Η υπερασπιστική γραμμή: «Ασαφείς κανόνες» και άγνοια

Κατά την τελευταία ημέρα της κρίσιμης δίκης, η νομική ομάδα της Λεπέν επιχείρησε να πείσει το δικαστήριο ότι οι κανονισμοί του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ήταν ασαφείς και πως η ίδια δεν ενήργησε με δόλο. Οι δικηγόροι Σάντρα Σιράκ Κολαρίκ και Ροντόλφ Μποσελί τόνισαν πως «αν αυτό που έκανε τότε συνιστά αδίκημα, η ίδια δεν έχει επίγνωση ότι το διέπραξε». Η Λεπέν, η οποία αρνείται κατηγορηματικά τις κατηγορίες, ελπίζει ότι η ποινή του πενταετούς αποκλεισμού από δημόσια αξιώματα, που της επιβλήθηκε πρωτόδικα τον περασμένο Μάρτιο, θα ανατραπεί ή θα μειωθεί.

Το σκάνδαλο των 4 εκατομμυρίων ευρώ

Η υπόθεση αφορά την κατηγορία ότι η Εθνική Συσπείρωση (RN) καταχράστηκε κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης ύψους άνω των 4 εκατομμυρίων ευρώ (περίπου 4,7 εκατ. δολάρια) κατά την περίοδο 2004-2016. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τα χρήματα αυτά, που προορίζονταν για την πληρωμή βοηθών ευρωβουλευτών, χρησιμοποιήθηκαν στην πραγματικότητα για τη μισθοδοσία στελεχών που εργάζονταν αποκλειστικά για το κόμμα στη Γαλλία. Η καταδίκη της Λεπέν και άλλων στελεχών θεωρήθηκε βαρύ πλήγμα για την εικόνα του κόμματος, το οποίο παλεύει να εδραιωθεί ως κυβερνητική δύναμη.

Το πολιτικό διακύβευμα και ο Ζορντάν Μπαρντελά

Το διακύβευμα της δίκης είναι τεράστιο, καθώς μια επικύρωση της ποινής στέρησης πολιτικών δικαιωμάτων θα θέσει τη Λεπέν εκτός της κούρσας για την προεδρία το 2027. Αν και οι εισαγγελείς ζήτησαν την περασμένη εβδομάδα την επιβολή του πενταετούς αποκλεισμού, απέσυραν το αίτημα για άμεση εφαρμογή της ποινής, γεγονός που της δίνει μια μικρή νομική ανάσα. Σε περίπτωση που η Λεπέν αποκλειστεί οριστικά, ο πρόεδρος του κόμματος, Ζορντάν Μπαρντελά, αναμένεται να είναι ο άνθρωπος που θα την αντικαταστήσει στην κούρσα για το Μέγαρο των Ηλυσίων.

Οι δηλώσεις αυτές, ιδιαίτερα ασυνήθιστες για το μακροβιότερο και πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο της γαλλικής ακροδεξιάς, σηματοδοτούν μια σημαντική αλλαγή στρατηγικής, καθώς επιχειρεί να πείσει το δικαστήριο να ανατρέψει την πενταετή απαγόρευση συμμετοχής της σε εκλογές. Η απαγόρευση επιβλήθηκε αφού η ίδια, το κόμμα της (ο Εθνικός Συναγερμός) και αρκετοί συγκατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι για υπεξαίρεση κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η υπόθεση βαραίνει καθοριστικά το πολιτικό μέλλον της Λε Πεν και η έκβασή της αναμένεται να κρίνει αν η ίδια ή ο «προστατευόμενός» της, Ζορντάν Μπαρντελά, θα εκπροσωπήσει το κόμμα της ακροδεξιάς στις προεδρικές εκλογές του 2027. Και οι δύο εμφανίζονται ως φαβορί στις δημοσκοπήσεις.

Η αλλαγή γραμμής

Για μήνες, η Λε Πεν διακήρυσσε την αθωότητά της και χαρακτήριζε τη δίωξη εις βάρος της πολιτικά υποκινούμενη. Ωστόσο, τα σχόλιά της και η ψύχραιμη, σχεδόν ανέκφραστη στάση της την Τρίτη διέφεραν αισθητά από τη μαχητική εικόνα που είχε παρουσιάσει στην έναρξη της πρωτόδικης δίκης το 2024.

Όταν η δικαστής τη ρώτησε γιατί άσκησε έφεση, η Λε Πεν υποστήριξε ότι οποιαδήποτε ενδεχόμενη παράνομη πράξη δεν ήταν εκ προθέσεως — μια σαφής απομάκρυνση από τις έντονες δηλώσεις πλήρους αθωότητας που είχε προβάλει καθ’ όλη τη διάρκεια της αρχικής διαδικασίας.

«Θα ήθελα να πω στο δικαστήριο αυτή τη στιγμή ότι αν έχει διαπραχθεί κάποιο αδίκημα… ας είναι έτσι, αλλά θέλω το δικαστήριο να γνωρίζει ότι ποτέ δεν αισθανθήκαμε πως είχαμε διαπράξει έστω και την παραμικρή παράβαση», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Σε μια σπάνια δήλωση πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, η Λε Πεν είχε τονίσει τη Δευτέρα ότι «η μοναδική γραμμή υπεράσπισης σε αυτή την έφεση θα είναι η ίδια όπως και στην αρχική δίκη: η αλήθεια».

Στην εκδήλωση, όπως μεταδίδει το Reuters , συμμετείχαν ο Ούγγρος Πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν και ο Ιταλός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ματέο Σαλβίνι, καθώς και οι ηγέτες του Εθνικού Ράλι της Γαλλίας (RN), Μαρίν Λεπέν και του ολλανδικού κόμματος PVV, Geert Wilders. Παρούσα και η ευρωβουλευτής, στέλεχος της ευρωομάδας των “Πατριωτών” και πρόεδρος της Φωνής Λογικής Αφροδίτη Λατινοπούλου.

