Στις 12:00 μ.μ., ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, θα συναντηθεί με το μέλος του Κογκρέσου του Δημοκρατικού Κόμματος, Ro Khanna, ενώ στις 14:30 μ.μ., θα πραγματοποιήσει συνάντηση με την Principal Deputy Assistant Secretary of State for European & Eurasian Affairs του State Department, Πρέσβη Yuri Kim. Στις 16:30 μ.μ., θα επισκεφθεί τα γραφεία του Center for Strategic & International Studies (CSIS).

Τι είναι, όμως, η AIPAC και γιατί αυτή η συνάντηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον υπό τος φως, μάλιστα, της επίθεσης του Ιράν στο Ισραήλ εις απάντηση του ισραηλινού χτυπήματος στο ιρανικό προξενείο της Δαμασκού; Και γιατί ο Στέφανος Κασσελάκης επιλέγει να συναντήσει τον εκπρόσωπο αυτής της οργάνωσης που διατηρεί στενές σχέσεις με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου (τον οποίο υποστηρίζει) και τους ακραίους συντηρητικούς κύκλους του Ισραήλ, ενώ την ίδια ώρα κάνει οικονομική καμπάνια πολλών εκατ. $ υπέρ πολιτικών που στηρίζουν τον Ντόναλντ Τραμπ;

Στον ιστότοπο της οργάνωσης αναφέρονται διάφορες πληροφορίες:

-Η AIPAC — το φιλοϊσραηλινό λόμπι της Αμερικής — παρακολουθεί στενά ένα ευρύ φάσμα θεμάτων που επηρεάζουν τη σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ. Τα τελευταία 60 χρόνια, η AIPAC έχει δημιουργήσει μια φήμη για την παροχή αξιόπιστης, αξιόπιστης και έγκαιρης έρευνας και πληροφοριών για τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων στην Ουάσιγκτον και σε ολόκληρη τη χώρα.

-Για το Ιράν: Το Ιράν -το μεγαλύτερο κράτος χορηγός της τρομοκρατίας στον κόσμο- παραμένει η μεγαλύτερη απειλή του Ισραήλ και της Αμερικής στη Μέση Ανατολή. Η επαναστατική ιδεολογία του Ιράν είναι εγγενώς αντίθετη με τις αμερικανικές αξίες και συμφέροντα και οι ενέργειές του ξεπερνούν κατά πολύ το να φωνάζει «Θάνατος στην Αμερική» και «Θάνατος στο Ισραήλ». Το καθεστώς έχει αφιερώσει εκτεταμένους πόρους για να επιτεθεί στο Ισραήλ και τις αμερικανικές δυνάμεις, δεσμεύεται να αναπτύξει πυρηνικά όπλα και έχει επεκτείνει σημαντικά το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του –ήδη το μεγαλύτερο στη Μέση Ανατολή. Ένα πυρηνικό Ιράν θα αποτελούσε άμεσο κίνδυνο για τα αμερικανικά συμφέροντα και μια υπαρξιακή απειλή για το εβραϊκό κράτος. Επιπλέον, καθώς καταστέλλει βίαια τους απλούς Ιρανούς που απαιτούν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, το ιρανικό καθεστώς ξοδεύει ένα υπερβολικό ποσό χρημάτων για την αποσταθεροποίηση των χωρών σε όλη την περιοχή και την προώθηση της τρομοκρατίας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να αυξήσουν την οικονομική και διπλωματική πίεση στο Ιράν για να τερματίσει την αναζήτησή του για πυρηνικά όπλα, να αντιμετωπίσει την περιφερειακή του επιθετικότητα και το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων και να υποστηρίξει τον ιρανικό λαό που αντιστέκεται στις συστηματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του καθεστώτος.

-Υποστηρίζουμε φιλο-ισραηλινές πολιτικές που ενισχύουν και διευρύνουν τη σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ με τρόπους που ενισχύουν την ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.

