Σε κοινή έκθεση, το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP/PAM) και ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) κατέταξαν επίσης την Αϊτή, το Μάλι, το Νότιο Σουδάν και την Υεμένη στις χώρες που αντιμετωπίζουν «άμεσο κίνδυνο καταστροφικής πείνας», που σημαίνει λιμό.

Σύμφωνα με την έκθεση, η κατάσταση με την πείνα σε έξι ακόμα χώρες -Αφγανιστάν, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Μιανμάρ, Νιγηρία, Σομαλία και Συρία– θεωρείται «πολύ ανησυχητική».

Στο πλαίσιο αυτό, οι ελλείψεις χρηματοδότησης για ανθρωπιστική βοήθεια «πλήττουν την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών, οδηγούν σε αναγκαστικές μεγάλες μειώσεις στις μερίδες και περιορίζουν την πρόσβαση σε τρόφιμα για τις πιο ευάλωτες ομάδες με την επισιτιστική βοήθεια για τους πρόσφυγες να είναι σε οριακό σημείο», δήλωσαν το WFP και ο FAO.

Ζητώντας περισσότερη βοήθεια από κυβερνήσεις και άλλους δωρητές, το WFP και ο FAO δήλωσαν ότι μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου μόνο 10,5 δισεκ. δολάρια είχαν παραληφθεί από τα εκτιμώμενα 29 δισεκ. δολάρια που χρειάζονται για την υποστήριξη των ανθρώπων που κινδυνεύουν περισσότερο.

«Η πρόληψη του λιμού δεν είναι απλά ηθικό καθήκον – είναι μια έξυπνη επένδυση στη μακροπρόθεσμη ειρήνη και σταθερότητα», δήλωσε ο γενικός διευθυντής του FAO Τσου Ντονγκγού. «Η ειρήνη είναι προϋπόθεση για την επισιτιστική ασφάλεια και το δικαίωμα στην τροφή είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα».

Οι ΗΠΑ, που πέρυσι ήταν βασικός δωρητής και των δύο υπηρεσιών του ΟΗΕ, μείωσαν τη βοήθεια τους προς το εξωτερικό υπό τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ενώ άλλες μεγάλες χώρες έχουν επίσης προχωρήσει ή προαναγγείλει περικοπές στην αναπτυξιακή και ανθρωπιστική βοήθεια.

Το Ευρωκοινοβούλιο έχει ζητήσει επανειλημμένα ζητήσει την άμεση και μόνιμη κατάπαυση του πυρός, συμπεριλαμβανομένης της άνευ όρων απελευθέρωσης όλων των ομήρων, καθώς και την ελεύθερη πρόσβαση και τη συνεχή διανομή ανθρωπιστικής και ιατρικής βοήθειας στη Λωρίδα της Γάζας. Έχει επίσης εκφράσει την υποστήριξή του στην παγκόσμια συμμαχία για την εφαρμογή της λύσης των δύο κρατών.

Από τις 7 Οκτωβρίου 2023, όταν ο ισραηλινός στρατός ξεκίνησε εκστρατεία ως απάντηση στην επίθεση της Χαμάς, κατά την οποία περίπου 1.200 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 251 άλλοι απήχθησαν, πάνω από 63.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στη Γάζα, σύμφωνα με το παλαιστινιακό Υπουργείο Υγείας.

Ειδικοί της παγκόσμιας επισιτιστικής ασφάλειας επιβεβαίωσαν τον λιμό στην πόλη της Γάζας, λόγω του αποκλεισμού της ανθρωπιστικής βοήθειας, δηλώνοντας ότι αναμένουν ότι σύντομα θα επεκταθεί και σε άλλες πόλεις.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό για την Τροφή και τη Γεωργία των Ηνωμένων Εθνών, αν δεν αλλάξει κάτι μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου, περισσότεροι από 640.000 άνθρωποι θα αντιμετωπίσουν καταστροφικά επίπεδα επισιτιστικής ανασφάλειας – που ταξινομούνται ως Φάση 5 της IPC – σε όλη τη Λωρίδα της Γάζας.