«Ο ανεμοστρόβιλος Τραμπ άλλαξε τον κόσμο μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες… χθες ήμασταν αιρετικοί, σήμερα είμαστε mainstream», είπε ο Όρμπαν σε περίπου 2.000 υποστηρικτές, οι περισσότεροι από τους οποίους κυμάτιζαν ισπανικές σημαίες.
Όλοι οι ομιλητές διαφώνησαν κατά της μετανάστευσης και οι περισσότεροι ζήτησαν μια νέα «Reconquista», μια αναφορά στη μεσαιωνική εκ νέου κατάκτηση τμημάτων της Ιβηρικής Χερσονήσου που ελέγχονται από τους μουσουλμάνους από χριστιανικά βασίλεια.
Νωρίτερα, ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Εσθονίας Μάρτιν Χέλμε ξεκίνησε τη συγκέντρωση μετά από ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα της αρχηγού της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας Μαρία Κορίνα Ματσάντο. Η ομιλία του που αποδοκιμάζει αυτούς που αποκάλεσε «αριστερούς» διεκόπη από μια τόπλες ακτιβίστρια από τη φεμινιστική ομάδα Femen φωνάζοντας στα Ισπανικά «Ούτε ένα βήμα πίσω κατά του φασισμού» προτού την εκδιώξουν.

Η ανακοίνωση των Patriots

Στον απόηχο της ορκωμοσίας του Ντόναλντ Τραμπ ως 47ου Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και μετά από λίγους μόλις μήνες προεδρίας του Χαβιέ Μιλέι, που φυσάει τον άνεμο της ελευθερίας στην Αργεντινή, η Ευρώπη ανακαλύπτει ότι η πολιτική βούληση, που στηρίζεται από τη μαζική υποστήριξη του λαού, μπορεί να αλλάξει τη μοίρα ενός έθνους.
Μπροστά σε αυτόν τον βολονταρισμό, που έχει ήδη ενσαρκωθεί σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες όπου τα εθνικά κόμματα Patriot βρίσκονται στην εξουσία, η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται κολλημένη στο παρελθόν.
Η ελίτ των Βρυξελλών δεν έχει μάθει τίποτα από τα λάθη της και δεν έχει εγκαταλείψει σε καμία περίπτωση τη φιλοδοξία της να μετατρέψει την Ευρωπαϊκή Ένωση σε ένα μέγα-κράτος επικεντρωμένο στην κοινωνική μηχανική, με καταστροφικές συνέπειες για τους Ευρωπαίους: παράνομη μετανάστευση και ανασφάλεια στους δρόμους μας, μειωμένη ανταγωνιστικότητα, αύξηση των τιμών της ενέργειας, φανατισμός, υπερβολική πίεση στις ιδιωτικές επιχειρήσεις και παρεμβάσεις.
Τα πολυάριθμα σκάνδαλα διαφθοράς στις Βρυξέλλες, καθώς και οι επιθέσεις στην ελευθερία της έκφρασης, αποδεικνύουν την υποκρισία της ελίτ των Βρυξελλών.
Η υπόθεση διαφθοράς και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος στην οποία εμπλέκεται ο πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος Ντιντιέ Ρέιντερς είναι το σοβαρότερο σκάνδαλο διαφθοράς στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε εξέλιξη βρίσκεται επίσης ένα οικολογικό σκάνδαλο λόμπι που εμπλέκει τον πρώην Επίτροπο Timmermans. Και αυτή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Εκατομμύρια ευρωπαίοι πολίτες έστειλαν ένα σαφές μήνυμα στις τελευταίες εκλογές: η εποχή των ελίτ των Βρυξελλών έχει τελειώσει. Οι ηγέτες των Patriots ζητούν αλλαγή στις Βρυξέλλες για να αποφευχθούν περαιτέρω καταστροφικές αποφάσεις, αποτυχημένες πολιτικές και το status quo. Εμείς, οι Patriots, είμαστε αποφασισμένοι να επαναφέρουμε την κοινή λογική στη διαδικασία λήψης αποφάσεων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να επιστρέψουμε την ΕΕ στις ιδρυτικές της αξίες.
Στόχος της ηγεσίας των Patriots είναι να κερδίσει πλειοψηφίες τόσο στα κράτη μέλη όσο και στην ευρωπαϊκή διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Δώστε πίσω στην Ευρώπη τη δύναμή της, δώστε στα ευρωπαϊκά έθνη πίσω το μεγαλείο τους!
Το μέλλον ανήκει στους Patriots!

https://t.co/RDwP01DYLo

— Patriots.eu (@PatriotsEU) February 8, 2025

Τι συζητήθηκε στην M.E.G.A διάσκεψη στη Μαδρίτη

Άλλα θέματα περιελάμβαναν συχνούς δεξιούς στόχους όπως ο «γουόκισμός» – όρος που χρησιμοποιείται υποτιμητικά από ορισμένους για να περιγράψει τις αριστερές πολιτικές απόψεις σχετικά με τη φυλή, το φύλο και τη σεξουαλικότητα – ΜΚΟ διάσωσης μεταναστών, την Ursula von der Leyen της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τον Ισπανό πρωθυπουργό Pedro Sanchez, τα ονόματα των οποίων έγιναν δεκτά με έντονους χλευασμούς.
Το Patriots ιδρύθηκε μετά τις ευρωπαϊκές εκλογές του Μαΐου 2024 και αποτελείται από 86 ευρωβουλευτές από 14 χώρες, που αντιπροσωπεύουν συνολικά 19 εκατομμύρια ψήφους. Η Μαδρίτη επιλέχθηκε ως τόπος διεξαγωγής της πρώτης επίσημης συνόδου κορυφής, ώστε να μπορέσει να φιλοξενήσει ο πρόεδρος των Patriots, Σαντιάγο Αμπασκάλ, ο οποίος ηγείται του ισπανικού κόμματος Vox.
Ο ηλικιωμένος πατέρας του Χαμίντ Αλί Τζαφάρι πέθανε σε μια καταστροφική πυρκαγιά, η οποία έπληξε το συγκρότημα κοινωνικών κατοικιών Grenfell Tower πριν από επτά χρόνια, σκοτώνοντας 72 ανθρώπους.

