Αναλυτικά η δήλωση του Νικόλα Φαραντούρη:

«Η σκιά της διαφθοράς πλανάται πάνω από τη χώρα και μειώνει την αξιοπιστία της χώρας μας στο εξωτερικό. Ταυτόχρονα ακυρώνει τις προσπάθειές μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στα διεθνή fora να υπερασπιστούμε τις εθνικές γραμμές και τα συμφέροντα της πατρίδας μας και του ελληνικού λαού. 

Τα παραδείγματα πολλά: 

Δίνουμε μάχη να εγκριθεί Ταμείο Φυσικών Καταστροφών για τους αγρότες μας και προκύπτει εγκληματική οργάνωση που απομιζά τους ευρωπαϊκούς πόρους.

Πετυχαίνουμε παράταση των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έρχονται αποκαλύψεις για διαφθορά σε αναθέσεις δισεκατομμυρίων. 

Δίνουμε μάχη με συμμαχίες στο Ευρωκοινοβούλιο απ’ όλες τις ομάδες του δημοκρατικού τόξου για τη θωράκιση της χώρας στη νέα αρχιτεκτονική Ασφάλειας & Άμυνας και εισπράττουμε σιωπή από τον Πρωθυπουργό απέναντι στις δηλώσεις του Καγγελαρίου Μέρτζ και του ΓΓ ΝΑΤΟ Ρούτε περί της αυτονόητης συμμετοχής της Τουρκίας και μάλιστα άνευ όρων.

Ο πληθωρισμός και η ακρίβεια καλπάζει στη χώρα μας πολύ πανω απ’ τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, αλλά οι στρεβλώσεις στην αγορά και η καρτελοποίηση με την ανοχή ή την κάλυψη της πολιτείας συνεχίζεται σύμφωνα με ευρωπαϊκές και διεθνείς εκθέσεις.

Εν όψει αυτών αλλά και με ορίζοντα την ανάληψη της κρίσιμης Προεδρίας της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Ιούλιο 2027,

Καλώ τα κόμματα και τον Πρωθυπουργό, εάν πραγματικά επιθυμεί την κάθαρση και την εξυγίανση της δημόσιας διοίκησης και των θεσμών, να προχωρήσουν σε Κυβέρνηση κοινής αποδοχής, παραμερίζοντας τους κομματικούς εγωισμούς. Αποστολή αυτής της Κυβέρνησης Ειδικού Σκοπού θα είναι η κάθαρση σε συνεργασία με τις Ευρωπαϊκές Ελεγκτικές Αρχές ώστε να ενισχυθεί η διαφάνεια, η τρωθείσα αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό αλλά και η κλονισμένη εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών στους θεσμούς». 

Πηγές ΣΥΡΙΖΑ για Φαραντούρη: Δεν εκφράζει τη θέση του κόμματος

«Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ όπως έχει διατυπωθεί και από τον πρόεδρο, Σωκράτη Φάμελλο και από το προεδρείο της Κ.Ο. είναι ρητή και ξεκάθαρη: Προκαταρκτική Επιτροπή, παραίτηση της κυβέρνησης και εκλογές.

Οποιαδήποτε άλλη πρόταση δεν εκφράζει τον ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία» αναφέρουν κομματικές πηγές, στον απόηχο των δηλώσεων του Ευρωβουλευτή του κόμματος, Νικόλα Φαραντούρη.

Στο Μέγαρο Μαξίμου, η ομάδα του εκλογολόγου Θοδωρή Λιβάνιου με την συνδρομή του αμερικανού ειδικού στις εκλογικές συμπεριφορές και καμπάνιες Σταν Γκρίνμπεργκ εκφράζουν βεβαιότητα πως από την κάλπη της απλής αναλογικής η Ν.Δ μπορεί να εξέλθει με ένα ποσοστό 34-36% και εκτιμά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα φτάσει τελικά στο 30%- ίσως και κάτι περισσότερο.

Η τακτική των τελευταίων ημερών είναι διττή: πρώτον, να αυξήσουν την συσπείρωση της εκλογικής βάσης του κυβερνώντος κόμματος από το περίπου 72-73% που είναι σήμερα στο 78-80%, και δεύτερον, να προκαλέσουν μετακινήσεις “δεξιόστροφων” ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ προς τη Ν.Δ, στην βάση της εκτίμησης (σχετικές καταγραφές υπάρχουν και σε δημοσκοπήσεις) πως περίπου το 60% εκείνων που ψήφισαν ή σκέπτονται να ψηφίσουν το ΠΑΣΟΚ προτιμούν τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με το κυβερνών κόμμα.

