Έξι εβδομάδες πριν τις κρισιμότερες εκλογές στην ιστορίας της γειτονικής χώρας, η στροφή Ερντογάν προς την ύφεση σε όλα τα διεθνή μέτωπα μοιάζει εντυπωσιακή. Είναι, όμως, διατηρήσιμη; Η απάντηση εξαρτάται, εν πολλοίς, από το ίδιο το αποτέλεσμα των εκλογών.
Σε μια ενδιαφέρουσα ανάλυση του Center for European Reform σημειώνεται πως οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη αναμένεται να κάνουν ένα καθολικό restart σε περίπτωση νίκης της αντιπολίτευσης. Θα είναι, αντίθετα, πιο περίπλοκες οι σχέσεις αν ο Ερντογάν βγει νικητής και δεν μεταβάλει την περιοριστικής των δημοκρατικών ελευθεριών στο εσωτερικό της χώρας πολιτική του. Πολύ περισσότερο αν η νίκη του έχει σκιές νόθευσης της εκλογικής διαδικασίας ή αν, ηττημένος, εμποδίσει μια ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας

Τα βασικά σημεία της ανάλυσης

• Η Τουρκία είναι ένας από τους μεγαλύτερους και πιο στρατηγικά σημαντικούς γείτονες της ΕΕ, μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ. Οι προεδρικές και κοινοβουλευτικές εκλογές της, που έχουν προγραμματιστεί για τις 14 Μαΐου, θα καθορίσουν εάν ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα παραμείνει στην εξουσία και θα διαμορφώσουν την εσωτερική και εξωτερική πολιτική της Τουρκίας για τα επόμενα χρόνια. Τα αποτελέσματα των εκλογών θα επηρεάσουν βαθιά τη σχέση μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας, η οποία έχει επιδεινωθεί απότομα την τελευταία δεκαετία.
• Υπάρχουν τρεις θεμελιώδεις λόγοι για τους οποίους η σχέση ΕΕ-Τουρκίας είναι σε τόσο κακή κατάσταση: η επιδείνωση της κατάστασης των δημοκρατικών ελευθεριών στην Τουρκία. μια πληθώρα διμερών διαφορών μεταξύ της Τουρκίας και πολλών κρατών-μελών, που υπονόμευσαν περαιτέρω τη διαδικασία ένταξης της Άγκυρας στην ΕΕ. και διαφωνίες για την εξωτερική πολιτική, με πολλά κράτη-μέλη να βλέπουν τις θέσεις της Τουρκίας ως ανταγωνιστικές.
• Το αποτέλεσμα των εκλογών παραμένει αβέβαιο. Η δημοτικότητα του Ερντογάν έχει πληγεί από την εύθραυστη κατάσταση της οικονομίας και η κυβέρνησή του έχει επικριθεί για καθυστέρηση στην απόκριση στους καταστροφικούς σεισμούς που έπληξαν την Τουρκία τον Φεβρουάριο. Εν τω μεταξύ, το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης έχει ενωθεί πίσω από τον ηγέτη του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου ως κοινό υποψήφιο.
• Εάν ο Ερντογάν παραμείνει στην εξουσία, οι σχέσεις θα μπορούσαν να γίνουν ακόμη πιο ταραχώδεις. Η Ευρώπη και η Τουρκία θα πρέπει ακόμα να συνεργαστούν για κοινές προκλήσεις, αλλά οποιαδήποτε συνεργασία θα ήταν εξαιρετικά συναλλακτική. Οι εντάσεις θα συνεχίζονταν εκτός εάν ο Ερντογάν βελτιώσει τις δημοκρατικές ελευθερίες στην Τουρκία και αποφύγει την αντιπαράθεση με τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Και η ΕΕ θα αντιμετώπιζε δύσκολες επιλογές εάν υπήρχαν στοιχεία για εκτεταμένη εκλογική χειραγώγηση ή εάν ο Ερντογάν έχανε τις εκλογές, αλλά δεν επέτρεπε μια ομαλή μετάβαση της εξουσίας.
• Μια νίκη της αντιπολίτευσης θα οδηγούσε σε ουσιαστικές αλλαγές στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και στις σχέσεις της με τη Δύση. Η αντιπολίτευση θέλει να αλλάξει το σύνταγμα σε κοινοβουλευτικό σύστημα, να αποκαταστήσει τη δικαστική ανεξαρτησία και να βελτιώσει τις σχέσεις με τις ΗΠΑ και την ΕΕ – πολιτικές που θα βελτιώσουν σημαντικά τις σχέσεις. Ωστόσο, μια κυβέρνηση της αντιπολίτευσης θα αντιμετώπιζε προκλήσεις για την πλήρη εφαρμογή αυτής της ατζέντας και κάποιες διαφωνίες με την ΕΕ σε θέματα όπως οι σχέσεις με την Κύπρο και τη Ρωσία πιθανότατα θα εξακολουθούσαν.
• Μια νίκη της αντιπολίτευσης θα πρόσφερε μια μεγάλη ευκαιρία για την επανέναρξη της σχέσης ΕΕ-Τουρκίας: η ΕΕ θα πρέπει να εντείνει τον διάλογο σε όλους τους τομείς πολιτικής και να επιδιώξει να σταθεροποιήσει τη νέα κυβέρνηση βοηθώντας την να αντιμετωπίσει τις οικονομικές δυσκολίες. Μεσοπρόθεσμα, η φιλοδοξία της ΕΕ θα πρέπει να είναι να διαπραγματευτεί μια αναβάθμιση στην τελωνειακή ένωση ΕΕ-Τουρκίας. Αυτό θα είναι δύσκολο, αλλά μια νέα εποχή στις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας θα μπορούσε να είναι εφικτή εάν και οι δύο πλευρές επενδύσουν πολιτική ενέργεια για να ξεπεράσουν τις διαφορές τους.

