Γύρω στις 16:00, ένιωσε αδιαθεσία στις εγκαταστάσεις του πρώην ΑΚΤΗ στην Αμνισσό και κάθισε σε καρέκλα, όπου κατέρρευσε.

Όπως μεταδίδει η ιστοσελίδα patris.gr, αφού πήρε κάποιες ανάσες, σηκώθηκε και πήγε στα ντους για να ρίξει νερό στο πρόσωπό του, όπου και κατέρρευσε.

Το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ που έφθασε στο σημείο, δεν πρόλαβε να επέμβει καθώς ο 41χρονος είχε αφήσει την τελευταία του πνοή.

Στην παραλία υπήρχε κόσμος λόγω των καλών καιρικών συνθηκών και κανένας δε μπορούσε να πιστέψει αυτό που συνέβη στον άτυχο 41χρονο.

Ο Θανάσης Καρτερός στα πέντε ερωτήματα που θέτει «για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ» αναρωτιέται, μεταξύ άλλων:

Η μονοπρόσωπη εκστρατεία και οι ρηξικέλευθες εμφανίσεις του Στέφανου Κασσελάκη ωφέλησαν τελικά;

Αποδοκιμάστηκε μόνο η αλαζονεία του Μητσοτάκη ή μήπως δεν προκάλεσε τον αναμενόμενο ενθουσιασμό και το one man show του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ;

Η στάση απέναντι στο αποτέλεσμα, με τις πρώτες δηλώσεις Κασσελάκη («δεν έχω καμιά τύψη», «ο λαός μου έδωσε τον χρόνο» κ.λπ.) σημαίνει ότι δεν χρειάζεται συλλογικός προβληματισμός;

Κλείνοντας, δε, το άρθρο του ο Θανάσης Καρτερός ερωτά: Είναι εχθρική ενέργεια να ζητήσει κάποιος από τον ΣΥΡΙΖΑ να προβληματιστεί μήπως υπάρχει κάποια σχέση της στάσης του προέδρου του με το εκλογικό αποτέλεσμα;

Όλο το άρθρο του Θανάση Καρτερού με τίτλο «Μερικά ερωτήματα για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ»

Για τις προχθεσινές εκλογές μπορεί να παραφράσει κανείς ένα παλιό σύνθημα: Τα αποτελέσματά τους δεν ήταν απάντηση, ήταν ερωτήσεις. Για τις ηγεσίες όλων των κομμάτων, και κυρίως των «κομμάτων εξουσίας». Πάμε στον ΣΥΡΙΖΑ.

Πρώτο: Γιατί εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόροι που τον επέλεξαν στις εκλογές της «οδυνηρής ήττας», τώρα του γύρισαν την πλάτη;

Δεύτερο: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι άμοιρος ευθυνών για την τεράστια αποχή; Αφορά αυτή μόνο τη Ν.Δ. και τους άλλους;

Τρίτο: Γιατί ενώ τα ποσοστά της Ν.Δ. κατέρρευσαν, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν ενισχύθηκε, αλλά είδε την εκλογική του επιρροή να μειώνεται; Τη «διαμαρτυρία» να κατευθύνεται στην Άκρα Δεξιά, στο ΚΚΕ και στα μικρότερα κόμματα; Φταίνε γι’ αυτό μόνο οι επιθέσεις που όντως δέχτηκε και οι δύσκολες αντικειμενικές συνθήκες; Οι διασπάσεις κ.λπ.;

Τέταρτο: Η μονοπρόσωπη εκστρατεία και οι ρηξικέλευθες εμφανίσεις του Στέφανου Κασσελάκη ωφέλησαν τελικά; Η μάχη του πόθεν έσχες είχε θετικό αποτέλεσμα; Αποδοκιμάστηκε μόνο η αλαζονεία του Μητσοτάκη ή μήπως δεν προκάλεσε τον αναμενόμενο ενθουσιασμό και το one man show του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ;

Τελευταίο: Η στάση απέναντι στο αποτέλεσμα, με τις πρώτες δηλώσεις Κασσελάκη («δεν έχω καμιά τύψη», «ο λαός μου έδωσε τον χρόνο» κ.λπ.) σημαίνει ότι δεν χρειάζεται συλλογικός προβληματισμός; Συνεχίζονται τα ίδια; Όλα καλά με το θεώρημα ότι μειώθηκε η διαφορά με τη ΝΔ; Αν ναι, λίγος Μπρεχτ.

Κάποτε επισκέφτηκε τον κ. Κ. ένας καθηγητής της Φιλοσοφίας κι άρχισε να του μιλάει για τη σοφία του. Μετά από λίγη ώρα, ο κ. Κ. είπε στον καθηγητή: «Κάθεσαι ενοχλητικά, μιλάς ενοχλητικά, σκέφτεσαι ενοχλητικά».

Σαν τ’ άκουσε αυτό ο καθηγητής, θύμωσε και του είπε: «Δεν μ’ ενδιαφέρει τι σκέφτεσαι για το άτομό μου, μ’ ενδιαφέρει να μάθω τη γνώμη σου γι’ αυτά που λέω». «Αυτά που λες δεν έχουν περιεχόμενο» αποκρίθηκε ο κ. Κ.

«Σε βλέπω να βαδίζεις αδέξια και το βάδισμά σου δεν έχει προορισμό. Μιλάς σκοτεινά και η ομιλία σου δεν φωτίζει τίποτα. Βλέποντας τη στάση σου παύει να μ’ ενδιαφέρει ο στόχος σου».