Το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα της Ισπανίας ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι απέρριψε αυτό που περιέγραψε ως «σύμφωνο των ultras», προσθέτοντας: «Δεν θα καταφέρουν να επικρατήσουν η ασπρόμαυρη κοσμοθεωρία τους σε αυτή τη χώρα».
Το Vox κερδίζει σταθερά έδαφος σε αρκετές δημοσκοπήσεις τους τελευταίους μήνες. Σύμφωνα με το Κέντρο Κοινωνιολογικών Μελετών (CIS), συγκεντρώνει την ισχυρότερη υποστήριξη μεταξύ νεαρών ανδρών, μελών του στρατού και των αρχών επιβολής του νόμου.

Με πληροφορίες από το Reuters

Υπό την «απειλή» της Μαρίν Λε Πεν, η Γαλλία του Εμανουέλ Μακρόν αντιμετωπίζει πάλι τον κίνδυνο να μην έχει κυβέρνηση ενώ οι κρίσιμες είναι οι εξελίξεις και για την ευρωζώνη.

Όπως σημειώνει το δημοσίευμα του Politico, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει πολιτική και οικονομική αναταραχή, με την ακροδεξιά να κερδίζει έδαφος, τη Γερμανία να πλήττεται από μαζικές απώλειες θέσεων εργασίας και τους ηγέτες να αμφιταλαντεύονται για το πώς θα αντιμετωπίσουν την επικείμενη, δεύτερη προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ. Σε αυτό το πλαίσιο, η Γαλλίδα πολιτικός μπορεί να είναι έτοιμη να βάλει φωτιά στο σκηνικό.

Αυτή τη στιγμή, η ακροδεξιά πολιτικός και το κόμμα της, ο Εθνικός Συναγερμός, ζυγίζουν αν θα ψηφίσουν κατά του προϋπολογισμού του Μισέλ Μπαρνιέ. Αν τελικά τον καταψηφίσουν, όχι μόνο θα τραβήξουν την πρίζα στην εύθραυστη κυβέρνηση, μόλις τριών μηνών, αλλά «θα τρομοκρατήσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές και θα στείλει κύματα σοκ σε όλη την Ευρώπη».

Μετά τη συνάντηση με τον Μισέλ Μπαρνιέ, το πρωί της Δευτέρας (25.11.2024), η Λε Πεν ξεκαθάρισε ότι εάν το κείμενο του προϋπολογισμού παραμείνει ως έχει, το κόμμα της θα ψηφίσει κατά. «Αν η κυβέρνηση καταρρεύσει, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πρέπει να επιλέξει νέο πρωθυπουργό», είπε.

Η γαλλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι προτεραιότητά της είναι η διευθέτηση των δημόσιων οικονομικών της Γαλλίας, που έχει έλλειμμα άνω του 6%, δηλαδή διπλάσιο από αυτό που ορίζουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες.

«Μέχρι στιγμής, η Λε Πεν έχει αντισταθεί στον τορπιλισμό του κυβερνητικού συνασπισμού. Αλλά πάντα έλεγε ότι θα καταψήφιζε τον προϋπολογισμό αν δεν της άρεσε. Και τον μισεί. Το ίδιο κάνει και η αντίπαλη αριστερή ομάδα της», σημειώνει ο συντάκτης του δημοσιεύματος.

«Η θέση της Μαρίν Λε Πεν είναι ανεύθυνη», δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ, σύμμαχος του Μακρόν. «Δεν μπορείς να παίζεις κορώνα-γράμματα με το μέλλον της χώρας», πρόσθεσε. Ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών προειδοποίησε ότι αν η γαλλική κυβέρνηση καταρρεύσει για τον προϋπολογισμό, θα υπάρξει αμέσως οικονομική κρίση και η Γαλλία δεν είναι θωρακισμένη.

Η κρίση χρέους στην Ελλάδα

Το δημοσίευμα υπενθυμίζει ότι η κρίση χρέους στην Ελλάδα παραλίγο να ανατρέψει την ευρωζώνη και έδειξε ότι οι κρίσεις δεν μπορούν να περιοριστούν σε μία μόνο χώρα.

Στη συνέχεια άρχισαν να παραπαίουν οι οικονομίες και τα τραπεζικά συστήματα της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και της Ισπανίας, ενώ προβλήματα αντιμετώπισαν οι οικονομίες και μεγάλων κρατών, όπως η Γαλλία και η Ισπανία.

Όμως τότε η Γερμανία, υπό την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, ήταν ισχυρή. Η χώρα μπορούσε να αντέξει τη διάσωση συμμάχων της και είχε το πολιτικό κεφάλαιο για να σταθεροποιήσει την κατάσταση. Αυτή η προϋπόθεση δεν ισχύει, αφού η γερμανική οικονομία βρίσκεται σε σύγχυση και η κυβέρνηση σε καθεστώς πολιορκίας, αναφέρει το δημοσίευμα.

Η Volkswagen, η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Ευρώπης, ανακοίνωσε το πρώτο κλείσιμο εργοστασίων στην ιστορία της, το οποίο θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια 30.000 θέσεων εργασίας μετά από πτώση 42% στα τριμηνιαία κέρδη. Η χαλυβουργία ThyssenKrupp ανακοίνωσε επίσης τη Δευτέρα ότι θα μπορούσε να καταργήσει έως και 11.000 θέσεις εργασίας έως το 2030. Χιλιάδες ακόμη πρόκειται να φύγουν από την Bosch και τη Ford στη Γερμανία.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προειδοποίησε την περασμένη εβδομάδα ότι το μπλοκ θα μπορούσε να βρίσκεται στα πρόθυρα μιας νέας κρίσης χρέους της ευρωζώνης λόγω της χαμηλής ανάπτυξης και της αβεβαιότητας της πολιτικής.

