«Δεν είναι ο Κασσελάκης το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ. Εσείς είστε το πρόβλημα», γράφει ο Θανάσης Καρτερός στη μακροσκελή ανάρτησή του στο Facebook, με την οποία επιτίθεται στον πρόεδρο του κόμματος.

«Τι άλλο να κάνει, για να καταλάβετε ότι ή θα σας περιφέρει αιχμάλωτους ή επιτέλους θα ανοίξετε το στόμα σας;», αναρωτιέται. «Περιμένετε να σώσουν το κόμμα από τη μετάλλαξη η ζωή, οι αρχηγικές αβελτηρίες, η ετυμηγορία της κάλπης, και τελευταία -άντε πάλι!- ο… μπαμπάς Τσίπρας», συμπληρώνει ο Θανάσης Καρτερός.

«Δεν είναι λύση η αποχώρηση, η διάσπαση, ο αναχωρητισμός. Τώρα παίρνονται παρουσίες Λευτέρη, Γιώργο, Κώστα, Νίκο, Παύλο, Γιάννη, Παναγιώτα, Μαρία, Ελένη, και οι λοιποί εκ των φυλάκων του ναού», υπογραμμίζει.

Διαβάστε ολόκληρη την ανάρτηση Καρτερού:

«Δεν είναι ο Κασσελάκης το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ

Όχι, βέβαια, το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ο Κασσελάκης. Ο άνθρωπος το διάστημα που βρίσκεται στην ηγεσία ούτε κρύφτηκε ούτε κατέφυγε στην υποκρισία.

Διαφήμισε τα σπίτια του, τα λεφτά του, την επιχειρηματική του επιτυχία, την έπαρση ότι έχει ζωή κι έξω από την πολιτική, την ιδιοκτησία του -ο δικός μου ΣΥΡΙΖΑ, οι δικές μου θέσεις, το δικό μου σχέδιο, τα δικά μου think tanks, η δική μου Ελλάδα.

Έκανε θέαμα τα προσωπικά του δεδομένα. Σας αποκάλυψε τα μύχια της ψυχής του -την ιερή συμμαχία του ΝΑΤΟ, τον Άγιο Τσαλίκη, την πίστη του στο τρίπτυχο πατρίς-θρησκεία-οικογένεια.

Κατάργησε στην πράξη τα συλλογικά όργανα, θέσπισε το «αδιαμεσολάβητο», ταύτισε την κριτική με την υπονόμευση, κήρυξε εσωτερικούς πολέμους -μαύρα ταμεία, καρέκλες, «καριέρες» και… c’ est la vie. Τελικά στράφηκε κατά του Τσίπρα, που θεωρεί ότι άλλη δουλειά δεν έχει, παρά να τον υπονομεύει.

Εσείς είστε το πρόβλημα. Τι άλλο να κάνει για να καταλάβετε ότι ή θα σας περιφέρει αιχμάλωτους ή επιτέλους θα ανοίξετε το στόμα σας; Ο ίδιος αναρτά στο φως της μέρας κι εσείς ψιθυρίζετε στα σκοτεινά. Οι στενοί του συνεργάτες κραυγάζουν εναντίον των αγίων πάντων, εσείς μουρμουρίζετε.

Περιμένετε να σώσουν το κόμμα από τη μετάλλαξη η ζωή, οι αρχηγικές αβελτηρίες, η ετυμηγορία της κάλπης, και τελευταία -άντε πάλι!- ο…μπαμπάς Τσίπρας. Βουλευτές, ευρωβουλευτές, νομείς δημόσιων αξιωμάτων, κεντροεπίτροποι, επώνυμοι, που τους ανατέθηκε η ευθύνη να εκπροσωπούν κάτι πολύ περισσότερο από συσχετισμούς και τον εαυτό τους, τι ακριβώς περιμένετε;

Ορισμένοι «τα γύρισαν» εν μια νυκτί και έγιναν βασιλικότεροι του βασιλέως. Ιλαροτραγωδία… Άλλοι δήλωσαν ότι εάλω ο ΣΥΡΙΖΑ και ζήτησαν πολιτικό άσυλο σε νέο κόμμα ή και παλιά τελεία. Οι πολλοί όμως, που μένετε, τι θα κάνετε;

Η τελευταία συνέντευξή του δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες σε κανέναν. Έχει στο μυαλό του ένα κόμμα κι όποιος δεν συμφωνεί με το δικό του σχέδιο να πάει σε άλλο κόμμα.