Είναι εχθρική ενέργεια να ζητήσει κάποιος από τον ΣΥΡΙΖΑ να προβληματιστεί μήπως υπάρχει κάποια σχέση της στάσης του προέδρου του με το εκλογικό αποτέλεσμα;

Διαβάστε το άρθρο του Θανάση Καρτερού στην «Αυγή»:

«Απευθύνεται στο μεγάλο κοινό που έχει γυρίσει την πλάτη στα κόμματα και απέχει από τις εκλογές όχι γιατί είναι απολίτικο, αλλά γιατί είναι απογοητευμένο. Κάπως έτσι το είπε ο Στέφανος Κασσελάκης στον Νίκο Ευαγγελάτο. Εκφράζοντας, μάλιστα, την πεποίθηση ότι με την ανανέωση του ΣΥΡΙΖΑ, τη δική του αυθεντική στάση, τις θέσεις για την ακρίβεια, την οικονομία κ.λπ., την επικοινωνία μέσω των σόσιαλ, στην οποία επιδίδεται με μεγάλη συχνότητα και δεινότητα, είναι απολύτως εφικτό το κόμμα να αναδειχτεί πρώτο στις ευρωεκλογές. Να αποκατασταθεί η Αριστερά ως κυβερνώσα παράταξη.

Αυτή η αντίληψη ταιριάζει προφανώς με τον χαρακτήρα και την εικόνα που διακονεί και διακινεί. Υπηρετώντας την, ξενάγησε τον Ευαγγελάτο στο καινούργιο, απλησίαστο για τους πολλούς σπίτι του στο Κολωνάκι, συνδέοντας την απόκτησή του με το όνειρο του Έλληνα για «ένα κεραμίδι» πάνω από το κεφάλι του. Η εικόνα του επιχειρηματία που πλούτισε έντιμα και μπορεί να διαθέσει δύο εκατομμύρια για να αγοράσει το σπίτι των ονείρων του συνάδει, κατά τη γνώμη του τουλάχιστον, με τον στόχο να γοητεύσει τους απογοητευμένους. Να τους προσελκύσει στον ΣΥΡΙΖΑ.

Καλώς και μακάρι. Η καφετέρια, οι περιοδείες του και οι δημοσκοπήσεις δείχνουν, μάλιστα, ότι πολλοί από τους ακίνητους κινούνται. Την ίδια στιγμή, όμως, δείχνουν και ότι σχεδόν οι μισοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ του ’23 γυρίζουν την πλάτη στο κόμμα και στον πρόεδρό του. Τους απωθεί, αντί να τους έλκει. Παρόντες σε πέτρινα χρόνια, ξεροκέφαλοι αντίπαλοι της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, δημοκράτες των αγώνων, πεινώντες και διψώντες τη σεμνότητα της δικαιοσύνης, δεν… Ο ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη, ελκυστικός για τους μεν, δεν είναι καθόλου ελκυστικός για τους “δεν”.

Αυτούς ο ΣΥΡΙΖΑ τους θέλει; Θα τους χαρίσει σε άλλες κάλπες, στο άκυρο, στην αποχή; Ή θα προσπαθήσει να τους προσεγγίσει; Αν ναι, αυτό απαιτεί κάτι δύσκολο ίσως για τον πρόεδρό του, αλλά αναγκαίο: την πληθυντική συλλογικότητα – μεγάλο όπλο της Αριστεράς. Την πολυχρωμία που απαιτεί η πολυσυλλεκτικότητα και έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ κόμμα εξουσίας. Ό,τι, δηλαδή, δεν συμβαίνει σήμερα. Μονόχρωμος, σχεδόν μονοπρόσωπος έχει γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Παντού και πάντα Κασσελάκης. Εξαφανισμένα τα όργανα.

Και όταν κάπου κάπου εμφανίζονται άλλοι, με διαφορετικό πολιτικό φορτίο και βιογραφικό, παριστάνουν τον Κασσελάκη. Δεν χλόμιασαν το άστρο του Τσίπρα -το αντίθετο μάλιστα- ούτε τα συλλογικά όργανα ούτε μια σειρά στελέχη, καθένα με το δικό του χρώμα και αποτύπωμα. Η χάβρα κόστισε στον ΣΥΡΙΖΑ, όχι η συλλογικότητα. Μπορεί να της δώσει χώρο ο Κασσελάκης; Κέρδος θα έχουν και αυτός και το κόμμα. Τους έχει ανάγκη τους “δεν” ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο στρυφνοί κι αν του φαίνονται…»

Πιο συγκεκριμένα, όλα συνέβησαν το πρωί της Δευτέρας 15 Απριλίου όταν ένας ψαράς βρήκε ένα πτώμα να επιπλέει στον Καρτερό. Στη συνέχεια, εκείνος ενημέρωσε άμεσα το λιμενικό, το οποίο έσπευσε στο σημείο.

Το άψυχο σώμα βρίσκεται σε κατάσταση προχωρημένης σήψης καθώς εκτιμάται ότι βρίσκεται ήδη 30 ημέρες στο νερό, με αποτέλεσμα η κατάσταση του πτώματος να καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την επιχείρηση περισυλλογής του σύμφωνα με το cretalive.gr.