Οι σχέσεις Ερντογάν με την ΕΕ

Ο Ερντογάν έχει ξεκινήσει μια ολοένα πιο διεκδικητική και στρατιωτικοποιημένη εξωτερική πολιτική, συχνά σε αντίθεση με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Η Τουρκία διεκδικεί μια μεγάλη αποκλειστική οικονομική ζώνη στην ανατολική Μεσόγειο, για την επιδίωξη της οποίας έχει στείλει πλοία για εξερεύνηση υδρογονανθράκων σε ύδατα κοντά σε ελληνικά νησιά και την Κύπρο. Η ΕΕ επέβαλε περιορισμένες κυρώσεις ως απάντηση. Η Τουρκία επίσης συγκρούστηκε πρόσφατα με τους εταίρους της στο ΝΑΤΟ για το βέτο της για την ένταξη της Σουηδίας και (μέχρι πρόσφατα) της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ και για τους στενούς δεσμούς της με τη Ρωσία. Τα κράτη-μέλη είναι επίσης ενοχλημένα που ρωσικές εταιρείες ιδρύουν εταιρείες-προσώπους στην Τουρκία για να παρακάμψουν τις κυρώσεις της ΕΕ στη Ρωσία.

Παρά τις πολλές πηγές τριβής, η Τουρκία και η ΕΕ παραμένουν βασικοί εμπορικοί εταίροι και συνέχισαν να εργάζονται μαζί σε θέματα όπως το κλίμα, η υγεία, η μετανάστευση και η υποστήριξη της αντίστασης της Ουκρανίας στη ρωσική επιθετικότητα. Ωστόσο, η κακή κατάσταση των σχέσεων έχει δυσκολέψει πολλούς τομείς συνεργασίας. Για παράδειγμα, στον τομέα της μετανάστευσης, υπήρξε πολύ μικρή συνεργασία στα σύνορα ΕΕ-Τουρκίας από το 2020 και η Άγκυρα δεν δέχεται επιστροφές μεταναστών από την Ελλάδα. Η συνεργασία περιορίζεται ουσιαστικά στην παροχή χρηματοδότησης από την ΕΕ για τη στήριξη των σχεδόν τεσσάρων εκατομμυρίων προσφύγων που ζουν στην Τουρκία και την πληρωμή για βελτιώσεις στις συνοριακές υποδομές της Τουρκίας. Εν τω μεταξύ, η τελωνειακή ένωση ΕΕ-Τουρκίας, η οποία αποτελεί το οικονομικό θεμέλιο της σχέσης, έχει διαβρωθεί καθώς η Τουρκία έχει θέσει δασμολογικούς και μη δασμολογικούς φραγμούς στα προϊόντα της ΕΕ.1