Δίκη για υπεξαίρεση

Η Μαρίν Λε Πεν, που θέλει να είναι υποψήφια πρόεδρος της Γαλλίας το 2026 επέκρινε τον προϋπολογισμό του Μισέλ Μπαρνιέ, που προβλέπει την εξοικονόμηση 60 δισ. ευρώ, για την αύξηση των φόρων στην ηλεκτρική ενέργεια και την προτεινόμενη καθυστέρηση της προσαρμογής του πληθωρισμού στις συντάξεις. Παράλληλα, τον κατηγόρησε για αποτυχία στη μείωση των δαπανών για τη γραφειοκρατία και την ιατρική βοήθεια στους μετανάστες.

Η αναμέτρηση για τον προϋπολογισμό διεξάγεται ενώ η ηγέτιδα της γαλλικής ακροδεξιάς αναμένει την απόφαση του δικαστηρίου σχετικά με τις κατηγορίες για υπεξαίρεση που αντιμετωπίζει. Η Λε Πεν, μαζί με το κόμμα της – τον Εθνικό Συναγερμό – και άλλα 26 άτομα δικάζονται επειδή φέρονται να έχουν υπεξαιρέσει χρήματα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να πληρώσουν υπαλλήλους του κόμματος. Όλοι οι κατηγορούμενοι έχουν αρνηθεί τις κατηγορίες.

Οι χρηματοπιστωτικές αγορές παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στη Γαλλία. Οι αγορές ηρέμησαν μετά την αρχική προκήρυξη των εκλογών από τον Εμανουέλ Μακρόν, μετά τις ευρωεκλογές, αλλά οι επενδυτές παραμένουν ανήσυχοι, καθώς η Γαλλία θεωρείται πλέον μεγαλύτερος πιστωτικός κίνδυνος σε σχέση με την Πορτογαλία ή την Ισπανία.

Πριν τα Χριστούγεννα η στιγμή της αλήθειας

Η στιγμή της αλήθειας θα έρθει λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Ο Μπαρνιέ, εφόσον δεν πετύχει κάποιο συμβιβασμό, θα αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει τη δυνατότητα που του δίνει το Σύνταγμα για να περάσει τον προϋπολογισμό του χωρίς ψηφοφορία.

Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα τον φέρει αντιμέτωπο με ψήφο δυσπιστίας, που θα μπορούσε να του στερήσει τη θέση που κατέχει. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο αποτελεί ευκαιρία για χτύπημα για τη Λε Πεν.

Την Παρασκευή, ο Μισέλ Μπαρνιέ ζήτησε σεβασμό στους κανόνες της ευρωζώνης. «Όταν μία από τις χώρες δεν τους σέβεται -είδαμε τι συνέβη με την Ελλάδα- όλα μπορούν να εκραγούν», δήλωσε την Παρασκευή σε εκδήλωση που διοργάνωσε το γαλλικό επιχειρηματικό λόμπι Medef στο Παρίσι.

Την περασμένη εβδομάδα ο Moody’s εξέφρασε αμφιβολίες για το εάν οι γαλλικοί θεσμοί μπορούν να επιτύχουν αποτελέσματα πολιτικής και αναμένει ότι το βάρος του γαλλικού χρέους θα συνεχίσει να αυξάνεται.

Παράλληλα, ο οικονομολόγος Andreaw Eisl, του Ινστιτούτου Ζακ Ντελόρ, ανέφερε ότι αν και ο Μπαρνιέ και ο προϋπολογισμός του καθησύχασαν τις αγορές, οι τελευταίες « θα αντιδράσουν έντονα εάν μια διαφορετική κυβέρνηση θα προτείνει μια ισχυρή απόκλιση από την πορεία του Μπαρνιέ».

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένεται να εγκρίνει το πολυετές πρόγραμμα δαπανών που υπέβαλε η κυβέρνηση Μπαρνιέ και να περιγράψει έναν κατάλογο μεταρρυθμίσεων. Εάν η Γαλλία ακολουθήσει τις μεταρρυθμιστικές συστάσεις της Επιτροπής, θα της δοθεί παράταση επτά ετών, έναντι τεσσάρων που ισχύει, για τη μείωση του ελλείμματος.

Ανοιχτό παραμένει το ερώτημα για το εάν η Μαρίν Λε Πεν έχει να κερδίσει κάτι από μια «δολοφονία» της κυβέρνησης Μπαρνιέ.

Από τη μία, η Γαλλίδα πολιτικός αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση από τους ψηφοφόρους της να αναλάβει δράση. Αν και η κατάρρευση της κυβέρνησης αποτελεί πολιτικό ρίσκο, ένας αυξανόμενος αριθμός Γάλλων, ιδίως οι ψηφοφόροι της Λεπέν, αλλάζουν γνώμη και επιθυμούν την κατάρρευση της κυβέρνησης Μπαρνιέ, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση της Elabe.

Η κοινή γνώμη στο σύνολό της είναι διχασμένη σχετικά με το αν πρέπει να φύγει ο Μπαρνιέ, σύμφωνα με την έρευνα. Ακόμη και ο Μπαρνιέ είναι επιφυλακτικός.

Ερωτηθείς αν θα παραμείνει πρωθυπουργός τα Χριστούγεννα, είπε ότι «είναι λίγο νωρίς» για να πει κανείς κάτι τέτοιο.

Ως ύποπτη για χρηματοδότηση από τα ταμεία του Κρεμλίνου χαρακτηρίζεται και η «Εθνική Συσπείρωση» της Λε Πεν από Γάλλους βουλευτές, οι οποίοι ζητούν κοινοβουλευτική έρευνα για ενδεχόμενη ρωσική χρηματοδότηση προς τα πολιτικά κόμματα της χώρας συνολικά.

Υπενθυμίζεται ότι το Εθνικό Μέτωπο, προάγγελος της «Εθνικής Συσπείρωσης», κατηγορήθηκε ότι έλαβε δάνειο ύψους 9,5 εκατομμυρίων δολαρίων και ότι ο ιδρυτής του Εθνικού Μετώπου και πατέρας της Λε Πεν, Ζαν Μαρί Λε Πεν, κατηγορήθηκε ότι συνήψε δάνειο ύψους 2 εκατ. δολαρίων από εταιρεία επενδύσεων, η οποία ανήκει σε πρώην πράκτορα της Κα Γκε Μπε, σύμφωνα τουλάχιστον με κάποιες πληροφορίες.

