Η υπόθεση προέκυψε στο πλαίσιο μεγάλης έρευνας για ύποπτες πληρωμές που συνδέονται με τον κινεζικό τεχνολογικό κολοσσό Huawei. Οι αρχές εντόπισαν τραπεζικά εμβάσματα από την Κίνα και το Χονγκ Κονγκ προς λογαριασμό με το όνομα «Ντάνιελ Αττάρντ» και θεώρησαν ότι ανήκει στον Μαλτέζο ευρωβουλευτή.

Χωρίς να επιβεβαιώσουν την πραγματική ταυτότητα του κατόχου του λογαριασμού, οι βελγικές αρχές προχώρησαν στο επόμενο βήμα της διαδικασίας, αποστέλλοντας φάκελο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με αίτημα άρσης της ασυλίας του ευρωβουλευτή.

Ωστόσο, όπως αποκαλύφθηκε στη συνέχεια, ο επίμαχος τραπεζικός λογαριασμός ανήκε σε έναν Μαλτέζο δικηγόρο και επιχειρηματία με το ίδιο ακριβώς όνομα.

Ο συγκεκριμένος δικηγόρος παρέχει νομικές υπηρεσίες σε Κινέζους επενδυτές και έχει συνδεθεί επαγγελματικά με το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα των λεγόμενων «χρυσών διαβατηρίων» της Μάλτας. Ο ίδιος, πάντως, δήλωσε στο Politico ότι δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την Huawei.

Το λάθος εντοπίστηκε μόνο όταν άλλοι ευρωβουλευτές ζήτησαν από τον Βέλγο εισαγγελέα να επανεξετάσει τα στοιχεία της υπόθεσης.

Τελικά, τον Μάρτιο ο εισαγγελέας αναγκάστηκε να παραδεχθεί επίσημα, μέσω επιστολής, ότι πρόκειται για σφάλμα της βελγικής αρχής που παρακολουθεί χρηματοοικονομικές συναλλαγές.

Ο ίδιος ο Ντάνιελ Αττάρντ εμφανίστηκε μάλλον ψύχραιμος απέναντι στο περιστατικό, δηλώνοντας ότι δεν είναι η πρώτη φορά που συγχέεται με τον συνονόματο δικηγόρο, ακόμη και μέσα στη Μάλτα.

Έρευνες δείχνουν ότι άτομα με υψηλή διανοητική ταπεινότητα σκέφτονται πιο κριτικά, είναι λιγότερο προκατειλημμένα και αποφεύγουν τον δογματισμό. Όπως εξηγεί η Tenelle Porter, επίκουρη καθηγήτρια ψυχολογίας στο Rowan University, τα άτομα αυτά αναγνωρίζουν τα όρια της γνώσης τους και αποδέχονται ότι όλοι κάνουμε λάθη. Αντίθετα, όσοι έχουν χαμηλή διανοητική ταπεινότητα τείνουν να προσκολλώνται υπερβολικά στις απόψεις τους και δεν επηρεάζονται εύκολα από αντίθετα επιχειρήματα.

Η διανοητική ταπεινότητα στις ανθρώπινες σχέσεις

Η ικανότητα να παραδεχόμαστε το λάθος μας μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τις σχέσεις μας. Η αδυναμία να δούμε την οπτική των άλλων μπορεί να διαβρώσει την εμπιστοσύνη, σημειώνει η θεραπεύτρια και συγγραφέας Nedra Glover Tawwab.

Αντίθετα, η ειλικρινής παραδοχή ενός λάθους μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για βαθύτερη σύνδεση.

Έρευνα δείχνει ότι τα ζευγάρια με υψηλότερα επίπεδα διανοητικής ταπεινότητας διαχειρίζονται καλύτερα τις συγκρούσεις και απολαμβάνουν καλύτερη ποιότητα σχέσης.

Σύμφωνα με τον Daryl Van Tongeren, ειδικό στην ψυχολογία και τις κοινωνικές αξίες στο Hope College, οι περισσότεροι προτιμούν για φίλους ή συντρόφους άτομα που είναι πιο ταπεινά.

