Αν και στο τέλος, από τις συνολικά οχτώ πρεμιέρες της εβδομάδας, μάλλον το animation με τον «σούπερ ντούπερ Μάριο» και το αμερικάνικο καυτό ζευγάρι θα ρουφήξουν όλο το μεδούλι στα ταμεία…

Ανάμεσα στις Καλαμιές

Δραματική ταινία μυστηρίου, ολλανδικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Σβεν Μπρέσερ, με τους Γκέριτ Κνομπ, Λόις Ρέιντερς, Άνα Λόφεν κα.

 Ένας 33χρονος Ολλανδός, πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης, έρχεται και βάζει τα γυαλιά σε μια γενιά νέων ή και γνώριμων σκηνοθετών, με τούτο το εξαίρετο φιλμ μυστηρίου, που ενθουσίασε στην Εβδομάδα Κριτικής στο φεστιβάλ Καννών, όπου έκανε πρεμιέρα.

Χωρίς να χάσει ποτέ την προσήλωσή του στο απαιτητικό είδος, ο Σβεν Μπρέσερ, θα φτιάξει μία αλληγορική ταινία για τον άνθρωπο, τη φύση και το κακό που παραμονεύει στον σύγχρονο κόσμο, που πλέον απαρνείται τις ρίζες του, ακολουθώντας τις επιταγές της αέναης κερδοφορίας, της απορρύθμισης, της υπερεκμετάλλευσης της γης από γιγάντιες επιχειρήσεις.

Ένας γηραιός αγρότης, δεμένος με τη γη και αφοσιωμένος στην κοπή και συγκομιδή καλαμιών, μέλος μιας κλειστής αγροτικής κοινότητας, που ακολουθεί τελετουργικά το αυστηρό τυπικό μιας μοναχικής και λιτής καθημερινότητας, περιστασιακά επιβλέπει την εγγονή του, συμμετέχοντας και στις σχολικές της δραστηριότητες. Η ανακάλυψη του πτώματος μιας κοπέλας στους καλαμιώνες του, έρχεται να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά, καθώς η αδιαφορία της αστυνομίας να εντοπίσει τον δολοφόνο καλλιεργεί μέσα του την εμμονή για την ανακάλυψη του φονιά.

Αξιοποιώντας τους κώδικες ενός φιλμ νουάρ και με μια ισχυρή δόση φαντασίας και ψυχολογικής αναταραχής, ο Μπρέσερ σπέρνει συνεχώς τους σπόρους της αμφιβολίας και της διαρκούς ανησυχίας, αξιοποιώντας την ανθρωπογεωγραφία της περιοχής και παραπέμποντας με τις ελκυστικές του εικόνες στη Χρυσή Εποχή των Ολλανδών ζωγράφων.

Το φυσικό στοιχείο πρωταγωνιστής: Ο άγριος άνεμος ανακατεύει τις καλαμιές και την ψυχική γαλήνη, όπως και οι ξαφνικές μπόρες, οι εγκαταλελειμμένες αγροικίες, ένδειξη εγκατάλειψης, το πυκνό δάσος, οι μαύρες πέτρες, εντείνουν την απομόνωση. Και ταυτόχρονα το κακό να κρύβεται κάτω από την ήρεμη επιφάνεια του τοπίου και το σουρεαλιστικό να κάνει αναπάντεχα την εμφάνισή του, καθώς οι τοπικοί αρχαίοι θρύλοι στοιχειώνουν τους ανθρώπους.

Απ’ την άλλη, μία διαρκής αίσθηση απειλής αιωρείται πάνω από τον ήρωα. Ένας φόβος, άλλοτε ορατός και άλλοτε αόρατος και στο κέντρο ο ήρωας, που έχει ταυτιστεί με τη φύση.

Ατμοσφαιρικά, υπομονετικά, μελετημένα, ο Μπρέσερ, απλώνει μεθοδικά και εμπνευσμένα το στόρι του, παραπέμποντας στο σινεμά του Ντέιβιντ Λιντς και συνάμα αναμοχλεύει τους κώδικες του φιλμ νουάρ και των αμερικάνικων αστυνομικών ταινιών μυστηρίου, καταφέρνοντας να ξεφύγει από τη μίμηση και να προσφέρει κάτι γνήσια αυθεντικό και πρωτότυπο.

Ένα ντεμπούτο αποκάλυψη για έναν σκηνοθέτη που έχει εντρυφήσει στο σπουδαίο σινεμά και ξέρει να μεταμορφώνει το ήσυχο τοπίο της υπαίθρου σε έναν εφιάλτη στα μάτια του ανυποψίαστου θεατή.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Γιόχαν, ένας γερασμένος αγρότης, ανακαλύπτει το άψυχο σώμα ενός κοριτσιού στον καλαμιώνα του, τον καταλαμβάνει ένα ασαφές αίσθημα ενοχής. Καθώς φροντίζει την εγγονή του, ξεκινά μια αναζήτηση για να εντοπίσει τον δράστη.

The Drama

Ρομαντική κομεντί, αμερικάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Κρίστοφερ Μπόργκλι, με τους Ρόμπερτ Πάτινσον, Ζεντάγια, Αλάνα Χάιμ, Μαμουντού Αθίε, Ζόι Γουίντερς, Χέιλι Γκέιτς κα.

Ο γνωστός, για τον κυνισμό του και την προβοκατόρικη διάθεσή του, Νορβηγός σκηνοθέτης Κρίστοφερ Μπόργκλι, σε αυτή τη δεύτερη αμερικάνικη ταινία του, μία σκοτεινή ρομαντική κομεντί, έρχεται να υπονομεύσει την ερωτική ευτυχία και τις ανθρώπινες σχέσεις, κρύβοντας, στον πυρήνα της ιστορίας του, ένα μυστικό απ’ αυτά που πληγώνουν συνεχώς την αμερικάνικη κοινωνία.

Έχοντας ως πρωταγωνιστικό ζευγάρι τον Ρόμπερτ Πάτινσον και την Ζεντάγια, που μέσα σε έναν χρόνο συνεργάζονται σε ακόμη δυο ταινίες (στο τρίτο μέρος του «Dune» και στην «Οδύσσεια»), ο Μπόργκλι θα ποντάρει πάνω τους και στη χημεία που αναπτύσσουν οι δυο ελκυστικοί ηθοποιοί, αλλά και στην ικανότητά τους να μετατρέπονται με ευκολία από δυο χαριτωμένους ερωτευμένους νέους σε δυο σκληρούς χαρακτήρες αλληλοεξόντωσης.

