Το ακροδεξιό κόμμα έχει πιέσει για χαμηλότερους φόρους στο φυσικό αέριο και επείγοντες ελέγχους της αγοράς για να προστατεύσει τους καταναλωτές από την κλιμακούμενη κρίση.

«Ο Ντόναλντ Τραμπ σαφώς δεν εκτίμησε σωστά τον αντίκτυπο της επέμβασής του στο Ιράν. Στην πραγματικότητα, γίνεται φανερό ότι έγινε πολύ μικρή προετοιμασία», δήλωσε η Λεπέν σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Le Parisien  την Τρίτη. «Επομένως, πιστεύουμε ότι αυτά τα πλήγματα πραγματοποιήθηκαν στα τυφλά», πρόσθεσε, επισημαίνοντας τις «καταστροφικές συνέπειες» του πολέμου στις τιμές των καυσίμων.

Ενώ υποστήριξε τις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις στο Ιράν τις πρώτες ημέρες του πολέμου, η Λεπέν επέκρινε την περασμένη εβδομάδα τον Τραμπ για τους «ασταθείς πολεμικούς στόχους» του και το «λάθος» του να επιτεθεί στο Ιράν, σε συνέντευξή της στο  ραδιόφωνο France Inter  .

Ο Τραμπ είχε αρχικά επικοινωνήσει με τη Λεπέν και το Rassemblement National μετά την ανάληψη των καθηκόντων του για δεύτερη θητεία τον Ιανουάριο του 2025, αλλά το κόμμα βλέπει ολοένα και περισσότερο την αγκαλιά της Ουάσινγκτον ως επιζήμια για τα ποσοστά του, σε μια χώρα όπου ο Τραμπ παραμένει σε μεγάλο βαθμό αντιδημοφιλής.

Όπως αναφέρει το Politico, αναμένονται αλληλοκατηγορίες, και αποπομπή κορυφαίων αξιωματούχων που ήδη κατηγορούνται για το αποτέλεσμα. Για τους αξιωματούχους του “National Rally” η αμέσως επόμενη μεγάλη πρόκληση είναι οι προεδρικές εκλογές του 2027, για τις οποίες θα μπορούσε να υπάρξει μια εκκολαπτόμενη αντιπαλότητα μεταξύ “μαθητή και δασκάλας”.

Το ερώτημα πρακτικά είναι ποιος θα οδηγήσει τη γαλλική ακροδεξιά στις επόμενες εκλογές για την προεδρία της χώρας σε τρία χρόνια – ή ακόμα νωρίτερα εάν ο Μακρόν αποφασίσει να παραιτηθεί πριν το τέλος της θητείας του, ώστε να μπορέσει να είναι εκ νέου υποψήφιος (κάτι που βάσει Συντάγματος δικαιούται αν παραιτηθεί πρόωρα). Ο Μακρόν άλλωστε που πήρε το ρίσκο να πάει σε κοινοβουλευτικές εκλογές μετά την ήττα των Ευρωεκλογών, “διασώθηκε” πολιτικά λαμβάνοντας τη δεύτερη θέση, και όντας σε θέση “ισχύος” ως προς τη συμμετοχή μελών του κόμματός του σε επόμενη κυβέρνηση για τη χώρα.

Λεπέν και Μπαρντελά φρόντισαν να περάσουν δημοσίως προς τα έξω μια εικόνα “ενότητας”, ωστόσο η νεολαία του δεύτερου έχει τάσεις απόσχισης από το “κάρο” της Λεπέν. Η Λεπέν μιλώντας σε δημοσιογράφους τον Ιανουάριο, αναγνώρισε τις πολιτικές ικανότητες του Μπαρντελά, σπεύδοντας ωστόσο να αναφέρει πως εκείνη είναι αυτή που “του έδωσε μια ευκαιρία”.

