Όταν τέθηκε το ερώτημα από τον κ. Κοτρώτσο, αν ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να κερδίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, υπενθυμίζοντας τις απανωτές ήττες του πρώην πρωθυπουργού σε εθνικές, ευρωεκλογές και περιφερειακές αναμετρήσεις, ο κ. Μαραντζίδης απάντησε:

«Ο Τσίπρας θα χάσει όσες φορές χρειάζεται για να κερδίσει τον Μητσοτάκη, γιατί οι χαρισματικοί ηγέτες δεν μετρώνται με τις ήττες αλλά με τις μεγάλες νίκες».

Ο καθηγητής παρέθεσε ως παράδειγμα τις τρεις ήττες του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Μητσοτάκη, υπογραμμίζοντας ότι τελικά τον κέρδισε στην τέταρτη μονομαχία τους.

Όπως εξήγησε, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πόσες φορές έχεις χάσει, αλλά αν έχεις μάθει από τις ήττες σου και είσαι αποφασισμένος να κερδίσεις όταν έρθει η στιγμή.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ρωτήθηκε για τους δασμούς του Ντόναλντ Τραμπ, και για τη δήλωσή του ότι «αν δεν γυρίσει ο πλανήτης ανάποδα το 2025 και το 2026» τότε θα δοθεί το κοινωνικό μέρισμα σε αυτούς που το έχουν ανάγκη.

Συνεχίζοντας ειπε πως «βρισκόμαστε σε μια ιδιαίτερα ταραχώδη περίοδο» και «καμία χώρα δεν βρίσκεται μέσα σε προστατευτική γυάλα». Η κυβέρνηση -πρόσθεσε- παρακολουθεί συνεχώς τις εξελίξεις και προσπαθεί να κάνει το καλύτερο δυνατό.

«Βλέπετε όμως πώς επηρεάζονται αγορές και μεγαλύτερες οικονομίες από αυτές τις αναταράξεις, που ελπίζω και εύχομαι να κρατήσουν για λίγο χρονικό διάστημα αλλά δεν μπορώ να το εγγυηθώ», σημείωσε ο κ. Χατζηδάκης ενώ για το κοινωνικό μέρισμα είπε πως θέλει να κρατήσει την επιφύλαξη «για να έχουμε καθαρούς λογαριασμούς με τους πολίτες». Σημείωσε όμως ότι λόγω του περιορισμού της φοροδιαφυγής που φέρνει περισσότεροι έσοδα στα ταμεία του δημοσίου και λόγω της ανάπτυξης, έχει δημιουργηθεί ένα πλεόνασμα το οποίο θα μεταφραστεί σε κοινωνικό μέρισμα.

«Όλα αυτά θα ισχύσουν το 2025 και το 2026 αναλόγως των εξελίξεων ο κόσμος θα δει τις προσπάθειές του και τις προσπάθειες της κυβέρνησης να γυρνούν στην τσέπη των πολιτών», ανέφερε και συμπλήρωσε ότι είναι σημαντική η προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση για συνεχή μείωση φόρων. «Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν, μέχρι εκεί που μπορούμε θα πάμε και θα πάμε γιατί εφαρμόζουμε μία πολιτική κοινής λογικής», είπε.

Ερωτηθείς για τη μορφή που θα έχει η νέα μείωση φόρων, είπε πως «όποια μορφή κι αν έχει θα αφορά όλους. Θα σταθμίσουμε τι μπορεί να μοιραστεί και τι επιτρέπουν οι ευρωπαϊκοί δημοσιονομικοί κανόνες να μοιράσουμε». Τόνισε ότι δεν μπορεί να γίνει πιο συγκεκριμένος. «Και δεοντολογικά δεν είναι σωστό αυτό, να ξυπνήσουμε αύριο το πρωί και να δούμε τίτλους ότι θα δοθεί αυτό, θα δοθεί το άλλο…».

Ο κ. Χατζηδάκης είπε ακόμη πως «θα έρθει νομοσχέδιο για τα τρένα με το μοντέλο ΔΕΗ για την ασφάλεια του ΟΣΕ και το προσωπικό». Ακόμη, εξήγησε πως τα «ήρεμα νερά» με την Τουρκία βοηθούν στην ανάπτυξη του τουρισμού.

