Το κλίμα επιβαρύνθηκε ακόμη περισσότερο μετά τη δημόσια παρέμβαση του ιδρυτικού στελέχους Ηλία Μιχάλα, ο οποίος με ιδιαίτερα αιχμηρή ανάρτηση άσκησε κριτική τόσο στη Μαρία Καρυστιανού όσο και στη Μαρία Γρατσία, υποστηρίζοντας ότι το αρχικό όραμα του κινήματος αλλοιώθηκε από επιλογές της ηγετικής ομάδας.

Νέα πυρά από ιδρυτικό στέλεχος

Στην ανάρτησή του, ο Ηλίας Μιχάλας υπενθυμίζει ότι συγκαταλεγόταν στους πρώτους υπογράφοντες την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος, μαζί με τη Μαρία Καρυστιανού, τη Μαρία Γρατσία και τον Θανάση Αυγερινό.

Όπως αναφέρει, η αρχική φιλοδοξία ήταν η δημιουργία ενός ανοιχτού κινήματος πολιτών, με συλλογικές διαδικασίες και θεσμική λειτουργία. Υποστηρίζει, ωστόσο, ότι στην πορεία το εγχείρημα απομακρύνθηκε από αυτή τη λογική, αφήνοντας αιχμές για αποφάσεις που -όπως υπονοεί- ελήφθησαν χωρίς διαφάνεια και χωρίς τις αναγκαίες συλλογικές διαδικασίες.

Παράλληλα, κάνει λόγο για επιλογές που οδήγησαν σε αλλοίωση της φυσιογνωμίας του κόμματος, ενώ αφήνει υπαινιγμούς για παρασκηνιακές παρεμβάσεις, χωρίς να κατονομάζει πρόσωπα.

Η υπόθεση Αυγερινού και τα ερωτήματα για τη λειτουργία του κόμματος

Σύμφωνα με κύκλους που βρίσκονται κοντά στα στελέχη που έχουν αποχωρήσει από την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», η υπόθεση της διαγραφής του Θανάση Αυγερινού αναδεικνύει ευρύτερα ζητήματα σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος.

Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι μέχρι στιγμής δεν έχει δημοσιοποιηθεί απόφαση του Πολιτικού Συμβουλίου ούτε έχουν δοθεί αναλυτικές διευκρινίσεις για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, γεγονός που -όπως αναφέρουν- δημιουργεί ερωτήματα ως προς το θεσμικό πλαίσιο της συγκεκριμένης απόφασης.

Υπενθυμίζεται ότι ο Θανάσης Αυγερινός είχε οριστεί μόλις στα τέλη Ιουνίου μέλος του εννεαμελούς προσωρινού Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος, μαζί με τη Μαρία Γρατσία και ακόμη επτά στελέχη, στο πλαίσιο της οργανωτικής συγκρότησης του νέου πολιτικού φορέα.

«Ζητούσε καταστατικό και σαφείς κανόνες»

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο Θανάσης Αυγερινός είχε επανειλημμένα θέσει στις συνεδριάσεις του Πολιτικού Συμβουλίου το ζήτημα της σύνταξης καταστατικού και της θέσπισης σαφών κανόνων λειτουργίας.

Οι συνομιλητές του υποστηρίζουν ότι είχε επισημάνει την ανάγκη να θεσμοθετηθούν διαδικασίες για τη λήψη αποφάσεων, καθώς και συγκεκριμένο πλαίσιο λειτουργίας των κομματικών οργάνων, χωρίς -όπως αναφέρουν- οι σχετικές προτάσεις να προχωρήσουν.

Αιχμές για οργανωτικές επιλογές και το Γραφείο Τύπου

Οι ίδιες πηγές εκφράζουν επίσης προβληματισμό για πρόσφατες οργανωτικές αποφάσεις, υποστηρίζοντας ότι είχαν διατυπωθεί ενστάσεις για την τοποθέτηση προσώπων σε κομβικές θέσεις του κομματικού μηχανισμού.

Ανάλογες επιφυλάξεις διατυπώνονται και για τη λειτουργία του Γραφείου Τύπου, με στελέχη που έχουν αποχωρήσει να κάνουν λόγο για αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με τις αρμοδιότητες και τη δομή του επικοινωνιακού επιτελείου.

Δοκιμασία για ένα κόμμα που βρίσκεται ακόμη σε φάση συγκρότησης

Η δημόσια αντιπαράθεση εξελίσσεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», η οποία μόλις τους τελευταίους μήνες έχει ξεκινήσει τη συγκρότηση των κομματικών της οργάνων και την ανάπτυξη τοπικών δομών, παρουσιάζοντας παράλληλα τις βασικές πολιτικές της θέσεις και καλώντας πολίτες να συμμετάσχουν στο νέο εγχείρημα.

Η έκταση που θα λάβουν οι δημόσιες διαφοροποιήσεις, αλλά και το κατά πόσο η ηγεσία θα απαντήσει στις αιτιάσεις των πρώην στελεχών της, αναμένεται να κρίνουν αν πρόκειται για μια πρόσκαιρη αναταραχή ή για την απαρχή μιας βαθύτερης κρίσης στο εσωτερικό του νεοσύστατου πολιτικού φορέα.

Η ανάρτηση Μιχάλα

«Ε όχι κι έτσι βρε Μαρίες…

Η ιδρυτική διακήρυξη της «ελπίδας για την δημοκρατία» κατατέθηκε στις 26 Μαΐου.

Ανάμεσα στα πέντε πρώτα ονόματα της πρώτης σελίδας που την υπέγραψαν «τιμής ένεκεν», εκτός από τη Μαρία Καρυστιανού και τη Μαρία Γρατσία, ήμουν εγώ και ο Θανάσης Αυγερινός, όντας εκείνη την εποχή πολύ στενοί συνεργάτες των δύο Κυριών.

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες όχι γιατί δεν θέλω, αλλά επειδή είναι ατελείωτες..

Ο Θανάσης κι εγώ, έχουμε περάσει ατελείωτες ώρες με αυτήν την “συντροφιά”.

Στιγμές που δεν θα ξεχαστούν ποτέ, αφού υπήρξαμε συμμέτοχοι σε κάτι που πιστέψαμε πολύ δυνατά.

Παράλληλα με το χτίσιμο της Ελπίδας όμως, χτίζονταν και ανθρώπινες σχέσεις.

Τον Θανάση δεν τον ήξερα.

Εκεί γνωριστήκαμε.

Εκεί άλλωστε γνώρισα και τον Γιάννη τον Φρονιμάκη, τον Βασίλη τον Κοκοτσάκη, τον Στράτο, τον Νίκο, τον Στέλιο, τον έτερο Θανάση τον στρατηγό, τον υπέροχο μελισσοκόμο Κώστα και πολλούς ακόμα που είχαν μια πραγματική και άδολη αγάπη για αυτό που χτιζόταν μέρα με την ημέρα και ένιωθαν «κομμάτι» του.