Η αντίληψη ότι ο σύντροφος είναι ταπεινός ενισχύει τη δέσμευση και την ικανοποίηση στη σχέση, ενώ όταν και οι δύο είναι ταπεινοί, διευκολύνεται η μετάβαση στη γονεϊκότητα.

Αξιολογώντας τη δική σας διανοητική ταπεινότητα

Σύμφωνα με τη νευροεπιστήμονα Leor Zmigrod, όσοι έχουν χαμηλή διανοητική ταπεινότητα συχνά αντιδρούν αμυντικά όταν τους αντιτίθενται, νιώθουν ότι δέχονται προσωπική επίθεση και επιμένουν με αλαζονεία στις απόψεις τους. Ωστόσο, το να αναγνωρίσει κανείς αυτές τις τάσεις στον εαυτό του δεν είναι πάντα εύκολο.

Όπως αναφέρει ο Van Tongeren, όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο του για την ταπεινότητα, πολλοί σχολίαζαν: «Η ταπεινότητα είναι αυτό που χρειάζεται ο πεθερός μου», ενώ σπάνια κάποιος παραδεχόταν ότι αφορά τον ίδιο. Η προσωπικότητά μας μπορεί να αλλάξει αν προσπαθήσουμε, υπογραμμίζει η Tawwab — αλλά πώς μπορούμε να βελτιωθούμε;

Η Zmigrod σημειώνει ότι οι άνθρωποι συνήθως δεν αντιλαμβάνονται αν είναι ευέλικτοι ή άκαμπτοι στη σκέψη τους. Ένα καλό πρώτο βήμα είναι να παρατηρείτε πώς αντιδράτε όταν σας φέρνουν αντίρρηση. Δώστε προσοχή σε στιγμές που το συναίσθημα ή το εγώ σας εμποδίζουν μια σκεπτόμενη απάντηση — έτσι θα αρχίσετε να αναγνωρίζετε τις συνήθειές σας.

Η διανοητική ταπεινότητα σχετίζεται με τη γενικότερη ευελιξία της σκέψης. Αν παρατηρείτε αμυντικότητα ή θυμό όταν διαταράσσεται η καθημερινή σας ρουτίνα, ίσως χρειάζεται να δουλέψετε πάνω σε αυτό το χαρακτηριστικό.

Αν η αυτοπαρατήρηση σάς δυσκολεύει, ο Van Tongeren προτείνει να ζητήσετε από έμπιστα πρόσωπα — από διαφορετικούς τομείς της ζωής σας — να αξιολογήσουν πόσο ανοιχτοί είστε σε νέες απόψεις ή αν γίνεστε αμυντικοί. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει όχι μόνο να καταλάβετε καλύτερα τον εαυτό σας, αλλά και να δείξετε στους άλλους πως προσπαθείτε για αυτοβελτίωση. Πριν το κάνετε όμως, βεβαιωθείτε ότι είστε έτοιμοι να ακούσετε ειλικρινές feedback.

Πώς να αποδεχτείτε το λάθος σας

Το να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε πιο θετικά τις αντιρρήσεις είναι σημαντικό, καθώς η άρνηση αναγνώρισης των λαθών υπονομεύει την εμπιστοσύνη στις σχέσεις, επισημαίνει η Tawwab. Το πρώτο βήμα είναι να «αναδιατυπώσουμε τι σημαίνει το λάθος». Πολλοί εσωτερικεύουν την ιδέα πως το λάθος σημαίνει ανεπάρκεια ή μειωμένη αξία ως άτομο.

Όμως αν ζούσαμε σε έναν κόσμο όπου κανείς δεν έκανε ή δεν παραδεχόταν λάθη, «θα μέναμε στάσιμοι», λέει η Tawwab. Το να συνδέσουμε το λάθος με την προσωπική εξέλιξη, την περιέργεια και άλλες θετικές αξίες μπορεί να κάνει αυτή τη διαδικασία λιγότερο δύσκολη.

Πηγή: theguardian.com

Η οικογένεια της 45χρονης μητέρας δύο παιδιών στο Ρέθυμνο κατήγγειλαν πως οι γιατροί είχαν κάνει λάθος μετάγγιση αίματος, με συνέπεια να κινδυνεύσει η κόρη τους από πολυοργανική ανεπάρκεια.