Η τακτική της Ν.Δ

Έτσι θεωρούν πως θα συγκεντρώσουν το υψηλότερο δυνατό ποσοστό την 21η Μαϊου ώστε να διεκδικήσουν ευκολότερα την αυτοδυναμία στις δεύτερες εκλογές. Ως προς τον στόχο αυτό εκτιμούν πως θα διευκολύνει το γεγονός ότι, σύμφωνα με τις προβλέψεις της ομάδας του Μαξίμου (και αυτές δύο δημοσκόπων που συνεργάζονται μαζί της), τα κόμματα των Γιάνη Βαρουφάκη και Κυριάκου Βελόπουλου θα περάσουν το 3% στην πρώτη κάλπη, όμως, θα μείνουν κάτω από το όριο αυτό στην δεύτερη αναμέτρηση, κι έτσι θα μειωθεί το ποσοστό που απαιτείται για αυτοδυναμία. Παράλληλα, έχουν ενισχύσει επικοινωνιακά το προηγούμενο διάστημα κόμματα στα δεξιά της Ν.Δ (π.χ “Νίκη”) και στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ (“Πλεύση Ελευθερίας”), ώστε το άθροισμα των εκτός Βουλής κομμάτων στις δεύτερες εκλογές να είναι αρκετά πάνω από το 8%. Με Βουλή που θα έχει λιγότερα από 6 κόμματα και με μεγάλο άθροισμα των κομμάτων που θα μείνουν, έστω και οριακά, κάτω από το 3% η αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος είναι πολύ περισσότερο εφικτή.

Η τακτική του ΣΥΡΙΖΑ

Ο Αλέξης Τσίπρας φτάνει στην κρίσιμη εκλογική Κυριακή με έναν στόχο-“σημαία”, αυτόν της προοδευτικής διακυβέρνησης. Σε πρώτη ανάγνωση το σύνθημα αυτό είναι λιγότερο ισχυρό από το ηχηρό αίτημα περί αυτοδυναμίας, όχι γιατί το δεύτερο είναι χρησιμότερο, όπως διατείνεται η Ν.Δ κραδαίνοντας τους κινδύνους της …καταστροφής, αλλά επειδή γίνεται περισσότερο εύληπτο από τους ψηφοφόρους του ευρύτερου κέντρου. Είναι αλήθεια πως η εκλογική καμπάνια της Ν.Δ κατόρθωσε να βάλει στην ατζέντα την κινδυνολογία με τη “Δήμητρα” και το φάντασμα του 2015 (με την …ευγενική συνδρομή του Γιάνη Βαρουφάκη), ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ παλινδρόμησε μεταξύ διαφόρων εκδοχών κυβέρνησης συνεργασίας και δεν ανέπτυξε επαρκώς και έγκαιρα άμυνες απέναντι στην κυβερνητική προπαγάνδα.

Η τελευταία αναφορά του κ. Τσίπρα σε “κυβέρνηση ειδικού σκοπού” ενέτεινε αυτό το κλίμα και αξιοποιείται από τη Ν.Δ και προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εξήγησε πως ο ίδιος προτιμά και επιδιώκει μία κυβέρνηση συνεργασίας μακράς πνοής με το ΠΑΣΟΚ (πρώτο με τρίτο κόμμα), ωστόσο η συγκεκριμένη αναφορά ήταν περισσότερο μία πρόκληση προς τον Νίκο Ανδρουλάκη. Εάν, δηλαδή, βάλει εκείνος στην μετεκλογική συζήτηση ένα τέτοιο σενάριο -και εφόσον προκύπτει από τους συσχετισμούς- θα μπορούσε να το συζητήσει.

Επί της ουσίας, στόχος είναι να αποδυναμωθούν όλα τα επιχειρήματα και οι αμφισημίες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, κάτι το οποίο εδράζεται τις τελευταίες ημέρες σε δύο κεντρικά θέματα:

Πρώτο, την κάθαρση σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών. Είναι άγνωστο εάν ο κ. Ανδρουλάκης εννοούσε –ή του ξέφυγε…– την απειλή περί “φυλακής” που διατύπωσε στο ντιμπέϊτ, ο κ. Τσίπρας, όμως, ως δεινός τακτικιστής, δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Το επιχείρημα είναι απλό: εφόσον πράγματι το κεντρικό θύμα του σκανδάλου επιθυμεί την διαλεύκανσή του είναι αυτονόητο πως δεν μπορεί να το υλοποιήσει με το κόμμα του σε μία συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ, ή με αυτοδύναμη κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Γι’ αυτό και έκανε λόγο για την συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής (που διερευνά και ποινικές ευθύνες, όπως σαφώς είπε και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ), για να εισπράξει από τον Νίκο Ανδρουλάκη την απάντηση ότι ο ίδιος προτείνει εξεταστική επιτροπή που, όμως, μπορεί να εξελιχθεί σε προνακριτική ανάλογα με τα στοιχεία που θα προκύψουν από την ελεύθερη κλήση μαρτύρων που αποκλείστηκαν από την κυβερνητική πλειοψηφία στην προηγούμενη προσπάθεια.

