Ο Σεργκέι Λαβρόφ και ο Αμπάς Αραγτσί συζήτησαν επίσης για τις διπλωματικές προσπάθειες που αποσκοπούν στην αποκλιμάκωση των εντάσεων, καθώς και για τις διαβουλεύσεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ σχετικά με το πώς θα διασφαλιστεί η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στο Στενό του Χορμούζ και θα αντιμετωπιστούν άλλες επιπτώσεις «της απρόκλητης επίθεσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν», αναφέρει η ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών.

Ο Γάλλος πρόεδρος έχει δηλώσει πώς επιθυμεί να συνομιλήσει με τον Ρώσο ομόλογό του, τις τελευταίες ώρες, μάλιστα, ευρωπαϊκά μέσα αναφέρουν ότι έστειλε μυστικά τον διπλωματικό του σύμβουλο στη ρωσική πρωτεύουσα. Στις ευρωπαϊκές χώρες η ιδέα της επαναπροσέγγισης του Πούτιν αποκτά υποστηρικτές, κι αυτό γιατί η ΕΕ δεν θέλει να μείνει εκτός του κάδρου των συνομιλιών για το ουκρανικό και να αφήσει όλες τις πρωτοβουλίες στον Ντόναλντ Τραμπ.

Προς το παρόν αυτός που αντιδρά περισσότερο στην αποκατάσταση διαύλων επικοινωνίας με τους ρώσους είναι ο Γερμανός καγκελάριος Μερτς. Ο τελευταίος έχει πει, μάλιστα, πώς “δεν ζούμε σε πόλεμο αλλά δεν ζούμε πλέον και μόνο σε ειρήνη”. Κρατήστε, πάντως, ότι λέει ότι “δεν ζούμε σε πόλεμο”...

Είναι σαφές πώς για την ΕΕ η Ρωσία αποτελεί “υπαρξιακή απειλή” και με αυτή την προσέγγιση προσπαθεί νωθρά και αμήχανα να οικοδομήσει τον σχεδιασμό της στρατηγικής αυτονομίας και της κοινής άμυνας. Λογικό και έως εδώ κατανοητό.

Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όμως, αντιλαμβάνονται ότι ο Τραμπ θέλει όσο οτιδήποτε άλλο να παρουσιάσει μία συμφωνία ειρήνευσης στο ουκρανικό (άλλωστε το Νόμπελ Ειρήνης τον περιμένει…), γι αυτό και στέλνει τους συμβούλους του Γουίτκοφ και Κούσνερ σε συνομιλίες με τους ρώσους και τους ουκρανούς, ο δε Ζελένσκι έχει προ πολλού κατανοήσει πώς η συνέχιση του πολέμου με την ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων του από τις ΗΠΑ δεν αποτελεί προοπτική για τον Τραμπ. Όσο για τους ευρωπαίους, μέχρι να αποφασίσουν θα έχει τελειώσει και ο… τρίτος παγκόσμιος πόλεμος.

Αυτά, ως εκτεταμένη εισαγωγή για τα καθ΄ ημάς. Τίθεται το απλό ερώτημα: Σε μία Ευρώπη που έχει αρχίσει σχεδόν πλειοψηφικά να βλέπει την ανάγκη μιας συμβιβαστικής διεξόδου από το ουκρανικό, που αναζητά τρόπους να συνομιλήσει με τον Πούτιν και που διαισθάνεται πώς ο Τραμπ θα κάνει ότι μπορεί για να κλείσει –έστω και άρον άρον– μία συμφωνία, γιατί η Ελλάδα πρέπει να δηλώνει τόσο εμφατικά ότι “είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία”;

Πρωτοστατήσαμε – ΣΩΣΤΑ και με το βλέμμα στην Κύπρο- στην καταδίκη της ρωσικής εισβολής στην (ανεξάρτητη) Ουκρανία, πρωτοστατήσαμε στην επιβολή οικονομικών και άλλων κυρώσεων, στηρίξαμε τον Ζελένσκι με στρατιωτική βοήθεια δυσανάλογη των δυνατοτήτων μας, ακόμα και παρά την προκλητική σιωπή του για το Κυπριακό (κι εκεί εισβολή και κατοχή έχουμε επί 50 χρόνια) και την προνομιακή σχέση του με τον Ερντογάν, σταθήκαμε μεταξύ των πιό θερμών υποστηρικτών του Κιέβου, αλλά το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο στο “είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία” δεν είναι μόνο αχρείαστο, είναι λάθος.\

Και μπορεί να αποδειχτεί ακόμα σοβαρότερο λάθος εάν ο Τραμπ κατορθώσει να κλείσει το με κάποια συμφωνία το ουκρανικό.

