Ο Τραμπ θα πιέσει επίσης το Κογκρέσο να περάσει νόμο με τον οποίον θα καταργηθεί το υπουργείο. Όσοι εργάζονται πάνω στο διάταγμα αναγνωρίζουν ότι το κλείσιμο του υπουργείου Παιδείας θα απαιτούσε τη συμμετοχή του Κογκρέσου.

Αν και οι εκκλήσεις για κατάργηση του υπουργείου ή συγχώνευσή του με άλλη ομοσπονδιακή υπηρεσία δεν είναι καινούργιες, η κίνηση αυτή έχει ιστορικά αποτύχει να λάβει υποστήριξη από το Κογκρέσο.

Κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ ως προέδρου, η κυβέρνησή του πρότεινε τη συγχώνευση των υπουργείων Παιδείας και Εργασίας σε μία ομοσπονδιακή υπηρεσία. Παρόλο που οι Ρεπουμπλικάνοι έλεγχαν τότε τόσο τη Γερουσία όσο και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, η πρόταση δεν προχώρησε.

Φέτος, το Υπουργείο Παιδείας βρίσκεται ταυτόχρονα στο στόχαστρο του Τμήματος Κυβερνητικής Αποδοτικότητας, με επικεφαλής τον Έλον Μασκ.

Δεκάδες υπάλληλοι του Υπουργείου Παιδείας τέθηκαν σε διοικητική άδεια μετ’ αποδοχών την Παρασκευή, στο πλαίσιο της ευρύτερης προσπάθειας της κυβέρνησης Τραμπ να απαλλάξει το ομοσπονδιακό εργατικό δυναμικό από υπαλλήλους που σχετίζονται με τις προσπάθειες για την ποικιλομορφία, την ισότητα, την ένταξη και την προσβασιμότητα.

Στην προεκλογική του εκστρατεία, ο Τραμπ επισήμανε επανειλημμένα το υπουργείο ως ένδειξη ομοσπονδιακής υπερβολής και το συνέδεσε με ζητήματα πολιτιστικού πολέμου.

“Θα αποστραγγίσουμε τον κυβερνητικό εκπαιδευτικό βάλτο και θα σταματήσουμε την κατάχρηση των δολαρίων των φορολογουμένων για να κατηχήσουμε τη νεολαία της Αμερικής με όλα τα είδη των πραγμάτων που δεν θέλετε να ακούει η νεολαία μας”, δήλωσε ο Τραμπ.

Πάντως ακόμη και αν καταφέρει να καταργήσει το υπουργείο, είναι πιθανό ορισμένα προγράμματα και η χρηματοδότησή τους να διατηρηθούν και να μεταφερθούν σε άλλες υπηρεσίες, στις οποίες και ανήκαν πριν συσταθεί το Υπουργείο το 1979.

Το σχέδιο που εξετάζεται για την προσωπική διαφορά είναι η πλήρης κατάργησή της για όλους τους συνταξιούχους εξαιτίας της οποίας έχουν στερηθεί τις αυξήσεις που δόθηκαν στις συντάξεις το 2023 με ποσοστό 7,75%, το 2024 με ποσοστό 3% και το 2025 με ποσοστό 2,4%.

• Στην πράξη, οι συνταξιούχοι έχουν στερηθεί μία σωρευτική αύξηση εισοδήματος κατά 13,15% μέσα σε μία τριετία, και μάλιστα η απώλεια αυτή ήρθε σε συνθήκες εκτός Μνημονίων!

Αν παραμείνει η κατάσταση όπως έχει, τότε θα υπάρξουν συνταξιούχοι που θα εξακολουθήσουν να είναι αποκλεισμένοι για πολλά χρόνια ακόμη από κάθε αύξηση επειδή θα κουβαλούν ακόμη την προσωπική διαφορά.

Φαίνεται, λοιπόν, πως όλα αυτά έπαιξαν ρόλο στις κυβερνητικές αποφάσεις και πλέον θεωρείται ώριμο, αλλά, κυρίως, δίκαιο, να τερματιστεί η προσωπική διαφορά από τις συντάξεις και να αρχίσουν να παίρνουν αυξήσεις από το 2026 οι περίπου 670.000 συνταξιούχοι που έχουν χάσει μέχρι στιγμής αυξήσεις συντάξεων 13,15% για τα έτη 2023, 2024 και 2025.