Επιπλέον 1,14 εκατομμύρια άνθρωποι στην περιοχή θα βρίσκονται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης (Φάση 4 της IPC) και άλλοι 396.000 άνθρωποι σε συνθήκες κρίσης (Φάση 3 της IPC). Οι συνθήκες στη Βόρεια Γάζα εκτιμάται ότι είναι εξίσου σοβαρές – ή χειρότερες – από ό,τι στην Πόλη της Γάζας. Κι από τη διαδικασία αξιολόγησης, όπως λένε, λείπει η Ράφα, διότι σε μεγάλο βαθμό έχει ερημώσει.

Το γεγονός αυτό έχει συνέπειες στην υγεία των ανθρώπων. Ημισκελετωμένα παιδιά, πρησμένες κοιλιές, αδυναμία, δραματική απώλεια βάρους, απώλεια μαλλιών, ακόμη και θάνατος. Οι σκηνές μιλούν από μόνες τους αλλά το Ισραήλ επιμένει ν΄ απορρίπτει την άποψη του λιμού, που είναι οφθαλμοφανής.

Ρεπορτάζ του BBC μιλά για μία 41χρονη γυναίκα την Ριμ Ταουφίκ Καντέρ, η οποία έχει 5 παιδιά. Το μικρότερο, που είναι 4 ετών δεν γνωρίζει ούτε θυμάται τη γεύση έχουν τα φρούτα και τα λαχανικά, καθώς δεν έχουν δοκιμάσει πρωτεΐνη εδώ και μήνες.

Η πείνα δοκιμάζει τις αντοχές των παιδιών ακόμη και των μικρών παιδιών. Το ίδιο υποστηρίζει και έκθεση του ΟΗΕ, η οποία για πρώτη φορά επιβεβαίωσε την ύπαρξη λιμού στην περιοχή.

Το σύστημα Ολοκληρωμένης Ταξινόμησης Φάσεων Επισιτιστικής Ασφάλειας (IPC) ανακοίνωσε πως 514.000 άνθρωποι –σχεδόν το ένα τέταρτο των Παλαιστινίων στη Γάζα-– αντιμετωπίζουν λιμό και ότι ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί στους 641.000 έως τα τέλη Σεπτεμβρίου.

Η 29χρονη Ρίντα Χίτζε είπε ότι το βάρος της πεντάχρονης κόρης της, Λάμια, είχε μειωθεί από 19 κιλά σε 10,5 κιλά. Η Λάμια, λέει η μαμά της ήταν υγιής πριν ξεκινήσει ο πόλεμος και δεν είχε κάποια ασθένεια. Τώρα είναι σκια του εαυτού της.

Η Ρατζάα Τάλμπεχ, 47 ετών, μητέρα έξι παιδιών, είπε ότι είχε χάσει 25 κιλά. Έφυγε από το σπίτι της στην περιοχή Ζεϊτούν της πόλης της Γάζας πριν από ένα μήνα και τώρα ζει σε μια αυτοσχέδια σκηνή κοντά στην παραλία. Η ίδια πέρα από τα προβλήματα που έχουν άλλοι πάσχει από δυσανεξία στη γλουτένη και είπε ότι δεν μπορούσε πλέον να βρει φαγητό που να μπορούσε να φάει.

Η Μάντι Μπλάκμαν, Βρετανίδα νοσοκόμα που εργάζεται για το φιλανθρωπικό ίδρυμα UK-Med στη Γάζα, δήλωσε ότι το 70% των μητέρων που επισκέπτονται τις κλινικές μητρικής υγείας, προγεννητικής και μεταγεννητικής φροντίδας είχαν κλινικό υποσιτισμό.

