Μία σειρά από βαθιά ρήγματα και συγκρούσεις – που δοκιμάζουν την ατζέντα του Ντόναλντ Τραμπ με τον πόλεμο στο Ιράν να είναι στην κορυφή –  είναι έτοιμα να διαλύσουν τους MAGA ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του 2026. Και σε αυτά έρχονται να προστεθούν και οι γυναίκες του κινήματος. 

Γυναίκες που κάποτε υπήρξαν από τις πιο θερμές υποστηρίκτριες του Τραμπ, αλλά σήμερα δεν διστάζουν να τον αμφισβητήσουν δημόσια, με αιχμή κυρίως τη στάση του απέναντι στη σύγκρουση με το Ιράν. Όπως σημειώνει το Axios, καθώς το μιντιακό οικοσύστημα που επί χρόνια ενίσχυε το προφίλ του προέδρου των ΗΠΑ παρουσιάζει ρωγμές, ένα νέο «θηλυκό» ρεύμα επιρροής αρχίζει να διαμορφώνεται στο εσωτερικό της συντηρητικής Αμερικής.

Οι νέες φωνές

Γυναίκες όπως η Μέγκιν Κέλι και Κάντας Όουενς καταγράφουν εκρηκτική άνοδο στην απήχησή τους, διεκδικώντας ρόλο όχι απλώς σχολιαστή, αλλά διαμορφωτή ατζέντας.

Η Όουενς, με ένα podcast που συγκαταλέγεται στα ταχύτερα αναπτυσσόμενα της συντηρητικής σκηνής, επενδύει σε περιεχόμενο υψηλής έντασης και αντιπαράθεσης, συχνά αγγίζοντας τα όρια της συνωμοσιολογίας. Η Κέλι, από την άλλη, αξιοποιεί τη δύναμη του βίντεο και των ψηφιακών πλατφορμών, συγκεντρώνοντας εκατοντάδες εκατομμύρια προβολές.

Κοινός παρονομαστής; Η αποστασιοποίηση – ή και η ανοιχτή κριτική – προς τον ίδιο τον Τραμπ.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι η μετατόπιση. Οι ίδιες φωνές που κάποτε λειτουργούσαν ως πολλαπλασιαστές του μηνύματος του MAGA, σήμερα επιλέγουν πιο ανεξάρτητη στάση.

Όπως βέβαια τονίζουν δεν είναι οι ίδιες που άλλαξαν θέσεις και απόψεις, αλλά ο Αμερικανός πρόεδρος εκείνος που έπαθε «μετάλλαξη».

Η Όουενς κατηγορεί τον Τραμπ ότι παραπλάνησε τη βάση του σε κρίσιμα ζητήματα. Η Κέλι δεν διστάζει να τον χαρακτηρίσει «ευκολόπιστο» στην εξωτερική πολιτική. Το μήνυμα είναι σαφές: η επιρροή δεν είναι πλέον άνευ όρων. Και οι δύο πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν σε έναν καταστροφικό πόλεμο που στην πραγματικότητα ήθελε μόνο το Ισραήλ.

Σημειώνουν δε ότι προηγούμενοι πρόεδροι – παρόλο που είχαν υποχωρήσει σε πολλά αιτήματα του Νετανιάχου – είχαν αρνηθεί να φτάσουν μέχρι τον πόλεμο με το Ιράν.

Παράλληλα, μια δεύτερη κατηγορία γυναικών επιλέγει διαφορετική προσέγγιση, σημειώνει το Axios. Αντί για ευθεία πολιτική αντιπαράθεση, επενδύει σε θέματα καθημερινότητας, ταυτότητας και τρόπου ζωής.

Η Κέιτι Μίλερ, πρώην συνεργάτιδα του Τραμπ, ποντάρει ακριβώς σε αυτό: στη σύνδεση της συντηρητικής ιδεολογίας με την καθημερινότητα των γυναικών. Παρόμοια, προσωπικότητες όπως η Ντάνα Περίνο, ενισχύουν την επιρροή τους μέσα από βιβλία, podcasts και streaming περιεχόμενο.

