Η κυβέρνηση -διά του Παύλου Μαρινάκη– έχει αμφισβητήσει αυτό το σκεπτικό και επιμένει στο “μοντέλο Τριαντόπουλου”. Δεν έχει, όμως, ξεκαθαρίσει ακόμα τη στάση που θα κρατήσει η κυβερνητική πλειοψηφία, δηλαδή με βάση ποιά αδικήματα σε βαθμό πλημμελήματος θα επιλέξει να οδηγήσει την υπόθεση στο Δικαστικό Συμβούλιο.

Για να συμβεί, όμως, κάτι τέτοιο πρέπει πρώτα να συμφωνήσει σε πρόταση σύστασης προανακριτικής ο ίδιος Κώστας Καραμανλής, και αν ναι, αν θα προσυπέγραφε μία πρόταση που θα περιγράφει πράξεις και παραλείψεις σε βαθμό κακουργήματος. Μέχρι τώρα έχει εκδώσει μόνο μία ανακοίνωση που θέτει εαυτόν ενώπιον της Δικαιοσύνης, επιμένοντας στην αθωότητά του. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι δέχεται να ακολουθήσει την οδό που επέλεξε ο πρώην υφυπουργός Χρ. Τριαντόπουλος (για την υπόθεση του “μπαζώματος”), μπορεί, όμως, και όχι.

Η κυβέρνηση απέρριψε ήδη δια του εκπροσώπου της Π. Μαρινάκη ως στερούμενη κοινής λογικής και νομικής βάσης, τη συλλογιστική που ανέπτυξε ο Νίκος Ανδρουλάκης, λέγοντας ότι δεν μπορεί να διώκονται για κακούργημα οι υφιστάμενοι του κ. Καραμανλή και όχι ο ίδιος.

Για την κυβέρνηση η απάντηση, δεν είναι αυτονόητη καθώς θα πρέπει να ζυγιστούν όλα τα πιθανά σενάρια, αλλά και η στάση που θα θελήσει να κρατήσει ο ίδιος ο κ. Καραμανλής, ο οποίος δεν θα πρέπει να προεξοφλείται ότι επιθυμεί να κινηθεί στη γραμμή Τριαντόπουλου: να ζητήσει, δηλαδή, να κριθεί από το δικαστικό συμβούλιο, όπως έλεγαν στο libre κυβερνητικές πηγές.

Οι …επικοινωνίες και το Μαξίμου

Μέχρις ώρας δεν έχει υπάρξει εκδήλωση σαφούς πρόθεσης από τον πρώην υπουργό, ωστόσο η επικοινωνία του πατέρα του Αχ. Καραμανλή με τον ευρύτερο περιβάλλον του Μεγάρου Μαξίμου υπάρχει, και τις επόμενες μέρες αναμένεται να ληφθούν οι σχετικές αποφάσεις. Είναι πάντως γνωστό ότι η πλευρά του πρώην υπουργού θα επιλέξει λύση που να καθιστά αδιαπραγμάτευτη τη θέση του υπέρ της πλήρους αθωότητάς του, παρότι γνωρίζει πως είναι πολύ δύσκολο έως απίθανο να ενταχθεί εκ νέου στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ στις Σέρρες στις επόμενες εκλογές. Όσοι τον γνωρίζουν λένε πως “είναι άλλο πράγμα να φανεί ότι επιλέγει εκείνος να μην είναι υποψήφιος, και άλλο να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι τον αποκλείει η Ν.Δ, και, μάλιστα, με υπόνοιες περί ποινικής του ευθύνης”.

Τα σενάρια

Κυβερνητικές πηγές αφήνουν να εννοηθεί πως ένα σενάριο θα μπορούσε να είναι να ανατεθεί η πρόταση του ΠΑΣΟΚ, με τη συλλογή τριάντα υπογραφών από γαλάζιους βουλευτές, σε τριμελές γνωμοδοτικό συμβούλιο για τον έλεγχο των στοιχείων της κατηγορίας και την αξιολόγηση της βασιμότητάς τους. Και αναλόγως της γνωμοδότησης, να καθορίσει περαιτέρω τη στάση της. Πρόκειται, ωστόσο, για σενάριο υψηλού πολιτικού ρίσκου και αβέβαιης έκβασης για τον Κ. Καραμανλή.