Πλέον, βουλευτές της φιλελεύθερης προεδρικής πλειοψηφίας ανακοίνωσαν ότι έστειλαν επιστολή στον Πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης, ζητώντας τη δημιουργία κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής για φερόμενη ρωσική χρηματοδότηση γαλλικών πολιτικών κομμάτων.

Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των ομάδων της «Αναγέννησης», του κόμματος του Προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν και των «Οριζόντων», του κινήματος του πρώην Πρωθυπουργού Εντουάρ Φιλίπ, αναφέρουν πρόσφατα αποχαρακτηρισμένες πληροφορίες από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, σύμφωνα με τις οποίες η Ρωσία έχει πληρώσει από το 2014 εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε ξένα πολιτικά κόμματα «προκειμένου να αυξήσει την επιρροή της και να επηρεάσει τις δημοσκοπήσεις».

Βασίζονται επίσης αναφορές πρώην Γάλλου πρεσβευτή στη Μόσχα, Ζαν – Μορίς Ριπέρτ, ο οποίος δήλωσε σε τηλεοπτικό σταθμό πως «κανείς δεν αγνοούσε ότι ορισμένος αριθμός Γάλλων πολιτικών από μια συγκεκριμένη πλευρά ήρθε στη Μόσχα και δεν έφυγε με άδεια χέρια».

Οι βουλευτές εκτιμούν ότι οι έρευνες πρέπει να κινηθούν κυρίως προς την κατεύθυνση της Μαρίν Λε Πεν και της «Εθνικής Συσπείρωσης», της οποίας ηγείται, λόγω και των πρόσφατων τοποθετήσεών της αναφορικά με το καθεστώς του Πούτιν στη Ρωσία, με την οποία η έμπειρη πολιτικός είχε δηλώσει ότι επιθυμεί να συνεργαστεί για να αποφευχθεί η συμμαχία της Μόσχας με την Κίνα.

Οι βουλευτές υπενθυμίζουν επίσης τα δάνεια που έλαβε με ρωσικές τράπεζες το «Εθνικό Μέτωπο» σχετικά με τη «χρηματοδότηση προεκλογικών εκστρατειών και τα ποσά των οποίων οφείλονται ακόμη», ή ακόμη και τον διορισμό στα διοικητικά συμβούλια ρωσικών εταιρειών του πρώην Γάλλοι ηγετών, όπως ο πρώην Πρωθυπουργός Φρανσουά Φιγιόν, υποψήφιος των γκωλικών Ρεπουμπλικάνων για τις προεδρικές εκλογές του 2017.

Όλα τα στοιχεία δικαιολογούν τη δημιουργία εξεταστικής επιτροπής «για να διαπιστωθεί εάν τα γαλλικά πολιτικά κόμματα – και ποια – έχουν επωφεληθεί από τη ρωσική χρηματοδότηση», γράφουν οι βουλευτές στο κείμενο που συνυπέγραψαν και απέστειλαν στον Πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης.

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

Μία ανάλογη προβολή επιχειρείται ξανά. “Τα αποτελέσματα των γαλλικών εκλογών μπορούν να διαβαστούν και ως προειδοποιητικό σήμα για τα ελληνικά πράγματα”, γράφει στο κεντρικό της άρθρο η έγκριτη “Καθημερινή”. “Το μέγεθος της αποχής δείχνει ότι η πόλωση δεν συσπειρώνει τους πολίτες. Τους απωθεί. Και ο κοινοβουλευτικός κατακερματισμός δεν βοηθάει την αντιπροσωπευτική δημοκρατία να λειτουργήσει. Χρειάζονται καθαρές και σταθερές κυβερνητικές λύσεις”.

Η προβολή καταλήγει δαιδαλωδώς στο υποδόριο δίλημμα περί αυτοδυναμίας. Κατά το άρθρο, μόνο οι σταθερές (αυτοδύναμες) κυβερνήσεις μπορούν να επιτρέψουν στην αντιπροωπευτική δημοκρατία να λειτουργήσει. Κάπως έτσι καταλήγει η περιγραφή για “βουτιά στο άγνωστο”, και σε άλλα μέσα ενημέρωσης. Αυτό είναι, πράγματι, το συμπέρασμα που μπορεί να εξάγει ένας “ουδέτερος” παρατηρητής του γαλλικού πολιτικού αρμαγεδδώνα από την ασφάλεια των Αθηνών;

Αναμφίβολα, το γαλλικό πολιτικό πρελούδιο θα μπορούσε (με μεγάλο βαθμό επισφάλειας που αφορά στις ελληνικές ιδιαιτερότητες) να αποτελέσει προειδοποιητικό σήμα για τα καθ΄ημάς. Η Γαλλία έχει μία πολιτική εγγύτητα με την Ελλάδα, ενδεδυμένη και από την παραδοσιακή συμπάθεια των Ελλήνων για τους Γάλλους. Όμως, φοβάμαι πως ακολουθούν διαστρεβλώσεις και άγχος προσαρμογής βολικών συμπερασμάτων στην εγχώρια πολιτική διαμάχη που ελάχιστα πλέον απέχει από την εκλογική σύγκρουση.