Ο στόχος είναι σαφής: οι γυναίκες ψηφοφόροι, ένα κοινό όπου οι Δημοκρατικοί παραδοσιακά είχαν προβάδισμα – αλλά πλέον όχι τόσο άνετο.

Παρά την άνοδο αυτών των φωνών, η εικόνα παραμένει άνιση. Το οικοσύστημα του MAGA εξακολουθεί να κυριαρχείται από άνδρες. Ωστόσο, ταχύτερα αναπτυσσόμενα formats –  ιδιαίτερα τα podcasts – δείχνουν ότι οι γυναίκες κερδίζουν έδαφος και μάλιστα γρήγορα.

Και ίσως αυτό να είναι το πραγματικό μήνυμα, σημειώνει το Axios. Δεν πρόκειται απλώς για μια εσωτερική αναδιάταξη, αλλά για μια μετατόπιση ισχύος που θα καθορίσει την επόμενη φάση του κινήματος.

Όπως αναφέρει, το τελευταίο διάστημα έχει δεχθεί πλήθος μηνυμάτων από πολίτες που ζητούν να υπάρξει συνέχεια και να αποκτήσει συλλογικό χαρακτήρα ο αγώνας της. «Πάρα πολλοί άνθρωποι μου έχουν στείλει μήνυμα με σκοπό να οργανωθεί κάτι συλλογικό. Όλοι μου λένε: “Μην σταματήσετε, προχωρήστε, είμαστε μαζί σας και, αν μπορείτε, να το πάτε και ένα βήμα παραπέρα”», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Η ίδια ερμηνεύει αυτή την ανταπόκριση ως σαφή ένδειξη της κοινωνικής ανάγκης, αλλά και ως έκφραση της βαθιάς δυσπιστίας που υπάρχει απέναντι στο σημερινό πολιτικό σύστημα. «Και μέσα σε αυτούς είμαι και εγώ», τονίζει, εξηγώντας ότι ακριβώς για αυτόν τον λόγο δεν επιθυμεί η πρωτοβουλία να ονομαστεί κόμμα. Όπως λέει, ο όρος παραπέμπει στο παλιό πολιτικό σύστημα, από το οποίο θέλει να κρατήσει αποστάσεις. «Αυτό που δημιουργείται θα είναι εντελώς διαφορετικό», υπογραμμίζει.

Η Μαρία Καρυστιανού ξεκαθαρίζει ότι δεν έχει ακόμη αποφασιστεί η τελική μορφή του εγχειρήματος. «Δεν έχω σκεφτεί τι μορφή θα έχει το κίνημα. Δεν βιάζομαι να το χαρακτηρίσω τώρα», αναφέρει, τονίζοντας ότι η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη και δεν έχει καταλήξει σε οριστικές αποφάσεις.

Παράλληλα, αποκαλύπτει ότι έχει ήδη ξεκινήσει οργανωμένη δουλειά σε θεματικό επίπεδο. Όπως σημειώνει, «το κίνημα οργανώνεται» και αυτή την περίοδο εργάζεται μια επιτροπή “σοφών”, όπως τη χαρακτηρίζει, με στόχο τη σωτηρία της χώρας. Η επιτροπή αυτή ασχολείται εξειδικευμένα με κρίσιμους τομείς, όπως τα οικονομικά, η εξωτερική πολιτική, η άμυνα, η παιδεία και η υγεία.

Κλείνοντας, η ίδια επισημαίνει ότι το στοιχείο που διαφοροποιεί αυτή την προσπάθεια από άλλες πολιτικές πρωτοβουλίες είναι οι αξίες που τη συνοδεύουν. «Αυτό που χαρακτηρίζει αυτόν τον αγώνα και αυτή την προσπάθεια είναι η ανιδιοτέλεια, η καθαρότητα και η ειλικρίνεια», τονίζει, δίνοντας το στίγμα μιας πρωτοβουλίας που –όπως λέει– φιλοδοξεί να κινηθεί έξω από τα γνώριμα πολιτικά καλούπια.