Ο Βρετανός εκπατρισμένος Τσάρλι Τόμπσον, επιμελητής μουσείου, γνωρίζει την Έμα Χάργουντ, επιμελήτρια λογοτεχνικών εκδόσεων, σε ένα καφέ στο Κέμπριτζ. Μετά από έναν θυελλώδη έρωτα, η κοινή τους ζωή μοιάζει ιδανική. Μέχρι που, σε μια βραδιά με φίλους και ένα μεθυσμένο παιχνίδι εξομολογήσεων («ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που έχεις κάνει;»), μια αποκαλυπτική παραδοχή της Έμα, τινάζει στον αέρα τη βεβαιότητά τους και τους σπρώχνει σε αμφιβολία, σύγχυση και χάος, λίγες ημέρες πριν από τον γάμο.

Ποια είναι το ανομολόγητο της Έμα; Η απόφασή της στο παρελθόν να αιματοκυλήσει ένα σχολείο, κάτι που μετάνοιωσε τελευταία στιγμή πριν βγάλει το όπλο της και αρχίσει να πυροβολεί. Ένα θέμα που στοιχειώνει την αμερικάνικη κοινή γνώμη και ήδη υπήρξαν αντιδράσεις, για την ταινία, και ειδικά από γονείς που έχασαν τα παιδιά τους σε ανάλογα περιστατικά. Ίσως δικαιολογημένα και αυτό γιατί, μέσα από το πρόσωπο μιας αγαπημένης στις ΗΠΑ σταρ, όπως της Ζεντάγια, δίνεται ένας τόνος συμπάθειας για τους δράστες αυτής της παράλογης βίας. Αυτό, όμως, είναι ένα άλλο θέμα.

Γιατί υπάρχει και η ταινία, η οποία ξεκινά ως μία ανάλαφρη ρομαντική κομεντί και όσο προχωρά μαυρίζει, γίνεται περίπλοκη συναισθηματικά, αρκετά αγχωτική και πολλές φορές άβολα αστεία. Πάντως, ο Μπόργκλι, δεν περιορίζεται στην εξέταση μίας προβληματικής σχέσης, αλλά και της ικανότητας στην κατανόηση ανθρώπων που μπορεί να έχουν κάνει ή ακόμη και να έχουν σκεφτεί τα χειρότερα πράγματα που μπορεί να φανταστεί κανείς. Και ταυτόχρονα πώς λειτουργεί ο αμυντικός μηχανισμός του ανθρώπου, σε γεγονότα που δεν μπορεί να χωνέψει και ξυπνά το τέρας της κυριαρχίας, της επιβολής.

Ο Μπόργκλι, που κλιμακώνει την ένταση και το σασπένς, θα χάσει κάπου το μέτρο, αλλά, βοηθούμενος και από το δυνατό μοντάζ, θα δώσει μία συναρπαστική μορφή σε μία κομεντί, που τελικά κρύβει ένα αδυσώπητο δράμα.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Λίγες μέρες πριν από τον γάμο τους, ένα νεαρό, φαινομενικά ταιριαστό ζευγάρι δοκιμάζεται όταν η κοπέλα αποκαλύπτει ένα τρομερό μυστικό της ζωής της. Η σχέση τους θα μετατραπεί σ’ ένα παιχνίδι ελέγχου και ζήλιας.

Primavera

Δραματική ταινία, ιταλικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Νταμιάνο Μικιελέτο, με τους Τέκλα Ινσόλια, Μικέλε Ριοντίνο, Αντρέα Πενάκι, Φαμπρίτσια Σάκι, Βαλεντίνα Μπέλε, Στέφανο Ακόρσι κα.

Έχοντας στις ρίζες της ταινίας του τη μουσική μπαρόκ, ο διάσημος σκηνοθέτης όπερας Νταμιάνο Μικιελέτο, κάνει το πρώτο του κινηματογραφικό βήμα, βασισμένος στο βραβευμένο μυθιστόρημα «Stabat Mater» του Τιτσιάνο Σκάρπα.

Ένα έργο, που μπορεί η αναφορά στη ζωή του Αντόνιο Βιβάλντι και της διδασκαλίας του για 40 χρόνια στη φημισμένη μουσική σχολή του μεγαλύτερου ορφανοτροφείου της Βενετίας του 18ου αιώνα, Ospedale della Pietà, να προσδίδει ένα ιστορικό υπόβαθρο, αλλά το στόρι είναι προϊόν μυθοπλασίας. Άλλωστε, ο Βιβάλντι δεν είναι το κεντρικό πρόσωπο της ταινίας, αλλά μια ταλαντούχα μαθήτριά του, ένα ορφανό κορίτσι που νιώθει την καταπίεση του αυστηρότατου ορφανοτροφείου.

Στις αρχές του 18ου αιώνα, το Ospedale della Pietà είναι το μεγαλύτερο ορφανοτροφείο της Βενετίας, αλλά και το μέρος όπου τα πιο ταλαντούχα από τα ορφανά κορίτσια που ζουν εκεί μυούνται στη μελέτη της μουσικής. Η ορχήστρα του είναι μία από τις πιο φημισμένες στον κόσμο. Η Σεσίλια, εξαιρετική βιολίστρια, είναι 20 ετών κι έχει περάσει σχεδόν όλη της τη ζωή στη Pietà. Η τέχνη ανοίγει το μυαλό της, όχι όμως και τις πόρτες του ορφανοτροφείου: αυτό είναι το μοναδικό μέρος όπου μπορεί να παίξει μουσική, πίσω από ένα κιγκλίδωμα, για τους πλούσιους ευεργέτες του ιδρύματος. Μέχρι που ένας αέρας άνοιξης αναστατώνει ξαφνικά τη ζωή της και όλα αλλάζουν με την άφιξη του νέου δασκάλου βιολιού, του Αντόνιο Βιβάλντι, που την ξεχωρίζει αμέσως, για το ταλέντο της και τη σεμνότητά της.

Το ιστορικό πλαίσιο αποδίδεται ικανοποιητικά από τον Μικιελέτο, καθώς η Βενετία δεν είναι η πόλη καρτ ποστάλ, αλλά μία βίαιη πόλη, με ισχύ και εμμονή στο χρήμα και τις ιεραρχίες. Η μουσική του Βιβάλντι έρχεται να την αναστατώσει, να φέρει ένα ανοιξιάτικο ρεύμα, που θα ταράξει τα λιμνάζοντα νερά. Απ’ την άλλη, η κεντρική ηρωίδα, εγκλωβισμένη σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον, παίζοντας μουσική πίσω από μία μάσκα και νιώθοντας καταπιεσμένη, θέλει να απελευθερωθεί μέσω της μουσικής και της συμπαράστασης του κορυφαίου μουσουργού.

