Η επιλογή της βουλευτού Χανίων δεν είναι τυχαία, καθώς διατηρεί άριστες σχέσεις μαζί του, ενώ υπήρξε και υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Καραμανλή.

Η απάντηση του πρώην Πρωθυπουργού, σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν αρνητική.

Συνομιλητές του πρώην πρωθυπουργού χαρακτηρίζουν μονόδρομο τη στάση του, αφού αν πήγαινε θα όφειλε να ανέβει στο βήμα και να εκφράσει τις απόψεις του, οι οποίες, σε πολλά ζητήματα είναι έντονα επικριτικές για την κυβέρνηση.

Ο πρώην υπουργός, μιλώντας στη Βουλή για την αναφορά του ονόματός του στις δικογραφίες της ευρωπαϊκής εισαγγελίας, αφού δήλωσε ότι είναι αθώος είπε το εξής:

“Δεν εισήλθα στην πολιτική για να βιοποριστώ, αλλά για να εφαρμόσω πιστά αυτά που πίστευα: ότι έναντι όλων προηγείται η Πατρίδα και το κοινό καλό” και σχολίασε:

“Δυστυχώς, όμως, τα τελευταία χρόνια δεν κρίνομαι γι’αυτά, αλλά διότι φέρω ένα συγκεκριμένο επώνυμο. Κι αυτό ενδεχομένως ενοχλεί κάποιους.” 

Ποιούς ενοχλεί, όμως, το επώνυμο “Καραμανλής”; Είναι τουλάχιστον παράξενη η συγκεκριμένη αναφορά διότι σε ολοκληρο το πολιτικό σύστημα εδώ και δεκαετίες επικρατεί πλήρης αποδοχή και εκτίμηση στον ρόλο του ιδρυτή της Ν. Δ Κωνσταντίνου Καραμανλή και από ανοχή έως συμπάθεια στην πολιτική διαδρομή του Κώστα Καραμανλή, παρά την κριτική που του έχει γίνει για την τελική φάση πριν την οικονομική κρίση.

Τι εννοεί ο εκ Σερρών βουλευτής; Ό,τι χτυπούν τον ίδιο για την τραγωδία των Τεμπών και τον ΟΠΕΚΕΠΕ για να χτυπήσουν τον εξάδελφό του πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή; Και συμμερίζεται ο τελευταίος αυτή την άποψη;

Το πιθανότερο είναι πώς ο βουλευτής Σερρών προσπαθεί να χρησιμοποιήσει το επώνυμό του ως ασπίδα.

Τι είπε στη Βουλή

Ο κ. Καραμανλής ζήτησε το λόγο προκειμένου να απευθυνθεί στους συναδέλφους του για την υπόθεση που τον αφορά.

Επανέλαβε, όπως είχε σημειώσει και στο υπόμνημά του στην Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας, ότι στη δικογραφία την οποία διεβίβασε προς τη Βουλή η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, δεν καταγράφεται δική του συνομιλία ή των συνεργατών του

“Αυτό, όμως, που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι πουθενά – και το τονίζω, πουθενά – δεν καταγράφεται οποιαδήποτε συνομιλία είτε δικιά μου, είτε συνεργατών μου!”, υπογράμμισε ο κ. Καραμανλής.

“Το επίμαχο ζήτημα αφορά την απόρριψη για τυπικό λόγο των αιτήσεων 37 βιοκαλλιεργητών, στο πρόσωπο των οποίων συνέτρεχαν όλες οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την καταβολή ενίσχυσης”, εξήγησε και τόνισε ότι:

“Η καταβολή αυτή πραγματοποιήθηκε αφού ακολουθήθηκε η προβλεπόμενη στον νόμο διαδικασία, της ιεραρχικής προσφυγής.”

Στο σημείο αυτό ο κ. Καραμανλής υπενθύμισε ότι: “Σε αυτήν εδώ την αίθουσα εισήλθα για πρώτη φορά πριν από 11 χρόνια και βρίσκομαι συνεχώς παρών επειδή οι συμπατριώτες μου από τις Σέρρες με τίμησαν με τη ψήφο τους σε ανάλογες εκλογικές αναμετρήσεις.”

Σημείωσε στη συνέχεια: “Όσοι με ξέρουν, γνωρίζουν ότι προέρχομαι από μία σχολή πολιτικής σκέψης που προτάσσει το καθήκον για την Πατρίδα, από τον επαγγελματισμό της πολιτικής.”

Ο κ. Καραμανλής τόνισε: “Δεν εισήλθα στην πολιτική για να βιοποριστώ, αλλά για να εφαρμόσω πιστά αυτά που πίστευα: ότι έναντι όλων προηγείται η Πατρίδα και το κοινό καλό” και σχολίασε:

“Δυστυχώς, όμως, τα τελευταία χρόνια δεν κρίνομαι γι’αυτά, αλλά διότι φέρω ένα συγκεκριμένο επώνυμο. Κι αυτό ενδεχομένως ενοχλεί κάποιους.” 

Δήλωσε επίσης: “Ουδέποτε θεώρησα την πολιτική ως υποκρισία… Και δεν επιθυμώ να γίνω μέρος σε αυτό το γαϊτανάκι υποκρισίας.”

Σύμφωνα με πληροφορίες επίκειται ένας ακόμα ανασχηματισμός-ΟΠΕΚΕΠΕ, για να αντικατασταθούν κυβερνητικά στελέχη που συμπεριλαμβάνονται στην δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ενώ ειλημμένη είναι η απόφαση για άρση της ασυλίας όλων των εμπλεκόμενων βουλευτών. Στο τραπέζι των συζητήσεων βρίσκονται δύο ακόμη προτάσεις, (α) ο αποκλεισμός από τα ψηφοδέλτια όσων οι υποθέσεις τους δεν θα έχουν τελεσιδικήσει δικαστικά με αθωωτικές αποφάσεις και (β) να ζητηθεί απ’ όσους βαρύνονται με κακουργηματικές κατηγορίες να παραδώσουν άμεσα τις έδρες τους.

Το δεύτερο, εφόσον τελικά επιλεγεί, θα αναγκάσει τους Κώστα Καραμανλή (παρότι ήταν υποψήφιος και εξελέγη στις εκλογές του 2023 μετά το τραγικό πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη), Κατερίνα Παπακώστα, Φωτεινή Αραμπατζή και Σπήλιο Λιβανό να παραδώσουν τις έδρες τους και φυσικά να μην είναι εκ νέου υποψήφιοι. Για τον Κώστα Καραμανλή, ειδικά, θα σημάνει το πρόωρο πολιτικό του τέλος, αν και εθεωρείτο βέβαιο ότι δεν θα ήταν εκ νέου υποψήφιος. Σε μία τέτοια περίπτωση, δύο από τους τέσσερις βουλευτές Σερρών θα χάσουν τις έδρες τους!