Διότι, όταν θα γίνει το “ταμείο” αυτού του πολέμου ευρωπαίοι και νατοϊκοί εταίροι θα αποκαταστήσουν εν ριπή οφθαλμού τις σχέσεις τους με το καθεστώς Πούτιν και η “ρωσική απειλή” πιθανόν να δώσει τη θέση της στον ρεαλισμό και τα συμφέροντα που θα προκύψουν από την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας και τους νέους γεωπολιτικούς συσχετισμούς.

Όταν ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ αντιλαμβάνεται τον Πούτιν όχι μόνο ως ισότιμο συνομιλητή αλλά και ως δυνητικό σύμμαχο (απέναντι στην Κίνα), κι όταν οι ευρωπαίοι διχάζονται, πόσο φρόνιμο είναι να μπαίνουμε στην πρώτη γραμμή και να διατρανώνουμε ότι “είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία”;

Δεν προτείνει κανείς να αλλάξουμε στρατόπεδο. Η εισβολή είναι εισβολή, και μία χώρα όπως η Ελλάδα που θέλει να κρατά την βίβλο του Διεθνούς Δικαίου και να την επικαλείται έναντι της Τουρκίας δεν θα μπορούσε να πράξει διαφορετικά. Επειδή, όμως, υπάρχει και ο ρεαλισμός και τα ευρύτερα ελληνικά συμφέροντα, κι επειδή, επιπλέον, στον κόσμο του Τραμπ ο αναθεωρητισμός βασιλεύει και οι κανόνες δικαίου γίνονται γεωπολιτικές “σερπαντίνες”, οι υπερβολές δεν συνάδουν με μία εξωτερική πολιτική που οφείλει να σχεδιάζει την επόμενη μέρα με οπτική ανοιχτού πεδίου.

Η κατακλείδα της δήλωσης- απάντησης στο “είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία” από το “γεράκι” της Μόσχας Σεργκέϊ Λαβρόφ μπορεί να θεωρηθεί έως και απειλητική. Όμως, ίσως και να είναι μία παράμετρος που υποτιμούμε και που στην ιστορική καμπή μιας πιθανής συμφωνίας ίσως αποβεί χρήσιμη.

” Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι εκεί (εννοεί στα ρωσόφωνα εδάφη της Ουκρανίας που διεκδικεί η Μόσχα) εδώ και αιώνες κατοικεί μια πολυάριθμη ελληνική διασπορά. Είναι τεράστια, φιλειρηνική, αγαπάει την ιστορική της πατρίδα, πάντα με κάθε δυνατό τρόπο να τους δεσμεύει και τις επαφές και ποτέ δεν συνέβαλε σε αρνητικές ή τάσεις.
Όμως η Αθήνα δεν τους σκέφτηκε. Δεν έλαβε υπόψη ότι εκεί ζουν τα αδέρφια τους που διατηρούν τις σχέσεις με την Ελλάδα, έχουν συγγενείς εκεί, και ότι οι ενέργειες της Αθήνας τους προκαλούν έναν κολοσσιαίο αριθμό όχι μόνο προβλημάτων, αλλά και άμεσους κινδύνους για τη ζωή και την υγεία τους.”, είπε χαρακτηριστικά.

Ασχέτως του τι λέει ο Λαβρόφ, ωστόσο, σε αυτή την ιστορική καμπή μιας (πιθανης) συμφωνίας πρώτοι στην ουρά έξω από το Κρεμλίνο θα βρεθούν οι περισσότεροι από τους ευρωπαίους ηγέτες που θα σπεύσουν να αποκομίσουν γεωπολιτικά και οικονομικά οφέλη για τις χώρες τους. Υπάρχει λόγος σε αυτή την ουρά η Ελλάδα να είναι τελευταία;

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών υποστήριξε ότι η ουσία της σύγκρουσης δεν αφορά τα σύνορα, αλλά «το ναζιστικό καθεστώς του Κιέβου που έχει ως στόχο να εξοντώσει ό,τι έχει να κάνει με τη Ρωσία».