Ο ΟΗΕ αναφέρει ότι το Ισραήλ έχει περιορίσει σημαντικά την ποσότητα της βοήθειας που εισέρχεται στη Γάζα, κάτι που το Ισραήλ αρνείται.

Το Ισραήλ εξακολουθεί να αρνείται τον λιμό στην περιοχή, διαψεύδοντας και τον ΟΗΕ και πάνω από 100 ανθρωπιστικές ομάδες και αυτόπτες μάρτυρες.

Την Παρασκευή, η Ολοκληρωμένη Ταξινόμηση Φάσεων Επισιτιστικής Ασφάλειας (IPC) που υποστηρίζεται από τον ΟΗΕ ανέφερε ότι υπήρχε ένας «εξ ολοκλήρου ανθρωπογενής» λιμός στην πόλη της Γάζας και τις γύρω περιοχές.

Προειδοποίησε ότι περισσότεροι από μισό εκατομμύριο άνθρωποι σε όλη τη Λωρίδα της Γάζας αντιμετωπίζουν «καταστροφικές» συνθήκες που χαρακτηρίζονται από «πείνα, φτώχεια και θάνατο».

Η λιμοκτονία είναι η αργή, σιωπηλή αποδόμηση του σώματος. Στερημένος από τροφή, ο οργανισμός εξαντλεί τα αποθέματα σακχάρου, κατόπιν διαλύει λίπος και μύες για να κρατήσει ζωντανά τα ζωτικά όργανα. Καθώς αυτά τελειώνουν, η καρδιά εξασθενεί, το ανοσοποιητικό σύστημα καταρρέει, το μυαλό θολώνει. Το σώμα μαραζώνει, η αναπνοή εξασθενεί και τα όργανα καταρρέουν ένα προς ένα. Είναι ένας βασανιστικός θάνατος.

Οι εικόνες των αποσκελετωμένων παιδιών της Γάζας που πεθαίνουν στην αγκαλιά των μανάδων τους έχουν κάνει τον γύρο του κόσμου.

Η κατάσταση έχει ξεπεράσει το στάδιο της «απειλής πείνας». «Πρόκειται για λιμοκτονία, καθαρά και ξάστερα», είπε στις 10 Αυγούστου στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ο αξιωματούχος ανθρωπιστικών υποθέσεων Ραμές Ρατζασίνγκαμ. Ο ειδικός σε θέματα λιμού, Άλεξ ντε Ουόλ, εκτιμά ότι χιλιάδες παιδιά είναι πλέον τόσο αδύναμα που δεν μπορούν καν να φάνε.

Αναπτύσσεται ολοένα και πιο ισχυρή πεποίθηση ότι το Ισραήλ διαπράττει το σοβαρότερο από τα εγκλήματα: Τη χρήση της πείνας ως όπλο πολέμου. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, παλαιστινιακές και διεθνείς, είχαν κρούσει τον κώδωνα από τους πρώτους μήνες, εύρημα που σήμερα επιβεβαιώνουν κυβερνήσεις ανά τον κόσμο, αλλά και φωνές μέσα στο ίδιο το Ισραήλ. Ο πρώην πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ μίλησε ανοιχτά για εγκλήματα πολέμου, ενώ οργανώσεις χαρακτηρίζουν την τακτική αυτή γενοκτονία.

Από τις 9 Οκτωβρίου 2023, όταν ο τότε υπουργός Άμυνας Γιοάβ Γκαλάντ ανακοίνωσε «πλήρη πολιορκία» – χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς τρόφιμα, χωρίς καύσιμα – η Γάζα βρέθηκε αντιμέτωπη με συλλογική τιμωρία. Για εβδομήντα ημέρες δεν επιτράπηκε καμία προμήθεια. Μόνο σταδιακά, το 2024, άρχισε να επιτρέπεται μερική είσοδος βοήθειας, όμως ήδη τον Απρίλιο η επικεφαλής της USAID προειδοποιούσε για λιμό, ενώ τον Μάιο το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα μίλησε για «πλήρη λιμοκτονία» στο βορρά της Γάζας.