Ο κ. Καραμανλής έστειλε σαφές μήνυμα για την ανάγκη εκπόνησης σχεδίου για τον πρωτογενή τομέα, ενώ άσκησε εμμέσως κριτική στην κυβέρνηση, επισημαίνοντας πώς “πρέπει να είμαστε δεκτικοί στην αγωνία των αγροτών και των κτηνοτρόφων”, κάνοντας λόγο για “εμμονές” και “τεχνοκρατικές αντιλήψεις”.

Ολόκληρη η Ομιλία του προέδρου του Ομίλου εταιρειών της ΣΕΚΕ κ. Κώστα Καραμανλή σε εκδήλωση της ΣΕΚΕ και της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας “Αλέξανδρος Μπαλτατζής»

Φίλες και φίλοι,

Σας καλωσορίζω στην ετήσια συνάντησή μας.
Στην γιορτή του Ομίλου της ΣΕΚΕ και της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας «Αλέξανδρος Μπαλτατζής».

Θέλω να ευχαριστήσω τον Δήμαρχο Ξάνθης Στράτο Κοντό για την φιλοξενία που μας παρέχει στον όμορφο αυτό χώρο. Και να τον ευχαριστήσω για την πολύτιμη συνδρομή του ίδιου, αλλά και των υπηρεσιών του Δήμου, στις κοινωνικές δράσεις της ΣΕΚΕ.

Να ευχαριστήσω θερμά για την παρουσία του τον Βουλευτή Ξάνθης Σπύρο Τσιλιγγίρη.

Να καλωσορίσω τον καλό φίλο και συνεργάτη Ανδρέα Δημητρίου πρόεδρο της ΠΙΝΔΟΥ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ, μιας από τις πιο επιτυχημένες συνεταιριστικές επιχειρήσεις στη χώρα.

Να καλωσορίσω επίσης δύο έγκριτους και πολύπειρους δημοσιογράφους, τον Ιορδάνη Χασαπόπουλο και τον Μιχάλη Ψύλο, που μας τιμούν με την παρουσία τους.

Φίλες και φίλοι,

Με την σημερινή δυναμική παρουσία μας επαναβεβαιώνουμε την πίστη μας στην συνεταιριστική ιδέα.

Αποδεικνύουμε με πράξεις τον σεβασμό μας στον αξιακό μας κώδικα, που μας καθιστά πρότυπο συλλογικής οργάνωσης παραγωγών.

Αναδεικνύουμε την ιδιαίτερη φυσιογνωμία μας, ως μιας από τις μεγαλύτερες συνεταιριστικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, που πέρα από τους οικονομικούς της στόχους, υιοθετεί ως προτεραιότητά της και την εταιρική κοινωνική ευθύνη.

Παράγουμε και δρούμε στο περιβάλλον της ελεύθερης αγοράς, της ιδιωτικής οικονομίας. Mε την έγνοια μας όμως πάντα στην κοινωνία και τον άνθρωπο. Είμαστε ένα καλό παράδειγμα για τα απτά αποτελέσματα που επιτυγχάνει η κοινωνική οικονομία της αγοράς.

Εργαζόμαστε για την ενίσχυση της παραγωγικότητάς μας, τη βελτίωση της ποιότητας και της ανταγωνιστικότητας των προϊόντων μας, την αύξηση των εξαγωγών μας. Επιδιώκουμε την κερδοφορία, την εύλογη ανταμοιβή των κόπων μας και τη δίκαιη διανομή της.

Παράλληλα, με αίσθημα ευθύνης, με διαφάνεια και δικαιοσύνη επιστρέφουμε στην τοπική κοινωνία και τους συμπολίτες μας ένα ανταποδοτικό μέρισμα αλληλεγγύης.

Για το 2025 οι χορηγίες της ΣΕΚΕ, μέσω της Αστικής Μη Kερδοσκοπικής Εταιρείας «Αλέξανδρος Μπαλτατζής», στηρίζουν μεταξύ άλλων τον εκσυγχρονισμό του Γενικού Νοσοκομείου Ξάνθης με την προμήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών και υπερηχοκαρδιογράφου, εθελοντικές δράσεις φορέων της περιοχής, την συμμετοχή μαθητικών ομάδων σε διεθνείς διαγωνισμούς καινοτομίας κλπ

Να ευχαριστήσουμε τον Πρόεδρο της Εταιρείας « Αλέξανδρος Μπαλτατζής» Παναγιώτη Σγουρίδη, όπως και τα μέλη του Διοικητικού της Συμβουλίου κ. Αθανάσιο Καραμπίνη, κα Πέπη Στάντζιου, κ. Βασίλη Παπαδόπουλο και τον κ. Μανώλη Κοττάκη, διευθυντή της ΕΣΤΙΑΣ και ένθερμο φίλο της Θράκης.

Κυρίες και Κύριοι

Τα θετικά αποτελέσματα των χρήσεων του 2024 και οι ακόμη θετικότερες προβλέψεις για το 2025 έρχονται να πιστοποιήσουν την αναπτυξιακή δυναμική του Ομίλου. Να επιβραβεύσουν την σκληρή δουλειά όλων. Να δικαιώσουν την επένδυσή μας στην ποιότητα και την εξωστρέφεια.

Συνοψίζω:

Η πρόβλεψη του κύκλου εργασιών του Ομίλου της ΣΕΚΕ το 2025 διαμορφώνεται στα 115 εκατομ. ευρώ, έναντι 94,7 εκατομ. ευρώ το 2024. Δηλαδή αύξηση 21,4 %

Τα κέρδη προ φόρων του Ομίλου προβλέπονται στα 4 εκατομ. ευρώ, έναντι 2,54 εκατομ. ευρώ το 2024, αυξημένα κατά 57%.

Αύξηση αναμένεται και στα κέρδη προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων ( EBITDA ). Για τον Όμιλο προβλέπεται να διαμορφωθούν στα 11 εκατομ. ευρώ, από 9,5 εκατομ. Το 2024.

Θέλω να συγχαρώ τον καλό φίλο και παλιό συνεργάτη Αλέκο Κοντό, τον αεικίνητο και ακούραστο Γενικό Διευθυντή του Ομίλου. Η βαθειά γνώση, η διορατικότητα, μα πάνω από όλα η πίστη και η αφοσίωσή του στην συνεταιριστική ιδέα μας εμπνέουν και μας ωθούν στο να γινόμαστε πιο αποτελεσματικοί.