Οπως άλλωστε είχε τονίσει και σχετικό tweet (την 1/11/2023) η Αλεχάντρια Οκάσιο Κορτέζ, βουλεύτρια της αριστερής πτέρυγας των Δημοκρατικών, η AIPAC έχει μέλη “που δεν είναι φίλοι της αμερικανικής δημοκρατίας, αντίθετα ενέκρινε την εξέγερση της 6ης Ιανουαρίου (σσ του 2021) στο Καπιτώλιο. Είναι μία εξτρεμιστική οργάνωση που αποσταθεροποιεί τη δημοκρατία των ΗΠΑ”.

Ποιός είναι ο Στήβεν Σνάϊντερ της AIPAC

Ο Στήβεν Σνάϊντερ είναι ο κύριος σύνδεσμος της AIPAC με μέλη του διπλωματικού σώματος του εξωτερικού και της Ουάσιγκτον, DC. Επίσης, έχει διευθύνει τη διεθνή ατζέντα εσωτερικής ασφάλειας της AIPAC, η οποία συγκέντρωσε με επιτυχία αξιωματούχους κυβερνοχώρου, συνόρων και καταμέτρησης τρομοκρατίας από τη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη, το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ.

Είναι μέλος του ανώτερου προσωπικού της AIPAC και προηγουμένως υπηρέτησε ως Διευθυντής Πολιτικής Πληροφόρησης. Έχει μακρά ιστορία στο εγχώριο και διεθνές πολιτικό και νομικό έργο. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Όρεγκον και έλαβε
το Διδακτορικό του Juris από τη Νομική Σχολή Northwestern στο
Κολέγιο Lewis and Clark στο Πόρτλαντ του Όρεγκον. Είναι μέλος των
Δικηγορικών Συλλόγων του Όρεγκον και της Ουάσιγκτον, DC

Director of International Affairs @AIPAC Stephen Schneider presenting the Minister of Finance @maliyyegovaz of #Azerbaijan, H.E. Samir Sharifov at #AIPAC Policy Conference.#AIPAC2020 pic.twitter.com/o46FNjvfxt

— Azerbaijan Embassy US (@azembassyus) March 2, 2020

Guardian: Η AIPAC απαρτίζεται από ρατσιστές, αρνητές και ομοφοβικούς

Όπως έχει αναφέρει παλαιότερα ο βρετανικός Guardian για την συγκεκριμένη οργάνωση:

Η μεγαλύτερη φιλοϊσραηλινή ομάδα λόμπι των ΗΠΑ υποστηρίζει δεκάδες ρατσιστές, ομοφοβικούς και αρνητές εκλογών που διεκδικούν θέση στο Κογκρέσο τον επόμενο μήνα, επειδή έχουν δεσμευτεί να υπερασπιστούν το Ισραήλ από την σκληρή κριτική για την καταπίεση των Παλαιστινίων.

Η ισχυρή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων του Αμερικανικού Ισραήλ (Aipac) έχει δικαιολογήσει την υποστήριξη των Ρεπουμπλικανών με εξτρεμιστικές απόψεις, συμπεριλαμβανομένων μελών του Κογκρέσου με δεσμούς με ομάδες λευκής υπεροχής και εκπροσώπων που προσπάθησαν να εμποδίσουν την εκλογική νίκη του Τζο Μπάιντεν, με το σκεπτικό ότι το μοναδικό ζήτημα της υποστήριξης προς το Ισραήλ υπερισχύει άλλων εκτιμήσεων.

Όμως, η υποστήριξη της Aipac προς τους δεξιούς πολιτικούς έχει φέρει σε αμηχανία ορισμένους Δημοκρατικούς που υποστηρίζονται επίσης από την ισχυρή ομάδα και έχει προκαλέσει κατηγορίες από πιο μετριοπαθείς φιλο-ισραηλινές οργανώσεις ότι προσπαθεί να καταπνίξει τη νόμιμη κριτική των σκληροπυρηνικών ισραηλινών πολιτικών.

