Στη συγκέντρωση έδωσαν το «παρών» ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ Θοδωρής Κωτσαντής, ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιάννης Δελής, καθώς και η Μάγδα Φύσσα, η μητέρα του Παύλου Φύσσα.

Με συνθήματα όπως:

• «Μόνο ο λαός σώζει το λαό, αυτός θα τον τσακίσει ξανά το φασισμό»
• «Ο φασισμός πεθαίνει μόνο από το λαό, για πάντα θα πατάμε το φίδι στο λαιμό»
• «Το σύστημα γεννά φασίστες και ναζί, η νέα γενιά δε θα συμβιβαστεί»

Oι συγκεντρωμένοι απαίτησαν να μην αποφυλακιστούν οι καταδικασμένοι χρυσαυγίτες, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο αντιφασιστικό μήνυμα από τη νέα γενιά.

Η Μάγδα Φύσσα χαιρετίζοντας την συγκέντρωση ευχαρίστησε την ΚΝΕ για την κινητοποίηση και σημείωσε πως: «Είμαστε εδώ να διαμαρτυρηθούμε για την απόφαση να αποφυλακίσουν τους ναζιστές δολοφόνους του παιδιού μου. Δε θα τους το επιτρέψουμε. Ούτε να το σκεφτούν. Ούτε βήμα πίσω. Θα είμαστε πάντα εδώ χέρι χέρι, σε οτιδήποτε άσχημο γίνεται σε αυτήν την κοινωνία». 

Κάλεσε τους νέους “να τολμήσουν να πάνε σε μεγαλύτερο βάθος την αμφισβήτησή τους προς το κράτος, το σύστημα και τα κόμματα που το υπηρετούν, να τολμήσουν να αναλογιστούν, πώς θα μπορούσαμε και θα έπρεπε να ζούμε στον 21ο αιώνα και ποιος είναι ο ένοχος που αυτό δεν συμβαίνει. Να τολμήσουν να αφήσουν πίσω ενδοιασμούς, προκαταλήψεις και δισταγμούς. Να πάρουν και αυτοί τη θέση τους στις γραμμές της ΚΝΕ, της οργάνωσης που πρεσβεύει και μάχεται για ό,τι πιο καινοτόμο, ό,τι πιο τολμηρό γέννησε η ανθρώπινη σκέψη”.

Υπογράμμισε ότι “το σημερινό κράτος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας μηχανισμός καταπίεσης, καταστολής, εκμετάλλευσης, διαιώνισης της αδικίας. Είναι το κράτος των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, που έχει κάνει σημαία του την ατομική ευθύνη, για να κρύψει τον εχθρικό – για τις λαϊκές ανάγκες – χαρακτήρα του”.

“Με αυτό το κράτος, με αυτή την οικονομία, με αυτήν την κοινωνική οργάνωση πρέπει να αναμετρηθεί, να συγκρουστεί ο λαός, αν θέλει να σώσει τον ίδιον του τον εαυτό και τα παιδιά του” τόνισε ο Δ. Κουτσούμπας, επικαλούμενος και την ιστορική πείρα από “τις μεγάλες στιγμές της λαϊκής πάλης στην Ελλάδα, από τις μεγάλες εφόδους στους ουρανούς, όπως της Παρισινής Κομμούνας, τις νίκες όπως του Οκτώβρη στη Ρωσία”.

“Όποτε η εργατική τάξη, ο λαός, απαίτησε να ικανοποιηθούν οι ανάγκες του, πίστεψε στη δύναμή του και πήρε την τύχη του στα χέρια του, μόνο τότε ο τροχός της Ιστορίας γύρισε μπροστά.

Μόνο τότε ο λαός μπορεί να σώσει το λαό, όταν αποφασίσει να βαδίσει το δρόμο της ανατροπής, για να πάρει ο ίδιος στα χέρια του το τιμόνι της εξουσίας. Κι αυτό το συμπέρασμα έχει τη δική του αξία σήμερα” τόνισε.