Είπε αρχικά σχετικά με την επερχόμενη δίκη: «Όπως γνωρίζετε, τον Μάρτιο ξεκινά η δίκη, η οποία για τη δική μου περίπτωση δεν έχει κανένα ενδιαφέρον, γιατί δεν υπάρχει κατηγορία για απανθράκωση. Η κόρη μου γνωρίζω ότι κάηκε ζωντανή.

Το βλέμμα μου είναι στραμμένο στην ευρωπαϊκή εισαγγελία, η οποία θα μπορούσε αλλά δεν το έκανε, να ελέγξει τους υπουργούς για τις ευθύνες τους σχετικά με την 717, η μη περάτωση της οποίας από μέρους τους οδήγησε στο έγκλημα των Τεμπών».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην έντονη φημολογία πως ετοιμάζει να ιδρύσει επίσημο κίνημα, ενδεχομένως και κόμμα: 

«Το έχω πει εδώ και πολλούς μήνες. Στηρίζω τη μεγάλη κοινωνική αντίδραση, το κίνημα των πολιτών, ενάντια στη διαφθορά. Το στηρίζω και θα προσπαθήσω να συνεισφέρω με όποιον τρόπο μπορώ, προκειμένου αυτό να οργανωθεί σωστά.

Και αν οργανωθεί σωστά, γιατί τα standards είναι πολύ ψηλά και αυστηρά, και μπορέσει να μετατραπεί σε κόμμα, βεβαίως για να υπάρχει μία λύση για όσους πολίτες θέλουν κάτι υγιές και καινούργιο, για να έχουν μία επιλογή».

Όσο για το αν θα επιδίωκε ηγετικό ρόλο σε κάποιον τέτοιο σχηματισμό, απάντησε: «Αυτό είναι ένα κίνημα πολιτών, επομένως σε καμία περίπτωση δεν θα αυτοπροταθώ σαν ηγέτης. Μόνο του το κίνημα θα δείξει ποιον θέλει για αρχηγό. Από την άλλη, δεν θέλουμε καμία συνεργασία με πολιτικά πρόσωπα.

Θέλουμε άφθαρτους ανθρώπους, επιστήμονες, γνώστες των προβλημάτων της χώρας που μπορούν να δώσουν κάποια λύση. Το βασικό είναι να μην προέρχονται από κανέναν κομματικό σχηματισμό, και να μην έχουν καμία εμπλοκή με το σύστημα».

Για άλλη μία φορά, τέλος, αναφέρθηκε στις φήμες που διασπέιρει ο Νίκος Καραχάλιος, ο οποίος υποστηρίζει πως η κα Καρυστιανού, προετοίμαζε κίνημα σε συνννόηση με τον ίδιο: 

«Τον συγκεκριμένο κύριο τον έχω δει δύο-τρεις φορές, όπως έχω δει πάρα πολύ κόσμο. Αυτά που ισχυρίζεται είναι μη σοβαρά, δεν θέλω να τα σχολιάσω. Η αλήθεια είναι αυτή που σας είπα. Όντως το πολιτικό σύστημα θα προσπαθήσει να αμαυρώσει την υγιή αυτή προσπάθεια. Παραποιούν τα λόγια μου, ίσως και άλλων συγγενών, προκειμένου να μας αποδομήσουν».

Το κίνημα μη αγοράς προσφέρει συμβουλές, υποστήριξη και αλληλεγγύη σε όσους προσπαθούν να αποτινάξουν τη συνήθεια να ξοδεύουν όλο και περισσότερα χρήματα – και να σωρεύουν όλο και περισσότερα μη αναγκαία πράγματα.

Πώς δουλεύει: Οι άνθρωποι θέτουν στους εαυτούς τους την πρόκληση να μην αγοράσουν τίποτα που δεν είναι απαραίτητα για ένα χρονικό διάστημα – συχνά για ένα έτος. Αυτό σημαίνει όχι καινούργια ρούχα, παπούτσια ή gadgets -και, μερικές φορές, όχι διακοπές ή ακριβά δείπνα έξω.

Η πρόκληση εξαπλώνεται. Αν θέλετε να τη δοκιμάσετε, για ένα μήνα ή για ένα χρόνο, εδώ είναι μερικές συμβουλές που συνέλεξε το AP από ανθρώπους που το κάνουν.