Τον Πρόεδρο Παναγιώτη Ταρενίδη που με άγρυπνο μάτι εποπτεύει και μεριμνά για την καλή λειτουργία της ΣΕΚΕ.

Και βεβαίως να συγχαρώ όλες και όλους τους εργαζόμενους, τους παραγωγούς, τους συνεργάτες και τα στελέχη για την σκληρή δουλειά , αλλά πάνω από όλα για την κατάθεση ψυχής στην κοινή μας προσπάθεια.

Κυρίες και Κύριοι

Η θετική πορεία της ΣΕΚΕ δεν είναι ούτε εύκολη, ούτε αυτονόητη. Η αύξηση του κύκλου εργασιών και των κερδών συνιστά επίτευγμα, αν αναλογιστούμε το περιβάλλον μέσα στο οποίο δραστηριοποιείται ο Όμιλός μας. Ένα περιβάλλον διεθνούς αστάθειας, ανασφάλειας, και αβεβαιότητας.

Ο πρωτογενής τομέας σε ολόκληρη την Ευρώπη – αναπόδραστα και μάλιστα με ιδιαίτερη ένταση – και στη χώρα μας αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα και πρωτόγνωρες προκλήσεις:

Εκτίναξη του κόστους παραγωγής. Μειωμένες τιμές παραγωγού. Δυσανάλογα υψηλές τιμές για τον καταναλωτή. Καταστροφικές επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης. Λειψυδρία. Ζημιές ή και ολική απώλεια ζωϊκού κεφαλαίου από επιδημίες. Συχνότερη και εντονότερη εκδήλωση ακραίων καιρικών φαινομένων. Ανεπαρκής ανθεκτικότητα των υποδομών στην σφοδρότητα των θεομηνιών. Καθυστερήσεις στην καταβολή αποζημιώσεων και ενισχύσεων.

Προβλήματα υπαρκτά και ιδιαίτερα οξυμένα τα τελευταία χρόνια. Σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που να εγείρουν ζήτημα επιβίωσης για μεγάλα τμήματα του αγροτικού κόσμου.

Γι αυτό και οφείλουμε να είμαστε ιδιαίτερα ευαίσθητοι και δεκτικοί απέναντι στους Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους. Να ακούμε τη φωνή τους, να καταλαβαίνουμε την αγωνία τους.

Σε όλα τα προβλήματα που προανέφερα ήρθαν να προστεθούν τα καίρια πλήγματα στην ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών αγροτικών προϊόντων, που επέφερε η εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Για να επαληθευτεί για μια ακόμη φορά, αλλά δυστυχώς στις πλάτες των παραγωγών, ότι οι δογματικές εμμονές και οι στενόμυαλες τεχνοκρατικές αντιλήψεις όταν αγνοούν την κοινή λογική οδηγούν πάντα σε λάθη.

Είναι ανησυχητικό, αλλά και εξόχως λυπηρό, η Κοινή Αγροτική Πολιτική, από ακρογωνιαίος λίθος της μεταπολεμικής κοινωνικής Ευρώπης, να αντιμετωπίζεται από την γραφειοκρατία των Βρυξελλών ως παρίας και ενοχλητικό απομεινάρι μιας άλλης εποχής.

Ένα ακόμη λάθος που κυοφορείται στους κόλπους της ΕΕ αφορά στην πρόταση του αρμόδιου Ευρωπαίου Επιτρόπου για την υπέρμετρη αύξηση της φορολογίας στα προϊόντα καπνού, στο όνομα της προστασίας της δημόσιας υγείας.

Δεν έχω λόγους να αμφισβητώ τις αγαθές προθέσεις της Επιτροπής. Εκείνο που εντόνως αμφισβητώ είναι η αποτελεσματικότητα της εν λόγω ρύθμισης. Η εμπειρία από χώρες ( όπως η Γαλλία και η Ολλανδία ), που δοκίμασαν να περιορίσουν την κατανάλωση καπνού με την υπερφορολόγησή του, μας δείχνει ότι εκείνο που τελικά… «κατάφεραν» είναι να μειώσουν το μερίδιο των νόμιμων προϊόντων, προς όφελος των λαθραίων και να στερήσουν τους εθνικούς προϋπολογισμούς τους από τεράστια φορολογικά έσοδα.

Στη Γαλλία, 4 στα 10 τσιγάρα που πωλούνται κάθε μέρα είναι λαθραία. Οι αλλεπάλληλες αυξήσεις φόρων εκτίναξαν την κατανάλωση λαθραίων τσιγάρων σε πρωτοφανή επίπεδα, με αποτέλεσμα την απώλεια φορολογικών εσόδων 9,5 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Στην Ολλανδία, μετά από αυξήσεις του ειδικού φόρου κατανάλωσης από το 2020 έως το 2024, η κατανάλωση λαθραίων τσιγάρων υπερδιπλασιάστηκε φτάνοντας το 45% της συνολικής κατανάλωσης. Αυτό οδήγησε σε απώλεια φορολογικών εσόδων 900 εκατομμυρίων ευρώ. Αλλά και η συνολική κατανάλωση τσιγάρων αυξήθηκε την περίοδο 2023-2024 κατά 1% αποδεικνύοντας ξεκάθαρα την αποτυχία αυτής της πολιτικής.

Οδηγούμαστε συνεπώς σε ένα παράδοξο: Τα κράτη να χάνουν φορολογικά έσοδα και εμμέσως να πριμοδοτούν το λαθρεμπόριο. Δηλαδή την περαιτέρω γιγάντωση των παράνομων δικτύων παραγωγής και διακίνησης λαθραίων τσιγάρων. Ο τζίρος τους εκτοξεύεται και τα τεράστια μαύρα κέρδη τους αποδεδειγμένα διοχετεύονται στη χρηματοδότηση εγκληματικών οργανώσεων.

Προσέξτε ! Δεν μιλάμε για μικρομάγαζα παραβατικών φτωχοδιαβόλων, αλλά για μείζονες επιχειρήσεις παραγωγής, μεταφοράς, διακίνησης και διανομής τεραστίων ποσοτήτων παράνομων προϊόντων. Τέτοιες μείζονες επιχειρήσεις μόνο το οργανωμένο έγκλημα έχει τις δυνατότητες, τους πόρους και τα μέσα να υλοποιήσει

Την ίδια στιγμή η αγορά κατακλύζεται από προϊόντα καπνού που δεν υπόκεινται σε κανέναν έλεγχο ποιότητας και προδιαγραφών, με άγνωστης προέλευσης και ποιότητας πρώτη ύλη ( που σε πολλές περιπτώσεις δεν είναι καν καπνός ) ακατάλληλα και επικίνδυνα

Φίλες και φίλοι,

Επανερχόμενος στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας θέλω να τονίσω εμφατικά ότι δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε και πολύ περισσότερο να αγνοήσουμε την κατά την γνώμη μου μεγαλύτερη.

