Σήμερα, ανακοίνωσαν πως αποχωρούν με ένα συγκινητικό άρθρο:

“Εντεκάμισι χρόνια μετά το ξεκίνημα του πρωτοφανούς για τα ελληνικά ΜΜΕ δημοσιογραφικού εγχειρήματος με την έκδοση μιας συνεταιριστικής και απολύτως ανεξάρτητης εφημερίδας, ήρθε για μας η στιγμή να την αποχαιρετήσουμε. Με τη βεβαιότητα ότι κάναμε ό,τι ήταν δυνατό για να στηριχτεί και να πετύχει η συλλογική αυτή προσπάθεια και με σταθερό προσανατολισμό για μια εφημερίδα που να απευθύνεται σε όλο το προοδευτικό φάσμα και κυρίως στον κόσμο της ευρύτερης Αριστεράς, ευχόμαστε σε όλους καλή συνέχεια.”

Σημαίνει κάτι αυτό; Αρκετοί βλέπουν την αποχώρηση των δύο δημοσιογράφων να συνδέεται με την πρόσφατη εξαγορά του ιστορικού τίτλου της “Ελευθεροτυπίας” (μαζί και το κτίριο στον Νέο Κόσμο) από τον Βαγγέλη Μαρινάκη έναντι του ποσού των 8,1 εκατ. ευρώ. Επισήμως έχει ειπωθεί πως ο πανίσχυρος εκδότης και επιχειρηματίας (Βήμα, Τα Νέα, in.gr, tovima.gr και φυσικά το Mega Channel) θα προχωρήσει στην επανέκδοση της ιστορικής εφημερίδας.

Oι ίδιοι, πάντως, το διέψευσαν με δήλωσή τους:

“Αγαπητοί αναγνώστες της «Εφ.Συν.», επειδή μετά την ανακοίνωση της αποχώρησής μας από την εφημερίδα διακινούνται ποικίλες ειδήσεις και σχόλια από ειδησεογραφικούς ιστοτόπους για το ότι προσχωρήσαμε στα ΜΜΕ που κατέχει ή που ετοιμάζει ο επιχειρηματίας Βαγγέλης Μαρινάκης, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτά μπορεί να τα γράφει ή να τα φαντάζεται όποιος δεν έχει διαβάσει τα κείμενα και τις έρευνές μας.
Αν κάποιος ερευνά και επικρίνει με σκληρά λόγια την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αυτό δεν σημαίνει ότι σταματά να ερευνά και να αποκαλύπτει τον τρόπο που πολιτεύεται ο μεγαλοεφοπλιστής και ότι συντάσσεται αυτομάτως στην αυλή του.
Άντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς”

Στα περίπτερα

Οι πληροφορίες θέλουν την “Ελευθεροτυπία” να κυκλοφορεί στα περίπτερα άμεσα, ίσως και πριν τις ευρωεκλογές, ή το αργότερο το φθινόπωρο, και να εκφράζει πολιτικά τον ίδιο χώρο με την ιστορική έκδοση του Τεγόπουλου και συγκεκριμένα τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και το ΠΑΣΟΚ και δη ως αιχμή του δόρατος μιας προσπάθειας για ευρύτερες πολιτικές συνεργασίες απέναντι στη Ν.Δ. Ο “Ιός” θα είναι πιθανώς μια στήλη που θα αναβιώσει στη νέα έκδοση, ενώ οι πληροφορίες θέλουν και άλλους συντάκτες της παλαιάς “Ελευθεροτυπίας” να εντάσσονται στο δημοσιογραφικό δυναμικό της εφημερίδας υπό τη νέα ιδιοκτησία της.

Όλα αυτά έχουν ενδιαφέρον διότι αποτελούν απόδειξη μιας ευρύτερης πολιτικής, επιχειρηματικής και εκδοτικής κινητικότητας με στόχο να υπάρξει αντίπαλο πολιτικό και μιντιακό δέος απέναντι στην κυβερνητική υπεροπλία. Εφόσον, δε, επιβεβαιωθεί πως για την διεύθυνση της νέας “Ελευθεροτυπίας” προαλείφεται ο πρώην διευθυντής και τώρα σύμβουλος έκδοσης του “Βήματος” Αντώνης Καρακούσης -που είχε εργαστεί πολλά χρόνια στην εφημερίδα επί Φυντανίδη- όλα …δένουν.