Δεύτερο, σε ανάλογη κατεύθυνση, κατά την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, θα κινηθεί μία κυβέρνηση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ και στην υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών.

Με τα παραπάνω ο Αλέξης Τσίπρας δοκιμάζει τον Νίκο Ανδρουλάκη σχετικά με τις προθέσεις του για κάθαρση και αποκατάσταση του κράτους δικαίου και του χρεώνει έμμεσα την επικράτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, εφόσον συμβεί κάτι τέτοιο. Στέλνει, επίσης, σήμα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που διέπονται από αντιδεξιά αντανακλαστικά αλλά και σε ένα σημαντικό τμήμα των στελεχών του κόμματος.

Όλα αυτά, φυσικά, θα κριθούν το βράδυ της Κυριακής. Η επαλήθευση του σεναρίου του Μεγάρου Μαξίμου θα οδηγήσει εκ των πραγμάτων σε δεύτερες κάλπες και θα φέρει τη Ν.Δ κοντά στην αυτοδυναμία.

Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ κατορθώσει -το δημοσκοπικά …ακατόρθωτο- και κερδίσει την μάχη της Κυριακής θα δρομολογηθούν εξελίξεις και ο Νίκος Ανδρουλάκης δύσκολα θα μπορέσει να εξηγήσει τυχόν μη συμμετοχή του σε κυβέρνηση συνεργασίας. Εάν δεν το πράξει γνωρίζει πως το κόμμα του θα εξανεμιστεί σε μία δεύτερη αναμέτρηση. Η “κυβέρνηση ειδικού σκοπού” ίσως προκύψει, τότε, ως σενάριο ελάχιστου κινδύνου για το ΠΑΣΟΚ…

Γράφει συγκεκριμένα: “…έχει τεθεί ως προβληματισμός το ενδεχόμενο τα κόμματα της αντιπολίτευσης να σχηματίσουν κυβέρνηση από την πρώτη Κυριακή με μοναδικό σκοπό να προωθήσουν την εκ νέου αλλαγή του εκλογικού νόμου επαναφέροντας την απλή αναλογική και στις δεύτερες εκλογές”.

Ας δούμε, λοιπόν, τι σημαίνει αυτό και πώς συνδυάζεται με σειρά κινήσεων που γίνονται το τελευταίο διάστημα και περνούν μάλλον κάτω από τις κεραίες των μέσων ενημέρωσης:

–Παράγοντες του δημόσιου βίου, αλλά και πολιτικοί από ορισμένα κόμματα της αντιπολίτευσης, δείχνουν να συμφωνούν σε ένα βασικό σημείο: Ό,τι πρέπει να αποσοβηθεί σε κάθε περίπτωση η αυτοδυναμία της Ν.Δ, και, παράλληλα, δεν πρέπει να κλείσουν μεγάλες υποθέσεις, με κυριότερη αυτή του σκανδάλου των υποκλοπών.

–Για να συμβεί κάτι τέτοιο, εκτός από την εκλογική αριθμητική (που θα παίξει, αναμφίβολα, σημαντικό ρόλο), θεωρούν πως πρέπει να διαμορφωθούν προϋποθέσεις συγκλίσεων έστω και στα μίνιμα. Το σενάριο της προηγούμενης κυβέρνησης Κόστα στην Πορτογαλία είναι το μοντέλο που ακούγεται έντονα.

–Αρχίζει, λοιπόν, και μπαίνει διακριτικά στη συζήτηση η πιθανότητα -εφόσον το επιτρέψουν οι αριθμοί της πρώτης κάλπης- να σχηματιστεί μία “κυβέρνηση ειδικού σκοπού” από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, με προσδιορισμένη χρονική θητεία και σκοπό να ολοκληρώσει την έρευνα για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, να λάβει άμεσα θεσμικά μέτρα για άλλες υποθέσεις διαφθοράς και εν γένει για την θεσμική θωράκιση του πολιτικού συστήματος και της απονομής της Δικαιοσύνης, αλλά και να αποφασίσει σειρά μέτρων προστασίας των πολιτών από την ενεργειακή κρίση και την ακρίβεια. Στο προγραμματικό πλαίσιο θα μπει, πιθανότατα, και η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια νοτίως και ανατολικά της Κρήτης, ως βήμα για την έναρξη διαλόγου για οριοθέτηση ΑΟΖ στην ανατολική Μεσόγειο και σύγκλισης Ελλάδας-Τουρκίας σε ένα πλαίσιο προς την Χάγη.