Η Τουρκία εξακολουθεί να ταράζεται από τους καταστροφικούς σεισμούς που έπληξαν τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, προκαλώντας το θάνατο τουλάχιστον 50.000 ανθρώπων, σύμφωνα με τον επίσημο απολογισμό. Ο Ερντογάν έχει δεχθεί δριμεία κριτική για την αργή αρχική αντίδραση της κυβέρνησης στους σεισμούς. Η κυβέρνησή του έχει δεχθεί επίσης κριτική επειδή δεν έκανε αρκετά για να επιβάλει τους κανονισμούς ασφαλείας κατά τη διάρκεια της οικοδομικής έκρηξης που εποπτεύει κατά τις δύο δεκαετίες στην εξουσία της. Ωστόσο, ο Ερντογάν προσπάθησε να εκτρέψει κάθε ευθύνη και αντεπιτέθηκε, λέγοντας ότι η σοβαρότητα του σεισμού και οι απατεώνες εργολάβοι ευθύνονται για την έκταση της καταστροφής. Έχει επίσης υποστηρίξει ότι τα περισσότερα από τα κτίρια που κατέρρευσαν χτίστηκαν προτού αυτός ήταν επικεφαλής – και υποσχέθηκε ταχεία ανοικοδόμηση εάν επανεκλεγεί. Η πολιτική ζημιά από τους σεισμούς έρχεται επιπλέον από τις οικονομικές δυσκολίες της Τουρκίας, με τον πληθωρισμό να αγγίζει το 85 τοις εκατό τον Οκτώβριο του περασμένου έτους. Η Κεντρική Τράπεζα ήταν απρόθυμη να καταπολεμήσει τον πληθωρισμό μέσω των παραδοσιακών μέσων αύξησης των επιτοκίων, και αντίθετα τα μείωσε, επειδή ο Ερντογάν πιστεύει ότι τα υψηλά επιτόκια δεν μειώνουν τον πληθωρισμό.

Ο Ερντογάν αντιμετωπίζει μια ενωμένη αντιπολίτευση. Έξι κόμματα της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του κοσμικού Κεμαλικού Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP), του εθνικιστικού Καλού Κόμματος (IYI) και δύο κομμάτων που ιδρύθηκαν από πρώην υπουργούς του Ερντογάν, συμφώνησαν σε ένα κοινό μανιφέστο στα τέλη Ιανουαρίου. 2Η συμμαχία, γνωστή ως «Nation Alliance» θα στηρίξει τον ηγέτη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Kemal Kılıçdaroğlu ως κοινό υποψήφιο της. Οι ηγέτες των πέντε άλλων κομμάτων και οι δημοφιλείς δήμαρχοι της Άγκυρας και της Κωνσταντινούπολης του CHP θα είναι αντιπρόεδροι. Το φιλοκουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP), το οποίο συγκεντρώνει περίπου το 10 τοις εκατό, δεν είναι μέρος της συμμαχίας της αντιπολίτευσης, αλλά δεν θα θέσει υποψήφιο για την προεδρία. Ο τρόπος με τον οποίο θα ψηφίσουν οι υποστηρικτές του στις εκλογές θα είναι καθοριστικός. Ένας υποψήφιος θα εκλεγεί πρόεδρος εάν συγκεντρώσει πάνω από το 50 τοις εκατό των ψήφων. Εάν κανένας υποψήφιος δεν φτάσει αυτό το όριο στον πρώτο γύρο, θα διεξαχθεί δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο κορυφαίων υποψηφίων. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Kılıçdaroğlu έχει σήμερα προβάδισμα περίπου 10 μονάδων έναντι του Ερντογάν, με πάνω από 50 τοις εκατό των ψήφων.