…Η υποστήριξη της Aipac στους ακροδεξιούς Ρεπουμπλικάνους ακολουθεί τη διαφημιστική της εκστρατεία 27 εκατομμυρίων δολαρίων κατά τη διάρκεια των προκριματικών των Δημοκρατικών για να νικήσει υποψηφίους που μίλησαν για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων, κυρίως με επιθέσεις για ζητήματα που δεν είχαν καμία σχέση με το Ισραήλ…Ανάμεσα σε αυτούς τους υποψηφίους που ενέκρινε η Aipac είναι η βουλευτής της Νέας Υόρκης Elise Stefanik, πιστή στον Τραμπ…Ένας άλλος υποψήφιος που υποστηρίζεται από την Aipac, ο βουλευτής της Πενσυλβάνια, Σκοτ ​​Πέρι, προώθησε την ίδια θεωρία όταν είπε σε μια συνεδρίαση της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων ότι οι «ιθαγενείς» Αμερικανοί αντικαθίστανται για «να μεταμορφώσουν οριστικά το τοπίο αυτού του έθνους»…Η Aipac έχει επίσης υποστηρίξει άλλους υποψηφίους που έχουν συσχετιστεί με την QAnon, την ακροδεξιά θεωρία συνωμοσίας. Μεταξύ αυτών είναι ο βουλευτής της Τζόρτζια, Μπάντι Κάρτερ, ο οποίος παρακολούθησε μια συγκέντρωση που συνδέθηκε με το QAnon διεκδικώντας δεσμούς μεταξύ Δημοκρατικών και σεξουαλικών κυκλωμάτων παιδιών, και μια βουλευτής από τη Φλόριντα, η Kat Cammack, η οποία εμφανίστηκε σε κανάλια που σχετίζονται με το QAnon, συμπεριλαμβανομένου του Patriots’ Soapbox.”

Iδιαίτερο ενδιαφέρον, δε, έχει και η εξής αναφορά της βρετανικής εφημερίδας: …Η ομάδα λόμπι των γερακιών υποστηρίζει επίσης υποψηφίους γνωστούς για αντι-LGBTQ+ απόψεις. Περιλαμβάνουν τον Mark Green, έναν βουλευτή από το Τενεσί που είπε κάποτε «το τρανς είναι μια ασθένεια», καθώς και μέλη του Κογκρέσου που κατήγγειλαν την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που καθιστά την ισότητα του γάμου δικαίωμα…

…Η ομάδα λόμπι των γερακιών υποστηρίζει επίσης υποψηφίους γνωστούς για αντι-LGBTQ+ απόψεις. Περιλαμβάνουν τον Mark Green, έναν βουλευτή από το Τενεσί που είπε κάποτε «το τρανς είναι μια ασθένεια», καθώς και μέλη του Κογκρέσου που κατήγγειλαν την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που καθιστά την ισότητα του γάμου δικαίωμα.

Ο εγκεκριμένος κατάλογος της Aipac περιλαμβάνει τον Steve Scalise, ο οποίος αντιτάχθηκε στο τέλος των διακρίσεων κατά των LGBTQ+ στο στρατό, και τον Randy Weber, ο οποίος ξέσπασε σε κλάματα καθώς παρακάλεσε τον Θεό να συγχωρήσει τις ΗΠΑ για την απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου…”

Αυτά, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει το εκτενές ρεπορτάζ του Guardian για την AIPAC.

Haarzetz/ Ισραηλινή εφημερίδα: Η AIPAC είναι μια αμερικανική οργάνωση λόμπι της οποίας ο δεδηλωμένος στόχος είναι να ενισχύσει τη σχέση Ισραήλ-Αμερικανών. Το πρόβλημα είναι ότι με τα χρόνια, η οργάνωση άρχισε να εργάζεται ενάντια στον δικό της στόχο, με το να γίνει το μακρύ χέρι του Μπέντζαμιν Νετανιάχου στην αμερικανική πολιτική. Τα μέλη της AIPAC στάθηκαν στο πλευρό του στις μάχες του εναντίον του πρώην προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, συμπεριλαμβανομένης της ομιλίας του Νετανιάχου στο Κογκρέσο το 2015, μόλις δύο εβδομάδες πριν από τις ισραηλινές εκλογές, μια ομιλία που προκάλεσε τεράστια ζημιά στις ισραηλινοαμερικανικές

Αλλά και η εφημερίδα “Times of Israel” είχε επικρίνει παλαιότερα το AIPAC για την αιδήμονα σιωπή του έναντι των δηλώσεων που είχε κάνει ο Ντόναλντ Τραμπ επιτιθέμενος στους Αμερικανοεβραίους που ψηφίζουν τους Δημοκρατικούς:

” Η AIPAC, μια μη κομματική ομάδα που ασκεί πιέσεις για την ενίσχυση της σχέσης Ηνωμένων Πολιτειών-Ισραήλ, σχολιάζει συνήθως δηλώσεις για αυτή τη σχέση από εξέχοντες πολιτικούς των ΗΠΑ. Αλλά η ομάδα αντέδρασε με περίεργη σιωπή στα σχόλια του Τραμπ το 2019, στα οποία αποκάλεσε τους Αμερικανοεβραίους που ψηφίζουν Δημοκρατικούς άπιστους στο Ισραήλ”, επισημαίνει η εφημερίδα.

Κι άλλα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης έχουν ασχοληθεί κατά καιρούς με την AIPAC, το American Prospect, μάλιστα, είχε αποκαλύψει την μεγάλη οικονομική καμπάνια (συγκεντρώθηκαν σε πρώτη φάση 16 εκατ. $) υποστήριξης μελών του κοινοβουλίου των ΗΠΑ που υποστήριζαν τον Ντόναλντ Τραμπ.

Στον ιστότοπο του Time Magazine, εξάλλου, μπορεί κανείς να παρακολουθήσει και να διαβάζει (απομαγνητοφώνηση) την ομιλία του ίδιου του Ντόναλντ Τραμπ σε συνέδριο του AIPAC, λίγο πριν την εκλογή του στην προεδρία των ΗΠΑ, προς επίρρωση όλων όσων λενε πως η φιλο-ισραηλινή οργάνωση στηρίζει και τώρα “με πάθος” την επανεκλογή του.

Βεβαίως, ο Τραμπ έχει κατηγορηθεί για έναν ιδιότυπο”αντισημιτισμό”, υπό την έννοια ότι επιτέθηκε συχνά στους Αμερικανοεβραίους ενώ την ίδια ώρα υποστήριζε τον Μπέντζαμίν Νετανιάχου και το κράτος του Ισραήλ, όπως επισημαίνει σε άρθρο του στο nbcnews.com ο Νόα Μπερλάτσκι.

Αυτή την οργάνωση θα συναντήσει ο Στέφανος Κασσελάκης ενώ αφενός είναι σε εξέλιξη η σύγκρουση Ιράν-Ισραήλ και αφετέρου η AIPC υποστηρίζει πολιτικούς που στέκονται στο πλευρό του Ντόναλντ Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου. Παρότι ο ίδιος δήλωσε πως καταδικάζει απερίφραστα την επίθεση του Ιράν και στέκεται υπέρ των δηλώσεων του Τζο Μπάϊντεν για “αυτοσυγκράτηση”. Είναι, μάλιστα, σαφές ότι η AIPAC βρίσκεται πολύ κοντά στις θέσεις των Ρεπουμπλικανών αλλά και του κόμματος Λικούντ στο Ισραήλ, γεγονός που έχουν τονίσε πολλάκις πολλά αμερικανικά ΜΜΕ όπως η Washighton Post.

Νεότερη εξέλιξη: Μετά τον θόρυβο που προκάλεσε ο προγραμματισμός συνάντησης του Στέφανου Κασσελάκη με τον επικεφαλής της οργάνωσης, έγινε γνωστό, αργά το βράδυ της Δευτερας, ότι αυτή ακυρώνεται…

Σύμφωνα με το  δημοσίευμα των Reporters United η ευρωβουλευτής σύστησε το Συμβούλιο με άλλα δύο άτομα, τον Δημήτρη Ψαρράκη, βοηθό της στο Ευρωκοινοβούλιο την περίοδο 2014 – 2021, και τον Ζακ Μπουγκέν, πρώην διευθυντικό στέλεχος της συμβουλευτικής πολυεθνικής McKinsey.

Κατά την ίδια πηγή, ο Δημήτρης Ψαρράκης φέρεται να ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO), στο πλαίσιο της έρευνας για την υπόθεση κακοδιαχείρισης των βουλευτικών αποζημιώσεων εκ μέρους της κ. Καϊλή ενώ ο Ζακ Μπουγκέν ελέγχεται από τις βελγικές αρχές για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα διαφθοράς του Βελγίου.