Η ταινία, που δεν απογειώνεται ποτέ, λόγω και της αποσπασματικής αφήγησης, αφήνει αβοήθητους και τους δυο κεντρικούς χαρακτήρες (και τους ηθοποιούς που τους υποδύονται). Χωρίς να πείθουν, δείχνουν πρόχειροι έως και πενιχροί, ειδικά μπροστά στα μπαρόκ σκηνικά και τα έξοχα κοστούμια εποχής, σήμα κατατεθέν ενός αυστηρού περιβάλλοντος, μιας ψυχικής καταστολής, τα όρια της οποίας τα βάζουν οι αφέντες της πόλης και οι ιεράρχες.

Παρά ταύτα, ο Μικελέτο, που ξέρει να κουρδίζει άψογα τα όργανα, τα χέρια και τις εντάσεις, θα μας προσφέρει μία απελευθερωτική αλήθεια, τονίζοντας ότι η πραγματική μουσική δεν είναι για να μας ηρεμεί, αλλά για να μας βάζει σε κίνηση.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Στις αρχές του 18ου αιώνα, καταφτάνει στο μεγαλύτερο ορφανοτροφείο της Βενετίας, που διαθέτει την κορυφαία σχολή μουσικής ο ιερέας και μουσικός Αντόνιο Βιβάλντι. Γρήγορα θα ξεχωρίσει το ταλέντο της Σεσίλια, ενός ορφανού κοριτσιού, που ασφυκτιά…

Ζωή Σαν Σινεμά

Ταινία κινουμένων σχεδίων, γαλλικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Σιλβέν Σομέ.

Μία τεράστια προσωπικότητα των γαλλικών γραμμάτων και του σινεμά, ο Μαρσέλ Πανιόλ, ζωντανεύει στη μεγάλη οθόνη, από τον τέσσερις φορές υποψήφιο για Όσκαρ Σιλβέν Σομέ, έναν έμπειρο και καταξιωμένο δημιουργό ταινιών κινουμένων σχεδίων.

Με παραδοσιακό, χειροποίητο σχέδιο, ο Σομέ («Το Τρίο της Μπελβίλ», «Ο Θαυματοποιός», «Παρίσι σε Αγαπώ») θα μεταφέρει τη ζωή του συγγραφέα του «Μαριούς» και των «Ζαν ντε Φλορέτ» και «Η Μανόν των πηγών», αλλά και σημαντικών πρωτοποριακών ταινιών, δίνοντας πλήθος πληροφοριών για τον Πανιόλ, αλλά και την ευγνωμοσύνη του για το έργο και την προσωπικότητά του.

Το 1955, ο 60χρονος Μαρσέλ Πανιόλ γίνεται ένας γνωστός και καταξιωμένος θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης. Όταν ο αρχισυντάκτης του περιοδικού ELLE παραγγέλνει μια εβδομαδιαία στήλη για την παιδική ηλικία του Πανιόλ, το βλέπει ως μια εξαιρετική ευκαιρία να επιστρέψει στις καλλιτεχνικές του ρίζες: τη συγγραφή. Συνειδητοποιώντας ότι η μνήμη του τον εγκαταλείπει και επηρεασμένος βαθιά από τα απογοητευτικά αποτελέσματα των δύο τελευταίων έργων του, ο Πανιόλ αρχίζει να αμφιβάλλει για την ικανότητά του να συνεχίσει το έργο του. Αυτό συμβαίνει μέχρι που ο μικρός Μαρσέλ – το νεαρό αγόρι που ήταν κάποτε – εμφανίζεται μπροστά του μαγικά. Μαζί, θα εξερευνήσουν την απίστευτη ζωή του Μαρσέλ Πανιόλ και θα ζωντανέψουν τις πιο αγαπημένες του συναντήσεις και αναμνήσεις.

Απ’ την πραγματικότητα στη μνήμη, χωρίς αυστηρή χρονολογική σειρά, ο Σομέ προσφέρει μία εμβάθυνση στον κόσμο ενός σημαντικού παραμυθά, το έργο του οποίου άφησε βαθύ αντίκτυπο στη λογοτεχνία και στον κινηματογράφο, αξιοποιώντας τη νοσταλγική ατμόσφαιρα των σχεδίων του.

Αν και η τεχνική της αφήγησης στερείται της γνώριμης τόλμης και της «τρέλας» του σκηνοθέτη, το εμπνευσμένο και όμορφο σχέδιο, η προσεγμένη παραγωγή και η γοητευτική ιστορία του Πανιόλ, συνθέτουν ένα άρτιο και συγκινητικό πορτρέτο.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η ζωή και το έργο του συγγραφέα και πρωτοποριακού σκηνοθέτη Μαρσέλ Πανιόλ, από την παιδική του ηλικία μέχρι την καταξίωση.

Gorgona

Δραματική περιπέτεια, ελληνικής και γαλλικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Εύης Καλογηροπούλου, με τους Μελισσάνθη Μάχουτ, Αουρόρα Μαριόν, Χρήστο Λούλης Κώστα Νικούλι, Σταύρο Σβήγκο κα.

Μετά από μία ενθαρρυντική πορεία στο σινεμά μικρού μήκους, η ταλαντούχα Εύη Καλογηροπούλου βουτά στα βαθιά της περιπέτειας δράσης, στο είδος των πολεμικών τεχνών και των μετά-γουέστερν, συνδυάζοντας τη γυναικεία χειραφέτηση με τον τραχύ φεμινισμό, έχοντας ως φυσικό σκηνικό τη βιομηχανική Ελευσίνα. Μία πόλη σύμβολο (Ελευσίνια Μυστήρια), αλλά και της στρεβλής ανάπτυξης του ελληνικού κράτους.

Η ταινία, που διαφημίστηκε ως η ελληνική απάντηση στο «Mad Max», κάτι κατανοητό από τα πρώτα πλάνα, με επιρροές από το κινηματογραφικό φραντσάιζ του Τζορτζ Μίλερ και με ηρωίδες δυο γυναίκες σε έναν μολυσμένο κόσμο αντρών, έχει όλα τα εφόδια για μια άγρια περιπέτεια χειραφέτησης.

Όμως, για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι άλλο οι προθέσεις και άλλο το αποτέλεσμα, καθώς στο φιλμ της Καλογηροπούλου, οι αστοχίες είναι εμφανείς και το συγκεκριμένο κινηματογραφικό είδος αρκετά μακριά από τα ελληνικά δεδομένα.

Σε ένα δυστοπικό απροσδιόριστο μέλλον, σε μια μικρή ελληνική πόλη, μία από τις τελευταίες που έχουν απομείνει, κυριαρχεί ένα γιγάντιο διυλιστήριο, που παρέχει τη μοναδική πηγή πλούτου, το πετρέλαιο. Οι άντρες, κατέχουν την απόλυτη εξουσία, ενώ ο ηγέτης τους, ο Νίκος, που είναι σοβαρά άρρωστος, θέλει να βρει τον διάδοχό του. Απρόσμενα, θα αποφασίσει να συμπεριλάβει ανάμεσα στους πιθανούς διαδόχους του και μια γυναίκα, τη Μαρία. Ωστόσο, όλα θα αλλάξουν με τον ερχομό μιας ξένης γυναίκας, που οι δικοί της την πούλησαν για ένα μπιτόνι πετρελαίου και την ερωτική σχέση που αναπτύσσει με την Μαρία.