• Το οικονομικό επιτελείο μελετά την εξάλειψη της προσωπικής διαφοράς από τις συντάξεις με βάση το κόστος του μέτρου, αλλά και το αντισταθμιστικό κέρδος που θα έχει από τη διακοπή ή τον περιορισμό στο ελάχιστο και μόνο για όσους έχουν μεγάλη ανάγκη των έκτακτων επιδομάτων που καταβάλλει την περίοδο των γιορτών.

Το κόστος από την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς είναι ότι από το 2026 θα προστεθούν άλλοι 670.000 συνταξιούχοι στους δικαιούχους των ετήσιων αυξήσεων που αποφασίζει η κυβέρνηση. Φέτος, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύει ο «Ε.Τ.» της Κυριακής, πήραν αυξήσεις 1,9 εκατ. συνταξιούχοι, με κόστος 440 εκατ. ευρώ για τον Προϋπολογισμό. Αυτό σημαίνει μια μέση ετήσια αύξηση κατά 232 ευρώ σε κάθε συνταξιούχο. Αν προστεθούν και οι 670.000 συνταξιούχοι που έχουν προσωπική διαφορά, με μια μέση ετήσια αύξηση κατά 232 ευρώ, τότε το κόστος των αυξήσεων ανεβαίνει κατά 155 εκατ. ευρώ (670.000 Χ 232€=155,4 εκατ. €). Αυτά τα 155-160 εκατ. ευρώ θα είναι το κόστος που θα προκαλέσει η κατάργηση της προσωπικής διαφοράς κατά την πρώτη χρονιά (2026) που θα πάρουν αυξήσεις οι 670.000 συνταξιούχοι.

Το τελικό κόστος, όμως, θα είναι στην πραγματικότητα κατά πολύ μικρότερο και αυτό γιατί τα 100 από τα 155 εκατ. ευρώ είναι ποσό που, έτσι κι αλλιώς, καταβάλλεται στους συνταξιούχους που έχουν προσωπική διαφορά ως επίδομα επειδή δεν μπορούν να έχουν αύξηση. Αν, λοιπόν, καταργηθεί η προσωπική διαφορά, το επιπλέον ποσό που θα χρειαστεί να συμπληρώσει ο Κρατικός Προϋπολογισμός για τις αυξήσεις θα είναι μόλις 55 εκατ. ευρώ, αφού, έτσι κι αλλιώς, τα 100 εκατ. ευρώ τα δίνει (έδινε) ως επίδομα!

• Το κόστος, λοιπόν, από την κατάργηση της προσωπικής διαφοράς είναι απόλυτα ρεαλιστικό και καλύπτεται χωρίς καμία δυσκολία. Για αυτόν τον λόγο και η εξάλειψη της προσωπικής διαφοράς από τις συντάξεις έχει σχεδόν «κλειδώσει» στα υποψήφια μόνιμα μέτρα που μελετά η κυβέρνηση.

Το μόνο σημείο που μπορεί να χρειάζεται και μια «δεύτερη ανάγνωση» είναι το κόστος σε μακροοικονομικό επίπεδο και κατά πόσο θα διαταραχθεί μακροπρόθεσμα ο στόχος για συγκράτηση των συνταξιοδοτικών δαπανών, ώστε η αύξησή τους να μην ξεπερνά το 2,5% του ΑΕΠ κάθε χρόνο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του φετινού Προϋπολογισμού, η αύξηση των συντάξεων είναι στο 1,9% του ΑΕΠ, που σημαίνει ότι υπολείπεται κατά πολύ από το 2,5% που προβλέπει ο νόμος ως «ρήτρα» βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος. Εξάλλου, η αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών πρέπει να βρίσκεται κατά μέσο όρο στο 2,5% σε μια περίοδο που ξεκινά από το 2010 και φτάνει έως το 2070. Σε αυτήν την περίοδο οι συντάξεις είχαν μια 12ετία μόνο μειώσεις, λόγω των Μνημονίων, που σημαίνει ότι ο στόχος του 2,5% πολύ δύσκολα θα ξεπεραστεί από τις αυξήσεις των επόμενων ετών.

Ποιοι ωφελούνται με αυξήσεις που θα έπαιρναν έπειτα από 12 χρόνια!

