Αν και απέφυγε να δώσει λεπτομέρειες πριν τη δημόσια ανακοίνωση, ξεκαθάρισε ότι η αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους αποτελεί μέρος της πορείας προς τη λύση δύο κρατών και εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο που διασφαλίζει την ασφάλεια τόσο των Παλαιστινίων όσο και των Ισραηλινών.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός αναμένεται να παρουσιάσει το σχέδιο σε συμμάχους όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και κράτη του Αραβικού κόσμου, ενώ μέσα στην εβδομάδα θα συνεδριάσει το Υπουργικό Συμβούλιο, με αντικείμενο την κατάσταση στη Γάζα και τις επόμενες κινήσεις της βρετανικής κυβέρνησης.

Η πρωτοβουλία έρχεται σε συνέχεια των τηλεφωνικών επαφών που είχε ο Κιρ Στάρμερ το Σάββατο με τον πρόεδρο της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, και τον καγκελάριο της Γερμανίας, Μερτςμετά από τη δημόσια δήλωση του Γάλλου προέδρου για την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους.

Οι τρεις ηγέτες (Ε3) συμφώνησαν να συνεργαστούν στενά για την επεξεργασία κοινού σχεδίου που θα προωθήσει τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή. Μάλιστα, όπως ανέφερε εκπρόσωπος της Ντάουνινγκ Στριτ, στόχος είναι να ενταχθούν στη διαδικασία και άλλοι κρίσιμοι εταίροι της περιοχής.

Το Εργατικό Κόμμα είχε δεσμευτεί στο προεκλογικό του πρόγραμμα για την αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους, υπό την προϋπόθεση ότι αυτό θα γίνει στη σωστή χρονική συγκυρία και με σκοπό την προώθηση της ειρήνης.

Ο εκπρόσωπος του Βρετανού πρωθυπουργού δήλωσε τη Δευτέρα ότι οι Παλαιστίνιοι έχουν «αναφαίρετο δικαίωμα σε κρατική υπόσταση» και πως πρόκειται για «θέμα του πότε, όχι του αν» θα αναγνωρίσει το Ηνωμένο Βασίλειο την Παλαιστίνη ως κράτος.

Στο τέλος της σύσκεψης τον λόγο αναμένεται να λάβει και ο Πρωθυπουργός για να μιλήσει με βάση τα δεδομένα τα οποία θα του παρουσιαστούν, ώστε να έχουν οι πολίτες μια εικόνα.

Σε πλήρη ετοιμότητα βρίσκονται οι ένοπλες δυνάμεις προκειμένου να συνδράμουν αν απαιτηθεί με πλοία του πολεμικού ναυτικού, ελικόπτερα αλλά και μεταφορικά αεροσκάφη σύμφωνα με πληροφορίες από το Υπουργείο Άμυνας.

Σε επιφυλακή βρίσκονται και κλιμάκια της νεοσύστατης διοίκησης αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών προκειμένου να συνεισφέρουν αν τους ζητηθεί. Πρόκειται για μονάδα η οποία ιδρύθηκε μετά τον Daniel και έχει σαν στόχο την αναβάθμιση της συνδρομής των Ενόπλων Δυνάμεων σε περιπτώσεις καταστροφών όπως πυρκαγιές, σεισμοί και ακραία καιρικά φαινόμενα σαν αυτά που βίωσε η χώρα το 2023.

Τα σχέδια «Εγκέλαδος 2» και «Ταλως 2»

Το σχέδιο «Εγκέλαδος 2» που βρίσκεται σε εφαρμογή αντιμετωπίζει δύο ενδεχόμενα, το πρώτο ακραίας εκδήλωσης σεισμού με αντίστοιχες συνέπειες και το δεύτερο ηπιότερης ανάλογα με την διαβάθμιση των συνεπειών που καταγράφονται. Το σχέδιο περιλαμβάνει 4 φάσεις ενεργειών, ανάλογα με το επίπεδο απωλειών και καταστροφών που παρατηρούνται στο πεδίο.

Ταυτόχρονα τον σχεδιασμό του προχωρά και το Υπουργείο Ναυτιλίας. Όπως τονίζεται τα σχέδια επικαιροποιούνται και έχει ετοιμαστεί λίστα με πλοία που ελλιμενίζονται στα τέσσερα νησιά της περιοχής και μία ακόμη λίστα με μεγαλύτερα επιβατικά πλοία που αν χρειαστεί θα ενεργοποιηθούν για την περίπτωση της εκκένωσης.