Παράλληλα, επανέλαβε το αφήγημα της Μόσχας περί δυτικής χειραγώγησης της Ουκρανίας, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Η Ουκρανία είναι ένα πιόνι, ένα εργαλείο της Δύσης, το οποίο χρησιμοποιεί για να δημιουργήσει άμεσες απειλές για την ασφάλεια της Ρωσίας».

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Λαβρόφ κατηγόρησε ανοιχτά τη Δύση ότι είχε προσχεδιάσει τη σύγκρουση, αγνοώντας –όπως σημειώνεται– ότι ο πόλεμος ξεκίνησε με την παράνομη ρωσική εισβολή τον Φεβρουάριο του 2022.

«Η Δύση αρχικά σχεδίαζε να δεχτεί την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ και σταδιακά την προετοίμασε για πόλεμο με τη Ρωσία: Ήταν μια μάχη που είχε προετοιμαστεί εκ των προτέρων», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί μια «ευρεία σύγκρουση» μεταξύ Ρωσίας και Δύσης.

Αναφερόμενος στο ειρηνευτικό σχέδιο των 20 σημείων του Ντόναλντ Τραμπ, ο Ρώσος ΥΠΕΞ σημείωσε ότι περιλαμβάνει «την απαίτηση για αποκατάσταση των δικαιωμάτων των εθνικών μειονοτήτων», με έμφαση στα γλωσσικά και θρησκευτικά δικαιώματα.

Την ίδια ώρα, δήλωσε ότι η Μόσχα δεν έχει λάβει καμία επίσημη ενημέρωση σχετικά με πιθανή συμφωνία για εγγυήσεις ασφαλείας μεταξύ ΗΠΑ και Ουκρανίας.

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε και απέναντι στο ενδεχόμενο εκεχειρίας, λέγοντας πως «η εκεχειρία που επιδιώκει ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι είναι απαράδεκτη για τη Ρωσία», υποστηρίζοντας ότι το Κίεβο εκμεταλλεύτηκε όλες τις προηγούμενες παύσεις πυρός για να ανασυνταχθεί.

«Το χρησιμοποιούσαν προκειμένου να δοθεί σε αυτό το καθεστώς μια ανάπαυλα, να συγκεντρωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι στους δρόμους των ουκρανικών πόλεων, να σπρωχθούν στην πρώτη γραμμή ως ‘κρέας για τα κανόνια’ και γενικά να δοθεί μια ανάσα και να συγκεντρωθούν δυνάμεις για να συνεχιστεί ο πόλεμος εναντίον της Ρωσίας», κατέληξε ο Λαβρόφ.

Υψηλόβαθμος Ιρανός αξιωματούχος δήλωσε σήμερα στο Reuters ότι η Τεχεράνη προειδοποίησε γειτονικές χώρες που φιλοξενούν αμερικανικά στρατεύματα ότι θα προβεί σε αντίποινα κατά αμερικανικών βάσεων αν η Ουάσινγκτον υλοποιήσει τις απειλές να επέμβει λόγω των διαδηλώσεων στο Ιράν.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών σημείωσε επίσης ότι οι ΗΠΑ κατακερματίζουν το ίδιο το διεθνές σύστημα που η Ουάσινγκτον συνέβαλε να δημιουργηθεί, αναλαμβάνοντας μια, όπως είπε, παράνομη επιχείρηση για την ανατροπή του ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και απειλώντας το Ιράν με επίθεση.

“Μιλάμε για μια κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου”, δήλωσε ο Λαβρόφ για την αμερικανική επιχείρηση για τη σύλληψη του Μαδούρο, προσθέτοντας ότι η Μόσχα παραμένει προσηλωμένη στις συμφωνίες της με τη Βενεζουέλα, σύμμαχο της Ρωσίας.

