Παράλληλα, όσοι εργαζόμενοι ήρθαν σε επαφή με το επιβεβαιωμένο κρούσμα ειδοποιήθηκαν από την Πολιτική Προστασία και θα παραμείνουν σε καραντίνα για 14 ημέρες, ενημερώνει σε ανακοίνωσή της η ΕΛΣ.

Κλειστές μέχρι τις 25 Μαΐου θα παραμείνουν και οι εγκατάστασεις της ΕΛΣ, η οποία ακολουθώντας τις οδηγίες του ΕΟΔΥ και της Πολιτικής Προστασίας, προχώρησε σε απολύμανση των εγκαταστάσεών της, σε συνεργασία με την ΚΠΙΣΝ ΑΕ.

«Η Εθνική Λυρική Σκηνή παραμένει σε ανοιχτή επικοινωνία με τις Αρχές προκειμένου να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε εξέλιξη προκύψει» καταλήγει η σχετική ανακοίνωση.

Ο εμβληματικός πρωταγωνιστής του Μπαλέτου ερμήνευσε με μεγάλη επιτυχία για πάνω από 20 χρόνια στην Εθνική Λυρική Σκηνή όλους τους μεγάλους ρόλους του ρεπερτορίου. Το κοινό τον ξεχώρισε από νωρίς για τη στιβαρή τεχνική του, την εκφραστικότητα και την ευαισθησία των ερμηνειών του. «Οι συνάδελφοί του στην ΕΛΣ θα τον θυμόμαστε πάντα για την ευγένεια, τη σεμνότητα και τον μοναδικό χαρακτήρα του.

Ως ελάχιστη ένδειξη αναγνώρισης του σπουδαίου ταλέντου και της σπάνιας προσωπικότητας του πολυαγαπημένου μας Σάσα, η Εθνική Λυρική Σκηνή θα καλύψει τα έξοδα της κηδείας του» ανακοινώνει η ΕΛΣ και εκφράζει συλλυπητήριά στην οικογένεια και στους οικείους του.

Γεννημένος στη Σερβία, ο Αλεξάνταρ (Σάσα) Νέσκωβ σπούδασε χορό στην Εθνική Σχολή Χορού του Νόβι Σαντ (Σερβία) και εργάστηκε στο Εθνικό Μπαλέτο Σερβίας. Το 1991 έγινε Α΄ Χορευτής του Εθνικού Μπαλέτου Ουγγαρίας (Πετς) και συμμετείχε ως φιλοξενούμενος χορευτής στην Εθνική Όπερα της Ουγγαρίας. Το 1996 έγινε μέλος του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ενώ από το 1998 υπήρξε Α΄ Χορευτής.

Ο ίδιος είχε ασχοληθεί ιδιαίτερα και με τη διδασκαλία του χορού. Τα τελευταία χρόνια στην ΕΛΣ εργαζόταν ως répétiteur (διδασκαλία χορογραφίας), καθώς επίσης ως βοηθός και καθηγητής στην Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Επιπλέον, είχε διδάξει και στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης (ΚΣΟΤ).

Για την Εθνική Λυρική Σκηνή είχε χορέψει πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολυάριθμα εμβληματικά μπαλέτα. Ενδεικτικά αναφέρονται: Κοππέλια, Ζιζέλ, Δον Κιχώτης, Ο καρυοθραύστης, Η ωραία κοιμωμένη, Η κακοφυλαγμένη κόρη, Νάπολη, Nτιβερτιμέντο, Πακίτα, Ρωμαίος και Ιουλιέττα, Ζορμπάς, Ευγένιος Ονιέγκιν.

