Η Ευρώπη “εισάγει περίπου το 60% της ενέργειάς της, σχεδόν εξ ολοκλήρου από ορυκτά καύσιμα”, μια εξάρτηση της οποίας το οικονομικό κόστος εμφανίζεται για άλλη μια φορά, υπογραμμίζει η Κριστίν Λαγκάρντ σε ομιλία που εκφώνησε στην Φρανκφούρτη κατά την έναρξη συνεδρίου που συνδιοργανώνουν η ΕΚΤ, το ιδιωτικό πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης και το ερευνητικό κέντρο Cetex του Λονδίνου.

Σε αυτό το πλαίσιο που επιβαρύνει τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας “προσφέρουν την πιο προφανή οδό” για τη μείωση των αρμπιτράζ μεταξύ των βασικών στόχων της ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής, δηλαδή την ασφάλεια του εφοδιασμού, την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και τις προσιτές τιμές, σύμφωνα με τη Λαγκάρντ.

Εσωτερικές αναλύσεις της ΕΚΤ δείχνουν ότι οι ευρωπαϊκές χώρες των οποίων η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας βασίζεται περισσότερο σε μη ορυκτές πηγές, όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία, προστατεύτηκαν καλύτερα από την αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου.

Ωστόσο, σύμφωνα με την κεντρική τραπεζίτη, “ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουμε τη μετάβαση είναι επίσης σημαντικός”.

Αυτό συνεπάγεται “την εύρεση των πιο αποδοτικών διαδρομών σε οικονομικό επίπεδο” για την προώθηση ταυτόχρονα της ανάπτυξης και της απανθρακοποίησης.

Από τότε που υπογράφηκε η συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα το 2015, με στόχο τον περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη στους 2 ° C ή ακόμη στον 1,5 ° C σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή, ο κόσμος βίωσε τη δεκαετία “την πιο θερμή που έχει καταγραφεί ποτέ”, υπενθύμισε η Λαγκάρντ.

Φαίνεται, σύμφωνα με τη Λαγκάρντ, ότι “η συνολική απάντηση, εκ μέρους των κυβερνήσεων όπως και των κοινωνιών στο σύνολό τους, παρέμεινε κατώτερη αυτής που απαιτεί η κατάσταση”.

Ένας από τους λόγους είναι ότι “η κλιματική αλλαγή –ένα φαινόμενο που επιβάλλεται ανεξάρτητα από πολιτικές θέσεις — έγινε από μόνο του ένα κομματικό θέμα”, υπογράμμισε η Γαλλίδα Λαγκάρντ.

Ο κόσμος χρειάζεται επομένως μια “αμερόληπτη” ανάλυση προκειμένου “να επιλέξει τη σχετική πληροφορία αγνοώντας τον περιττό θόρυβο και να βοηθήσει αυτούς που λαμβάνουν τις πολιτικές αποφάσεις όπως και τους πολίτες να καταλάβουν τα σήματα και αυτό που διακυβεύεται”.

Σύμφωνα με τη Λαγκάρντ, οι οικονομικές προοπτικές παραμένουν υπό την επίδραση έντονης αβεβαιότητας, σε ένα περιβάλλον που κυριαρχείται από γεωπολιτικές εντάσεις και μεταβαλλόμενες διεθνείς εμπορικές πολιτικές.

Η ίδια τόνισε ότι η αβεβαιότητα γύρω από τις παγκόσμιες εμπορικές στρατηγικές εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για την οικονομική δραστηριότητα, επηρεάζοντας αρνητικά τόσο τις επενδύσεις όσο και το κλίμα εμπιστοσύνης στις αγορές.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, η Λαγκάρντ επισήμανε ότι «η ζώνη του ευρώ συνεχίζει να αντιμετωπίζει ένα ασταθές περιβάλλον». Η αύξηση της αβεβαιότητας ενδέχεται να περιορίσει τη ζήτηση, ενώ μια ενδεχόμενη επιδείνωση του κλίματος στις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές θα μπορούσε να έχει περαιτέρω αρνητικές συνέπειες.

Επιπλέον, τυχόν επιπρόσθετες τριβές στο διεθνές εμπόριο ενδέχεται να διαταράξουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες, να μειώσουν τις εξαγωγές και να αποδυναμώσουν την κατανάλωση και τις επενδύσεις. Οι γεωπολιτικές εντάσεις, με έμφαση στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, παραμένουν σημαντική πηγή αβεβαιότητας.

Αναφορικά με τον πληθωρισμό, η πρόεδρος της ΕΚΤ υπογράμμισε ότι οι προοπτικές του είναι περισσότερο αβέβαιες από το συνηθισμένο, λόγω του ασταθούς διεθνούς πολιτικού περιβάλλοντος. Όπως ανέφερε, ο πληθωρισμός θα μπορούσε να κινηθεί χαμηλότερα αν οι δασμοί περιορίσουν τη ζήτηση για εξαγωγές της ευρωζώνης περισσότερο από το αναμενόμενο ή αν χώρες με πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα αυξήσουν τις εξαγωγές προς την περιοχή.

Ένα ισχυρότερο ευρώ θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε χαμηλότερο πληθωρισμό από τις τρέχουσες προσδοκίες, ενώ πιο ασταθείς και επιφυλακτικές χρηματοπιστωτικές αγορές ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τη ζήτηση και να συμβάλουν στη μείωση του πληθωρισμού.

Αντίθετα, ο πληθωρισμός θα μπορούσε να αυξηθεί σε περίπτωση επίμονης ανόδου των τιμών ενέργειας ή αν η περαιτέρω κατακερματισμένη λειτουργία των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων οδηγήσει σε αύξηση των τιμών εισαγωγών και περιορισμό της προσφοράς κρίσιμων πρώτων υλών.

Η Λαγκάρντ σημείωσε επίσης ότι αν η αύξηση των μισθών επιβραδυνθεί με βραδύτερους ρυθμούς, ο πληθωρισμός στις υπηρεσίες ενδέχεται να παραμείνει υψηλός για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, η προγραμματισμένη ενίσχυση των αμυντικών δαπανών και των δαπανών για υποδομές θα μπορούσε να συμβάλει σε άνοδο του πληθωρισμού μεσοπρόθεσμα.