Αναφέρομαι στην απίσχνανση της περιφέρειας. Τη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού. Την απροθυμία των νέων να ακολουθήσουν το αγροτικό επάγγελμα και την τάση φυγής από τον τόπο τους.
Τάση που δυστυχώς ενισχύεται και λειτουργεί ως αντικίνητρο για την παραμονή των ανθρώπων της υπαίθρου στη γη τους από την κατάργηση κρίσιμων δομών και υπηρεσιών στην περιφέρεια: Σχολεία, Αστυνομικά Τμήματα, ταχυδρομικά γραφεία, τραπεζικά καταστήματα.

Κυρίες και Κύριοι,

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και μπροστά σε αυτή δεν χωρούν ούτε εξωραϊσμοί , ούτε υπεκφυγές. Η σημασία του πρωτογενούς τομέα για την επισιτιστική ασφάλεια, για την οικονομία, την περιφερειακή ανάπτυξη, την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή, είναι τεράστια.

Η επαπειλούμενη ερήμωση της υπαίθρου συνιστά μείζονα εθνική απειλή. Ειδικά σε προμαχώνες του Ελληνισμού, όπως η Θράκη. Να έχουμε πάντα στο νου μας ότι μια πολιτική αποτροπής απειλών είναι περισσότερο πειστική όταν οι αξιόμαχες ένοπλες δυνάμεις ενισχύονται από μια σφύζουσα από ζωή παραμεθόριο. Η αποτελεσματική προάσπιση των συνόρων προϋποθέτει ακμαία και με υψηλό φρόνημα περιφέρεια.

Τώρα λοιπόν και όχι αύριο, με αίσθημα εθνικής και κοινωνικής ευθύνης, σε πνεύμα συνεννόησης και με την ευρύτερη δυνατή συναίνεση απαιτείται η εκπόνηση, χρηματοδότηση και υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για τη στήριξη του αγροτικού κόσμου και την βιώσιμη ανάπτυξη της ελληνικής περιφέρειας.

Βασικός πυλώνας ενός τέτοιου σχεδίου πρέπει να είναι οι σύγχρονοι συνεταιρισμοί που λειτουργούν ως επιχειρηματικές μονάδες, επενδύοντας στην έρευνα, την ποιότητα και την εξωστρέφεια. Το μοντέλο της Ισπανίας είναι ένα καλό παράδειγμα: Συνεταιρισμοί με εξαγωγικό προσανατολισμό, υιοθέτηση βιομηχανικών προτύπων παραγωγής , επαγγελματικές διοικήσεις, απευθείας συμβάσεις με κέντρα λιανικής πώλησης… Αποτέλεσμα όλων αυτών; Διαπραγματευτική ισχύς και υψηλές τιμές παραγωγού.

Και βέβαια ένα πιο κοντινό εξαιρετικό παράδειγμα η ΣΕΚΕ. Παράδειγμα υιοθέτησης καλών πρακτικών. Παραγωγή και εμπορία προϊόντων υψηλής ποιότητας. Σταθερά ανοδικές εξαγωγικές επιδόσεις. Σταθερά αυξανόμενο εισόδημα για τους συνέταιρους παραγωγούς. Yψηλή κερδοφορία που μας δίνει τη δυνατότητα να επιστρέφουμε στην κοινωνία ένα μέρισμα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς.

Θέλω να ευχαριστήσω για την παρουσία του και τη συμμετοχή του στην εορταστική αυτή εκδήλωση του Ομίλου της ΣΕΚΕ τον Λουδοβίκο των Ανωγείων, παλαιό φίλο και σπουδαίο δημιουργό, που με το έργο του συμβάλλει καίρια στην άνθηση του πολιτισμού και πρωτίστως της λαϊκής μουσικής μας παράδοσης.

Υπενθυμίζεται ότι ο πρώην πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής έκανε λόγο για κρίση θεσμών, και ειδικότερα για θεσμική και πολιτική κρίση που μπορεί να γίνει και εθνική κρίση, ενώ ο Ευ. Βενιζέλος προέβαλε τον ισχυρισμό ότι η χώρα έχει καταστεί μη διακυβερνήσιμη.

Μητσοτάκης: Η αμφισβήτηση της εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη μπορεί να γίνει αυτοεκπληρούμενη προφητεία

Η πολιτική αντεπίθεση ξεκίνησε από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος το πρωί της Παρασκευής, μιλώντας στο νέο Πρωτοδικείο Περιστερίου, προειδοποίησε με νόημα ότι «η αμφισβήτηση της εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη σε αυτό το τοξικό περιβάλλον μπορεί να γίνει αυτοεκπληρούμενη προφητεία στο μυαλό των πολιτών». «Για αυτό και οφείλουμε να προωθούμε το έργο μας με την μέγιστη δυνατή ταχύτητα έτσι ώστε ο ίδιος ο πολίτης να αντιληφθεί σύντομα τα αποτελέσματα αυτών των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών» συμπλήρωσε.

Στο ίδιο κλίμα και ο Γ. Φλωρίδης

Αλλά και ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης (ΣΚΑΪ 100,3) απαντώντας στις αιτιάσεις Καραμανλή-Βενιζέλου, σημείωσε: «Εάν θα υπάρξει κίνδυνος να καταστεί η χώρα μη κυβερνήσιμη, αυτή θα είναι εάν εμφανιστεί κάπου με κάποιο τρόπο αυτό το ετερόκλητο πολιτικό συνονθύλευμα, το οποίο θα την τινάξει στον αέρα. Και αν κάποιοι θέλουν να μιλούν για τη δικαιοσύνη, αυτή τη στιγμή, αυτά τα δυόμιση χρόνια, γίνονται τόσο μεγάλες μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη, οι οποίες οδηγούν τη δικαιοσύνη να αρχίσει να αποδίδει συγκλονιστικά σε σχέση με αυτό που γινόταν πριν».