Κανείς δεν αμφισβητούσε την αυτονόητη ηγετική θέση της Μαρίας Καρυστιανού.

Άλλωστε όλοι για εκείνη πήγαμε. Εκείνη μας ενέπνευσε, εκείνη ήταν το πρόσωπο που υποδείκνυε ο λαός, εκείνη ήταν η γυναίκα σύμβολο -στα μάτια μας- που θα μπορούσε να ενώσει και να ανατρέψει το σάπιο πολιτικό καθεστώς.

Από την πρώτη στιγμή και χωρίς δεύτερη κουβέντα, ήταν φανερό ότι πέρα από την μια Μαρία, στην κορυφή της ηγετικής ομάδας ήταν και η δικηγόρος της στην υπόθεση των Τεμπών, η Μαρία Γρατσία.

Δεκτόν αν και όχι “αυτονόητο”…

Σε αντίθεση με την ΜΚ που όλοι γνωρίζουμε ότι δεν είχε κάποια ενασχόληση με την πολιτική πριν από το έγκλημα των Τεμπών, η ΜΓ ήταν ενεργά πολιτικοποιημένη, έχοντας συμμετάσχει ως υποψήφια με το ψηφοδέλτιο της “ΝΙΚΗΣ”.

Το πρώτο πρόβλημα που αναζητούσε άμεση λύση, ήταν πως η δεδομένη παρουσία της ΜΓ θα ισορροπούσε ιδεολογικά σε ένα κίνημα που ήταν φανερό ότι απευθυνόταν ΚΥΡΙΩΣ σε έναν πατριωτικό, προοδευτικό χώρο, που είναι και η μεγάλη “ορφανή” εκλογική δεξαμενή.

Εκεί έπαιξε τον δικό του κομβικό ρόλο ο Θανάσης Αυγερινός.

Η προηγούμενη δημόσια παρουσία του δεν μπορούσε να κρυφτεί.

Ο Θανάσης δεν μας συστήθηκε τον Μάιο. Όλοι τον ξέραμε.

Ξέραμε τι λέει και σε ποια πλευρά της πολιτικής ιστορίας έχει αποφασίσει ότι ανήκει.

Πολλοί της ίδιας πλευράς βρήκαν το “άλλοθι” που περίμεναν για να δηλώσουν παρόντες στην πορεία της Ελπίδας.

Η ισορροπία που ψάχναμε ήταν ήδη εκεί.

Οι προοπτικές καλύτερες από ποτέ.

Τα σχέδια έτοιμα, καθημερινές νέες επαφές με σπουδαίους ανθρώπους και ενθουσιασμός.

Και ξαφνικά.. ΦΡΕΝΟ.

Αλλόκοτες καθυστερήσεις, ακόμα πιο αλλόκοτες αποφάσεις. Εντελώς ανάποδη στρατηγική από εκείνη που ήταν ΦΑΝΕΡΑ η σωστή. Σκοτεινά πρόσωπα και παρασκηνιακές εντολές.

Ένα “κίνημα πολιτών” που η ηγεσία του και μόνο στο άκουσμα της λέξης “καταστατικό” έπαιρνε depon.

Ένα “κίνημα πολιτών” που έκανε τα πάντα να διώχνει τους πολίτες.

Ανεξήγητα? Όχι για μένα.

Προφανώς ούτε για τον Αυγερινό, ούτε για τον Φρονιμάκη, ούτε για τον Κοκοτσάκη, ούτε για πολλούς ακόμα που κατάλαβαν (άλλος νωρίτερα, άλλος αργότερα) “τι παίζει” και ότι για μια ακόμα φορά το σύστημα έκανε πλάκα μαζί μας..

Τα καλύτερα έρχονται..

(αυτό το βανάκι θα χωρέσει πολύ ΕΛΛΑΔΑ μέσα)..».

Απάντηση από τον Παναγιώτη Κρεστενίτη μέλος της ομάδας στήριξης της Μαρίας Καρυστιανού

Λίγο αργότερα, ακολούθησε η απάντηση του Παναγιώτη Κρεστενίτη, ο οποίος συνεχίζει να είναι συνοδοιπόρος της Μαρίας Καρυστιανού μέχρι στιγμής, μέσα από την οποία καλεί τον κ. Μιχάλα, να μην «σπέρνει» υποψίες, αλλά να παρουσιάσει στοιχεία, για όσα υπονοεί αλλά και ισχυρίζεται.

Η ανάρτηση του Παναγιώτη Κρεστενίτη:

«Κύριε Μιχάλα, η προσωπική σας συμβολή στην αρχική προσπάθεια, οι ώρες που αφιερώσατε και οι ανθρώπινες σχέσεις που δημιουργήσατε είναι απολύτως σεβαστές και κανείς δεν έχει λόγο να τις μηδενίσει. Το ίδιο σεβαστές είναι και οι ενστάσεις σας για τις καθυστερήσεις, την έλλειψη καταστατικού και τις οργανωτικές αστοχίες, ζητήματα που πράγματι χρειάζονται καθαρές απαντήσεις.

Από εκεί και πέρα, όμως, η ανάρτησή σας περνά από τα γεγονότα σε μια σειρά προσωπικών ερμηνειών και πολύ βαριών υπαινιγμών. Το γεγονός ότι κάποιος υπέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη “τιμής ένεκεν”, όπως ο ίδιος αναφέρετε, δεν του δίνει ιδιοκτησιακό δικαίωμα πάνω στο κίνημα, δικαίωμα βέτο στις μελλοντικές αποφάσεις ή μόνιμη θέση στην ηγεσία.

Ούτε η πολιτική φυσιογνωμία ενός κινήματος μπορεί να στηρίζεται στην ιδέα ότι ένα πρόσωπο από τη μία πολιτική πλευρά τοποθετήθηκε ως “αντίβαρο” σε ένα πρόσωπο από την άλλη. Αν υπήρχε συμφωνημένη πολιτική κατεύθυνση, συγκεκριμένη οργανωτική δομή και καταμερισμός αρμοδιοτήτων, παρουσιάστε τα σχετικά κείμενα και τις αποφάσεις. Διαφορετικά, αυτό που περιγράφετε ως δεδομένο μπορεί να ήταν η δική σας προσδοκία ή ο σχεδιασμός μιας ομάδας ανθρώπων, όχι αναγκαστικά η συλλογική και δεσμευτική ταυτότητα του εγχειρήματος.

Ακόμη σοβαρότερο είναι ότι μιλάτε για “σκοτεινά πρόσωπα”, “παρασκηνιακές εντολές” και για ένα σύστημα που “έκανε πλάκα μαζί μας”, χωρίς να κατονομάζετε πρόσωπα, αποφάσεις, ημερομηνίες ή συγκεκριμένα περιστατικά. Εάν διαθέτετε στοιχεία που αποδεικνύουν χειραγώγηση, αλλοίωση της πορείας ή εξωτερική παρέμβαση, έχετε υποχρέωση να τα παρουσιάσετε καθαρά και ολόκληρα.