Η ΕΕ πρέπει να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τα εκλογικά αποτελέσματα, όποια κι αν είναι αυτά. Εάν ο Ερντογάν παραμείνει στην εξουσία, είναι πιθανές περισσότερες αναταράξεις ΕΕ-Τουρκίας, ειδικά εάν η Ευρώπη πιστεύει ότι κέρδισε τις εκλογές άδικα. Η ΕΕ και η Τουρκία θα εξακολουθούσαν να πιέζονται να συνεργαστούν σε θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος, αλλά οποιαδήποτε συνεργασία θα ήταν καθαρά συναλλακτική και η Τουρκία θα μπορούσε να απομακρυνθεί περισσότερο από τη Δύση. Αντίθετα, μια νίκη της αντιπολίτευσης θα οδηγούσε σε σημαντικές αλλαγές στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική της Τουρκίας. Αυτά θα άνοιγαν το δρόμο για μια αναζωογονημένη και βαθύτερη εταιρική σχέση ΕΕ-Τουρκίας – εάν και οι δύο πλευρές ήταν πρόθυμες να επενδύσουν για να ξεπεράσουν τις διαφορές τους.

Ο υποψήφιος της συμμαχίας των 6 κομμάτων της αντιπολίτευσης γεννήθηκε στην επαρχία του Τούντζελι στη νοτιοανατολική Τουρκία σε οικογένεια Αλεβιτών. Και μόνο το γεγονός ότι εκπροσωπεί μια μειονότητα σε μια σουνιτική πλειοψηφία είναι μια πρόκληση για την τουρκική πολιτική σκηνή. Σπούδασε οικονομικά στην Άγκυρα και εργάστηκε για χρόνια στο υπουργείο Οικονομικών και σε ασφαλιστικά ταμεία. Σύμφωνα με πρόσωπα που τον γνωρίζουν καλά, είναι άνθρωπος απλός, πράος, με έντονες κοινωνικές ευαισθησίες, ανοιχτόμυαλος αλλά και πεισματάρης, ενίοτε συγκεντρωτικός. Αλλά μπορεί να νικήσει τον Ταγίπ Ερντογάν;

Η ανάλυση του Βαγγέλη Αρεταίου για το συνδρομητικό KREPORT έχει μεγάλο ενδιαφέρον για τους συσχετισμούς στην Τουρκία ενόψει εκλογών:

Κανείς στην Τουρκία δεν θεωρεί τον Κιλιτσντάρογλου χαρισματικό ηγέτη και μέχρι πρότινος ελάχιστοι πίστευαν ότι μπορεί να νικήσει τον Ταγίπ Ερντογάν.

Ωστόσο, οι ηγετικές ικανότητες του Κιλιτσντάρογλου έχουν έναν διαφορετικό χαρακτήρα και εστιάζουν πολύ στην ουσία και λιγότερο στην επικοινωνία της, άλλωστε ένα από τα μεγάλα προβλήματα τόσο του ίδιου όσο και της συμμαχίας των έξι είναι, προς το παρόν τουλάχιστον, η επικοινωνία.

Ο Κιλιτσντάρογλου, ένας αναπάντεχος νέος αρχηγός του CHP μετά τον σκληροπυρηνικό και βαθιά εθνικιστή Ντενίζ Μπαϊκάλ κατάφερε από το 2010 οπότε ανέλαβε τα ινία του κόμματος μέχρι σήμερα να το μεταμορφώσει.

Το σκληρό κεμαλικό και εθνικιστικό CHP έχει σήμερα ρίξει γέφυρες στους συντηρητικούς ισλαμιστές και κυρίως στις μαντηλοφορούσες ισλαμίστριες. Ποιος θα πίστευε ποτέ πριν από λίγα χρόνια ότι το CHP θα πρότεινε νομοσχέδιο που θα εγγυάται την ελευθερία του κεφαλομάντηλου στην δημόσια διοίκηση;

Το (νέο) CHP έριξε γέφυρες στους Κούρδους, κάτι που μέχρι πριν λίγα χρόνια θα ήταν αδιανόητο και για τις δύο πλευρές. Σήμερα, στις νοτιοανατολικές περιοχές της Τουρκίας, τρίτο κόμμα μετά το HDP και το ΑΚΡ είναι το CHP ενώ για έναν σημαντικό αριθμό νέων Κούρδων αλλά και Τούρκων, το CHP είναι πια πρώτη επιλογή ψήφου.

O Κιλιτσντάρογλου κατάφερε να εξασθενίσει την ισχύ των υπέρ-εθνικιστών και δογματικών κεμαλιστών στο κόμμα, στηρίζοντας την αριστερή πτέρυγα και τους φιλελεύθερους, αλλά και τους Αλεβίτες που έχουν ενισχυθεί εντυπωσιακά, επιτρέποντας έτσι στο CHP να αφουγκράζεται τις ανάγκες και τις προσδοκίες της κοινωνίας.