Για την ώρα ο Μπαρντελά αναφέρει πως δεν θα είναι ο “Εμανουέλ Μακρόν της Λεπέν”, αναφερόμενος στο πώς ο Μακρόν είχε στραφεί εναντίον του Ολάντ ο οποίος τον είχε αναδείξει. Ερωτηθείς για μια πιθανή διάσπαση, ο ευρωβουλευτής Jean-Lin Lacapelle, και στενός συνεργάτης της Λεπέν, απέκλεισε κάθε σενάριο περί “διάλυσης”.

Ωστόσο, σε ανώνυμες συνομιλίες με το Politico, νυν και πρώην κομματικά στελέχη του “National Rally”, καθώς και συνεργάτες των δύο ακροδεξιών ηγετών, δεν δήλωναν και τόσο “βέβαιοι” για την ενότητα, επισημαίνοντας όλοι πως το πολιτικό “διαμέτρημα” του Μπαρντελά αυτή τη στιγμή έχει μεγαλύτερη απήχηση από το αντίστοιχο της Λεπέν που έχει ήδη προεδρικές ήττες στην “πλάτη” της.

Αξίζει να σημειώσουμε πως ο Μπαρντελά μπήκε στο (τότε) Εθνικό Μέτωπο το 2012 σε ηλικία μόλις 16 ετών και το 2014 έγινε γραμματέας του κόμματος στο Seine-Saint-Denis. Το 2015 δημιούργησε τον σχηματισμό “Banlieues Patriotes” (Πατριωτικά Προάστια) για να προσελκύσει απογοητευμένους νέους από τις φτωχογειτονιές, και άρχισε να δουλεύει για τις προεκλογικές καμπάνιες της Λεπέν το 2017. Το 2018 έγινε εθνικός διευθυντής του Εθνικού Μετώπου Νεότητας. Το 2019 έγινε δεύτερος αντιπρόεδρος του κόμματος και την ίδια χρονιά διορίστηκε μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε ηλικία 23 ετών. Το 2022 εκλέχθηκε πρόεδρος της Εθνικής Συσπείρωσης και προσφάτως ως επικεφαλής της Εθνικής Συσπείρωσης για τις ευρωεκλογές του 2024, ο Ζορντάν Μπαρντελά αναδείχθηκε πρώτος στις εκλογές της 9ης Ιουνίου με 31,4% των ψήφων.

Ερωτηθείς αν θα μπορούσε να παραμερίσει τη Λεπέν για να θέσει ο ίδιος υποψηφιότητα το 2027, για την ώρα διαψεύδει κατηγορηματικά μια τέτοια πιθανότητα σε κάθε ευκαιρία.

“Πολλοί Γάλλοι πιστεύουν πλέον πως ο Μπαρντελά έχει περισσότερες πιθανότητες να επικρατήσει στις προεδρικές εκλογές όταν αυτές γίνουν έναντι της Λεπέν”, ανέφερε βουλευτής του National Rally στο Politico, που ζήτησε να μην κατονομαστεί. Πολλοί εκτιμούν πως ο Μπαρντελά ίσως να επιλέξει να μην βιαστεί, να αφήσει τη Λεπέν να κατέβει τέταρτη φορά ως υποψήφια, και αν ηττηθεί ξανά, τότε να διεκδικήσει την επόμενη προεδρία της χώρας του. Χωρίς δηλαδή να προχωρήσει τώρα σε ένα “εσωτερικό πραξικόπημα” ή να φύγει από την Εθνική Συσπείρωση για να σχηματίσει το δικό του κόμμα, όπως έκανε ο Μακρόν μετά τη διάσπαση από τον σοσιαλιστή Ολάντ το 2016.

“Δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει πραξικόπημα πριν από το 2027, αλλά μετά από αυτό, ποιος ξέρει;”, είπε στέλεχος της ακροδεξιάς Συμμαχίας, αφήνοντας ωστόσο όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά σε περίπτωση πρόωρης παραίτησης Μακρόν. Σε κάθε περίπτωση, η δημοτικότητα του Μπαρντελά αυτή τη στιγμή είναι σε καλύτερο “φεγγάρι” έναντι της Λεπέν, στην οποία πολλοί χρεώνουν την αποτυχία των κοινοβουλευτικών εκλογών καθώς η όλη καμπάνια έγινε πάνω στο δικό της “brand name”.

Η δε Λεπέν δεν έχει καταφέρει να αποσυνδεθεί από τις αντισημιτικές και ρατσιστικές εξάρσεις του πατέρα της, τον οποίο έδιωξε από το κόμμα το 2015, παρά τις όποιες απόπειρές της, ενώ έχει πάνω της το “στίγμα” του φιλοπουτινισμού.

Βέβαια, η ευρωομάδα της αποφάσισε ούτως ή άλλως να συνεργαστεί στο ευρωκοινοβούλιο με τον Βίκτορ Όρμπαν, διατηρώντας το φιλορωσικό προφίλ της. Ο ίδιος ο Μπαρντελά έχει προσπαθήσει πάντως να πάρει “διακριτικές” αποστάσεις από την εξάρτηση του κόμματός του από τον Πούτιν και το ρωσικό σύστημα.

Επίσης, ο Μπαρντελά είναι ο πρώτος “διάδοχος” που δεν συνδέεται με δεσμούς αίματος με την οικογένεια Λεπέν, δεν έχει φθαρεί ακόμη και προσπαθεί να τραβήξει στην ακροδεξιά τους απογοητευμένους νέους. Η Λεπέν προσελκύει παραδοσιακούς υποστηρικτές και ψηφοφόρους του National Rally, ο δε Μπαρντελά κερδίζει νέους ψηφοφόρους, κατά βάση άνδρες από υποβαθμισμένες αστικές περιοχές.

“Αυτή τη στιγμή είναι απαραίτητοι ο ένας για τον άλλον και συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον”, δήλωσε ο Jean-Lin Lacapelle, υπογραμμίζοντας την επιτυχία στις ευρωεκλογές. Σημειώνεται πως η Λεπέν, μαζί με άλλα 27 μέλη του κόμματός της, αντιμετωπίζει δίκη στις 30 Σεπτεμβρίου για κατηγορίες ότι έκανε κατάχρηση κονδυλίων από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να πληρώσει για εκστρατείες – ισχυρισμούς που αρνείται. Εάν κριθεί ένοχη, η Λεπέν θα μπορούσε να χάσει το δικαίωμά της να είναι υποψήφια στις προεδρικές εκλογές, κάτι που θα άνοιγε διάπλατα τον δρόμο για τον Μπαρντελά.

«Θέλουμε να κυβερνήσουμε, για να είμαστε εξαιρετικά σαφείς. Και, αν μας λείπουν λίγοι βουλευτές για την πλειοψηφία, θα πάμε να βρούμε άλλους και θα τους πούμε: “Είστε έτοιμοι να συμμετάσχετε μαζί μας σε μια νέα πλειοψηφία με μια νέα πολιτική;”» τόνισε χαρακτηριστικά η Λεπέν.

Όμως, σε μια ένδειξη της αποφασιστικότητας του Εθνικού Συναγερμού να ακολουθήσει την ατζέντα του, διαμήνυσε ότι το κόμμα «δεν θα μπορούσε να δεχθεί να μπει στην κυβέρνηση, αν δεν μπορούμε να δράσουμε».

• Ο Ζορντάν Μπαρντελά, επικεφαλής του κόμματος και υποψήφιος πρωθυπουργός, είχε δηλώσει προηγουμένως ότι δεν θα κυβερνήσει χωρίς την απόλυτη πλειοψηφία των 577 εδρών του κοινοβουλίου.