Οι υπαινιγμοί δεν προστατεύουν ούτε την αλήθεια ούτε τους ανθρώπους που σας εμπιστεύονται· απλώς σπέρνουν υποψίες προς κάθε κατεύθυνση. Προσωπικά δεν θεωρώ κανέναν αλάνθαστο και δεν ζητώ από κανέναν να σιωπά. Άλλο όμως η τεκμηριωμένη κριτική για το καταστατικό, την οργάνωση και τις αποφάσεις και άλλο η δημιουργία μιας εικόνας εσωτερικής συνωμοσίας χωρίς αποδείξεις.

Και κάτι τελευταίο: το ότι κάποιοι αποχώρησαν δεν αποδεικνύει αυτομάτως ότι εκείνοι κατάλαβαν την αλήθεια και όσοι παρέμειναν εξαπατήθηκαν. Μπορεί να υπήρξαν λάθη, συγκρούσεις χαρακτήρων, διαφορετικές πολιτικές επιδιώξεις ή προσδοκίες που δεν πραγματοποιήθηκαν.

Όλα πρέπει να εξεταστούν, αλλά με γεγονότα. Εφόσον γράφετε ότι “τα καλύτερα έρχονται”, αναμένουμε συγκεκριμένες αποκαλύψεις και όχι νέες δόσεις υπαινιγμών. Γιατί όποιος γνωρίζει κάτι τόσο σοβαρό δεν αφήνει σκιές· καταθέτει στοιχεία και αναλαμβάνει την ευθύνη των λεγομένων του».

Ειδικότερα τον Ιούνιο, οι πτωχεύσεις προσωπικών και ανωνύμων εταιρειών κατέγραψαν κατακόρυφη αύξηση κατά 80% σε σύγκριση με τον μέσο όρο της προπανδημικής περιόδου (2016-2019). Η έξαρση αυτή αποτυπώνει την παρατεταμένη αβεβαιότητα που δοκιμάζει τον πυρήνα της γερμανικής παραγωγικής μηχανής.

Η παρατεταμένη οικονομική στασιμότητα συνοδεύεται από κύμα περικοπών στις μεγάλες βιομηχανίες της χώρας:

• Αυτοκινητοβιομηχανία & Προμηθευτές: Η Volkswagen προειδοποιεί για απώλεια έως και 100.000 θέσεων εργασίας τα επόμενα χρόνια, η ZF σχεδιάζει 14.000 απολύσεις έως το 2028, ενώ η Bosch αναμένεται να καταργήσει πάνω από 20.000 θέσεις στη Γερμανία έως το 2030.
• Ευρύτερος Βιομηχανικός Τομέας: Μελέτη της εταιρείας Horváth εκτιμά ότι φέτος θα χαθούν συνολικά έως και 100.000 θέσεις εργασίας στη βιομηχανία, τη μηχανολογία και τις κατασκευές.
• Επιμέρους Κλάδοι: Οι κατασκευές πλήττονται από την άνοδο των επιτοκίων, η εστίαση από την αύξηση του κατώτατου μισθού, η ενεργοβόρος βιομηχανία από το υψηλό κόστος ενέργειας και το εμπόριο από τις αλλαγές στις καταναλωτικές συνήθειες.

Η αχτίδα ελπίδας και η «δημιουργική καταστροφή»

Παρά τους αρνητικούς δείκτες, ο επικεφαλής έρευνας του IWH, Στέφεν Μύλερ, επισημαίνει ότι η γερμανική οικονομία βρίσκεται εν μέσω μιας αναγκαίας διαδικασίας δομικής αλλαγής.

Κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, οι ιδρύσεις νέων επιχειρήσεων αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 10% σε ετήσια βάση, με έντονη δραστηριότητα στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI). Σύμφωνα με τη θεωρία της «δημιουργικής καταστροφή» του Τζόζεφ Σουμπέτερ, η αποχώρηση μη παραγωγικών επιχειρήσεων επιτρέπει την απελευθέρωση κεφαλαίων και εργατικού δυναμικού προς πιο καινοτόμους και βιώσιμους τομείς.

Η αφορμή για το νέο ισχυρό selloff δόθηκε μετά το αδιέξοδο στις ειρηνευτικές συνομιλίες για τον πόλεμο στο Ιράν, το οποίο επιτείνεται από την πρόσφατη επίθεση με drone σε πυρηνική εγκατάσταση στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Με το πετρέλαιο τύπου Brent να σκαρφαλώνει στα 111 δολάρια το βαρέλι, οι επενδυτές εγκαταλείπουν μαζικά τους τίτλους σταθερού εισοδήματος, στοιχηματίζοντας πλέον ανοιχτά σε ένα νέο κύκλο αυστηρής νομισματικής πολιτικής και αυξήσεων επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες παγκοσμίως.

Στην αμερικανική αγορά, οι πιέσεις οδήγησαν την απόδοση του 10ετούς κρατικού ομολόγου αναφοράς στο 4,631%, καταγράφοντας το υψηλότερο επίπεδο από τον Φεβρουάριο του 2025.

Παράλληλα, το διετές ομόλογο, το οποίο αντανακλά άμεσα τις προσδοκίες για τα επιτόκια, άγγιξε υψηλό 14 μηνών στο 4,105%, ενώ η απόδοση του 30ετούς τίτλου εκτινάχθηκε στο 5,159%.

Το εργαλείο CME FedWatch αποτυπώνει ανάγλυφα την αλλαγή του κλίματος, καθώς οι αγορές κοστολογούν πλέον με πιθανότητα άνω του 50% μια αύξηση επιτοκίων από τη Fed έως τον Δεκέμβριο, ανατρέποντας πλήρως τις προπολεμικές εκτιμήσεις που έκαναν λόγο για χαλάρωση της πολιτικής της.

Η νευρικότητα αυτή κυριάρχησε και στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών της G7 στο Παρίσι, με τον Γάλλο υπουργό Οικονομικών, Ρολάν Λεσκίρ, να δηλώνει με νόημα πως: «Δεν βρισκόμαστε πλέον σε μια περίοδο όπου το δημόσιο χρέος δεν αποτελεί ζήτημα».

Από την πλευρά της, η Societe Generale περιγράφει την κατάσταση ως ένα «κραχ σε αργή κίνηση», επισημαίνοντας ότι η τάση θα μπορούσε να αντιστραφεί μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως η υποχώρηση του πετρελαίου ή η εμφάνιση έντονων φόβων για παγκόσμια ύφεση.

Η εικόνα είναι εξαιρετικά επιβαρυμένη και στην Ασία, με την Ιαπωνία να βρίσκεται αντιμέτωπη με ιστορικά υψηλά.