«Επί έναν χρόνο δε μίλησα. Έχω δεχτεί μία βάναυση συκοφαντική δυσφήμιση από τον κ. Κούγια, ο οποίος είπε ότι δεν έχω πτυχίο», τόνισε ο κ. Καρακούκης και προανήγγειλε προσφυγή στα αστικά δικαστήρια.

Αφού επισήμανε ότι νεκροτομεί εδώ και τριάντα χρόνια, με τα τελευταία δεκαπέντε να υπηρετεί το υπουργείο Δικαιοσύνης από θέσεις προϊστάμενου σε ιατροδικαστικές υπηρεσίες, ο κ. Καρακούκης χαρακτήρισε «κωμικά και επιστημονικά ανεπαρκή» τα όσα ακούγονται το τελευταίο διάστημα.

Εξιστορώντας τι συνέβη μέχρι να καταλήξει στο πόρισμα για τον θάνατο της Μαλένας και της Ίριδας, για τον θάνατο των οποίων έχει προφυλακιστεί η Ρούλα Πισπιρίγκου, ο κ. Καρακούκης είπε στο MEGA ότι όλα ξεκίνησαν μετά από παραγγελία της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών προς το Τμήμα Ανθρωποκτονιών της ΓΑΔΑ, με την οποία ζητούσε από δύο ιατροδικαστές της Υπηρεσίας Αθηνών να διερευνήσουν τις συνθήκες θανάτου των δύο κοριτσιών.

«Λέγονται πολλά και είναι ψευδή και συκοφαντικά για εμάς. Λένε ότι αναθέσαμε στον φίλο μας, τον κ. Ευτυχιάδη, να κάνει την ιστολογική εξέταση» τόνισε ο κ. Καρακούκης και περιέγραψε ότι οι δύο έμπειροι ιατροδικαστές απέστειλαν έγγραφο προς την Έδρα Παθολογικής Ανατομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών ώστε να συνταχθεί ανασκόπηση επί των δύο περιστατικών.

Ο μοναδικός παθολογοανατόμος και καθηγητής του ΕΚΠΑ που δεν είχε ασχοληθεί πρωτογενώς με τις δύο υποθέσεις ήταν ο κ. Ευτυχιάδης αφού οι άλλοι δύο διαθέσιμοι επιστήμονες που ασχολούνται με νεκροτομικά υλικά, είχαν ερευνήσει αρχικώς την πολύκροτη υπόθεση εξήγησε ο κ. Καρακούκης και είπε χαρακτηριστικά: «Δεν αναθέσαμε στον κ. Ευτυχιάδη την έρευνα. Εμείς απευθυνθήκαμε στο Εργαστήριο».

«Βρέθηκαν στοιχεία στα δύο παιδιά που μιλάνε»

«Πέραν του φωτογραφικού υλικού και των κακώσεων που διαπιστώσαμε στις ακτινογραφίες, υπάρχουν στοιχεία που θα αναλυθούν στο αρμόδιο δικαστήριο που δικάζει την υπόθεση. Ο ιατροδικαστής δεν είναι εκείνος ο οποίος κάνει μία έρευνα και συλλαμβάνει τον δράστη. Είναι επιστήμονας που βρίσκει, βάσει των στοιχείων που μελετά, την αιτία θανάτου» είπε ακόμα ο ιατροδικαστής.

«Επικαλείται ο κύριος Κούγιας κάποιους επιστήμονες. Εγώ σέβομαι όλους τους συναδέλφους, αυτό όμως το οποίο διαπιστώνω, είναι ότι δε λέω σήμερα αυτά και αύριο άλλα. Σας αρκεί να σας πει εσάς κάποιος ότι υπήρχαν παθολογικά αίτια για τους θανάτους; Παθολογικά αίτια είναι μία ομάδα αιτιών, πρέπει να το προσδιορίσουμε. Δεν υπάρχει ένας επιστημονικός αντίλογος που να αιτιολογεί τους θανάτους των παιδιών. Όταν έχεις όλα τα στοιχεία που έχεις ψάξει και σου μιλάνε για ασφυκτικό θάνατο και βλέπεις και την υποξία, τι θα πεις; Όταν τοξικολογικά δεν ανευρέθη τίποτα, εμείς τι να πούμε; Με την έρευνα μας με τον κύριο Καλόγρηα βρήκαμε ασφυκτικό θάνατο», πρόσθεσε ο κ. Καρακούκης.