Το διεθνές δίκαιο ορίζει ότι η δύναμη κατοχής οφείλει να διασφαλίζει επαρκή σίτιση, νερό και φάρμακα για τον άμαχο πληθυσμό, ακόμα και με δικές της προμήθειες. Ωστόσο, οι εκκλήσεις δεκάδων κρατών και οργανισμών προσκρούουν συστηματικά σε εμπόδια που θέτει το Ισραήλ. Ακόμη και μετά τις δεσμευτικές αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης το 2024, που το υποχρέωναν να διευκολύνει την ανθρωπιστική βοήθεια, η πρόσβαση εμποδίστηκε ξανά.

Αντί να επιτρέψει στον ΟΗΕ να διαχειριστεί την κρίση, το Ισραήλ έστησε δικούς του μηχανισμούς διανομής μέσω του Gaza Humanitarian Foundation, που συνδυάστηκαν με βίαιες επιθέσεις. Περίπου 1.400 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν όταν προσπαθούσαν να πάρουν τρόφιμα. Ανεξάρτητες αναλύσεις κατέδειξαν ότι το σύστημα αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να αποτρέψει μαζική πείνα.

Πολλοί Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν μιλήσει δημόσια για την πείνα ως στρατηγικό εργαλείο. Δηλώσεις όπως του υπουργού Οικονομικών Σμότριτς, ότι «ίσως να είναι δικαιολογημένο και ηθικό να πεθάνουν δύο εκατομμύρια πολίτες από πείνα», ή του υπουργού Εθνικής Ασφαλείας Μπεν-Γκβιρ, που πρότεινε να βομβαρδιστούν αποθήκες τροφίμων, υποδηλώνουν πρόθεση.

Η σκόπιμη στέρηση τροφής συνιστά έγκλημα πολέμου. Όταν συνδυάζεται με την πρόθεση εξόντωσης πληθυσμού λόγω εθνικής ή θρησκευτικής ταυτότητας, συνιστά γενοκτονία. Παρά τα προειδοποιητικά σημάδια, πολλές κυβερνήσεις συνέχισαν να εξοπλίζουν το Ισραήλ αντί να αποτρέψουν το έγκλημα.

Η ιστορία θα καταγράψει τις εικόνες σκελετωμένων παιδιών δίπλα σε άλλες στιγμές παγκόσμιας αδράνειας. Το ερώτημα είναι αν θα υπάρξει, έστω και τώρα, η βούληση να σωθεί ένα κομμάτι από την κοινή μας ανθρωπιά, πριν χαθούν κι άλλα παιδιά.

Πηγή: Starvation in Gaza and Our Global Shame, Project Syndicate– Απόδοση από το KREPORT

Οι μάχες -που έχουν στοιχίσει τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους ενώ οκτώ εκατομμύρια έχουν εκτοπισθεί- «απειλούν εκατομμύρια ζωές, την ειρήνη και τη σταθερότητα μιας ολόκληρης περιφέρειας», υπογραμμίζει η επικεφαλής του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος Σίντι Μακέιν.

«Πριν από 20 χρόνια, το Νταρφούρ γνώρισε τη σημαντικότερη κρίση λιμού στον κόσμο και ο κόσμος είχε ενώσει τις προσπάθειές του για να απαντήσει, όμως σήμερα οι Σουδανοί είναι ξεχασμένοι», συνεχίζει.

Στις αρχές των χρόνων του 2000, ο τότε δικτάτορας Όμαρ ελ-Μπεσίρ, ο οποίος ανατράπηκε το 2019, είχε εξαπολύσει πολιτοφύλακες, τους Τζαντζαουίντ, για να εφαρμόσει πολιτική καμένης γης στο Νταρφούρ, μια εκτεταμένη περιφέρεια στο δυτικό Σουδάν.