Η πρόθεση του Τόκιο να εκδώσει νέο χρέος μέσω πρόσθετου προϋπολογισμού για να αντιμετωπίσει τις πολεμικές οικονομικές συνέπειες οδήγησε την απόδοση του 30ετούς ιαπωνικού ομολόγου στο ιστορικό 4,200%, ενώ το 10ετές άγγιξε το 2,800%, επίπεδο που είχε να καταγραφεί από το 1996.

Αντίστοιχα, στην ευρωζώνη, το γερμανικό 10ετές ομόλογο σημείωσε υψηλό 15 ετών στο 3,193%, με τις αγορές να προεξοφλούν κατά 80% μια αύξηση επιτοκίων από την ΕΚΤ τον επόμενο μήνα, ακολουθούμενη από ακόμη δύο κινήσεις έως το τέλος του έτους.

Το κύμα ρευστοποιήσεων έρχεται σε συνέχεια των αρνητικών στοιχείων για τον πληθωρισμό του Απριλίου σε ΗΠΑ, Κίνα και Γερμανία, αλλά και της διάψευσης των προσδοκιών που είχαν καλλιεργηθεί για τη διήμερη σύνοδο κορυφής ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Σι Τζινπίνγκ, η οποία ολοκληρώθηκε χωρίς πρόοδο στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής.

Μέσα σε αυτό το γενικευμένο selloff, μοναδική εξαίρεση αποτέλεσαν τα βρετανικά ομόλογα, με το 10ετές να παρουσιάζει μικρή αποκλιμάκωση στο 5,14%, παρά την έντονη εγχώρια πολιτική αμφισβήτηση που αντιμετωπίζει ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ μετά τις πρόσφατες τοπικές κάλπες.

Σε ό,τι αφορά στις τιμές του φυσικού αερίου, ο Ευ. Μυτιληναίος είπε ότι μέχρι στιγμής έχουν αυξηθεί κατά 40 – 50 %, «όμως η ιστορία δεν έχει τελειώσει».

«Οι υπόγειες αποθήκες στην Ευρώπη είναι γεμάτες κατά 30 % ενώ πέρυσι ήταν στο 50 %. Αν οι καιρικές συνθήκες και η κατάσταση στην Άπω Ανατολή αλλάξουν την ισορροπία και περισσότερα φορτία αρχίσουν να εκτρέπονται προς την περιοχή αυτή, τότε η Ευρώπη θα αναγκαστεί να πληρώσει πολύ υψηλότερες τιμές. Οι αγορές στοιχηματίζουν ότι η κρίση στον Κόλπο θα τελειώσει γρήγορα, γι αυτό δεν έχουμε δει τις αυξήσεις στο φυσικό αέριο που είδαμε το 2022. Όμως το να διαρκέσει έξι μήνες είναι ένα πιθανό σενάριο».

«Πώς θα επιστρέψουμε στη Ρωσία και θα ζητήσουμε φυσικό αέριο;»

Για την απαγόρευση του ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη σημείωσε:

«Δεν συμφωνώ απόλυτα με τις Βρυξέλλες όσον αφορά αυτές τις αποφάσεις. Αποφασίσαμε να απαλλαγούμε εντελώς από το ρωσικό φυσικό αέριο. Σήμερα δεν έχουμε φυσικό αέριο ούτε από το Κατάρ και έχουμε χαμηλά αποθέματα. Ποιος κερδίζει από όλα αυτά; Τι κερδίζει η Ευρώπη, στην πραγματικότητα; Η Ρωσία έχει σκιώδη στόλο που μεταφέρει πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε όλο τον κόσμο, σε όσους είναι πρόθυμοι να αγοράσουν με εκπτώσεις.

Αν ο πόλεμος στον Κόλπο διαρκέσει, όπως είπα, ίσως έξι μήνες, τότε δεν ξέρω αν έχουμε κάποια άλλη πιθανή πηγή φυσικού αερίου εκτός από τη Ρωσία. Οι μονάδες υγροποίησης στην Αμερική, την Αυστραλία δουλεύουν ήδη στο μάξιμουμ. Αν φτάσουμε σε έξι μήνες από τώρα με χαμηλά αποθέματα, τι θα κάνουμε; Και πώς θα επιστρέψουμε στη Ρωσία και θα ζητήσουμε φυσικό αέριο; Δεν ξέρω».

Για τον κίνδυνο εξάρτησης από το αμερικανικό φυσικό αέριο σημείωσε:

«Λέτε ότι η Ευρώπη κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια για να απαλλαγεί από έναν κυρίαρχο προμηθευτή φυσικού αερίου, αλλά τώρα βρίσκεται στα χέρια ενός άλλου κυρίαρχου προμηθευτή. Ο οποίος επίσης χρεώνει πολύ περισσότερα. Αν φτάσουμε στο σημείο οι ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν το φυσικό αέριο ως μέσο πίεσης εναντίον της Ευρώπης, θα υπάρχουν άλλα ζητήματα πολύ πιο σοβαρά από το φυσικό αέριο. Θα σημαίνει ότι η κατάσταση για τις δύο πλευρές του Ατλαντικού θα έχει καταρρεύσει».

Για την ενεργειακή μετάβαση

Ο Ευ. Μυτιληναίος είπε ακόμη ότι ενεργειακή μετάβαση λαμβάνει νέα ώθηση, η οποία αυτή τη φορά βασίζεται σε διαφορετικές αιτίες, δηλαδή όχι στην απανθρακοποίηση αλλά στην ασφάλεια εφοδιασμού.

Ειδικότερα, ο κ. Μυτιληναίος έκανε λόγο για «μοναδική ευκαιρία» για την ενεργειακή μετάβαση, για λόγους ασφάλειας εφοδιασμού.

«Οι φτωχές χώρες στη Νοτιοανατολική Ασία, και άλλες περιοχές, έχουν σταματήσει να αγοράζουν φυσικό αέριο επειδή απλά δεν έχουν τα χρήματα και έχουν διακοπές ρεύματος 12 ωρών. Αυτές οι χώρες καταλαβαίνουν τώρα ότι πρέπει να δράσουν για να μην εξαρτώνται από κανέναν. Αυτό σημαίνει ανανεώσιμες πηγές, δίκτυα και ό,τι άλλο χρειάζεται», ανέφερε. «Το ίδιο ισχύει για την Ευρώπη. Γιατί είναι αλήθεια ότι για μια ακόμη φορά η Ευρώπη πληρώνει το υψηλότερο τίμημα εξαιτίας του πολέμου στον Κόλπο».

Πρόσθεσε ωστόσο ότι έως ότου αναπτυχθεί η τεχνολογία και υπάρξουν μπαταρίες μεγάλης διάρκειας θα υπάρχει εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.

«Όταν εκλείπουν τα φωτοβολταϊκά, οι τιμές εκτοξεύονται από το μηδέν στα 220 ευρώ. Μέχρι η τεχνολογία να μας δώσει τη δυνατότητα να διαθέτουμε μπαταρίες με αυτονομία 6, 8 ή 10 ωρών που να είναι προσιτές θα εξαρτώμαστε από τα ορυκτά καύσιμα για περίπου το μισό της ημέρας.