Όπως αναφέρει ο κ.Πιερρακάκης, αντικείμενο της συνάντησης, η οποία πραγματοποιήθηκε στην έδρα της ΕΚΤ στη Φραγκφούρτη, ήταν η εξέταση των εργασιακών προτεραιοτήτων του Eurogroup κατά την επόμενη περίοδο, καθώς επικεντρωνόμαστε να καταστήσουμε την ευρωζώνη ισχυρότερη και περισσότερο ανθεκτική.

Κατά τη διάρκεια τη συνέντευξης Τύπου που ακολούθησε την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ να μειώσει για έκτη συνεχή φορά το βασικό επιτόκιο δανεισμού, η πρόεδρος Λαγκάρντ αναφέρθηκε επανειλημμένως στο σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κινητοποίηση έως και 800 δισ. ευρώ για την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας (πακέτο Rearm Europe), υπογραμμίζοντας παρά ταύτα, ότι καίτοι μια τέτοια εξέλιξη θα ήταν εξαιρετικά ευνοϊκή για την οικονομία της Ευρωζώνης, η ΕΚΤ πρέπει να είναι προσεκτική και σε διαρκή εγρήγορση, καθώς πρόκειται για μια «εν εξελίξει διαδικασία».

«Η ΕΚΤ παρακολουθεί προσεκτικά το τι θα προκύψει από τη σημερινή συνάντηση στις Βρυξέλλες (σ.σ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου) και την περαιτέρω εξέλιξη στη γερμανική πολιτική σκηνή (σ.σ για την αύξηση των αμυντικών δαπανών) για να εκτιμήσουμε τις οικονομικές συνέπειες. Πρόκειται για πολιτικές και γεωπολιτικές αποφάσεις που δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας», δήλωσε χαρακτηριστικά η πρόεδρος Λαγκάρντ.

Αναφορικά με τις εξελίξεις στην Ευρωζώνη, η πρόεδρος της ΕΚΤ υπογράμμισε ότι οι αυξανόμενες τριβές στο διεθνές εμπόριο θα μπορούσαν να συμβάλλουν έτι περαιτέρω στην αβεβαιότητα για τις προοπτικές του πληθωρισμού.

«Τα ακραία καιρικά φαινόμενα και η εξελισσόμενη κλιματική κρίση, ευρύτερα, θα μπορούσαν να αυξήσουν τις τιμές των τροφίμων περισσότερο από το αναμενόμενο. Ο πληθωρισμός θα μπορούσε να είναι υψηλότερος εάν οι μισθοί ή τα κέρδη αυξηθούν περισσότερο από το αναμενόμενο», υπογράμμισε η πρόεδρος της ΕΚΤ.

Σύμφωνα με την ίδια, οι μειώσεις των επιτοκίων της ΕΚΤ σταδιακά, καθιστούν την Ευρωζώνη λιγότερο δαπανηρή, όσον αφορά σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά, καθώς το μέσο επιτόκιο των νέων δανείων προς τις επιχειρήσεις μειώθηκε στο 4,2% τον Ιανουάριο, από 4,4% τον Δεκέμβριο του 2024.

Αυτό που διαπιστώθηκε ήταν η ανοδική επίδραση στον πληθωρισμό από την ενέργεια, η πτωτική τάση του υποκείμενου πληθωρισμού, ενώ οι προηγούμενες αυξήσεις των επιτοκίων εξακολουθούν να επηρεάζουν τις συνθήκες χρηματοδότησης. Συνεπώς, επισημαίνει η ΕΚΤ, οι αυστηρές συνθήκες χρηματοδότησης μειώνουν τη ζήτηση και αυτό συμβάλλει στη μείωση του πληθωρισμού.

Το μεσημέρι της Πέμπτης, η ΕΚΤ ανακοίνωσε ότι τα τρία βασικά επιτόκια της ΕΚΤ, δηλαδή το επιτόκιο των πράξεων κύριας αναχρηματοδότησης και τα επιτόκια της διευκόλυνσης οριακής χρηματοδότησης και της διευκόλυνσης αποδοχής καταθέσεων θα παραμείνουν αμετάβλητα στο 4,50%, 4,75% και 4,00% αντίστοιχα.

• Η Κριστίν Λαγκάρντ είπε επίσης ότι η ΕΚΤ προσδοκά ότι μέρος των μισθολογικών αυξήσεων, οι οποίες ήδη έχουν πραγματοποιηθεί, θα απορροφηθούν από τη μείωση του περιθωρίου κέρδους στα αγαθά, ωστόσο υπάρχει σχετική αβεβαιότητα για το πώς θα εξελιχθούν οι μισθοί στην ευρωζώνη, καθώς περίπου το 40% των εργαζομένων στην ευρωζώνη πρόκειται να υπογράψει νέες συμβάσεις εργασίας τους επόμενους μήνες.

Επίσης, η Κριστίν Λαγκάρντ εκτίμησε ότι η οικονομία της ζώνης του ευρώ είναι πιθανό να έχει παραμείνει στάσιμη το τελευταίο τρίμηνο του 2023, ενώ και τα νεότερα στοιχεία δείχνουν ότι η οικονομία θα παραμείνει αδύναμη και στο εγγύς μέλλον. Ωστόσο, ορισμένοι πρόδρομοι δείκτες δείχνουν ότι η οικονομία θα επιστρέψει σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης.

Στους κινδύνους για την οικονομική ανάπτυξη ενέταξε το ενδεχόμενο η ακολουθούμενη νομισματική πολιτική να επιδράσει περισσότερο από το προβλεπόμενο, την πιθανότητα η παγκόσμια οικονομία να παραμείνει αδύναμη ή ακόμη και να επιβραδυνθεί, αλλά και τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, που μπορεί να επηρεάσει το εμπόριο.

Η ΕΚΤ εκτιμά ότι αυτή η αβεβαιότητα θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά επιχειρήσεις και νοικοκυριά στην επενδυτική και καταναλωτική τους συμπεριφορά αντιστοίχως.