Αυτή η σχέση, θα ανάψει και το φιτίλι, για μια άγρια περιπέτεια, την έκρηξη θυμού απέναντι στην κοινωνική «αντρίλα» και για την σκηνοθέτιδα την εξερεύνηση για τις εύθραυστες κοινωνικές και ιεραρχικές δομές και τα κρυμμένα μυστικά. Κι ενώ ο χειρισμός της σύνδεσης των δυο γυναικών, που ισχυροποιούνται και οπλίζονται με τις δικές τους δυνάμεις και τα σώματά τους, κόντρα στις παραδοσιακές αντρικές εκδοχές πυγμής, δένουν ικανοποιητικά, έρχονται και οι σκηνοθετικές αστοχίες, που βγάζουν μάτι.

Το μετά-αποκαλυπτικό σύμπαν μένει ανεξερεύνητο, ο πυρήνας των διακυβευμάτων παραμένει κρυμμένος κάτω από την άνυδρη γη και οι χαρακτήρες δεν αποκτούν ποτέ βάθος, αφήνοντας τη δράση στον αέρα και το στόρι να παραπαίει. Επιπλέον, οι ερμηνείες των ηθοποιών, αν και οι δυο πρωταγωνίστριες είναι ελκυστικές, είναι επιδεικτικά υπερβολικές έως και γκροτέσκο, κάτι που πλήττει βάναυσα την ταινία, που θα ήθελε να είναι κάτι παραπάνω από μία δυναμική περιπέτεια δράσης.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Σε ένα δυστοπικό μέλλον, σε μια πατριαρχική πόλη-κράτος που μαστίζεται από τη βία και τη περιβαλλοντική μόλυνση, δύο γυναίκες επαναστατούν και αγωνίζονται για την ελευθερία και την ταυτότητά τους.

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

Το Μυστικό του Δάσους

Ακόμη ένα «αμερικανοκίνητο» αστυνομικό θρίλερ, ελληνικής παραγωγής (2026), σε σκηνοθεσία των Μάκη Τσούφη (σκηνοθέτης της σειράς «Η Τούρτα της Μαμάς») και Στέλιου Ορφανίδη (έμπειρος στον χώρο του βίντεο κλιπ), που γυρίστηκε στην Κω. Εκεί, όπου μία οικογένεια τουριστών, όπως θέλει το σενάριο, εξαφανίζεται και διαταράσσει τη φαινομενική ηρεμία της τοπικής κοινωνίας. Ένας έμπειρος αστυνομικός, χωρίς ιδιαίτερα στοιχεία, θα στραφεί σε έναν παιδικό του φίλο, πρώην αστυνομικό, για να τον βοηθήσει κάτι που θα του αρνηθεί μέχρι να δει μία φωτογραφία που θα του θυμίσει τη δική του χαμένη κόρη και θα κάνει την αστυνομική έρευνα προσωπική υπόθεση. Πρωταγωνιστούν οι Κώστας Καραθωμάς, Ιωάννα Πηλιχού, Αργύρης Γκαγκάκης, Χρήστος Κάλοου, Χάρης Εμμανουήλ, Αλέξανδρος Ρήγας, Μπέσσυ Μάλφα κα.

Undertone

(«Undertone») Ένας υπολογιστής, δυο ακουστικά, για την ηρωίδα και σκοτάδια, είναι αρκετά στον πρωτοεμφανιζόμενο Καναδό σκηνοθέτη Ίαν Τάουσον, για να στήσει ένα πρωτότυπο αγχωτικό φιλμ τρόμου. Από την οθόνη του υπολογιστή της, με τη μητέρα της να αργοπεθαίνει στον επάνω όροφο, η σκεπτικίστρια Ίβι Μπάμπικ αναλύει τις αινιγματικές ηχογραφήσεις μέσα από τα ακουστικά της, στη μέση της νύχτας, με τον θαυμαστή και από απόσταση συν-παρουσιαστή της, Τζάστιν, προσπαθώντας να κατανοήσουν τον αόρατο τρόμο που βίωσε ένα παντρεμένο ζευγάρι που περίμενε μωρό μέσα στο σπίτι του. Στο πρωτόλειό του, ο Τάουσον δείχνει ότι έχει ταλέντο, αλλά όχι και την εμπειρία να ολοκληρώσει το φιλμ του, με την ίδια δύναμη και πρωτοτυπία. Πρωταγωνιστεί η Νίνα Κίρι.

Super Mario Galaxy: Η Ταινία

(«The Super Mario Galaxy Movie») Ο αγαπημένος ήρωας επιστρέφει, με μια ακόμη περιπέτεια κινούμενων σχεδίων, αμερικάνικης παραγωγής 2026 και σε σκηνοθεσία των Άαρον Χόρβαθ και Μάικλ Τζελενίκ. Ο Μάριο και ο Λουίτζι μαζί, με την πριγκίπισσα Πιτς, ξεκινούν μια περιπέτεια στα πέρατα του διαστήματος, για να γνωρίσουν την πρ

Με κεντρικό μήνυμα: «Για τις ταινίες που μας συγκινούν, για τους δημιουργούς που μας εμπνέουν, για όλες εκείνες τις στιγμές που ο κινηματογράφος ήταν εκεί για εμάς, είμαστε εδώ για αυτόν», η ΔΕΗ τονίζει, πως αναδεικνύει τη διαχρονική της στήριξη στον πολιτισμό και στους ανθρώπους που με το έργο τους «φωτίζουν» το σήμερα και το αύριο του ελληνικού σινεμά.

Το 66ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θα πραγματοποιηθεί από τις 30 Οκτωβρίου έως τις 9 Νοεμβρίου 2025, μετατρέποντας την πόλη της Θεσσαλονίκης σε ένα ανοιχτό πεδίο δημιουργίας, ιδεών και πολιτισμού, όπου η τέχνη, η τεχνολογία και η ενέργεια συναντώνται.

ΦΩΣ powered by ΔΕΗ στη νέα γενιά του ελληνικού σινεμά

Φέτος, για δεύτερη συνεχή χρονιά, η ΔΕΗ απονέμει το βραβείο “ΦΩΣ powered by ΔΕΗ”, που τιμά πρωτοεμφανιζόμενες και πρωτοεμφανιζόμενους ηθοποιούς σε ελληνικές ταινίες μεγάλου μήκους, η επιλογή των οποίων θα γίνει από τριμελή κριτική επιτροπή.

Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους €3.000 για κάθε νικητή και νικήτρια, αναδεικνύοντας τις πρωτοεμφανιζόμενες φωνές του ελληνικού κινηματογράφου που δίνουν νέα πνοή στη μεγάλη οθόνη.

Η γενική διευθύντρια Εταιρικών Σχέσεων και Επικοινωνίας του Ομίλου ΔΕΗ, Σοφία Δήμτσα, δήλωσε σχετικά: «Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που έχει μάθει να ζει με το φως του κινηματογράφου, ένα φως που εμπνέει, ενώνει και δίνει ενέργεια σε κάθε δημιουργό».

Όπως εξήγησε «η συνεργασία μας με το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης δεν είναι απλώς μια χορηγία, αλλά ένας ζωντανός διάλογος ανάμεσα στην ενέργεια και την τέχνη, στην τεχνολογία και τη φαντασία. Μέσα από το βραβείο “ΦΩΣ powered by ΔΕΗ”, στηρίζουμε τη νέα γενιά ηθοποιών που φέρνουν τη δική τους λάμψη στη μεγάλη οθόνη και συνεχίζουν μια παράδοση που ξεκινά εδώ, στη Θεσσαλονίκη».

Εξέφρασε την ευχή «σε όλες και όλους να απολαύσουν ένα κινηματογραφικό ταξίδι που θα φωτίσει νέες ιστορίες και θα δημιουργήσει καινούρια συναισθήματα, γιατί ο πολιτισμός είναι ενέργεια που εμπνέει, εξελίσσει και μας ενώνει».

Όπως τονίστηκε, η ΔΕΗ, ο μεγαλύτερος  Powertech Όμιλος στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, συνδέει, όπως ειπώθηκε, την ενέργεια με τη δημιουργικότητα, την καινοτομία και τη βιωσιμότητα, στηρίζοντας πρωτοβουλίες που φωτίζουν τη σύγχρονη πολιτιστική σκηνή. Στο πλευρό του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, του Evia Film Project και των δράσεων «Σινεμά με Θέα», δίνοντας «ενέργεια» στη νέα εποχή της 7ης τέχνης, αναδεικνύοντας τον κινηματογράφο ως πεδίο έμπνευσης, τεχνολογικής εξέλιξης και βιώσιμης προόδου.

La Palme d’or est remise à ANORA réalisé par SEAN BAKER !
–
The Palme d’or winner is ANORA by SEAN BAKER!#Cannes2024 #Palmares #Awards #PalmedOr pic.twitter.com/35fsVPu31I

— Festival de Cannes (@Festival_Cannes) May 25, 2024

Κατά την τελετή βράβευσης που έγινε το βράδυ του Σαββάτου, το μεγάλο βραβείο της Κριτικής Επιτροπής, ο Χρυσός Φοίνικας, πήγε στο «Anora» του Σον Μπέικερ, του πρώτου Αμερικανού σκηνοθέτη που αποσπά τον Φοίνικα εδώ και πάνω από μια δεκαετία.

Το βραβείο της επιτροπής για την καλύτερη γυναικεία ερμηνεία πήγε στις τρεις γυναίκες της ταινίας «Emilia Perez», την Ζόι Σαλντάνια, την τραγουδίστρια Σελένα Γκόμεζ και την τρανς ηθοποιό Κάρλα Σόφια Γκασκόν.

Ως καλύτερος σκηνοθέτης βραβεύτηκε ο Μιγκέλ Γκόμεθ για το «Grand Tour».

Τέλος, το Ειδικό Βραβείο δόθηκε στον «Σπόρο του Ιερού Σύκου» του Ιρανού Μοχαμάντ Ρασούλαφ.

Το πηγαίο ταλέντο του ήταν η δημιουργία λιτών χαρακτήρων. Εμφανίστηκε σε ταινίες που του εξασφάλιζαν τους οικονομικούς πόρους για να στηρίξει τα σχέδιά του στο θέατρο.

Συνδέθηκε, όμως, και με έργα ανήσυχων δημιουργών κατά την περίοδο μετάβασης του κινηματογράφου μας από τον κλασικό προς το νέο. Ερμήνευσε τον Ορέστη στην «Ηλέκτρα» του Μιχάλη Κακογιάννη. Στάθηκε με απλότητα κι άνεση δίπλα στη Μπέτυ Αρβανίτη και τον Πέτρο Φυσούν στην ταινία «Ζεστός μήνας Αύγουστος», ένα φιλόδοξο εγχείρημα ελληνικού νουάρ από τον Σωκράτη Καψάσκη.

Η ίδια ερμηνευτική σιγουριά τον διέκρινε στο αντιηρωικό και παραγνωρισμένο «Μπλόκο» του Άδωνι Κύρου, αλλά και στο αντιστασιακό δράμα «Με τη λάμψη στα μάτια» του Πάνου Γλυκοφρύδη.

Κατά τη δεκαετία του ’80 έπαιξε στο «Ευτυχισμένο πρόσωπο της Λεωνόρας» του Ντίνου Μαυροειδή και στην «Υπόγεια διαδρομή» του Απόστολου Δοξιάδη. Ο τελευταίος ρόλος του στον ελληνικό κινηματογράφο ήταν, το 2008, στη διασκευή του έργου του Κωνσταντίνου Θεοτόκη «Σκλάβοι στα δεσμά τους» από τον Τώνη Λυκουρέση.

Η φωτιά κατέστρεψε το Στούντιο Αλ Αχράμ που κατασκευάστηκε το 1944 στην περιοχή της Γκίζας, δυτικά της πρωτεύουσας, και στη συνέχεια επεκτάθηκε σε τρία γειτονικά κτήρια που είχαν εκκενωθεί προτού φθάσει εκεί η φωτιά. Σήμερα το πρωί, οι κάτοικοι των κτηρίων αυτών εξακολουθούσαν να κοιμούνται στο έδαφος σε γειτονικούς δρόμους, σύμφωνα με ανταποκριτή του AFP.

The fire at Studio Misr in Al-Haram in #Egypt is expanding, and people are gathering in the street for fear of the flames creeping into the homes. pic.twitter.com/f4Oqz3peTD

— Sky Somali Tv (@SkySomalitv1) March 16, 2024

Πηγές ασφαλείας διευκρίνισαν πως η πυρκαγιά δεν προκάλεσε θύματα, ανέφεραν ωστόσο “περιστατικά δύσπνοιας που αντιμετωπίσθηκαν επί τόπου”.

Σύμφωνα με τοπικά ΜΜΕ, η πυρκαγιά ξέσπασε μετά το γύρισμα ενός επεισοδίου σίριαλ που μεταδίδεται στη διάρκεια του ραμαζανιού, του μήνα της νηστείας για τους μουσουλμάνους που ξεκίνησε τη Δευτέρα και στη διάρκεια του οποίου η τηλεόραση έχει τη μεγαλύτερη ακροαματικότητα στην Αίγυπτο και στον αραβικό κόσμο.