Ωστόσο, η Λεπέν εξέφρασε την άποψη ότι το κόμμα της θα μπορούσε να βρει συμμάχους στα αριστερά και τα δεξιά, ιδίως στο συντηρητικό κόμμα Les Républicains. Πάντως, παραμένει ασαφές αν η ίδια και ο Μπαρντέλα θα το πετύχουν αυτό.

• Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα του πρώτου γύρου της Κυριακής από το Υπουργείο Εσωτερικών, ο Εθνικός Συναγερμός εξασφάλισε το 33% των ψήφων και το αριστερό Λαϊκό Μέτωπο (NFP) το 28%, με τον συνασπισμό του Μακρόν να καταλαμβάνει την τρίτη θέση με ποσοστό 20%.

Σε μια προσπάθεια να στερήσει από την ακροδεξιά την πλειοψηφία των 289 εδρών, η συμμαχία του Μακρόν εργάζεται προκειμένου να αποσύρει ορισμένους από τους υποψηφίους της που κατέλαβαν την τρίτη θέση, πριν από τον επαναληπτικό γύρο της ερχόμενης Κυριακής, ενώ το Λαϊκό Μέτωπο ανακοίνωσε ότι θα αποσύρει όλους τους υποψηφίους του.

Οι υποψήφιοι που πρόκειται να διεκδικήσουν μια θέση στις εκλογές της Κυριακής πρέπει να έχουν εγγραφεί μέχρι το βράδυ της Τρίτης, όπως προβλέπει η νομοθεσία.

• Η απόσυρση υποψήφιων βουλευτών αναμένεται ότι θα συνεχιστεί ως τις 19.00 ώρα Ελλάδος σήμερα, Τρίτη, όποτε είναι η τελευταία προθεσμία για την επικύρωση των υποψηφιοτήτων στον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών, που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Κυριακή.

Μέχρι στιγμής έχουν αποχωρήσει 208 υποψήφιοι, σύμφωνα με τη Le Monde, εκ των οποίων 127 προέρχονται από αριστερά κόμματα και 75 από τους κεντρώους του Μακρόν, ενώ απομένουν ακόμη 104 αναμετρήσεις που αφορούν τρεις υποψηφίους.

Telegraph: Όλα ρευστά στον δεύτερο γύρο

Σε δημοσίευμά της, η βρετανική Telegraph αναφέρει ότι ο δεύτερος γύρος -στις 7 Ιουλίου- απέχει ακόμη πολύ από το να είναι ένας εκλογικός θρίαμβος για την Ακροδεξιά. Επισημαίνει πως δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου της ψηφοφορίας στις βουλευτικές εκλογές της Γαλλίας αποτέλεσε ένα τεράστιο χαστούκι για τον Εμανουέλ Μακρόν και το πολιτικό του στοίχημα -να προκηρύξει πρόωρες εκλογές μετά την ήττα του στις ευρωεκλογές- φαίνεται ως μια απολύτως άστοχη πράξη.

Το βράδυ της Κυριακής ήταν, επίσης, μια σημαντική νίκη για την Εθνική Συσπείρωση (RN) της Μαρίν Λεπέν.

Η αριστερή συμμαχία του Νέου Λαϊκού Μετώπου (NFP) -μια συμμαχία σκληρών αριστερών, σοσιαλιστών, πρασίνων και κομμουνιστών- τα πήγε επίσης πολύ καλά την Κυριακή, επισημαίνει το βρετανικό μέσο.

• Και ενώ ορισμένοι δημοσκόποι προβλέπουν ότι η απόλυτη πλειοψηφία των 289 εδρών θα μπορούσε να κατακτηθεί από το RN, τέτοιες προβλέψεις φαίνονται στην καλύτερη περίπτωση επικίνδυνες, για έναν απλό λόγο. Ιστορικά, οι περισσότεροι δεύτεροι γύροι των γαλλικών βουλευτικών εκλογών διεξάγονται μεταξύ δύο φιναλίστ, δηλαδή οποιουδήποτε υποψηφίου κερδίσει πάνω από το 12,5% των εγγεγραμμένων ψήφων.

