Τα τελευταία δύο χρόνια πολλοί κατηγόρησαν τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ γιατί αναδείκνυε τα #Τέμπη.

Μας κατηγόρησαν γιατί η κυρία Καρυστιανού προσκλήθηκε στην Ευρωβουλή και μίλησε.

Μας κατηγόρησαν γιατί βγάλαμε τα θέματα του σταθμάρχη, του σταθμού της Λάρισας που δεν λειτουργούσε από το 2019… pic.twitter.com/cdQsbqf5kw

— Socratis Famellos (@SFamellos) January 30, 2025

Συγκεκριμένα, ο κ. Χαρίτσης επικοινώνησε σήμερα το πρωί τηλεφωνικά με τον Σωκράτη Φάμελλο.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ συμφώνησε πως είναι αναγκαίος ο συντονισμός των προοδευτικών κομμάτων για το έγκλημα των Τεμπών και του εξέφρασε την άποψη πώς είναι ώριμες συνθήκες για άμεση κατάθεση πρότασης μομφής.

Συγκάλυψη και θεσμική εκτροπή στο σκάνδαλο των υποκλοπών, συγκάλυψη και ψέματα στο έγκλημα των Τεμπών

Το τραπεζικό σύστημα ασφαλείας είναι διάτρητο. Αυτό αποδέχεται ο Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου που χειρίζεται την υπόθεση των υποκλοπών με την απόφαση του να θέσει στο αρχείο…

— Αλέξης Χαρίτσης (@alexischaritsis) February 1, 2025

Σε κάθε περίπτωση, σημείωσε πως είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί, άμεσα, εντός της εβδομάδας, η προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή, ώστε ο Κυριάκος Μητσοτάκηςνα απολογηθεί στον ελληνικό λαό, σύμφωνα με πηγές της Κουμουνδούρου.Από πλευράς του, πάντως, ο Αλέξης Χαριτσης φέρεται να επιμένει στην ανάγκη να υπάρξει συντονισμός των βημάτων της δημοκρατικής αντιπολίτευσης και όχι έλλειμμα προοδευτικής συνεννόησης απέναντι στην υπόθεση των Τεμπών.

Για τη στάση του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Καραμέρος σημείωσε: «Μέχρι τώρα παρακολουθούμε το ΠΑΣΟΚ να περιμένει την πρόταση του κ. Μητσοτάκη και μάλιστα να επικαλείται την παράδοση, που δεν έχει τηρηθεί βέβαια πάντα στο παρελθόν, όταν υπάρχει μια κεντροδεξιά κυβέρνηση να προτείνει έναν προοδευτικό Πρόεδρο και όταν υπάρχει μια προοδευτική κυβέρνηση να προτείνεται ένας κεντροδεξιός, δεξιός Πρόεδρος. Εμείς επιδιώκουμε μια προοδευτική συναίνεση και όχι συναίνεση με τον κ. Μητσοτάκη και τις πολιτικές του. Το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να απαντήσει σε αυτό. Το καλοκαίρι του ’23 έκλεισε την πόρτα σε μια προοδευτική συνεργασία, με τα αποτελέσματα που είδαμε σε επίπεδο εθνικών εκλογών. Νομίζω ότι, πια, όποιος αρνείται το προοδευτικό μέτωπο προκειμένου να αλλάξουν και οι πολιτικές στη χώρα και οι συνθήκες για τους πολίτες, έχει και την ευθύνη».

Πρόκληση για τα προοδευτικά κόμματα να δηλώσουν μια κοινή υποψηφιότητα για την Προεδρία της Δημοκρατίας
[ Σημεία από τη συνέντευξη του εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, @karameros , στον ΣΚΑΪ – https://t.co/qsro4HSl13 ] pic.twitter.com/jmCVhWyAFW

— ΣΥΡΙΖΑ (@syriza_gr) January 5, 2025

Στη συνέχεια, τόνισε ότι «στην περίπτωση της κ. Σακελλαροπούλου θα πρέπει να εξηγήσει ο κ. Μητσοτάκης τι είναι αυτό το οποίο τον κάνει να εγκαταλείπει την προ πενταετίας επιλογή του. Το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας ή της Προέδρου της Δημοκρατίας σαφέστατα δεν πρέπει να είναι σιωπηλό σ’ αυτήν τη διεύρυνση των ανισοτήτων και την υποβάθμιση της ζωής των λαϊκών στρωμάτων και του κράτους δικαίου. Εμείς δεν κρυφτήκαμε. Ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα είπαμε ότι σε μια σειρά ζητημάτων, για παράδειγμα, αναφέρθηκε το ζήτημα των Τεμπών ή το κράτος δικαίου, οι υποκλοπές και άλλα, τα οποία υποβάθμισαν την ποιότητα της δημοκρατίας, θα μπορούσε η κ. Σακελλαροπούλου να είναι πιο ενεργή στο πλαίσιο του ρόλου της σε μια προεδρευόμενη Δημοκρατία».

Όσον αφορά την άνοδο της Δεξιάς, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υπογράμμισε: «Η Δεξιά, στα όρια του τεχνοφασισμού, έχει σαν πρότυπό της τον Ίλον Μασκ. Προοδευτικό μέτωπο υπήρξε στη Γαλλία, για παράδειγμα, και πλειοψήφησε».

«Παρακολουθούμε τα τελευταία επεισόδια σε ένα σίριαλ απαξίωσης και ευτελισμού του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι εξελίξεις αυτές μάς γεμίζουν θλίψη, γιατί βλέπουμε ότι η απαξίωση τελικά μας αγγίζει όλους.

Ακόμα και εμάς που είχαμε διαβλέψει εγκαίρως πού οδηγεί η πολιτική της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Τώρα, όμως, αυτό που έχει σημασία για την ελληνική κοινωνία, και επιμένω σε αυτό, είναι να υπάρξει μια ισχυρή, προοδευτική, αριστερή, αντιπολίτευση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και μια πειστική, εναλλακτική, προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης.

Η Νέα Αριστερά θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Μεταξύ άλλων ο Παύλος Πολάκης ζητά: Κατάργηση των νόμων της ΝΔ, που προβλέπουν την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων και απογευματινών χειρουργείων αλλά και να μη δοθεί ασυλία στους τραπεζίτες. Επίσης, αναρωτιέται πώς μπορεί να υπάρξει κάποιου είδους συμμαχία με το ΠΑΣΟΚ όταν αυτό έχει χρέη εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. 

Τέλος, ο Παύλος Πολάκης δεν αφήνει εκτός κριτικής ούτε τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε και τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. 

Συνέντευξη

Χρόνης Διαμαντόπουλος

-Πόσο εφικτή είναι η εκλογική συμπόρευση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ;

Αυτή τη στιγμή, το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κόσμος έχει καταλάβει πως η χώρα δεν αντέχει άλλη τετραετία Μητσοτάκη. Δυστυχώς, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ –ΠΣ, παρά την εκλογική κατάρρευση της ΝΔ, απέχει αρκετά από το να μπορεί να λογίζεται ξανά ως εν δυνάμει κυβερνητικό κόμμα. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών άλλωστε, για όποιον το διαβάζει χωρίς να προσπαθεί να το φέρει στα μέτρα του, ήταν σαφές. Υπό αυτή την έννοια, η κουβέντα που γίνεται για πιθανή εκλογική συμπόρευση, πατά σε μια πραγματική ανάγκη. Από την άλλη, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει επιτυχής συμπόρευση επειδή και μόνο “δεν βγαίνουν τα κουκιά”.

Σε κάθε περίπτωση, η όποια διαδικασία δεν θα πρέπει να ξεπέσει σε μια πασαρέλα προσώπων, τα οποία αναζητούν εναγωνίως ρόλο, αλλά θα πρέπει να βασιστεί σε μια δημόσια δέσμευση που θα περιλαμβάνει συγκεκριμένες πολιτικές προτεραιότητές, με τη μορφή ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, το οποίο θα πρέπει να βασίζεται μεταξύ άλλων στα παρακάτω:

• Κατάργηση των νόμων της ΝΔ, σύμφωνα και με όσα έχει δεσμευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (π.χ. ιδιωτικά Πανεπιστήμια, απογευματινά χειρουργεία, ασυλία τραπεζιτών, κλπ).
• Σύγκρουση με τα καρτέλ ενέργειας, καυσίμων, τροφίμων και τραπεζών με στόχο την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των αδυνάτων, της μισθωτής εργασίας, της αγροτικής/κτηνοτροφικής παραγωγής, των μικρομεσαίων και των επιστημόνων.
• Επαναφορά της ΔΕΗ και τουλάχιστον μιας από τις συστημικές τράπεζες σε δημόσιο έλεγχο.
• Ισχυρό κοινωνικό κράτος, με έμφαση στην ανοικοδόμηση του ΕΣΥ.
• Θαρραλέες αλλαγές στη δικαιοσύνη: εθελουσία έξοδος για τους άνω των 60, δεύτερη σχολή δικαστών με στόχο την ενίσχυση και ανανέωση του σώματος, ενοποίηση των σταδίων προανάκρισης και κύριας ανάκρισης έτσι ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες και κατάργηση της δυνατότητας αναβολής για τις περιπτώσεις διασπάθισης δημοσίου χρήματος.
• Πολυδιάστατη, πατριωτική εξωτερική πολιτική, με στόχο η χώρα μας να αποτελέσει υπολογίσιμο παράγοντα, ειδικά σήμερα που η γειτονιά μας συγκεντρώνει το παγκόσμιο ενδιαφέρον λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.

Μόνο έτσι μπορεί κατά την άποψη μου να σχηματιστεί ένα ελπιδοφόρο και νικηφόρο κοινωνικό μέτωπο. 

-Η πρόταση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Νίκου Παππά για εκλογικό νέο σχήμα με κοινά ψηφοδέλτια στα πρότυπα της Γαλλίας, είναι εφικτή;

Πολιτικά κατέθεσα την άποψη μου. Από εκεί και πέρα, ειλικρινά δεν μπορώ να δω πως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο και μάλιστα έχω μερικές σημαντικές απορίες. Για παράδειγμα, σήμερα ο  ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν χρωστάει ούτε ένα ευρώ και το ΠΑΣΟΚ έχει χρέη που πλησιάζουν το μισό δισεκατομμύριο. Το νέο σχήμα θα βγάλει τρίτο ΑΦΜ ή θα μοιραστούμε τη χασούρα; Στις συνδικαλιστικές οργανώσεις και τους χώρους δουλειάς τι θα γίνει; Θα υπάρξει και εκεί συμπόρευση; Για να μιλήσω για το δικό μου χώρο, θα κατεβάσουμε κοινό ψηφοδέλτιο στην ΕΙΝΑΠ, στην ΟΕΝΓΕ και στην ΠΟΕΔΗΝ του Γιαννακού; Σε κάθε περίπτωση δεν είναι δυνατόν αυτή η συζήτηση να γίνεται πρώτα δημόσια. Θα πρέπει ο Στέφανος, να συγκαλέσει άμεσα συνεδρίαση της ΚΕ.

-Τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ με πιθανές εκλογές για νέο πρόεδρο με την υποψηφιότητα του Χάρη Δούκα να προωθείται πως τις κρίνετε;

Στο δικό μου το μυαλό δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο τι θα αλλάξει στην πολιτική γραμμή του ΠΑΣΟΚ αν τον κ. Ανδρουλάκη διαδεχτεί ο κ. Δούκας– συνδαιτημόνας από ότι είδα του κ. Χατζηνικολάου– ή ο όποιος άλλος πιθανός υποψήφιος. Υπό αυτή την έννοια δεν έχω να κάνω κάποιο σχόλιο. Σε κάθε περίπτωση, τον κ. Δούκα τον εμπιστεύτηκε και καλώς έκανε, ο δημοκρατικός κόσμος της Αθήνας, με την ελπίδα να αποδειχτεί καλύτερος από τον καταστροφέα Μπακογιάννη. Στη θέση του θα τιμούσα και την τελευταία ψήφο που πήρα.