Σήμερα οι πολιτοφύλακες έχουν συνασπισθεί στις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης του στρατηγού Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκλό, που πολεμούν από τις 15 Απριλίου 2023 εναντίον του στρατηγού Αμπντέλ Φατάχ αλ-Μπουρχάν.

Οι βομβαρδισμοί αμάχων, η καταστροφή υποδομών, οι βιασμοί, οι λεηλασίες, οι αναγκαστικοί εκτοπισμοί και τα πυρπολημένα χωριά έχουν γίνει η καθημερινότητα των 48 εκατομμυρίων Σουδανών.

Αν αυτές οι βιαιότητες δεν σταματήσουν, «ο πόλεμος στο Σουδάν μπορεί να δημιουργήσει τη μεγαλύτερη κρίση λιμού στον κόσμο», διαβεβαιώνει η Μακέιν.

Αυτή τη στιγμή «λιγότεροι από 5%» των Σουδανών «μπορούν να έχουν ένα πλήρες γεύμα», σύμφωνα με το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα.

Στον καταυλισμό εκτοπισμένων του Ζαμζάμ στο Νταρφούρ, ένα παιδί πεθαίνει κάθε δύο ώρες, σύμφωνα με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα.

Στο Νότιο Σουδάν, όπου έχουν καταφύγει 600.000 άνθρωποι για να διαφύγουν από τον πόλεμο, «ένα παιδί στα πέντε στα κέντρα τράνζιτ στα σύνορα υποφέρει από υποσιτισμό», αναφέρει η Μακέιν.

Σε όλο το Σουδάν, 18 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν οξεία επισιτιστική ανασφάλεια -από τους οποίους πέντε εκατομμύρια βρίσκονται στο τελευταίο σκαλοπάτι πριν από την πείνα- και ελάχιστα μπορούν να τους βοηθήσουν ανθρωπιστικές οργανώσεις, οι μετακινήσεις των μελών των οποίων εμποδίζονται ενώ υπάρχει σοβαρή έλλειψη χρηματοδότησης, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα.

Όπως αναφέρει στην τελευταία έκδοσή του το έγκυρο περιοδικό, ο πόλεμος πλήττει ένα παγκόσμιο σύστημα τροφίμων που έχει αποδυναμωθεί από τον Covid-19 , την κλιματική αλλαγή και ένα ενεργειακό σοκ . Οι εξαγωγές της Ουκρανίας σε σιτηρά και ελαιούχους σπόρους έχουν ως επί το πλείστον σταματήσει και οι εξαγωγές της Ρωσίας απειλούνται. Μαζί, οι δύο χώρες παρέχουν το 12% των εμπορευόμενων θερμίδων. Οι τιμές του σιταριού, αυξημένες κατά 53% από την αρχή του έτους, εκτινάχθηκαν περαιτέρω κατά 6% στις 16 Μαΐου, μετά την ανακοίνωση της Ινδίας ότι θα αναστείλει τις εξαγωγές λόγω ενός ανησυχητικού καύσωνα.

Μια κρίση που θα κρατήσει για χρόνια

Η ευρέως αποδεκτή ιδέα μιας κρίσης κόστους ζωής δεν αρχίζει να συλλαμβάνει τη βαρύτητα αυτού που μπορεί να περιμένει. Ο Αντόνιο Γκουτέρες, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ , προειδοποίησε στις 18 Μαΐου ότι οι επόμενοι μήνες απειλούν «το φάσμα της παγκόσμιας έλλειψης τροφίμων» που θα μπορούσε να διαρκέσει για χρόνια.

Το υψηλό κόστος των βασικών τροφίμων έχει ήδη αυξήσει τον αριθμό των ανθρώπων που δεν μπορούν να είναι σίγουροι ότι θα φάνε αρκετά κατά 440 εκατομμύρια, σε 1,6 δισεκατομμύρια. Σχεδόν 250 εκατομμύρια βρίσκονται στο χείλος του λιμού. Εάν, όπως είναι πιθανό, ο πόλεμος παραταθεί και οι προμήθειες από τη Ρωσία και την Ουκρανία περιοριστούν, εκατοντάδες εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι θα μπορούσαν να πέσουν στη φτώχεια. Η πολιτική αναταραχή θα επεκταθεί, τα παιδιά θα μείνουν στάσιμοι και οι άνθρωποι θα πεινάσουν.