Η αγορά εργασίας παρέμεινε εύρωστη. Το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε στο 6,4% τοις εκατό τον Νοέμβριο, υποχωρώντας στο χαμηλότερο επίπεδο από την έναρξη του ευρώ δύναμη. Ταυτόχρονα, η ζήτηση για εργατικό δυναμικό επιβραδύνεται, με λιγότερες κενές θέσεις να προκηρύσσονται.

Σύμφωνα με τη Κριστίν Λαγκάρντ οι κυβερνήσεις θα πρέπει να συνεχίσουν να αποσύρουν τα μέτρα στήριξης που σχετίζονται με την ενέργεια για να αποφύγουν την εμφάνιση νέων πληθωριστικών πιέσεων. Οι δημοσιονομικές και διαρθρωτικές πολιτικές θα πρέπει να σχεδιαστούν για να κάνουν οικονομία πιο παραγωγική και ανταγωνιστική, καθώς και να μειώσει σταδιακά τους υψηλούς δείκτες δημόσιου χρέους.

Οι υποθέσεις που από καιρό ενημέρωναν την τεχνοκρατική διαχείριση της παγκόσμιας τάξης κατέρρευσαν. Ο κόσμος, είπε, θα μπορούσε σύντομα να εισέλθει σε μια «νέα εποχή» στην οποία «οι κανονικότητες του παρελθόντος μπορεί να μην είναι πλέον καλός οδηγός για το πώς λειτουργεί η οικονομία».

«Για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής με εντολή σταθερότητας», πρόσθεσε με υποτίμηση, «αυτό αποτελεί σημαντική πρόκληση».

Μια «νέα εποχή»; Και προερχόμενη από ένα μέλος αυτών των θλιβερών και χωρίς φαντασία παγκόσμιων τεχνοκρατικών ιερατείων, των κεντρικών τραπεζιτών;

Όπως αναφέρει το Politico, η προειδοποίηση αυτή δεν ήταν καν η πρώτη κατά την οποία η Λαγκάρντ ανησυχούσε δημόσια για τη μοίρα της διεθνούς τάξης των ελεύθερων αγορών, την κυριαρχία του δολαρίου και την παγκοσμιοποίηση στη δημιουργία της οποίας συνέβαλε και η ίδια. Ενώ άλλοι έθεσαν το θέμα, η Λαγκάρντ ήταν ειλικρινής. Μόλις τον Απρίλιο, ήταν η πρώτη μεγάλη δυτική κεντρική τραπεζίτης που εξέφρασε ρητές ανησυχίες για την ευθραυστότητα του δολαρίου, του οποίου η διεθνής κυριαρχία είπε ότι «δεν πρέπει πλέον να θεωρείται δεδομένη».

Ήταν, ειλικρινά, περίεργο από την ηγέτιδα μιας νομισματικής αρχής, η οποία σπάνια υποστηρίζει κάτι πιο εντυπωσιακό από την πολιτική του ισολογισμού και τις προσαρμογές των επιτοκίων καταθέσεων. Το γεγονός ότι αυτά διατυπώθηκαν από μια γυναίκα της οποίας η μακρόχρονη καριέρα στα ανώτερα κλιμάκια ορίστηκε από σεβασμό στη διεθνή τάξη πραγμάτων υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, θα μπορούσε να θεωρηθεί μέχρι και αποστασία. Το πιο ανησυχητικό ήταν η φαινομενική αδιαφορία της Λαγκάρντ για τη δύναμη των δικών της λόγων για την κατάσταση της εν λόγω διεθνούς τάξης. Ένας αξιωματούχος της ΕΚΤ τρόμαξε αρκετά από τα σχόλια του Απριλίου που ρώτησε τον συντάκτη της ομιλίας τι εννοούσε, μόνο για να διαβεβαιωθεί ότι είχαν «παρερμηνευθεί» και ήταν απλώς μια επιβεβαίωση της στενής εντολής του ιδρύματος για σταθερότητα τιμών.

Αλλά είναι δύσκολο να μην αναρωτηθεί κανείς εάν η Λαγκάρντ, μετά από μια μακρόχρονη πορεία που διαχειρίζεται το παγκόσμιο κατεστημένο από κρίση σε κρίση, έχει εντοπίσει κάποιο πιθανό κίνδυνο εξαφάνισης – και λέει ότι, για άλλη μια φορά, είναι αυτή που πρέπει να βοηθήσει τον κόσμο να τον αποτρέψει. «Συμφωνώ ότι σχεδιάζει κάτι», είπε ο συνταξιούχος επενδυτής σταθερού εισοδήματος Τζέι Νιούμαν. «Θα υπάρξουν μεγάλες αλλαγές στο εμπόριο και τις επενδύσεις». Ο Paul Podolsky, ένας άλλος επί μακρόν έμπορος, υπέθεσε ότι η Λαγκάρντ προετοίμαζε την ΕΚΤ για μια «πιθανή κατάσταση στην οποία το ευρώ θα είχε περισσότερη ηγεσία στο παγκόσμιο σύστημα από ό,τι θα είχε κανονικά».

Αλλού, η επικρατούσα αίσθηση είναι η σύγχυση, ιδίως με τη φαινομενική περιφρόνηση της Λαγκάρντ για την παράδοση της μειλίχιας, σε έναν τομέα όπου κάθε έκφραση ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από εμμονικές, σπασμωδικές δυνάμεις της αγοράς. «Αυτό που είπε η Λαγκάρντ δεν είναι φυσικό να πει ένας κεντρικός τραπεζίτης, με την έννοια ότι συνήθως δεν επιδιώκουν το ρίσκο ως βάση», είπε ένας ανώνυμος επενδυτής, αναφερόμενος σε ένα είδος κινδύνου που είναι σπάνιο αλλά θανατηφόρο. «Ίσως δεν συνειδητοποιεί πόσο ασυνήθιστη επικοινωνία είναι για έναν κεντρικό τραπεζίτη – ή ίσως ξέρει κάτι που εμείς δεν γνωρίζουμε».