»Εμείς τον επόμενο μήνα, ξεκινάμε τη λειτουργία της μεγαλύτερης μπαταρίας στην Ελλάδα. Και μιας από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη, 330 μεγαβάτ. Αλλά είναι μόνο για δύο ώρες. Ελπίζω ότι το επόμενο βήμα θα είναι έξι ώρες. Και αυτό θα δώσει μεγάλη βοήθεια. Δεν βλέπω κανέναν άλλο τρόπο να λύσουμε το πρόβλημα της απανθρακοποίησης, αν δεν καταφέρουμε να χρησιμοποιήσουμε προσιτές μπαταρίες.

»Όλοι πιστεύουμε στην πράσινη ενέργεια, στην απανθρακοποίηση και στην ασφάλεια εφοδιασμού που μπορούν να προσφέρουν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί την επόμενη ημέρα. Χρειάζεται χρόνος, να υπολογίσουμε πολύ προσεκτικά το κόστος και μετά να αποφασίσουμε πώς θα προχωρήσουμε».

«Η τεχνολογία των μικρών πυρηνικών μονάδων δεν είναι ακόμη ούτε οικονομικά βιώσιμη ούτε ασφαλής»

Για τους μικρούς πυρηνικούς αντιδραστήρες ανέφερε: «Τα πυρηνικά είναι η ιδανική τεχνολογία για την κάλυψη των ωρών κατά τις οποίες δεν είναι δυνατή η χρήση ανανεώσιμων πηγών.

Όμως η τεχνολογία των μικρών πυρηνικών μονάδων δεν είναι ακόμη ούτε οικονομικά βιώσιμη ούτε ασφαλής. Επί της αρχής δεν έχω αντίρρηση και θα με ενδιέφερε, να συμμετάσχω σε ένα τέτοιο έργο. Αλλά ίσως είναι ακόμα λίγο νωρίς. Και πρέπει να δούμε στην Ελλάδα και το θέμα των σεισμών».

Η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ ωφελεί ολόκληρη την αγορά

Ανέφερε επίσης ότι η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ ωφελεί ολόκληρη την αγορά και δήλωσε ενδιαφέρον για τους μικρούς πυρηνικούς αντιδραστήρες, σημειώνοντας ωστόσο ότι η τεχνολογία δεν είναι ακόμα ώριμη και ότι χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή σε μια σεισμογενή χώρα όπως η Ελλάδα.

-Για την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ: Πριν από την ανακοίνωση της αύξησης, η ΔΕΗ είχε κεφαλαιοποίηση περίπου 6 δισεκατομμυρίων. Έτσι η αύξηση κεφαλαίου ύψους 4 δισ. αντιστοιχεί στο 70% της κεφαλαιοποίησης. Είναι μια πολύ καλή συμφωνία αν μπορείτε να το κάνετε. Οι τελευταίες ειδήσεις από την αγορά αναφέρουν ότι η ΔΕΗ θα πετύχει. Έχουν πολλά σχέδια για το μέλλον, για επέκταση, ειδικά εκτός Ελλάδας. Αυτό θα δώσει ώθηση σε ολόκληρη την αγορά”.

«Έχουμε περιθώριο μερικές εβδομάδες για να αποφύγουμε κάτι που θα είναι πιθανότατα μια μείζονα ανθρωπιστική κρίση. Θα μπορούσαμε να δούμε μια κρίση που θα οδηγήσει σε κατάσταση λιμού άλλα 45 εκατομμύρια ανθρώπους», είπε ο Χόρχε Μορέιρα ντα Σίλβα σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Το Ιράν έχει αποκλείσει εδώ και μερικούς μήνες το Ορμούζ, από το οποίο περνάει, υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ένα τρίτο των λιπασμάτων παγκοσμίως, σε αντίποινα για τον πόλεμο που εξαπέλυσαν εναντίον του οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου. Τα λιπάσματα που εξάγονται και περνούν από τα Στενά προορίζονται κυρίως για τη Βραζιλία, την Κίνα, την Ινδία και την Αφρική.

Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες συγκρότησε τον Μάρτιο μια ομάδα εργασίας, με επικεφαλής τον εκτελεστικό διευθυντή του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τις Υπηρεσίες Προγραμμάτων (UNOPS), τον Χόρχε Μορέιρα ντα Σίλβα, προκειμένου να υλοποιήσει έναν μηχανισμό που θα επιτρέπει τη διέλευση λιπασμάτων και πρώτων υλών, όπως αμμωνία, θειάφι και ουρία.

Ο Μορέιρα ντα Σίλβα είπε ότι επικοινώνησε με περισσότερες από 100 χώρες προκειμένου να εξασφαλίσει κυρίως τη στήριξη των χωρών μελών του ΟΗΕ στον μηχανισμό αυτό. Αλλά οι χώρες που εμπλέκονται στη σύρραξη, δηλαδή οι ΗΠΑ, το Ιράν και τα κράτη του Κόλπου, δεν έχουν πειστεί ακόμη.

«Το πρόβλημα είναι ότι η εποχή της σποράς δεν μπορεί να περιμένει», ιδίως στην Αφρική, υπογράμμισε ο Μορέιρα ντα Σίλβα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, η διέλευση πέντε πλοίων που θα μετέφεραν λιπάσματα και πρώτες ύλες, σε καθημερινή βάση, θα επέτρεπε να αποφευχθεί η κρίση για τους αγρότες. «Είναι θέμα χρόνου. Αν δεν αντιμετωπίσουμε γρήγορα την πηγή της κρίσης θα χρειαστεί να διαχειριστούμε τις συνέπειές της, με ανθρωπιστική βοήθεια», εξήγησε.

Εφόσον υπάρξει συμφωνία, ο μηχανισμός θα μπορούσε τα λειτουργήσει μέσα σε επτά ημέρες, είπε ο Μορέιρα ντα Σίλβα. Όμως, ακόμη και αν τα Στενά ξανανοίξουν άμεσα, θα χρειαστούν τρεις με τέσσερις μήνες για να επανέλθει η ναυσιπλοΐα σε φυσιολογικές συνθήκες.

Αν και η τιμή των βασικών τροφίμων δεν έχει προς το παρόν αυξηθεί υπερβολικά, ο αξιωματούχος του ΟΗΕ είπε ότι η τιμή των λιπασμάτων καταγράφει «μεγάλη αύξηση», κάτι που σημαίνει ότι, σε πρώτη φάση, η αγροτική παραγωγή θα είναι μικρότερη και, σε δεύτερο επίπεδο, θα εκτοξευθούν οι τιμές των τροφίμων.