Σκοπός του «Συμβουλίου των Βρυξελλών» σύμφωνα με το καταστατικό του,  είναι «η δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου εταίρων στον τομέα των νέων τεχνολογιών, της καινοτομίας και της μεταφοράς τεχνολογίας».

Σύμφωνα με τα έγγραφα, το σχέδιο προέβλεπε ότι θα φιλοξενούσε εκδηλώσεις, θα εξέδιδε πολιτικές συστάσεις, θα πραγματοποιούσε εκστρατείες και θα υποστήριζε την επιρροή των ρυθμιστικών δραστηριοτήτων με στόχο «να καταστεί φόρουμ συνεργασίας μεταξύ των φορέων χάραξης πολιτικής, των ρυθμιστικών αρχών, των παραγόντων της αγοράς και των ακαδημαϊκών από την ΕΕ και τις τρίτες χώρες με σκοπό τη δημιουργία ενός ισχυρού και συνεκτικού παγκόσμιου χώρου καινοτομίας που θα επιτρέψει στις τρίτες χώρες να επωφεληθούν από υψηλής ποιότητας ρυθμιστικά και τεχνολογικά πρότυπα για να ενισχύσουν τις οικονομίες τους και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των πολιτών τους».

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, για να κάνει κάποιος χρήση των παραπάνω υπηρεσιών, θα έπρεπε να γίνει μέλος, καταβάλλοντας ετήσια συνδρομή μέχρι 250.000 ευρώ για τις επιχειρήσεις και έως 50.000 ευρώ για ΜΚΟ και άλλες οργανώσεις ή πρόσωπα.

Στον νεοσύστατο οργανισμό ορίστηκε πρόεδρος ο Δημήτρης Ψαρράκης, γραμματέας η Εύα Καϊλή και ταμίας ο Ζακ Μπουγκέν.

Ο Δ. Ψαρράκης μετά τη σύλληψή της στις 9 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου είχε γράψει στο facebook:  «Είμαι απίστευτα απογοητευμένος που επέτρεψε στον εαυτό της να εμπλακεί σε κάτι τόσο σάπιο και βρώμικο, όπως αυτό που βγαίνει στη δημοσιότητα» προσθέτοντας ότι στο Ευρωκοινοβούλιο είχε συνεργαστεί μαζί της «στον πιο προωθημένο τομέα των Χρηματοοικονομικών και της Καινοτομίας, στον τομέα Στρατηγικών Επενδύσεων και στη Νομισματική Πολιτική», ενώ μαζί είχαν εκδώσει και ένα βιβλίο για την «επιρροή του blockchain στις αγορές και τις πολιτικές». Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα οι δυο τους έχουν επίσης θητεύσει στο Global Blockchain Business Council, ένα λόμπι με έδρα την Ελβετία και δραστηριότητα μεταξύ άλλων στις ΗΠΑ, για την προώθηση της βιομηχανίας του blockchain.

Η Εύα Καϊλή διεγράφη από το Συμβούλιο στις 22 Δεκεμβρίου, καθώς, όπως δήλωσε ο Δ. Ψαρράκης  στο Follow The Money «το Qatar Gate μπορούσε να προκαλέσει καταστροφή στη φήμη του Συμβουλίου των Βρυξελλών. Δεν γνωρίζαμε τι συνέβαινε».

Το Reporters United αναφέρει ότι ο κ. Ψαρράκης φέρεται να εμπλέκεται και ο ίδιος, από τον Δεκέμβριο του 2022, στην έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας  που αφορά την Εύα Καϊλή και παράτυπες πληρωμές στο Ευρωκοινοβούλιο από το 2014 έως το 2020. Συγκεκριμένα, η εν λόγω έρευνα εξετάζει τρεις πιθανώς αξιόποινες δραστηριότητες της κ. Καϊλή: 

• Πρώτον, αν παραπλάνησε την Ευρωβουλή για τον τόπο και το περιεχόμενο των δραστηριοτήτων συνεργατών της.
• Δεύτερον, αν έλαβε μερίδιο των αποζημιώσεών τους για εικονικά ταξίδια που φέρεται να διοργάνωσε.
• Τρίτον, αν πήρε «προμήθειες» από μέρος των μισθών τους.