Πριν από τις αυξήσεις προσωπική διαφορά είχαν περίπου 1,2 εκατ. συνταξιούχοι, εκ των οποίων 350.000 συνταξιούχοι με 30 έτη ασφάλισης και άνω τη μηδένισαν με τον δεύτερο επανυπολογισμό συντάξεων που έγινε με τα βελτιωμένα ποσοστά αναπλήρωσης του Νόμου Βρούτση. Από τους υπόλοιπους 900.000 συνταξιούχους περίπου οι 230.000 μηδένισαν την προσωπική διαφορά με τις αυξήσεις των ετών 2023-2025 και έχουν απομείνει περίπου 670.000 συνταξιούχοι, που για να μηδενίσουν την προσωπική διαφορά θα χρειαστεί να περιμένουν από 2 έως 5 χρόνια, ενώ πολλοί είναι αυτοί που έχουν προσωπική διαφορά η οποία θα ισοφαριστεί με αυξήσεις 10 ή και 12 ετών, που σημαίνει πρακτικά ότι δεν θα δουν ποτέ αύξηση στη σύνταξή τους.

• Για τους συνταξιούχους που η προσωπική διαφορά φτάνει να «καταργεί» τις αυξήσεις των επόμενων ετών, τίθεται και θέμα αντισυνταγματικότητας, καθώς η μη χορήγηση αυξήσεων για τόσο μεγάλο διάστημα συνιστά απώλεια εισοδήματος, που οδηγεί σε δυσμενέστερη διαβίωση τους συνταξιούχους, η οποία απαγορεύεται από το Σύνταγμα.

Για παράδειγμα, ένας συνταξιούχος που λαμβάνει σύνταξη 1.500 ευρώ, εκ των οποίων τα 1.100 ευρώ είναι η σύνταξη και τα 400 είναι το ποσό της προσωπικής του διαφοράς, θα πρέπει να περιμένει μέχρι το 2037, για να καλύψει τα 400 ευρώ με ετήσιες αυξήσεις 2,4%. Το πρόβλημα που δημιούργησε στους συνταξιούχους η προσωπική διαφορά είναι ότι οι αυξήσεις που δίδονται συμψηφίζονται με την προσωπική διαφορά και δεν περνάνε στην τσέπη έως ότου το ποσό της προσωπικής διαφοράς μηδενιστεί, έως ότου δηλαδή οι αυξήσεις φτάσουν αν είναι όσο και η προσωπική διαφορά.

Για παράδειγμα, σε σύνταξη 1.100 ευρώ με 400 ευρώ προσωπική διαφορά και σύνολο 1.500 ευρώ, η αύξηση 2,4% για το 2025 θα πάει στα 1.100 ευρώ και σημαίνει ότι η σύνταξη ανεβαίνει στα 1.126 ευρώ, ενώ η προσωπική διαφορά μειώνεται στα 374 ευρώ. Το σύνολο, όμως, παραμένει στα 1.500 ευρώ όσο υπάρχει υπόλοιπο προσωπικής διαφοράς. Με αύξηση 2,4% και το 2026, η σύνταξη θα ανεβεί στα 1.153 ευρώ και η προσωπική διαφορά θα μειωθεί στα 347 ευρώ με το σύνολο της σύνταξης να παραμένει στα 1.500 ευρώ. Για να φτάσει η σύνταξη στα 1.500 ευρώ θα χρειαστούν ετήσιες αυξήσεις 2,4% μέχρι το 2037, γιατί τότε θα έχει μηδενιστεί η προσωπική διαφορά.

Ποιοι συνταξιούχοι και πόση αύξηση πήραν από 1/1/2025

Πηγή: Πληρωμές ΕΦΚΑ.

Σε πόσα έτη θα μηδενιστεί η προσωπική διαφορά αν μείνει όπως είναι σήμερα

(*) Ετήσια αύξηση 2,4%. Ενδεικτικά ποσά συντάξεων με 35 έτη. Πηγή: ΕΦΚΑ.

Πηγή: eleftherostypos.gr

Η θερινή ώρα, που καθιερώθηκε το 1942 ως πολεμικό μέτρο, στοχεύει στην αξιοποίηση του φυσικού φωτός κατά τους θερινούς μήνες μέσω της αλλαγής των ρολογιών δύο φορές το χρόνο. Ωστόσο, έχει δεχθεί κριτική ως ξεπερασμένη και αναποτελεσματική πρακτική.

Στο παρελθόν, το Κογκρέσο έχει εξετάσει την κατάργησή της, με πιο πρόσφατη προσπάθεια το νομοσχέδιο «Sunshine Protection Act», που προέβλεπε τη μόνιμη υιοθέτηση της θερινής ώρας. Το νομοσχέδιο, που είχε την υποστήριξη του Ρεπουμπλικανού γερουσιαστή της Φλόριντα Μάρκο Ρούμπιο, έχει πλέον «παγώσει». Ο Ρούμπιο, ο οποίος θα ηγηθεί του Υπουργείου Εξωτερικών υπό τον Τραμπ, είχε υποστηρίξει ότι η αλλαγή ώρας είναι «ξεπερασμένη και περιττή».

