Οι ερευνητές μελέτησαν δεδομένα από το όργανο NIRSpec (Near-Infrared Spectrograph) του Webb, το οποίο μπορεί να μετρήσει το εγγύς υπέρυθρο φάσμα περισσότερων από 100 αντικειμένων ταυτόχρονα.

Τα αποτελέσματα από τον κομήτη 238P/Read, έδειξαν «μια ευδιάκριτη κορυφή» από ένα σύννεφο υδρατμών που τον περίβαλλε στην περιοχή του φάσματος που σχετίζεται με το νερό, υποδεικνύοντας ότι αυτό υπάρχει γύρω από τον κομήτη.

Αυτό προκύπτει από το λιώσιμο των πάγων, καθώς ο κομήτης πλησιάζει τον ήλιο στην τροχιά του.

Η παρουσία νερού σε έναν κομήτη τόσο κοντά στη Γη είναι άνευ προηγουμένου και υποστηρίζει τη θεωρία ότι το νερό μεταφέρθηκε στη Γη από κομήτες νωρίς στην ιστορία του πλανήτη μας, σύμφωνα με το Space.com.

Η ανακάλυψη αναφέρθηκε λεπτομερώς σε μια νέα μελέτη με επικεφαλής τους ερευνητές της NASA και του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature.

«Ο εμποτισμένος με νερό κόσμος μας, γεμάτος ζωή και μοναδικός στο σύμπαν από όσο γνωρίζουμε, είναι κάτι σαν μυστήριο – δεν είμαστε σίγουροι πώς έφτασε όλο αυτό το νερό εδώ», είπε η συγγραφέας Stefanie Milam από το Goddard Space Flight Center της NASA.

«Η κατανόηση της ιστορίας της διανομής του νερού στο ηλιακό σύστημα θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε άλλα πλανητικά συστήματα και αν θα μπορούσαν να είναι καθ’ οδόν για να φιλοξενήσουν έναν πλανήτη σαν τη Γη».

Όπως εξήγησαν οι ειδικοί, οι κομήτες αποτελούνται από πάγο, σκόνη και βραχώδες υλικό και διαφέρουν από τους αστεροειδείς, οι οποίοι αποτελούνται από μέταλλα και βραχώδες υλικό.

Όταν ένας κομήτης πλησιάζει τον ήλιο, η περιεκτικότητά του σε πάγο και σκόνη αρχίζει να εξατμίζεται (γνωστή ως εξάχνωση) που του δίνει μια χαρακτηριστική ουρά και ένα θολό ή θολό φωτοστέφανο, γνωστό ως «κώμα». Οι αστεροειδείς δεν το κάνουν αυτό λόγω της έλλειψης πάγου.

Ο διαμέτρου πέντε χιλιομέτρων κομήτης πέρασε στις 3 Ιουλίου το περιήλιό του, επιβιώνοντας από το κοντινό πέρασμά του από τον Ήλιο και, καθώς επιστρέφει στις εσχατιές του ηλιακού συστήματος, η πορεία του θα διασταυρωθεί με εκείνη της Γης.

Σύμφωνα με το Εργαστήριο Αεριώθησης (JPL) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας, το πολύ κοντινό πλησίασμα στον Ήλιο σε απόσταση 44 εκατ. χλμ., είχε ως συνέπεια να «ψηθούν» τα εξωτερικά στρώματα του κομήτη και έτσι αέρια και σκόνη εκτινάχθηκαν από την παγωμένη επιφάνειά του, δημιουργώντας μία μεγάλη ουρά.
Σε όλον τον κόσμο, επαγγελματίες και ερασιτέχνες αστρονόμοι σπεύδουν να παρατηρήσουν τον κομήτη, πριν χαθεί στα βάθη του διαστήματος.

Οι αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, οι οποίοι βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση ψηλά στην ατμόσφαιρα, κατάφεραν ήδη να τον φωτογραφήσουν.

Ο κομήτης, ο οποίος ανακαλύφθηκε φέτος τον Μάρτιο από το υπέρυθρο δορυφορικό τηλεσκόπιο NEOWISE (Near-Earth Object Wide-field Infrared Survey Explorer) της NASA, θα είναι έως τις 11 Ιουλίου ορατός ακόμη και με γυμνό μάτι στον σκοτεινό και καθαρό πολύ πρωϊνό ουρανό (περίπου μία ώρα πριν την ανατολή του Ήλιου), ενώ στη συνέχεια και έως τα μέσα Αυγούστου θα είναι ορατός πιο νωρίς τα βράδια.

Σύμφωνα με μετρήσεις Ελλήνων ερασιτεχνών αστρονόμων, το φαινόμενο μέγεθός του πιθανώς να είναι αρκετά φωτεινό για να τον κάνει ορατό διά γυμνού οφθαλμού και από τη χώρα μας.
Σήμερα, ο κομήτης βρίσκεται στον αστερισμό του Ηνίοχου και σε λίγες ημέρες θα είναι πιο εύκολο να τον δει κανείς περίπου στις 5:30 στον βορειοανατολικό ουρανό και πριν δυναμώσει το λυκαυγές.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, hellasjournal.com