Προβληματίζουν τα μεγέθη των σεισμών

Άλλες τρεις σεισμικές δονήσεις μεγέθους 4,3, 4 και 4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ καταγράφτηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας —με αντίστροφη χρονολογική σειρά στις 04:21, στις 04:16 και στις 01:50— στον θαλάσσιο χώρο από 18 ως 24 χιλιόμετρα νότια-νοτιοδυτικά της Αμοργού, σύμφωνα με δεδομένα που έδωσε στη δημοσιότητα το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου της Αθήνας.

Και οι τρεις σεισμοί χαρακτηρίζονται «ασθενείς» από το Ινστιτούτο.

Χθεσινή ανακοίνωση της Διεπιστημονικής Επιτροπής Διαχείρισης Κινδύνων και Κρίσεων του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου (ΕΚΠΑ), επισήμανε πως στο ηφαιστειακό σύμπλεγμα της Σαντορίνης έχουν καταγραφτεί από τον Ιούνιο «πάνω από 2.500» σεισμικές δονήσεις και ακόμη πως «η εικόνα που παρουσιάζει η σεισμική δραστηριότητα δεν αποκλείεται να έχει χαρακτηριστικά προσεισμικής ακολουθίας».

Τι λένε οι επιστήμονες

Ο καθηγητής Λιθόσφαιρας, Σεισμολογίας και Εφαρμοσμένης Γεωφυσικής του ΑΠΘ, Κώστας Παπαζάχος, χαρακτήρισε «δύσκολη» τη σεισμική ακολουθία στη Σαντορίνη. Αρχικά έκανε λόγο για «φαινόμενο πρωτόγνωρο για τα δεδομένα του ελλαδικού χώρου, διότι δεν έχουμε έναν κύριο σεισμό, έχουμε μία ακολουθία από πολλούς σεισμούς», ενώ στη συνέχεια εξήγησε πως η περιοχή έχει διάφορα ενεργά ρήγματα και «τις επόμενες ημέρες θα μπορούμε να δούμε πιο ξεκάθαρα ποιο ρήγμα έχει ενεργοποιηθεί».

Ο γεωλόγος – σεισμολόγος στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, Θανάσης Γκανάς, αναφέρει ότι τα επόμενα 24ωρα θα δείξουν αν η σεισμική ακολουθία σε Σαντορίνη και Αμοργό θα φέρει έναν κύριο σεισμό κοντά στα 6 ρίχτερ ή θα συνεχιστεί ως έχει, πρόκειται, δηλαδή, για σμηνοσειρά σεισμών. Υποστηρίζει ότι από τα σεισμολογικά δεδομένα προκύπτει ότι οι σεισμοί είναι όλοι τεκτονικοί και δεν υπάρχει σεισμός ηφαιστειακός.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας και Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών και πρόεδρο του ΟΑΣΠ, Ευθύμιο Λέκκα, ένας μεγαλύτερος σεισμός, της τάξεως των 5,5 ρίχτερ, «ίσως σηματοδοτούσε μια έναρξη της μείωσης της σεισμικής δραστηριότητας», εκτιμώντας ότι ο σεισμός των 5 ρίχτερ, που σημειώθηκε χθες το μεσημέρι στα ανοιχτά της Αμοργού, δεν ήταν ο κύριος σεισμός.

«Το σενάριο των 6 ρίχτερ και πάνω συγκεντρώνει μικρές πιθανότητες. Οι κάτοικοι στη Σαντορίνη πρέπει να νιώθουν ασφαλείς. Αυτοί οι σεισμοί γίνονται σε βάθος 15 χιλιομέτρων», είπε ο κ Λέκκας.

Συνεχίζεται το κύμα φυγής

Την ίδια ώρα που το φαινόμενο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, εκατοντάδες είναι ο κόσμος που φεύγει από το νησί με δρομολόγια πλοίων και με πτήσεις προς Αθήνα. Πλοία και αεροπλάνα αναχωρούν με μεγάλη πληρότητα, με τους πολίτες να εκφράζουν φόβους για την εξέλιξη του φαινομένου. Για την εξυπηρέτηση των εκατοντάδων ταξιδιωτών, οι αεροπορικές εταιρείες προσθέτουν επιπλέον δρομολόγια.