-Μπορεί να έχει ρόλο εφόσον το επιθυμεί ο Αλέξη Τσίπρας σε αυτές τις διεργασίες;

Ο Αλέξης, μόλις πριν ένα χρόνο, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την εκλογική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, παραιτήθηκε χωρίς μάλιστα να είναι υποψήφιος ξανά για την προεδρία. Οπότε αν θελήσει να “μπει ξανά στο παιχνίδι”, αυτό που θα έχει ενδιαφέρον είναι να μάθουμε τι άλλαξε και πήρε μια τέτοια απόφαση. Σε κάθε περίπτωση, αντί να ρωτάτε τους πάντες για το θέμα, θα ήταν καλύτερο να ρωτήσετε κάποια στιγμή και τον ίδιο.

-Ο ρόλος των κ.κ. Κασσελάκη και Ανδρουλάκη ποιος είναι σε αυτή τη φάση;

Νομίζω ότι σήμερα που μιλάμε και οι δυο “κοιτάνε προς τα μέσα και όχι προς τα έξω”. Είναι κάτι παραπάνω από προφανές πως η κουβέντα για την όποια συνεργασία των δυο μεγαλύτερων δυνάμεων του προοδευτικού χώρου δεν πηγάζει από την ηγεσία των δυο κομμάτων. Το γεγονός αυτό, μας οδηγεί αναπόφευκτα σε κάποια βασικά ερωτήματα: ποιο κέντρο ξεκινά την κουβέντα, ποιοι συμμετέχουν πίσω από τις κάμερες και με ποιο σκοπό το κάνουν; Είναι προφανές ότι κάποια κέντρα εξουσίας φιλοδοξούν να ποδηγετήσουν τη συζήτηση και τις εξελίξεις με σκοπό να διαμορφώσουν έναν ελεγχόμενο από τη διαπλοκή, δεύτερο πολιτικό πόλο. Σε αυτή την προσπάθεια, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και εγώ προσωπικά δεν πρόκειται να βάλουμε πλάτη.

Ούτε πιστεύουν απαραίτητα ότι η επιστροφή προσώπων όπως του Αλέξη Τσίπρα θα δώσουν την απαραίτητη ορμή στον χώρο για να αντιμετωπίσει την πολιτική της ΝΔ. 

Για όλα αυτά απαντούν και γράφουν οι βουλευτές Παύλος Πολάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ, η Ευαγγελία Λιακούλη από το ΠΑΣΟΚ και ο Νάσος Ηλιόπουλος από την Νέα Αριστερά. 

Χρόνης Διαμαντόπουλος

Παύλος Πολάκης: Δεν γίνεται να υπάρξει επιτυχής συμπόρευση επειδή και μόνο “δεν βγαίνουν τα κουκιά”

-Πόσο εφικτή είναι η εκλογική συμπόρευση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ;

Αυτή τη στιγμή, το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κόσμος έχει καταλάβει πως η χώρα δεν αντέχει άλλη τετραετία Μητσοτάκη. Δυστυχώς, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ –ΠΣ, παρά την εκλογική κατάρρευση της ΝΔ, απέχει αρκετά από το να μπορεί να λογίζεται ξανά ως εν δυνάμει κυβερνητικό κόμμα. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών άλλωστε, για όποιον το διαβάζει χωρίς να προσπαθεί να το φέρει στα μέτρα του, ήταν σαφές. Υπό αυτή την έννοια, η κουβέντα που γίνεται για πιθανή εκλογική συμπόρευση, πατά σε μια πραγματική ανάγκη. Από την άλλη, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει επιτυχής συμπόρευση επειδή και μόνο “δεν βγαίνουν τα κουκιά”.

Σε κάθε περίπτωση, η όποια διαδικασία δεν θα πρέπει να ξεπέσει σε μια πασαρέλα προσώπων, τα οποία αναζητούν εναγωνίως ρόλο, αλλά θα πρέπει να βασιστεί σε μια δημόσια δέσμευση που θα περιλαμβάνει συγκεκριμένες πολιτικές προτεραιότητές, με τη μορφή ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, το οποίο θα πρέπει να βασίζεται μεταξύ άλλων στα παρακάτω:

Κατάργηση των νόμων της ΝΔ, σύμφωνα και με όσα έχει δεσμευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (π.χ. ιδιωτικά Πανεπιστήμια, απογευματινά χειρουργεία, ασυλία τραπεζιτών, κλπ).

Σύγκρουση με τα καρτέλ ενέργειας, καυσίμων, τροφίμων και τραπεζών με στόχο την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των αδυνάτων, της μισθωτής εργασίας, της αγροτικής/κτηνοτροφικής παραγωγής, των μικρομεσαίων και των επιστημόνων.

Επαναφορά της ΔΕΗ και τουλάχιστον μιας από τις συστημικές τράπεζες σε δημόσιο έλεγχο.

Ισχυρό κοινωνικό κράτος, με έμφαση στην ανοικοδόμηση του ΕΣΥ.

Θαρραλέες αλλαγές στη δικαιοσύνη: εθελουσία έξοδος για τους άνω των 60, δεύτερη σχολή δικαστών με στόχο την ενίσχυση και ανανέωση του σώματος, ενοποίηση των σταδίων προανάκρισης και κύριας ανάκρισης έτσι ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες και κατάργηση της δυνατότητας αναβολής για τις περιπτώσεις διασπάθισης δημοσίου χρήματος.

Πολυδιάστατη, πατριωτική εξωτερική πολιτική, με στόχο η χώρα μας να αποτελέσει υπολογίσιμο παράγοντα, ειδικά σήμερα που η γειτονιά μας συγκεντρώνει το παγκόσμιο ενδιαφέρον λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.

Μόνο έτσι μπορεί κατά την άποψη μου να σχηματιστεί ένα ελπιδοφόρο και νικηφόρο κοινωνικό μέτωπο. 

-Η πρόταση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Νίκου Παππά για εκλογικό νέο σχήμα με κοινά ψηφοδέλτια στα πρότυπα της Γαλλίας, είναι εφικτή;

Πολιτικά κατέθεσα την άποψη μου. Από εκεί και πέρα, ειλικρινά δεν μπορώ να δω πως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο και μάλιστα έχω μερικές σημαντικές απορίες. Για παράδειγμα, σήμερα ο  ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν χρωστάει ούτε ένα ευρώ και το ΠΑΣΟΚ έχει χρέη που πλησιάζουν το μισό δισεκατομμύριο. Το νέο σχήμα θα βγάλει τρίτο ΑΦΜ ή θα μοιραστούμε τη χασούρα; Στις συνδικαλιστικές οργανώσεις και τους χώρους δουλειάς τι θα γίνει; Θα υπάρξει και εκεί συμπόρευση; Για να μιλήσω για το δικό μου χώρο, θα κατεβάσουμε κοινό ψηφοδέλτιο στην ΕΙΝΑΠ, στην ΟΕΝΓΕ και στην ΠΟΕΔΗΝ του Γιαννακού; Σε κάθε περίπτωση δεν είναι δυνατόν αυτή η συζήτηση να γίνεται πρώτα δημόσια. Θα πρέπει ο Στέφανος, να συγκαλέσει άμεσα συνεδρίαση της ΚΕ.

-Τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ με πιθανές εκλογές για νέο πρόεδρο με την υποψηφιότητα του Χάρη Δούκα να προωθείται πως τις κρίνετε;

Στο δικό μου το μυαλό δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο τι θα αλλάξει στην πολιτική γραμμή του ΠΑΣΟΚ αν τον κ. Ανδρουλάκη διαδεχτεί ο κ. Δούκας– συνδαιτημόνας από ότι είδα του κ. Χατζηνικολάου– ή ο όποιος άλλος πιθανός υποψήφιος. Υπό αυτή την έννοια δεν έχω να κάνω κάποιο σχόλιο. Σε κάθε περίπτωση, τον κ. Δούκα τον εμπιστεύτηκε και καλώς έκανε, ο δημοκρατικός κόσμος της Αθήνας, με την ελπίδα να αποδειχτεί καλύτερος από τον καταστροφέα Μπακογιάννη. Στη θέση του θα τιμούσα και την τελευταία ψήφο που πήρα.

-Μπορεί να έχει ρόλο εφόσον το επιθυμεί ο Αλέξη Τσίπρας σε αυτές τις διεργασίες;

Ο Αλέξης, μόλις πριν ένα χρόνο, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την εκλογική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, παραιτήθηκε χωρίς μάλιστα να είναι υποψήφιος ξανά για την προεδρία. Οπότε αν θελήσει να “μπει ξανά στο παιχνίδι”, αυτό που θα έχει ενδιαφέρον είναι να μάθουμε τι άλλαξε και πήρε μια τέτοια απόφαση. Σε κάθε περίπτωση, αντί να ρωτάτε τους πάντες για το θέμα, θα ήταν καλύτερο να ρωτήσετε κάποια στιγμή και τον ίδιο.

-Ο ρόλος των κ.κ. Κασσελάκη και Ανδρουλάκη ποιος είναι σε αυτή τη φάση;

Νομίζω ότι σήμερα που μιλάμε και οι δυο “κοιτάνε προς τα μέσα και όχι προς τα έξω”. Είναι κάτι παραπάνω από προφανές πως η κουβέντα για την όποια συνεργασία των δυο μεγαλύτερων δυνάμεων του προοδευτικού χώρου δεν πηγάζει από την ηγεσία των δυο κομμάτων. Το γεγονός αυτό, μας οδηγεί αναπόφευκτα σε κάποια βασικά ερωτήματα: ποιο κέντρο ξεκινά την κουβέντα, ποιοι συμμετέχουν πίσω από τις κάμερες και με ποιο σκοπό το κάνουν; Είναι προφανές ότι κάποια κέντρα εξουσίας φιλοδοξούν να ποδηγετήσουν τη συζήτηση και τις εξελίξεις με σκοπό να διαμορφώσουν έναν ελεγχόμενο από τη διαπλοκή, δεύτερο πολιτικό πόλο. Σε αυτή την προσπάθεια, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και εγώ προσωπικά δεν πρόκειται να βάλουμε πλάτη.

Ευαγγελία Λιακούλη: Υπόθεση Κεντροαριστερά: ‘’ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε’’…

Το σύνθημα ‘’ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε’’ πιστώνεται στον Γιώργο Παπανδρέου, στις αρχές της χρεοκοπίας -πριν από δεκαπέντε περίπου χρόνια- όταν η φρεσκοεκλεγμένη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ανακάλυψε με τρόμο, πως τα δημοσιονομικά της χώρας απείχαν παρασάγγας από την ‘’ειδυλλιακή’’ εικόνα που παρουσίαζε στην Ε.Ε. και στις αγορές, Κώστας Καραμανλής και το πανθομολογούμενα πλέον  αποτυχημένο οικονομικό επιτελείο του, της περιόδου 2004-2009.

Ούτε δεκαπέντε ημέρες μετά τις Ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου και παρότι τα εμφατικά μηνύματα που δόθηκαν από τους πολίτες απευθύνονταν σε όλα τα κόμματα του συνταγματικού τόξου –με πρώτη τη νέο-συντηρητική κυβέρνηση της ΝΔ και του κ. Μητσοτάκη, η οποία απώλεσε πάνω από 1 εκ. ψηφοφόρους σε λιγότερο από ένα χρόνο- το σύνθημα ‘’ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε’’ γίνεται ξανά φλέγον και επίκαιρο, για άλλους αυτή τη φορά λόγους.

Όλοι όσοι ασχολούμαστε ενεργά με την υπόθεση της Κεντροαριστεράς διαπιστώνουμε πως οι Ευρωεκλογές ήταν το ‘’τελευταίο καμπανάκι’’ για τον πολύπαθο αυτό χώρο. Ήδη γνωρίζαμε, πως από το 2015 και εντεύθεν, στην Ελλάδα, η ‘’βάρκα’’ -σταδιακά, αλλά σταθερά- ‘’μπατάριζε προς τα δεξιά’’ και κατά τα φαινόμενα πλέον και προς τα ακροδεξιά. Μετά τα αποτελέσματα δε της τελευταίας εκλογικής αναμέτρησης αποτελεί πλέον μετρήσιμο γεγονός το ότι το σύνολο των κομμάτων που εκφράζουν την Κεντροαριστερά στη χώρα έχει απολέσει περίπου το 57% των δυνάμεών του (!), μέσα σε μόλις εννιά χρόνια.