Αναφερόμενος, δε, στις εκδορές στο πρόσωπο Μαλένας και Ίριδας, χωρίς να θέλει να δώσει περαιτέρω πληροφορίες, καθώς αναμένεται η δίκη, είπε πως έγιναν όσο τα παιδιά βρίσκονταν στη ζωή. Καταλήγοντας ο Νίκος Καρακούκης θέλησε να δώσει μία απάντηση σε όποιον τυχόν τον κατηγορεί:

«Δεν είμαστε τεχνικοί σύμβουλοι, είμαστε ιατροδικαστές του Δημοσίου. Δεν έχουμε ούτε οικονομικά κίνητρα, ούτε κάποιο άλλο συμφέρον. Όλοι εμείς που ασχοληθήκαμε με την υπόθεση, κάναμε μία συντεχνία για να πούμε ότι είναι ασφυκτικός θάνατος; Για να καταδικάσουμε ανθρώπους; Είναι ντροπή αυτά τα πράγματα. Ίσως ο κύριος Κούγιας πιστεύει ότι θα βρει την ιατροδικαστική πλάνη του αιώνα, νομίζω ότι τα στοιχεία που υπάρχουν, δε συνηγορούν γι’ αυτό».

Συγκεκριμένα, ο Αντώνης Καρακούσης αναφέρει: 

«Το 2002,όταν ο Χρυσοχοΐδης αποκάλυπτε τη 17Ν, όλοι πιστεύαμε πως 20 χρόνια μετά, εκείνος ο σκοτεινός κύκλος βίας και αίματος θα αποτελούσε θλιβερή ανάμνηση. Θα είναι κρίμα να αναγεννηθεί, επειδή απλώς η κυβέρνηση επιμένει στη μεταγωγή Κουφοντίνα στον Δομοκό αντί στον Κορυδαλλό.»«

Ο Α. Καρακούσης μας γυρνά κατ’ αρχάς στο 1986 ή 1987, όπως αναφέρει, τότε που ως νεαρός οικονομικός συντάκτης της «Ελευθεροτυπίας» είχε μια αποκλειστική είδηση, μαζί και τα αντίστοιχα «χαρτιά» για την ανασύσταση ή ίδρυση νέων τραπεζών: της Τράπεζας Χίου από τον Βαρδή Βαρδινογιάννη και της Ευρωεπενδυτικής Τράπεζας (μετέπειτα Eurobank) από τον Γιάννη Λάτση.

Δίνει το αποκλειστικό ρεπορτάζ, έμπλεος ενθουσιασμού όπως αναφέρει, και δύο ημέρες μετά, περιμένει τη δημοσίευσή του στην κυριακάτικη έκδοση. Φευ, το ρεπορτάζ δεν δημοσιεύθηκε και την Κυριακή το απόγευμα μόλις μπήκε στα γραφεία της εφημερίδας, του ζητήθηκε να πάει αμέσως στα γραφεία των Τεγόπουλου – Φυντανίδη. «Πού τα βρήκες αυτά που γράφεις, μίλησες με τον Βαρδινογιάννη, μίλησες με τον Λάτση;», τον ρώτησαν εκνευρισμένοι. Και στο αντεπιχείρημά του πως, όχι δεν μίλησε, αλλά έχει το σχετικό έγγραφο, του είπαν: «Άλλη φορά να διασταυρώνεις τις ειδήσεις». Το σήμα της συζήτησης ήταν, «για τέτοιου επιπέδου θέματα ενημερώνουμε και διασταυρώνουμε». Οι εξελίξεις στον τραπεζικό χώρο δικαίωσαν πάντως το νεαρό συντάκτη…

Στη συνέχεια όμως του σημειώματος ο διευθυντής της εφημερίδας αναφέρεται στο σήμερα και τι έγινε στην επίμαχη υπόθεση:

• «Πριν από τρεις εβδομάδες βλέποντας την ένταση και την επικινδυνότητα του εξελισσόμενου δεύτερου πανδημικού κύματος και συζητώντας με τον εκδότη μας Βαγγέλη Μαρινάκη το βάρος του φαινομένου, με προέτρεψε ‘δεν στέλνεις κάποιον στη Βόρεια Ελλάδα να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει;’. Το συζητήσαμε με τη διευθυντική ομάδα, οργανώσαμε την αποστολή, επιμείναμε στο επιτόπιο ρεπορτάζ όπως και στις αναζητήσεις σχετικά με τα συμβαίνοντα στο κέντρο διαχείρισης της πανδημίας».