Τι θέλει λοιπόν η Λαγκάρντ; Το πρόβλημα είναι ότι είναι δύσκολο να καταλάβεις τι, αν μη τι άλλο, πραγματικά τη συγκινεί. Λίγοι μπόρεσαν να διακρίνουν μέσα της οποιαδήποτε έντονα συναισθήματα ή κατευθυντήριες αρχές πέρα ​​από κάποια ασαφή έννοια της «υπηρεσίας» στους θεσμούς, που καταλήγει πάντα να οδηγεί μέσα από δραματικές κρίσεις που καθορίζουν την εποχή. Μια σφίγγα με ένα νικητήριο χαμόγελο, διαθέτει μια γοητεία που μπορεί να αποδειχθεί τόσο αυθεντική όσο και υπολογισμένη. «Θα μπορούσε να είναι αστεία όταν έπρεπε», είπε ένας πρώην συνάδελφος.

Όσον αφορά την κοσμοθεωρία της, όσοι τη γνωρίζουν συμπεραίνουν ότι -αν πιστεύει σε κάτι- είναι κεντρώα ή αόριστα κεντροδεξιά. Αλλά οι περισσότεροι περιορίζονται στο «πραγματίστρια». Σε αντίθεση με πολλούς από τους τεχνοκράτες που περιβάλλεται, είναι μια γοητευτική καγκελάριος με εμπειρία στην επικοινωνία. Έχει μια ασυνήθιστη προδιάθεση -που μοιάζει με τον Forrest Gump- να βρει τον κινητήριο ρυθμό της ιστορίας – και αν όχι ακριβώς να τον αρπάξει, να επιβιώσει.

Από την αρχή, απολάμβανε μια σχεδόν κάθετη τροχιά, που υψωνόταν από τα βάθη της προαστιακής Νορμανδίας για να ηγηθεί της μεγάλης δικηγορικής εταιρείας Baker McKenzie του Σικάγο, όπου προσέλκυσε συναδέλφους και τη διεθνή επιχειρηματική ελίτ. «Είναι ίσως το ωραιότερο άτομο που είχα ποτέ τη χαρά να γνωρίσω», είπε ο πρώην συνάδελφος της Baker, Marc Levey. Σε μια περίοδο κορύφωσης της παγκοσμιοποίησης, η εταιρεία βοήθησε μεγάλες εταιρείες -όπως η Dell- να εισέλθουν στην Ευρώπη και μέχρι το 2005 η αυξανόμενη προβολή της την είχε προσγειώσει σε έναν μη εκλεγμένο ρόλο στη γαλλική πολιτική. Ως υπουργός Οικονομικών, πάλεψε με την οικονομική κρίση, δήλωσε αθάνατη πίστη στον Νικολά Σαρκοζί και αργότερα καταδικάστηκε για «αμέλεια» σε μια άθλια υπόθεση που αφορούσε πληρωμές δημοσίων πόρων σε έναν δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία. Ωστόσο γλίτωσε την τιμωρία όταν ο δικαστής τη λυπήθηκε. «Ενεργούσε κατόπιν εντολών», είπε ένας πρώην πολιτικός συνάδελφος στην εφημερίδα Guardian. «Δεν έχει κάνει τίποτα κακό στη ζωή της».

Με ασυνήθιστη ευκολία, η Λαγκάρντ παρέμεινε στην πρώτη γραμμή της διαρκώς μεταβαλλόμενης συναίνεσης για το κατεστημένο, μια οιονεί τελετουργική φιγούρα που έμοιαζε με την Ελισάβετ ΙΙ που θεωρούνταν αποτελεσματικός διαχειριστής, αλλά παρόλα αυτά συχνά περιοριζόταν από τις περιστάσεις να ασκήσει οποιαδήποτε πραγματική εξουσία. Σκεφτείτε την εποχή της ως διευθύνουσα σύμβουλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, του 77χρονου ιδρύματος που δανείζει χρήματα, συχνά με σκληρούς όρους, σε χρεωμένες χώρες όταν κανείς άλλος δεν θα το κάνει. Έγινε μέλος του ΔΝΤ το 2011. Ήταν μια σκοτεινή εποχή – το απόγειο της κρίσης στην ευρωζώνη. Η Ελλάδα ήταν ο δυστυχής πρωταγωνιστής που αναγκάστηκε να εξουδετερώσει -σχεδόν μοιραία- τις δημόσιες δαπάνες της κατ’ εντολή των Γαλλο-Γερμανών πιστωτών της μετά από μια δεκαετή κατασπατάληση χρήματος, τα αποτελέσματα της οποίας συγκάλυψε χειραγωγώντας τα επίσημα δεδομένα της.

Ως μέρος της γαλλικής κυβέρνησης, η Λαγκάρντ φέρεται να είχε αντισταθεί στη συμμετοχή του ΔΝΤ. Αλλά όταν ο επικεφαλής του ταμείου, Ντομινίκ Στρος Καν συνελήφθη (με κατηγορίες για σεξουαλική επίθεση στη Νέα Υόρκη), εκείνη έβαλε πλώρη για την κορυφαία θέση του ΔΝΤ. Ξεκίνησε μια λαμπερή παγκόσμια περιοδεία, μάζεψε την Κίνα και «έσπασε» τις ψήφους της Λατινικής Αμερικής, νικώντας άφοβα τον αντίπαλό της, τον διακεκριμένο Μεξικανό κεντρικό τραπεζίτη Agustín Carstens. Δεδομένης της κακής φήμης του προκατόχου της – και παρά τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις ότι οι Ευρωπαίοι θα παραχωρούσαν τον έλεγχο στις αναδυόμενες οικονομίες που ήταν τώρα μεταξύ των πιστωτών τους – ήταν μια κομψή, αν και τελικά προβλέψιμη, νίκη.

Ωστόσο, όταν ανέλαβε το αξίωμα, σπάνια ήταν κάτι περισσότερο από μια κομψή, μεσαίου βεληνεκούς μάνατζερ, παραδεχόμενη πρόθυμα ότι δεν ήταν αυτή που έπαιρνε τις μεγάλες αποφάσεις. «Θα προσπαθήσω να γίνω καλός μαέστρος», είπε η Λαγκάρντ όταν έγινε μέλος.