Η μητέρα της 45χρονης στο Ρέθυμνο ανέφερε χαρακτηριστικά: «Αφού μάς είπαν οι γιατροί εκεί στη ΜΕΘ, ότι 80% λέει να πεθάνει και 20% να ζήσει. Δεν μας είπαν ότι έγινε το λάθος, προσπαθούσαν να δούνε πώς έγινε αυτό το πράγμα, δεν ήξεραν. Τι να σας πως, είμαστε σε άθλια κατάσταση».

Η καταγγελία για το νοσοκομείο Ρεθύμνου

Το συμβάν έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 2024, όταν η 45χρονη μπήκε για χειρουργείο ρουτίνας κοιλιακής χώρας, το οποίο, όμως, εκτυλίχθηκε σε εφιάλτη για τη νεαρή γυναίκα, αφού πήγε να χάσει τη ζωή της.

«Τη βάλανε στο χειρουργικό μέσα, της έκαναν αξονική να δουν τι είναι και μας λένε μάλλον έχει διάτρηση στομάχου. Βγήκε από το χειρουργείο, την έβαλαν στο χειρουργικό στο νοσοκομείο, ήμουν εκεί όλη νύχτα» συνέχισε η μητέρα της 45χρονης.

«Την άλλη μέρα το πρωί ήρθε η αδελφή μου επειδή είναι νοσηλεύτρια στο μικροβιολογικο. Και αν δεν ήταν εκεί να το καταλάβει, μπορεί να είχε πεθάνει τώρα η κόροη μου. Κιτρίνισαν τα μάτια της και παρουσίασε ίκτερο. Έχει ομάδα αίματος 0+ και της έβαλαν Α+» κατέληξε.

Ο Γάλλος πρόεδρος, λένε αρκετοί αναλυτές, επιμένει να “πυροβολεί τα πόδια του”. Επέλεξε ένα πρόσωπο …από τα παλιά, με εξαιρετικά χαμηλή δημοφιλία στους γάλλους πολίτες, αρνούμενος πεισματικά να προβάλλει στον σχηματισμό και αυτής της κυβέρνησης το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών που έδωσε την πρώτη θέση στο Νέο Λαϊκό Μέτωπο. Κι αν αποφεύγει να τοποθετήσει ως πρωθυπουργό ένα πρόσωπο που θα υποδείκνυε η “Ανυπότακτη Γαλλία” του Ζαν Λυκ Μελανσόν (το μεγαλύτερο κόμμα του συνασπισμού), δεν στάθηκε εφικτό να προσελκύσει τη συμμετοχή, ή έστω την ανοχή των ανερχόμενων Σοσιαλιστών. Οι περισσότεροι προεξοφλούν ότι η νέα κυβέρνηση Μπαϊρού δεν θα ευδοκιμήσει πολιτικά, ακόμα κι αν για ένα μικρό χρονικό διάστημα διαθέτει την ανοχή της ακροδεξιάς “Εθνικής Συσπείρωσης”.

Ουσιαστικά η Γαλλία βυθίζεται ακόμα περισσότερο σε μία δημοσιονομική κρίση και σε μία μακρά περίοδο πολιτικής παραλυσίας, κι αυτό για να διασωθεί πολιτικά ο Εμανουέλ Μακρόν. Για πόσο;

Ο κεντρώος Φρανσουά Μπαϊρού (φωτο), επί χρόνια σύμμαχος του Μακρόν και εξαρχής ο επικρατέστερος για το αξίωμα του πρωθυπουργού μεταξύ όσων ονομάτων είχαν ακουστεί, καλείται να σχηματίσει τη νέα κυβέρνηση της Γαλλίας.
Ξεκινά σε πολύ δύσκολο περιβάλλον, με εξαιρετικά δυσμενή δημοσκοπικά δεδομένα. Η δημοτικότητα του προέδρου Μακρόν έχει κατρακυλήσει στα ιστορικά χαμηλότερα ποσοστά της και η συντριπτική πλειοψηφία των συμπατριωτών του επιθυμεί την παραίτησή του.
Η εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Μπαϋρού είναι επίσης απελπιστικά χαμηλή: Το 64% των ψηφοφόρων δεν τον εμπιστεύονται διόλου ενώ ελάχιστοι πιστεύουν ότι η διάρκεια της παραμονής του στην εξουσία θα ξεπεράσει εκείνην του Μπαρνιέ.