Δεδομένων τούτων και με την συνολική μας εκλογική δύναμη μειωμένη πάνω από το μισό γίνεται αντιληπτό πως ο ‘’όλος’’ χώρος συρρικνώνεται δραματικά, όπως συμβαίνει και σε ολόκληρη την Ευρώπη, θέτοντας ιδίως στο ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα, ζητήματα στρατηγικής και ταυτότητας, αφού εκ του αποτελέσματος διαπιστώνεται πως το αφήγημα και το όραμά μας,  δεν είναι σαφή στην ελληνική κοινωνία.

Ποιος είναι λοιπόν ‘’ο ελέφαντας στο δωμάτιο’’ και γιατί αποτυγχάνουμε να τον δούμε;

Για ποιο λόγο, ενώ τα κόμματα της ευρύτερης Κεντροαριστεράς απευθύνονται στις μικρομεσαίες παραγωγικές τάξεις, δεν αποτελούν πλέον ελκυστική επιλογή γι’ αυτές, αλλά αντίθετα αυτές φαίνεται να στρέφονται, είτε στην απελπισία δια της συνειδητής αποχής, είτε να στηρίζουν ακραία συντηρητικά μορφώματα;

Βρισκόμαστε πλέον στο ‘’και πέντε των καθυστερήσεων’’ και έχουν ήδη ειπωθεί πολλά για όλα αυτά, χωρίς ωστόσο να καταλήγουν όλες οι πλευρές στα ίδια συμπεράσματα. Όποια λύση και αν επιλεγεί, όμως, προσωπικά θεωρώ πως αυτή θα πρέπει να περνάει μέσα από την επαναδιαμόρφωση μιας  επικαιροποιημένης ατζέντας, για όλα τα τρέχοντα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες, αλλά και τη χάραξη ενός νέου, εξωστρεφούς οδικού χάρτη, προκειμένου οι λύσεις που προτείνουμε να φτάσουν στα αυτιά τους.

Η χάραξη ενός αειφορικού παραγωγικού και αναπτυξιακού μοντέλου, απτά και εφαρμόσιμα μέτρα για την ενίσχυση των λαϊκών και των μικρομεσαίων εισοδημάτων σε καθεστώς αυξημένου πληθωρισμού και αισχροκέρδειας, επαναχάραξη των κόκκινων γραμμών μας για όσες δομές του Κοινωνικού Κράτους υφίστανται ακόμη, καθολική και δωρεάν Δημόσια Υγεία, που τίποτα δεν έχει να κάνει με την ψευδομεταρρύθμιση των ‘’απογευματινών χειρουργείων’’ του Άδωνι Γεωργιάδη, επαναρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, καθώς και τα ζητήματα ασφάλειας των πολιτών, είναι ενδεικτικά κάποια από τα μεγάλα ζητήματα που πρέπει να συμπεριληφθούν.

Για όλα αυτά, οφείλουμε να κάνουμε επιτέλους μια ειλικρινή και σοβαρή συζήτηση, που δεν θα εκπέμπει θολά μηνύματα, μικρότητες, σκοπιμότητες και κυρίως τακτικισμούς, αφού η υπόθεση της Κεντροαριστεράς ξεκάθαρα υπέστη μεγάλες βλάβες, αυτά τα τελευταία 9 χρόνια, από τις προσωπικές στρατηγικές αρχηγών, ομάδων και βαρόνων, οι οποίοι περισσότερο δρούσαν στο βωμό του ‘’να κρατήσουν το μαγαζί’’, παρά να πείσουν τους πολίτες ότι διαθέτουν ένα πραγματικό και ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης.

Ειδάλλως, αν η ‘’αφωνία’’ μας συνεχιστεί, προβλέπω ότι σύντομα, η πλειονότητα των Κεντροαριστερών πολιτών που σταδιακά, αλλά σταθερά από το 2015 και έπειτα εισέρχεται στον ‘’γκρίζο’’ χώρο της αποχής, να στρέφεται στον κ. Μητσοτάκη ή σε κάποιον διάδοχό του, για να μην αναλάβει πρωθυπουργός μία Ελληνίδα Μελόνι ή κάποιο άλλο κακέκτυπό της…

Nάσος Ηλιόπουλος: Ένα πραγματικό κοινωνικό αίτημα, ένας βαθιά λάθος τρόπος συζήτησης

Η ανάγκη να υπάρξει μια εναλλακτική πρόταση για την χώρα είναι κάτι που έρχεται από την κοινωνία και τον αριστερό προοδευτικό κόσμο. Η Νέα Αριστερά το έχει θέσει καθαρά από την πρώτη στιγμή, απαιτούνται πολιτικά και κοινωνικά μέτωπα σε αντι-νεοφιλελεύθερη και δημοκρατική κατεύθυνση.    

Αυτό μπορεί να υλοποιηθεί μόνο στην βάση ενός συγκεκριμένου πολιτικού περιεχομένου. Ο διάλογος που έχει ανοίξει μέχρι στιγμής φαίνεται να μην απασχολείται με το συγκεκριμένο ζήτημα. Όσο απουσιάζει το πρόγραμμα, απουσιάζει η κοινωνία. Η συζήτηση μοιάζει με διαλόγους φιλάθλων που διαφωνούν για τις απαραίτητες μεταγραφές και αν χρειάζεται ή όχι νέος προπονητής.

Ας τα πάρουμε με την σειρά, όποιος πραγματικά επιθυμεί να συμβάλλει σε αυτό τον διάλογο οφείλει να μιλήσει τόσο για το περιεχόμενο όσο και για την μορφή.

Σε σχέση με το περιεχόμενο θα έλεγα κάπως σχηματικά ότι υπάρχουν τέσσερα κρίσιμα πεδία

1.     Το ζήτημα της ειρήνη: Ζούμε την στροφή της Ευρώπης σε μία πολεμική οικονομία και νέες κούρσες εξοπλισμών και τις εξοπλιστικές δαπάνες σε εθνικό επίπεδο.

2.     Το κοινωνικό ζήτημα: η Ελληνική οικονομία τα πηγαίνει θαυμάσια στην κερδοφορία και ιδιαίτερα άσχημα στους μισθούς και στο κοινωνικό κράτος.

3.     Την κλιματική κρίση: η χώρα μας αποτελεί hot spot της κλιματικής κρίσης κάτι που απαιτεί μεγάλες τομές και συγκρούσεις για μία δίκαιη κλιματική μετάβαση.

4.     Την Δημοκρατία: οι καθεστωτικές πρακτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη έχουν αφήσει βαθιά τραύματα στο κράτος δικαίου και στην λειτουργία των θεσμών.          

Αν επιθυμούμε να υπάρξει εναλλακτική, χρειαζόμαστε απαντήσεις στα παραπάνω χωρίς λογικές μέσου όρου. Ας γίνω συγκεκριμένος: αν η Ελλάδα δαπανήσει άλλα 10 δις σε F35, αυτά τα χρήματα θα τα στερηθούμε από το κοινωνικό κράτος. Ταυτόχρονα η συζήτηση για το Ευρωπαϊκό Αμυντικό Σύμφωνο έχει μετατραπεί σε συζήτηση για μία στροφή στην πολεμική οικονομία και περεταίρω εμπλοκή σε πολεμικούς σχεδιασμούς. Σε αυτά τα θέματα δεν ακούμε καθαρές θέσεις από ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ ή όταν ακούμε ταυτίζονται με την πολιτική του κ. Μητσοτάκη.

Ας έρθω στο κοινωνικό ζήτημα. Εδώ υπάρχουν τρεις σημαντικές μεταβλητές: Εργασία, κοινωνικό κράτος και φορολογία. Χωρίς μια σημαντική τομή στην φορολογική πολιτική, που θα ενισχύσει τα έσοδα από τα μεγάλα εισοδήματα και τα κέρδη των επιχειρήσεων δεν μπορεί ούτε να στηριχθεί το κοινωνικό κράτος ούτε να μειωθούν οι έμμεσοι φόροι. Προτάσεις που μειώνουν την φορολογία σε εισοδήματα των 100κ ή 200κ δεν μπορούν να υπηρετήσουν ένα άλλο σχέδιο για την οικονομία.

Τα παραπάνω δεν αποτελούν για εμάς δικαιολογία για να εξαιρεθούμε από την συζήτηση. Αποτελούν την απόδειξη ότι παίρνουμε την συζήτηση στα σοβαρά και ενδιαφερόμαστε για μία πραγματική εναλλακτική στην σημερινή κατάσταση. Σε αυτή την συζήτηση μπαίνουμε από το έδαφος της Αριστεράς, μιας ανοιχτόμυαλης Αριστεράς που πιστεύει σε συμμαχίες με κοινωνικές δυνάμεις, με την Πολιτική Οικολογία και την Σοσιαλδημοκρατία, χωρίς όμως να ακυρώνεται ο διακριτός χαρακτήρας του κάθε ρεύματος. Συμπερασματικά οι όροι διεξαγωγής της σημερινής συζήτησης φαίνεται να αγνοούν και το κεντρικό μήνυμα της αποχής. Αντί να αλλάξουμε ένα μοντέλο πολιτικής συζήτησης στο οποίο ο κόσμος γύρισε την πλάτη συνεχίζουμε στον λάθος δρόμο.           

Χρόνης Διαμαντόπουλος

Με τις ηγεσίες των δύο κομμάτων να βρίσκονται για τους ίδιους ακριβώς λόγους υπό την κριτική των στελεχών των πολιτικών σχηματισμών που εκπροσωπούν. Με στελέχη του ΠΑΣΟΚ να μιλούν δημόσια και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να μηρυκάζουν.

• Το libre παρουσιάζει τις θέσεις στελεχών των δύο κομμάτων αλλά και ειδικών της πολιτικής επικοινωνίας, που μιλούν ή γράφουν για τις εξελίξεις και το μέλλον της Κεντροαριστεράς.

Το κοινό συμπέρασμα, είναι η ανάγκη πλήρωσης του κενού που υπάρχει σήμερα στο πολιτικό σύστημα λόγω έλλειψης αντιπάλου δέους απέναντι στην «παντοκρατορία Μητσοτάκη» και ο προβληματισμός για την έλλειψη ηγετών που μπορούν να ξεπερνούν τα μικροκομματικά συμφέροντα έστω και εις βάρος τους μπροστά στο κοινό καλό, απέναντι στους κεντροαριστερούς πολίτες που στη συντριπτική τους πλειοψηφία ζητούν συνεργασία ή και την ίδρυση ενός νέου Κεντροαριστερού κόμματος. Κάτι που υπό πίεση είναι πιθανόν να συμβεί τελικά από τις σημερινές ή αυριανές ηγεσίες του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ.

Τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων που έγιναν γνωστά τις τελευταίες ημέρες (μεταξύ αυτών και αυτή της Opinion Poll για το libre), για τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν σ’ ένα πιθανό ενωτικό σχήμα της κεντροαριστεράς, απασχολούν τους ανθρώπους της πολιτικής επικοινωνίας.

Στο πλαίσιο αυτό τέσσερις άνθρωποι που έχουν ασχοληθεί με το θέμα απαντούν στα ερωτήματα  του libre. Πρόκειται για τους Γιώργο Σεφερτζή, Δημήτρη Μαύρο, Ζαχαρία Ζούπη και Παναγιώτη Φρατζή. 

Γιώργος Σεφερτζής: Η έλλειψη κουλτούρας συνεργασιών δυσκολεύει τα πράγματα στην Κεντροαριστερά

–Πόσο εφικτή είναι η εκλογική συμπόρευση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ;

Έχοντας φορτιστεί ιστορικά από τις ανταγωνιστικές σχέσεις μεταξύ των δυο κομμάτων, η εκλογική συμπόρευση και πολύ περισσότερο η πολιτική όσμωση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ δεν είναι ασφαλώς μια καθόλου εύκολη υπόθεση. Μπορεί μάλιστα να γίνει δυσκολότερη εξαιτίας της ασυμφωνίας των χαρακτήρων των δυο σημερινών αρχηγών. Ωστόσο το γεγονός ότι στη βάση των δυο κομμάτων έχει ωριμάσει και αναμένεται να ωριμάσει ακόμα περισσότερο η ιδέα της μεταξύ τους εκλογικής συνεργασίας αλλάζει κατά πολύ τα δεδομένα και θα τα αλλάξουν ακόμα περισσότερο οι πιέσεις που ευλόγως θα αρχίσουν να ασκούνται από τις αντίστοιχες κομματικές βάσεις. Η ανάγκη πλήρωσης του κενού που υπάρχει σήμερα στο πολιτικό σύστημα λόγω έλλειψης αντιπάλου δέους απέναντι στην παντοκρατορία Μητσοτάκη είναι άλλωστε αυτή που θα υπαγορεύσει τις εξελίξεις και θα επιβάλει τις συνεργασίες, εκλογικές ή και άλλες. 