Ένα ακόμα σενάριο είναι να καταθέσει τη δική της πρόταση για σύσταση προανακριτικής Επιτροπής, πιθανόν για πλημμεληματικού χαρακτήρα κατηγορίες για τον κ. Καραμανλή. Στην περίπτωση αυτή, ωστόσο, θα υπάρξει το παράδοξο να στέλνει στην προανακριτική Επιτροπή της Βουλής η κυβέρνηση έναν δικό της υπουργό. Κάτι τέτοιο ίσως είναι βολικό για την κυβέρνηση, αφού θα δείξει ότι δεν προτίθεται να συγκαλύψει τυχόν ευθύνες του πρώην υπουργού, από την άλλη, όμως, υποβαθμίζει τον χαρακτήρα των τυχόν ευθυνών του. Όμως, και μία καταδίκη για πλημέλλημα επισύρει σοβαρότατες ποινές, και σε κάθε περίπτωση τον οδηγεί σε ένα μάλλον ατιμωτικό πολιτικό τέλος.

Η έκπληξη, κάτι που δεν πρέπει να αποκλειστεί, θα είναι ο πρώην υπουργός να αρνηθεί στην ουσία του το “μοντέλο Τριαντόπουλου” και να ζητήσει να υπερασπιστεί τη θέση του ενώπιον της προανακριτικής Επιτροπής, με όλες τις διαδικασίες που προβλέπονται. Κάτι, που αν συμβεί, είναι προφανές ότι θα δυσκολέψει τους χειρισμούς εκ μέρους της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αφού θα οδηγήσει σε μία μακρά κοινοβουλευτική διαδικασία που θα κρατήσει πολύ ψηλά την υπόθεση των Τεμπών.

Οι πρώην υπουργοί και βουλευτές της Ν.Δ Χρήστος Ζώης, Κρινιώ Κανελλοπούλου, Άρης Σπηλιωτόπουλος, Σάββας Τσιτουρίδης και Ευάγγελος Αντώναρος τονίζουν πως “την ίδια στιγμή βασικά ατομικά δικαιώματα περιορίζονται. Θεμελιώδεις ελευθερίες περιστέλλονται. Το Σύνταγμα και το Κοινοβούλιο εργαλειοποιούνται για τη ψήφιση αδιαφανών διατάξεων. Οι απαγορεύσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Ο περίπατος στις πόλεις και στο ύπαιθρο εξισώνεται με αδίκημα και μετατρέπεται σε εισπρακτικό μέσο για το δημόσιο”.

” Η χώρα βρίσκεται σε υγειονομικό, οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο. Και σε συνθήκες «πολέμου» — τον οποίο συχνά επικαλείται ως όρο ο κ. Μητσοτάκης — οι αποφάσεις πρέπει να είναι τουλάχιστον «πολεμικές». Αντί γι’ αυτό κυβερνητικοί παράγοντες λένε όλο και πιο συχνά στην κοινωνία και στον επιχειρηματικό κόσμο ότι τα διαθέσιμα “σε λίγο στερεύουν”. Μας προετοιμάζουν άραγε ότι πρόκειται να κλείσουν τις στρόφιγγες — τη στιγμή μάλιστα που η κατάσταση επιδεινώνεται;”, επισημαίνουν οι “5” και καταλήγουν: “Η ζωή, η κοινωνία, η οικονομία απαιτούν δράσεις και λύσεις ΤΩΡΑ. Σήμερα. Όχι αύριο. Αν αυτό — παρ’ ελπίδα— δεν συμβει, τότε η υπεύθυνη πολιτική ηγεσία θα έχει αποκοπεί οριστικά από την πραγματικότητα. Κάτι που είναι επικίνδυνο. Πάνω από όλα για τη Δημοκρατία”.