Ο κ. Ψαρράκης δεν απάντησε σε ερωτήσεις των δημοσιογράφων σχετικά με την εμπλοκή του στην έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Κατά το δημοσίευμα, η Ευα Καϊλη, με τη συμμετοχή της στο Συμβούλιο των Βρυξελλών φαίνεται να παραβίασε και άλλους κανόνες του Ευρωκοινοβουλίου καθώς οι ευρωβουλευτές οφείλουν να ενημερώνουν το προεδρείο της Ευρωβουλής για κάθε νέα συμμετοχή τους σε επιχειρήσεις ή ΜΚΟ στο τέλος του επόμενου μήνα από την ημερομηνία έναρξης αυτής της δραστηριότητας. Ακόμη, πρέπει να δημοσιεύουν τις σχετικές πληροφορίες στην ιστοσελίδα του Ευρωκοινοβουλίου, κάτι το οποίο η Ευα Καϊλή δεν έκανε.

Μέσω του δικηγόρου της η κ. Καϊλή δήλωσε στο Reporters United ότι δεν είχε κανένα ρόλο στο Συμβούλιο και ότι η δραστηριότητα του οργανισμού δεν ξεκίνησε ποτέ. Κι αυτό παρά τα επίσημα έγγραφα που την ανέφεραν ως διαχειρίστρια του οργανισμού.

Το 1981, η Shell ανέθετε ειδική μελέτη στο Κλιματικό Ερευνητικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Ανατολικής Αγγλίας (University of East Anglia). Λίγα χρόνια μετά, το ΄86 ολοκληρωνόταν και το ΄88 παραδιδόταν, στο “format” που έγινε μετέπειτα γνωστή, ως «Shell Confidential Report».

Η μελέτη έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου πως η εξόρυξη και χρήση ορυκτών καυσίμων θα οδηγήσει σε αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 1 με 2^οC τα επόμενα 40 χρόνια, σε σχέση με την προ-βιομηχανική περίοδο (που δεν χρησιμοποιούνταν ορυκτά καύσιμα). Σήμερα είμαστε ήδη στους 1.2^οC αύξησης.

Την ίδια χρονιά, το 1981, ένα εσωτερικό υπόμνημα της Exxon τόνιζε ότι οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από το 50ετές σχέδιο της εταιρίας είναι πιθανό να αποβούν καταστροφικές, τουλάχιστον για ένα σημαντικό ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού.

Μάλιστα, 42 χρόνια αργότερα, πριν λίγες μέρες, τις προβλέψεις των τότε μελετών για την κλιματική καταστροφή ήρθε να επιβεβαιώσει η μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Science.

«Ορισμένοι παραγωγοί ορυκτών πηγών ενέργειας σίγουρα γνώριζαν τη δεκαετία του 1970 ότι το βασικό προϊόν τους θα κατέκαιγε τον πλανήτη. Ορισμένοι πετρελαϊκοί γίγαντες διακίνησαν το μεγάλο ψέμα» κατήγγειλε ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες από το βήμα του πρόσφατου Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, στο Νταβός.

Έχει δίκιο ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ. Υπάρχουν ευθύνες για την διακίνηση του ψέματος τόσες συναπτές δεκαετίες. Τί γίνεται όμως από εδώ και πέρα;

Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ θεωρεί ότι οι υπεύθυνοι πρέπει να διωχθούν ποινικά για εγκλήματα, όπως έγινε με τις καπνοβιομηχανίες. Η δίωξη των καπνοβιομηχανιών κατέληξε σε «καμπάνα» 246 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 1998 (ποσό που καταβάλουν σε 46 αμερικανικές πολιτείες σε βάθος 25ετίας, προκειμένου να καλύψουν το κόστος της περίθαλψης των καπνιστών αναδρομικά).