–Η πρόταση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Νίκου Παππά για εκλογικό νέο σχήμα με κοινά ψηφοδέλτια στα πρότυπα της Γαλλίας, είναι εφικτή;

Πάντως δεν είναι ανέφικτη. Θα πρέπει ωστόσο να υπογραμμιστεί η σημασία που έχει στην Γαλλία η ύπαρξη του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος δυο γύρων με μονοεδρικές περιφέρειες, η ανυπαρξία του οποίου στην Ελλάδα κάνει τη λύση της εξίσωσης των συνεργασιών πολύ πιο συνθέτη. Σε αυτόν τον παράγοντα θα πρέπει να προστεθεί και ο παράγοντας της έλλειψης στην Ελλάδα κουλτούρας συνεργασιών που επίσης δυσκολεύει τα πράγματα και ενέχει τον κίνδυνο να λειτουργήσουν οι συνεργασίες αυτοκαταστροφικά.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και αν ξεπεραστούν οι προκαταλήψεις και οι ηγεμονισμοί του παρελθόντος θα χρειαστεί πολύς χρόνος και δουλειά για να αντιμετωπισθούν σύνθετα πρακτικά ζητήματα.

–Τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ με πιθανές εκλογές για νέο πρόεδρο με την υποψηφιότητα του Χάρη Δούκα να προωθείται πως τις κρίνετε;

Σε ό,τι αφορά στις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μη τις θεωρεί  και αναπόφευκτες και καλοδεχούμενες. Όχι μόνον γιατί μια αμφισβητούμενη ηγεσία θα αποτελούσε τροχοπέδη στην περαιτέρω πορεία της ελάσσονος αντιπολίτευσης, αλλά και γιατί η ανανέωση της ηγεσίας της αποτελεί προϋπόθεση ανάκτησης της χαμένης δυναμικής της. Ιδιαίτερα σε εποχές, όπως η σημερινή, όπου επειδή ακριβώς έχει καταρρεύσει η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς, τα πρόσωπα είναι αυτά που κυρίως λειτουργούν ως μηνύματα και καλούνται να καλύψουν τις ανάγκες της πολιτικής ζήτησης σε μια νέα και πολύ διαφορετική πολιτική αγορά.

Όσο για την υποψηφιότητα του Χάρη Δούκα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει ένα προφίλ συμβατό με τις προδιαγραφές της σύγχρονης ηγεσίας που αναζητεί ο κόσμος της κεντροαριστεράς. Άλλωστε η νίκη του στο Δήμο της Αθήνας εγγράφεται στο ενεργητικό του, προσφέροντας στρατηγικά κρίσιμα συγκριτικά πλεονεκτήματα. Μένει, βεβαίως, να αποδειχθεί ότι διαθέτει και εκείνες τις πολιτικές αρετές που απαιτεί η ανταγωνιστική παρουσία του στην κεντρική πολιτική σκηνή.

–Μπορεί να έχει ρόλο εφόσον το επιθυμεί ο Αλέξη Τσίπρας σε αυτές τις διεργασίες;

O Αλέξης Τσίπρας σίγουρα θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο που αναλογεί στα αναμφισβήτητα  χαρίσματά του. Πλην όμως θα πρέπει να λάβει υπόψη ότι στις ημέρες μας οι κομματικές και εκλογικές προτιμήσεις αλλάζουν με πολύ μεγάλη ταχύτητα και σπάνια οι πολίτες αρέσκονται να βλέπουν προσωπικότητες να ξαναπαίζουν ρόλους στους οποίους έχουν ήδη δοκιμαστεί. 

–Ο ρόλος των κ.κ. Κασσελάκη και Ανδρουλάκη ποιος είναι σε αυτή τη φάση;

Και οι δυο θα κριθούν από τον τρόπο με τον οποίοι θα συμβάλουν στον απεγκλωβισμό των κομμάτων τους από τα σημερινά αδιέξοδά τους.

Δημήτρης Μαύρος: Κεντροαριστερή Ιστορία Πόνου

Το πως τα καταφέρνει η Κεντροαριστερά πάντα στην Ελλάδα να αποτελεί μια δραματική ταινία με κλάμα και πόνο θα παραμείνει ανεξήγητο για πολλά χρόνια ακόμα που ίσως απαντηθεί από τον ιστορικό του μέλλοντος μετά από πολλές προσπάθειες. Έχουμε φτάσει δε στο σημείο να εξάγουμε ή να εισάγουμε κεντροαριστερό πόνο από και σε όλη την Ευρώπη.

Ας ελπίσουμε ότι αυτή η εξέλιξη δεν είναι Δαρβινική, δηλαδή δεν σημαίνει μόνιμη βλάβη του χώρου και θα γυρίσει ο τροχός ξαναφέρνοντας την κεντροαριστερά στο προσκήνιο για θετικούς λόγους. Εξάλλου η Ελλάδα έχει άμεσα ανάγκη από λειτουργική και δυνατή Αντιπολίτευση.

Η κεντροαριστερά τα κατάφερε πάλι στην Ελλάδα και έδωσε για άλλη φορά το φιλί της ζωής στην κεντροδεξιά η οποία βρίσκεται σε υπογλυκαιμικό σοκ με το ποσοστό γλυκόζης της να έχει πέσει από το 40,6% στο 28,3%. Το δύο κόμματα που μονοπωλούν την διεκδίκηση του χώρου της κεντροαριστεράς στη Χώρα μας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ(15%) και το ΠΑΣΟΚ(13%) τα οποία αθροίζουν περίπου ισοδύναμα με το ποσοστό της ΝΔ, επιεικώς 28%-28%.

Αυτό ωστόσο δεν είναι κατόρθωμα διότι όταν ο αντίπαλος παίζει πχ με οκτώ παίκτες και χωρίς τερματοφύλακα και εσύ φεύγεις από το γήπεδο με ισοπαλία, τότε κάτι δεν πάει καλά.

Και μέσα στην ανημπόρια του κάθε κόμματος ξεχωριστά να νικήσει την ΝΔ, εφευρέθηκαν οι όροι Συνένωση, Εκλογική Συμπόρευση, Συνεργασία κλπ του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ.

Έχουν γίνει μετρήσεις επί μετρήσεων, τα τελευταία χρόνια όσον αφορά στην επιθυμία του εκλογικού σώματος να συνεργαστούν ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ και πάντα τα ποσοστά θετικής επιθυμίας ξεπερνούν το 70% και ειδικά μετά την απελπισία των πρόσφατων εκλογών ξεπερνούν το 80%. Και μέχρι εδώ όλα καλά και προφανή.

Έρχεται όμως το απλό ερώτημα που ρωτάει «Πόσο πιθανό/εφικτό είναι να συμβεί κάτι τέτοιο» και η απάντηση είναι απελπιστική. Μόνο 18% !!! Και μάλιστα μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ισχνό 28,2% και στο ΠΑΣΟΚ το ακόμα πιο ισχνό 25,6%, στη δε Αδιευκρίνιστη Ψήφο το ποσοστό εφικτότητας του εγχειρήματος πέφτει κι άλλο στο 11,4%.

Ο σοφός Ελληνικός Λαός νιώθει πάρα πολύ καλά τις αιτίες που καθιστούν τις επιθυμίες του ουτοπικές. Λείπουν από την Ελλάδα οι ηγέτες που μπορούν να ξεπερνούν τα μικροκομματικά συμφέροντα έστω και εις βάρος τους μπροστά στο κοινό καλό.

Ας κρατήσουμε επιπλέον ότι από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ υπάρχουν δύο φάσεις και όχι μία που πρέπει να υπερπηδηθούν α) Οι πιθανές εσωκομματικές εκλογές και β) Η όλη διαδικασία για την συνένωση των δύο κομμάτων με οποιοδήποτε πλάνο.

Οι Δρώντες που συζητούνται όλοι μαζί ανακατεμένοι, λόγω της ιδιαίτερης θέσης τους στο πολιτικό σκηνικό, αυτήν την στιγμή ως μεγάλα ερωτηματικά είναι το τι θα κάνουν οι α) Νίκος Ανδρουλάκης, β) Στέφανος Κασσελάκης, Αλέξης Τσίπρας και ένα άτομο που έρχεται με φόρα γ) Χάρης Δούκας. Θα ακολουθήσουν βεβαίως και άλλα ονόματα που θα προσελκύσουν το ενδιαφέρον.

Ιδιαιτέρως δε ο Χάρης Δούκας έχει να αντιμετωπίσει διλήμματα όπως α) Μένει ή φεύγει από τον Δήμο Αθηναίων; β) Αξιολόγηση του πως εξελέγη Δήμαρχος. Οι ψήφοι ήταν δικοί του ή συγκέντρωσε όλη την Αντιπολίτευση εναντίον του Κώστα Μπακογιάννη; γ)Έχει Θετικό Έργο στο Δήμο ή έχει αποκτήσει μαύρα στίγματα που θα του δημιουργήσουν βαρίδια στην εκλογή του στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ κλπ

Όποια και αν είναι ωστόσο η ανθρωπογεωγραφία το κύριο αίτημα που θέτουν οι πολίτες προς όλους ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και ΦΟΡΕΑΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗΣ είναι «Πες μου το Αφήγημά σου, τις Πολιτικές σου και τις Δράσεις σου και μετά όλα τα άλλα θα τα βρούμε». Αυτό που ζητούν οι Έλληνες αποτελείται από

1. Το σκεπτικό σου για την Ελλάδα σε μία παράγραφο
2. Το πολιτικό ίζημα του σκεπτικού σου σε τρεις λέξεις
3. Το Απόσταγμα σε μία λέξη
4. Και τις δέκα πολιτικές προτεραιότητες / δράσεις για να προχωρήσει η Ελλάδα

Ακόμα και στο AI να μπει κανείς και να αναζητήσει τα παραπάνω είναι εκεί έτοιμα και δεν είναι αντιληπτό γιατί το παιδεύουμε. Μέχρι και εικόνες μπορεί να σου δώσει για όλα αυτά.

Δυστυχώς μέχρι στιγμής αντί να συζητούνται αυτά, βάζουμε «το κάρο μπροστά από τα άλογα» ψάχνοντας πρώτα τους ηθοποιούς και το casting και όχι το ποιο έργο θα ανεβάσουμε.

Ζαχαρίας Ζούπης: Κάτι νέο γεννιέται ή θα γεννηθεί, από τη μεγάλη κοινωνική πίεση

-Πόσο εφικτή είναι η εκλογική συμπόρευση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ;

Υπάρχει ένα δεδομένο που φάνηκε από τα αποτελέσματα της πρόσφατης έρευνας της OPINION POLL για το Libre. To 57.5% της κοινής γνώμης θεωρεί θετική εξέλιξη την σύγκλιση και συμπόρευση των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς, ποσοστό που στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ φτάνει το 79.8% και ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ το 73.5%. Στους πολίτες δε που αυτοκαθορίζονται ως Κεντροαριστεροί βλέπει θετικά την εξέλιξη το ποσοστό φτάνει το 79.7%.

Τι δείχνουν αυτά τα ευρήματα; Πρώτο ότι θετικά βλέπει μια τέτοια εξέλιξη η πλειοψηφία των πολιτών, αφού π.χ ακόμα και στους ψηφοφόρους της Ν.Δ θετικά βλέπουν μια τέτοια εξέλιξη το 38%, γιατί ωριμάζει η ιδέα ότι για την ευστάθεια λειτουργίας του πολιτικού συστήματος αλλά ακόμα και για την καλύτερη απόδοση της Κυβέρνησης χρειάζεται ένας δεύτερος ισχυρός πόλος. Δεύτερο, γιατί  έχει εμπεδωθεί η αντίληψη ότι καμία δύναμη της Κεντροαριστεράς από μόνη της , με τον σημερινό ηγέτη της , χωρίς αλλαγές δεν μπορεί να νικήσει τον Κ. Μητσοτάκη. Αυτή την άποψη την υιοθετεί το 72.5% των πολιτών.