Ο Κιλιτσντάρογλου είναι ο μόνος αρχηγός του CHP διαχρονικά που οι Κούρδοι θα μπορούσαν να τον ψηφίσουν, κάτι που είναι πολύ πιθανό να γίνει στις επερχόμενες εκλογές.

Ο αρχηγός του CHP κατάφερε με επιμονή και υπομονή να φέρει γύρω από το ίδιο τραπέζι τα άλλα πέντε κόμματα της συμμαχίας των έξι, παρά τις βαθιές ιδεολογικές και πολιτικές τους διαφοροποιήσεις.

Και, στην κρίσιμη στιγμή, κατάφερε ακόμα να κρατήσει ανοιχτή την πόρτα και να διαπραγματευτεί με επιτυχία την επιστροφή της Μεράλ Ακσενέρ στην συμμαχία.

Συνεπώς, ο Κιλιτσντάρογλου ίσως να είναι αρκετά χαρισματικός ώστε να μπορέσει να οδηγήσει την Τουρκία μακριά από την πόλωση και να διαχειριστεί την μετάβαση σε μια μετά Ερντογάν εποχή, η οποία θα είναι γεμάτη προκλήσεις και αβεβαιότητα.

Επί της ουσίας η ενιαία αντιπολίτευση που σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες θα αντιπαρατεθεί στον Ερντογάν, στις εκλογές της 14ης Μαϊου, με ηγέτη τον Κιλισντάρογλου, στέλνει μηνύματα στη Δύση και κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, ότι θα επιχειρήσει συνολική στροφή στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και θα ενταχθεί πλήρως στο δόγμα του ΝΑΤΟ. Μήνυμα, όμως, στέλνει και για τα ελληνοτουρκικά με μία σειρά δεσμεύσεων που απέχουν από την επιθετική ρητορική του “θα έρθουμε μια νύχτα” του Ερντογάν. Κάτι το οποίο προκαλεί απορίες καθώς ηγέτες και στελέχη των κομμάτων της αντιπολίτευσης υπερακόντιζαν τα τελευταία χρόνια την προκλητικότητα της Άγκυρας και ζητούσαν από τον Τούρκο πρόεδρο ακόμα και να καταλάβει νησιά του Αιγαίου.

Η στροφή, πάντως, έχει ενδιαφέρον και καταγράφεται θετικά, μένει, ωστόσο, να διαπιστωθεί εάν αποτελεί προσπάθεια εκμαίευσης στήριξης από την Ουάσιγκτον και την ΕΕ, ή μία, όντως, νέα περίοδο αναδιάταξης των ισορροπιών με νέο ρόλο της Τουρκίας στους κόλπους της δυτικής συμμαχίας.

Συγκεκριμένα:

Όπως αναφέρει η Daily Sabah, το τμήμα εξωτερικής πολιτικής του προγράμματος τόνισε τη σημασία της αποκατάστασης της «αμοιβαίας εμπιστοσύνης» με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την επίτευξη του στόχου της Τουρκίας να αποκτήσει «πλήρη ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Δεν έκανε καμία άμεση αναφορά στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: «Θα διατηρήσουμε σχέσεις με τη Ρωσική Ομοσπονδία με την κατανόηση ότι και τα δύο μέρη είναι ίσα και ενισχύονται από ισορροπημένο και εποικοδομητικό διάλογο σε θεσμικό επίπεδο», ανέφερε το πρόγραμμα.

Τι περιλαμβάνει ο “οδικός χάρτης” της ενιαίας αντιπολίτευσης

Ο οδικός χάρτης περιλαμβάνει αλλαγή της προεδρικής θητείας, περιορισμό της σε μία θητεία για επτά χρόνια και κατάργηση του Συμβουλίου Δικαστών και Εισαγγελέων (HSK), εξαιρώντας τον υπουργό Δικαιοσύνης από τη διαδικασία ανάθεσης δικαστών και εισαγγελέων. Το μπλοκ έχει επίσης δεσμευτεί να μειώσει το όριο ψήφου στο 3% για τα πολιτικά κόμματα για να εξασφαλίσουν έδρες στο κοινοβούλιο.