Πρόσθεσε μάλιστα ότι «η Ελλάδα ίσως είναι η πιο κυβερνήσιμη χώρα στο δυτικό στρατόπεδο η τουλάχιστον από τις λίγες που είναι απολύτως κυβερνήσιμες» κάνοντας λόγο για πολιτική σταθερότητα «η οποία στηρίζεται σε μια ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία αδιατάρακτη που διαθέτει η κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον κ. Μητσοτάκη».

Ως προς τις αιτιάσεις για την έλλειψη εμπιστοσύνης στη δικαιοσύνη, ο κ. Φλωρίδης σημείωσε ότι «αυτά τα δυόμιση χρόνια από την εθνική τραγωδία των Τεμπών και μετά, υπέστη και υφίσταται ακόμα, ακόμα και τώρα που μιλάμε, μια τρομακτική επίθεση η οποία προέκυψε από μια τεράστια συνωμοσία. Η δικαιοσύνη υπονομεύτηκε μέσα από ένα τεράστιο ψέμα, μέσα από μια μεγάλη συνωμοσία, και εκεί δεν είπαν λέξη, κανένας τους, όσοι μιλούν τώρα για τη δικαιοσύνη με την έννοια αυτή. ότι επλήγη από τη συμπεριφορά της κυβέρνησης».

Μαρινάκης: Πρέπει να αφυπνιστεί το πολιτικό σύστημα

Στο ίδιο μήκος κύματος και η παρέμβαση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, ο οποίος απέρριψε τα περί πολιτικής αστάθειας. «Η Ελλάδα δεν έχει τέτοιο ζήτημα. Έχει μια πολιτική σταθερότητα, που έχει προκύψει από εκλογές όχι από ορισμό ή από διαγωνισμό ΑΣΕΠ, από εκλογική διαδικασία και είναι κάτι το οποίο θα προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού» είπε αρχικά. Πρόσθεσε ότι συνολικά το πολιτικό σύστημα πρέπει να μην εφησυχάζει σχετικά με όλα τα ζητήματα προστασίας των θεσμών της Δημοκρατίας, της ελευθερίας του Τύπου, υπενθυμίζοντας ότι στην Ελλάδα όλα αυτά ετέθησαν εν αμφιβόλω επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αναφερόμενος στα «παρα-υπουργεία Δικαιοσύνης, που λειτουργούσαν στο Μαξίμου» όπως κατήγγειλε ο κ. Κοντονής, τον νόμο Παρασκευόπουλου με τις αποφυλακίσεις, τους δύο «αμετάκλητα καταδικασμένους από τη Δικαιοσύνη υπουργούς ΣΥΡΙΖΑ γιατί παρενέβησαν στους θεσμούς και πήγαν να χειραγωγήσουν μια σειρά από διαδικασίες», τις δηλώσεις Ανδρουλάκη ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, τις διαρκείς επιθέσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου κλπ.

«Όλα αυτά είναι πάρα πολύ προβληματικά και πολύ σωστά επεσήμανε ο πρώην Πρωθυπουργός ο κ. Καραμανλής, ότι πρέπει να αφυπνίσουν συνολικά το πολιτικό σύστημα» κατέληξε ο κ. Μαρινάκης.

Το ένα είναι το εσωκομματικό και αφορά εμμέσως πλην σαφώς, αφενός τη στάση που θα τηρήσει ο Κώστας Καραμανλής, αφετέρου το εάν ο Αντώνης Σαμαράς θα προχωρήσει στην ίδρυση νέου δεξιού κόμματος, όπως φημολογούνταν έντονα πριν ο πρώην πρωθυπουργός και η οικογενειά του βυθιστούν στο πένθος για τον αιφνίδιο θάνατο της κόρης του.

Το δεύτερο αφορά την πιθανότητα ο Αλέξης Τσίπρας να ιδρύσει δικό του κόμμα (όλα δείχνουν ότι εφόσον το δοκιμάσει αυτό θα συμβεί τους πρώτους μήνες του 2026) και έτσι να μπει σφήνα στο πολιτικό-προεκλογικό σκηνικό, με τις πρώτες δημοσκοπικές ενδείξεις να αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο να ανταγωνιστεί το ΠΑΣΟΚ για την δεύτερη θέση και σε κάθε περίπτωση να αναβιώσει το δίπολο (από το πρόσφατο παρελθόν) Μητσοτάκης-Τσίπρας.

Νέες τακτικές σε δύο μέτωπα

Ως προς το πρώτο μέτωπο ο πρωθυπουργός επέλεξε μία νέα τακτική: χαμηλότερους και συναισθηματικούς τόνους (με αφορμή το προσωπικό και οικογενειακό δράμα που βιώνει ο κ. Σαμαράς), μακριά από τις οξείες αναφορές στο πρόσφατο παρελθόν μετά τη διαγραφή του από τη Ν.Δ, ακόμα και επίκληση της ανάγκης για ομοψυχία στην παράταξη.

Για το ζήτημα των σχέσεών του με τους προκατόχους του στη ΝΔ τόνισε ότι «η δουλειά του πρωθυπουργού είναι μοναχική» και πως όλοι οι τέως πρωθυπουργοί γνωρίζουν τη δυσκολία του ρόλου αυτού. Παραδέχθηκε ότι υπήρξαν πολιτικές διαφωνίες, κυρίως στην εξωτερική πολιτική, αλλά υπογράμμισε ότι «η μεγάλη εικόνα είναι μια παράταξη που παραμένει η μόνη δύναμη σταθερότητας και ευημερίας για τη χώρα».

Η αναφορά εξελήφθη από κάποιους ως ένα άνοιγμα στους δύο πρώην πρωθυπουργούς της Ν.Δ, ένα μήνυμα ότι δεν πρέπει να υπονομευτεί η ενότητα της παράταξης και η πολιτική σταθερότητα.

Ως προς το δεύτερο μέτωπο, όμως, αυτό που αφορά τον Αλέξη Τσίπρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε ένα βήμα που σηματοδοτεί την έναρξη πολέμου με επιχειρηματικά και μιντιακά συμφέροντα που ο ίδιος χαρακτήρισε “χρυσούς χορηγούς” της επιστροφής του πρώην πολιτικού του αντιπάλου στο κέντρο της πολιτικής σκηνής.

Τι είπε ο πρωθυπουργός για το “κόμμα Τσίπρα”

«Το ζήτημα της όποιας πιθανής επανάκαμψης του κ. Τσίπρα, βεβαίως θέλω να θυμίσω ότι είναι εν ενεργεία βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή τη στιγμή δεν έχει φύγει από την πολιτική, αφορά όπως καταλαβαινετε προτίστως τον χώρο της Κεντροαριστεράς.