Ο Λαβρόφ άφησε να εννοηθεί ότι οι ΗΠΑ, εγκαταλείποντας τις αρχές που είχαν προωθήσει για τόσο καιρό, βλάπτουν τη δική τους εικόνα.

“Οι Αμερικανοί συνάδελφοί μας φαίνονται αναξιόπιστοι όταν ενεργούν με αυτόν τον τρόπο”, δήλωσε σε συνέντευξη που παραχώρησε με τον ομόλογό του της Ναμίμπια στη Μόσχα.

Αναφερόμενος παράλληλα στην Ουκρανία, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών σημείωσε ότι η Ρωσία είναι ανοιχτή σε ειρηνευτικές συνομιλίες για τη χώρα αυτή, αλλά ότι οι συζητήσεις για εκεχειρία ενόψει μιας πλήρους ειρηνευτικής συμφωνίας απλώς δεν είναι σοβαρές.

Ερωτηθείς σχετικά με δημοσίευμα του Bloomberg, σύμφωνα με το οποίο ο απεσταλμένος του Λευκού Οίκου Στιβ Γουίτκοφ και ο γαμπρός του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, επιδιώκουν να ταξιδέψουν στη Μόσχα για να συναντηθούν με τον Ρώσο πρόεδρο, ο Λαβρόφ δήλωσε ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν έχει πει επανειλημμένως ότι είναι ανοιχτός σε σοβαρές συνομιλίες για την ειρήνη στην Ουκρανία.

Θα ήταν χρήσιμο, πρόσθεσε ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας, η Ουάσινγκτον να ενημερώσει τη Μόσχα για τις πιο πρόσφατες ειρηνευτικές προτάσεις για την Ουκρανία.

Για τους Ευρωπαίους επανέλαβε στο Tass ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις της «συμμαχίας των προθύμων», σε περίπτωση που εμφανιστούν στην Ουκρανία, θα αποτελέσουν νόμιμο στόχο για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, ενώ στη συνέχεια κατηγόρησε τον Ζελένσκι ότι δεν είναι έτοιμος για επικοιδομητικές διαπραγματεύσεις

«Οι φιλοδοξίες των ευρωπαίων πολιτικών τους τυφλώνουν κυριολεκτικά: δεν λυπούνται μόνο τους Ουκρανούς, αλλά και τον ίδιο τους τον λαό, όπως φαίνεται. Πώς αλλιώς να εξηγήσουμε τις συνεχιζόμενες συζητήσεις στην Ευρώπη για την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Ουκρανία στο πλαίσιο ενός “συνασπισμού των προθύμων” Έχουμε ήδη δηλώσει εκατό φορές ότι, σε αυτή την περίπτωση, θα γίνουν νόμιμος στόχος για τις ένοπλες δυνάμεις μας», σημείωσε ο υπουργός.

Υπενθυμίζεται ότι στα μέσα Δεκεμβρίου, οι ηγέτες των κορυφαίων χωρών της Ευρώπης εξέδωσαν δήλωση στην οποία αναφέρουν ότι οι εγγυήσεις ασφάλειας για το Κίεβο πρέπει να περιλαμβάνουν τη δημιουργία «πολυεθνικών δυνάμεων για την Ουκρανία» υπό την ηγεσία της Ευρώπης.

«Βλέπουμε ότι το καθεστώς του Βλαντιμίρ Ζελένσκι και οι Ευρωπαίοι επιμελητές του δεν είναι έτοιμοι να συμμετάσχουν σε εποικοδομητικές συνομιλίες», τόνισε στη συνέχεια.

«Αυτό το καθεστώς τρομοκρατεί τους πολίτες στοχεύοντας πολιτικές υποδομές στη χώρα μας με τις πράξεις δολιοφθοράς του», κατέληξε ο Ρώσος υπουργός.

Και πρόσθεσε: “Γι’ αυτό επικοινωνούμε τηλεφωνικά και είμαστε έτοιμοι να πραγματοποιήσουμε συναντήσεις πρόσωπο με πρόσωπο όταν χρειαστεί”.