Σύμφωνα με πληροφορίες πάνω από 10.000 άνθρωποι έχουν ήδη εγκαταλείψει το νησί.

«Έχουμε Χριστούγεννα, φεύγει το 2023 και για άλλο ένα χρόνο σηκώνουμε τα χέρια ψηλά με τους ‘εγκλωβισμένους ενήλικες’ και ‘τα παρκαρισμένα παιδιά’ στα νοσοκομεία, εξ αιτίας της απουσίας κράτους πρόνοιας. Εκτιμάται ότι οι εγκλωβισμένοι ενήλικες είναι πάνω από 500 και τα παρκαρισμένα παιδιά πάνω από 70 σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας. Αύριο, μπορεί να είναι περισσότεροι ή λιγότεροι. Οι αριθμοί μπορεί να αυξομειώνονται, αλλά το μείζον κοινωνικό πρόβλημα παραμένει», τονίζουν οι εκπρόσωποι των εργαζόμενων στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας.

Τα περίπου 500 ενήλικα άτομα που νοσηλεύονται στα νοσοκομεία και αρνούνται τα Χριστούγεννα να πάρουν εξιτήριο, παρότι δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα υγείας, προτιμούν να περάσουν τις γιορτές στη ζεστασιά του νοσοκομείου, παρά να μείνουν άστεγοι.

«Είναι τραγική ειρωνεία», τονίζουν οι εκπρόσωποι της ΠΟΕΔΗΝ, επισημαίνοντας ότι «δεν υπολογίζουμε ότι καταλαμβάνουν κρεβάτια στα νοσοκομεία σε παθολογικές,  πνευμονολογικές κλινικές που είναι άκρως απαραίτητα λόγω της έξαρσης των ιώσεων και της ανάπτυξης ράντζων. Σημασία έχει ότι έχουμε ανθρώπους που  αρνούνται να πάρουν εξιτήριο γιατί δεν έχουν πού να πάνε τέτοιες γιορτινές ημέρες.  Είτε δεν έχουν καν σπίτι, αλλά και εάν έχουν, είναι κομμένο το  ηλεκτρικό ρεύμα, επειδή δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν το λογαριασμό ή η σύνταξη ή το προνοιακό επίδομα δεν φθάνει για φαγητό… Απελπιστικές καταστάσεις.

Προσπαθούν οι υποστελεχωμένες κοινωνικές υπηρεσίες των νοσοκομείων να βρουν λύση με δημόσιες υπηρεσίες, με παρόχους ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά συναντούν τείχος.

Οι  δημόσιες προνοιακές μονάδες φιλοξενίας ηλικιωμένων έχουν εκατοντάδες θέσεις που δεν λειτουργούν εξ αιτίας της έλλειψης προσωπικού. Η λίστα αναμονής για φιλοξενία σε δημόσια προνοιακή δομή υπερβαίνει το ένα έτος.

Οι ιδιωτικές μονάδες για φιλοξενία που απευθύνονται οι κοινωνικές υπηρεσίες  των νοσοκομείων ζητάνε πάνω από 700 ευρώ το μήνα. Η σύνταξη ή το επίδομα είναι πολύ πιο χαμηλά.. Απόγνωση… Πολύ σωστά δεν τους πετάμε στο δρόμο με εξιτήριο και παραμένουν στα νοσοκομεία νοσηλευόμενοι πολύ καιρό. Τουλάχιστον, θα έχουν ζεστασιά και φαγητό τα Χριστούγεννα», τονίζουν.

Παιδιά παρκαρισμένα στα Παιδιατρικά Νοσοκομεία

Περίπου 70 παιδιά θα περάσουν τα Χριστούγεννα στα παιδιατρικά νοσοκομεία και τις παιδιατρικές κλινικές των νοσοκομείων, χωρίς να έχουν απολύτως κανένα πρόβλημα υγείας.

«Είχαν την ατυχία να γεννηθούν σε προβληματικό, κακοποιητικό περιβάλλον και με εισαγγελική εντολή βρέθηκαν για λίγες ώρες στα νοσοκομεία για εξετάσεις και παραμένουν παρκαρισμένα επί μήνες, λόγω  έλλειψης προνοιακών μονάδων», εξηγεί ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μ. Γιαννάκος.