«Καρφιά» σε Κωνσταντοπούλου

«Η Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι μια επανάληψη πολιτικής μίσους και επιθετικού λόγου», υπογράμμισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόσθεσε ότι ο ίδιος δεν θα αντιδρούσε στις τοποθετήσεις της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας καθώς από ένα σημείο και έπειτα «βλέπουμε ότι επαναλαμβάνονται τα ίδια πράγματα». «Δεν υποτιμώ την κυρία Κωνσταντοπούλου, απλά λέω πώς εγώ θα είχα τοποθετηθεί. Οι Έλληνες πολίτες θα κρίνουν αν θέλουν τέτοια λύση», συμπλήρωσε.

Το… δαχτυλίδι της διαδοχής

Αναφορικά με την κατάσταση στα κόμματα της αντιπολίτευσης, σημείωσε: «Δεν μπορούμε να διαλέξουμε, οι αντίπαλοί μας διαλέγουν το μέλλον τους. Εάν το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν βρεθεί σε μία α ή β κατάσταση, αυτό δεν είναι δική μας στρατηγική ή απόφαση».

Ανέφερε επίσης πως «πρέπει και να μιλάμε για το μέλλον, αφού οι πολίτες θέλουν καλύτερες δουλειές και καλύτερους μισθούς. Εμείς πρέπει να αυξάνουμε τους μισθούς στο μέτρο των αντοχών της οικονομίας. Με μας γίνονται σταθερά βήματα μπροστά και μπορεί να γίνουν κι άλλα, με τους άλλους φοβάμαι ότι θα υπάρξουν τα φαινόμενα που ζήσαμε την περασμένη δεκαετία».

Είπε ακόμη πως κανένα ακόμα θέλει να συνεργαστεί με άλλα και αυτό το πλήρωσε και ο ΣΥΡΙΖΑ με την απλή αναλογική. «Κανείς δεν συνεργαζόταν με κανέναν, πρέπει κάποια στιγμή και στη χώρα μας να αποκτήσει το πολιτικό σύστημα ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά. Ο στόχος μας είναι η αυτοδυναμία. Στην Ελλάδα έχει αποδειχτεί ότι οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις λειτουργούν καλύτερα».

Σε ερώτηση για το αν ισχύει αυτό που λέγεται ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε ουσιαστικά το δαχτυλίδι της διαδοχής με την «αναβάθμιση» του Κωστή Χατζηδάκη, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης απάντησε: «Έψαξα για δαχτυλίδια στο γραφείο με αλλά δεν βρήκα. Το μόνο δαχτυλίδι που έχω είναι αυτό εδώ, είναι από το γάμο μας με τη σύζυγό μου. Δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα, εκείνο που πρέπει να ξέρετε είναι ότι η Νέα Δημοκρατία έχει ένα αρχηγό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο οποίος δεν είναι μόνον νέος, έχει κερδίσει τις εκλογές του 2019 δύο φορές του 23. Ακόμα και τώρα θεωρείται μακράν ο καταλληλότερος και δεν βλέπω να έχει καμία διάθεση να φύγει. Θα είναι παρών στη μάχη του 2027. Ο καινούργιος ρόλος που μου ανατίθεται είναι και δύσκολος ρόλος ειδικά σε αυτή τη συγκυρία. Έχω μόνο να επικεντρωθώ στη δουλειά μου. Κάθε πολιτικός έχει φιλοδοξίες αλλά αυτό είναι το καθήκον μου. Έχω ένα παιδί 7 ετών και θέλω όπως και όλα τα παιδιά να μπορέσει να ζήσει σε μία χώρα με προοπτική και ευκαιρίες. Δεν θέλω οι προσπάθειές μας να πάνε στράφι».

Αναλυτικά η συνέντευξη:

Παραλληλίζοντας τον ανασχηματισμό με τη διαδικτυακή χιουμοριστική ρήση «στάζει το ταβάνι και οι ένοικοι αλλάζουν θέση στα έπιπλα» η Ό. Γεροβασίλη  σημείωσε ότι «το μήνυμα των πολιτών δεν ελήφθη από τον πρωθυπουργό.  Η ιστορική κατακρήμνιση των ποσοστών της κυβέρνησης μεταφράστηκε ως ανάγκη επιτάχυνσης των μεταρρυθμίσεων και όχι ως ανάγκη αλλαγής πολιτικής και νοοτροπίας διακυβέρνησης. Κάτι που διακρίνεται ακόμη και στα πρόσωπα τα οποία είτε δεν άγγιξε ή επέλεξε να επιβραβεύσει κρατώντας τα στο υπουργικό σχήμα  από άλλα πόστα».   