Θα ρωτήσει, εύλογα, κανείς: είναι εύκολο κάτι τέτοιο; Όχι, είναι πολύ δύσκολο, κάποιοι θα πουν ότι μοιάζει απίθανο υπό τις σημερινές συνθήκες. Αυτές, όμως, μπορεί να αλλάξουν.

Ένα τέτοιο σενάριο:

1.Δεν συγκρούεται με την κατηγορηματική θέση του Αλέξη Τσίπρα ότι “δεν θα συγκροτήσει κυβέρνηση των ηττημένων”, επειδή μία κυβερνητική συνεργασία ειδικού σκοπού είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.

2.Καθιστά ευκολότερο να συναινέσει το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, ίσως, μάλιστα, να είναι εκείνο που θα αναλάβει μία πρωτοβουλία-προοίμιο. Ήτοι, ανάλογα με τα αποτελέσματα της πρώτης κάλπης, να προτείνει κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας με την συμμετοχή της Ν.Δ και του ΣΥΡΙΖΑ. Εφόσον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης (που προφανώς δεν θα είναι πρωθυπουργός σε μία τέτοια περίπτωση, και εφόσον η Ν.Δ είναι πρώτο κόμμα) απορρίψει την πρόταση αυτή, και υπό την προϋπόθεση πως ο Αλέξης Τσίπρας απαντήσει θετικά, ο Νίκος Ανδρουλάκης απελευθερώνεται να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ σε μία τέτοια κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Ως βασικό θύμα, μάλιστα, του σκανδάλου των υποκλοπών, έχει έναν επιπλέον λόγο. Ο κίνδυνος αποχώρησης κάποιων βουλευτών από το ΠΑΣΟΚ είναι, πάντοτε υπαρκτός, εάν, όμως, έχει απορρίψει την πρόταση η Ν.Δ, μία αποσχιστική κίνηση καθίσταται δυσκολότερη.

Μία τέτοια κυβέρνηση ειδικού σκοπού, όπως λένε οι κοινωνοί της πρωτοβουλίας, θα βάλει στο τραπέζι αυτό που περιγράφεται στο ρεπορτάζ του Libre: να ψηφιστεί η απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα, κι έτσι να “καεί” η ενισχυμένη αναλογική που ψήφισε η κυβέρνηση. Εάν συναινέσουν, δε, όλα τα κόμματα, και η Ν.Δ έχει λάβει στην πρώτη καλπη ποσοστό που θα αντιστοιχεί μάξιμουμ σε 100 βουλευτές (κοντά στο 30%), τότε είναι εφικτό να συγκεντρωθούν 200 ψήφοι και η απλή αναλογική να εφαρμοστεί άμεσα για τις μεθεπόμενες εκλογές.

Οι γνωρίζοντες λένε πώς η συνέντευξη του Γιάννη Μπρατάκου (του στενότερου συνεργάτη του πρωθυπουργού μετά την παραίτηση του Γρηγόρη Δημητριάδη), στην “Καθημερινή”, λαμβάνει υπόψη της ένα τέτοιο σενάριο. Γι αυτό και τονίζει πως, εφόσον η Ν.Δ δεν εξασφαλίσει αυτοδυναμία (στην δεύτερη κάλπη), τότε θα μπορούσε να συνεργαστεί ε ένα “κόμμα ευρωπαϊκού και μεταρρυθμιστικού προσανατολισμού”. Η “φωτογραφία” του ΠΑΣΟΚ είναι ευδιάκριτη, όμως πως θα μπορούσε ο Νίκος Ανδρουλάκης να χωρέσει σε μια κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον πολιτικό που έχει καταγγείλει προσωπικά ότι τον παρακολουθούσε;

Όλα αυτά, βεβαίως, μπορεί να εξελιχθούν και σε σενάρια επιστημονικής φαντασίας, εάν η κυβέρνηση περάσει με μικρές μόνο πολιτικές απώλειες την “διακεκαυμένη ζώνη” του χειμώνα της ακρίβειας. Και εφόσον κατορθώσει να διευθετήσει την ένταση που σωρρεύεται σε ομάδες συμφερόντων που ασκούν μεγάλη επιρροή. Τα δημοσιεύματα των προηγούμενων ημερών ήταν, αναμφίβολα, ένα ηχηρό σήμα.