Ο κ. Πούτιν δεν πρέπει να χρησιμοποιεί το φαγητό ως όπλο. Οι ελλείψεις δεν είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα του πολέμου. Οι παγκόσμιοι ηγέτες θα πρέπει να δουν την πείνα ως ένα παγκόσμιο πρόβλημα που απαιτεί επειγόντως μια παγκόσμια λύση.

Η Ρωσία και η Ουκρανία προμηθεύουν το 28% του παγκόσμιου εμπορίου σιταριού, το 29% του κριθαριού, το 15% του καλαμποκιού και το 75% του ηλιελαίου.

Η Ρωσία και η Ουκρανία συνεισφέρουν περίπου τα μισά δημητριακά που εισάγονται από τον Λίβανο και την Τυνησία. για τη Λιβύη και την Αίγυπτο ο αριθμός είναι τα δύο τρίτα. Οι εξαγωγές τροφίμων της Ουκρανίας παρέχουν τις θερμίδες για να θρέψουν 400 εκατομμύρια ανθρώπους. Ο πόλεμος διακόπτει αυτές τις προμήθειες επειδή η Ουκρανία έχει ναρκοθετήσει τα ύδατά της για να αποτρέψει μια επίθεση και η Ρωσία αποκλείει το λιμάνι της Οδησσού.

Ακόμη και πριν από την εισβολή, το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Επισιτισμού είχε προειδοποιήσει ότι το 2022 θα ήταν μια τρομερή χρονιά. Η Κίνα, ο μεγαλύτερος παραγωγός σιταριού, είπε ότι, μετά τις βροχές που καθυστέρησαν τη φύτευση πέρυσι, αυτή η καλλιέργεια μπορεί να είναι η χειρότερη από ποτέ. Τώρα, εκτός από τις ακραίες θερμοκρασίες στην Ινδία , τον δεύτερο μεγαλύτερο παραγωγό στον κόσμο, η έλλειψη βροχής απειλεί να μειώσει τις αποδόσεις σε άλλα καλάθια ψωμιού, από τη ζώνη σίτου της Αμερικής μέχρι την περιοχή Beauce της Γαλλίας. Το Κέρας της Αφρικής πλήττεται από τη χειρότερη ξηρασία των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών. Καλώς ήρθατε στην εποχή της κλιματικής αλλαγής.

Όλα αυτά θα έχουν οδυνηρές επιπτώσεις στους φτωχούς. Τα νοικοκυριά στις αναδυόμενες οικονομίες ξοδεύουν το 25% του προϋπολογισμού τους σε τρόφιμα—και στην υποσαχάρια Αφρική έως και το 40%. Στην Αίγυπτο το ψωμί παρέχει το 30% όλων των θερμίδων. Σε πολλές χώρες εισαγωγής, οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά τις επιδοτήσεις για να αυξήσουν τη βοήθεια προς τους φτωχούς, ειδικά εάν εισάγουν επίσης ενέργεια – μια άλλη αγορά σε αναταραχή.