Η εφημερίδα συγκέντρωσε πληροφορίες «για το έλλειμμα καταγραφής των στοιχείων, για τα κενά πληροφόρησης των ειδικών, για τις διχογνωμίες, για όλα αυτά που διαδραματίζονται στα κρίσιμα κέντρα διαχείρισης του κορωνοϊού. Συνθέσαμε όλα τα στοιχεία, τα κατανείμαμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και κάπως έτσι ‘στήσαμε’ το επίμαχο φύλλο της 29^ης Νοεμβρίου 2020».

Η κατάληξη του σημειώματος ακόμη πιο ενδιαφέρουσα:

• «Ο αντίκτυπος ήταν μέγας. Η κυβέρνηση υπεραντέδρασε, προχώρησε στις συνήθεις αυτοματοποιημένες διαψεύσεις, σπέρνοντας αστήρικτη, για εμάς, αμφισβήτηση. Και η αντιπολίτευση με τη σειρά της, μέσα στην κενότητα και στην αδυναμία της να παράγει πολιτική, το εκμεταλλεύθηκε δεόντως. Και εμείς εδώ αντιμετωπίσαμε εντάσεις και καταγράψαμε απώλειες. Τα όσα ακολούθησαν σε συνδυασμό με τις κινήσεις της κυβέρνησης να διορθώσει τα κακώς κείμενα επιβεβαίωσαν τη δική μας προσπάθεια καταγραφής των συμβαινόντων. Οι εντάσεις θα φύγουν κάποια στιγμή και σε εμάς θα μείνουν οι μέρες καλής δημοσιογραφίας, τις οποίες χαίρεται και αποτιμά το αναγνωστικό κοινό. Με γνώμονα αυτές συνεχίζουμε, για αυτές εργαζόμαστε και αυτές ονειρευόμαστε».

“Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός επιβάλλεται να διερευνήσει το όλο θέμα και αναλόγως να λάβει τις δέουσες αποφάσεις. Δεν επιτρέπεται στο παρόν περιβάλλον να κρύβουμε την αλήθεια κάτω από το χαλί”, γράφει συγκεκριμένα το “Βήμα” απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό.

Παρά το γεγονός πως τα “Νέα”, άλλη εφημερίδα του συγκροτήματος, δεν κάνει αναφορά στην πρώτη της σελίδα, σήμερα, στην αποκάλυψη του “Βήματος”, ο συνδυασμός των παραπάνω μηνυμάτων από το “Βήμα” έχουν ενδιαφέρον.

Το editorial του “Βήματος”

Το υπερμεταδοτικό και θανατηφόρο φθινοπωρινό πανδημικό κύμα που ενέσκηψε στη Βόρεια Ελλάδα αιφνιδίασε τις υγειονομικές αρχές, κλόνισε τα τοπικά νοσοκομεία και εν πολλοίς άλλαξε την επιδημιολογική εικόνα της Ελλάδας, μεταφέροντας ρίγη ανησυχίας σε όλον τον πληθυσμό.

Αυτή την ώρα δοκιμάζονται πραγματικά οι μεγαλύτερες πόλεις της Κεντρικής Μακεδονίας, η διάδοση της νόσου έχει στην κυριολεξία ξεφύγει, τα νοσοκομεία δεν αντέχουν να περιθάλψουν το πλήθος των ασθενών που καταφεύγουν σε αυτά, έχουν προ πολλού εξαντλήσει δυνάμεις και δυνατότητες και αναγκάζονται να μεταφέρουν ασθενείς ακόμη και στην Αττική.

Κοινή είναι η πεποίθηση ότι η κατάσταση ξέφυγε στη Μακεδονία επειδή η χαλάρωση περίσσεψε και τα αντανακλαστικά έλειψαν, παρότι υπήρχε σχετική εμπειρία από την ανοιξιάτικη πρώτη εισβολή του κορωνοϊού στην Ελλάδα και είχε φανερωθεί από τότε η ευπάθεια της συγκεκριμένης γεωγραφικής ζώνης.

Προβληματίζει δε εντόνως το γεγονός ότι μέχρι πρότινος η Θεσσαλονίκη και οι περισσότερες από τις δοκιμαζόμενες σήμερα μακεδονικές πόλεις θεωρούνταν από τις Αρχές πρότυπα αντιμετώπισης της πανδημίας, παρότι υπήρχαν πάμπολλα σημάδια ικανά να προκαλέσουν την ανησυχία των υπευθύνων.

Πλήθος στοιχείων και μαρτυριών βεβαιώνουν ότι κάποιοι ολιγώρησαν, ότι η επιδημιολογική κατάσταση στη Βόρεια Ελλάδα υποεκτιμήθηκε, και σήμερα δεν πληρώνουμε τίποτε άλλο παρά την αβελτηρία των υπευθύνων.