Ελάχιστα έχουν ειπωθεί ή γραφτεί για τις πραγματικές αιτίες που προκάλεσαν την πτώχευση όπως και για πολλά ορόσημα από το χρονικό σημείο εκκίνησης μέχρι τον τερματισμό. Για παράδειγμα, οι προσεγγίσεις ερίζουν σχετικά με το εάν η χρεοκοπία επήλθε μεταξύ του 2007 και του 2009 (κυβέρνηση Κ. Καραμανλή), όπως είχε δηλώσει ο νυν διοικητής της ΤτΕ Γ. Στουρνάρας –αρχικά ως επικεφαλής του ΙΟΒΕ και μετά ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας, από το 2012 έως το 2014-, ή αν η οικονομία “έσκασε” στα χέρια του Παπανδρέου μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ, το 2009.

Για πολλούς στη Ν.Δ ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός που οδήγησε στο υπέρογκο χρέος και στον εξοβελισμό μας από τις αγορές φέρει την υπογραφή της σπάταλης διαχείρισης της περιόδου του Κ. Σημίτη, για το ΠΑΣΟΚ ήταν απόλυτη ευθύνη των κυβερνήσεων Καραμανλή μετά το 2004.

Από όλες τις φάσεις της κρίσης, πριν την “επίσημη” έναρξή της και μέχρι το τέλος της, εκείνη που κυρίαρχησε ως αφήγημα και πεδίο σκληρής και συχνά τοξικής πολιτικής αντιπαράθεσης ήταν αυτή του καλοκαιριού του 2015. Ως ένα βαθμό ορθώς λόγω των προσδοκιών που υπερφίαλα καλλιεργήθηκαν πριν την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, τον Ιανουάριο του 2015, από την άλλη, όμως, εκείνη η διαχείριση που έβριθε σφαλμάτων, πολλά από τα οποία θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, δεν ήταν η αρχή, ήταν, όμως, η αρχή του τέλους.

Ακόμα κι αν δεν έχουν επαρκώς κριθεί ιστορικά όλα τα παραπάνω, ακόμα κι αν οι αναγνώσεις εμπίπτουν στη σφαίρα της πολιτικής εκμετάλευσης, το βέβαιο είναι πώς εκλογικά έχουν αποδοθεί οι ευθύνες.

Για την κατάρρευση της οικονομίας καταδικάστηκε, κυρίως, η κυβέρνηση Καραμανλή, για την αδυναμία της να προβλέψει και να αντιμετωπίσει την υπαγωγή στο πρώτο μνημόνιο έπεσε η κυβέρνηση Παπανδρέου, για την μνημονιακή πτωχοποίηση του πληθυσμού περιήλθε σε αποδρομή η συγκυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου, για την διάψευση των προσδοκιών συνετρίβη (με καθυστέρηση μιας τετραετίας) η κυβέρνηση Τσίπρα. Προφανώς συνέτρεξαν και άλλες παράμετροι, πάντοτε, ωστόσο, ήταν η οικονομία που έδινε την χαριστική βολή.

Τούτων λεχθέντων, σήμερα, και με έναν θηριώδη πόλεμο να απειλεί την εγχώρια οικονομία μέσα στην παγκόσμια κρίση αλλά και με την ακρίβεια και γενικότερα την εκτόξευση του κόστους ζωής να έχει φέρει σε απόγνωση σημαντικό τμήμα της κοινωνίας, σε μία σοβαρή χώρα με ένα σοβαρό πολιτικό σύστημα η πολιτική αντιπαράθεση θα έπρεπε να εστιάζει στις προτάσεις αντιμετώπισης των πραγματικών προβλημάτων που οξύνονται. Αντ’ αυτού αναβιώνει η σύγκρουση για όσα συνέβησαν έντεκα χρόνια πριν και παρά το γεγονός ότι έχουν μεσολαβήσει έκτοτε τρεις εθνικές εκλογικές αναμετρήσεις.

Κανένα ντοκιμαντέρ πάνω σε ένα βιβλίο συγκεκριμένης οπτικής (δημοσιογραφικής και πολιτικής) γωνίας για ένα (μόνο) ορόσημο της 16αετίας από την πτώχευση, και κανένας απολογισμός με στοιχεία αυτοκριτικής από ένα άλλο βιβλίο (του βασικού πρωταγωνιστή εκείνης της περιόδου), δεν πρέπει να αποτελέσουν εφαλτήριο για οπισθοχώρηση στην τοξικότητα εκείνης της εποχής.

Οι δημοσιογράφοι κάνουν τη δουλειά τους και κρίνονται γι΄ αυτήν. Οι πολιτικοί, όμως, έχουν πολλά περισσότερα να κάνουν για μία χώρα και μία κοινωνία που αγωνιά για λύσεις για το σήμερα και το αύριο και όχι για εύπεπτα αναγνώσματα ή θεάματα βολικά σε προεκλογικό χρόνο. Κι΄ αν για τους πρώτους δεν ισχύει και τόσο, για τους δεύτερους -τους πολιτικούς- ισχύει απόλυτα το ρηθέν από τον Μέτερνιχ: “Οι άνθρωποι που δημιουργούν ιστορία, δεν έχουν χρόνο να τη γράψουν”. Κυρίως όσοι νομίζουν ότι την δημιουργούν ή την επηρεάζουν.

Το ελληνικό δημόσιο χρέος προβλέπεται να μειωθεί στο περίπου 137% του ΑΕΠ φέτος, από 145% το 2025, σύμφωνα με δύο ανώτερους αξιωματούχους. Αντίθετα, το ιταλικό χρέος εκτιμάται ότι θα αυξηθεί από 137,1% του ΑΕΠ το 2025 σε 138,6% το 2026, βάσει του νέου πολυετούς δημοσιονομικού σχεδίου της Ρώμης.

«Η Ελλάδα δεν θα είναι πλέον η πιο υπερχρεωμένη χώρα της Ευρωζώνης από φέτος», δήλωσε ένας εκ των δύο Ελλήνων αξιωματούχων στο Reuters.

Η νέα εκτίμηση για τον δείκτη χρέους της Ελλάδας θα περιληφθεί στο επικαιροποιημένο μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό σχέδιο που θα κατατεθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έως το τέλος του μήνα.

Σύμφωνα με το σχέδιο προϋπολογισμού της Ιταλίας, το χρέος της χώρας θα παραμείνει σχεδόν σταθερό το 2027 (138,5%), πριν υποχωρήσει σταδιακά στο 137,9% το 2028 και στο 136,3% το 2029.

Από το 2020, το ελληνικό χρέος, το υψηλότερο στην Ευρωζώνη για σχεδόν δύο δεκαετίες, έχει μειωθεί κατά περισσότερες από 45 ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας το 145% του ΑΕΠ πέρυσι, ενώ η Ιταλία το μείωσε κατά περίπου 17 μονάδες την ίδια περίοδο.

Η Ελλάδα, που ανακάμπτει από μια δεκαετή κρίση και τρία προγράμματα διάσωσης ύψους περίπου 280 δισ. ευρώ, σχεδιάζει να αποπληρώσει πρόωρα δάνεια περίπου 7 δισ. ευρώ από το πρώτο μνημόνιο εντός του έτους, σημειώνει το πρακτορείο Reuters.