Το προηγούμενο διάστημα τα πέντε στελέχη παρενέβησαν από κοινού για τα ελληνοτουρκικά και σύμφωνα με πληροφορίες θα εντείνουν το επόμενο διάστημα τις παρεμβάσεις τους, ενώ συζητούν και με άλλα στελέχη (πρώην υπουργούς και βουλευτές της Ν.Δ) για την διεύρυνση της άτυπης, προσώρας, πολιτικής κίνησης. Η κινητικότητα στον χώρο της κεντροδεξιάς έχει μεγάλο ενδιαφέρον, κυρίως εξαιτίας του ορόσημου της διεξαγωγής των επόμενων εκλογών με το σύστημα της απλής αναλογικής. Οι “5”, ωστόσο, διαψεύδουν, σε συνομιλητές τους, οιαδήποτε σχέση με άλλες κινήσεις, όπως το νεοϊδρυθέν κόμμα “Ελεύθεροι Άνθρωποι” του Γιώργου Τράγκα (μαζί με τους Ν. Νικολόπουλο, Δ. Καζάκη και άλλους), όπως και με την alt-right εκδοχή υπό το σχήμα “Δημιουργία” των Φαήλου Κρανιδιώτη και Θάνου Τζήμερου.

Τα προβεβλημένα στελέχη της διακυβέρνησης Καραμανλή στοχεύουν στον χώρο του κοινωνικού κέντρου εκτιμώντας, όπως αφήνουν να εννοηθεί, πως η στρατηγική της κυβέρνησης ωθεί τη σημερινή ΝΔ στο φάσμα της σκληρής δεξιάς. Η κίνηση αυτή, βεβαίως, δεν διαθέτει οιαδήποτε επικοινωνία με τον πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος προτιμά να παραμένει αποστασιοποιημένος από τις εξελίξεις για να μην προκαλέσει ρήγμα στην παράταξη την οποία ίδρυσε ο θείος του και υπηρέτησε ο ίδιος ως πρόεδρος και πρωθυπουργός.

Ακολουθεί η κοινή δήλωση των “5”:

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ

Χρήστου  Ζώη, πρώην Υπουργού

Κρινιώς Κανελλοπούλου, πρώην Προέδρου Κοιν. Επιτροπής  

                          Εξωτερικών και Άμυνας

Άρη Σπηλιωτοπούλου, πρώην Υπουργού

Σάββα Τσιτουρίδη, πρώην Υπουργού

Ευάγγελου Αντώναρου, πρώην Κυβερνητικού Εκπροσώπου

                                                             Αθήνα, 7 Μαρτίου 2021

Η ανακοίνωση της νέας δέσμης μέτρων  και η παράταση — για πέμπτο μήνα — ενός παράδοξου λοκνταουν αποδεικνύουν, πέρα από οποιαδήποτε αμφιβολία, ότι η διαχείριση της πανδημίας στη χώρα μας έχει αποτύχει δραματικά. Τα αποσπασματικά, αλληλοσυγκρουόμενα, αλλοπρόσαλλα και συνεπώς αναποτελεσματικά μέτρα δοκιμάζουν τις αντοχές των Ελλήνων πολιτών και τροφοδοτούν τη δικαιολογημένη οργή της κουρασμένης κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που βράζει κι οδηγείται στην οργή.

Οι Ελληνες είναι, στην ουσία, οι μοναδικοί Ευρωπαίοι που 

() εξακολουθούν να βγαίνουν απο το σπίτι τους με άχρηστα sms,

() στοιβάζονται σε ουρές στα καταστήματα τροφίμων 

() παρακολουθούν αποσβολωμένοι τη διαρκή ενοχοποίησή τους από ΜΜΕ και πολιτικούς για τη δήθεν “ανεμελιά”τους στην εξάπλωση του ιού

()  Αναρωτιούνται γιατί η πολιτεία — αντίθετα με όσα συμβαίνουν σε όλο και περισσότερες χώρες της Ευρώπης — δεν φροντίζει να προμηθευτεί εμβόλια στην ελεύθερη αγορά αλλά και φάρμακα αντισωμάτων.

Την ίδια στιγμή βασικά ατομικά δικαιώματα περιορίζονται. Θεμελιώδεις ελευθερίες περιστέλλονται. Το Σύνταγμα και το Κοινοβούλιο εργαλειοποιούνται για τη ψήφιση αδιαφανών διατάξεων. Οι απαγορεύσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Ο περίπατος στις πόλεις και στο ύπαιθρο εξισώνεται με αδίκημα και μετατρέπεται σε εισπρακτικό μέσο για το δημόσιο.