Μια παρατήρηση θα ήθελα να κάνω μόνο επ’ αυτού. Καταλαβαίνω ότι ο κ. Τσίπρας ζητάει από τους πολίτες να κάνουν αυτοκριτική γιατί δεν κατάλαβαν πόσο ο ίδιος βοήθησε τη χώρα, αντί να κάνει ο ίδιος αυτοκριτική για τα δικά του πεπραγμένα και γιατί οδήγησε το κόμμα το οποίο ο ίδιος ουσιαστικά δημιούργησε σε δύο συντριπτικές εκλογικές ήττες, μιλάω για εθνικές εκλογές. Αρα ο κ. Τσίπρας απέτυχε και ως πρωθυπουργός και ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και να σας πω και κάτι ακόμη, νομίζω ότι γνωρίζετε πώς έχω πορευτεί και στις εκλογές του 2019 και στις εκλογές του 2023, εγώ δεν αισθάνομαι ότι κέρδισα τον κ. Τσίπρα, αισθάνομαι ότι κέρδισα την εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών. Και με τους πολίτες συνομιλούμε και τους πολίτες πρέπει να πείσουμε ότι η δική μας κυβερνητική πρόταση είναι η πιο αξιόπιστη για να μας τιμήσουν με την εμπιστοσύνη τους.

Σχετικά με το δεύτερο σκέλος της ερώτησή σας, τι να σας πώ. Νομίζω ότι ναι, θεωρώ ότι υπάρχουν κάποια συμφέροντα, κάποια μέσα, κάποιοι επιχειρηματίες που έχουν αναλάβει τον ρόλο του χρυσού χορηγού του κ. Τσίπρα. Τώρα γιατί το κάνουν, τι εξυπηρετούν, αν στον κύριο Τσίπρα προσωποποιούν την όποια αντίδρασή τους στην κυβέρνηση αυτό είναι δικό τους δικαίωμα. Αλλά ξέρετε αυτά συμβαίνουν πάντα στον χώρο της πολιτικής, δεν τα αξιολογώ ως ιδιαίτερα σημαντικά, απλά τα επισημαίνω, προκειμένου να είμαστε απολύτως σαφείς για το τι συμβαίνει με το rebranding του κ. Τσίπρα».

Επιχειρηματικά συμφέροντα και μέσα ενημέρωσης…

Ο πρωθυπουργός απέφυγε (προς το παρόν) να κατονομάσει ποιούς εννοεί όταν μιλά για επιχειρηματίες και ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης, αν και γνωρίζει πολύ καλά ποιούς εννοεί, όπως το γνωρίζει και η πολιτικοδημοσιογραφική πιάτσα. Υπονοούμενα τέτοιου τύπου υπήρξαν και πρόσφατα από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, όμως, τώρα, είναι ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης που αναφέρεται ρητώς σε αυτά τα “συμφέροντα” αναλαμβάνοντας το ρίσκο να αντιπαρατεθεί μαζί τους.

Εάν αυτό αποτελεί μέρος μιας τακτικής που θα κλιμακωθεί το επόμενο διάστημα και όσο ο Αλέξης Τσίπρας θα ξετυλίγει τη νέα στρατηγική του μέχρι την τελική απόφαση, εφόσον την λάβει, να ιδρύσει νέο κόμμα, μένει να το δούμε.

Ο ασκός του Αιόλου, όμως, άνοιξε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει προφανώς μετρήσει τα υπέρ και τα κατά…

Ο πρώην πρωθυπουργός έκανε την εξής δήλωση για τον Βορειοελλαδίτη πολιτικό:

«Με βαθιά συγκίνηση για την αιφνίδια απώλειά του αποχαιρετώ τον γραμματέα της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας Απόστολο Βεσυρόπουλο. Έναν σεμνό άνθρωπο, έναν πολιτικό που ενέπνεε εμπιστοσύνη και σεβασμό. Στην οικογένειά του, στους συναδέλφους του και στους συμπολίτες του εκφράζω τα ειλικρινή συλλυπητήριά μου».

Στη συγκεκριμένη μέτρηση το κυβερνών κόμμα φθάνει στο 28,7% στην Εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος, ήτοι στο ποσοστό που έλαβε στις ευρωεκλογές, πριν περίπου ένα χρόνο, και παρά το γεγονός ότι το προηγούμενο διάστημα είχε κατορθώσει να ανακάμψει πιάνοντας και υπερβαίνοντας το 30% σε άλλες δημοσκοπήσεις.

Η μάχη στη Βουλή, αφενός για την πρόταση της Ν.Δ σχετικά με τη σύσταση Εξεταστικής επιτροπής που θα διερευνήσει τις “διαχρονικές ευθύνες” στον “αμαρτωλό” οργανισμό από το 1998, αφετέρου για τις δύο προτάσεις για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, η πρώτη από το ΠΑΣΟΚ και η δεύτερη από ΣΥΡΙΖΑ-ΝΕΑΡ, θα κρατήσει το θέμα στον αφρό της επικαιρότητας.

Με το βλέμμα στη ΔΕΘ

Ωστόσο, το Μέγαρο Μαξίμου υλοποιεί ήδη την στρατηγική της “θετικής ατζέντας” (π.χ οι χρεώσεις των τραπεζών), κερδίζοντας χρόνο μέχρι το πρώτο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα εξαγγείλει σειρά παροχών και φοροελαφρύνσεων από τη ΔΕΘ.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι έχει ήδη “κλειδώσει” ένα πακέτο περίπου 2 δισ. ευρώ, ενώ αφήνεται να εννοηθεί ότι υπό προϋποθέσεις τα θετικά μέτρα που θα ανακοινωθούν μπορεί και να υπερβαίνουν κατά πολύ αυτό το ποσό.

Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση στηρίζει σε αυτό το Σαββατοκύριακο της ΔΕΘ την δημοσκοπική ανάκαμψή της και την αλλαγή του κλίματος στη δημόσια σφαίρα, καθώς ουσιαστικά εκεί τοποθετείται και η άτυπη έναρξη της μακράς προεκλογικής περιόδου για την αναμέτρηση του Μαρτίου του 2027. Στο Μαξίμου γνωρίζουν πώς ο ζωτικός πολιτικός χρόνος της κυβέρνησης εκτείνεται το πολύ μέχρι τα τέλη του 2026, τότε πρέπει να έχει κατορθώσει η Ν.Δ να “κλειδώσει” στις μετρήσεις ποσοστό 31-33%, ώστε να μπει στην τελική ευθεία με την αίσθηση ότι είναι εφικτή η αυτοδυναμία, αν όχι στην πρώτη (μάλλον απίθανο), έστω στις δεύτερες κάλπες, ένα περίπου μήνα αργότερα (Απρίλιος ή αρχές Μαϊου του 2027).