Στη συνέντευξή του, ο κ. Μητσοτάκης εκφράζει την ελπίδα ότι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών θα καταφέρει να επιτύχει συμφωνία με το Ιράν, η οποία θα περιλαμβάνει και το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ. Παράλληλα, αναφέρεται σε επικείμενη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στην Ελλάδα, υπογραμμίζοντας ότι ο Αμερικανός πρόεδρος «θα περάσει πολύ καλά».

Ο Μάθιου Μπόιλ, ο δημοσιογράφος που πήρε τη συνέντευξη από τον Έλληνα πρωθυπουργό, παρατηρεί ότι η τοποθέτηση του πρωθυπουργού έρχεται περίπου έναν χρόνο, αφότου ο κ. Μητσοτάκης είχε δηλώσει, μετά την επιβολή δασμών από τον Ντόναλντ Τραμπ σε παγκόσμιο επίπεδο, ότι ΗΠΑ και ΕΕ θα κατέληγαν σύντομα σε μια συμφωνία «win-win» -εκτίμηση που επιβεβαιώθηκε λίγους μήνες αργότερα, με την υπογραφή σχετικής συμφωνίας από τον Αμερικανό πρόεδρο και την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Στη νέα του παρέμβαση, ο κ. Μητσοτάκης επανέρχεται, εκφράζοντας την ελπίδα για μια αντίστοιχη εξέλιξη στις σχέσεις ΗΠΑ – Ιράν, σημειώνοντας ότι, μετά την επίτευξη στρατιωτικής επιτυχίας από την πλευρά των ΗΠΑ, το βάρος μεταφέρεται πλέον στις οικονομικές επιπτώσεις και στη διπλωματία.

«Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξει κάποια μορφή συμφωνίας για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, καθώς όλοι ανησυχούμε για τις οικονομικές επιπτώσεις» ανέφερε χαρακτηριστικά. «Από την αρχή είχαμε ξεκαθαρίσει ότι το Ιράν δεν μπορεί να αποκτήσει πυρηνικό όπλο, ενώ ως χώρα της περιοχής ανησυχούμε για τον αποσταθεροποιητικό του ρόλο. Ωστόσο, έχουμε φτάσει σε ένα σημείο, όπου πρέπει να μας απασχολούν ιδιαίτερα οι οικονομικές συνέπειες της κατάστασης».

«Καμπανάκι» το Ορμούζ για την ενεργειακή αυτονομία της Ευρώπης

Ο πρωθυπουργός επισήμανε ακόμη ότι οι εξελίξεις στο Ιράν και στα Στενά του Ορμούζ αναδεικνύουν την ανάγκη η Ευρώπη να καταστεί πιο ενεργειακά αυτόνομη. Στο πλαίσιο αυτό, τόνισε ότι η Ελλάδα προχωρά για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες σε έρευνες για φυσικό αέριο, μέσω συνεργασιών με αμερικανικές εταιρείες, όπως η ExxonMobil και η Chevron.

«Αυτό αποτελεί ένα καμπανάκι για την Ευρώπη να γίνει πιο ρεαλιστική και πιο πρακτική όσον αφορά την ενεργειακή μετάβαση» σημείωσε. «Έχουμε στηρίξει τόσο τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όσο και το φυσικό αέριο, αποδεικνύοντας ότι μπορούν να συνυπάρξουν. Προχωρούμε σε έρευνες, με την πρώτη να αναμένεται από την Exxon έπειτα από 40 χρόνια και περισσότερες να ακολουθούν από την Chevron. Θέλουμε να διατηρήσουμε στενή συνεργασία με τις αμερικανικές εταιρείες ενέργειας και να βασιζόμαστε στις ΗΠΑ ως αξιόπιστο προμηθευτή φυσικού αερίου σε ανταγωνιστικές τιμές».

Αναφερόμενος στις διατλαντικές σχέσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέρριψε την άποψη ότι η κρίση στο Ιράν απομακρύνει Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες, εκτιμώντας ότι, αντίθετα, θα τις φέρει πιο κοντά.

«Πιστεύω ότι αυτή η κρίση θα φέρει τελικά πιο κοντά τις ΗΠΑ και την Ευρώπη» ανέφερε. «Παρά τις δυσκολίες, η διατλαντική συμμαχία εξακολουθεί να έχει πολλά να προσφέρει. Αν αυτό σημαίνει ότι η Ευρώπη πρέπει να ενισχύσει τις αμυντικές της δαπάνες, τότε αυτό είναι το σωστό βήμα. Το έχουμε ήδη κάνει στην Ελλάδα και το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες».

«Είμαστε περήφανοι για τη φιλοξενία μας, ο Τραμπ θα περάσει πολύ καλά»

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις διμερείς σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ, τις οποίες χαρακτήρισε ισχυρότερες από ποτέ, επισημαίνοντας ότι ο Ντόναλντ Τραμπ αναμένεται να επισκεφθεί σύντομα την Ελλάδα (σ.σ. κάτι που, σύμφωνα με την πρέσβη των ΗΠΑ στη χώρα μας, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, αναμένεται να γίνει εντός του έτους και «πολύ σύντομα»). «Μπορώ να εγγυηθώ ότι θα περάσει πολύ καλά» δήλωσε, προσθέτοντας ότι «οι Έλληνες είναι υπερήφανοι για τη φιλοξενία τους».

Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε τους ιστορικούς δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών, σημειώνοντας ότι οι ιδρυτές των ΗΠΑ εμπνεύστηκαν από την αρχαία ελληνική δημοκρατία, ενώ και η ελληνική Επανάσταση επηρεάστηκε από τον αμερικανικό αγώνα για την ανεξαρτησία. Τόνισε επίσης τον γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο, τις στρατηγικές σχέσεις με το Ισραήλ και τον αραβικό κόσμο, καθώς και τη σημασία του διαδρόμου IMEC για τη σύνδεση Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης.

Σε ό,τι αφορά στην ενέργεια, ανέφερε ότι οι συμβάσεις με την ExxonMobil και τη Chevron έχουν ήδη υπογραφεί και ότι οι πρώτες ερευνητικές δραστηριότητες αναμένεται να ξεκινήσουν το πρώτο τρίμηνο του 2027. «Αν υπάρξει επιτυχία, θα πρόκειται για καθοριστική εξέλιξη για την Ελλάδα και την Ευρώπη» σημείωσε, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη σημασία της Ελλάδας ως κόμβου εισαγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και ενεργειακής τροφοδοσίας προς τις γειτονικές χώρες και την Ουκρανία.