Η πρώτη διαστρέβλωση συμπυκνώνεται στην άποψη πως είναι η πόλωση που οδηγεί στην αποχή των πολιτών. Πέραν του γεγονότος ότι η αποχή στις γαλλικές, σε μικρότερο βαθμό και στις ελληνικές, εκλογές, είναι μία σχεδόν μόνιμη κατάσταση τα τελευταία περίπου 10 χρόνια (με ανοδική τάση), τίθεται το ερώτημα: η πόλωση κρατά μακριά σχεδόν έναν στους δύο πολίτες από τις κάλπες, ή, μήπως, είναι οι ασκούμενες πολιτικές των κυβερνήσεων, σε συνδυασμό με την εμφύτευση στο συλλογικό υποσυνείδητο πως δεν υπάρχουν ορατές εναλλακτικές;

Ο Μακρόν ηττήθηκε, δηλαδή, με εκκωφαντικό τρόπο επειδή υπήρξε πόλωση με τον Μελανσόν, ή με την Λε Πέν, ή επειδή η αποχή σημαίνει καταγγελία του εγωκεντρικού και καθεστωτικού μακρονισμού (όπως έγραφε η Libe και παραδόξως (;) συμφωνούσε εν μέρει και ο Le Monde); Μαζί, ίσως, με την αίσθηση εκείνων που απείχαν πως το αντίπαλο δέος του Μελανσόν δεν είναι ικανό να προσφέρει πλήρη και ασφαλή εναλλακτική λύση.

Την δε εκτόξευση του μακιγιαρισμένου ακροδεξιού μορφώματος της Λε Πέν θα την παραμελήσουμε και δεν θα δούμε αυτό που βλέπουν πολλές γαλλικές αναλύσεις: ό,τι, δηλαδή, είναι η ουσία του μακρονισμού που ωθεί μεγάλο αριθμό Γάλλων να αποενοχοποιήσουν διά της ψήφου τους αυτό που πραγματικά είναι η Λε Πέν. Και πως εξηγείται, διά του συνθήματος “φταίει η πόλωση”, το γεγονός πως στις εκλογικές περιφέρειες που συγκρούστηκαν υποψήφιοι του Nupes και του RN οι ψηφοφόροι του Ensemble απείχαν επιδεικτικά και ενίσχυσαν εμμέσως το κόμμα της Λε Πέν;

Η δεύτερη διαστρέβλωση αφορά την άποψη πως ο κοινοβουλευτικός κατακερματισμός δεν βοηθάει την αντιπροσωπευτική δημοκρατία να λειτουργήσει. Μα, η αποχή σημαίνει, σε μεγάλο βαθμό, πως ένας μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων δεν φθάνουν στην κάλπη επειδή θεωρούν πως δεν λειτουργεί (γι αυτούς) η αντιπροσωπευτική δημοκρατία, κι επειδή, επιπλέον, θεωρούν ή φοβούνται πως οι προβαλλόμενες εναλλακτικές δεν θα συνεισφέρουν πολλά περισσότερα σε αυτή την δομική αδυναμία των ευρωπαϊκών συστημάτων διακυβέρνησης και των κοινωνιών.

Κι εδώ -με το βλέμμα στα καθ΄ημάς- κρύβεται ένας άλλος ελέφαντας στο δωμάτιο. Το ζητούμενο της αυτοδυναμίας για τον Μακρόν, ή οιονδήποτε άλλο, δεν είναι και ζητούμενο για μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων επειδή πιστεύουν πως η αυτοδυναμία καταλήγει σε αντίληψη καθεστωτισμού (macronisme, ονομάζουν το φαινόμενοι οι Γάλλοι εννοώντας την υπερσυγκέντρωση εξουσιών και το μοντέλο άσκησης πολιτικής) και εν τέλει αποκλεισμού τους από τις αποφάσεις. Η αυτοδυναμία από μόνη της δεν είναι κακό πράγμα, η διαχείρισή της, όμως, με εγωκεντρισμό και διλήμματα για σταθερότητα, η οποία ευνοεί λίγους και όχι όλους, είναι ακριβώς αυτό που αποστρέφονται οι πολίτες –εν προκειμένω οι Γάλλοι, αλλά οι προβολές μπορεί να γίνουν ελεύθερα.

Την αποχή, λοιπόν, δεν την γεννά η πόλωση αλλά η αίσθηση του πολίτη-ψηφοφόρου πώς δεν έχει πραγματικό λόγο να συμμετάσχει και αισθάνεται ανήμπορος μπροστά στο εγωκεντρικό τέρας που δεν μοιράζεται επαρκώς την εξουσία που του απονεμήθηκε από το εκλογικό σώμα.

Εν κατακλείδι, ο Μακρόν ουδέποτε θριάμβευσε στις προεδρικές εκλογές. Και μόνο μέσα σε δύο μήνες βρίσκεται αντιμέτωπος με τον λογαριασμό της πρώτης πενταετίας του. Δυστυχώς, είναι αυτός ο μακρονισμός που νίκησε μεν την ακροδεξιά στις προεδρικές εκλογές, αξιοποιώντας το δημοκρατικό μέτωπο, δεν έδειξε, όμως, πως έλαβε το μήνυμα και της επέτρεψε να επιστρέψει, να εκτοξεύσει την κοινοβουλευτική της εκπροσώπηση και την Λε Πεν να ονειρεύεται πιά να μπει ως πρόεδρος στα Ηλύσια Πεδία το 2027.

Προτίμησε, και δυστυχώς επιμένει, να κάνει το ίδιο λάθος που κάνουν και αρκετοί στην εγχώρια σκηνή. Να ταυτίζουν τα “άκρα”, θεωρώντας εξίσου επικίνδυνο το Nupes των αριστερών, σοσιαλιστών, κομμουνιστών και οικολόγων υπό τον (όντως αμφιλεγόμενο) Μελανσόν με το RN της Λε Πέν. Όσο το λεγόμενο κέντρο μετατοπίζεται στην επιθετική απολυτότητα απέναντι στην αριστερά, τόσο η ακροδεξιά θα νομιμοποιείται ως εναλλακτική λύση. Και τόσο περισσότερο θα αιτιολογείται σε πολλούς πως η αποχή είναι η μοναδική διαφυγή.

Το Politico.eu παρουσίασε μια ακτινογραφία αυτών των μεγάλων εκλογικών αναμετρήσεων.

Πορτογαλικές βουλευτικές εκλογές — 30 Ιανουαρίου

Τι διακυβεύεται: Ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Αντόνιο Κόστα ελπίζει να παραμείνει στην εξουσία σε αυτές τις πρόωρες εκλογές, που προκηρύχθηκαν μετά την ήττα της κυβέρνησής του μειοψηφίας στην βασική ψηφοφορία για τον προϋπολογισμό.