Υπάρχει επομένως μια πίεση από την πτωτική τάση ή στην καλύτερη περίπτωση την στασιμότητα, από τις συνεχείς ήττες που ωθεί στο «κάτι πρέπει να γίνει». Ίσως υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες του τι εννοούμε Κεντροαριστερά, σίγουρα υπάρχουν πολιτικές και προγραμματικές διαφορές μεταξύ κομμάτων, όπως και μη ξεκάθαρη στάση των ηγεσιών. Προσωπικά θεωρώ ότι κάτι νέο γεννιέται ή θα γεννηθεί. Είναι μεγάλη η κοινωνική πίεση. Ας σκεφτούμε, ότι το 58.9% των κεντροαριστερών πολιτών βλέπει όχι απλά μια σύμπλευση ή συνεργασία, αλλά ακόμα και την ίδρυση νέου Κεντροαριστερού κόμματος. Μιλάμε για μια νέα πολιτική συνθήκη που δύσκολα μπορεί να παραβλεφτεί. Το ερώτημα είναι ουσιαστικά αν αυτό που θα γίνει, θα βγει ως αποτέλεσμα κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών από τις οποίες θα προκύπτει μια σαφής εναλλακτική πρόταση και μια ελπιδοφόρα προοπτική.

-Η πρόταση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Νίκου Παππά για εκλογικό νέο σχήμα με κοινά ψηφοδέλτια στα πρότυπα της Γαλλίας, είναι εφικτή;

Υπάρχει αυτή, όπως και άλλες προτάσεις στελεχών. Νομίζω πως θα κατατεθούν και άλλες. Στο σύνολό τους φέρνουν στην επιφάνεια την αναγκαιότητα της σύγκλισης. Το μείζον αυτή την ώρα είναι αν υπάρξει καταρχήν η στρατηγική απόφαση των ηγεσιών των κομμάτων για μια τέτοια πορεία και ασφαλώς πάντα με όρους κοινωνίας. Παράλληλα υπάρχει η ανάγκη διερεύνησης δυνατότητας προγραμματικών συγκλίσεων και των κατάλληλων προσώπων που θα μπορούν να πείσουν την κοινωνία ότι εμφανίζεται όχι απλά μια αντιμητσοτακική συσπείρωση , αλλά ένα νέο όραμα, μια σύγχρονη, προοδευτική πρόταση εξουσίας. Νομίζω ότι οι συνθήκες Ελλάδας και Γαλλίας είναι διαφορετικές. Στην Γαλλία η συσπείρωση που βλέπουμε έχει στόχο να δημιουργηθεί ανάχωμα στην ακροδεξιά Λεπέν που καλπάζει. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος, ούτε ασφαλώς μπορεί να πει ότι όσο υπάρχει, το εκφράζει ο Κ. Μητσοτάκης

Χρειάζονται επομένως στέρεα βήματα, γιατί δεν λείπουν στην χώρα μας τα παραδείγματα αποτυχημένων προσπαθειών και κάτι τέτοιο θα απομείωνε στρατηγικά και δραστικά την δυναμική της Κεντροαριστεράς και θα δημιουργούσε πιθανότατα ένα δίπολο κεντροδεξιά- ακροδεξιά.

-Τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ με πιθανές εκλογές για νέο πρόεδρο με την υποψηφιότητα του Χάρη Δούκα να προωθείται πως τις κρίνετε;

Το ΠΑΣΟΚ είχε μια εκλογική αποτυχία. Το + 1% στο ποσοστό του δεν μπορεί να κρύψει την απώλεια 110.000 ψηφοφόρων, την ουσιαστική αδυναμία του να εκφράσει ψηφοφόρους από τα δεξιά του και τα αριστερά του, την στασιμότητά του και την αδυναμία του να περάσει δεύτερο κόμμα. Μάλιστα αυτά συνέβησαν σε μια συγκυρία που η Ν.Δ έχασε 1 εκατομ. ψηφοφόρους και ο ΣΥΡΙΖΑ 350.000 αφού πέρυσι στις Βουλευτικές εκλογές είχε χάσει κι άλλο 1 εκατομ. ψηφοφόρους  σε σχέση με το 2019 και το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να κάνει το πέταγμα. Αναρωτιέται κανείς: Αν σε τέτοιες ευνοϊκές δεν μπορείς να αυξήσεις σημαντικά τις δυνάμεις σου, τότε πότε;

Προφανώς αυτοί είναι οι λόγοι που δημιουργούν λογικές αναταράξεις και θέτουν επί τάπητος θέματα φυσιογνωμίας, πολιτικής κατεύθυνσης, τρόπου και περιεχόμενου αντιπολιτευτικής τακτικής και ασφαλώς ηγεσίας. Όσο γρηγορότερα λύσει τα προβλήματά του τόσο καλύτερα και για το ίδιο και για την συζήτηση για την δημιουργία ενός σύγχρονου προοδευτικού χώρου. Ο Χάρης Δούκας φαίνεται να δημιουργεί μια δυναμική, υπάρχουν βέβαια και άλλες υποψηφιότητες που θα εκδηλωθούν και θα δούμε. Σε κάθε περίπτωση και χωρίς να υποτιμάω τον ρόλο των προσώπων, πιστεύω ότι πριν απ’ όλα πρέπει όλα να συνδεθούν με την πολιτική προοπτική, με την ουσία της πολιτικής που θα εκφράσει ο νέος επικεφαλής.

-Μπορεί να έχει ρόλο εφόσον το επιθυμεί ο Αλέξη Τσίπρας σε αυτές τις διεργασίες;

Ο Α. Τσίπρας είναι ο ιστορικός ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ που ανεξάρτητα από την άποψη που έχει κάποιος, πήρε ένα κόμμα από το 4%-5% και το οδήγησε στην εξουσία. Δύσκολα μπορεί να σκεφτεί κάποιος ότι δεν θα διαδραματίσει κάποιο ρόλο. Στην έρευνα που ανέφερα , το 48.2% θεωρεί ότι έχει ρόλο στις διεργασίες για την Κεντροαριστερά, ανάμεσα δε στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το ποσοστό φτάνει το 69.3% και στο ΠΑΣΟΚ το 46.9%. Μάλιστα το 40.4% στον ΣΥΡΙΖΑ και το 9.3% στο ΠΑΣΟΚ κρίνει ότι θα πρέπει να είναι ηγέτης ενός νέου Κεντροαριστερού κόμματος. Έχει στοιχεία ιστορικότητας, έχει όμως ακόμα και πληγές από τις διαδοχικές ήττες το 2019 και το 2023, όπως και πλήγμα σε κάποιους ποιοτικούς δείκτες όπως αξιοπιστία με βάση αυτά που βλέπαμε μέχρι να παραιτηθεί πέρυσι από Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά πριν απ΄όλα ο ίδιος θα πρέπει να δει αν και πόσος χρόνος χρειάζεται για να αντιμετωπιστούν.

–Ο ρόλος των κ.κ. Κασσελάκη και Ανδρουλάκη ποιος είναι σε αυτή τη φάση;

Αναφερόμαστε σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις. Ο κ. Ν. Ανδρουλάκης είναι εμφανώς αδυνατισμένος, αμφισβητείται από τον βασικό κορμό στελεχών του ΠΑΣΟΚ και πιθανότατα σύντομα να έχουμε εκλογές για εκλογή Προέδρου. Μπορεί να επανεκλεγεί, μπορεί και όχι. Όσο ο ίδιος είναι εγκλωβισμένος και υπό αίρεση στην θέση του και το ΠΑΣΟΚ σε αναζήτηση αιτίων του εκλογικού αποτελέσματος και σε κατάσταση εσωστρέφειας, δεν υπάρχει η δυνατότητα ανάληψης πρωτοβουλιών.

Ο κ. Σ. Κασσελάκης αν και μόνο το 21.9% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται πολύ και αρκετά ικανοποιημένοι από το εκλογικό αποτέλεσμα, δεν αντιμετωπίζει αντίστοιχα προβλήματα. Μπορεί στελέχη του να εκδηλώνουν δυσαρέσκεια για επιλογές του , αλλά δεν αντιμετωπίζει «κατάσταση ΠΑΣΟΚ». Μάλιστα το 66.5% του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι θα μπορέσει να  αντιμετωπίσει τα προβλήματα αμφισβήτησης και να προωθήσει τις αλλαγές που θέλει, ενώ το 55.8% παίρνει θέση ότι πρέπει να τα αλλάξει όλα στο ΣΥΡΙΖΑ. Το 56.1% του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι πρέπει να ηγηθεί μίας προσπάθειας σύγκλισης των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και το 36.8% – λίγο μικρότερο από το 40% που επιλέγει Α. Τσίπρα- ότι μπορεί να ηγηθεί ενός νέου Κεντροαριστερού κόμματος. Εν ολίγοις δείχνει να έχει ισχύ που όμως θα δοκιμαστεί στις αλλαγές που θα προωθήσει στον ΣΥΡΙΖΑ και επίσης έχει κάνει σαφές ότι ο ίδιος θέλει να πάρει πρωτοβουλίες για την Κεντροαριστερά εξαιρώντας από αυτή την Νέα Αριστερά, κάνοντας καθαρό,  ότι θα επιδιώξει να ηγηθεί ο ίδιος.

Οι εξελίξεις στα δύο αυτά κόμματα και ειδικά στο ΠΑΣΟΚ θα «παγώνουν» τις διεργασίες. Αυτό είναι ένα πρόβλημα. Ταυτόχρονα η πλειοψηφία στην κοινή γνώμη φαίνεται να αναζητεί ένα νέο πρόσωπο πέραν των νυν και πρώην Προέδρων των κομμάτων της Κεντροαριστεράς. Αυτοί οι δύο παράγοντες θα παίξουν ρόλο στην επιτάχυνση ή όχι των διεργασιών για την σύγκλιση των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς. 

Παναγιώτης Φραντζής: Κασσελάκης και Ανδρουλάκης είναι αναγκασμένοι να προσαρμοστούν στα εκλογικά δεδομένα χωρίς φιλοδοξίες κυριαρχίας

-Πόσο εφικτή είναι η εκλογική συμπόρευση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ;

Το εκλογικό αποτέλεσμα δείχνει μια συμπληρωματικότητα της εκλογικής βάσης των δύο κομμάτων. Το ένα καλύπτει τον χώρο της Κεντροαριστεράς και το άλλο επικρατεί σήμερα στο Κέντρο. Το ένα ψηφίζεται περισσότερο από νέους, γυναίκες και μισθωτούς στα αστικά κέντρα. Το άλλο έχει καλύτερη παρουσία στην περιφέρεια και στον αγροτικό κόσμο. Πολιτικά αναδεικνύουν με παρόμοιο τρόπο τα κεντρικά ζητήματα της ακρίβειας, του συστήματος υγείας, της λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών, ενώ δεν έχουν σημαντικές διαφορές στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Συνεπώς, πολιτικά και στρατηγικά μπορούν να συναντηθούν. Η μεγαλύτερη δυσκολία βρίσκεται ενδεχομένως στο οργανωτικό ζήτημα, στο ζήτημα των προσώπων και των μηχανισμών.

-Τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ με πιθανές εκλογές για νέο πρόεδρο με την υποψηφιότητα του Χάρη Δούκα να προωθείται πώς τις κρίνετε;

Το ΠΑΣΟΚ ήθελε πολύ την ανατροπή, να είναι δεύτερο κόμμα στις Ευρωεκλογές διαψεύδοντας τις δημοσκοπήσεις και το μιντιακό κλίμα που έσπρωχνε εμφανώς τον Στέφανο Κασσελάκη. Με αυτό το αποτέλεσμα, που είναι λιγότερο κακό για το ΠΑΣΟΚ σε σχέση με αυτό του ΣΥΡΙΖΑ, είδαμε αναντίστοιχα μεγάλη αμφισβήτηση για τον πρόεδρό του. Σε λίγες μέρες θα γνωρίζουμε πιθανές υποψηφιότητες και θα μετρήσουμε τη δυναμική τους. Το όνομα του Δημάρχου Αθηναίων εμφανίζεται μετά την εντυπωσιακή ανατροπή που πέτυχε στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών όπου λειτούργησε μία συσπείρωση βασισμένη περισσότερο στην αντιδημοφιλία του αντιπάλου του. Το ηγετικό του προφίλ δεν έχει ακόμα μετρηθεί και αξιολογηθεί επαρκώς.