Τέλος, αναφέρθηκε και στον ρόλο της Ελλάδας ως διαμεσολαβητή σε περιφερειακές κρίσεις, σημειώνοντας ότι διατηρεί σχέσεις εμπιστοσύνης τόσο με το Ισραήλ όσο και με αραβικές χώρες και τους Παλαιστινίους. Υποστήριξε τη λύση των δύο κρατών για το Μεσανατολικό και τόνισε την ανάγκη προόδου στο ζήτημα της Γάζας, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για ευρύτερη σταθερότητα στην περιοχή.

Κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα, οι προσδοκίες των αγορών για τον πληθωρισμό παρέμειναν καθηλωμένες στα υψηλά επίπεδα που καταγράφηκαν από την έναρξη του πολέμου, γεγονός που οδήγησε σε ραγδαία αναθεώρηση των προβλέψεων για την πορεία των επιτοκίων.

Πλέον, οι αγορές προεξοφλούν σημαντικά υψηλότερα επιτόκια τόσο στην ευρωζώνη όσο και στις ΗΠΑ, καθώς ο εναρμονισμένος πληθωρισμός τον Μάρτιο ενισχύθηκε στο 2,6% για την ευρωζώνη και στο 3,4% για την Ελλάδα. Στις ΗΠΑ η άνοδος ήταν ακόμη πιο απότομη, με τον δείκτη να «σκαρφαλώνει» στο 3,3% από το 2,4% των προηγούμενων μηνών.

Η εξέλιξη αυτή τροφοδοτήθηκε από τις τιμές της ενέργειας, οι οποίες παρέμειναν σε υψηλά, αν και ευμετάβλητα επίπεδα, ενώ στα αγροτικά προϊόντα οι τιμές διατηρήθηκαν σταθερές σε υψηλά επίπεδα λόγω του αυξημένου κόστους ενέργειας, λιπασμάτων και των διαταραχών στην προσφορά.

Στην ελληνική οικονομία, ο πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 2,9% το 2025 με τον δομικό πληθωρισμό -χωρίς να συμπεριλαμβάνονται οι ευμετάβλητες τιμές σε ενέργεια και τρόφιμα- στο 3,6%, επίπεδα που διατηρήθηκαν υψηλά και το πρώτο δίμηνο του 2026. Τον Μάρτιο, ο γενικός δείκτης αυξήθηκε στο 3,4% εξαιτίας της ενεργειακής επιβάρυνσης, ωστόσο ο δομικός πληθωρισμός σημείωσε αξιοσημείωτη επιβράδυνση στο 2,7%.

Η υποχώρηση αυτή αντανακλά τη σημαντική κάμψη των τιμών στις υπηρεσίες και τα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά, γεγονός που περιόρισε τη διαφορά του πληθωρισμού μεταξύ Ελλάδας και ευρωζώνης, καθώς στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό χώρο η άνοδος των τιμών τον Μάρτιο ήταν εντονότερη.

Παράλληλα, η κατάσταση στην αγορά εργασίας παρουσιάζει σημάδια πίεσης, με το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα να αυξάνεται στο 8,5% τον Φεβρουάριο, την ώρα που ο μέσος όρος στην ευρωζώνη κινήθηκε οριακά ανοδικά στο 6,2%.

«Σεβόμαστε απόλυτα την δικαιοσύνη και κάθε απόφασή της και συνειδητά δεν σχολιάζουμε δικαστικές κρίσεις. Το αίτημα του πρωθυπουργού εδράζεται στην ανάγκη για ταχεία διαλεύκανση όλων των πτυχών της υπόθεσης, την αποφυγή διαρροών που δημιουργούν, πολλές φορές, λάθος εντυπώσεις στην κοινωνία, αφού όσα ακούγονται ίσως να διαφέρουν από την πραγματικότητα και στην αποφυγή κατάτμησης των δικογραφιών» σχολίασε απαντώντας σε σχετική ερώτηση.

Για την νομοθετική πρωτοβουλία του υπουργείου Δικαιοσύνης, που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, ο κ. Μαρινάκης είπε: «Ο πρωθυπουργός προανήγγειλε μια νομοθετική πρωτοβουλία ανάλογη του Ν.4022/2011, ο οποίος προέβλεπε πως η ανάκριση, ο ορισμός δικασίμου και η εισαγωγή της υπόθεσης σε δευτεροβάθμιο δικαστήριο, για υποθέσεις που αφορούν κρατικούς αξιωματούχους, πολιτικούς, υποθέσεις μεγάλου κοινωνικού ενδιαφέροντος, μείζονος δημοσίου συμφέροντος και διαφθοράς, γίνονται κατ’ απόλυτη προτεραιότητα. Η διάταξη αυτή καταργήθηκε με τον αλήστου μνήμης ποινικό κώδικα για την ψήφιση του οποίου ο ΣΥΡΙΖΑ κράτησε τη Βουλή ανοιχτή λίγο πριν τις εθνικές εκλογές».

Για την οικονομική στήριξη των νοικοκυριών, καθώς υπάρχει αβεβαιότητα γύρω από την τελική έκβαση του πολέμου, ο κ. Μαρινάκης είπε: «Έχουμε τονίσει πως δεν θα αφήσουμε τους πολίτες απροστάτευτους απέναντι σε εξωγενείς κρίσεις, κάτι για το οποίο, άλλωστε, έχουμε δώσει δείγματα γραφής και στο παρελθόν».

Σε ερώτηση για την τουρκική ηγεσία που βάζει στο στόχαστρο της τη συμμαχία Ελλάδος Κύπρου και Ισραήλ, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι η Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι δύναμη ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή. «Μια δύναμη σταθερότητας που λειτουργεί με βάση τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και τους προασπίζεται. Κάθε συμφωνία και κάθε συμμαχία της χώρας μας έχει ειρηνικούς σκοπούς και δεν στρέφεται εναντίον τρίτων» σημείωσε.

«Η εξωτερική μας πολιτική διαμορφώνεται, όπως και κάθε κυρίαρχου κράτους, ανεξάρτητα και δεν δεχόμαστε υποδείξεις, ούτε οφείλουμε εξηγήσεις σε κανέναν» πρόσθεσε.

Τέλος για την περιπέτεια της υγείας του Γιώργου Μυλωνάκη, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε: «Κάθε στιγμή προσευχόμαστε ο Γιώργος Μυλωνάκης να γυρίσει σύντομα κοντά μας και πάνω απ’ όλα δίπλα στην αγαπημένη του οικογένεια. Είναι δυνατός και θα τα καταφέρει».

«Από εκεί και πέρα, έστω και με τεράστια καθυστέρηση, ας αναλογιστούν όλοι όσοι ζουν και αναπνέουν για να ‘δολοφονούν χαρακτήρες’, είτε χρησιμοποιώντας τις ‘κουκούλες’ του διαδικτύου, είτε παριστάνοντας τους σατιρικούς, είτε στο όνομα της ελευθερίας του Τύπου της οποίας κάνουν κατάχρηση, πόσο ολέθριες είναι μερικές φορές οι συνέπειες του βούρκου στον οποίο θέλουν να κυλήσουν τη χώρα» σημείωσε.