Το γεγονός, ωστόσο, ότι έχει δημιουργηθεί ευρεία “γκρίζα ζώνη” (αναποφάσιστοι) καθιστά δυσχερείς τις προβλέψεις, υπό την έννοια ότι απαρτίζεται μεν σε μεγάλο βαθμό απο δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της Ν.Δ, ουδείς, όμως, μπορεί να είναι βέβαιος ότι θα επιστρέψουν ακόμα και όταν τεθεί το σκληρό δίλημμα διακυβέρνησης και πολιτικής σταθερότητας.

Εστιασμένα κοινά και μεσαία τάξη

Το παιχνίδι με το χρόνο αφορά την αύξηση της επιρροής σε εστιασμένα εκλογικά κοινά (μεσαία τάξη, ελεύθεροι επαγγελματίες, συνταξιούχοι, νέοι κ.ά), και, κυρίως, η αποσόβηση “ατυχημάτων” και άλλων κρίσεων που μπορεί να υπονομεύσουν την επιδιώκομενη δημοσκοπική ανάκαμψη. Στο Μαξίμου αντιλαμβάνονται ότι η κυβέρνηση έχει περιέλθει σε μεταρρυθμιστική κόπωση και έχει απωλέσει ερίσματα σε προνομιακά της κοινά. Το πρόβλημα δεν προκύπτει από την αντιπολίτευση: εκεί το ΠΑΣΟΚ παραμένει κολλημένο σε χαμηλά ποσοστά, παρότι κατοχυρώνει τη δεύτερη θέση, με διαφορά περίπου 15 ποσοστιαίες μονάδες, ο δε κατακερματισμός δεν επιτρέπει τη διαμόρφωση ενός μπλοκ εναλλακτικής διακυβέρνησης.

Διμέτωπος

Όμως, η κυβέρνηση οφείλει πλέον να κρατά ανοιχτά δύο μέτωπα αντιπαράθεσης. Ένα με το ΠΑΣΟΚ ως αξιωματική αντιπολίτευση, και ένα (δυνητικό) με το “κόμμα Τσίπρα”. Ο πρώην πρωθυπουργός έχει κάνει αρκετά βήματα το τελευταίο διάστημα, κυρίως μετά τη δημοσίευση των πρακτικών του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών του καλοκαιριού του 2015, και δημιουργεί επιχειρηματολογική βάση ώστε να επιστρέψει στην κεντρική σκηνή με καλύτερους όρους. Εφόσον τελικά προχωρήσει, αυτομάτως δημιουργείται και ένα πεδίο αντιπαράθεσης στον χώρο της κεντροαριστεράς, αφού το ΠΑΣΟΚ θα τον αντιμετωπίσει ως δυνάμει κίνδυνο, κάτι που διευκολύνει τη Ν.Δ. Εν μέρει, όμως, διότι, από την άλλη, εφόσον ιδρυθεί και το “κόμμα Σαμαρά”, μπορεί να σημειωθούν μικρές αλλά ιδιαίτερα κρίσιμες απώλειες δεξιών ψηφοφόρων.

Το εσωτερικό κλίμα, η μεταρρυθμιστική κόπωση και ο κίνδυνος “ατυχήματος”

Από την άλλη, αυτό το κλίμα, και η αίσθηση ότι η κυβέρνηση κλείνει έναν κύκλο, χωρίς τη βεβαιότητα ότι θα ανοίξει ευκρινώς ένας νέος, αναδεικνύουν και μία ιδιότυπη εσωτερική μάχη στο κυβερνών κόμμα. Κορυφαίοι υπουργοί καλλιεργούν έντονα το ηγετικό τους προφίλ, ενώ ξεσπούν με το παραμικρό αντιπαραθέσεις, όπως πρόσφατα μεταξύ του Άδωνη Γεωργιάδη και του Νίκου Δένδια για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ή, ακόμα περισσότερο, με τις σαφείς αιχμές του ίδιου του πρωθυπουργού κατά του Κώστα Καραμανλή. Η Ν.Δ, παρά την αδιαμφισβήτηση πολιτική υπεροχή του Κυριάκου Μητσοτάκη και την απουσία αντιπάλου, βρίσκεται σε φάση ομφαλοσκόπηση και διάταξης νέων ομάδων επιρροής, κι αυτό είναι πιθανό να προκαλέσει εντάσεις και να δράσει ως “φρένο” στην εξωστρέφεια που επιχειρεί το Μαξίμου.

Το βάρος στον Κ. Χατζηδάκη

Το επόμενο διάστημα το βάρος πέφτει, εκτός από τον ίδιο τον πρωθυπουργό που ουσιαστικά έχει ξεκινήσει τις περιοδείες του ανά την επικράτεια, στο κέντρο συντονισμού υπό τον Κωστή Χατζηδάκη. Παρότι κρατά σχετικά χαμηλούς τόνους, συναντάται συνεχώς με βουλευτές και επιχειρεί να ενορχηστρώσει τη στρατηγική στην μακρά πορεία προς τις εκλογές. Κατά κοινή ομολογία, σε ένα Μαξίμου μέχρι πριν μερικούς μήνες να θυμίζει “διακεκαυμένη ζώνη”, ο ρόλος του ως αντιπροέδρου της κυβέρνησης και συντονιστή των παραγωγικών υπουργείων έχει φέρει αποτελέσματα.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Και συνέχισε: «Αυτοί οι οποίοι έχουν ασκήσει εξωτερική πολιτική και δεν έχουν να δείξουν κάτι συγκεκριμένο, θα συνιστούσα να μην μεταμορφώνονται ξαφνικά σε επικριτές από την ασφάλεια και την απόσταση του πληκτρολογίου». Μπορεί να αξιοποίησε την “ειδική” αναφορά, από την δημοσιογράφο, στην κριτική που ασκεί εδώ και καιρό ο πανεπιστημιακός και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών των κυβερνήσεων Καραμανλή, ωστόσο είναι σαφές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει αγωνία για την πολιτική επιδραστικότητα που έχουν τα συχνά σχόλια του Γιάννη Βαληνάκη.

Ο στόχος της αιχμηρής (και ειρωνικής) δήλωσης του πρωθυπουργού ήταν ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος μόλις πριν μερικές εβδομάδες είχε επισημάνει τον κίνδυνο να περιπέσει η Ελλάδα σε καθεστώς ομηρείας της Τουρκίας, και είχε διαφωνήσει με αυτό που εκείνος περιγράφει ως “πολιτική κατευνασμού”.