Σχετική είναι η ανάλυση του Γιώργου Σεφερτζή στο KREPORT:

Ίσως να έφταιγε η ημέρα καθώς ήταν μια παγωμένη Παρασκευή και 13 ενός Δεκέμβρη που το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν είχε ακόμα προλάβει να εξαγνίσει από τους δαίμονες που εδώ και έξι μήνες ταλανίζουν την Πέμπτη Γαλλική Δημοκρατία, βυθίζοντάς την στη χειρότερη κρίση της ιστορίας της.

Πάντως ήταν μια τέτοια «καταραμένη» ημέρα που ο Πρόεδρος Μακρόν, αφού είχε ήδη αθετήσει την δέσμευση που ανέλαβε ανήμερα της ανατροπής του Μπαρνιέ να ορίσει τον αντικαταστάτη του εντός 48 ωρών, αποφάσισε, ύστερα από μια εβδομάδα με δυστοκίες, καθυστερήσεις, παλινωδίες, δισταγμούς και ατέρμονες διαβουλεύσεις, να καταλήξει στο όνομα του τέταρτου (!) μέσα σε έναν χρόνο πρωθυπουργού του.

Ήταν, άραγε, σε πείσμα των προκαταλήψεων, ή από απλή απρονοησία; Ή μήπως ήταν πολύ περισσότερο από ενστικτώδη πίστη στο γούρι που θα μπορούσε να του φέρει η χθεσινή ημέρα μια κι ήταν επίσης η γενέθλια ημέρα του Ερρίκου του IV, του πρώτου βασιλιά της Γαλλίας και ιδρυτή της δυναστείας των Βουρβόνων; Μήπως, δηλαδή, ήταν η επιλογή της ημέρας για τον Μακρόν ένα είδος εξορκισμού του ενδεχόμενου να κάνει μια ακόμα λάθος επιλογή, που όμως αυτή τη φορά θα ήταν η μοιραία για την παραμονή του στον προεδρικό θώκο;

Όπως και να έχει, η χθεσινή ημέρα είχε όλα τα στοιχεία ενός απρόσμενου πολιτικού θρίλερ.

Αυτό άρχισε από το απόγευμα της προηγούμενης, όταν ανακοινώθηκε ότι ο Γάλλος Πρόεδρος επισπεύδει την επιστροφή του από την Πολωνία όπου είχε συνάντηση με τον πρωθυπουργό της χώρας Ντόναλντ Τουσκ ενόψει των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Όλοι κατάλαβαν ότι είχε έρθει επιτέλους η ώρα της αποκάλυψης του ονόματος το οποίο θα έφερε ο νέος Γάλλος πρωθυπουργός.

Άλλωστε την προηγούμενη Τρίτη 10 Δεκεμβρίου, ο Μακρόν είχε καταφέρει να καθίσουν γύρω από το ίδιο τραπέζι της μικρής αίθουσας συνεδριάσεων του Προεδρικού Μεγάρου οι αρχηγοί όλων των κομμάτων της Εθνοσυνέλευσης πλην των δυο που εκπροσωπούσαν το ακροαριστερό (Μελανσόν) και το ακροδεξιό (Λεπέν) άκρο του πολιτικού φάσματος.

Η αποτυχημένη διαπραγμάτευση

Επί τρεις ώρες συζητούσαν τη νέα μέθοδο που πρότεινε ο Μακρόν για την υπέρβαση της πολιτικής κρίσης, με βασικότερο σημείο της τη σύναψη μεταξύ των κομμάτων που θα μετέχουν ή έστω θα στηρίζουν τη νέα κυβέρνηση ενός δεσμευτικού συμφώνου «μη επιθέσεως», που θα αποκλείει την κατάθεση προτάσεων μομφής ή δυσπιστίας τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι του 2025, όποτε και θα είναι και πάλι δυνατό να διαλύσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας την Εθνοσυνέλευση και να προκηρύξει νέες εκλογές.