«Δεκάδες θέσεις φιλοξενίας των δημόσιων προνοιακών μονάδων είναι κλειστές λόγω ελλείψεων προσωπικού. Και οι ιδιωτικές μη κερδοσκοπικές σφυρίζουν αδιάφορα.

Δεν θέλουμε αυτές τις γιορτινές ημέρες να το εξετάσουμε το ζήτημα από τη πλευρά της  δεδομένης ανάγκης για παιδιατρικά νοσοκομειακά κρεβάτια τώρα ειδικά με την έξαρση των ιώσεων.

Δεν το βλέπουμε από την αναστάτωση που προκαλούν άθελά τους στη λειτουργία των νοσοκομείων. Την παραβατική συμπεριφορά που εμφανίζουν εξ αιτίας του ακατάλληλου περιβάλλοντος που ζουν. Τα δεκάδες έγγραφα που έχουμε στη διάθεσή μας από προϊσταμένους τμημάτων για την ασφάλεια  και την συμπεριφορά, των παιδιών, την αναστάτωση που προκαλούν.

Αυτές τις γιορτινές ημέρες θέλουμε να μιλήσουμε για την τύχη  αυτών παιδιών. Παιδιά χωρίς πρόβλημα υγείας κακοποιούνται δεύτερη φορά από το κράτος εγκαταλειμμένα με εισαγγελική εντολή στα νοσοκομεία. Χωρίς τη δυνατότητα αναδοχής και υιοθεσίας. Χωρίς τη δυνατότητα να πάνε σχολείο. Χωρίς τη δυνατότητα να χαρούν τα Χριστούγεννα. Χωρίς τη δυνατότητα να πουν τα κάλαντα στη γειτονιά τους ή σε οργανωμένες παραστάσεις που θα συμμετείχαν σε προνοιακές μονάδες.

Τελικά τα κάλαντα από αυτά τα παιδιά θα τα ακούσουμε εμείς. Με ευχαρίστηση θα τους προσφέρουμε δώρα τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά από το υστέρημά μας. Κρίμα για την απουσία του κράτους πρόνοιας. Εμείς θα προσφέρουμε την ζεστασιά που δικαιούνται. Δεν είναι όνειδος όμως για το κράτος πρόνοιας  όλα αυτά; Θα κάνουμε κάτι να μπει ένα τέλος;» θέτει το ερώτημα ο κ. Γιαννάκος.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Ίσως είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα. Αντί απαντήσεων επιχειρείται αποπροσανατολισμός και παραπλάνηση της κοινής γνώμης, με επικοινωνιακά τερτίπια και πόλεμο ετυμολογίας σχετικά με την έννοια της λέξης “τηλεδιοίκηση”.

Η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας σήμανε την λήξη του πένθους και την επανεκκίνηση της πολιτικής αντιπαράθεσης, ενώ δια της συνεντεύξεως του πρωθυπουργού στον Σταύρο Θεοδωράκη μάθαμε, φευ, και την ημερομηνία των εκλογών, με κεντρικό διακύβευμα “ποιός μπορεί καλύτερα να αλλάξει το “βαθύ” και “αναχρονιστικό” κράτος”.

Η κυβέρνηση είναι πολλαπλώς εκτεθειμένη και εκτέθηκε περαιτέρω με την –τι …φαεινή ιδέα– “καταδρομική” αποστολή του υφυπουργού Μιχ. Παπαδόπουλου (προσοχή: κατά βάση αρμόδιος για τον …ΚΟΚ, τον μηχανοκίνητο αθλητισμό κ.α) στο σταθμαρχείο της Λάρισας, εις απάντηση της επίσκεψης του Αλέξη Τσίπρα στο ερείπιο της κεντρικής τηλεδιοίκησης.

Τα ερωτήματα σαφή αλλά μετέωρα:

–Πέραν της αδιαμφισβήτητης και προφανούς εγκληματικής αμέλειας του σταθμάρχη, θα σώζονταν οι ανθρώπινες ζωές εάν λειτουργούσε η κεντρική τηλεδιοίκηση στη Λάρισα; Οι ειδικοί απαντούν κατηγορηματικά “ναι”, η κυβέρνηση παραπέμπει στην “αυτόματη χάραξη” μέσω του πίνακα τοπικού ελέγχου, τον οποίο “βαφτίζει” …τηλεδιοίκηση.