Πρώτη συμβουλή: Εντοπίστε τις αδυναμίες σας. Ίσως μαγειρεύετε τα γεύματά σας στο σπίτι, αλλά ψωνίζετε συχνά καινούργια ρούχα. Ή, πάλι, ψωνίζετε σπάνια, αλλά λατρεύετε να τρώτε έξω. Βρείτε τι είδους υπερβολικές δαπάνες πρέπει να στοχεύσετε.

Δεύτερη συμβουλή: Ακυρώστε, ακυρώστε, ακυρώστε, ακυρώστε. Ένας βασικός παράγοντας που οδηγεί στην υπερκατανάλωση είναι το μάρκετινγκ, ότι κατακλυζόμαστε από μηνύματα που δείχνουν ανθρώπους να αγοράζουν και να δοκιμάζουν νέα προϊόντα – και να μας λένε να τα αγοράσουμε κι εμείς. Εγκαταλείψτε τα apps που σας βάζουν σε πειρασμό.

Τρίτη συμβουλή: Δώστε στον εαυτό σας περιθώρια. Όπως με κάθε απόφαση, και σε αυτή την περίπτωση θα υπάρξουν μπρος-πίσω. Αν κάνετε ένα λάθος και υποχωρήσετε σε μια αγορά που είχατε ορκιστεί να αποφύγετε, επανορθώστε. Εφόσον είναι εφικτό, επιστρέψτε την!

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως ανάλογα με τους νέους συσχετισμούς που θα διαμορφωθούν το βράδυ των εκλογών, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σκέπτεται να απευθύνει προσκλητήριο συνεργασίας για την συγκρότηση προοδευτικού μετώπου. Παραμένει άγνωστο εάν αυτό αφορά μόνο το ΠΑΣΟΚ, ή και τη Νέα Αριστερά (το κλίμα στην Κουμουνδούρου για τα ηγετικά της στελέχη παραμένει, άλλωστε, εχθρικό), ή αποκτήσει ένα γενικό χαρακτήρα πρόσκλησης προς ψηφοφόρους, στελέχη άλλων κομμάτων και προσωπικότητες και εξαιρέσει τις ηγεσίες των κομμάτων αυτών. Επίσης, μέχρι τώρα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει πει πως μία τέτοια συνεργασία ισοδυναμεί με πρόσκληση ένταξης στον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που είναι προφανές πολύ δύσκολο να ευδοκιμήσει, αφού πολιτικά πρόσωπα, πολύ περισσότερο κόμματα, επιθυμούν να διατηρήσουν την αυτονομία τους.

Με το νέο σποτ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ο Στέφανος Κασσελάκης καλεί τους πολίτες να δώσουν το δικό τους μήνυμα στην κάλπη των ευρωεκλογών 2024.

«Ένα κίνημα γεννιέται» τονίζει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο σποτ. «Για μια πατρίδα, στην οποία θέση στο φως, δε θα έχουν πάντα οι άλλοι» σημειώνει.

«Για μια πατρίδα που θα παρέχει σε όλους τους πολίτες κοινωνική προστασία, ασφάλεια και ευκαιρίες ώστε να προκόψουν, να πετύχουν, να ανθίσουν» συνεχίζει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

«Εμείς βάλαμε τον σπόρο. Τώρα σε χρειάζομαι. Σε χρειαζόμαστε στην κάλπη» υπογραμμίζει μιλώντας σε προσωπικό τόνο στους ψηφοφόρους.

«Η αναγέννηση της αξιοπρέπειας και της περηφάνειας μας είναι στο χέρι σου» καταλήγει ο Στέφανος Κασσελάκης.

Η απάντησή της είχε σχέση με την εξαφάνισή της, με την απουσία της από τη συνέντευξη Τύπου πολλών υπουργών για τα μέτρα ενίσχυσης που θα πάρει η κυβέρνηση. Ψάχνεις να βρεις την κ. Μενδώνη και τις ενέργειές της για τον πολιτισμό και δεν τη βρίσκεις εύκολα.