Έτσι, φάνηκε ότι θα μπορούσε να ανοίξει ο δρόμος για το σχηματισμό μιας προσωρινής μεν αλλά αρκετής για την υπέρβαση της ακυβερνησίας απόλυτης νέας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, με διεύρυνση του μπλοκ του κέντρου και της κεντροδεξιάς, διάσπαση του συνασπισμού του Νέου Λαϊκού Μετώπου και εξουδετέρωση της λεπενικής Εθνικής Συσπείρωσης.

Πλην όμως εκκρεμούσε η εκπλήρωση των δυο βασικότερων προϋποθέσεων επιτυχίας του σχεδίου: Η συμφωνία για έναν κοινής αποδοχής πρωθυπουργό και η απόσπαση του Σοσιαλιστικού Κόμματος από το συνασπισμό της μελανσονικής αριστεράς. Διαφορετικά, θα ήταν ανέφικτος ο σχηματισμός της νέας απόλυτης πλειοψηφίας.

Το βράδυ της επιστροφής του Μακρόν από την Πολωνία όλοι περίμεναν ότι θα ακολουθούσε άμεσα η ανακοίνωση του ονόματος του νέου πρωθυπουργού. Η μόνη, ωστόσο, ανακοίνωση που υπήρξε ήταν ότι η απόφαση για το ποιος θα ήταν τελικά ο νέος πρωθυπουργός αναβαλλόταν για την επόμενη ημέρα, Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου.

Όταν νωρίς το πρωί της επομένης διέρρευσε ότι στις 8.30 θα γινόταν δεκτός στο Προεδρικό Μέγαρο ο Πρόεδρος του κεντρώου Modem Φρανσουά Μπαϋρού, παλιός και σταθερός σύμμαχος του Μακρόν, κοινή ήταν η εκτίμηση ότι ο κύβος είχε ριφθεί, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είχε βρει το “μπεμπέ Μακρόν” τύπου Ατάλ που έψαχνε για να ελέγχει πλήρως την κατάσταση και, τελικά, ότι θα ήταν ο παλαίμαχος πολιτικός φίλος του που θα αναλάμβανε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, που είχε ανάψει με την ακατανόητη απόφασή να διαλύσει την προηγούμενη Εθνοσυνέλευση. Στο κάτω κάτω, ο Μπαϋρού ήταν εξαρχής ο επικρατέστερος μεταξύ όλων όσοι είχαν ακουστεί ως υποψήφιοι πρωθυπουργοί

Κανείς δεν υποψιαζόταν ότι το βράδυ της προηγούμενης ημέρας είχε προηγηθεί μεταξύ των δυο ανδρών μακρά τηλεφωνική επικοινωνία. Όπως κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ο Μακρόν είχε ξανατηλεφωνήσει αχάραγα στον Μπαϋρού στις 5 η ώρα το πρωί για να του ανακοινώσει ότι τελικά δεν θα ήταν αυτός που θα επέλεγε για το αξίωμα του νέου πρωθυπουργού.

Ακόμα λιγότερο μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι, την ώρα που γινόταν η συνάντηση στο Προεδρικό Μέγαρο, η διαρροή της Προεδρίας της Δημοκρατίας ότι επρόκειτο απλώς για μια ακόμα από τις συνηθισμένες συναντήσεις μεταξύ των δυο συνεργαζόμενων πολιτικών, δεν είχε απλώς παραπλανητικό χαρακτήρα.

Πώς ο Μπαϊρού υποχρέωσε τον Μακρόν να τον ορίσει πρωθυπουργό

Εκείνο δε που δεν πέρασε από το μυαλό κανενός ήταν ότι ο λόγος για τον οποίο η μεταξύ τους συνάντηση ξεπέρασε παραδόξως την μια ώρα και τρία τέταρτα δεν ήταν γιατί κουβέντιαζαν τις λεπτομέρειες του σχηματισμού της νέας κυβέρνησης, αλλά γιατί ο Μπαϋρού έπαιρνε από τον Μακρόν την εκδίκησή του υποχρεώνοντάς τον να τον διορίσει πρωθυπουργό υπό την απειλή ότι οι βουλευτές του κόμματός του θα αποχωρούσαν από το μπλοκ των προεδρικών.