–Υπήρχε μέχρι το 2019 (που τέθηκε εκτός λειτουργίας από πυρκαγιά) κεντρική τηλεδιοίκηση; Η απάντηση είναι επίσης “ναι”, αν και είναι εν μέρει σωστή η επισήμανση πώς και μέχρι τότε υπολειτουργούσε λόγω άλλης πυρκαγιάς που είχε προηγηθεί από το 2015. Όμως, όπως αποδείχθηκε και από φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν, κεντρική τηλεδιοίκηση (με μεγάλους πίνακες ελέγχου, υπολογιστές και ομάδα εποπτών) υπήρχε. Γιατί, λοιπόν, το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών δεν επιδιόρθωσε τις βλάβες και δεν έθεσε σε λειτουργία την κεντρική τηλεδιοίκηση Λάρισας επί 4 χρόνια; Αυτή που τώρα, μετά την τραγωδία, υπόσχεται πως θα έχει έτοιμη τον προσεχή Σεπτέμβριο;

–Φταίνε οι προηγούμενες κυβερνήσεις και ειδικότερα η προηγούμενη; Ναι, στον βαθμό που θα μπορούσε να υλοποιηθεί ταχύτερα η σύμβαση 717. Όμως, οι ευθύνες αυτές δεν αφορούν στο δυστύχημα και κυρίως στο γεγονός ότι η τηλεδιοίκηση που (υπό;)λειτουργούσε μέχρι το 2019 εγκαταλείφθηκε στη συνέχεια, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αποτραπεί το “ανθρώπινο σφάλμα”.

–Ήταν ανεκπαίδευτος και άπειρος ο σταθμάρχης; Κατηγορηματικά, ναι. Πέραν, όμως, της νοοτροπίας και των “συναλλαγών” εντός του ΟΣΕ, ποιοί φέρουν την ευθύνη για την πρόσληψη, την ελλιπή εκπαίδευση και την τοποθέτησή του;

• Για όλα τα παραπάνω, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση δίνουν διαφορετικές (αντιφατικές) απαντήσεις, ετυμολογούν διαφορετικά τις λέξεις και διαβάζουν διαφορετικά ακόμα και τα επίσημα έγγραφα. Οι νοήμονες, ωστόσο, μπορούν να καταλάβουν.

Τούτων δοθέντων, μπορεί να αλλάξει αυτό το “βαθύ” κράτος; Ας συμφωνήσουμε πρώτα πώς πρέπει να αλλάξει. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως μόνο εκείνη μπορεί να το κάνει, δεν απαντά, όμως, στο ουσιαστικό που εγείρει θέμα αξιοπιστίας: γιατί δεν το έκανε επί τέσσερα χρόνια; Ιδιαίτερα, όταν υποτίθεται πως το είχε πολύ ψηλά στην προεκλογική της ατζέντα και το υλοποίησε (;;;) δια του “επιτελικού κράτους” που εφάρμοσε όταν ανέλαβε την εξουσία;

Το πλήγμα στην διαχειριστική της επάρκεια, που αποτέλεσε την κορωνίδα του στέμματος, είναι πολύ σοβαρό, ο τρόπος, δε, που προσπαθεί να διαχειρισθεί τις ευθύνες της για την τραγωδία την πλήττει ακόμα περισσότερο. Και γίνεται πιο περίπλοκο όταν συνδυάζεται με το “προαπαιτούμενο” που θέτει για αυτοδυναμία. Με ισχυρή αυτοδυναμία και με εξασθενημένη αξιωματική αντιπολίτευση δεν κυβέρνησε επί τέσσερα χρόνια δίχως να μπορέσει να εκσυγχρονίσει αυτό που τώρα αποκαλεί “βαθύ και αναχρονιστικό κράτος” και του αποδίδει τις “παθογένειες” που οδήγησαν στην τραγωδία;

Όταν, δε, η πλειοψηφία των πολιτών -κατά τις δημοσκοπήσεις- προκρίνουν τις κυβερνήσεις συνεργασίας και όταν είναι απολύτως λογικό πως απαιτούνται συνεννόηση και ομοθυμία για τόσο βαθιές και δομικές αλλαγές, η απαίτηση για αυτοδυναμία αποκτά χαρακτηριστικά προσβολής της ίδιας της κοινωνίας.