Το Στούντιο Αλ Άχραμ εκτείνεται σε 27.000 τετραγωνικά μέτρα και περιλαμβάνει τρία πλατό γυρισμάτων, μία αίθουσα προβολής καθώς και μία αίθουσα μοντάζ.

Huge fire brakes out inside Al-Ahram Studio in Omraniya, Giza

The fire consumed the contents of the shooting site, spread outside, and civil protection dispatched up to 18 fire trucks trying to contain the fire.#Egypt #BREAKINGNEWS|#مصر #استوديو_الاهرام #حريق #الاهرام #الجيزة pic.twitter.com/hB8nS8NG31

— Egypt Today Magazine (@EgyptTodayMag) March 16, 2024

Τη δεκαετία του 1950, η Αίγυπτος ήταν η τρίτη χώρα στον κόσμο στην παραγωγή ταινιών. Σήμερα, διεκδικεί τα τρία τέταρτα της αραβικής κινηματογραφικής παραγωγής. Η τελευταία έπεσε στις 21 ταινίες στο 2022, καθώς η χώρα διέρχεται τα τελευταία χρόνια τη χειρότερη οικονομική κρίση στην ιστορία της.

Ο Βιμ Βέντερς (Wim Wenders) διαδέχθηκε τον Σουηδό σκηνοθέτη το 1996 και υπηρέτησε μέχρι το 2020, ενώ ακολούθησε η Χόλαντ, η οποία έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος μέχρι που αποφάσισε να παραιτηθεί.

With Agnieszka Holland deciding to step down and fully dedicate her time to filmmaking again, the Academy Board has now unequivocally proposed Juliette Binoche as new Academy President to European Film Academy members. 👉 Read more: https://t.co/TLPBKthwpa pic.twitter.com/RDOyjhtsQh

— European Film Academy (@EuroFilmAcademy) March 14, 2024

«Δεν είμαι άνθρωπος που θα κάνει εύκολα πίσω, αλλά έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι είμαι πρώτα απ’ όλα σκηνοθέτις. Και σε αυτό θέλω να επικεντρωθώ τα επόμενα

χρόνια…για μένα, ήρθε η ώρα να αποχωρήσω», σημειώνει η Αγκνιέσκα Χόλαντ.

«Γνωρίζοντας ότι η Ζιλιέτ Μπινός είναι πρόθυμη να πάρει τη σκυτάλη ενισχύει το αίσθημά μου ότι αυτή είναι μία απόφαση που ελήφθη τη σωστή στιγμή. Δεν θα μπορούσα να ευχηθώ να έχω καλύτερη διάδοχο, μιας που εκπροσωπεί τόσο έντονα και πειστικά τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο καθ’ όλη τη διάρκεια της εντυπωσιακής καριέρας της».

Juliette Binoche Named New President of European Film Academy https://t.co/PDSkuyf0xS

— IndieWire (@IndieWire) March 14, 2024

Σύμφωνα με το Variety, η Γαλλίδα σταρ ξεκινά τον τιμητικό νέο ρόλο της επίσημα την 1η Μαΐου αφού η υποψηφιότητά της εγκρίθηκε ομόφωνα από τα μέλη της Ακαδημίας.

Η ηθοποιός πρωταγωνίστησε πρόσφατα στη δραματική ταινία «The Taste of Things» η οποία στις Κάννες απέσπασε το βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Τραν Αν Χουνγκ (Trần Anh Hùng) ενώ υποδύεται την Κοκό Σανέλ στην μίνι σειρά του AppleTV+ «The New Look».

Τις υπόλοιπες θέσεις της πεντάδας καταλαμβάνουν η παιδική κωμωδία «Super Mario Bros: Η ταινία», τα θρίλερ «Η καλόγρια ΙΙ» και «Μυστήριο στη Βενετία» και τα μπλοκμπάστερ «John Wick 4», «Fast X», «Επικίνδυνη αποστολή: Θανάσιμη εκδίκηση, μέρος πρώτο» και «Ο Ιντιάνα Τζόουνς και ο δίσκος του πεπρωμένου». Από τις υπόλοιπες ταινίες που ακολουθούν μόνο ο «Ναπολέων» συνεχίζει (μέχρι σήμερα έχει κόψει 110.660 εισιτήρια) και δείχνει ικανός να πλασαριστεί πιο πάνω από την 14η θέση που βρίσκεται σήμερα.

Οι υπόλοιπες ταινίες που γνώρισαν επιτυχία στη χώρα μας ήταν η «Φάλαινα» του Αρονόφσκι με 126.656 εισιτήρια, το σκορσεζικό «Οι δολοφόνοι του ανθισμένου φεγγαριού» (116.124), ο animated Spider- Man «Ακροβατώντας στο αραχνο-σύμπαν» (110.836), ο νέος Αστερίξ του Γκιγιόμ Κανέ «Αστερίξ και Οβελίξ στο δρόμο για την Κίνα» (100.716), το «Creed 3» (101.764), το νέο animation της Pixar «Στο στοιχείο τους» (109.705) κ.α.

Στο ελληνικό σινεμά η «Φόνισσα» όπως είπαμε δεν είχε αντίπαλο αλλά κάτι παραπάνω από θετική ήταν η παρουσία της οικογενειακής δραμεντί του Γιάννη Τσιμιτσέλη «Κουραμπιέδες από χιόνι» που έχει κόψει μέχρι τώρα πάνω από 78.000 εισιτήρια και συνεχίζει.
Αναλυτικά:

Οι 10 εμπορικότερες ταινίες στην Ελλάδα το 2023

1. Barbie 465.887
2. Οπενχάιμερ 426.719
3. Φόνισσα 334.029
4. Super Mario Bros: Η ταινία 203.266
5. Η καλόγρια ΙΙ 181.261
6. John Wick 4, 174.635
7. Fast X 169.248
8. Μυστήριο στη Βενετία 166.491
9. Ο Ιντιάνα Τζόουνς και ο δίσκος του πεπρωμένου 162.951
10. Επικίνδυνη αποστολή: Θανάσιμη εκδίκηση, μέρος πρώτο 154.688

Οι 10 εμπορικότερες ελληνικές ταινίες για το 2023

1. Φόνισσα 334.029 (*)
2. Κουραμπιέδες από χιόνι 78.102 (*)
3. Ακου ποιος μιλάει 43.471
4. Ο Καπετάν Μιχάλης 34.235 (*)
5. Black stone 22.899
6. Πίσω από τις θημωνιές 12.980
7. Στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό 8.308
8. Arte Povera 5.423
9. Μπάσταρδα 3.652
10. Saison morte 2.810
*συνεχίζει

Σε σκηνοθεσία του Πάμπλο Λαρέν, η ταινία θα αφοσιωθεί στη ζωή της Μαρίας Κάλλας, λίγο πριν από το θάνατό της στο Παρίσι αλλά και τη σχέση της με τον Αριστοτέλη Ωνάση.