Έστρεψε νεοσύστατα έθνη το ένα εναντίον του άλλου, προσφέροντας μεγάλες παραχωρήσεις στην πιο ισχυρή νέα άφιξη, την Κίνα, ενώ παραγκωνίζει άλλους, σύμφωνα με τον βραζιλιάνο Paulo Nogueira Batista, μέλος του διοικητικού συμβουλίου εκείνη την εποχή. «Ο διευθύνων σύμβουλος και το προσωπικό του ταμείου μας πλησίαζαν μεμονωμένα για να εξηγήσουν τι σκέφτονται και να εξηγήσουν τις απόψεις τους και έλεγαν: «Κοιτάξτε, καταλαβαίνουμε ότι δεν είστε ευχαριστημένοι με τη λύση, αλλά επιτρέψτε μου να σας πω , έχουμε ήδη την απαιτούμενη πλειοψηφία», θυμάται ο Batista. «Και τότε, αν εξακολουθούσαμε να αντιστεκόμαστε, θα ήμασταν στη μειοψηφία». Ήταν επίσης εμφανώς κοντά στον Αμερικανό και μέλος του διοικητικού συμβουλίου, Ντέιβιντ Λίπτον. «Η Κριστίν δεν θα ήταν τόσο καλή χωρίς τον Ντέιβιντ και ο Ντέιβιντ τη χρειαζόταν για να είναι το πρόσωπο του ταμείου – με το χάρισμά της και τη γοητεία της», είπε ο Ντάνιελ Χέλερ, ο οποίος εκπροσώπησε την Ελβετία στο συμβούλιο.

Το αποτέλεσμα; Ενάντια στη συμβουλή των ΗΠΑ, πολλών αναδυόμενων μελών του κόσμου και των στοχαστών του ίδιου του Ταμείου, συμπεριλαμβανομένου του Blanchard, το Ταμείο υπέκυψε στην ευρωπαϊκή πίεση και υπέγραψε μια συμφωνία που άφησε την Ελλάδα να βυθίζεται στα χρέη της για άλλα τέσσερα χρόνια, πριν δοθεί στη χώρα άλλη μια ευκαιρία επαναδιαπραγμάτευσης. Έτσι, κανείς δεν εξεπλάγη όταν, το 2015, οι εντάσεις που προκλήθηκαν από αυτό το πρόγραμμα διάσωσης έφτασαν σε σημείο βρασμού, προκαλώντας την άνοδο μιας αριστερής κυβέρνησης στην Ελλάδα.

Στις τεταμένες συνόδους κορυφής των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης που ακολούθησαν, ήταν σε θέση να προσφέρει περιστασιακά μια καλοήθη απόσπαση της προσοχής. «Ήταν πολύ διασκεδαστική», είπε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, τότε επικεφαλής του Eurogroup, υπενθυμίζοντας ότι στις «πιο αδύνατες στιγμές», με τη μοίρα της Ελλάδας και της ευρωζώνης στην ισορροπία, «έβαζε το χέρι στην τσάντα της και έβγαζε μερικά Μ&Μ και έλεγε «Ας απολαύσουμε μερικά σοκολατάκια».

«Ναι, η Λαγκάρντ ήταν θερμή», είχε πει ο Γιάνης Βαρουφάκης, υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας εκείνη την εποχή. Αλλά για αυτόν, αυτό μέτρησε ελάχιστα. «Επειδή την είχε βάλει το ΔΝΤ, ήταν ανίσχυρη», είπε. «Και δεδομένου ότι ήταν πολύ πρόθυμη να μην διακινδυνεύσει τη θέση της στη θεσμική σειρά, ήταν ευτυχής να συμβιβαστεί με τη συντριβή μας».

Με τις ΗΠΑ εξοργισμένες και με την ευρωζώνη να φαίνεται να έχει ξεπεράσει την υπαρξιακή της κρίση, το Ταμείο αποσύρθηκε από τις τεταμένες διαπραγματεύσεις για ένα τρίτο πρόγραμμα διάσωσης με την ελληνική κυβέρνηση, επικαλούμενο μεγάλες διαφωνίες μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών της. Κι έτσι, με τα χέρια της «καθαρά» για οτιδήποτε θα ακολουθούσε- κατάφερε να διατηρήσει τη φήμη της ανέπαφη.

Τι γίνεται λοιπόν με την πρόσφατη στροφή της ως όψιμης οραματίστριας; «Έφεραν τη Λαγκάρντ για οικολογικό προσανατολισμό της οικονομίας και άλλα πράγματα πέρα ​​από τη νομισματική πολιτική», θυμάται ο Κάρστεν Μπρζέσκι, επικεφαλής οικονομολόγος της ING Economics και σκληρός επικριτής της Λαγκάρντ. «Και μετά είχαμε την πανδημία».

Ο κορονοϊός ήταν κάτι περισσότερο από ένα ταίριασμα με τις περίφημες επικοινωνιακές δεξιότητες της Λαγκάρντ. Αλλά αυτό δεν σήμαινε ότι δεν μπορούσε να προκαλέσει μεγάλη ζημιά. Η καταστροφή ήρθε ακριβώς στην αρχή της πανδημίας, σε ένα συνέδριο στις 12 Μαρτίου 2020, όταν απαντούσε σε ερωτήσεις από τα μέσα ενημέρωσης σχετικά με την πρώιμη ανησυχητική εξάπλωση του COVID-19 στη βόρεια Ιταλία. Ερωτηθείσα εάν θα ενεργούσε για να μειώσει το επικίνδυνα υψηλό «spread» των τόκων που καταβάλλονται για το ιταλικό χρέος, η Λαγκάρντ έδωσε μια διαβόητη πλέον απάντηση που τάραξε την ιταλική οικονομία — και μεγάλο μέρος της αξιοπιστίας της.

«Δεν είμαστε εδώ για να κλείσουμε τα spreads», είχε πει.