Η κρίση απειλεί να επιδεινωθεί. Η Ουκρανία είχε ήδη στείλει μεγάλο μέρος της σοδειάς του περασμένου καλοκαιριού πριν από τον πόλεμο. Η Ρωσία εξακολουθεί να καταφέρνει να πουλάει τα σιτηρά της, παρά το πρόσθετο κόστος και τους κινδύνους για τους φορτωτές. Ωστόσο, εκείνα τα ουκρανικά σιλό που δεν έχουν υποστεί ζημιά από τις μάχες είναι γεμάτα καλαμπόκι και κριθάρι. Οι αγρότες δεν έχουν πού να αποθηκεύσουν την επόμενη συγκομιδή τους, η οποία θα ξεκινήσει στα τέλη Ιουνίου, η οποία μπορεί επομένως να σαπίσει. Και τους λείπουν τα καύσιμα και η εργασία για να φυτέψουν το ένα μετά από αυτό. Η Ρωσία, από την πλευρά της, ενδέχεται να στερείται ορισμένων προμηθειών σπόρων και φυτοφαρμάκων που συνήθως αγοράζει από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παρά τις αυξανόμενες τιμές των σιτηρών, οι αγρότες σε άλλα μέρη του κόσμου ενδέχεται να μην καλύψουν το έλλειμμα. Ένας λόγος είναι ότι οι τιμές είναι ασταθείς. Ακόμη χειρότερα, τα περιθώρια κέρδους συρρικνώνονται, λόγω των αυξανόμενων τιμών των λιπασμάτων και της ενέργειας. Αυτά είναι τα κύρια κόστη των αγροτών και οι δύο αγορές διαταράσσονται από τις κυρώσεις και τον αγώνα για φυσικό αέριο. Εάν οι αγρότες μειώσουν τα λιπάσματα, οι παγκόσμιες αποδόσεις θα είναι χαμηλότερες ακριβώς τη λάθος στιγμή.

Η απάντηση των ανήσυχων πολιτικών θα μπορούσε να επιδεινώσει μια κακή κατάσταση. Από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος, 23 χώρες από το Καζακστάν μέχρι το Κουβέιτ έχουν δηλώσει αυστηρούς περιορισμούς στις εξαγωγές τροφίμων που καλύπτουν το 10% των θερμίδων που διακινούνται παγκοσμίως. Περιορίζονται πάνω από το ένα πέμπτο όλων των εξαγωγών λιπασμάτων. Εάν σταματήσει το εμπόριο, θα ακολουθήσει πείνα.

Το σκηνικό έχει ρυθμιστεί για ένα παιχνίδι κατηγοριών (blame game), στο οποίο η Δύση καταδικάζει τον κ. Πούτιν για την εισβολή του και η Ρωσία καταδικάζει τις δυτικές κυρώσεις. Στην πραγματικότητα, οι διαταραχές είναι κατά κύριο λόγο το αποτέλεσμα της εισβολής του κ. Πούτιν και ορισμένες κυρώσεις τις έχουν επιδεινώσει. Το επιχείρημα θα μπορούσε εύκολα να γίνει δικαιολογία για αδράνεια. Εν τω μεταξύ, πολλοί άνθρωποι θα πεινάσουν και κάποιοι θα πεθάνουν.

Αντίθετα, τα κράτη πρέπει να δράσουν από κοινού, ξεκινώντας από τη διατήρηση των αγορών ανοιχτές. Αυτή την εβδομάδα η Ινδονησία, πηγή του 60% του παγκόσμιου φοινικέλαιου, ήρε την προσωρινή απαγόρευση των εξαγωγών. Η Ευρώπη θα πρέπει να βοηθήσει την Ουκρανία να μεταφέρει τα σιτηρά της σιδηροδρομικώς και οδικώς στα λιμάνια της Ρουμανίας ή της Βαλτικής, αν και ακόμη και οι πιο αισιόδοξες προβλέψεις λένε ότι μόνο το 20% της σοδειάς θα μπορούσε να βγει με αυτόν τον τρόπο. Οι χώρες εισαγωγής χρειάζονται επίσης υποστήριξη, ώστε να μην καταλήξουν να ανατραπούν από τεράστιους λογαριασμούς. Οι προμήθειες έκτακτης ανάγκης σε σιτηρά θα πρέπει να πηγαίνουν μόνο στους πολύ φτωχότερους. Για άλλους, η χρηματοδότηση εισαγωγών με ευνοϊκούς όρους, που ίσως παρέχεται μέσω του ΔΝΤ , θα επέτρεπε στα δολάρια των χορηγών να προχωρήσουν περαιτέρω. Η ελάφρυνση του χρέους μπορεί επίσης να βοηθήσει στην απελευθέρωση ζωτικών πόρων.