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει καμία μαγική συνταγή ή κάποια ξεκάθαρη στρατηγική ώστε να αλλάξει το κράτος. Και πρέπει, ιδιαίτερα τώρα, να προτείνει συγκεκριμένα μέτρα αναδιάρθρωσης της δημόσιας διοίκησης: στο δίλημμα “περισσότερο ή λιγότερο κράτος”, πρέπει να απαντήσει πειστικά για αποτελεσματικότερο κράτος.

Σεραφείμ Κοτρώτσος

Ήταν ένα γεγονός που διέτρεξε οριζόντια όλες τις γενιές. Από τους νέους που ταυτίστηκαν με τους φοιτητές που έχασαν τη ζωή τους, μέχρι τους γονείς και τους παππούδες και τις γιαγιάδες που είδαν στα πρόσωπα των νεκρών και τα δικά τους παιδιά και εγγόνια.

Τούτων δοθέντων είναι απολύτως λογικό να διαπιστώνει η MRB (στην μέτρηση που παρουσίασε για το Open) ότι “το 55,6% δηλώνουν ότι θα τους επηρεάσει αρκετά/πολύ το δυστύχημα των Τεμπών στον τρόπο που θα επιλέξουν το κόμμα που θα ψηφήσουν στις επόμενες εκλογές”.

Με χαίνουσες τις πολιτικές πληγές της ακρίβειας και αισχροκέρδειας, της εγκληματικότητας, των ανισοτήτων, του διαλυμένου ΕΣΥ –παρά τα “μαθήματα” της πανδημίας– και άλλων πολύ σοβαρών προβλημάτων, η κυβέρνηση αλλάζει άρδην πεδίο άσκησης της πολιτικής της και καλλιεργεί πολιτικό και εκλογικό αφήγημα σχετικά με την ανάγκη εκ βάθρων αλλαγής του “βαθέως και αναχρονιστικού κράτους”. Ακούγεται βολικό, αλλά είναι λογικό.

Βολικό, επειδή διαχέει τις ευθύνες (εκτός από τις καταφανείς και ερευνώμενες από τους εφέτες ανακριτές και εισαγγελείς των σταθμαρχών και επιθεωρητών) από τις αμέλειες και παραλείψεις του υπουργού Καραμανλή, των υφυπουργών του, των διορισμένων διοικήσεων του ΟΣΕ και της ΕΡΓΟΣΕ και εν τέλει της ίδιας της κυβέρνησης ως πολιτικό σύνολο, στην διαχρονικότητα ενός ξεχαρβαλωμένου κράτους που διοικήθηκε από διαφορετικές κυβερνήσεις όλων των κομμάτων. Έτσι, στον ίδιο καμβά ευθυνών μπαίνουν ο εκσυγχρονισμός του Σημίτη, η επανίδρυση του κράτους του Καραμανλή, ο αρχικός μεταρρυθμιστικός οίστρος του Παπανδρέου, το επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη αλλά και η τετραετία Τσίπρα.

Τα πτωχά μαθηματικά της πολιτικής συνευθύνης συμψηφίζουν τα 19 από τα 23 χρόνια- μετά το 2000 που άρχισε να σχεδιάζεται και να υλοποιείται το σύστημα τηλεδιοίκησης των σιδηροδρόμων- με τα 4 του τρίτου μνημονίου του Τσίπρα.

Είναι, όμως, και λογικό, διότι το έχει ανάγκη η κυβέρνηση για να φτάσει στις εκλογές σε ένα θολό τοπίο όπου “όλοι φταίνε”.

Δυστυχώς, όμως, όσο κι αν ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθεί να εξηγήσει πως είναι άδικη, αβάσιμη και αστήρικτη μία τέτοια εξίσωση ευθυνών (όπως είπε στην συνέντευξή του στο Mega), σε μία κρίσιμη μερίδα του εκλογικού σώματος, και κυρίως στους νέους, διαμορφώνεται μία συμφωνία με την αντίληψη φταίει εν συνόλω και εν χορώ το πολιτικό σύστημα και ακόμα περισσότερο τα κόμματα που κυβέρνησαν.