Στην ίδια συνέντευξη ο κορυφαίος Ρώσος διπλωμάτης δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενημέρωσαν τη Ρωσία μέσω διπλωματικών οδών πως εξετάζουν την πρόταση του Βλαντιμίρ Πούτιν για τη διατήρηση των περιορισμών που περιγράφονται στη Νέα Συνθήκη για τη Μείωση των Στρατηγικών Όπλων (New START) πέραν της προγραμματισμένης λήξης της τον Φεβρουάριο του 2026.

Russian Foreign Minister Sergey Lavrov says he was ready to meet US Secretary of State Marco Rubio and that such communication was important. #Russia #UShttps://t.co/A81ko1YPT9 pic.twitter.com/xNC3Z3vwvc

— Al Arabiya English (@AlArabiya_Eng) November 9, 2025

«Μέχρι στιγμής, δεν έχει υπάρξει ουσιαστική απάντηση από την Ουάσινγκτον. Μας ειπώθηκε μέσω διπλωματικών οδών ότι ‘το ζήτημα βρίσκεται υπό εξέταση’» δήλωσε ο Λαβρόφ.

Αυτό όπως εξηγεί το CNNi αποτελεί είδηση με βάση την ανάλυση της πολιτικής που ασκεί το Κρεμλίνο.

Την Τετάρτη, η ρωσική οικονομική εφημερίδα Kommersant – επικαλούμενη «ενημερωμένες πηγές» – προκάλεσε έκπληξη αναφέροντας ότι ο βετεράνος διπλωμάτης «απουσίαζε κατόπιν συμφωνίας» από την υψηλού επιπέδου συνάντηση με τον Πούτιν.

Επιπλέον, παρατηρητές σημείωσαν ότι ο Λαβρόφ ήταν το μόνο μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας που απουσίαζε από τη συνεδρίαση. Παράλληλα, αποκαλύφθηκε ότι ο υπουργός Εξωτερικών δεν θα ηγούνταν της ρωσικής αντιπροσωπείας στη σύνοδο κορυφής της G20 στο Γιοχάνεσμπουργκ αργότερα αυτό το μήνα: στις 4 Νοεμβρίου, ο Πούτιν υπέγραψε διάταγμα με το οποίο διόρισε έναν πιο νεαρό αξιωματούχο, τον αναπληρωτή επικεφαλής του Προεδρικού Γραφείου Μαξίμ Ορέσκιν, ως επικεφαλής της αντιπροσωπείας.

Μήπως ο Λαβρόφ είχε διαφωνίες με τον Πούτιν και μήπως αυτό ήταν σημάδι πιθανής αναταραχής στο εσωτερικό της ρωσικής κυβέρνησης; αναρωτήθηκαν ορισμένοι.

Η είδηση για την απουσία του Λαβρόφ ήρθε μόλις δύο εβδομάδες μετά την κατάρρευση του σχεδίου για μια προσωπική συνάντηση κορυφής στη Βουδαπέστη μεταξύ του Πούτιν και του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Λαβρόφ ήταν ο άνθρωπος της Ρωσίας που είχε αναλάβει να το πραγματοποιήσει, αλλά μετά από ένα τηλεφώνημα μεταξύ του Λαβρόφ και του υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, η συνάντηση κορυφής τέθηκε σε αναμονή. Αμερικανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι οι Ρώσοι δεν είχαν αλλάξει τη μαξιμαλιστική τους στάση απέναντι στην Ουκρανία και η κυβέρνηση Τραμπ επέβαλε νέες κυρώσεις στη Μόσχα.

Ζαχάροβα: «Αυτά συμβαίνουν»

Ωστόσο, αν και στη Μόσχα υπάρχει αντίδραση για την προφανή διπλωματική ήττα, το Κρεμλίνο φαίνεται πρόθυμο να κρατήσει τις εσωτερικές διαμάχες μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Σε ερώτηση του CNN σχετικά με το αν ο Λαβρόφ εξακολουθεί να ασκεί τα καθήκοντά του, η εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα απάντησε ότι ο Λαβρόφ εξακολουθεί να βρίσκεται στη θέση του. Επιβεβαίωσε την απουσία του από τη συνεδρίαση της Τετάρτης, προσθέτοντας όμως ότι «αυτά συμβαίνουν».