Επιπλέον, είχε ερμηνεύσει πρωταγωνιστικούς ρόλους σε έργα σπουδαίων χορογράφων. Και πάλι ενδεικτικά σημειώνονται οι: Μίλκο Σπάρενμπλεκ, Βλαντίμιρ Λογκούνοφ, Ίστβαν Χέρτσογκ, Ανασέχ Πάρταϋ, Ζερμινάλ Κασσαντό, Λεωνίδας Ντε Πιαν, Λόρκα Μασίν, Πιερ Λακότ, Κάρολ ‘Αρμιτατζ, Σοφία Σμαΐλου, Χάρης Μανταφούνης, Αντώνης Φωνιαδάκης, Φώτης Νικολάου, Ρέυ Μπάρρα, Ρούντι Βαν Ντάντσιχ, Ίγκορ Ζελένσκι, Ιρέκ Μουχαμέντοφ, Κένεθ ΜακΜίλλαν, Φρέντερικ ‘Αστον, Ρενάτο Τζανέλλα κ.ά.

Το 2003 τιμήθηκε με το Βραβείο Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας από το ΥΠΠΟ.

Γεννημένη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ξεκίνησε σπουδές φωνητικής στη γενέτειρά της, ενώ συνέχισε σπουδές στην Ιταλία πλάι στην Κάρλα Καστελλάνι.

Σε νεαρή ηλικία πρωτοεμφανίστηκε στο Θέατρο Σμεράλντο του Μιλάνου ως Βιολέττα στην όπερα Τραβιάτα.

Με την ΕΛΣ συνεργάστηκε την περίοδο 1969-1985 σε παραγωγές τόσο στο Θέατρο Ολύμπια όσο και στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Διέπρεψε ως Λιου (Τουραντότ), Σουζάννα (Οι γάμοι του Φίγκαρο), Τσο-Τσο-Σαν (Μαντάμα Μπαττερφλάι), Ντόννα Ελβίρα (Ντον Τζοβάννι), Δυσδαιμόνα (Οθέλλος) και Μαργαρίτα (Φάουστ).

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εμφανίστηκε στο Θέατρο Ο Φοίνικας της Βενετίας ως Μιμή (Μποέμ) και Βιολέττα (Τραβιάτα), ενώ το 1964 ερμήνευσε και πάλι τη Μιμή στην Κρατική Όπερα της Βιέννης. Ακολούθησαν εμφανίσεις σε σπουδαία ευρωπαϊκά και αμερικανικά λυρικά θέατρα (Λονδίνο, Βρυξέλλες, Μιλάνο, Άμστερνταμ, Αμβούργο, Αννόβερο, Κολωνία, Γένοβα, Βουδαπέστη, Παρίσι, Βαρκελώνη, Λισαβόνα, Σικάγο, Νέα Ορλεάνη, Χιούστον, Φιλαδέλφεια, Μπουένος Άιρες), καθώς και σε διεθνή φεστιβάλ (Αιξ της Προβηγκίας, Βησμπάντεν, Βερόνας και Αθηνών).

Συνεργάστηκε με σημαντικούς αρχιμουσικούς και σκηνοθέτες. Το ρεπερτόριό της περιλάμβανε ένα ευρύ φάσμα ρόλων λυρικής και δραματικής υψιφώνου της ιταλικής και γαλλικής εργογραφίας όπως Ιουλιέττα (Ρωμαίος και Ιουλιέττα), Μανόν, Σουζάννα (Οι γάμοι του Φίγκαρο), Μελισσάνθη (Πελλέας και Μελισσάνθη), Νέντα (Παλιάτσοι) κ.ά.

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της τιμήθηκε επανειλημμένα. Μεταξύ άλλων, τιμήθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση με τον τίτλο του Ιππότη των Γραμμάτων και των Τεχνών, ενώ το 1998 της απονεμήθηκε το Βραβείο «Απόλλων» της Εταιρείας Φίλων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Το 1998 πρωταγωνίστησε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στην πρώτη πανελλήνια παρουσίαση της όπερας Πελλέας και Μελισσάνθη του Ντεμπυσσύ. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Σωματείου «Υποτροφίες Μαρία Κάλλας», ενώ ασχολήθηκε συστηματικά και με τη φωνητική διδασκαλία.

Η Διοίκηση και το προσωπικό της Εθνικής Λυρικής Σκηνής εξέφρασαν τη λύπη και τη βαθιά συγκίνησή τους για το θάνατό της.