Ο πιο σοβαρός αντίπαλος του Κόστα είναι ο Ρούι Ρίο, πρόεδρος του κύριου κεντροδεξιού αντιπολιτευόμενου κόμματος της Πορτογαλίας, των Σοσιαλδημοκρατών (PSD). Το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) του Κόστα εξακολουθεί να προηγείται στις δημοσκοπήσεις , με ποσοστό περίπου 37% έναντι 30% των Σοσιαλδημοκρατών, αλλά αυτό το χάσμα μειώθηκε αργά τους τελευταίους μήνες και τέτοια αποτελέσματα θα σήμαιναν ότι και τα δύο κόμματα θα πρέπει να συνεργαστούν με άλλα για να σχηματίσουν πλειοψηφικό συνασπισμό.

Κατά την ψηφοφορία για τον προϋπολογισμό που προκάλεσε τις εκλογές, ο Κόστα έχασε την υποστήριξη δύο αριστερών κομμάτων που επέτρεψαν στην κυβέρνησή του να παραμείνει στην εξουσία, του Κομμουνιστικού Κόμματος και του Αριστερού Μπλοκ. Ο Ρίο έχει εκφράσει την πρόθεσή του να επιτρέψει μια κυβέρνηση υπό την ηγεσία των σοσιαλιστών και τη δική του συμμετοχή μετά τις εκλογές, αλλά ο Κόστα απέρριψε κάθε διαπραγμάτευση με την κεντροδεξιά.

Γενικές εκλογές στη Σερβία — 3 Απριλίου

Τι διακυβεύεται: Ο Πρόεδρος της Σερβίας Aleksandar Vučić ήταν η πιο εξέχουσα πολιτική προσωπικότητα στη Σερβία την τελευταία δεκαετία, αλλά οι επικριτές τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας τον θεωρούν υπερβολικά κυρίαρχο . Ακαδημαϊκοί, ακτιβιστές για τα δικαιώματα, δυτικοί διπλωμάτες και πολιτικοί της αντιπολίτευσης λένε ότι είναι υπεύθυνος για μια σοβαρή οπισθοδρόμηση στη δημοκρατία, την ελευθερία και το κράτος δικαίου. Η χώρα διεξήγαγε βουλευτικές εκλογές το 2020, αλλά ο Βούτσιτς ανακοίνωσε ότι νέες θα διεξαχθούν πρόωρα. Οι αναλυτές είπαν ότι αυτή η έκκληση για πρόωρες εκλογές φαινόταν να είναι μια στρατηγική κίνηση του Βούτσιτς για την ενίσχυση της νομιμότητας αφού οι αντίπαλοι μποϊκόταραν την προηγούμενη ψηφοφορία.

Γαλλικές εκλογές — προεδρικές εκλογές 10 και 24 Απριλίου, κοινοβουλευτικές ψήφοι 12 και 19 Ιουνίου

Τι διακυβεύεται: Ο Εμανουέλ Μακρόν πρόκειται να διεκδικήσει επανεκλογή στις προεδρικές εκλογές τον Απρίλιο, προτού η χώρα αποφασίσει για ένα νέο κοινοβούλιο τον Ιούνιο. Ακόμα κι αν ο Μακρόν κερδίσει μια δεύτερη θητεία, η κοινοβουλευτική ψηφοφορία θα είναι κρίσιμη για την εφαρμογή των αλλαγών που επιδιώκει, αλλά οι ήττες που υπέστη το κεντρώο κόμμα του La République En Marche στις τοπικές εκλογές από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του δεν προμηνύουν θετική έκβαση τον Ιούνιο.

Οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν επικράτηση του Μακρόν, ο οποίος δεν έχει ανακοινώσει επίσημα την υποψηφιότητά του, αλλά αναμένεται να το κάνει στις αρχές του νέου έτους. Είναι βέβαιο πως θα περάσει από τον πρώτο γύρο των ψηφοφοριών. Το ποιον θα αντιμετωπίσει στον δεύτερο γύρο είναι το ερώτημα. Η Μαρίν Λεπέν του ακροδεξιού Εθνικού Ράλι είχε δεσμευτεί εδώ και καιρό να γίνει η κορυφαία αντίπαλός του για άλλη μια φορά σε επανάληψη του 2017, αλλά η δημοτικότητά της απειλήθηκε από την άνοδο μιας άλλης ακροδεξιάς φιγούρας, του τηλεοπτικού ειδήμονα που έγινε πολιτικός Ερίκ Ζεμούρ. Ο Ζεμούρ, καθώς και η υποψήφια των συντηρητικών Les Républicains, Valérie Pécresse, η οποία έχει σημειώσει άνοδο στις δημοσκοπήσεις, με ορισμένους να την τοποθετούν τώρα ακόμη και μπροστά από τη Le Pen. Είτε ο Μακρόν αναμετρηθεί με τη Λεπέν είτε την Πεκρές, αναμένεται μεν να κερδίσει, αλλά με πολύ μικρότερο περιθώριο από ό,τι κέρδισε στις πρώτες του εκλογές.

Ουγγρικές κοινοβουλευτικές εκλογές — αναμένονται τον Απρίλιο

Τι διακυβεύεται: Ο επί μακρόν δεξιός λαϊκιστής ηγέτης της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν αντιμετωπίζει τις πιο δύσκολες εκλογές από τότε που επέστρεψε για δεύτερη θητεία ως πρωθυπουργός το 2010. Για πρώτη φορά, οι αντίπαλοί του ενώθηκαν σε μια προσπάθεια να τον εκδιώξουν από την εξουσία υποστηρίζοντας ενιαίο υποψήφιο.