Συγκεκριμένα, επισημαίνεται ότι τα κρούσματα ήταν από καιρό πολύ περισσότερα από όσα επισήμως μεταδιδόταν και το φορτίο της νόσου αναπτυσσόταν δυναμικά κάτω από τα μάτια των υπευθύνων.

Χαρακτηριστική θεωρείται η περίπτωση της Δράμας, όπου εκτιμάται πως τα δημοσιοποιούμενα κατά καιρούς στοιχεία δεν απέδιδαν την υγειονομική κατάσταση της πόλης. Τώρα πια επιβεβαιώνεται ότι νοσεί σχεδόν το 25% της πόλης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις αντοχές και τις δυνατότητες του τοπικού νοσοκομείου.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αποδίδουν τις περισσότερες ευθύνες στον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), κατηγορώντας τους υπευθύνους για ανοργανωσιά, διαχειριστικά ελλείμματα, αμβλυμμένη προσοχή και αμφισβητούμενα ως προς την ακρίβειά τους επιδημιολογικά στοιχεία.

Οι πιο ενημερωμένοι μάλιστα απευθύνουν πιο βαριές κατηγορίες, μιλούν για μεροληψίες και ξεχωριστές επιλογές που είναι απολύτως ασύμβατες προς τις τρέχουσες συνθήκες.

Είναι γνωστές άλλωστε σε όλους οι συγκρούσεις μεταξύ της ομάδας των λοιμωξιολόγων και των υπευθύνων του ΕΟΔΥ. Οι ίδιοι όταν ερωτώνται απαντούν ότι «ο ΕΟΔΥ τεστ διενεργεί, τις αποφάσεις λαμβάνουν οι λοιμωξιολόγοι». Και εκείνοι ανταπαντούν πως «με στοιχεία αμφιβόλου ποιότητος δεν μπορείς να ασκήσεις σωστή πολιτική, ούτε να επέμβεις έγκαιρα, όπως απαιτούν οι περιστάσεις».

Το υπουργείο Υγείας από την πλευρά του δικαιολογείται ότι «πανδημία έχουμε, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τις εξελίξεις, ακόμη και ισχυρές χώρες όπως η Γερμανία και άλλες έπεσαν τραγικά έξω, το φθινοπωρινό κύμα τις ξεπέρασε κι αυτές, μην αποδίδετε σε εμάς ευθύνες».

Και σπεύδουν να προσθέσουν ότι «θα μπορούσαμε πιθανώς να είχαμε επιβάλει απαγορευτικό λίγες μέρες νωρίτερα, αντιδράσαμε στα 2.000 κρούσματα ημερησίως, άλλες χώρες έδρασαν πολύ αργότερα».

Αυτές οι απαντήσεις ωστόσο δεν επαρκούν και βεβαίως δεν πείθουν. Πολύ περισσότερο όταν νοσηλεύονται εκατοντάδες διασωληνωμένοι και μετρούμε πάνω από 1.000 νεκρούς σε λίγες μέρες, οι οποίοι δυστυχώς θα συνεχίσουν να αυξάνονται ταχύτατα το προσεχές διάστημα.

Η αίσθηση που υπάρχει είναι ότι η κυβέρνηση είναι ενήμερη για τις διαβρωτικές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ του ΕΟΔΥ και της επιτροπής των λοιμωξιολόγων, όπως και για τις πολλές σκιές που συνοδεύουν συγκεκριμένα πρόσωπα και τους ακόμη περισσότερους ψιθύρους που διατρέχουν την κοινότητα.

Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός επιβάλλεται να διερευνήσει το όλο θέμα και αναλόγως να λάβει τις δέουσες αποφάσεις. Δεν επιτρέπεται στο παρόν περιβάλλον να κρύβουμε την αλήθεια κάτω από το χαλί…

Το άρθρο Καρακούση για Σκυλακάκη

Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών και άρχων πλέον, κατά τα φαινόμενα, του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης κ. Θ. Σκυλακάκης μιλώντας στο Κοινοβούλιο για τον προϋπολογισμό του ευτυχούς 2021 και απαντώντας στις αιτιάσεις του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για περισσότερες δαπάνες το 2021 ώστε να ελεγχθούν κατά το δυνατόν οι οικονομικές συνέπειες της πανδημίας, σημείωσε εμφατικά: «Κάθε ευρώ που σήμερα δαπανούμε είναι μελλοντικοί φόροι. Δεν υπάρχει κανένας καλός πατερούλης που δίνει σήμερα δωρεάν».