Το εμπόριο έχει κατεβάσει αναγκαστικά ρολά. Η εστίαση παραμένει κλειστή. Τα σχολεία το ίδιο. Η τουριστική οικονομία, η ατμομηχανή της χώρας, δοκιμάζεται σκληρά και μαζί εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι εκεί.

Οι Έλληνες πολίτες αδυνατούν να κατανοήσουν

() Γιατί τα πολυδιαφημιζόμενα δάνεια δεν δίνονται από τις τράπεζες ποτέ

() Γιατί οι επιδοτήσεις γίνονται με το σταγονόμετρο και, φυσικά,  δεν επαρκούν για επιβίωση επιχειρήσεων κι εργαζόμενων

() Γιατί οι εξαγγελίες γιά στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των επαγγελματιών παραμένουν κενές περιεχομένου.

() Γιατί δεν οργανώνεται αποτελεσματικά η τηλεργασία στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα.

Είναι πια σαφές σε όλους:  Το μείγμα πολιτικής που εφαρμόζεται έχει αποτύχει παταγωδώς.

Η χώρα βρίσκεται σε υγειονομικό, οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο. Και σε συνθήκες «πολέμου» — τον οποίο συχνά επικαλείται ως όρο ο κ. Μητσοτάκης — οι αποφάσεις πρέπει να είναι τουλάχιστον «πολεμικές». Αντί γι’ αυτό κυβερνητικοί παράγοντες λένε όλο και πιο συχνά στην κοινωνία και στον επιχειρηματικό κόσμο ότι τα  διαθέσιμα “σε λίγο στερεύουν”. Μας προετοιμάζουν άραγε ότι πρόκειται να κλείσουν τις στρόφιγγες — τη στιγμή μάλιστα που η κατάσταση επιδεινώνεται;

Είναι ανάγκη να συμβεί ακριβώς το αντίθετο. Πρέπει να γίνουν τα αδύνατα δυνατά  για να εξασφαλισθούν επιπλέον πόροι. Εν ανάγκη και με εξωτερικό δανεισμό — όπως άλλωστε συστήνει εδώ και μήνες “λόγω των ειδικών συνθηκών” ακόμη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που έχει εγκαταλείψει εδώ και μήνες τη συνταγή της λιτότητας. Γιατί δεν συμμορφώνεται η κυβέρνηση; 

Κυρίως όμως πρέπει να αξιοποιηθούν όλες οι δυνατότητες που μας παρέχει η συμμετοχή της χώρας στην Ευρωπαική ‘Ενωση που είναι κατά κύριο λόγο νομισματική ενότητα. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) εκδίδει ευρώ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να δανείζεται σε ευρώ, με μηδενικά επιτόκια χάρη στην εγγύηση της ΕΚΤ.  Έτσι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να στηρίξει τα Κράτη-Μέλη που πλήττονται από την πανδημία και έχουν άμεση ανάγκη στήριξης. Αν η Ένωση δεν αναλάβει αυτό το κόστος τώρα, με εκατόμβες νεκρών ημερησίως στα εδάφη της, θα δείξει ότι έχει ξεχάσει τα ουμανιστικά ιδεώδη στα οποία στηρίχθηκε η εδραίωσή της. 

Αντί λοιπόν να επικαλείται συνεχώς έλλειψη πόρων ώστε να αποφεύγει συνειδητά και εμμονικά τη γενναία αλλά και απαραίτητη στήριξη επιχειρήσεων κι ανέργων, ο Πρωθυπουργός  έχει την υποχρέωση  να αναλάβει πρωτοβουλίες. Στην προσεχή Σύνοδο Κορυφής, στις 25 Μαρτίου, να απαιτήσει και να κάνει τις απαραίτητες συμμαχίες ώστε να εγκριθούν αυξημένοι πόροι “ζεστού χρήματος”. Κυρίως προς τις πιο αδύναμες χώρες στις οποίες ανήκει κι η δική μας.

Η ζωή, η κοινωνία, η οικονομία απαιτούν δράσεις  και λύσεις ΤΩΡΑ. Σήμερα. Όχι αύριο. Αν αυτό — παρ’ ελπίδα—  δεν συμβει, τότε η υπεύθυνη πολιτική ηγεσία θα έχει αποκοπεί οριστικά από την πραγματικότητα. Κάτι που είναι επικίνδυνο. Πάνω από όλα για τη Δημοκρατία.