Ενώ, λοιπόν, ο Μπαϋρού έφυγε από την πλαϊνή πόρτα του Μεγάρου των Ηλυσίων νιώθοντας ότι είχε χάσει οριστικά την τελευταία ευκαιρία που είχε να εξαργυρώσει τις υπηρεσίες που είχε τόσα χρόνια προσφέρει στον Μακρόν, κτύπησε το τηλέφωνο μέσα στο αυτοκίνητο. ‘Ήταν ο Μακρόν που του ζητούσε να επιστρέψει στο Προεδρικό Μέγαρο.

Ίσως στο μεταξύ να είχε ξανασκεφθεί το δίκιο των αξιώσεων που είχε ο πολιτικός μπαμπάς που ήταν για τον Μακρόν ο Μπαϋρού, αναλογιζόμενος ότι αν ο τελευταίος δεν είχε αποσυρθεί υπέρ της δίκης του υποψηφιότητας από την κούρσα των προεδρικών εκλογών το 2017, δεν θα είχε γίνει ποτέ γίνει ο Ζευς που ανέβηκε στον Όλυμπο της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας.

Τότε ο Μακρόν φιλοδοξούσε να απαλλάξει τη Γαλλία από την παλαιά πολιτική τάξη στην οποία ανήκει ο Μπαϋρού, όπως, άλλωστε, ανήκε και ο Μπαρνιέ. Τώρα όμως φαίνεται να είναι από αυτή την τάξη που ο Μακρόν ελπίζει ότι ίσως μπορέσει να σωθεί -αν και δεν φαίνεται να έχει πολλές πιθανότητες. Όχι μόνον γιατί η συγκατοίκηση με τον Μπαϋρού και τις ισχυρές απόψεις του θα είναι πολύ δύσκολη. Αλλά και γιατί ξεκινάει από ιδιαιτέρως δυσμενή δημοσκοπικά δεδομένα που δεν προοιωνίζονται μακροημέρευση της διακυβέρνησής του.

Μπορεί η δημοτικότητα του Μακρόν να έχει κατρακυλήσει στα ιστορικά χαμηλότερα ποσοστά της και η συντριπτική πλειοψηφία των συμπατριωτών του να επιθυμεί την παραίτησή του, αλλά και ο δείκτης εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο του Μπαϋρού είναι επίσης απελπιστικά χαμηλός. Σύμφωνα με τις χθεσινές μετρήσεις της κοινής γνώμης το 64% των ψηφοφόρων δεν τον εμπιστεύεται καθόλου ενώ είναι ελάχιστοι αυτοί πιστεύουν ότι η διάρκεια της παραμονής του στην εξουσία θα ξεπεράσει εκείνην της κυβέρνησης Μπαρνιέ.

Τα μέλη της κίνησης έχουν τοποθετήσει στον χώρο μπροστά από το άγαλμα αντίγραφο της μακέτας με το βυζαντινό σταυροδρόμι που αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη στον σταθμό και πλακάτ με το σύνθημα “σας βλέπουμε”, ενώ κρατούν στα χέρια πανό όπου αναγράφεται η φράση “Έγκλημα στη Βενιζέλου”.

Σε δηλώσεις του ο συντονιστής της εκτελεστικής γραμματείας της Κίνησης Πολιτών, Φωκίων Δεληγιάννης, στόχος της συγκέντρωσης είναι να ενημερωθούν οι Θεσσαλονικείς ότι η διατήρηση των αρχαιοτήτων κατά χώραν, που όπως είπε αναίτια ακυρώθηκε, είναι η ασφαλέστερη και οικονομικότερη λύση για την κατασκευή του μετρό. “Δεν χωρούνε πείσματα ή μικροπολιτικές επιδιώξεις”, είπε χαρακτηριστικά και επανέλαβε ότι η απόφαση του ΣτΕ δεν υποδεικνύει στην κυβέρνηση ποια λύση θα επιλέξει.