Στη συνεχεία το καστ των ηθοποιών μεταφέρθηκε στην θαλαμηγό «Χριστίνα» του Αριστοτέλη Ωνάση που βρισκόταν στα ανοιχτά της θαλάσσιας περιοχής του Κατάκολου, προκειμένου να ολοκληρωθούν τα γυρίσματα της πρώτης ημέρας.

Ως τις 27 Αυγούστου, στο Καστελλόριζο, ένα κινηματογραφικό σκηνικό από μόνο του, νεότεροι και καταξιωμένοι κινηματογραφιστές απ’ όλον τον κόσμο σχολιάζουν την πραγματικότητα, ανατρέπουν βεβαιότητες και φαντάζονται το μέλλον σε ένα line up συναρπαστικών ταινιών μεγάλου, μεσαίου και μικρού μήκους.

Οι ταινίες του φετινού φεστιβάλ επικεντρώνονται σε θεματικές, όπως ο πόλεμος, η προσφυγιά και οι μετακινούμενοι πληθυσμοί, η αποικιοκρατία, το φύλο και η σεξουαλικότητα, η δικαιοσύνη και η έλλειψή της, οι συνθήκες εργασίας, η τεχνολογία και οι προκλήσεις της, η ζωή και ο κόσμος όπως τον ξέραμε κι όπως αλλάζει.

Το Κυρίως Διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ ξεκινά τη Δευτέρα 21 Αυγούστου με την προβολή του πολυαναμενόμενου ντοκιμαντέρ «We Will Not Fade Away», της Ουκρανής βραβευμένης σκηνοθέτριας Alisa Kovalenko που ακολουθεί τα όνειρα πέντε εφήβων στην εμπόλεμη Ουκρανία και συνεχίζει με το «Scenes with My Father», της Ολλανδο-Κροάτισσας σκηνοθέτριας Biserka Šuran σε ελληνική πρεμιέρα που αναβιώνει σκηνές από την πρώην Γιουγκοσλαβία, καθώς και με το «Radji», επίσης σε ελληνική πρεμιέρα, των Georg Götmark & John Erling Utsi που σχολιάζει τις συγκρούσεις για τη γη και τα σύνορα στο βορειότερο τμήμα της Σουηδίας και της Νορβηγίας.

🎥 On the initiative of @Greeks_Abroad, the 7th Kastelorizo International Documentary Film Festival “Beyond Borders” will be screening on August 27 the documentary “George Bizos Icon” paying tribute to #GeorgeBizos, close friend & lawyer of #NelsonMandela. https://t.co/klt8VGiMgY pic.twitter.com/vBiSdwZnFe

— Consulate General of Greece in Chicago (@GreeceInChicago) August 25, 2022

Την Τρίτη 22 Αυγούστου οι προβολές ξεκινούν με την ταινία «Roofless Dreams» του δημοσιογράφου, πολεμικού ανταποκριτή και ντοκιμαντερίστα Σωτήρη Δανέζη που ακολουθεί για 13 μήνες πέντε ανθρώπους που ζουν υπό την απειλή του άστεγου, στους δρόμους της Αθήνας και ακολουθούν τα «Φύλλα καπνού» των Στάθη Γαλαζούλα & Ελίζας Καβαλαράκη που ξεδιπλώνουν τις μνήμες γυναικών καπνεργατριών, καθώς και η ελληνική πρεμιέρα του «Holy Dilemma», των Ούγγρων Julianna Ugrin και Márton Vízkelety, όπου παρακολουθούμε έναν Ρωμαιοκαθολικό ιερέα που μετά από πολλά χρόνια μυστικής διπλής ζωής, αποφασίζει να πάρει τη μοίρα του στα χέρια του.

Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ "Πέρα από τα σύνορα" για 4η χρονιά στο #Καστελόριζο με ντοκιμαντέρ απο 18 χώρες και ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.https://t.co/VhcDvEuYCk
International Documentary Festival "Beyond Borders", 4th edition #Kastelorizo #culture #cinema pic.twitter.com/bz23wCPqr1

— Μέλισσα του Ελληνισμού | Melissa pour l'Hellénisme (@mhellenisme) August 23, 2019

Την Τετάρτη 23 Αυγούστου το ανθρώπινο πνεύμα υπερνικά τον πόλεμο, όπως θα δούμε στην ταινία «When Spring Came to Bucha» των Mila Teshaieva & Marcus Lenz, ενώ στο «Uncanny me» που προβάλλεται σε ελληνική πρεμιέρα, η Katharina Pethke ασχολείται με ψηφιακούς τρισδιάστατους κλώνους και στη διεθνή πρεμιέρα της «Audrey Napanangka» της αυστραλιανής Penelope McDonald παρακολουθούμε τη ζωή μιας οικογένειας walpiri που ταξιδεύει εκπαιδεύοντας η ίδια τα παιδιά της.

Την Πέμπτη 24 Αυγούστου τη σκυτάλη παίρνουν οι Μαρία Λούκα και Μυρτώ Πατρσαλίδου με το «Πένθος – Αυτοί που μένουν», μια συνομιλία μες τις οικογένειες του Σαχζάντ Λουκμάν, του Παύλου Φύσσα και του Ζακ Κωστόπουλου. Στο «Underdog», της ολλανδής Mariëtte Faber, που επίσης κάνει διεθνή πρεμιέρα στο Καστελλόριζο παρακολουθούμε μια κτηνίατρο που αναζητά με τα εκπαιδευμένα σκυλιά της, ανθρώπους που έχουν χαθεί αλλά παρεμποδίζεται από τις αρχές, ενώ στην ελληνική πρεμιέρα του «Hours of Ours», του Ταϊλανδού Komtouch Napattaloong, ακολουθούμε τις περιπέτειες μιας οικογένειας από το Σουδάν που αναζητά άσυλο στην Μπανγκόκ.

Την Παρασκευή 25 Αυγούστου παρακολουθούμε σε Παγκόσμια πρεμιέρα το «Μια ιστορία τεσσάρων μειονοτήτων» του ισραηλινού David Deri με οικογένειες Μουσουλμάνων, Εβραίων Υπερ-Ορθόδοξων, Εβραίων Θρησκευόμενων Έποικων και Εβραίων Κοσμικών ομοφυλόφιλων, απολαμβάνουμε μια χαμένη, αδημοσίευτη συζήτηση για τον κινηματογράφο ανάμεσα στον Θόδωρο Αγγελόπουλο και τον Νίκο Παναγιωτόπουλο στην ταινία «Θόδωρος Αγγελόπουλος – Νίκος Παναγιωτόπουλος: Ο καθένας και η μουσική του», των Αντώνη Κόκκινου & Γιάννη Σολδάτου και μαθαίνουμε τον πραγματικό ρόλο του Στρατιωτικού Λογοκριτή στο «The Soldier’s Opinion», του βραβευμένου ισραηλινού σκηνοθέτη Assaf Banitt.