Θα τον δεχτούν όλοι για Ηγέτη των κινήσεων για Προοδευτική Συμμαχία -με την οποία δεν συμφωνεί!!!- αλλιώς να πάρουν το δρόμο τους. Τελεία και παύλα. Πόσες «εκπλήξεις» ακόμα πρέπει να υποστείτε; Πόσο στρίμωγμα στο τσουβάλι του εσωτερικού εχθρού; Η Αριστερά έρχεται από μακριά, γαμώτο. Μετράει αγώνες, θυσίες, αίμα. Αρκεί να ψιθυρίζετε, αλλά να γυρίζετε το άλλο μάγουλο;

Όσες και όσοι στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ σε δύσκολες μέρες, πορεύτηκαν με τον Τσίπρα σε μια συναρπαστική μάχη, συγκινούνται ακόμα από αξίες όπως η συλλογικότητα, η συντροφικότητα, το εμείς, η κοινωνική δικαιοσύνη, ο σοσιαλισμός, η συμμετοχή, η αντίσταση σε ό,τι πληγώνει τη χώρα, πιστεύετε ότι αυτό περιμένουν από σας;

Βρε μίλα! Αυτή η παρότρυνση είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Για το δικαίωμα να μιλάμε μέσα κι έξω από το κόμμα, μέσα κι έξω από τα όρια του όποιου καθεστώτος, η Αριστερά έδωσε αγώνες. Είναι καλή αρχή που κάποιοι δε συμμορφώνονται με τις υποδείξεις.

Που δεκάδες υπογράφουν το κείμενο που δόθηκε τελευταία στη δημοσιότητα. Έστω 87 από τους 300. Αλλά χρειάζονται πολύ περισσότερα και περισσότεροι για να αποδείξει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι έχει σφυγμό. Και όχι, δεν είναι λύση η αποχώρηση, η διάσπαση, ο αναχωρητισμός. 

Τώρα παίρνονται παρουσίες Λευτέρη, Γιώργο, Κώστα, Νίκο, Παύλο, Γιάννη, Παναγιώτα, Μαρία, Ελένη, και οι λοιποί εκ των φυλάκων του ναού.

Είναι πια θέμα όχι μόνο πολιτικής, αλλά και προσωπικής αξιοπρέπειας –και όχι μόνο δικής σας. Αλλά και όσων βλέπουν την πολιτική τους περηφάνεια να εκπίπτει σε αμηχανία. Και ωθούνται στην έξοδο.

Γιατί η εκτίμηση του Στέφανου Κασσελάκη, που έγινε και εκτίμηση του Εκτελεστικού Γραφείου, ότι «αντέξαμε», δεν λέει σχεδόν τίποτε» αναφέρει ο κ. Καρτερός και συνεχίζει:

«Απλώς φωνάζει την πεισματική διάθεση της ηγεσίας του κόμματος να μην αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.

Και επειδή η πραγματικότητα είναι, όπως ξέρουμε, πεισματάρα, δεν πρόκειται να αλλάξει προς το καλύτερο όταν τη συγκαλύπτουν οι αρμόδιοι που πρέπει να την αποκαλύψουν.

Αντέξατε; Μπράβο. Αλλά, πρώτον, η Αριστερά αντέχει πάνω από εκατό χρόνια. Την αντιμετώπισαν πολλές φορές με ανείπωτους διωγμούς και απάνθρωπα μέσα.

Διασπάσεις, δυσφήμηση, φυλακές, δολοφονίες χαρακτήρα, δολοφονίες σκέτες. Δεν κατάφεραν να την εξαφανίσουν.

