Όπως αφηγείται, μέσα στην αναστάτωση της εγκατάστασής του στο πρωθυπουργικό γραφείο, η παλιά του γραμματέας από την Κουμουνδούρου εμφανίστηκε φέρνοντας μαζί της στελέχη από το Τμήμα Πληροφορικής του ΣΥΡΙΖΑ, που είχαν επιστρατευθεί για να ελέγξουν τις εγκαταστάσεις και τα ζητήματα ασφαλείας.

Του εξήγησαν πρόχειρα πώς λειτουργούσε το κόκκινο τηλέφωνο, αυτό που καλούσε απευθείας τους υπουργούς. Και πριν προλάβει καν να μείνει μόνος, το «αναθεματισμένο» – όπως το περιγράφει – άρχισε να χτυπάει.

Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο τότε Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος, ο οποίος τον προσφώνησε: «Κύριε Πρωθυπουργέ, τα σέβη μου».

Ο Τσίπρας θυμάται την απορία του: «Ποιος είστε;».

«Είμαι ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ. Δυστυχώς δεν σας τηλεφωνώ για καλό…»

Ο στρατηγός ενημέρωσε για το τραγικό δυστύχημα στην Ισπανία, κατά το οποίο έπεσε ελληνικό αεροσκάφος σε άσκηση, με αποτέλεσμα δύο νεκρούς Έλληνες πιλότους.

Όπως παραδέχεται ο πρώην πρωθυπουργός, η αμηχανία του ήταν τεράστια: «Μάλιστα, Αρχηγέ, λυπάμαι πολύ. Να μεταβιβάσετε τα συλλυπητήριά μου στους δικούς τους ανθρώπους. Αλλά πείτε μου… εγώ τώρα τι πρέπει να κάνω;»

Η απάντηση του Κωσταράκου ήταν ψύχραιμη: «Τίποτα. Απλώς έπρεπε να σας ενημερώσω, μήπως βγάλετε κάποια ανακοίνωση».

Ο Τσίπρας περιγράφει ότι αυτές οι πρώτες ώρες ήταν «μουντές, παγερά μακάβριες», σε πλήρη αντίθεση με τον ενθουσιασμό και τη ζωντάνια του πλήθους έξω από το Μαξίμου. Εκείνη τη στιγμή, όπως γράφει, συνειδητοποίησε «απότομα» τι σημαίνει αυτό που πολλοί αποκαλούν παγερή μοναξιά της εξουσίας.

Ουασιγκτον και Βερολίνο δεν κρύβουν την ανησυχία τους για την κλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο και το ενδεχόμενο, εάν δεν υπάρξει άμεση παρέμβαση, ακόμα και της πρόκλησης από την Τουρκία ενός θερμού επεισοδίου, και, σύμφωνα με πληροφορίες, προωθούν κινήσεις άμεσης αποκλιμάκωσης. Ως πρώτη εξ αυτών είναι να αποκατασταθεί η απευθείας επικοινωνία Μητσοτάκη-Ερντογάν για την αποφυγή “ατυχήματος” και την έναρξη διαδικασίας αποκλιμάκωσης.

Η σύσκεψη στο Βερολίνο, που δεν ανακοινώθηκε εκ των προτέρων και έγινε γνωστή μόνο μετά και από τουρκικά μέσα ενημέρωσης (εδώ το σχετικό δημοσίευμα της Daily Sabah) φαίνεται πως δρα ως καταλύτης, καθώς η Τουρκία δείχνει έτοιμη να προβεί σε κάποιες υποχωρήσεις σχετικά με την ένταξη της Σουηδίας και Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ, από την άλλη, όμως, κρατά ψηλά τον πήχη των απαιτήσεών της στο Αιγαίο.

Παρά τις προκλητικές δηλώσεις του Γενς Στόλτενμπεργκ που εμφανίζεται ως εκπρόσωπος των τουρκικών θέσεων, ΗΠΑ και Γερμανία επιθυμούν να ηρεμήσουν τα νερά στο Αιγαίο. Προωθείται, δε, ακόμα και μία άτυπη συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, έστω και μία απλή χειραψία που, όμως, θα σπάσει τον πάγο. Πολλά θα εξαρτηθούν από το εάν πραγματοποιηθεί και πως θα εξελιχθεί η πιθανή συνάντηση Παναγιωτόπουλου-Ακάρ. Ο τελευταίος, μετά το προκλητικό ύφος του έναντίον Ελλήνων βουλευτών στην διάσκεψη κοινοβουλευτικών αντιπροσωπειών κρατών-μελών του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη, επανήλθε κάνοντας λόγο για “διάλογο”.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στην ΕΡΤ, είπε πως κάποια στιγμή θα υπάρξει εκ των πραγμάτων συνάντηση με τον Ταγίπ Ερντογάν, κάτι που οδηγεί στη σκέψη πως γνωρίζει πολή καλά τις προθέσεις των ΗΠΑ. Η ελληνική πλευρά θα συναινέσει σε μία τέτοια συνάντηση, εφόσον συνδυάζεται με άρση της τουρκικής επιθετικότητας, το ερώτημα είναι εάν θα συμφωνήσει ο Ερντογάν και σε ποιό πλαίσιο πιθανών ανταλλαγμάτων.

Ο Σύμβουλος Ασφαλείας του Λευκού Οίκου Τζέϊκ Σάλιβαν, από την άλλη, μόλις επέστρεψε από την σύσκεψη στο Βερολίνο και έχοντας συναντήσει τον Ιμπραχίμ Καλίν, δήλωσε πως “Ελλάδα και Τουρκία πρέπει να επιλύσουν τις διαφορές τους με διάλογο και διπλωματία”. Η δήλωση μάλλον επιβεβαιώνει την πρόθεση των ΗΠΑ για αποκλιμάκωση, ωστόσο, από την άλλη, κινείται στην μόνιμη επωδό όλων των ανακοινώσεων του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ και κάνει λόγο για “διαφορές”. Αυτό μπορεί να εκλειφθεί ως μία διολίσθηση στην τουρκική ατζέντα των πολλών διαφορών, κάτι που αντιβαίνει στην πάγια ελληνική θέση για μία και μοναδική διαφορά (οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας, χάραξη ΑΟΖ).