Οι ειδικοί διαφωνούν

Οι υγειονομικές οργανώσεις, όπως η Αμερικανική Ιατρική Ένωση και η Ακαδημία Ιατρικής Ύπνου, προτείνουν την υιοθέτηση της κανονικής ώρας ως μόνιμης, υποστηρίζοντας ότι η ευθυγράμμισή της με την πορεία του ήλιου είναι πιο φυσική για το ανθρώπινο σώμα.

Παράλληλα, χώρες όπως η Αριζόνα και η Χαβάη δεν εφαρμόζουν καθόλου αλλαγές ώρας, ενώ οι περισσότερες χώρες του κόσμου δεν ακολουθούν τη θερινή ώρα, γεγονός που καθιστά την πρακτική περίπλοκη διεθνώς.

Η συζήτηση για την κατάργηση της θερινής ώρας ενδέχεται να επανέλθει δυναμικά, καθώς ο Τραμπ ετοιμάζεται να αναλάβει καθήκοντα, αναζωπυρώνοντας τον διάλογο για μια μεταρρύθμιση που επηρεάζει την καθημερινή ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.

Ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρης Παπαστεργίου, εκφράζει την πρόθεση να εξελιχθεί η διαδικασία, μελλοντικά, από τη διακίνηση πιστοποιητικών σε διακίνηση δεδομένων, με τη σύμφωνη άδεια και έγκριση του πολίτη. Σύμφωνα με τα σχέδια, ο πολίτης θα λαμβάνει ένα SMS στο κινητό του και θα δίνει τη συγκατάθεσή του για τη διακίνηση των στοιχείων του.

Η στρατηγική αυτή είναι μέρος της προσπάθειας για τη δημιουργία ενός πιο σύγχρονου και αποδοτικού δημόσιου τομέα, προσφέροντας παράλληλα οφέλη όσον αφορά την εξυπηρέτηση των πολιτών και τη μείωση της γραφειοκρατίας.

Μια τέτοια παραχώρηση, τονίζει το βρετανικό Μέσο θα σηματοδοτούσε μια σημαντική νίκη των διαδηλωτών που απαιτούν μεγαλύτερες ελευθερίες για τις γυναίκες και αποτελούν τη μεγαλύτερη απειλή για το καθεστώς μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.

Ωστόσο, η πρόταση για κατάργηση της αστυνομίας ηθικής προέρχεται από δυτικές αναφορές μετά από σχόλια του γενικού εισαγγελέα της χώρας και δεν έχει επιβεβαιωθεί από το υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο ελέγχει τη δύναμη που είναι γνωστή επισήμως ως Gasht-e Ershad.

• Ερωτηθείς από δημοσιογράφο σε θρησκευτικό συνέδριο αυτό το Σαββατοκύριακο γιατί σταμάτησε η περιπολία καθοδήγησης, το πρακτορείο ειδήσεων Isna ανέφερε ότι ο Μοχάμαντ Τζαφάρ Μονταζερί δήλωσε: «Η περιπολία καθοδήγησης δεν έχει καμία σχέση με το δικαστικό σώμα και σταμάτησε από την ίδια αρχή που την καθιέρωσε στο παρελθόν».

«Φυσικά, η δικαιοσύνη συνεχίζει να παρακολουθεί τις συμπεριφορές σε επίπεδο κοινότητας», πρόσθεσε.

Διαδηλωτές και δημοσιογράφοι αντέδρασαν με σκεπτικισμό ως προς τη σημασία των παρατηρήσεων, επισημαίνοντας το γεγονός ότι κρατικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας διέψευσε έκτοτε ότι η αστυνομία ηθικής καταργείται και ότι η δύναμη έχει σταματήσει σε μεγάλο βαθμό τις περιπολίες της από την έναρξη των μαζικών διαδηλώσεων πριν από 70 ημέρες.

Ορισμένοι Ιρανοί χαρακτήρισαν την είδηση «προπαγάνδα» που εξυπηρετεί μόνο το καθεστώς, με εκατοντάδες πολίτες να έχουν χάσει τη ζωή τους και χιλιάδες να έχουν συλληφθεί από τις δυνάμεις ασφαλείας τις τελευταίες εβδομάδες, ανεξάρτητα από την αδράνεια της αστυνομίας ηθών.