Στη συγκέντρωση παραβρέθηκε και η Δέσποινα Κουτσούμπα, η πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, ο οποίος πραγματοποιεί 24ωρη απεργία, ενώ οργάνωσε ανάλογη συγκέντρωση το πρωί. Η κ. Κουτσούμπα ανέφερε ότι η κυβέρνηση αρνείται να δώσει χρονοδιάγραμμα για την εκτέλεση του μετρό, ενώ εξέφρασε την εκτίμηση ότι για την ολοκλήρωση του έργου θα χρειαστούν 48 μήνες.

Το παρών έδωσε και ο τέως δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, ο οποίος σημείωσε ότι είναι μία εκδήλωση που εκφράζει το συναίσθημα των Θεσσαλονικέων και τόνισε ότι η απόσπαση συνιστά ξήλωμα της ιστορίας της πόλης.

«Απευθύνω έκκληση στον Μητσοτάκη σαν ένας πολίτης της Θεσσαλονίκης πια, να έχει τη γενναιότητα να πει “έκανα λάθος”, δεν είναι ντροπή να πει “έκανα λάθος”. Ίσα – ίσα είναι πάρα πολύ ανθρώπινο» επισήμανε μιλώντας στον ραδιοσταθμό «Στο Κόκκινο» ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, σχολιάζοντας την απόφαση να αποσπαστούν οι αρχαιότητες του βυζαντινού δρόμου της Μέσης Οδού, που αποκαλύφθηκε κατά τη διάνοιξη των σηράγγων του Μετρό στο ύψος του σταθμού «Βενιζέλος».

Ο κ. Μπουτάρης αναφέρθηκε στις ευθύνες του πρωθυπουργού, και το λάθος της απόφασης για την απόσπαση των αρχαιοτήτων είναι κάτι που επισημαίνουν ακόμα και διεθνείς φορείς, όπως η UNESCO που υποστηρίζει ότι αν μεταφερθούν τα αρχαία χάνουν την αυθεντικότητά τους και διαγράφονται από τη λίστα της UNESCO.

Ο πρώην δήμαρχος τόνισε ότι οι αρχαιότητες διατηρήθηκαν π.χ. στο Μοναστηράκι στο κέντρο της Αθήνας, και μάλιστα έκαναν τέσσερα χρόνια για να παραδώσουν τον σταθμό, αντίστοιχα αρχαιότητες διατηρήθηκαν στο Μιλάνο και στη Ρώμη της Ιταλίας, στη Σόφια της Βουλγαρίας και αναρωτήθηκε γιατί αυτό δεν μπορούσε να γίνει και στη Θεσσαλονίκη.

Σημείωσε ότι υπάρχει η δυνατότητα να διατηρηθούν οι αρχαιότητες εκεί και να λειτουργήσει το Μετρό ενώ με τη μεταφορά τους χαλάει η αυθεντικότητα τους.

Θύμισε πως όταν ο ίδιος επέμενε για τη διατήρηση των αρχαιοτήτων εκεί πολλοί τον έβριζαν ενώ το μόνο που έκανε ήταν να υπερασπίζεται τον πλούτο της πόλης. Εκανε, δε, σκληρή επίθεση στον βουλευτή της Ν.Δ Στρ. Σιμόπουλο για τις προκλητικές δηλώσεις του σχετικά με τα αρχαία, αποκαλώντας τον “αμμόρφωτο” και “καραχωριάτη”.

Στην εκδήλωση απηύθυναν χαιρετισμό εκπρόσωποι κομμάτων και δημοτικών παρατάξεων.

Τη διαμαρτυρία πλαισιώνει ο Σύλλογος Μουσικών Βορείου Ελλάδος, μέλη του οποίου σε λίγο θα ερμηνεύσουν το τραγούδι “Ο εφιάλτης της Περσεφόνης” του Μάνου Χατζιδάκι σε ποίηση Νίκου Γκάτσου. “Με αυτόν τον τρόπο απαντούμε στη βαρβαρότητα της απόσπασης”, σημείωσε ο εκπρόσωπος του συλλόγου, Δημήτρης Ζερβουδάκης, ο οποίος τόνισε πως ο καλλιτεχνικός κόσμος της πόλης δεν θα μπορούσε να λείψει.

Πηγή:voria.gr, tvxs.gr