Εκλογική επίδοση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

 «Σε αυτές οι εκλογές νικητής ήταν η αποχή. Ο βασικός στόχος μας εκπληρώθηκε, μίκρυνε η ψαλίδα και παραμείναμε στη δεύτερη θέση. Κανείς δεν πανηγύρισε για τούτο. Όμως το γεγονός ότι οι πολίτες μας κράτησαν στη θέση της αξιωματική αντιπολίτευσης  σημαίνει ότι εναποθέτουν ελπίδα πάνω μας».

Κεντροαριστερά

«Το αίτημα του κόσμου ήταν ένα σε όλη την προεκλογική περίοδο. ‘Κάντε κάτι να φύγει ο Μητσοτάκης’. Αυτή ακριβώς η λαϊκή απαίτηση και προσδοκία μίας συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων αποτυπώνεται δημοσκοπικά [σ.σ. στη δημοσκόπηση της opinion poll για το Libre]».

«Η Ελλάδα υπάρχει μέσα σε ένα συγκεκριμένο διεθνές περιβάλλον. Το ‘μεγάλο’ περιβάλλον της Ευρώπης δεν θα μας αφήσει για καιρό ανεπηρέαστους. Η χώρα μας κλονίζεται στο εσωτερικό της από βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση και ο κόσμος βρίσκεται στα όρια των αντοχών του. Το πολιτικό σύστημα οφείλει να δώσει λύση. Αυτό σημαίνει νέα κυβέρνηση προοδευτικής κατεύθυνσης».

«Η συζήτηση έχει ανοίξει ήδη και θα κρατηθεί ανοιχτή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Έχω ξαναπεί ότι πρόκειται για συζήτηση αντοχής και όχι ταχύτητας. Άλλωστε, δεδομένων των εξελίξεων, ο  διάλογος δεν μπορεί να ωριμάσει σε επίπεδο κορυφής (σ.σ. με το ΠΑΣΟΚ). Άρα δεν υπάρχουν άμεσα οι απαντήσεις αναφορικά με το ακριβές μοντέλο συνεργασίας. Ζούμε μία περίοδο κατά την οποία η κοινωνία δείχνει πιο έτοιμη από το πολιτικό σύστημα».

«Σε κάθε περίπτωση πρέπει να ξεχνάμε πως ό ,τι πηγάζει από την καρδιά της κοινωνίας δεν απαντιέται με συναντήσεις κορυφής και συγκλίσεις εντός κλειστών γραφείων. Η σύγκλιση πρέπει να αποκτήσει στέρεες βάσεις στις κοινωνικές δυνάμεις. Πρέπει να υλοποιηθεί εντός και εκτός βουλής σε όλους τους κοινωνικούς χώρους, στους χώρους δουλειάς, στην αυτοδιοίκηση κ.λπ. Και είναι εξαιρετικά επείγον».

«Η πρωτοβουλία πρέπει να ληφθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ πράγμα το οποίο ανακοίνωσε και ο ίδιος ο Πρόεδρος στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Εκτιμώ ότι έτσι θα γίνει και ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πρωταγωνιστήσει. Το οφείλουμε στη βάση να επισπεύσουμε συνεργασίες σε όλα στα επίπεδα και αυτό θα κάνουμε». 

“Αναζητείται Ντραγκόφσκι” στον ΣΥΡΙΖΑ είπε ο Σεραφείμ Κοτρώτσος και διερωτήθηκε μάλλον εν είδει δημοσιογραφικής “προφητείας”: Θα είναι ο Τσίπρας μήπως;

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Luben (@luben.tv)

Ο Δημοσιογράφος αναφερόμενος στον Νίκο Κοτζιά τον χαρακτήρισε ως τον Λιονέλ Μέσι της παράταξης. Μία τοποθέτηση που έκανε τον Νίκο Παππά να ξεσπάσει σε γέλια.