Υπάρχει λύση;

Υπάρχει περιθώριο αντικατάστασης. Περίπου το 10% όλων των σιτηρών χρησιμοποιούνται για την παραγωγή βιοκαυσίμων, και το 18% των φυτικών ελαίων πηγαίνει στο βιοντίζελ. Η Φινλανδία και η Κροατία έχουν αποδυναμώσει τις εντολές που απαιτούν τη βενζίνη να περιλαμβάνει καύσιμα από καλλιέργειες. Άλλοι θα πρέπει να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους.

Μια τεράστια ποσότητα σιτηρών χρησιμοποιείται για τη διατροφή των ζώων. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας, τα σιτηρά αντιπροσωπεύουν το 13% των ξηρών ζωοτροφών βοοειδών. Το 2021 η Κίνα εισήγαγε 28 εκατομμύρια τόνους καλαμποκιού για να ταΐσει τους χοίρους της, περισσότερους από τις εξαγωγές της Ουκρανίας σε ένα χρόνο.

Άμεση ανακούφιση θα ερχόταν από το σπάσιμο του αποκλεισμού της Μαύρης Θάλασσας Περίπου 25 εκατομμύρια τόνοι καλαμποκιού και σιταριού, που ισοδυναμεί με την ετήσια κατανάλωση όλων των λιγότερο ανεπτυγμένων οικονομιών του κόσμου, έχουν παγιδευτεί στην Ουκρανία. Τρεις χώρες πρέπει να ληφθούν υπόψη για τις αναγκαίες δράσεις: η Ρωσία πρέπει να επιτρέψει την ουκρανική ναυτιλία να λειτουργήσει, η Ουκρανία δεν πρέπει να ναρκοθετήσει την προσέγγιση στην Οδησσό, και η Τουρκία πρέπει να αφήσει ναυτικές συνοδούς να περάσουν τον Βόσπορο.

Αυτό δεν θα είναι εύκολο. Η Ρωσία, που αγωνίζεται στο πεδίο της μάχης, προσπαθεί να στραγγαλίσει την οικονομία της Ουκρανίας. Η Ουκρανία είναι απρόθυμη να καθαρίσει τις νάρκες της. Το να τους πείσουν να υποχωρήσουν θα είναι καθήκον των χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας και της Κίνας, που έχουν παραιτηθεί από τον πόλεμο. Οι νηοπομπές ενδέχεται να απαιτούν ένοπλη συνοδεία που επικυρώνεται από έναν ευρύ συνασπισμό. Η διατροφή ενός εύθραυστου κόσμου είναι υπόθεση όλων.

Πηγή: Economist

Ο Κιμ είχε πει και στο παρελθόν ότι η χώρα του αντιμετωπίζει τη «χειρότερη κατάσταση» λόγω πολλών παραγόντων, όπως η πανδημία του κορονοϊού, οι διεθνείς κυρώσεις και οι φυσικές καταστροφές το περασμένο καλοκαίρι.

Αλλά είναι η πρώτη φορά που την συνέκρινε δημόσια με τον θανατηφόρο λιμό.

Οι ομάδες παρακολούθησης της Βόρειας Κορέας δεν έχουν εντοπίσει σημάδια μαζικής πείνας ή ανθρωπιστικής καταστροφής. Ωστόσο, τα σχόλια του Κιμ δείχνουν πόσο σοβαρά αντιμετωπίζει τις τρέχουσες δυσκολίες – που οι ξένοι παρατηρητές λένε ότι είναι η μεγαλύτερη δοκιμασία στα εννέα χρόνια της δικτατορίας του.