Αλλά αυτή τη φορά θα υπάρξει ένας αριθμός-ρεκόρ «τριγωνικών» τριπλών αναμετρήσεων στον δεύτερο γύρο, τουλάχιστον σε 243 από τις 577 εκλογικές περιφέρειες. Δηλαδή μάχες μεταξύ τριών υποψηφίων για τις μονοεδρικές. Αυτό που θα ακολουθήσει, τώρα, είναι ένα πολύπλοκο παιχνίδι με παζάρια και τακτική ψήφο.

Η κατάσταση είναι σχετικά απλή για το RN, οι μόνοι σύμμαχοι του οποίου είναι αποστάτες του συντηρητικού κόμματος των Ρεπουμπλικανών που έσπασαν τις γραμμές τους με το μεγαλύτερο μέρος του κινήματος για να συνάψουν συμμαχία με το στρατόπεδο της Λεπέν.

Αλλά όταν πρόκειται για όλα τα άλλα κόμματα, το ερώτημα είναι: Ποιος είναι διατεθειμένος να παραιτηθεί για να στηρίξει τον άλλον υποψήφιο που θα αντιμετωπίσει την ακροδεξιά υποψηφιότητα; Αυτό παρέμεινε πολύ ασαφές το βράδυ της Κυριακής.

Οι Ρεπουμπλικανοί που δεν έχουν συμμαχήσει με τη Λεπέν δεν έδωσαν καμία κατεύθυνση. Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, εξέχουσα φυσιογνωμία της Ανυπότακτης Γαλλίας (LFI), μέρος της Αριστερής Συμμαχίας, ανακοίνωσε ότι οι υποψήφιοί του θα παραιτηθούν αν καταλάβουν την τρίτη θέση στον πρώτο γύρο και κάλεσε τους ψηφοφόρους να υποστηρίξουν οποιονδήποτε υποψήφιο κατά του RN.

• Οι Σοσιαλιστές σύμμαχοί του απηύθυναν την ίδια έκκληση, ενώ το Κέντρο που υποστηρίζει τον Μακρόν ήταν πιο διαφοροποιημένο.

Ο Eντουάρντ Φιλίπ, δεξιός πρώην πρωθυπουργός και μέλος της συμμαχίας του Μακρόν «Ensemble», αρνήθηκε να είναι κατηγορηματικός, καλώντας τους ψηφοφόρους να μπλοκάρουν τόσο το RN όσο και το κόμμα του Μελανσόν, LFI.

Με άλλα λόγια, έκανε διάκριση μεταξύ των «εξτρεμιστών» του Μελανσόν και της υπόλοιπης Αριστερής Συμμαχίας, η οποία έχει μοιράσει εκλογικές περιφέρειες σε όλη τη χώρα. Από την πλευρά του, ο Μακρόν ήταν ακόμη πιο ασαφής, λέγοντας ότι ελπίζει να σφυρηλατήσει «μια μεγάλη, σαφώς δημοκρατική συσπείρωση για τον δεύτερο γύρο».

Ο πρωθυπουργός του, Γκαμπριέλ Ατάλ, ξεκαθάρισε αργότερα πως το κόμμα του θα αποχωρήσει αν βρεθεί στην τρίτη θέση στον δεύτερο γύρο κατά περίπτωση.

Μπορεί να βρίσκεται στα σχοινιά, αλλά ο Μακρόν σαφώς εξακολουθεί να ελπίζει ότι οι Γάλλοι θα ψηφίσουν έξυπνα τους υποψηφίους του Κέντρου, όποτε είναι δυνατόν, αυξάνοντας την πιθανότητα να σφυρηλατήσει έναν συνασπισμό εντός του Κοινοβουλίου για να κρατήσει εκτός τόσο την Εθνική Συσπείρωση όσο και τη σκληρή Αριστερά, υπογραμμίζει η Τelegraph.

