αντίθετα, το δικαστήριο αποφάσισε τη μετατροπή της ποινής σε εξαγοράσιμη προς 10 ευρώ ημερησίως για πέντε ακόμη καταδικασθέντες, μεταξύ των οποίων και ο κάτοικος από την αυλή του οποίου ξεκίνησε η φωτιά.

Συγκεκριμένα, εξαγοράσιμες κρίθηκαν οι ποινές για τους: Χρήστο Γκολφίνο, τότε Διευθυντή του αριθμού έκτακτης ανάγκης 199, Δαμιανό Παπαδόπουλο, πρώην Διοικητή του Π.Σ. Νέας Μάκρης και πρώτο επικεφαλής στο μέτωπο της φωτιάς, Φίλιππο Παντελεάκο, τότε Διοικητή του Κέντρου Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας της Πυροσβεστικής, Χαράλαμπο Χιώνη, πρώην Διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ανατολικής Αττικής, Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο, κάτοικο της περιοχής Νταού Πεντέλης.

• Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων επέβαλε βαρύτατες ποινές φυλάκισης, που φτάνουν σωρευτικά τα 340 χρόνια, στους καταδικασμένους, σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο, ωστόσο κανείς δεν πρόκειται να εκτίσει περισσότερα από 5 χρόνια.

Συγκεκριμένα, ποινή φυλάκισης 3 ετών επιβλήθηκε στον Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο, στην αυλή του οποίου ξεκίνησε η φωτιά.

Στους Τερζούδη, Ματθαιόπουλο, Φωστιέρη και Καπάκη, επιβλήθηκαν συνολικά 340 έτη φυλάκισης πριν τη συγχώνευση των ποινών.

Αντίστοιχα, για τους Γκολφίνο, Παπαδόπουλο, Παντελεάκο, Παναγιωτόπουλο και Χιώνη, οι ποινές έφτασαν αθροιστικά τα 238 έτη.

Νωρίτερα, την άμεση έκτιση της ποινής χωρίς δυνατότητα μετατροπής ή αναστολής για τέσσερις κατηγορούμενους πρότεινε η εισαγγελέας του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας.

Πρόκειται για τους: Σωτήρη Τερζούδη, τότε αρχηγό της Πυροσβεστικής, Βασίλη Ματθαιόπουλο, τότε υπαρχηγό του Σώματος, Ιωάννη Φωστιέρη, πρώην επικεφαλής του ΕΣΚΕ, και Ιωάννη Καπάκη, πρώην Γενικό Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας.

Η εισαγγελέας τόνισε πως οι συγκεκριμένοι κατηγορούμενοι ουδέποτε αναγνώρισαν το παραμικρό μερίδιο ευθύνης για την τραγωδία που στοίχισε τη ζωή σε 104 ανθρώπους, υπογραμμίζοντας πως οι παραλείψεις τους ήταν κρίσιμες και ασυγχώρητες για πρόσωπα με καθήκον προστασίας της ανθρώπινης ζωής.

«Να εκτιθεί η ποινή για τους κατηγορούμενους αυτούς και να μη μετατραπεί. Προτείνω αυτό με την πεποίθηση ότι ούτε μέχρι σήμερα ουδείς εξ αυτών έχει αναγνωρίσει στο ελάχιστο την ευθύνη αυτής της πράξης και το κόστος των παραλείψεών τους για τους πολίτες που είχαν καθήκον να προστατεύουν».

Όταν αστυνομικοί επιχείρησαν να τα αποσύρουν δημιουργήθηκε αναστάτωση με τους συγγενείς να εξηγούν πως «αυτά είναι για τους νεκρούς, όχι για εσάς, είναι για τους ανθρώπους που δεν είναι πια κοντά μας». Τελικά τα λουλούδια μοιράστηκαν στο ακροατήριο και το δικαστήριο προχώρησε στην ανακοίνωση της απόφασης.

Οι δικαστές του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων κήρυξαν ενόχους 10 κατηγορουμένους, κατά περίπτωση για τις κατηγορίες της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας, της πρόκλησης σωματικών βλαβών εξ αμελείας και του εμπρησμού από αμέλεια.

Το μόνο πολιτικό πρόσωπο που μπήκε στο κάδρο ήταν ο Ιωάννης Καπακης τότε γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας, ενώ αθώοι κρίθηκαν η τότε περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου και ο πρώην δήμαρχος Ραφήνας – Πικερμίου Ευάγγελος Μπουρνούς

Με την απόφαση τους οι δικαστές «επισφράγισαν» την ενοχή και των έξι πρωτοδίκως καταδικασθέντων κατηγορουμένων:

• Σωτήρη Τερζούδη τότε αρχηγού της Πυροσβεστικής,
• Βασίλη Ματθαιόπουλου τότε υπαρχηγού,
• Ιωάννη Φωστιέρη τότε επικεφαλής του ΕΣΚΕ,
• Νικόλαου Παναγιωτόπουλου τότε Διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Αθηνών,
• Χαράλαμπου Χιώνη τότε Διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Ανατολικής Αττικής
• και Κωνσταντίνου Αγγελόπουλου, του ανθρώπου από την αυλή του οποίου ξεκίνησε η φωτιά.

Στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο ο κρίθηκαν ένοχοι σε αντίθεση με τον πρώτο βαθμό και οι:

• Χρήστος Γκολφίνος, τότε Διευθυντής του «199» κρίθηκε ομόφωνα ένοχος για ανθρωποκτονία από αμέλεια δια παραλείψεως κατά συρροή, σωματική βλάβη από αμέλεια δια παραλείψεως. Μεταξύ άλλων για μη μετακίνηση περιπολικών και άλλων επίγειων μέσων.
• Φίλιππος Παντελεάκος τότε διευθυντής του Κέντρου Επιχειρήσεων Πολιτικής Προστασίας, κρίθηκε ομόφωνα ένοχος για ανθρωποκτονία από αμέλεια δια παραλείψεως κατά συρροή, σωματική βλάβη από αμέλεια δια παραλείψεως.
• Δαμιανός Παπαδόπουλος τότε Διοικητής του Πυροσβεστικού Σταθμού Νέας Μάκρης, ένοχος κατά πλειοψηφία.

Εκτός από τα δύο πολιτικά πρόσωπα, εννέα ακόμη πρόσωπα απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες. Πρόκειται για τους Χρήστο Πορτοζούδη, τότε διοικητή Υπηρεσίας Εναέριων Μέσων της Πυροσβεστικής, Στέφανο Κολοκούρη τότε Διοικητής 1ης ΕΜΑΚ, Χαράλαμπο Συρογιάννη τότε υποδιοικητής της Υπηρεσίας Εναέριων της Αστυνομίας, Χρήστο Λάμπρης τότε εναέριος συντονιστής, Χρήστο Δροσόπουλο κυβερνήτη του ελικοπτέρου «ΦΛΟΓΑ 1, αλλά και για τους αυτοδιοικητικούς Ηλία Ψινάκη τότε Δήμαρχο Μαραθώνα, Βάιο Θανασιά και Αντώνιο Παλπατζή αντιδήμαρχοι Μαραθώνα και Δημήτριο – Στέργιο Καψάλη, τότε δήμαρχο Πεντέλης.

Η εισαγγελέας της έδρας σε μια αγόρευση περίπου πέντε ωρών περιέγραψε όσα συνέβησαν το απόγευμα της 23ης Ιουλίου του 2018, αναφέροντας μεταξύ άλλων, πως η πληροφόρηση του λιμενικού για ανθρώπους στη θάλασσα ήταν τυχαία, αφού έφτασε από τη Δανία όταν τουρίστες ενεργοποίησαν τον αριθμό έκτακτης ανάγκης 112, που βρισκόταν σε λειτουργία στην πατρίδα τους.

Η εισαγγελέας Σταματίνα Περιμένη είχε προτείνει την ενοχή των 12 από τους 21 συνολικά κατηγορούμενους. Ανάμεσα τους η τότε περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου, ο πρώην δήμαρχος Ραφήνας – Πικερμίου Ευάγγελος Μπουρνούς και ο τότε γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας Ιωάννης Καπάκης.

Ο χρόνος για την παραγραφή της υπόθεσης μετράει αντίστροφα, καθώς στα 8 χρόνια παραγράφονται τα πλημμελήματα αν δεν υπάρχει αμετάκλητη καταδίκη. Τον επόμενο μήνα συμπληρώνονται 7 χρόνια από την τραγωδία, γεγονός που σημαίνει ότι μέχρι τον Ιούλιο του 2026 η υπόθεση θα πρέπει να έχει περάσει και από τον Άρειο Πάγο.

Ακολουθούν οι αγορεύσεις των δικηγόρων που θα αιτηθούν ελαφρυντικά για τους κατηγορούμενους.

Συγκεκριμένα, πηγές του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επισημαίνουν ότι: «Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Περιφερειάρχη Αττικής Νίκο Χαρδαλιά και το δήμαρχο Μαραθώνα Στέργιο Τσίρκα. Αφορμή στάθηκε η ανακοίνωση του Συλλόγου Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών από την πυρκαγιά στο Μάτι και οι αναφορές τους ότι οι εν λόγω φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης εξακολουθούν να ασκούν εφέσεις κατά πρωτόδικων αποφάσεων, παρά τη νομοθετική ρύθμιση που ψηφίστηκε πρόσφατα και υπαγορεύει την μη άσκηση ή την παραίτηση από ένδικο μέσο για τις τραγωδίες στο Μάτι και τη Μάνδρα για το Δημόσιο και για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Τόσο η Περιφέρεια Αττικής όσο και οι Δήμοι διαβεβαιώνουν πως θα αποσυρθούν άμεσα από όποια διεκδίκηση, εφόσον αυτή αποδίδεται σε εσφαλμένη ενέργεια των αρμόδιων υπηρεσιών και αποκλίνει από την ψηφισθείσα διάταξη.

Τον τελευταίο μήνα το Δημόσιο, μέσω του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, έχει παραιτηθεί από τέσσερις υποθέσεις στο Εφετείο , με αριθμούς πρακτικών 3088/2025, 1880/2025, 2462/2025, 2463/2025. Θα ακολουθήσει παραίτηση από όλες τις υποθέσεις στο Εφετείο ενώ στην ίδια ενέργεια θα προβούν και οι ΟΤΑ α’ και β΄ βαθμού.

Η βούληση της κυβέρνησης και του υπουργείου Οικονομικών είναι σαφής και εκφράστηκε με την ψήφιση της συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης για το Μάτι και τη Μάνδρα (άρθρο 224, νόμου 5193/2025). Τις αμέσως επόμενες εβδομάδες θα κατατεθεί μάλιστα νέα νομοθετική ρύθμιση που θα οριοθετεί τις δικαστικές προσφυγές του Δημοσίου εναντίον πολιτών, με φίλτρα και ορθολογικό τρόπο».