-Μπορεί να έχει ρόλο εφόσον το επιθυμεί ο Αλέξης Τσίπρας σε αυτές τις διεργασίες;

Ο Αλέξης Τσίπρας παίζει τον ρόλο του με την άνεση που του προσφέρει το διεθνές δίκτυο πολιτικών προσωπικοτήτων που απέκτησε την περίοδο της πρωθυπουργίας του (2015-2019). Σύμμαχοι, οι οποίοι πριν το οριακό 2015 ήσαν εξαιρετικά επιφυλακτικοί αν όχι καχύποπτοι απέναντί του, προσφέρουν πολύτιμο συμβολικό κεφάλαιο για το περίφημο rebranding του. Με νέο προφίλ ενός  νηφάλιου, αποστασιοποιημένου, συναινετικού ηγέτη της ευρωπαϊκής αριστεράς – με την ευρεία έννοια του όρου – παρεμβαίνει ενεργά στις εξελίξεις. Αν έχει φιλοδοξία να ηγηθεί της ενωμένης ελληνικής (κεντρο)αριστεράς θα το διαπιστώσουμε σύντομα και αντίστοιχα θα μετρηθεί εκ νέου η αποτελεσματικότητά του. Μετά την κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ και της δημοτικότητας του ίδιου, θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να εξεταστεί μια πιθανή δεύτερη ευκαιρία του, πολιτικά και δημοσκοπικά.

-Ο ρόλος των κ.κ. Κασσελάκη και Ανδρουλάκη ποιος είναι σε αυτή τη φάση;

Είναι αναγκασμένοι και οι δύο να προσαρμοστούν στα εκλογικά δεδομένα τα οποία δεν επιτρέπουν φιλοδοξίες κυριαρχίας κανενός εκ των δύο. Το εκλογικό αποτέλεσμα και η εκλογική βάση τούς ζητάει να εξετάσουν ένα σενάριο συμπόρευσης, και αυτό πιθανότατα θα κάνουν, με βαριά καρδιά όπως φαίνεται από τις μέχρι τώρα δημόσιες τοποθετήσεις τους. Παρεμβάσεις οικονομικών και πολιτικών παραγόντων, όπως είδαμε και στο ντεμπούτο του ινστιτούτου του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, αναμένεται να δείξουν προς αυτή την κατεύθυνση διότι η αποδυνάμωση του πολιτικού συστήματος που καταγράφηκε στο ιδιαίτερα πρωτότυπο αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών της 9ης Ιουνίου εμπεριέχει κινδύνους για την οικονομική και πολιτική σταθερότητα.

Για τη ΛΑΡΚΟ: «Αποσύρετε την τροπολογία για τη ΛΑΡΚΟ. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Η τροπολογία είναι εγκληματική. Καταθέσαμε αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας, με το οποίο στέλνουμε σήμα στους εργαζομένους και στους ανθρώπους της ΛΑΡΚΟ ότι δεν είναι μόνοι σε αυτό τον αγώνα.

Ήδη από το 2020, με δική σας τροπολογία έχει υπάρξει μείωση μισθών και η δέσμευση. Η εταιρεία είναι σε λειτουργία και έρχεστε τώρα να δώσετε τη δυνατότητα η εταιρεία να κλείσει».

Για την τροπολογία για τις τράπεζες: «Φανταζόμαστε ότι ο νομοθέτης λέει ότι ο εισαγγελέας που ελέγχει μια υπόθεση (τραπεζική) είναι άσχετος. Ο οποίος επί της ουσίας καταργείται και του ζητάτε -όχι να πάρει γνώμη – να συμβουλευτεί εμπειρογνώμονες από την Τράπεζα της Ελλάδας, οι οποίοι [ουσιαστικά] αποφασίζουν αν υπήρξε παράβαση ή όχι και αν υπήρξε ζημία. Θα μπορεί η δικαστική αρχή να παρακάμψει τη γνώμη των εμπειρογνωμόνων; Δεν θα μπορεί! θα υποχρεούται δηλαδή ο δικαστής να το βάλει στο συρτάρι την υπόθεση. Αποδίδονται δικαστικές αρμοδιότητες στην Τράπεζα της Ελλάδος .

Σας ρωτάω σχετίζεται με την ιδιωτικοποίηση των τραπεζών ή συγκεκριμένη τροπολογία και τις αποφάσεις των μελών του ΤΧΣ, όπου το δημόσιο έχει απώλειες 40 δισεκατομμυρίων.

Υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για την κατάργηση του χαρατσιού.

Έχουμε καταθέσει τροπολογία για να αποσύρετε την φορολόγηση του τεκμαρτού των ελεύθερων επαγγελματιών και μιλάμε αυτή τη στιγμή σε μια συνθήκη όπου υπάρχει ο δημοσιονομικός χώρος. Ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα του πενταμήνου και αντί για 800 εκατομμύρια πλεόνασμα έχουμε 3 δις ευρώ Υπάρχει λοιπόν η δυνατότητα αυτή τη στιγμή το τεκμαρτό των ελεύθερων επαγγελματιών να αποσυρθεί».

Για τη φορολογία των υπερκερδών των διυλιστηρίων: «Μάθαμε χθες το βράδυ ότι θα φορολογήσει τα υπερκέρδη των διυλιστηρίων. Καλώς ήρθατε λοιπόν στον κόσμο στον οποίο τα ελληνικά διυλιστήρια έχουν υπερκέρδη για το 2023. Επιλέξατε το χαμηλότερο φορολογικό συντελεστή δεν φορολογείτε με το 60%και το 70% να γλυτώσετε και όσα χρήματα θα είχατε απώλεια από την φορολόγηση, την τεκμαρτή των ελεύθερων επαγγελματιών. Αναγνωρίστε τα υπερκέρδη και φορολογήστε τα επαρκώς για να γλιτώσουν 700.000 άνθρωποι το χαράτσι; Άρα στο ερώτημα, με ποιον είστε, με τους μικρομεσαίους ή με τα διυλιστήρια, απαντάτε καθαρά μετά τα διυλιστήρια.

Η μείωση του ΦΠΑ λειτουργεί μόνο για τον καφέ αλλά όχι στα υπόλοιπα βασικά είδη διαβίωσης.

Είστε εμμονικά κολλημένοι στην αντίληψη ότι δεν πρέπει να μειωθούν οι έμμεσοι φόροι. Το τελευταίο οχυρό των επιχειρημάτων σας ήταν η κατάσταση στην Ισπανία και βγήκε η Κεντρική Τράπεζας της Ισπανίας και τεκμηρίωσε ότι η μείωση των φορολογικών συντελεστών του ΦΠΑ στα βασικά είδη διατροφής περιόρισε τον πληθωρισμό τροφίμων. Η εμπειρία βεβαίως από Πορτογαλία και Κύπρο είναι εκκωφαντική. Εδώ όμως στην Ελλάδα δεν λειτουργεί το μετρό για τα κρέατα και τα γαλακτοκομικά, αλλά περιέργως για το καφέ λειτουργεί».

Για τις εξελίξεις στη Γαλλία: «Η κυβέρνηση Μητσοτάκη φαίνεται ότι δεν έχει λάβει το μήνυμα των ευρωεκλογών στις οποίες είχε τη μεγαλύτερη πτώση που έχει παρατηρηθεί ποτέ σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Η πτωτική της πορεία θα συνεχιστεί. Ωριμάζουν όμως συνθήκες για να βρει απέναντί της μια συσπείρωση προοδευτικών δυνάμεων κατά το παράδειγμα της Γαλλίας, όπου κομμουνιστές Σοσιαλιστές στο κόμμα του Μελανσόν και Πράσινοι απάντησαν ακαριαία στην πρόθεση του προέδρου Μακρόν να κηρύξει βουλευτικές εκλογές μετά το οδυνηρό αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές.

Αυτό τρέμετε, αυτό φοβάστε καλώς το φοβάστε, περιμένετε και θα το δείτε».

Ανδρέας Μαραθιάς

“Το προοδευτικό μέτωπο που δημιουργήθηκε στη Γαλλία απέναντι στον φασισμό και την ανάπτυξη του συντηρητισμού πρέπει να είναι παράδειγμα για όλους μας” τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός και σήμερα αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι παρεμβάσεις του δημάρχου  Αθηναίων Χάρη Δούκα στην θεματική ενότητα για την “Κλιματική Κρίση και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη” και του Αλέξη Τσίπρα στο κλείσιμο των εργασιών της  Διεθνούς Διάσκεψης απόψε που είναι αφιερωμένες στο “Μέλλον της Ευρώπης”.

Με τον…”όλο ΣΥΡΙΖΑ” να δίνει το παρών στη Διεθνή Διάσκεψη πλην του Παύλου Πολάκη, ο κ. Τσίπρας την πρώτη επικεντρώθηκε στο μείζον θέμα της τήρησης της Συμφωνίας των Πρεσπών και είχε μια θερμή χειραψία με τον Στέφανο Κασσελάκη, ωστόσο είχε προηγηθεί μια ανάρτηση του Χανιωτη βουλευτή, επιβεβαιώνοντας την απόσταση που τον χωρίζει πλεόν από τον πρώην πρωθυπουργό αλλά και από την ηγεσία Κασσελάκη, γεγονός που…”δήλωσε” και με την απουσία του από την πρόσφατη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας.

• “Δεν χρειαζόμαστε άλλα ινστιτούτα και στρογγυλά τραπέζια” έγραψε στην ανάρτησή του ο Παύλος Πολάκης, αναφερόμενος προφανώς στο Ινστιτούτο Αλέξη Τσίπρα, τονίζοντας “η βιώσιμη ανάπτυξη δεν θα έρθει με αγορασμένα ΜΜΕ, ελεγχόμενη και διεφθαρμένη Δικαιοσύνη και επιτελικό κράτος που κυριαρχούν μαφίες που μοιράζουν απευθείας αναθέσεις” και καταγγελοντας σενάρια “ελεγχόμενων συγκλίσεων”, ενώ  χρειαζόμαστε “πολιτική γραμμή αναδιανομής από την ελίτ και την ολιγαρχία προς όφελος της μισθωτής εργασίας,της αγροτικής παραγωγής και των μικρομεσαίων”.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αμέσως μετά την εμφάνισή του στο συνέδριο του ΙΑΤ δήλωσε “παρών” ακόμη και σε εκλογική “αντιπαράθεση” με τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην πρωθυπουργό στην περίπτωση που τεθεί ζήτημα ηγεσίας σε έναν νέο κεντροαριστερό πολιτικό φορέα.