«Έχω την εντύπωση ότι σχετικά με την εξωτερική πολιτική, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τον Μέσι. Ο Μέσι πήγε στην Παρί Σεν Ζερμέν και τώρα επιστρέφει στην Μπαρτσελόνα. Αναφέρομαι στον Νίκο Κοτζιά. Το λέω γιατί, όπως προέκυπτε από το ρεπορτάζ, ο Νίκος Παππάς ήταν κοντά και υπερ του Νίκου Κοτζιά όταν ήταν Υπουργός Εξωτερικών», ανέφερε ο Σεραφείμ Κοτρώτσος.

ΔΕΙΤΕ ΜΕΤΆ ΤΟ 6.15

Ο Νίκος Παππάς σημείωσε ότι: «ο Νίκος Κοτζίας έχει μια παρακαταθήκη πάρα πολύ σοβαρή στην εξωτερική μας πολιτική, είχε στείλει μια επιστολή για να διερευνηθούν οι δυνατότητες συνεργασίας και σύμπλευσης, ο Στέφανος Κασσελάκης ανταποκρίθηκε και παράγωγο αυτής της ανταλλαγής επιστολών ήταν και το γεύμα το οποίο έγινε γνωστό και στην δημοσιότητα».

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

Σε κάθε περίπτωση, καλό θα ήταν μεταξύ μας να αντιληφθούμε δυο-τρία βασικά πράγματα.

Σε “πόλεμο” δεν είμαστε. Κυρίως, όμως, η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε πόλεμο με μερικές χιλιάδες εξαθλιωμένους μετανάστες και πρόσφυγες, ένα μεγάλο μέρος των οποίων έρχονται κατατρεγμένοι από τον δικό τους πόλεμο και μόνο πόλεμο μαζί μας δεν θέλουν να κάνουν. Ένα όνειρο επιβίωσης κυνηγούν και, όπως πιστεύουν, αυτό θα εκπληρωθεί όταν φτάσουν στη Γερμανία, τη Σουηδία, την Ολλανδία, τη Βρετανία.

Εάν, για την οικονομία της συζήτησης, δεχθούμε πως βρισκόμαστε σε “κατάσταση πολιορκίας”, δεν είναι οι πρόσφυγες που μας πολιορκούν. Ο κυνηγημένος μόνο μπροστά μπορεί να τρέξει.

Η ασύμμετρη απειλή, ο υβριδικός “πόλεμος” και η πολιορκία γίνεται από τον Ταγίπ Ερντογάν.

Αυτός ο “πόλεμος”, δηλαδή,  διεξάγεται μεταξύ της Τουρκίας που εκβιάζει και της Ευρώπης που εκβιάζεται, αφού προηγουμένως έχει δημιουργήσει το πρόβλημα. Η Ελλάδα καλείται να αποτρέψει μια μαζική και οργανωμένη μετακίνηση πληθυσμού και οι πρόσφυγες και μετανάστες χρησιμοποιούνται ως “όμηροι” από τον Ερντογάν. Εργαλειοποιεί τις μεταναστευτικές ροές και απειλεί την αμήχανη και υποκριτική Ευρώπη πιέζοντας την εμπροσθοφυλακή της, τους Έλληνες φρουρούς των ευρωπαϊκών συνόρων.

Σε αυτό τον “πόλεμο” μεταξύ του Ερντογάν και του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου (που ειρήσθω εν παρόδω έχει τεράστια ευθύνη γιατί προκάλεσε έναν πραγματικό πόλεμο στη Συρία που με τη σειρά του προκάλεσε την μετακίνηση εκατομμυρίων προσφύγων- “ομήρων”), η Ελλάδα υπερασπίζεται εξ ανάγκης τα δικά της σύνορα, όμως ο “εχθρός” δεν είναι οι μετανάστες. Είναι ο “ασύμμετρος” Ερντογάν (ο ίδιος που επιδιώκει συνδιαχείρηση στο Αιγαίο, αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στα νησιά και την ελληνική- μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη…) και η ευρωπαϊκή υποκρισία.

Εάν ως πολιτικό σύστημα και κοινωνία επαναπαυτούμε στην ευκολία ότι “εχθρός είναι οι μετανάστες”, όποια κι αν είναι η εξέλιξη, θα έχουμε χάσει τη μάχη και έναντι του Ερντογάν και έναντι της εφησυχασμένης υποκριτικής Ευρώπης. Και θα έχουμε χάσει τη μάχη του ανθρωπισμού που κερδίσαμε το 2015-16, εκείνη που έφερε στα πρωτοσέλιδα της υφηλίου τον φούρναρη της Κω, τον αείμνηστο λιμενικό Παπαδόπουλο και τις γιαγιάδες της Λέσβου.