Το Σάββατο 26 Αυγούστου, τελευταία μέρα του διαγωνιστικού, Ελληνική πρεμιέρα κάνει η ταινία «Dead Weight», του ιταλού Francesco Del Grosso που διηγείται την ιστορία του Angelo Massaro, πρωταγωνιστή μιας από τις πλέον περιβόητες δικαστικές πλάνες στα χρονικά της Ιταλίας, ακολουθεί το «What Remains on the Way», των Jakob Krese & Danilo Do Carmo που αφηγείται την ιστορία μιας ανύπαντρης μητέρας και των τεσσάρων παιδιών της, καθώς προσπαθούν να φτάσουν στα σύνορα Μεξικού-ΗΠΑ και κλείνουμε με την ελληνική πρεμιέρα της ταινίας «The hidden children of colonization», του Dominique Regueme που πραγματεύεται την ιστορία απομάκρυνσης και εξορίας χιλιάδων πολυφυλετικών παιδιών κατά τη διάρκεια του βελγικού αποικισμού στο Κονγκό, τη Ρουάντα και το Μπουρούντι.

Κινηματογραφικά προγράμματα

Φυσικά, όπως και κάθε χρόνο, θα πραγματοποιηθούν επιμορφωτικά σεμινάρια (masterclasses) με κορυφαίες φυσιογνωμίες από την κινηματογραφική και τηλεοπτική βιομηχανία, όπως ο Jean Christoph Caron, επικεφαλής του τμήματος Ντοκιμαντέρ του Phoenix, που με το «The True History Behind Pop-Culture Heroes», εξερευνά τις λιγότερο γνωστές πτυχές της ιστορίας των ηρώων που ενέπνευσαν τον James Bond και τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, η καθηγήτρια Αφροδίτη Καϊράκη που θα ασχοληθεί με τις ταινίες ‘Μαγική Πόλη’ και ‘Συνοικία το όνειρο’ και την αναπαράσταση των προβλημάτων των προσφύγων μέσα από αυτές και ο Giuseppe Cederna, ηθοποιός, συγγραφέας και πρωταγωνιστής της ταινίας Mediterraneo που θα συνδυάσει τις αναμνήσεις του από την ταινία με προσωπικά βιώματα και αναμνήσεις από το ίδιο το Καστελλόριζο. Τέλος ο Σταύρος Παπαγεωργίου, ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής του AEI Cyprus Film Festival, θα μοιραστεί με το κοινό μυστικά και ευκαιρίες για τις δυνατότητες κινηματογραφικών συμπαραγωγών στην Κύπρο, ενώ ο Wolfgang Bergmann θα μοιραστει μαζί μας μυστικά για μια επιτυχημένη συμπαραγωγή με τον κολοσσό ARTE.

📽️#cine | #BeyondBorders El 6 ° Festival Internacional de Cine Documental Beyond Borders en la #isla del #Dodecaneso #Kastelorizo ​​invita a los realizadores de documentales a enviar sus # películas antes del 11/05. @cineargentinoar @CineArgNET @cinearg
➡️https://t.co/KZ8ooYH9ge pic.twitter.com/nNBPsEkMPg

— Embajada de Grecia en Argentina (@GreeceArgentina) February 1, 2021

Αναπόσπαστο τμήμα του Φεστιβάλ είναι και το διήμερο Audiovisual Pitching Lab, όπου παρουσιάζονται σε προβολές 12 projects απ’ όλον τον κόσμο που συζητώνται με κορυφαίους επαγγελματίες από το χώρο της κινηματογραφικής βιομηχανίας, οι οποίοι συμβάλουν έτσι καθοριστικά στη διαμόρφωση και στην υλοποίηση του μελλοντικού κινηματογραφικού γίγνεσθαι. Head Moderator είναι η Claudia Schreiner (Documentary Campus Masterschool, Γερμανία), ενώ η κριτική επιτροπή αποτελείται από προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές/ριες σχολών κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, του Μονάχου, της Πράγας και του Τελ Αβίβ.

Περισσότερες πληροφορίες στο https://www.beyondborders.gr/

Η ιστορία της ταινίας του 2019 αφηγείται την πορεία της Ελληνίδας στιχουργός Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, από το Αϊδίνι στην Ελλάδα, από την ξενιτιά, την απόφασή της να ζήσει τη ζωή της όπως εκείνη την ήθελε ως και τον θάνατό της.

Η Ευτυχία «Γράφει ακατάπαυστα σε ό,τι πιάνει το μελάνι, από χαρτοπετσέτες και κουτιά από τσιγάρα μέχρι υπόλοιπα λογαριασμών. Καπνίζει, ερωτεύεται με πάθος, χαρτοπαίζει με θράσος σε πολυτελή σαλόνια, αλλά και σε παράνομα υπόγεια. Μία δασκάλα που γίνεται ηθοποιός στα μπουλούκια και στο θέατρο, μία ποιήτρια που γίνεται η μεγαλύτερη Ελληνίδα στιχουργός του λαϊκού τραγουδιού. Συνεργάζεται με όλες τις διάσημες μουσικές προσωπικότητες της χώρας, από τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Απόστολο Καλδάρα, ως τον Μανώλη Χιώτη, τον Αντώνη Ρεπάνη και τον Μάνο Χατζιδάκι, υψώνοντας θαρραλέα ανάστημα, σε έναν σκληρό και τυπικά ανδροκρατούμενο κόσμο» αναφέρει η σύνοψη της ταινίας.

Το σενάριο είναι της Κατερίνας Μπέη ενώ στην ταινία πρωταγωνιστούν επίσης οι Κάτια Γκουλιώνη, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Θάνος Τοκάκης, Ντίνα Μιχαηλίδου. Στην ταινία ακούγονται μερικά από τις σπουδαιότερες επιτυχίες. Μεταξύ αυτών τα «Περασμένες μου αγάπες», «Όνειρο απατηλό», «Είμαι αητός χωρίς φτερά», «Ηλιοβασιλέματα», «Η φαντασία», «Είσαι η ζωή μου», «Μαντουμπάλα», «Στ΄ Αποστόλη το κουτούκι», «Πετραδάκι, πετραδάκι», «Μου σπάσανε τον μπαγλαμά», «Δύο πόρτες έχει η ζωή» («Το τελευταίο βράδυ μου»), «Ρίχτε στο γυαλί φαρμάκι».