“Εαν η κοινωνία θελήσει αυτό να είναι το νέο σχήμα, προφανώς θα θέσω υποψηφιότητα για να εκλεγώ από τη βάση… Ακόμη και αν είναι υποψήφιος ο Αλέξης Τσίπρας”, ανέφερε χαρακτηριστικα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σε συνέντευξή του στο κεντρικό δελτίο του ΑΝΤ1 και τον Νίκο Χατζηνικολάου, με αφορμή την πρόταση του Νίκου Παππά για κοινό ψηφοδέλτιο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ με κοινό υποψήφιο πρωθυπουργό. “Μου είναι αδιάφορο που κάλεσε τον κύριο Χαρίτση. Αν θέλει να προσκαλέσει το πρώην πολιτικό του συμβούλιο στην εκδήλωση που κάνει, είναι απολύτως σεβαστό” συνέχισε, ενώ για μια ακόμη φορά χαρακτήρισε τη Νέα Αριστερά “μόρφωμα”

Ο κ. Κασσελάκης αποκάλυψε ακόμη ότι  τους επόμενους μήνες θα φτιάξει μία “σκιώδη κυβέρνηση”προκειμένου όπως είπε “να ξέρει ο ελληνικός λαός ακριβώς ποιοι θα είναι γύρω μου όταν θα κληθούμε να κυβερνήσουμε” ενώ χαρακτήρισε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ως ικανοποιητικό λέγοντας χαρακτηριστικά πως “όταν έχεις νέους και λαϊκές συνοικίες συνεχίζεις και χτίζεις. Είναι παρακαταθήκη για εμάς ότι ρίξαμε τη Νέα Δημοκρατία στο 28%”

Και όσον αφορά στο ενδεχόμενο συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία με το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κασσελάκης απάντησε πως “πρέπει να ακολουθήσουμε μια διαδικασία προγραμματικής σύγκλισης” και “Πρέπει να συμφωνήσουμε με το ΠΑΣΟΚ στο τι πιστεύουμε” σημειώνοντας “Η λύση είναι να συνεργαστούμε εκεί που αλλάζουμε τη ζωή των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Υπάρχουν δύο πεδία: Το πρώτο είναι το κοινοβουλευτικό και το δεύτερο στην κοινωνία των πολιτών”

• Μάλιστα παρέθεσε ορισμένες από τις προϋποθέσεις που τίθεται για τυχόν συνεργασίες, λέγοντας “Το λέω ξεκάθαρα ότι αν λέμε για την μεγάλη προοδευτική παράταξη, δεν έχω κανένα πρόβλημα, οι άνθρωποι που θα την εκπροσωπήσουν, να είναι άνθρωποι που έχουν υποστηρίξει την ισότητα στον γάμο.” και διερωτήθηκε “Ο κ. Ανδρουλάκης ή όποιος είναι ο νέος ηγέτης του ΠΑΣΟΚ θα θέσει την ίδια προϋπόθεση;”

“Και τα δύο σενάρια, καταλήγουν σε μια ηγεσία που πρέπει να έχουν λαϊκή νομιμοποίηση. Επίσης η κοινή παράταξη έχει τα ζητήματα του χρέους του ΠΑΣΟΚ” ανέφερε ακόμη και με αφορμή το σκάνδαλο των υποκλοπών, υπογράμμισε “Είμαι με το θύμα, όχι με τον θύτη. Ο κ. Ανδρουλάκης είναι το θύμα εδώ. Ο θύτης είναι το Μαξίμου, ο πρωθυπουργός και ο ανιψιός του. Πού είναι αυτή η υπόθεση στον Άρειο Πάγο. Μπορούμε να μάθουμε τι γίνεται με αυτή την υπόθεση;”.

Να σημειωθεί ότι σε μια αργοπορημένη ανάρτηση του στο Χ, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε “Περήφανος για την Ιστορία της παράταξής μας. Ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πήραν μια γενναία απόφαση κόντρα σε κάθε μορφή λαϊκισμού. Μια απόφαση πατριωτισμού. Καλή αρχή @atsipras στο νέο εγχείρημα. Πριν σχεδόν ένα χρόνο βρέθηκα στη λίμνη Δοϊράνης, στα σύνορα της χώρας, πριν καν πάρω την απόφαση να κατέβω ως υποψήφιος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Με ειλικρίνεια, αδιαμεσολάβητα, όπως κάνω πάντα, σας μίλησα για τη σημασία της συμφωνίας των Πρεσπών: Πατριώτης είναι αυτός που με αυταπάρνηση θυσιάζει κάτι από τον εαυτό του για το κληροδότημα της πατρίδας του.”.

Όσαον αφορά τον επικείμενο ανασχηματισμό στον ΣΥΡΙΖΑ που προ-ετοιμάζει ο κ. Κασσελάκης αυτός μάλλον ξεκίνησε από τη ομάδα των επιστημονικών συνεργατών της ΚΟ καθώς με απόφασή του απολύθηκε ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος! “Μετά την αντικαταστατική απομάκρυνσή μου από τη θέση του Διευθυντή της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ τον περασμένο Σεπτέμβριο, την επομένη της εκλογής του Στέφανου Κασσελάκη ως Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, δυστυχώς σήμερα (σ.σ. χθες) και πάλι αιφνιδίως, λίγες ημέρες μετά τις ευρωεκλογές, ενημερώθηκα εκ μέρους της ΚΟ από την Γιώτα Πούλου ότι η συνεργασία που είχα με την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ παύει να ισχύει με εντολή του Προέδρου Στέφανου Κασσελάκη.”  ανέφερε με γραπτή δήλωσή του ο κ. Θεοχαρόπουλος, επισημαίνοντας ότι “το νέο στοιχείο αυτής της εβδομάδας ήταν η πρόταση που έχω καταθέσει – όπως και πολλοί άλλοι σύντροφοι – για την ανάγκη λήψης πρωτοβουλιών από τον ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ για τη συνεργασία στον προοδευτικό χώρο. Είναι αδιανόητο, η απάντηση σε αυτούς τους προβληματισμούς, που απασχολούν σήμερα κάθε προοδευτικό πολίτη, να είναι αυτή.”

“Είναι πρωτοφανής απόφαση για οποιοδήποτε δημοκρατικό κόμμα” σχολίασε και πρόσθεσε “Τραγική ειρωνεία. Πριν λίγα χρόνια, ορισμένοι αναλάβαμε προσωπικό και πολιτικό κόστος, στηρίξαμε και ψηφίσαμε την ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών και κόντρα στις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος συγκροτήσαμε την Προοδευτική Συμμαχία. Η ενημέρωσή μου σήμερα έγινε τη στιγμή που συνομιλούσα με τον Ζόραν Ζάεφ στο περιθώριο της πρώτης ημέρας της Διεθνούς Διάσκεψης των Ινστιτούτων Τσίπρα και Ζάεφ για εκείνες της ιστορικές στιγμές της ψήφισης και την ανάγκη σήμερα τήρησης της Συμφωνίας των Πρεσπών.”.

• Η διακοπή της συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με τον Θανάση Θεοχαρόπουλο μετά από απόφαση του Στέφανου Κασσελάκη, δεν έμεινε ασχολίαστη κατά την διάρκεια της 1ης Διεθνούς Διάσκεψης για την Ειρήνη και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη που διοργανώνουν το Ινστιτούτο Αλέξης Τσίπρας και το Ίδρυμα Ζόραν Ζάεφ στο Ωδείο Αθηνών.

“Καλά βρε Βαγγέλη, είναι δυνατόν ο Κασσελάκης να απολύει τον Θεοχαρόπουλο επειδή είπε την πολιτική του άποψη;” ακούστηκε να λέει ο πρώην υπουργός Γιάννης Ραγκούσης στον Βαγγέλη Αποστολάκη, ο οποίος του απάντησε “Τι να σου πω, τώρα το είδα κι εγώ από τα σάιτ”. 

“Είναι ντροπή, είναι κατάντια και να του πεις ότι σου το είπα” φέρεται να του είπε τέλος ο Γιάννης Ραγκούσης.

Οι προβλέψεις για την μάχη των ευρωεκλογών φαίνεται πως επιβεβαιώνουν αυτή την τάση. Από τη μία έχουμε υπερκινητικούς πολιτικούς αρχηγούς που συγκρούονται και για τα μείζονα (ακρίβεια, τραγωδία Τεμπών, Κράτος Δικαίου κ.ά) αλλά και για τα ασήμαντα, και από την άλλη ένα αδιάφορο εκλογικό κοινό που μέχρις ώρας μένει αμέτοχο και αναποφάσιστο. Επίσης, από τη μία έχουμε μία κυβέρνηση που προβάλλει μία εικόνα (οικονομικής) ευμάρειας, που όμως δεν μοιράζεται στους πολίτες, και από την άλλη δύο ανταγωνιστικά κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) στην αντιπολίτευση που δεν έχουν πείσει ότι η δική τους πρόταση ευμάρειας είναι όντως και και καλύτερη, και τεκμηριωμένη, και εφικτή, και εφαρμόσιμη. Σε αυτό το κενό το μεταρρυθμιστικό προφίλ και η διαχειριστική ικανότητα του πρωθυπουργού -παρότι έχει δεχτεί πολλά πλήγματα και αμφισβητείται περισσότερο απ΄ ότι πριν μερικούς μήνες- δείχνει σημάδια αντοχής ώστε το κυβερνών κόμμα να πλησιάσει ή και να ξεπεράσει τον εκλογικό στόχο του 33%.

Η φθορά της κυβέρνησης και η κυριαρχία Μητσοτάκη

Εάν προβάλλει κανείς τις τελευταίες δημοσκοπήσεις στο εκλογικό αποτέλεσμα της 9ης Ιουνίου, την επομένη των ευρωεκλογών θα έχει γίνει μεν ένα “ξεκαθάρισμα λογαριασμών” ως προς το ποιός “κάνει κουμάντο” στην αντιπολίτευση ( ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται σταθερά να προηγείται του ΠΑΣΟΚ κατά 3-4 μονάδες), δεν θα έχει αμφισβητηθεί όμως η πολιτική κυριαρχία Μητσοτάκη.

Το εάν η κυβέρνηση θα εισέλθει σε μία περίοδο πολιτικής φθοράς ως συνέπεια και της κόπωσης από την πενταετή διακυβέρνηση θα εξαρτηθεί από τα αντανακλαστικά της ίδιας. Το πιθανότερο είναι κάθε μέρα που θα περνάει να χρεώνεται σαν διπλή, κάτι που αργά ή γρήγορα θα αναγκάσει τον πρωθυπουργό να ανοίξει την ατζέντα του και να αρχίσει να σημειώνει ημερομηνίες πιθανής προσφυγής σε εθνικές κάλπες. Αν και το έχει διαψεύσει, οι νέοι συσχετισμοί στις Βρυξέλλες και οι ανάγκες για μία νέα “ανθρωπογεωγραφία” στην ευρωπαϊκή κεντροδεξιά, ίσως τον αναγκάσουν να κάνει δεύτερες σκέψεις και να ενεργοποιήσει ακόμα και το σενάριο “4+2+4” που είχε περιγραφεί ως πιθανό πριν λίγο καιρό.

Ώρα συγκλίσεων στην κεντροαριστερά- Θα αρθούν οι πολιτικοί εγωϊσμοί;

Το ερώτημα-ζήτημα που θα προκύψει από την βραδιά των ευρωεκλογών δεν θα είναι η ήττα του κυβερνώντος κόμματος αλλά το εάν θα υπάρχει αξιωματική αντιπολίτευση ικανή να το αμφισβητήσει σταδιακά. Και εάν οι αριθμοί δεν περιγράφουν με σαφήνεια κάτι τέτοιο, θα είναι το κατά πόσο οι πολιτικοί εγωϊσμοί στα κόμματα της λεγόμενης κεντροαριστεράς θα αρθούν ή θα συνεχίσουν έμμεσα να διατηρούν την πολιτική κυριαρχία του πρωθυπουργού. Ως προς τούτο είναι πιθανό να κινητοποιηθούν τόσο πολιτικά όσο και εξωπολιτικά κέντρα με σκοπό να βρεθεί ένα σημείο ισορροπίας του συστήματος.

Δύο στοιχεία θεωρούνται βασικά για την έναρξη διεργασιών: πρώτον, το ποσοστό του δεύτερου κόμματος (με βάση τις δημοσκοπήσεις θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ) και η διαφορά του από τη Ν.Δ, και, δεύτερον, εάν το άθροισμα των (σχετικά) όμορων κομμάτων της αντιπολίτευσης μπορεί να παράγει πολιτικό πολλαπλασιασμό και συγκρότηση ισχυρού αντιπολιτευτικού μετώπου με ορατές προοπτικές διακυβέρνησης. Βεβαίως, πρέπει να σημειωθεί, πως ουδείς έχει περιγράψει ακόμα ποιό μοντέλο συγκλίσεων είναι πράγματι εφικτό στα όρια του εκλογικού συστήματος.

Πολλά στελέχη, στον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Αριστερά μιλούν εδώ και καιρό για την ανάγκη συγκλίσεων με στόχο ένα προοδευτικό μέτωπο. Οι ηγεσίες, ωστόσο, αντιστέκονται και αρνούνται να υπερβούν την περιχαράκωσή τους. Αμφότεροι, Στέφανος Κασσελάκης και Νίκος Ανδρουλάκης, για παράδειγμα, προαναγγέλλουν πρωτοβουλία μετά τις ευρωεκλογές προς αυτή την κατεύθυνση, είναι, όμως, πολύ δύσκολο να συνομιλήσουν εάν η διαφορά μεταξύ των δύο κομμάτων είναι σχετικά μικρή. Θεωρητικά, δεν θα έπρεπε να υπάρχει τέτοιο εμπόδιο, κάποιοι λένε ότι σε μία τέτοια περίπτωση η αναγκαιότητα γίνεται ακόμα πιο επιτακτική.