Όλα τα μέτρα ενίσχυσης για το Μάιο – Τι θα ισχύσει για τους ανθρώπους της τέχνης και του Πολιτισμού

«Σωστά διατυπώθηκε αυτό το παράπονο, επαναλαμβάνω όμως ότι αυτή ήταν μια ενημέρωση τεχνικού τύπου. Ο πολιτισμός είναι βέβαιο ότι έχει τεχνοκρατικές πτυχές και παραμέτρους, αλλά δεν πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε μόνο έτσι. Από τη συγκεκριμένη συνέντευξη λοιπόν, ναι, έλειψε ο πολιτισμός, αλλά ίσως και καλώς έλειψε», πρόσθεσε. Κωμικοτραγικό.

Covid19/Culture: Η “κραυγή” του πολιτισμού μετά την πανδημία- 100.000 άνθρωποι και 40.000 επιχειρήσεις σε άμεσο κίνδυνο

Την ώρα λοιπόν που η αρμόδια υπουργός Πολιτισμού θεωρεί πως ο πολιτισμός καλώς απουσιάζει, έχει δημιουργηθεί ένα κίνημα που εξαπλώνεται γεωμετρικά: το «Support Art Workers» («Στηρίξτε τους καλλιτέχνες»). Ενα απίστευτο κύμα στήριξης για τα δικαιώματα των καλλιτεχνών και των εργαζομένων των πολυάριθμων ειδικοτήτων που απασχολούνται στον τομέα του πολιτισμού. Ξεκίνησε από μια μικρή ομάδα καλλιτεχνών, το απόγευμα της Πρωτομαγιάς και μέσα σε λίγες ώρες συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες υπογραφές ανθρώπων από όλο το φάσμα των τεχνών. Το ψήφισμα μαζί με τις υπογραφές δημοσιεύτηκαν πρώτη φορά στο efsyn.gr το μεσημέρι του Σαββάτου. Η συγκέντρωση υπογραφών συνεχίζεται τόσο στο Avaaz όσο και στο Culture Through Politics.

Το ψήφισμα για το «Support Art Workers» συγκέντρωσε και συγκεντρώνει χιλιάδες υπογραφές, μεταξύ των οποίων κι εκείνες ονομάτων όπως οι Γιάννης Αγγελάκας, Ρέα Γαλανάκη, Ιωάννα Καρυστιάνη, Γιώργος Νταλάρας, Λυδία Φωτοπούλου, Γιώργος Τσεμπερόπουλος, Σωκράτης Μάλαμας, Μαρία Ναυπλιώτου, Νίκος Κυπουργός, Αγγελος Φραντζής κ.ά. Ηδη οι υπογραφές, μέσα σε δύο μέρες, ξεπέρασαν τις 30 χιλιάδες! «Εμείς, οι καλλιτέχνες, δημιουργοί και όλοι οι εργαζόμενοι στον ευρύτερο χώρο του πολιτισμού (σκηνοθέτες, μουσικοί, συγγραφείς, ηθοποιοί, χορευτές, τεχνικοί, συνθέτες, σκηνογράφοι, ενδυματολόγοι, μουσικοί, εικαστικοί, σεναριογράφοι, τραγουδιστές, εκδότες, μεταφραστές, επιμελητές, στιχουργοί, κινηματογραφιστές, ηχολήπτες, πολιτιστικοί διαχειριστές, διοργανωτές συναυλιών, χορογράφοι, φωτογράφοι, φωτιστές, παραγωγοί), έχουμε αναγκαστεί να αναστείλουμε όλες τις εργασίες μας επ’ αόριστον», γράφουν και καλούν την κυβέρνηση να σταματήσει να τους αγνοεί και να λάβει μέτρα ενίσχυσής τους για τις συνέπειες που υφίστανται από την πανδημία.