Η αρχή που επικαλέστηκε ο υπουργός είναι βάσιμη μεν, ωστόσο αγνοεί την τρέχουσα πραγματικότητα, εν προκειμένω την πρωτοφανή υγειονομική κρίση και τη μεγάλη οικονομική που τη συνοδεύει.

Σε ένα στατικό οικονομικό περιβάλλον όντως κάθε ευρώ που δαπανούμε σήμερα θα μετατραπεί σε αντίστοιχου ύψους φόρο αύριο.

Σε μια πολεμική κατάσταση όμως σαν τη σημερινή δεν παλεύεις με τέτοια δόγματα. Αν για παράδειγμα είχαμε πόλεμο, ο κ. Σκυλακάκης θα απέτρεπε την κυβέρνηση να ξοδέψει για όπλα; Υποθέτουμε προφανώς πως όχι, αντιθέτως θα παρέτασσε όλες τις δυνάμεις υπέρ βωμών και εστιών.

Κατ’ αναλογίαν, αυτό συμβαίνει και τώρα. Στην παρούσα δυναμικά μεταβαλλόμενη και εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση το δόγμα Σκυλακάκη πάσχει, είναι ασθενές, δεν επαρκεί, δεν αποτελεί λύση.

Μια κυβέρνηση που διαχειρίζεται κρίσεις σαν κι αυτή που αντιμετωπίζουμε τώρα δεν μπορεί να δεσμεύεται από όσα μπορεί να συμβούν σε μεσομακροπρόθεσμη βάση, έπειτα από δύο ή τρία χρόνια.

Δεν μπορεί να δηλώνει, με πίστη σχεδόν θεολογική, πως ό,τι ξοδεύουμε σήμερα για να αποφύγουμε την κατάρρευση της οικονομίας, τη χρεοκοπία των επιχειρήσεων και τον αφανισμό των νοικοκυριών θα το πληρώσουμε αύριο σε φόρους και να αποφεύγει έτσι όσες εκείνος θεωρεί υπερβάλλουσες δαπάνες.

Γιατί απλούστατα, πέραν των άλλων, το δόγμα και επιχείρημά του δεν είναι και οικονομικά σωστό. Αντιθέτως, μπορεί να αντιτάξει κανείς πως όσο περισσότερα ξοδέψεις στο τρέχον εξάμηνο τόσο περισσότερες χρεοκοπίες θα αποφύγεις και τόσο περισσότερες διασώσεις θα επιτύχεις, καθιστώντας την επερχόμενη διαδικασία της ανάκαμψης ευχερέστερη και ταχύτερη.

Οπότε, το παραπάνω ευρώ που θα ξοδέψεις σήμερα θα αφήσει πίσω του καλύτερη και αποδοτικότερη οικονομία, ικανή να αποδώσει περισσότερα έσοδα με χαμηλότερους φόρους. Δηλαδή ένα ευρώ δαπάνης σήμερα θα μπορεί να επιστραφεί ολάκερο με φόρο 20 λεπτών αύριο, από μια οικονομία πιο ζωντανή και ταχέως αναπτυσσόμενη.

Και επιπλέον, γιατί μια πολιτική ηγεσία που ενδιαφέρεται για τη διάσωση της χώρας και της οικονομίας νοιάζεται αν θα χρειαστεί αύριο να επιβάλει φόρους;

Και τη διάσωση ξοδεύοντας παραπάνω σήμερα μπορεί να υποστηρίξει και την επιβολή πρόσθετων φόρων δύναται να απαιτήσει αύριο από τον λαό, αν οι συνθήκες το επιβάλλουν.

Εκτός και αν κάνει άλλους υπολογισμούς και αναγνωρίζει πολιτικούς κινδύνους από ενδεχόμενο άνοιγμα ενός νέου εκλογικού κύκλου αργότερα.

Αλλά μάλλον ο κ. Σκυλακάκης είναι πιο επίπεδος και δεν καθοδηγείται από πολιτικά σχέδια. Η εμμονή του είναι ιδεολογική, εκκινεί απλώς από τη στάση του Χούβερ απέναντι στον Κέινς, ο οποίος στον καιρό της μεγάλης ύφεσης και της ανθρώπινης καταστροφής του 1929 απαιτούσε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και αρνιόταν την αύξηση των δαπανών.