Έτσι, το εύρημα της MRB ότι περίπου 6 στους 10 θα φτάσουν στις κάλπες με ανεξίτηλη την εικόνα της τραγωδίας και η ψήφος τους θα επηρεαστεί από αυτήν δεν οδηγεί τυφλά στην εκλογική έκφραση οργής κατά της κυβέρνησης. Στρέφεται -σε μικρότερο, βεβαίως, βαθμό- και προς “όλους”, αρκετοί, δε, θα επιλέξουν στη βάση του ποιός μπορεί να ανατρέψει και να επαναθεμελιώσει αυτό το κράτος που κόβει το νήμα της ζωής πολλών ανθρώπων, ή καταστρέφει (με άλλους τρόπους) τις ζωές άλλων.

Αυτή η αντίληψη αφορά, φυσικά, πρωτίστως την κυβέρνηση, η οποία απέτυχε οικτρά να οιοδομήσει ένα ασφαλές κράτος και περιορίστηκε μόνο στις οριακές βελτιώσεις της ψηφιακής έκδοσης πιστοποιητικών, εξουσιοδοτήσεων και διπλωμάτων οδήγησης. Το επιτελικό κράτος κατέληξε ένα ξεχαρβαλωμένο και, όπως φωνάζουν οι νέοι στις διαδηλώσεις, “δολοφονικό” κράτος.

Προκύπτει, λοιπόν, το ερώτημα “ποιός και πώς μπορεί να το αλλάξει”. Δίλημμα που θέτει η κυβέρνηση, δίλημμα στο οποίο καλείται να τοποθετηθεί και η αξιωματική αντιπολίτευση. Για τον Αλέξη Τσίπρα το ζητούμενο γίνεται ακόμα πιό κρίσιμο, καθώς –σύμφωνα με την μέτρηση της MRB– πλησιάζει σε απόσταση αναπνοής, ή και ξεπερνά τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε κοινωνικά θέματα μεγάλους ειδικού εκλογικού βάρους (ακρίβεια, κοινωνική πρόνοια, διαφθορά, κράτος δικαίου κ.ά).

Πρέπει να απαντήσει γρήγορα εάν πράγματι μπορεί να καταπολεμήσει τις νοοτροπίες και αγκυλώσεις αυτού του αναχρονιστικού κράτους, παρότι, είναι αλήθεια, είναι δημιούργημα των πανίσχυρων μονοκομματικών κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης.

Επ΄ αυτού οφείλει να αναδείξει γρήγορα αφήγημα και σχέδιο για την αναγέννηση του κράτους (από τις υποδομές μέχρι τις νοοτροπίες), δεν αρκεί η καταγγελία των εγκληματικών αμελειών άλλων. Και αυτό το σχέδιο χρειάζεται επιστημονική τεκμηρίωση από ειδικούς και πολιτική εκπροσώπηση από πρόσωπα που απέχουν από τις αιτίες και το πολιτικό υπόστρωμα που τις κατέστησαν διαχρονικές.

Δεν φτάνει μία “προοδευτική διακυβέρνηση”, ακόμα περισσότερο επειδή αυτή προσκαλεί (και) το ΠΑΣΟΚ που μπορεί να κρύβεται στο τεχνητό απυρόβλητο που δημιουργεί το ίδιο και εμφανίζεται ως προϊόν πολιτικής παρθενογέννεσης, είναι ωστόσο κρίκος της παλαιάς αλυσίδας αναχρονισμού. Χρειάζεται, ως εκ τούτου, επειγόντως να προβληθεί εκείνη η ομάδα που μπορεί, και πολιτικά, και τεχνοκρατικά, να εγγυηθεί κάτι τέτοιο. Πρόσωπα με βιογραφικά, νεότερα σε ηλικία, και όσο το δυνατόν περισσότερο ακομμάτιστα…

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

Πρόκειται για την ίδια αιτιολόγηση του κρατικού αιφνιδιασμού και της ανεπάρκειας πρόληψης και παρέμβασης που ακούστηκε κατά την διάρκεια της πανδημίας. “Πόσα λεωφορεία να έχουμε”, αναρωτήθηκε προ μηνών αρμόδιος υπουργός, για να συμπληρώσει: “και να είχαμε χίλια λεωφορεία παραπάνω, τι θα τα κάναμε σε άλλους καιρούς; Θα τα αφήναμε στα αμαξοστάσια;”.