Ο Λαβρόφ είναι το πρόσωπο της ρωσικής διπλωματίας για πάνω από δύο δεκαετίες και στο παρελθόν διετέλεσε πρέσβης της Ρωσίας στα Ηνωμένα Έθνη. Υπηρέτησε πιστά τον Πούτιν κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης αντιπαράθεσης της Ρωσίας με τη Δύση, από τον σύντομο ρωσο-γεωργιανό πόλεμο του 2008 και την εισβολή και προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 έως την είσοδο της Μόσχας στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας το 2015. Έχει επίσης υπερασπιστεί με πάθος την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022.

Ο 75χρονος Λαβρόφ έχει επίσης καλλιεργήσει ένα θρασύ, συγκρουσιακό στυλ διπλωματίας που συχνά ταιριάζει με τις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες του Πούτιν. Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής στο Άνκορατζ της Αλάσκας με τον Τραμπ, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών έφτασε φορώντας ένα πουλόβερ με το λογότυπο CCCP, τα κυριλλικά αρχικά της Σοβιετικής Ένωσης.

Ωστόσο, το τρολάρισμα μπορεί να φθάσει μόνο μέχρι ένα σημείο, ειδικά όταν πρόκειται για την κυβέρνηση Τραμπ. Αφού ο Τραμπ ανακοίνωσε την ακύρωση της συνάντησης στη Βουδαπέστη, ο Κιρίλ Ντμίτριεφ, επικεφαλής του ρωσικού κρατικού επενδυτικού ταμείου και ειδικός απεσταλμένος του Κρεμλίνου, ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες για αυτό που ορισμένοι παρατηρητές θεώρησαν ως μια προσπάθεια περιορισμού της ζημίας.

Ωστόσο, υπό την ηγεσία του Πούτιν, η πίστη και η συνέχεια εξακολουθούν να εκτιμώνται. Πέρυσι, για παράδειγμα, το Κρεμλίνο ανακοίνωσε την αντικατάσταση του Σεργκέι Σόιγκου, του μακροχρόνιου υπουργού Άμυνας της Ρωσίας. Ωστόσο, αντί να απολυθεί αμέσως λόγω της έλλειψης επιτυχιών στο πεδίο της μάχης, ο Σόιγκου μετατέθηκε σε θέση γραμματέα του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας.

Ακόμη και όταν αντιμετωπίζει σημαντικές αποτυχίες, φαίνεται ότι η αντίδραση του ηγέτη του Κρεμλίνου είναι συχνά μια αναδιάταξη των καρεκλών.

Ερωτώμενος αν μετά τη Σύνοδο Κορυφής της Αλάσκας όλοι περίμεναν να υπάρξει θετική εξέλιξη στο ουκρανικό ζήτημα, ο Ρώσος ΥΠΕΞ απάντησε πως ο ίδιος δεν θα το χαρακτήριζε «σημαντική πρόοδο».

Υποστήριξε πως «ήταν μια μακρά συζήτηση που στόχευε στην αμοιβαία κατανόηση. Έχω πει επανειλημμένα ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και η ομάδα του είναι, στην πραγματικότητα, οι μόνοι εκπρόσωποι από το δυτικό στρατόπεδο (και ειλικρινά, πέρα ​​από αυτό) που έχουν αναφερθεί δημόσια στις βαθύτερες αιτίες της σύγκρουσης. Δεν είναι μόνο ότι χρησιμοποιούν τον όρο. Αυτοί, και ο Ντόναλντ Τραμπ προσωπικά, προσπαθούν να εξετάσουν σε βάθος την ουσία τους», είπε ο Λαβρόφ.

«Η προσέλκυση της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ είναι μια τέτοια βασική αιτία. Ο Πρόεδρος Τραμπ έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι αυτό ήταν λάθος του Τζο Μπάιντεν, ένα λάθος που πρέπει να διορθωθεί και να μην επιτραπεί να συμβεί. Ομοίως, όταν ο Πρόεδρος Τραμπ και ο Ειδικός Προεδρικός Απεσταλμένος των ΗΠΑ Στίβεν Γουίτκοφ άρχισαν να συζητούν ζητήματα εδάφους και οριοθέτησης, αυτό αντιπροσώπευε μια άνευ προηγουμένου δυτική αναγνώριση της πραγματικότητας», τόνισε στη συνέντευξή του ο Ρώσος αξιωματούχος.