Μπορεί να μην ακούγεται υπερβολικό, αλλά στον απόκρυφο κόσμο των κεντρικών τραπεζών, ισοδυναμούσε με ένα εξάγωνο. Χρόνια πριν, ο Μάριο Ντράγκι, ο προκάτοχος της Λαγκάρντ, είχε «σώσει την ευρωζώνη» ανακοινώνοντας ότι η ΕΚΤ θα έκανε «ό,τι χρειαστεί» για να στηρίξει δισεκατομμύρια ευρώ κρατικού χρέους σε κίνδυνο. Οι κεντρικές τράπεζες στηρίζονται σε έναν ορισμένο αινιγματικό μυστικισμό, τον οποίο ο Ντράγκι μπορούσε να κοντρολάρει. Και μόνο με το παράπονο του Ιταλού, οι αγορές χρέους ηρέμησαν. Ο Ντράγκι δεν χρειάστηκε καν να χρησιμοποιήσει το «μπαζούκα» του, δηλαδή να πλημμυρίσει την ευρωζώνη με χρήματα. Τα λόγια του ήταν αρκετά.

Ωστόσο, το σχόλιο της Λαγκάρντ κατάφερε το αντίθετο. «Είδα το πνεύμα του Ντράγκι να φεύγει από το δωμάτιο», θυμάται ο Μπρζέσκι. «Για χρόνια μας ενοχλούσε η περίφημη μαγεία του – ο άνθρωπος μπορούσε να ηρεμήσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές διαβάζοντας μόνο τον τηλεφωνικό κατάλογο – και μετά έρχεται η Λαγκάρντ και καταστρέφει τα πάντα σε δέκα λεπτά. Η μαγεία του Ντράγκι εξορκίστηκε και η Λαγκάρντ ήταν η εξορκίστρια».

«Στο παρελθόν, ξέραμε ότι έπρεπε να ακούσουμε πολύ προσεκτικά τον Ντράγκι», είπε ο Μπρζέσκι. «Τώρα οι αγορές γνωρίζουν ότι συνήθως δεν είναι η Λαγκάρντ που ρίχνει τους πυροβολισμούς». Επιπλέον, απολάμβανε τον εαυτό της πάρα πολύ, υμνώντας την κλιματική αλλαγή και την κοινωνική δικαιοσύνη. «Ως κεντρικός τραπεζίτης δεν αυτοσχεδιάζεις», είπε ο Μπρζέσκι. «Είσαι βαρετός, επαναλαμβάνεις τα ίδια μηνύματα ξανά και ξανά».

«Είχε μια πολύ απότομη καμπύλη μάθησης, αλλά ανέβηκε επίσης στην καμπύλη μάθησης πολύ γρήγορα», δήλωσε ο Klaas Knot, διοικητής της ολλανδικής κεντρικής τράπεζας. Ακόμη και ο Brzeski παρατήρησε ότι η οδυνηρή εμπειρία του πληθωρισμού του περασμένου έτους επέβαλε μια κάποια κουραστική σοβαρότητα στη Λαγκάρντ και πρόσφατα επιτέθηκε σε έναν δημοσιογράφο του Reuters που αμφισβήτησε τις μεταβαλλόμενες απόψεις της για τη νομισματική πολιτική. Φαίνεται άψυχη στον άμβωνα, βαριέται και δεν διασκεδάζει πια — μια αυξανόμενη απόγνωση, είπε ο Μπρζέσκι.

Ακριβώς όπως έχει προσφέρει τις σκέψεις της για την κλιματική αλλαγή και τον πόλεμο στην Ουκρανία, μπορεί η Λαγκάρντ, με τα πρόσφατα σχόλιά της, να αναζητά την επόμενη μεγάλη κρίση για την οποία θα αναλάβει την τελετουργική ηγεσία. «Βλέπει τη μεγάλη εικόνα», δήλωσε ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Λετονίας Mārtiņš Kazāks. «Απλώς δείτε το βιογραφικό της».

Είναι επίσης πολύ πιθανό να πιστεύει ειλικρινά ότι τα πράγματα παίρνουν μια στροφή προς το χειρότερο και, κατά κάποιον τρόπο, θρηνεί για την κατάρρευση του παγκοσμιοποιημένου συστήματος που διαμόρφωσε η ίδια και που με τη σειρά του τη διαμόρφωσε.

Σαν μια κουκουβάγια πριν από έναν σεισμό, η Λαγκάρντ φαίνεται ζωντανή, είπε ο Ποντόλσκι, στην προοπτική ενός «πιο εχθρικού κόσμου», του πολέμου και της αποπαγκοσμιοποίησης, της κινεζικής παρακμής και του πληθωρισμού που δεν πεθαίνει ποτέ. Είναι μια χαοτική αβεβαιότητα που άφησε το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ διχασμένο και τις αγορές ανήσυχες, εν όψει της ανακοίνωσης την Πέμπτη για το αν η τράπεζα θα συνεχίσει να αυξάνει τα επιτόκια ή θα κάνει ένα διάλειμμα, μια αναγνώριση ότι η οικονομία — και ο πολιτικά ευαίσθητος μεταποιητικός τομέας ιδιαίτερα — έχει παγώσει.

Υπάρχει όμως και μια άλλη πιθανότητα. Όπως έμαθε η Λαγκάρντ, οι προβλέψεις ενός μεγάλου κεντρικού τραπεζίτη ενέχουν τον κίνδυνο να είναι αυτοεκπληρούμενοι. «Αν ήταν υπουργός Οικονομικών, κανείς δεν θα έδινε σημασία», σημείωσε ο αναλυτής που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του. Με τον πληθωρισμό να μαίνεται, όπως σημείωσε η ίδια η Λαγκάρντ σε πρόσφατη ομιλία της, το κοινό είναι ολοένα πιο συντονισμένο με τις λειτουργίες της τράπεζας, γεγονός που κάνει την οικονομία, με τη σειρά της, πιο ευαίσθητη στο άγγιγμα της Λαγκάρντ. Αυτό, πρόσθεσε, παρέχει «ένα πολύτιμο παράθυρο χρόνου για να παραδώσουμε τα βασικά μας μηνύματα».

Θα μπορούσε η Λαγκάρντ να προσπαθεί να εκφράσει λεκτικά την ύπαρξη ενός νέου οικονομικού παραδείγματος πάνω στο οποίο θα αγκιστρώσει την επαγγελματική της τύχη; Ήταν πάντα πρόθυμη να πει ό,τι χρειαστεί, για την επιβίωσή της, ακόμη και όταν κάτι τέτοιο υπερβαίνει το επίπεδο των ικανοτήτων της.