Από πού κι ως πού συνεπώς το συγκεκριμένο αποτέλεσμα δικαιολογεί να δηλώνει κανείς ότι ευτυχώς δεν χρειάζεται να απολογηθεί στη βάση του κόμματος;

Χρειάζεται και παραχρειάζεται. Με εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους παραπάνω πέρυσι ο Τσίπρας παραιτήθηκε. Τώρα όλα καλά και πάμε ταξίδι στο Σικάγο;»

του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ

Μέσα στον πάνδημο φόβο της πανδημίας, το Μέγαρο Μαξίμου έχει προτάξει μια ομάδα ειδικών (task force) για να αιτιολογήσουν και να επιβάλλουν τα περιοριστικά μέτρα και να διαχειριστούν την ψυχολογία μιας έγκλειστης κοινωνίας που εύκολα μπορεί να έχει μεταπτώσεις με πολιτικές επιπτώσεις.

Ξέρω, είναι δύσκολο να το αποδεχθούν ορισμένοι, αλλά ο καθηγητής “γράφει” στην τηλεόραση και περνά τα μηνύματα. Αναμφίβολα έχει πέσει σε σφάλματα, μιλάει υποθετικά για νεκρούς που “θα είχαμε εάν…” (μέγα σφάλμα) και διολισθαίνει συχνά στην αμφισημία (μάσκες κ.ά), ωστόσο κάθε απόγευμα στις 6 έχει κατορθώσει να μιλά πρόσωπο με πρόσωπο με 6-7 εκατομμύρια πολίτες που παρακολουθούν την ενημέρωση για την μάχη με τον κοροναϊό.

Και θα κριθεί, κι αυτός, όπως όλοι, στο τέλος αυτής της πρωτόγνωρης κρίσης.

Δεν ανακάλυψε, άλλωστε, το …εμβόλιο για τον Covid 19 ο Μητσοτάκης στο πρόσωπο του Τσιόδρα. Το ίδιο κάνουν όλες οι κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν την πανδημία. Από τον Christian Dorsner στη Γερμανία, τον Fernando Simóν στην Ισπανία, μέχρι τον Jerom Adams (Γενικός Αρχίατρος) και τον Dr Fauci στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι ειδικοί αναλαμβάνουν την επικοινωνία με τους πολίτες.

Όπου, δε, δεν συνέβη αυτό, είδαμε τα αποτελέσματα. Και αναφέρομαι στις συνωμοσιολογικές ανοησίες του Τραμπ, του Τζόνσον, του Όρμπαν και άλλων που προκάλεσαν εφησυχασμό και σύγχυση και προκάλεσαν την ραγδαία εξάπλωση του ιού.

Αυτό δεν σημαίνει πως ο Τσιόδρας είναι υπεράνω πάσης κριτικής ως το “Ιερό Δισκοπότηρο” της Μαξιμικής επικοινωνίας. Και η κριτική πρέπει να γίνεται και να μην εκλαμβάνεται ως δόλια. Άλλο, όμως, κριτική και άλλο χλευασμός και αποδόμηση επειδή τον επέλεξε ο Μητσοτάκης.

Το αυτονόητο έκανε, αυτό που επιβάλλουν οι ακραίες συνθήκες μιας πανδημίας. Και ορθώς είπε ο Ανδρέας Ξανθός πως “κι ο ΣΥΡΙΖΑ εάν κυβερνούσε, πάλι τον Τσιόδρα θα επέλεγε”.

Η αναφορά αυτή του πρώην υπουργού Υγείας δεν τον καθιστά “ευγενή Συριζαίο” –όπως τον αποκάλεσε με κάποια δόση “ευγενικής” ειρωνείας ο Καρτερός– αλλά “λογικό Συριζαίο”. Γιατρός είναι, έχει λιώσει γάντια στους νοσοκομειακούς θαλάμους και τα χειρουργεία, κάτι περισσότερο γνωρίζει.