Και συνεχίζουν: «Η τέχνη, η καλλιτεχνική δημιουργία, ο πολιτισμός δεν είναι το χόμπι μας αλλά η δουλειά μας. Η αλυσίδα του πολιτισμού έχει ανάγκη από τους κρίκους της, γι’ αυτό και υπερασπιζόμαστε όλοι μαζί τα θεμελιώδη δικαιώματά μας. Η κυβέρνηση μας αγνοεί ως εργαζομένους, επαγγελματίες και σημαντικό κλάδο της οικονομίας που πλήττεται βάναυσα. Δεν έχει κάνει ώς τώρα τίποτε για να μας στηρίξει πραγματικά και δεν έχει παρουσιάσει ένα στοιχειώδες σχέδιο για την επόμενη μέρα, που να μας περιλαμβάνει όλους, χωρίς εξαιρέσεις και μικροϋπολογισμούς. Η καθησυχαστική και ανέξοδη διαβεβαίωση για το πόσο σημαντικός είναι ο πολιτισμός όταν «Μένουμε σπίτι» είναι κατώτερη των περιστάσεων, όταν κινδυνεύουμε να καταστραφούμε ολοκληρωτικά και, μαζί μας, κινδυνεύει να υποβαθμιστεί κι άλλο και να ασθενήσει βαριά ο σύγχρονος πολιτισμός της χώρας.

Το επίδομα των 800 ευρώ, ακόμα και μετά τις κινητοποιήσεις μας, ακόμα δεν καλύπτει το σύνολο των συναδέλφων μας. Το ΥΠΠΟΑ ασχολείται με ανακοινώσεις για το άνοιγμα των αρχαιολογικών χώρων, τις εργασίες στο Τατόι και υπόσχεται ελάχιστα ανεπαρκή χρήματα για διαγωνισμούς σεναρίου. Αλλά δεν έχει κάνει το πιο σημαντικό: δεν έλαβε μέτρα ανακούφισης και δεν επεξεργάστηκε ώς τώρα έναν οδικό χάρτη, ένα πραγματικό σχέδιο κι ένα χρονοδιάγραμμα για τη μετά καραντίνα εποχή. Ματαίως, περιμέναμε στο διάγγελμα του πρωθυπουργού να ακούσουμε τι σχεδιάζει η κυβέρνηση, ποια είναι τα βήματα που θα γίνουν, τόσο για να μη βρεθούν χιλιάδες εργαζόμενοι άνεργοι και σε ένδεια, αλλά και για να συνεχίσει η καλλιτεχνική δραστηριότητα, που όλοι έχουμε μεγάλη ανάγκη, στις δύσκολες στιγμές μας».

Και ζητούν από το υπουργείο Πολιτισμού να κάνει τέλος πάντων κάποια πράγματα, να πάρει αποφάσεις:

«α) να ανακοινώσει άμεσα ένα σχέδιο υποστήριξης για το επόμενο εξάμηνο. Δεν θα επιτρέψουμε να μας μετατρέψει σε αδύναμο κρίκο οδηγώντας μας στην απόλυτη φτώχεια και δυστυχία.
β) να αντιμετωπίσει άμεσα το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων, που παίρνει ιδιαίτερα μεγάλες διαστάσεις κάτω από τις νέες συνθήκες.
γ) να ανακοινώσει σαφή και σταδιακό χάρτη επιστροφής για όλους εμάς, όπως συμβαίνει με όλους τους επαγγελματίες».

Δίπλα στους καλλιτέχνες στέκεται και ο Αλέξης Τσίπρας. «Αυτονόητα στο πλευρό των ανθρώπων του πολιτισμού και της δημιουργίας, όπως αυτονόητα στο πλευρό και όλων των εργαζομένων που πλήττονται από τις επιλογές της κυβέρνησης», δήλωσε χθες. «Η κυβέρνηση οφείλει να κάνει οτιδήποτε χρειαστεί για να στηρίξει τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του. Να στηρίξει αυτούς που μας στηρίζουν ψυχικά και πνευματικά μέσα στη δύσκολη περίοδο που διανύουμε. Να τους ανταποδώσει την προοπτική και την ελπίδα που μας προσφέρουν για την επόμενη μέρα».