Είναι προφανές και αυτονόητο πως όσο η Ευρώπη δεν αναλαμβάνει ουσιαστικά τις ευθύνες της, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να προστατεύει τα σύνορά της από μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών.

Και όσοι άκριτα υποστηρίζουν άλλες απόψεις, χωρίς να αντιμετωπίζουν την ουσία του προβλήματος, πρέπει να αντιληφθούν πως με κλειστά τα βόρεια σύνορά μας οποιαδήποτε λύση προτείνουν θα οδηγούσε σε εγκλωβισμό αυτών των ανθρώπων στο ελληνικό έδαφος. Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν διαχειρίσιμο και θα οδηγούσε σε μια άλλη “ασύμμετρη” απειλή, την απειλή της ακροδεξιάς που φουντώνει και διευρύνει τα ερείσματά της.

Εν κατακλείδι, αυτός ο “πόλεμος” δεν τελειώνει με push backs προσφύγων στο Αιγαίο ή με τις εφόδους “μαύρων ταγμάτων”. Δεν τελειώνει στον Έβρο και τα νησιά –που έχουν ήδη επιβαρυνθεί υπέρμετρα.

Επιλύεται μόνο με έναν τρόπο.

Με την άσκηση πίεσης προς την Ευρώπη να επιλύσει εκείνη το πρόβλημα με τον υβριδικά επιτιθέμενο Ερντογάν. Και με την επίδειξη ουσιαστικής αλληλεγγύης, ήτοι με την κατανομή των προσφύγων και μεταναστών που έχουν εγκλωβιστεί στην χώρα μας. Κάτι που πρωτίστως πρέπει να κάνουμε κι εμείς στο εσωτερικό της χώρας.

Εάν υπάρχουν “εχθροί” σε αυτό τον “πόλεμο” δεν είναι οι πρόσφυγες και μετανάστες. Είναι το καθεστώς της Άγκυρας και η ευρωπαϊκή αβελτηρία. Κι ένας υποδόριος και τοξικός “εσωτερικός εχθρός”: το δηλητήριο του διχασμού.

Προς επίρρωση:

Handelsblatt: «Η Γερμανία, ως η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη της Ευρώπης είναι η πρώτη που θα πρέπει να αντιδράσει. Σε περίπτωση που από τον φόβο των ψήφων που θα πάρει το AfD θα θυσιαστεί ο ανθρωπισμός, θα έχουν κερδίσει ήδη οι Δεξιοί. Η Γερμανία θα πρέπει να δεχθεί κάποιους από τους πρόσφυγες που βρίσκονται στην Τουρκία, ελπίζοντας ότι θα ακολουθήσουν το παράδειγμά της κι άλλες χώρες».

TAZ Βερολίνου: “Η κατάσταση στα ελληνοτουρκικά σύνορα αποτελεί μια κρίση με προηγούμενο. Ήταν αναμενόμενη αλλά όχι αναπόφευκτη. Θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, εάν η ΕΕ δεν είχε αναβάλει τις διαπραγματεύσεις για ένα σχέδιο διαχείρισης του μεταναστευτικού, εάν δεν είχε γίνει εκβιάσιμη από τον Τούρκο πρόεδρο –με μια αμφιλεγόμενη από πολλές απόψεις συμφωνία-, εάν δεν φοβόταν τόσο πολύ τους ακροδεξιούς εξτρεμιστές εντός των δικών της συνόρων. Θα ήταν σήμερα λιγότερο αβοήθητη. Πλέον οι καλές συμβουλές κοστίζουν ακριβά…”. ” Αυτό που δεν υπάρχει είναι ένα σχέδιο. Κι επίσης δεν υπάρχει μια ‘κοινότητα αξιών’. Eίναι πολύ πιθανό αυτή τη στιγμή να βλέπουμε την εσωτερική διάλυση της Ευρώπης. Αυτό θα ήταν το τραγικό τέλος μιας μεγάλης ιδέας. Αλλά όχι με ευθύνη των προσφύγων. Θα οφείλεται στον εγωισμό και τη δειλία εκείνων που –έτυχε- να έχουν γεννηθεί σε χώρες με ειρήνη”