Επιπλέον, άλλαξε το όνομα του κόμματος από Εθνικό Μέτωπο στο λιγότερο συγκρουσιακό Εθνικό Συναγερμό, συνεχίζοντας έτσι την προσπάθεια αποδαιμονοποίησης του κόμματος της.

Η λέξη «αποδαιμονοποίηση» χρησιμοποιούνταν συχνά από πολιτικούς σχολιαστές και την ίδια τη Λεπέν. Προσπαθούσε να αποδείξει πως το κόμμα της είχε άδικα «δαιμονοποιηθεί» από τα μέσα ενημέρωσης. Έτσι, η σωστή απάντηση δεν ήταν μια επανάσταση στην ιδεολογία του κόμματος, αλλά μια προσπάθεια δημοσίων σχέσεων για να αλλάξει η άποψη του κοινού για το κόμμα.

• Ωστόσο, το Politico επισημαίνει ότι αυτή η διαδικασία δεν αποτελεί κάποια ιστορική στροφή στην ιδεολογία της Εθνικής Συσπείρωσης, αλλά μια προσπάθεια δημοσίων σχέσεων για να αλλάξει η άποψη του κοινού για το κόμμα.

Πιο σημαντικό είναι πώς μια κυβέρνηση της Λεπέν θα ασκήσει την εξουσία. Εάν η Εθνική Συσπείρωση κερδίσει είτε τη σχετική είτε την απόλυτη πλειοψηφία στον δεύτερο γύρο των εκλογών στις αρχές Ιουλίου, το κόμμα θα κληθεί να σχηματίσει κυβέρνηση από τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν.

Με τη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης και την εγκατάλειψη της τριετούς σχετικής πλειοψηφίας του κόμματός του, ο Μακρόν άνοιξε το δρόμο για αυτό που οι Γάλλοι αποκαλούν «συγκατοίκηση». Αυτή η κατάσταση -όταν η διακυβέρνηση του έθνους βρίσκεται στα χέρια ενός προέδρου που εκπροσωπεί ένα κόμμα και ενός πρωθυπουργού και μιας κυβέρνησης που εκπροσωπεί ένα άλλο- έχει συμβεί τρεις φορές από την ίδρυση της Δημοκρατίας το 1958.

• Οι προηγούμενες περιπτώσεις συγκατοίκησης αφορούσαν πάντα τα κυρίαρχα κόμματα της δεξιάς και της αριστεράς. Ο Φρανσουά Μιτεράν βρέθηκε δύο φορές να μοιράζεται την εξουσία με συντηρητικούς πρωθυπουργούς – πρώτα με τον Εντουάρντ Μπαλαντίρ από το 1986 έως το 1988 και στη συνέχεια με τον Ζακ Σιράκ από το 1993 έως το 1995. Στη συνέχεια, όταν ο τελευταίος εξελέγη πρόεδρος, ήταν δέσμιος μιας κυβέρνησης της αντιπολίτευσης υπό τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό Λιονέλ Ζοσπέν μετά από μια απόφαση να διαλύσει τη συνέλευση.

Ιδιαίτερα κρίσιμη ωστόσο θεωρείται η προτίμηση της Λεπέν για την «la preference nationale» ή «εθνική προτίμηση». Αυτή η φράση, η οποία βρίσκεται στην καρδιά του Λεπενισμού, δεν θα καταργήσει μόνο το συνταγματικό δικαίωμα στο άσυλο, αλλά και το συνταγματικό δικαίωμα στην ιθαγένεια για όσους γεννήθηκαν σε γαλλικό έδαφος από παράνομους μετανάστες. Αυτά τα μέτρα θα καταστήσουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων στη Γαλλία ακόμη πιο ευάλωτη και δύσκολη. Ωστόσο, με τους Ολυμπιακούς Αγώνες προ των πυλών, μια κυβέρνηση Λεπενιστών δεν θα βιαζόταν να επιδιώξει αυτούς τους στόχους.