Και αν ο Αρμαγεδδών δεν φτάσει ποτέ; Θα είναι σε θέση να λάβει τα εύσημα που το απέτρεψε. Η Λαγκάρντ —όπως και οι περισσότεροι κεντρικοί τραπεζίτες— ταπεινώθηκε από την ξαφνική άνοδο του πληθωρισμού. Όπως είπε ο Μπραντ Σέτσερ, πρώην οικονομολόγος στο Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, τα πρόσφατα σχόλιά της αντικατοπτρίζουν την επιθυμία να τονίσει τους κινδύνους ως μια μορφή ελέγχου των ζημιών. «Προέρχεται από την ανάγκη να είμαστε συγκρατημένοι», είπε.

Ονομάστε το αποκαλυπτική διαχείριση προσδοκιών. Εάν η πολιτική της ΕΚΤ αποτύχει να οδηγήσει την Ευρώπη με ασφάλεια μέσω του παγκόσμιου οικονομικού κατακερματισμού, η Λαγκάρντ μπορεί να πει άνετα συγγνώμη, υπογραμμίζοντας πάντως ότι είχε προειδοποιήσει. Και τότε, ως συνήθως, θα βγει από την καταστροφή «ατσαλάκωτη».

Η ΕΚΤ και η Λαγκάρντ, μέσω του γραφείου Τύπου της τράπεζας, αρνήθηκαν να σχολιάσουν αυτό το άρθρο, αναφέρει το Politico.

«Αναμένουμε να αυξήσουμε περαιτέρω τα επιτόκια κατά τις επόμενες αρκετές συνεδριάσεις για να περιορίσουμε τη ζήτηση και να προστατευτούμε από τον κίνδυνο μιας επίμονης ανοδικής μετατόπισης των προσδοκιών για τον πληθωρισμό», είπε η Λαγκάρντ στους βουλευτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης τη Δευτέρα (26/9) στις Βρυξέλλες.

Σύμφωνα με το Bloomberg, η Λαγκάρντ προειδοποίησε ότι η υποστήριξη των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις ήταν πολύ ευρεία, υποδηλώνοντας ότι κινδυνεύει να παρέμβει στις προσπάθειες της ΕΚΤ να κατευθύνει τα κέρδη των τιμών πίσω στον στόχο του 2%, σχεδόν πενταπλάσιο από τώρα.

«Υπάρχουν περισσότερα μέτρα, που είναι γενικά μέτρα, που είναι ειδικά προσαρμοσμένα σε όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη», είπε η Λαγκάρντ. Η προσέγγιση «δεν ευνοεί απαραίτητα μια καλά συντονισμένη δημοσιονομική και νομισματική πολιτική».

Η αδυσώπητη πίεση του πληθωρισμού που προκλήθηκε από τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία και την επακόλουθη ενεργειακή κρίση ώθησαν την ΕΚΤ να αρχίσει να αυξάνει τα επιτόκια για πρώτη φορά – το περισσότερο σε μια δεκαετία – αυτόν τον μήνα κατά 75 μονάδες βάσης. Το ερώτημα είναι πώς θα προχωρήσουμε καθώς η άνοδος των τιμών συνοδεύεται από ολοένα αυξανόμενες προβλέψεις για ύφεση.

Σε ιστορικό χαμηλό η καταναλωτική εμπιστοσύνη

Στη Γερμανία, τη μεγαλύτερη από τις 19 οικονομίες της ευρωζώνης, τα στοιχεία της Δευτέρας έδειξαν ότι η επιχειρηματική εμπιστοσύνη υποχωρεί περαιτέρω στο χειρότερο σημείο από την έναρξη της πανδημίας, με μια ύφεση να φαντάζει βέβαιη. Σε ολόκληρο το ευρωπαϊκό μπλοκ, η καταναλωτική εμπιστοσύνη βρίσκεται σε ιστορικό χαμηλό.

Αξιωματούχοι της ΕΚΤ, ωστόσο, λένε ότι η οικονομική αδυναμία δεν θα τους εμποδίσει να αυξήσουν περαιτέρω τα επιτόκια.

Ο αντιπρόεδρος Luis de Guindos δήλωσε νωρίτερα ότι «η μείωση του πληθωρισμού είναι η κύρια συμβολή που μπορούμε να έχουμε στη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης». Ο Λιθουανός Gediminas Simkus σημείωσε ότι η ύφεση «δεν σημαίνει ότι το Διοικητικό Συμβούλιο δεν πρέπει να λαμβάνει αποφάσεις».

Προς νέο ιστορικό υψηλό οι τιμές

Οι επενδυτές της χρηματαγοράς βλέπουν την ΕΚΤ να επιτύχει άλλη μια αύξηση του επιτοκίου κατά τρία τέταρτα τον Οκτώβριο, με το επιτόκιο καταθέσεων — επί του παρόντος 0,75% — να αυξάνεται πέραν του 2% μέχρι το τέλος του έτους. Η επόμενη κίνηση θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την ανακοίνωση του πληθωρισμού αυτού του μήνα, που αναμένεται την Παρασκευή (30/9). Οι οικονομολόγοι βλέπουν τις τιμές να εκτινάσσονται κατά 9,7% σε σχέση με ένα χρόνο πριν — ένα ακόμη υψηλό όλων των εποχών.

Η Λαγκάρντ είπε ότι οι αξιωματούχοι της ΕΚΤ θέλουν να επιτύχουν το λεγόμενο ουδέτερο επιτόκιο, το οποίο ούτε τονώνει ούτε περιορίζει την οικονομία. Σε αυτή τη συγκυρία, θα αποφασίσουν εάν απαιτείται περαιτέρω νομισματική σύσφιξη.

Οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής πρέπει να συνεχίσουν να παρακολουθούν τις πιο μακροπρόθεσμες προσδοκίες για τον πληθωρισμό, οι οποίες επί του παρόντος βρίσκονται κοντά στον στόχο της ΕΚΤ, όπως είπε. Οι μισθοί ενδέχεται να συνεχίσουν να αυξάνονται υπό το φως της αγοράς εργασίας κατά περιοχή και της απότομης ανοδικής τροχιάς των τιμών.