Είναι, δε, ακόμα περισσότερο περίεργη αυτή η επιθετικότητα στον Τσιόδρα που αναιρεί και τις ανάλογες σωστές επιλογές της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Κι ο Χουλιαράκης ως τεχνοκράτης επελέγη, κι ο Φωτάκης το ίδιο, κι ο Αποστολάκης ως “ειδικός” στον τομέα του ανέλαβε το υπουργείο Άμυνας.

Δεν είναι όλοι οι τεχνοκράτες για πέταμα, ούτε αυθεντίες με ιδεολογικά παράσημα μόνο οι Συριζαίοι των κινημάτων. Κι είναι κακό να ενοχοποιούνται έμμεσα οι “ευγενείς” της Κουμουνδούρου επειδή δεν ζώνονται τα φυσεκλίκια δια πάσα νόσον.

Ίσως, τελικά, να απευθύνονται ευκολότερα και πιο αποτελεσματικά σε ένα μεγάλο κοινωνικό κοινό, το οποίο δυσκολεύονται να προσεγγίσουν οι “αψείς” και οι φλύαροι.

Διαβάστε το άρθρο του Θανάση Καρτερού με τίτλο “Όταν έκλαψε ο Τσιόδρας”

«Ε, είναι αλήθεια. Αυτός ο Πολάκης πολλάκις βγάζει κόσμο από τα ρούχα του. Πετιέται κάθε τόσο, μια με το ΚΕΕΛΠΝΟ, μια με τη Novartis, μια με τα ορθοκάναλα -από το ορθόν της ενημέρωσης, μην παρεξηγηθούμε-, μια με τον ψηφολέκτη διοικητή νοσοκομείου, για να πει τα δικά του. Να επιτεθεί, να καταγγείλει, να φωνάξει ότι κάποιοι πρέπει να μπουν φυλακή, να αναστατώσει γενικώς την κανονικότητα».

Τελευταία ανακάλυψη του Χανιώτη βουλευτή, η πρόβλεψη της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου για διπλασιασμό της τιμής νοσηλείας σε ιδιωτικά θεραπευτήρια, από 800 ευρώ ημερησίως στα 1.600. «Εν τη παλάμη τα διπλά και ούτω φιλοξενήσωμεν», σχολιάζει ο Θ. Καρτερός.

«Και το βρήκε αυτό (σ.σ. ο Π. Πολάκης)», συνεχίζει ο σχολιογράφος, «σκανδαλώδες, από άποψη τόσο ηθική όσο και οικονομική. Και πολιτικά αποκαλυπτικό –έτσι εννοούν τη συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα της Υγείας! Βάζουν τα κέρδη πάνω από τον πόνο των ανθρώπων, από το δράμα της χώρας, από τη μάχη που δίνουμε όλοι μαζί. Με τον ΕΓΩ μπροστά. Ο οποίος, ο ΕΓΩ, καθώς τα πανθ’ ορά πρωθυπουργός – αρχιστράτηγος, είναι προφανώς σε γνώση της νέας, διπλάσιας, αποτίμησης της ανθρώπινης ζωής (…) Προσφορά και ζήτηση. Άμα πληρώσεις, μπορείς να τη σώσεις –τη ζωή σου. Δεν καταλαβαίνουν συνεπώς ότι σε συνθήκες πολέμου, που κήρυξε ο ΕΓΩ, οι τιμές των πυρομαχικών ανεβαίνουν», διερωτάται ρητορικώς ο Θ. Καρτερός.

Ν. Παπ.

Ωστόσο, είναι προφανής η διάθεση του Αλέξη Τσίπρα για μια νέα αρχή την οποία σηματοδοτούν τα νέα πρόσωπα του στενού περιβάλλοντός του. Έχει επίσης σημασία ότι για πρώτη φορά φαίνεται ότι σταθεροποιείται η σύνθεση του επιτελείου του κ. Τσίπρα. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, είχε επανειλημμένα ασκηθεί κριτική στον τότε πρωθυπουργό για τη μεταβλητή γεωμετρία του πολιτικού κέντρου του Μαξίμου.