Με τα σημερινά δεδομένα, κάτι τέτοιο φαντάζει αρκετά δύσκολο. Οι πετρελαϊκές είναι οικονομικά πανίσχυρες και χρησιμοποιούν αυτή τη δύναμή για να επηρεάζουν όλες τις σχετικές με αυτές αποφάσεις. Τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν σε αυτές τις εταιρίες, όλη αυτή την περίοδο, είναι τεράστια. Πολύ περισσότερα στη διάρκεια του πολέμου. Με τον πόλεμο στην Ουκρανία να εκτοξεύει τις τιμές του φυσικού αερίου και του πετρελαίου οι ενεργειακοί κολοσσοί της Δύσης αποκόμισαν, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, συνολικά κέρδη σχεδόν 200 δισ. δολαρίων. Πρόκειται για κέρδη ρεκόρ.

• Και όλα αυτά, ενώ οι Ευρωπαϊκές χώρες έχουν δαπανήσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ για μερική μόνο ανακούφιση νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα, Βρυξέλλες και Ευρώπη ταρακουνιόνται ακόμα από το «QatarGate», όπου τα λόμπι των ορυκτών καυσίμων πιάστηκαν να δωροδοκούν στην «καρδιά» των ευρωπαϊκών αποφάσεων. Είναι σίγουρο πως αν αποκαλυφθεί η συνολική δράση του ενεργειακού λόμπι ορυκτών καυσίμων πολλοί θα χάσουν τον ύπνο τους (όχι μόνο στις Βρυξέλλες).

Είναι λοιπόν πολλά τα ψέματα και ακόμα περισσότερα τα χρήματα.

Ακόμα και ο ΟΗΕ, αρχές Ιανουαρίου του 2023, στη νέα του έκθεση, κατέγραφε μία υποχώρηση του δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης για δύο χρόνια, μια υποχώρηση που αντιστρέφει μια σταθερά ανοδική πορεία ήδη από το 1990 και που ισοδυναμεί με απώλεια των κατακτήσεων των προηγούμενων δεκαετιών.

• «Σήμερα, οι παραγωγοί ορυκτών καυσίμων και όσοι τους υποστηρίζουν συνεχίζουν την ίδια παρανοϊκή επιδίωξη αύξησης της παραγωγής, γνωρίζοντας ότι το παραγωγικό τους μοντέλο είναι ασύμβατο με την επιβίωση της ανθρωπότητας», ξεκαθάρισε ο Γκουτέρες στο Νταβός.

Πώς μπορεί να σταματήσει αλήθεια αυτή η παράνοια;

• Το 2023 μπορεί να θεμελιωθεί ένα νέο περιεχόμενο στην πρόοδο, μακριά από το μοντέλο ανάπτυξης των ορυκτών καυσίμων, που καταγράφει πλέον κρίσιμες περιβαλλοντικές και κοινωνικές ζημίες.

Η νέα αφήγηση προόδου πρέπει να συμπεριλαμβάνει τη «διακινδύνευση» της ανθρώπινης ύπαρξης από την περιβαλλοντική και κλιματική κατάρρευση. Ταυτόχρονα, μπορεί να προτεραιοποιεί την παροχή βασικών αγαθών, να δίνει έμφαση στην καινοτομία σε ένα νέο φάσμα πεδίων, από την ενεργειακή εξοικονόμηση έως την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης.

Να σημαίνει τέλος ασφάλεια, δηλαδή κοινωνική προστασία, προάσπιση δικαιωμάτων και μεγαλύτερη συμμετοχή.

Υπενθυμίζει μάλιστα τη φράση της προέδρου της Κομισιόν Ούρσουλα Φον ντερ Λάϊεν για “καταστροφικές κυρώσεις”, που θα πλήξουν σκληρά τη Ρωσία. Ο στόχος να σταματήσουν οι μεταφορές πετρελαίου δια θαλάσσης, κάτι που κανονικά θα έπληττε κυρίως ευρωπαϊκές ναυτιλιακές εταιρείες, όχι άμεσα αλλά σε 6 μήνες. Στο διάστημα αυτό ο Πούτιν θα έχει αρκετό καιρό στη διάθεσή του για να πουλήσει το πετρέλαιο του σε άλλες χώρες. Ήδη τώρα το ¼ των ρωσικών εξαγωγών πετρελαίου πηγαίνει στην Κίνα. Και εδώ μπαίνει η Ελλάδα.