Το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή -“βαθύς Ιούλιος”- ο κ. Μητσοτάκης αποδομεί την εξωτερική πολιτική των κυβερνήσεων της Ν.Δ υπό τον Καραμανλή στα ελληνοτουρκικά, είναι, αν μη τι άλλο, περίεργο. Και ίσως είναι και ριψοκίνδυνο, δεδομένου ότι την στρατηγική εκείνης της πολιτικής στα ελληνοτουρκικά δεν εκπόνησε και δεν υλοποίησε ο καθηγητής Βαληνάκης- στο κάτω-κάτω, υφυπουργός ήταν.Τα πρόσωπα που συναποφάσιζαν την ελληνική στάση απέναντι στην Τουρκία ήταν ο ίδιος ο Καραμανλής, και οι δύο υπουργοί Εξωτερικών εκείνης της περιόδου: ο Πέτρος Μολυβιάτης (τον οποίο άπαντες- και ο πρωθυπουργός– αποχαιρέτισαν σχετικά πρόσφατα με εγκώμια για την σφραγίδα που έβαλε στην ελληνική διπλωματία), και η Ντόρα Μπακογιάννη. Σαφές;

Η έμμεση επίθεση στην εξωτερική πολιτική της διακυβέρνησης της Ν.Δ από το 2004 μέχρι το 2009 στοχεύει, ωστόσο, δε κάτι κατά πολύ υπέρτερο της όποιας κριτικής Βαληνάκη. Απαντά σε μία ολόκληρη σχολή σχετικά με την άσκηση εξωτερικής πολιτικής που εκτείνεται από τον Καραμανλή και τη Ντόρα, και φτάνει -σήμερα- στο Νίκο Δένδια.

“Σχολή” που επιδεικνύει εσχάτως έντονη κινητικότητα: α. οι εσωκομματικές ζυμώσεις στη Ν.Δ που αναδεικνύουν υποψήφιους διαδόχους, και, επιπλέον, οι ολοένα και συχνότερες παρεμβάσεις του υπουργού Άμυνας, β. η, φαινομενικά αθώα, απόφαση του Καραμανλή να αποκτήσει, αίφνης, διαδικτυακό βήμα (karamanlis.gr), γ. το υπό ίδρυση νέο κόμμα Σαμαρά με “πατριωτικό” πρόσημο.

Ακόμα κι αυτό, ωστόσο, εάν συνιστά πλέγμα λόγων που αιτιολογούν τις βολές Μητσοτάκη κατά της διακυβέρνησης Καραμανλή, ως προς τα ελληνοτουρκικά, δεν δικαιολογεί σε πρώτη ανάγνωση την επιλογή, χρονικά, και πολιτικά.

Μπορεί να απέτυχε η πολιτική των “ήρεμων νερών” εξαιτίας της κλιμάκωσης των τουρκικών προκλήσεων, είτε απευθείας, είτε “δι’ αντιπροσώπων” (Λιβύη), μπορεί, επιπλέον, η στρατηγική της Τουρκίας να αποφέρει κέρδη με την πρώτη φάση της συμμετοχής στο SAFE, την συμφωνία με Λονδίνο και Βερολίνο για τα Eurofighter (ίσως και με τους Meteor, εφόσον ανάψει το πράσινο φως και το Παρίσι), μπορεί, ακόμα, να παραπέμπεται η υπόθεση της πόντισης του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης σε ευνοϊκότερες “γεωπολιτικές συνθήκες”, όμως η κυβέρνηση είναι σχετικά εύκολο (;) να κλιμακώσει λίγο τους τόνους με την Τουρκία και να παραπέμψει στις καλένδες τις εκκρεμότητες.

Μόνο εάν ο πρωθυπουργός γνωρίζει ότι η κατάσταση θα γίνει δυσμενέστερη ως προς τα εθνικά μας συμφέροντα και θα κληθεί να λάβει δύσκολες αποφάσεις θα μπορούσε να αιτιολογηθεί η απόφαση να βάλει απέναντί του, όχι πιά τους “καραμανλικούς”, αλλά τον ίδιο τον Καραμανλή, ακόμα και τη Ντόρα Μπακογιάννη.

Την ώρα, ωστόσο, που η Ν.Δ θα δώσει τον νυν υπέρ πάντων αγώνα της αυτοδυναμίας την άνοιξη του 2027 (ουσιαστικά, ο ζωτικός πολιτικός χρόνος για την κυβέρνηση είναι λιγότερος από 18 μήνες), το να βάζει ο πρωθυπουργός απέναντί του ένα σημαντικό τμήμα της παράταξης, και μάλιστα αμφισβητώντας τις επιδόσεις και την αποτελεσματικότητά του στα εθνικά θέματα, ενέχει κινδύνους.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται να κάνει μία κρίσιμη επιλογή με σημαντικό ρίσκο: “μόνος μου και όλοι σας”. Εφόσον δεν υπάρξει ριζική αναδιάρθρωση του πολιτικού σκηνικού με την ανάδυση νέων κομμάτων, και παραμείνει ως έχει (δηλαδή, με αντιπολίτευση που δεν δύναται να εκπροσωπήσει το αφήγημα της πολιτικής αλλαγής), είναι πιθανό να κερδίσει, έστω και δύσκολα, το στοίχημα. Σε αντίθετη περίπτωση, το ρίσκο αυξάνει, οι πρωτοβουλίες, πάντως, του ανήκουν σε μεγάλο βαθμό. Σαν τα λευκά πιόνια στο σκάκι, όπως είπε.

Από τα χρόνια της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ, την πρώτη του εκλογή ως Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης, την ανάδειξή του ως Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, την θητεία του ως Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, την εκλογή του στη θέση του Πρωθυπουργού στις εκλογές του 2004, την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης, την επανεκλογή του το 2007, το έργο της δεύτερης κυβερνητικής θητείας, την παραίτησή του μετά τις εκλογές του 2009, την ολοκλήρωση της κοινοβουλευτικής του διαδρομής το 2023 και τις δημόσιες παρεμβάσεις του μέχρι και σήμερα.

Το περιεχόμενο (κείμενα, φωτογραφίες, video) εμπλουτίζεται διαρκώς, ώστε ο επισκέπτης του site να έχει τη δυνατότητα πρόσβασης σε ένα πλούσιο αρχειακό υλικό που καλύπτει μια περίοδο τεσσάρων και πλέον δεκαετιών πολιτικής παρουσίας και δράσης.