Στο διάγγελμά του την Τρίτη ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έβαζε απαγορευτικό στις καλοκαιρινές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, φεστιβάλ, όλα έμπαιναν στον πάγο. Αναμενόμενο ήταν να ξεσηκωθεί ο καλλιτεχνικός κόσμος. Το σκέφτεστε να λειτουργούν οι εκκλησίες, να είναι γεμάτα με κόσμο η Ερμού και οι δρόμοι, να σφύζουν από κόσμο οι παραλίες, αλλά να μη γίνονται καν συναυλίες, έστω και αν θα έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας; Παράλογο.

Πώς να μην ξεσπαθώσει η Τάνια Τσανακλίδου: «Με τις εκάστοτε εξουσίες ποτέ δεν τα πήγα καλά και πάντοτε κρατούσα αποστάσεις, γι’ αυτό και δεν θα μπω στη λογική να παρακαλέσω για βοηθήματα και ελεημοσύνες», έγραψε. «Ενα σύγχρονο, δημοκρατικό κράτος οφείλει να μεριμνά για όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες του κάθε φορά που κινδυνεύει η ζωή μας και η επιβίωσή μας, όταν, μάλιστα, το ίδιο το κράτος αναστέλλει όλες τις επαγγελματικές μας δραστηριότητες. Δεν περίμενα τίποτε καλύτερο απ’ τη δράκα απατεώνων που μας κυβερνά. Να ξέρουν όμως ότι τους περιμένουμε στην κάλπη κι εκεί θα καταλάβουν μια για πάντα το πώς αντιλαμβανόμαστε την ατομική και συλλογική ευθύνη. Οψόμεθα, κύριοι».

Επίσης, ο Φοίβος Δεληβοριάς είπε ότι σταματάει να μιλάει μέχρι να ανακοινωθεί «εξαμηνιαίο ταμείο ανεργίας που να περιλαμβάνει τους ανθρώπους που δουλεύουν στο θέαμα-ακρόαμα, να ενισχυθεί η έναρξη λειτουργίας της ΕΔΕΜ και να υπάρξει σταδιακός χάρτης επιστροφής των καλλιτεχνών στη δουλειά». Από κοντά και η Νατάσσα Μποφίλιου: «Είναι σαφές νομίζω πως η διάθεσή μας να προσφέρουμε σε όσους υποφέρουν, φάνηκε τις μέρες του lockdown (η κυβέρνηση το εκμεταλλεύτηκε ήδη αρκετές φορές αυτό). Αυτή τη στιγμή -σε απάντηση- οδηγεί όλους τους ανθρώπους μας και τις οικογένειές τους στον αφανισμό. Από δω λοιπόν, σιωπή. Από κάτω, τρόμος και θυμός. Και συζητήσεις για συλλογικές πράξεις, με όλους τους συναδέλφους μου. Ελπίζω όχι πράξεις απελπισίας».

Γρήγορα κατάλαβε το λάθος του ο Κυριάκος Μητσοτάκης κι έσπευσε δύο μέρες μετά, κατά την ομιλία του στη Βουλή, να το μαζέψει: «Θα χρειαστεί να κάνουμε μια ειδική άσκηση και έχω ήδη δώσει τις σχετικές κατευθύνσεις στο υπουργείο Πολιτισμού για το πώς μπορεί και πρέπει να στηριχθεί ο κλάδος του πολιτισμού βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα. Θα πρέπει να δούμε και έχω ζητήσει από τους ειδικούς επιστήμονες αν και με ποιον τρόπο, ελπίζω να είναι στο «και με ποιον τρόπο» και όχι στο «αν» θα μπορούμε να έχουμε ανοιχτές πολιτιστικές εκδηλώσεις το καλοκαίρι: φεστιβάλ, συναυλίες. Ημουν λίγο πιο επιφυλακτικός στο διάγγελμα το οποίο έκανα, θέλω όμως να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες ώστε να μην παραλύσει ο κλάδος του πολιτισμού το καλοκαίρι, γιατί ξέρω ότι είναι η περίοδος εκείνη στην οποία πολλοί άνθρωποι οι οποίοι ασχολούνται με τον πολιτισμό περιμένουν για να μπορέσουν να υποστηρίξουν το ετήσιο εισόδημά τους». Κάλλιο αργά παρά ποτέ.