Το ισχυρό λόμπι των ελληνικών ναυτιλιακών εταιρειών

„Για τις νέες συναλλαγές με την Ασία, ωστόσο, η Ρωσία εξαρτάται από τάνκερ από την Ευρώπη, ειδικά από την Ελλάδα” υπογραμμίζει ο αρθρογράφος. “Σχεδόν τίποτα στην παγκόσμια επιχείρηση πετρελαίου στην ανοιχτή θάλασσα δεν λειτουργεί χωρίς τα ελληνικά πετρελαιοφόρα. Σχεδόν το 27% του παγκόσμιου στόλου δεξαμενόπλοιων ανήκει σε ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες. Η σημασία των ελληνικών πετρελαιοφόρων για τις ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου δια θαλάσσης μπορεί επίσης να αποδειχθεί από πιο πρόσφατα στοιχεία: Σύμφωνα με το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF), το ποσοστό του πετρελαίου από τη Ρωσία που μεταφέρεται από ελληνικά δεξαμενόπλοια έχει σχεδόν διπλασιαστεί τον περασμένο χρόνο.

“Εάν εξαφανίζονταν τα ελληνικά τάνκερ, δύσκολα θα ήταν δυνατό για τον Πούτιν να μεταφέρει τις παγκόσμιες εξαγωγές πετρελαίου του από την Ευρώπη σε άλλες χώρες, σύμφωνα με τον Σίμον Τζόνσον, καθηγητή του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης”. Οι συντελεστές του Monitor έχουν στη διάθεσή τους ένα αδημοσίευτο πρώτο προσχέδιο της πρότασης για εμπάργκο ρωσικού πετρελαίου από την ΕΕ με ημερομηνία αρχές Μαΐου. Σε αυτό προβλέπεται απαγόρευση σε τάνκερ από χώρες της ΕΕ να μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο σε τρίτες χώρες ´με πλοία νηολογημένα υπό σημαία κράτους- μέλους ή ιδιοκτησία υπηκόου κράτους-μέλους´. Αλλά στο τελικό κείμενο αυτή η παράγραφος διαγράφηκε στη συνέχεια εντελώς.

“Αυτό είναι αποτέλεσμα του ισχυρού λόμπι των ελληνικών ναυτιλιακών εταιρειών”, υποστηρίζουν οι δημοσιογράφοι του Monitor επικαλούμενοι την Μισέλ Βίζε-Μπόκλαμ, αναλύτρια στο ναυτιλιακό νηολόγιο του Λονδίνου Lloyd’s. “Οι ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες λόγω του μεγάλου στόλου τους και επειδή δραστηριοποιούνται εδώ και πολύ καιρό, είναι πολύ ισχυρές και έχουν ισχυρή φωνή στη διεθνή ναυτιλιακή βιομηχανία. Αυτό τους επιτρέπει να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους σε επίπεδο ΕΕ … οι Βρυξέλλες προσπαθούν να υποβαθμίσουν το θέμα.

Όπως είπε η Επιτροπή στο Monitor, το πακέτο κυρώσεων περιέχει άλλη μια απαγόρευση. Θα απαγορευτεί σε ασφαλιστικές εταιρίες από χώρες της ΕΕ να ασφαλίζουν πλοία που μεταφέρουν ρωσικό πετρελαίου. Αυτό θα έκανε επίσης τις εξαγωγές ρωσικού πετρελαίου πιο δύσκολες. Αλλά υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες γι αυτό. Η απαγόρευση της ασφάλισης δεν θα εμποδίσει τον Πούτιν να συνεχίσει την πώληση του πετρελαίου του, πιστεύει ο Γιαν Μπλούμενταλ, επικεφαλής Γερμανίας των ασφαλίσεων στη Lloyd. Ο Πούτιν θα πουλάει το πετρέλαιό του στις ασιατικές αγορές και κατά συνέπεια η μεταφορά θα είναι ασφαλισμένη από ασιατικές ασφαλιστικές εταιρείες στις ασιατικές αγορές” καταλήγει το άρθρο.

Πηγή: DW