Όμως, οι συνεργασίες σημαίνουν επώδυνους συμβιβασμούς, μετριασμό των προσωπικών φιλοδοξιών, εγκατάλειψη του αρχηγικού ναρκισσισμού και αμοιβαίες υποχωρήσεις. Και εάν μελετήσει κανείς τις θέσεις και προτάσεις των κομμάτων στα μείζονα που απασχολούν την κοινωνία (αντιμετώπιση της ακρίβειας και αισχροκέρδειας, Εθνικό Σύστημα Υγείας, εξωτερική πολιτική, Κράτος Δικαίου κ.ά) θα βρει περισσότερους κοινούς τόπους απ΄ ότι διαφορές.

Τα σενάρια

Σε ένα υποθετικό σενάριο που ο ΣΥΡΙΖΑ έπιανε τον στόχο του 20%, που μόνος του έθεσε ο αρχηγός του, και η Ν.Δ κινούνταν κοντά στο 33% που έθεσε ως δικό του στόχο ο πρωθυπουργός, ο Στέφανος Κασσελάκης θα έχει το δικαίωμα να ελπίζει ότι μέχρι τις βουλευτικές εκλογές του 2027 (ή και νωρίτερα) μπορεί να αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία της Ν.Δ, ακόμα και χωρίς πολιτικούς εταίρους. Σε μία τέτοια περίπτωση θα κινητοποιούσε τον μηχανισμό της διεύρυνσης προς το κέντρο και θα προσπαθούσε να προσελκύσει στελέχη κυρίως από το ΠΑΣΟΚ, η δε όποια πρόταση συνεργασίας θα είχε τον χαρακτήρα της αφομοίωσης στο δικό του μοντέλο και όχι κάποιον πολιτικό συγκερασμό.

Εφόσον, όμως, η μεν διαφορά από τη Ν.Δ παραμείνει πολύ μεγάλη και αυτή με το ΠΑΣΟΚ είναι μικρή, τότε οι δύο χώροι πρέπει να αποφασίσουν εάν μπορούν να συγκλίνουν αφήνοντας στην άκρη πολιτικά “εγώ” και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς.

-Στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταφέρει να κινητοποιήσει τελικά το νέο δυνητικό εκλογικό κοινό που διαμορφώνει τον τελευταίο καιρό ο Στέφανος Κασσελάκης με μία επικοινωνική στρατηγική εκτός των γνωστών πολιτικών στερεοτύπων, και συγκεντρώσει ποσοστό κάτω από το 17,8% των περυσινών εκλογών, τότε είναι πολύ πιθανό να ξεσπάσει εσωτερική αμφισβήτηση. Σημαντικός αριθμός γνωστών στελεχών ενδέχεται να συγκροτήσουν επισήμως πλέον ομάδα και να κινηθούν αυτόνομα ως προς την συγκρότηση προοδευτικού μετώπου, κάτι που από τη μία θα προκαλέσει νέα φάση εσωστρέφειας, από την άλλη, όμως, θα επιτρέψει στον πρόεδρο του κόμματος να υλοποιήσει ανενόχλητος το νέο μοντέλο κόμματος (στο τελευταίο σποτ μίλησε για κίνημα που γεννιέται) που έχει κατά νου.

Κρίσιμο στοιχείο για τη συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις ευρωεκλογές θα αναδειχθεί το εάν ο Στέφανος Κασσελάκης -ασχέτως εκλογικού ποσοστού, ειδικά όμως εφόσον αυτό είναι κάτω από τον στόχο που ο ίδιος έθεσε- δεχτεί να εμπλακεί στις συζητήσεις για συνεργασίες στον χώρο της κεντροαριστεράς ή εάν επιμείνει σε αυτόνομη πορεία υποσχόμενος ότι κάποια στιγμή στο μέλλον, ή με ορίζοντα τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, θα κατορθώσει να νικήσει τη Ν.Δ.

Ήδη, ο Στέφανος Κασσελάκης προανήγγειλλε την επεξεργασία ολοκληρωμένου προγράμματος διακυβέρνησης από την πρώτη κιόλας μέρα μετά τις ευρωεκλογές, κάτι που είναι δηλωτικό των προθέσεών του να φτάσει στις επόμενες κάλπες για να διεκδικήσει την εξουσία και, εφόσον χρειαστεί, να αντιμετωπίσει δυναμικά κάθε εσωτερικό κέντρο αμφισβήτησης.

–Από την άλλη, εάν το ΠΑΣΟΚ κινηθεί κοντά στο ποσοστό των βουλευτικών εκλογών, ή και χαμηλότερα, η ηγεσία Ανδρουλάκη θα αμφισβητηθεί και θα τεθούν ζητήματα πολιτικής ταυτότητας και συνεργασιών.

Ως εκ τούτου, τα σενάρια της επόμενης μέρας είναι σύνθετα και οι επιλογές δεν θα είναι εύκολες για κανέναν. Θα τεθεί, επίσης, το ερώτημα ποιός και με ποιόν τρόπο μπορεί να νικήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη –ή τη Ν.Δ...-, και ως προς αυτό είναι πιθανό να αναλάβουν πρωτοβουλίες στο προσκήνιο ή το παρασκήνιο και σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες που αυτή τη στιγμή παρατηρούν τις εξελίξεις.

Τι λένε Κασσελάκης και Ανδρουλάκης για την επόμενη μέρα/ Συγκλίσεις και αποκλίσεις

Νίκος Ανδρουλάκης (στην Εφημερίδα των Συντακτών): Το έχω επαναλάβει πολλές φορές ότι μετά τις ευρωεκλογές θα αναλάβω τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για την ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου, πάνω σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο το οποίο θα είναι η βάση για το αυριανό κυβερνητικό μας πρόγραμμα. Το κάλεσμα αυτό είναι ανοικτό σε όλους τους προοδευτικούς και δημοκράτες πολίτες και τους πολιτικούς χώρους που έχουμε κοινές αγωνίες. Δεν χωρούν ούτε προσωπικές στρατηγικές, ούτε πρακτικές lifestyle, αντιθέτως απαιτείται σοβαρότητα, γνώση των θεμάτων, αξιοπιστία και συνέπεια λόγων και πράξεων. Ένα δυνατό ΠΑΣΟΚ στις 9 Ιουνίου θα είναι σε θέση να ξεκινήσει τις απαραίτητες διεργασίες και να ενώσει όσους τοποθετούνται από το προοδευτικό κέντρο έως την Αριστερά και το οικολογικό κίνημα.

Απευθυνόμαστε σε όλους τους πολίτες, είτε είχαν στηρίξει στο παρελθόν τον ΣΥΡΙΖΑ είτε από το φόβο προς το χειρότερο στράφηκαν προς τη Νέα Δημοκρατία. Θέλουμε με τις θέσεις μας, τις πολιτικές μας πρωτοβουλίες και το ήθος μας να βάλουμε τις βάσεις και να συσπειρώσουμε τους προοδευτικούς και δημοκράτες πολίτες.

Στέφανος Κασσελάκης (Στα Νέα του Σαββατοκύριακου): Εμείς προχωράμε με πρώτο σταθμό τις ευρωεκλογές. Στόχος μας να συγκροτήσουμε μια μεγάλη, προοδευτική, κοινωνική συμμαχία που θα διεκδικήσει να γίνει πλειοψηφικό ρεύμα και να φέρει την πολιτική αλλαγή. Σε αυτή τη μάχη είναι ευπρόσδεκτος κάθε πολίτης που θέλει και μπορεί να συμβάλει, ακόμη κι αν σήμερα είναι μέλος ή στέλεχος άλλου προοδευτικού κόμματος. Δεν θα υπάρξει face control στον προοδευτικό κόσμο. Είμαι πεπεισμένος ότι την πολιτική αλλαγή θα τη φέρει η κοινωνία και όχι συμφωνίες σε επίπεδο κορυφής. Άρα, η απάντησή μου στο ερώτημά σας είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα προχωρήσει κανονικά στο καταστατικό του συνέδριο, ως η μόνη ανεξάρτητη προοδευτική δύναμη που μπορεί να εκφράσει τον ευρύτερο χώρο και να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Με αφορμή, δε, την πρόσφατη δημοσκόπηση για την επόμενη ημέρα στην κεντροαριστερά, ο Στέφανος Κασσελάκης είπε για τον Αλέξη Τσίπρα πως «μου έχει πει ότι δεν θα διεκδικήσει κάτι στην κεντροαριστερά. Επιθυμεί να συνεισφέρει στην ανάκαμψη όλου το κεντροαριαστερού χώρου της Ευρώπης. Ο ίδιος μου έχει πει ότι το κεφάλαιο αυτό έχει κλείσει».

Πρόσθεσε, δε, μετά από νέα ερώτηση για τον Αλέξη Τσίπρα ότι «δεν πρόκειται να είναι στην κυβέρνηση ως πρώην πρωθυπουργός. Είναι σημαία για τον ΣΥΡΙΖΑ και οι θέσεις του είναι σε ένα πιο διεθνές επίπεδο».

Ο κ. Κασσελάκης υποστήριξε, ακόμα, ότι «έχω ήδη παγιωθεί στα ελληνικά πολιτικά σκηνικά» ενώ στην ερώτηση «θα γίνεις πρωθυπουργός;» απάντησε «ναι» τοποθετώντας χρονικά ότι αυτό θα γίνει «όταν προκηρυχθούν εκλογές» για να προσθέσει ότι «θα κυβερνήσω μόνος μου γιατί θα έχουμε αυτοδυναμία».

Όταν ρωτήθηκε, μάλιστα, αν θα συνεργαστεί με άλλους πολιτικούς αρχηγούς, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ απάντησε αρνητικά εξηγώντας ότι «οι αρχηγοί των άλλων κομμάτων έχουν προσωπικές ατζέντες. Αυτά που είπε η Κωνσταντοπούλου δείχνουν ότι δεν έχει κάποια βούληση να συστρατευθεί μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, έχει μίσος και αντιπάθεια στον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα και εγω αγαπώ τον ΣΥΡΙΖΑ».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ρωτήθηκε και για το πότε θα καταθέσει το πόθεν έσχες του και απάντησε ότι «δεν ισχύει ότι είπα πως θα δώσω το πόθεν έσχες μετά τις ευρωεκλογές. Όπως έχω πει θα το δώσω πριν τις ευρωεκλογές». Στην ερώτηση, δε, αν από αυτό θα φανεί η περιουσία του απάντησε «άσε με και μένα να έχω το πλεονέκτημα της έκπληξης. Όλα όσα έχω κάνει είναι στοχευμένα. Είμαι απλός αλλά όχι χαζός. Είμαι ένα άνθρωπος ευκατάστατος που θέλει να προσφέρει στη χώρα του και δεν αρέσκεται σε μια ανούσια συζήτηση» για να συμπληρώσει «μπορώ να δικαιολογήσω 100% των χρημάτων μου μέχρι το τελευταίο δολάριο και θα το αποδείξω πριν τις ευρωεκλογές».

Για την πρόσφατη «μάχη της φέτας», αφού είπε ότι «μας αρέσει με τον Τάιλερ να πηγαίνουμε στο σούπερ μάρκετ γιατί μας αποφορτίζει από την πίεση της καθημερινότητας» στη συνέχεια όταν ρωτήθηκε αν γνωρίζει πόσο κοστίζει μια φραντζόλα ψωμί είπε «στην Αμερική ξέρω». «Ναι αλλά στην Ελλάδα ζεις» παρατήρησε ο Γιώργος Λιάγκας με τον Στέφανο Κασσελάκη να απαντά «ε, πόσο να έχει; Ένα ευρώ;».

Στην ερώτηση αν λέει ψέματα, απάντησε «όχι απλά δεν λέω όλη την αλήθεια γιατί μπορεί κάποιος να την εργαλειοποιήσει και να τη διαστρεβλώσει. Αν δεν θέλω να πω κάποιο πράγμα μπορεί να το υπονοήσω. Να πω ψέματα, δεν έχω πει»