Η νέα ομάδα του Αλέξη Τσίπρα μοιράζεται ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά:
Πρώτον, είναι όλοι νεότεροι από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεύτερον, πριν μπουν στη «μεγάλη πολιτική» είχαν επαγγελματική δραστηριότητα και δεν ήταν επαγγελματικά στελέχη του κόμματος.
Τρίτον, δεν εμπλέκονται στον εσωκομματικό φραξιονισμό.
Τέταρτον, προσεγγίζουν την πολιτική περισσότερο με έναν τρόπον τινά «τεχνοκρατικό» τρόπο παρά μέσα από τα πιο παραδοσιακά σχήματα.
Το βασικό πρόσωπο στην ομάδα Τσίπρα είναι ο Αλέξης Χαρίτσης.
Ο βουλευτής Μεσσηνίας και εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατες εκλογές πέτυχε δύο αξιοσημείωτα αποτελέσματα: Πρώτον, εκλέχτηκε με υπερδιπλάσιους σταυρούς από τον επόμενο υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ. Δεύτερον, η Μεσσηνία ήταν η μόνη εκλογική περιφέρεια της χώρας όπου ο ΣΥΡΙΖΑ αύξησε και το ποσοστό και τις ψήφους του σε σχέση με τον Σεπτέμβριο του 2015.
Τώρα ο κ. Χαρίτσης επιχειρεί να αποκαταστήσει τις τραυματισμένες σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τα ΜΜΕ. Είναι ενδιαφέρον ότι ο Χαρίτσης βρίσκεται στους αντίποδες των προσεγγίσεων του Παύλου Πολάκη περί «βοθροκάναλων». Δηλαδή, προσπαθεί να οικοδομήσει σχέσεις εμπιστοσύνης χωρίς διάθεση επιβολής. Μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ ο Χαρίτσης θεωρείται γενικά «καλό παιδί». Βέβαια στην πολιτική και τον έρωτα αυτός ο χαρακτηρισμός δεν είναι μονοσήμαντος.

Ο Νίκος Ανδριόπουλος (σ.z. συνόδευσε μαζί με τον Χαρίτση τον Τσίπρα χθες στο Mega) έχει αναλάβει, σε συνεργασία με τον Ανδρέα Μπελεγρή, τη «λάτζα» της επικοινωνίας, ήτοι την αποστολή των ενημερώσεων στους δημοσιογράφους, τα non paper και, το πιο σημαντικό την προετοιμασία των λεγόμενων «τεκμηριώσεων», δηλαδή της «γραμμής» για όσους βγαίνουν στα κανάλια –την οποία δεν φαίνεται να διαβάζουν όλοι όσοι εμφανίζονται στις τηλεοράσεις.

Διευθυντής του γραφείου του κ. Τσίπρα είναι ο Μιχάλης Καλογήρου. Ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης δεν έχει ρόλο άτυπου «νομικού συμβούλου» όπως ίσως θα περίμεναν κάποιοι. Οι αρμοδιότητες είναι ευρύτερες, κι έχουν να κάνουν με τον συνολικό συντονισμό και οργάνωση της δραστηριότητας του κ. Τσίπρα.

Σύμβουλος του κ. Τσίπρα για την εξωτερική πολιτική είναι ο Βαγγέλης Καλπαδάκης. Ο κ. Καλπαδάκης έχει δύο λεπτές αποστολές. Η πρώτη είναι να βρίσκεται σε διαρκή επαφή με τις ξένες διπλωματικές αποστολές. Η δεύτερη είναι να διατηρεί το δίαυλο ανοιχτό με τη κυβέρνηση για τα ελληνοτουρκικά.
Την ομάδα συμπληρώνει ένα «παλιός», ο βετεράνος δημοσιογράφος Θανάσης Καρτερός. Ο κ. Καρτερός πέρα από τα γενικά καθήκοντά του στην επικοινωνία και τον πολιτικό σχεδιασμό, φέρει και την ευθύνη για τη διαμόρφωση της επιχειρηματολογίας απέναντι στην εσωκομματική αντιπολίτευση –ευθύνη αυξημένης πολιτικής σημασίας στο δρόμο προς το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή: cnn.gr