Μια νίκη της αντιπολίτευσης θα άλλαζε την πολιτική θερμοκρασία στη Βουδαπέστη αλλά και τη δυναμική στις συναντήσεις της ΕΕ με άλλες χώρες-μέλη, όπου η Ουγγαρία έπαιζε συχνά τον ρόλο του αντάρτικου. Θα είχε επίσης γεωπολιτικές επιπτώσεις δεδομένων των δεσμών του Orbán με το Πεκίνο και τη Μόσχα. Μια νέα κυβέρνηση πιθανότατα θα ευθυγραμμιστεί πιο στενά με την ΕΕ, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Η νίκη για τον Όρμπαν, ωστόσο, θα παγίωνε τη δύναμή του και θα του επέτρεπε να συνεχίσει να χτίζει μια συμμαχία ακροδεξιών και ευρωσκεπτικιστικών δυνάμεων σε όλη την Ήπειρο.

Το κόμμα Fidesz του Orbán θα αντιμετωπίσει τον συνασπισμό που απαρτίζεται από την Ενωμένη Αντιπολίτευση, με επικεφαλής τον Péter Márki-Zay , τον συντηρητικό δήμαρχο της νότιας πόλης Hódmezővásárhely. Οι δημοσκοπήσεις έχουν προβλέψει μια κούρσα, με το Fidesz να έχει περίπου 48 τοις εκατό από τα μέσα Δεκεμβρίου, μόλις μπροστά από την Ηνωμένη Αντιπολίτευση με 46 τοις εκατό. Για να κερδίσει, ο Marki-Zay θα πρέπει να διατηρήσει τον κατά κύριο λόγο αριστερό συνασπισμό του στο πλευρό του, χωρίς να αποξενώσει περισσότερους συντηρητικούς ψηφοφόρους που θα μπορούσαν να δελεαστούν από το Fidesz. Στην πραγματικότητα, η διακυβέρνηση θα απαιτούσε επίσης να ταχυδακτυλουργήσει με τα ανταγωνιστικά συμφέροντα και τις κοσμοθεωρίες της συμμαχίας του.

Εκλογές στη Σλοβενία ​​— κοινοβουλευτικές εκλογές 24 Απριλίου, προεδρικές έως τον Οκτώβριο

Τι διακυβεύεται: Ο Janez Janša, στενός σύμμαχος του Orbán, αντιμετωπίζει επίσης μια εκλογική πρόκληση την άνοιξη προτού η χώρα επιλέξει αργότερα νέο πρόεδρο. Ο σημερινός Πρόεδρος Borut Pahor δεν είναι επιλέξιμος για επανεκλογή λόγω ορίων θητείας.

Ο Janša εισήλθε στην τρίτη θητεία του στην εξουσία τον Μάρτιο του 2020 εν μέσω του πρώτου κύματος της πανδημίας του κορωνοϊού, έχοντας δημιουργήσει μια συμμαχία τεσσάρων κομμάτων μετά την κατάρρευση της προηγούμενης κεντροαριστερής κυβέρνησης. Όμως ο δικός του συνασπισμός άρχισε σύντομα να καταρρέει με την αποχώρηση του Κόμματος των Συνταξιούχων (DeSUS) τον περασμένο Δεκέμβριο, επικαλούμενος τον χειρισμό της πανδημίας από την κυβέρνηση καθώς και ανησυχίες για περιορισμούς στα μέσα ενημέρωσης και άλλα ζητήματα κράτους δικαίου. Τέτοιες ανησυχίες έχουν επίσης εγείρει ερωτήματα για το πολιτικό μέλλον του πρωθυπουργού.

Ο κύριος αντίπαλος του Janša είναι η Tanja Fajon, ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών της Σλοβενίας (SD) και επί του παρόντος μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το SD ακολουθεί το δεξιό λαϊκιστικό Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα (SDS) του Γιάνσα στις δημοσκοπήσεις , αλλά οι αντίπαλοι του Γιάνσα ελπίζουν ότι με τη συνένωση των κομμάτων θα καταφέρουν να τον νικήσουν.

Σουηδικές γενικές εκλογές — 11 Σεπτεμβρίου

Τι διακυβεύεται: Η Magdalena Andersson , η πρόσφατα ορκισμένη πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Σουηδίας, ελπίζει να οδηγήσει τους Σοσιαλδημοκράτες της στη νίκη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, αλλά αντιμετωπίζει μια μεγάλη απειλή από τη δεξιά. Ο προκάτοχός της, Stefan Löfven, παραιτήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο, ελπίζοντας ότι η εκλογή ενός νέου αρχηγού κόμματος λίγους μήνες πριν από την ψηφοφορία θα μπορούσε να δημιουργήσει την ευκαιρία για μια νέα αρχή με τους ψηφοφόρους του κόμματός του και να σπάσει το πρόσφατο αδιέξοδο στο κοινοβούλιο. Αλλά ο Άντερσον αντιμετωπίζει τώρα μια σειρά από σκληρές προκλήσεις για να το κάνει αυτό.

Ο κύριος αντίπαλος της Άντερσον είναι ο ηγέτης του κεντροδεξιού Κόμματος των Μετριών, Ulf Kristersson, και οι ακροδεξιοί Σουηδοί Δημοκράτες (SD) υπό τον Jimmie Åkesson είναι αποφασισμένοι να την απομακρύνουν υπέρ της Kristersson. Οι Σοσιαλδημοκράτες προηγούνται στις δημοσκοπήσεις , με περίπου 30 τοις εκατό από τα μέσα Δεκεμβρίου, αλλά ορισμένοι από τους παραδοσιακούς συμμάχους τους, όπως οι Πράσινοι, βρίσκονται προς το παρόν κάτω από το όριο του 4 τοις εκατό. Ο Kristersson έχει επισημάνει ότι η χαλαρή ομάδα που ηγείται – τρία κεντροδεξιά κόμματα συν το SD – χρειάζεται μόνο μια ακόμη κοινοβουλευτική έδρα από αυτή που έχει αυτή τη στιγμή για να πάρει την εξουσία τον Σεπτέμβριο. «Ανυπομονώ για την ημέρα των εκλογών», είπε πρόσφατα ο Kristersson.

Για τις εκλογές στην Μάλτα και την Αυστρία δεν έχουν οριστεί ακόμα ημερομηνίες, θα διεξαχθούν πάντως εντός του 2022.

Πηγή: Politico.eu