• «Ο γενικός εισαγγελέας του Ιράν προέβη σε ορισμένες διφορούμενες δηλώσεις που θα μπορούσαν ενδεχομένως να ερμηνευθούν ως τέλος της αστυνομίας ηθών, αλλά μπορεί επίσης να υποδηλώνουν ότι η δικαιοσύνη θέλει να αποστασιοποιηθεί από τον θεσμό. Οι δηλώσεις που αναφέρονται στον Τύπο δεν ισοδυναμούν με αλλαγή πολιτικής», δήλωσε στο Twitter ο διεθνής ανταποκριτής του Independent, Μπορζού Νταραγκαχί.

Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Στα περισσότερα από 20 χρόνια που καλύπτω το Ιράν, τίποτα δεν ήταν ποτέ ξεκάθαρο και αδιαμφισβήτητο. Μια δαιδαλώδης αναφορά από έναν αξιωματούχο δεύτερης βαθμίδας δεν σημαίνει σχεδόν τίποτα. Δεν έχει υπάρξει καμία δήλωση από το Ανώτατο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Δεν έχει υπάρξει καμία αναφορά από το Majlis. Δεν έχει υπάρξει τίποτα από τον πρόεδρο».

Ο Ιρανός δημοσιογράφος και ακτιβιστής Μασίχ Αλινεζάντ έγραψε επίσης: «Η κατάργηση της αστυνομίας ηθών στο Ιράν είναι παραπληροφόρηση, αλλά δείχνει τον φόβο του καθεστώτος».

Ο κρατικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Al Alam δήλωσε ότι τα ξένα μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν τα σχόλια του γενικού εισαγγελέα ως «υποχώρηση εκ μέρους της Ισλαμικής Δημοκρατίας από τη στάση της σχετικά με το χιτζάμπ και τη θρησκευτική ηθική ως αποτέλεσμα των διαδηλώσεων», αλλά το μόνο που μπορεί να γίνει κατανοητό από τα σχόλιά του είναι ότι η αστυνομία ηθών δεν σχετίζεται άμεσα με το δικαστικό σώμα.

• Η δύναμη συστάθηκε από το Ανώτατο Συμβούλιο της Πολιτιστικής Επανάστασης του Ιράν στην αρχή της οκταετούς διακυβέρνησης του σκληροπυρηνικού προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ και ξεκίνησε περιπολίες το 2006 προκειμένου να «διαδώσει την κουλτούρα της σεμνότητας και του χιτζάμπ», το οποίο έγινε υποχρεωτικό το 1983.

Ωστόσο, οι μαζικές διαμαρτυρίες σαρώνουν τη χώρα από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με πολλές γυναίκες να κάνουν το εξαιρετικό βήμα, διακινδυνεύοντας τη σύλληψη, βγάζοντας τα χιτζάμπ τους δημοσίως -και στη συνέχεια καίγοντάς τα- ενώ ζητούν τον τερματισμό της «ιερατικής δικτατορίας» της Τεχεράνης, όπως ονομάζει ο Independent το καθεστώς του Ιράν.

• Τουλάχιστον 470 διαδηλωτές έχουν σκοτωθεί από τις δυνάμεις ασφαλείας, εκ των οποίων οι 64 είναι κάτω των 18 ετών, ενώ περισσότεροι από 18.200 άνθρωποι έχουν συλληφθεί, αναφέρει το πρακτορείο ειδήσεων Hrana. Στην πρώτη επίσημη αναγνώριση ενός τέτοιου απολογισμού, οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν δήλωσαν την Τρίτη ότι περισσότεροι από 300 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.

Αν και αποτελεί σημαντική παραχώρηση, η διάλυση της αστυνομίας ηθών από μόνη της θα απέχει σημαντικά από τις απαιτήσεις των πολιτών για το τέλος της Ισλαμικής Δημοκρατίας, υποστηρίζει το βρετανικό Μέσο.

«Επειδή η κυβέρνηση αποφάσισε να διαλύσει την αστυνομία ηθών δεν σημαίνει ότι οι διαμαρτυρίες τελειώνουν», δήλωσε μια Ιρανή στην Παγκόσμια Υπηρεσία του BBC.

«Ακόμα και η κυβέρνηση να λέει ότι το χιτζάμπ είναι προσωπική επιλογή δεν αρκεί. Οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι το Ιράν δεν έχει μέλλον με αυτή την κυβέρνηση στην εξουσία. Θα δούμε περισσότερους ανθρώπους από διάφορες πλευρές της ιρανικής κοινωνίας, μετριοπαθείς και παραδοσιακούς, να βγαίνουν υπέρ των γυναικών για να πάρουν πίσω περισσότερα από τα δικαιώματά τους», πρόσθεσε.