‘Η την άλλη με τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Τι θα τις κάνουμε τις “πλεονάζουσες” ΜΕΘ όταν παρέλθουν τα πανδημικά κύματα;

Είναι εκκωφαντικά δείγματα μιας συγκεκριμένης νοοτροπίας που διέπει δυστυχώς τον κρατικό μηχανισμό- ανεξαρτήτως κυβερνήσεως. Η δικαιολογία περί “ιστορικού χιονιά”, ή “της χειρότερης κακοκαιρίας της 12αετίας” ενισχύουν την άποψη πως η Ελλάδα έχει μάθει να ζει μόνο την άνοιξη και το καλοκαίρι και προσεύχεται οι κακοκαιρίες, οι βροχοπτώσεις, οι πλημμύρες, οι χιονιάδες και οι παγετοί να προσπερνούν χωρίς ανθρώπινες απώλειες για να μην χρεώνονται οι κυβερνήσεις την απουσία προνοητικότητας και προετοιμασίας.

Μόνο που η φύση γελάει όταν οι κυβερνήσεις κάνουν σχέδια επί χάρτου. Διότι αυτό που αρνούμαστε ακόμα να κατανοήσουμε είναι πως βρισκόμαστε ήδη σε εποχές που η κλιματική αλλαγή και οι πανδημίες δεν θα είναι “ακραία” φαινόμενα αλλά φαραωνικά και οδυνηρά γεγονότα που θα συμβαίνουν ολοένα και συχνότερα.

Καμία δικαιολογία δεν ευσταθεί για μεγάλες περιοχές της πρωτεύουσας που έχουν μείνει χωρίς ηλεκτροδότηση επειδή, απλώς, πέφτουν δένδρα και κόβουν τα καλώδια. Ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στον ΔΕΔΗΕ ήταν σαφής: “Το έχουμε επισημάνει πολλές φορές, υπάρχει μεγάλη έλλειψη προσωπικού”. Καμία δικαιολογία δεν υφίσταται όταν οι εταιρείες που έχουν αναλάβει -έναντι αδρού αντιτίμου διοδίων- την διαχείριση των εθνικών οδών δεν πράττουν τα δέοντα και προβλεπόμενα (με ρήτρες που σπανίως ενεργοποιούνται) από τις συμβάσεις. Καμία δικαιολογία δεν υφίσταται όταν κλείνουν κεντρικές αρτηρίες της πρωτεύουσας, όταν ακινητοποιούνται οι συρμοί επειδή δεν έχουν αντικατασταθεί οι αντιστάσεις τροφοδότησης με ρεύμα, όταν τα εκχιονιστικά εμφανίζονται μόνο για να κάνουν “παρέλαση” στο Κολωνάκι και εγκαταλλείπουν ολόκληρες γειτονιές.

Η επένδυση, όμως, σε εργαζόμενους, μέσα και υποδομές δεν θεωρείται συνάδουσα με την αντίληψη του “value for money” που έχουν οι υπεύθυνοι. Όπως δεν συνάδει με την πρόσληψη περισσότερων γιατρών και νοσηλευτών, ή με περισσότερα λεωφορεία και περισσότερους οδηγούς.

Η “ωδή στο ΔΝΤ” που μονότονα ακούστηκε στα χρόνια των μνημονίων για το Δημόσιο των τεμπέληδων, ο κοινωνικός αυτοματισμός που σκοπίμως προκλήθηκε για οτιδήποτε είναι δημόσιο και “κοινωφελές”, η στρέβλωση περί του τι είναι “παραγωγικό” και τι όχι, έχει οδηγήσει γενικότερα σε ένα κράτος μερικής λειτουργίας. Και όσοι αβίαστα και απερίσκεπτα κατηγορούσαν το Δημόσιο, τότε, τώρα καταγγέλουν την απουσία του Κράτους!

Ανάλογα φαινόμενα παρατηρούνται είναι αλήθεια και σε άλλες χώρες, η Ελλάδα βεβαίως τα βιώνει ακόμα εντονότερα.

Κι έρχονται οι πανδημίες και τα έντονα καιρικά φαινόμενα για να αποδείξουν πόσο ανόητες και εκτός πραγματικότητας είναι αυτές οι αναλύσεις.

Φωτό: Eurokinissi