Η αντιπολίτευση σχεδιάζει επίσης να αλλάξει το τρέχον σύστημα εκτελεστικής προεδρίας και ένα σημείο στο κείμενο δεσμεύεται να καταργήσει όλα τα αξιώματα και τα συμβούλια στην Προεδρία και να παραδώσει την εξουσία τους στα αρμόδια υπουργεία.

“Θα στραφούμε σε ένα ενισχυμένο κοινοβουλευτικό σύστημα. Θα βάλουμε τέλος στην εξουσία του προέδρου να εκδίδει διατάγματα”, αναφέρει το πρόγραμμα. Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης έχουν επικριθεί πρόσφατα για αυτό που οι επικριτές αποκάλεσαν την προσπάθειά τους να εγκαταστήσουν έναν πρόεδρο-μαριονέτα. GP) Ο πρόεδρος Ahmet Davutoğlu αποκάλυψε ότι οι πρόεδροι των έξι κομμάτων θα εξουσιοδοτούνταν να συμμετέχουν στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων και θα είχαν μεγάλη εξουσία σε κάθε στρατηγική απόφαση ως πρόεδρος.

Όσον αφορά τα υπουργεία, το μπλοκ λέει ότι θα χωρίσουν το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Οικονομικών σε δύο οντότητες. Σύμφωνα με το κείμενο, το Κοινοβούλιο θα είναι η μόνη αρχή που θα αποχωρήσει από τις διεθνείς συνθήκες στις οποίες είναι συμβαλλόμενο μέρος η Τουρκία.

Ο Faik Öztrak, αντιπρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), του μεγαλύτερου μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης, είπε σε μια συνάντηση όπου ανακοινώθηκε η δήλωση ότι θα εφαρμόσουν επίσης «μεταρρυθμίσεις στην τοπική διοίκηση» και θα τερματίσουν την «κηδεμονία της κεντρικής διοίκησης στο τοπικές διοικήσεις». Αναφερόταν στον διορισμό διαχειριστών για τις θέσεις των δημάρχων που εκδιώχθηκαν μετά την καταδίκη τους για ποινικές κατηγορίες. Η Τουρκία έχει απομακρύνει πολλούς δημάρχους που συνδέονται με το PKKτρομοκρατική ομάδα από επαρχίες και περιφέρειες τα τελευταία χρόνια, ενώ αρκετοί άλλοι δήμαρχοι απομακρύνθηκαν από τα καθήκοντά τους και αντικαταστάθηκαν με διαχειριστές για κατηγορίες διαφθοράς. Το πρόγραμμα δεσμεύτηκε επίσης να καταργήσει τις συνέπειες των διαταγμάτων κατάστασης έκτακτης ανάγκης που εφαρμόστηκαν μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016 που επιτάχυνε την απόλυση υπόπτων που συνδέονται με την τρομοκρατική ομάδα Γκιουλενιστών (FETÖ), η οποία βρισκόταν πίσω από την απόπειρα πραξικοπήματος.

Ένα συγκεκριμένο βήμα για το μπλοκ για την κατάργηση της εκτελεστικής προεδρίας προέκυψε στο κείμενο ως μετακίνηση του τρέχοντος προεδρικού γραφείου στο Μπεσττεπέ της πρωτεύουσας της Άγκυρας στο Τσάνκαγια, ένα ιστορικό κτήμα που χρησιμοποιείται επί του παρόντος από τον αντιπρόεδρο και ήταν το πρώτο προεδρικό συγκρότημα της Τουρκίας πριν παραδοθεί. στο καταργημένο πλέον πρωθυπουργό. Επιστροφή θα κάνει και το γραφείο του πρωθυπουργού, σύμφωνα με τον οδικό χάρτη της αντιπολίτευσης. Η αντιπολίτευση υποσχέθηκε επίσης να ανοίξει σε δημόσια χρήση όλα τα ανάκτορα, τα αρχοντικά και άλλα κτήματα που διατέθηκαν στην Προεδρία. Δεσμεύτηκε επίσης να πουλήσει όλα τα προεδρικά αεροπλάνα και να αγοράσει πυροσβεστικά αεροπλάνα.

Το μπλοκ ανακοίνωσε επίσης ότι θα καταργήσει το μεγάλο έργο Kanal Istanbul .

Με πληροφορίες από την Daily Sabah