Φυσικά, «πάντα επιμέναμε ότι δεν πρόκειται απλώς για γη, αλλά για τους ανθρώπους που ζουν σε αυτή τη γη εδώ και αιώνες – οι οποίοι συνέχισαν το έργο των προγόνων τους, ίδρυσαν πόλεις, έχτισαν εργοστάσια, εργοστάσια, δρόμους και λιμάνια, και στη συνέχεια υποβιβάστηκαν σε ένα ταπεινωτικό, μεροληπτικό καθεστώς. Επομένως, η αναγνώριση από την αμερικανική πλευρά ότι αυτά τα εδάφη θα πρέπει να έχουν ένα καθεστώς που να αντικατοπτρίζει τη βούληση του τοπικού πληθυσμού είναι ένα θετικό σημάδι», είπε ο Ρώσος ΥΠΕΞ.

«Σημειώσαμε ότι το ειρηνευτικό σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ αφορά μόνο τη Γάζα. Αναφέρει την κρατική υπόσταση, αλλά με μάλλον γενικούς όρους», υπογράμμισε ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας, μιλώντας σε Άραβες δημοσιογράφους.

Ακόμη, τόνισε ότι «αυτές οι προσεγγίσεις πρέπει να γίνουν συγκεκριμένες, συμπεριλαμβανομένου του ορισμού: Τι θα συμβεί στη Δυτική Όχθη;».

Ο Λαβρόφ σημείωσε, επίσης, πως η Ρωσία ελπίζει ότι όλες οι συμφωνίες που έχουν επιτευχθεί μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς στο πλαίσιο του σχεδίου, θα εφαρμοστούν.

Σύμφωνα με το πρακτορείο TASS, οι υπουργοί Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ και της Βενεζουέλας, Ιβάν Ζιλ Πίντο εξέφρασαν σοβαρή ανησυχία για τις κλιμακούμενες ενέργειες της Ουάσιγκτον στην Καραϊβική, ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών μετά την τηλεφωνική τους επικοινωνία.

«Οι υπουργοί εξέφρασαν σοβαρή ανησυχία για τις ολοένα και πιο κλιμακούμενες ενέργειες της Ουάσιγκτον στην Καραϊβική, λέγοντας ότι τέτοιες ενέργειες είναι γεμάτες με εκτεταμένες συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή», τονίστηκε σε σχετική ανακοίνωση.

Ο Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι «η Ρωσία καταδικάζει έντονα την επίθεση της 3ης Οκτωβρίου που εξαπέλυσαν οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ σε πλοίο σε διεθνή ύδατα ανοιχτά της Βενεζουέλας», ανέφερε.

Οι υπουργοί σημείωσαν ότι «δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επιδιώξουν με κάποιο τρόπο να συνδέσουν τον πόλεμό τους κατά των καρτέλ ναρκωτικών με την κατάσταση στην Αϊτή», ανέφερε το υπουργείο.

«Οι πλευρές προειδοποιούν κατά των προσπαθειών για μια ευρύτερη ερμηνεία του πρόσφατου ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ σχετικά με τη δημιουργία μιας νέας Δύναμης Καταστολής Συμμοριών (GSF) αντί της Πολυεθνικής Δύναμης Υποστήριξης Ασφάλειας στην Αϊτή, ώστε να μετατοπιστεί η εστίαση στην αντιμετώπιση των «εγκληματιών ναρκωτικών» της Βενεζουέλας που φέρονται να τροφοδοτούν το οργανωμένο έγκλημα στην περιοχή».

«Η ρωσική πλευρά επανέλαβε την ολόπλευρη υποστήριξή της και την αλληλεγγύη της προς την ηγεσία και τον λαό της Βενεζουέλας σε αυτό το πλαίσιο», τόνισε το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας. «Οι υπουργοί συμφώνησαν να συνεχίσουν τη στενή συνεργασία και τον συντονισμό των προσπαθειών σε διεθνείς φορείς, πρωτίστως στα Ηνωμένα Έθνη, προς όφελος της διασφάλισης του σεβασμού της κυριαρχίας των χωρών και της μη παρέμβασης στις εσωτερικές τους υποθέσεις».