«Η δυναμική των μισθών παραμένει συγκρατημένη μέχρι στιγμής», ανέφερε η Λαγκάρντ. «Ωστόσο, οι ανθεκτικές αγορές εργασίας και κάποια κάλυψη της διαφοράς για να αντισταθμίσουν τον υψηλότερο πληθωρισμό είναι πιθανό να ωθήσουν την αύξηση των μισθών».

Δανεισμός – μαμούθ 270 δισ. από Γαλλία

Το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2023 παρουσίασε το γαλλικό υπουργείο Οικονομίας προβλέποντας μεταξύ άλλων ότι η Γαλλία θα δανειστεί από τις διεθνείς χρηματαγορές κατά το επόμενο έτος ποσό της τάξεως των 270 δισεκατομμυρίων ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει ποτέ δανειστεί το γαλλικό κράτος.

Προβλέπεται επίσης η εφαρμογή ενός σχεδίου για την σταδιακή αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης στη Γαλλία, κάτι που αναμένεται να πυροδοτήσει τις κοινοβουλευτικές συζητήσεις οι οποίες θα ξεκινήσουν στις 3 Οκτωβρίου.

Στο σχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού προβλέπονται μέτρα για την προστασία των νοικοκυριών από την άνοδο του πληθωρισμού. Μιλώντας ωστόσο στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης ο υπουργός Οικονομίας Μπρουνό Λεμέρ υπογράμμισε ότι η λογική της λήψης μέτρων ανεξαρτήτως κόστους που επικράτησε κατά την περίοδο της κρίσης του κορονοϊού δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Και αυτό γιατί όπως είπε θα οδηγούσε σε περαιτέρω αύξηση των πληθωριστικών πιέσεων, κάτι που δεν ενδείκνυται στην παρούσα φάση. Ο υπουργός Οικονομίας υπερασπίστηκε ακόμη την πρόβλεψή του για την ανάπτυξη για τη Γαλλία το 2023, που ορίστηκε στο 1%, παρά τις εκτιμήσεις του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), που την τοποθετούν στο 0,6%.

Εν τω μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν θα κάνει χρήση του σχεδίου έκτακτης ανάγκης για να αγοράσει τα ομόλογα χωρών που κάνουν «λάθη πολιτικής», δήλωσε τη Δευτέρα η Πρόεδρός της Κριστίν Λαγκάρντ απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την πιθανή επόμενη κυβέρνηση της Ιταλίας.

Η δεξιά συμμαχία με επικεφαλής την Giorgia Meloni θριάμβευσε στις γενικές εκλογές της Ιταλίας την Κυριακή, κληρονομώντας ένα από τα μεγαλύτερα χρέη της ευρωζώνης σε μια εποχή αυξανόμενου κόστους δανεισμού και επικείμενης ύφεσης. Ο Μελόνι έχει δεσμευτεί να μην πάρει ρίσκα με τα εύθραυστα οικονομικά της Ιταλίας και να τηρήσει τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά ο εταίρος του συνασπισμού Ματέο Σαλβίνι ζήτησε να αυξηθεί το έλλειμμα.

Ερωτηθείσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο περί βοήθειας της Ιταλίας, η Λαγκάρντ δεν κατονόμασε καμία χώρα, αλλά είπε ότι το σχέδιο ήταν εκεί μόνο για να στηρίξει δημοσιονομικά συνετές χώρες, ενώ οι άλλες θα πρέπει να υποβάλουν αίτηση για διάσωση.

Το TPI ανακοινώθηκε τον Ιούλιο για να ανακόψει τη διεύρυνση του κόστους δανεισμού μεταξύ της Ιταλίας -και άλλων χωρών με χρέη- και της ασφαλούς Γερμανίας, αλλά δεν έχει χρησιμοποιηθεί ακόμη. «Χρησιμοποιείται σε μια κατάσταση όπου… υπάρχει άτακτη δυναμική της αγοράς που δεν δικαιολογείται από θεμελιώδη στοιχεία ή από σφάλματα οικονομικής πολιτικής που θα έχουν γίνει», σημείωσε η Λαγκάρντ, σύμφωνα με το Reuters.

«Αυτά είναι πιο σημαντικά για τις OMT», πρόσθεσε αναφερόμενη στις Οριστικές Νομισματικές Συναλλαγές, ένα ξεχωριστό πρόγραμμα αγοράς ομολόγων που απαιτεί διάσωση από την ΕΕ. Το TPI συνοδεύεται από ευκολότερους περιορισμούς, όπως ο σεβασμός των δημοσιονομικών κανόνων της ΕΕ και η μη εμφάνιση οικονομικών ανισορροπιών.

Η Λαγκάρντ, η οποία μάχεται με τον υψηλότερο πληθωρισμό στην ιστορία της ευρωζώνης, είπε επίσης ότι οι χώρες που χρησιμοποιούν τον προϋπολογισμό τους για να προστατεύσουν τους πολίτες από το υψηλό κόστος τροφίμων και ενέργειας πρέπει να είναι προσεκτικές για να μην τροφοδοτήσουν περαιτέρω αύξηση των τιμών.

Ορισμένες κυβερνήσεις της ευρωζώνης χρησιμοποιούν δημοσιονομικά μέτρα για να βοηθήσουν τα νοικοκυριά, αλλά αυτό αυξάνει τα ήδη υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα και, υποστηρίζοντας τη ζήτηση, αυξάνει τις πληθωριστικές πιέσεις.

«Είναι σημαντικό η δημοσιονομική στήριξη που χρησιμοποιείται για την προστασία αυτών των νοικοκυριών από τον αντίκτυπο των υψηλότερων τιμών να είναι προσωρινή και στοχευμένη», τόνισε η Λαγκάρντ στις Βρυξέλλες. «Αυτό περιορίζει τον κίνδυνο τροφοδοσίας πληθωριστικών πιέσεων, διευκολύνοντας έτσι και το έργο της νομισματικής πολιτικής».