Η ταφή του στην πόλη Μπάνι Γουαλίντ, περίπου 175 χιλιόμετρα νότια της Τρίπολης, συγκέντρωσε χιλιάδες πιστούς στον Καντάφι, σχεδόν 15 χρόνια μετά την ανατροπή και τη δολοφονία του ηγέτη σε μια εξέγερση που υποστηρίχθηκε από το ΝΑΤΟ το 2011.

Η Λιβύη αγωνίζεται να ανακάμψει από το χάος που ξέσπασε έκτοτε. Παραμένει διχασμένη μεταξύ της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Αμπντελχαμίντ Ντμπέιμπα, η οποία υποστηρίζεται από τον ΟΗΕ και εδρεύει στην Τρίπολη, και μιας ανατολικής κυβέρνησης που υποστηρίζεται από τον Χαλίφα Χαφτάρ. Ο Ντμπέιμπα καταδίκασε τη δολοφονία, λέγοντας ότι «οι δολοφονίες δεν παρέχουν ποτέ σταθερότητα… αλλά μάλλον βαθαίνουν τη διχόνοια».Το υπουργείο Εσωτερικών του είχε ανακοινώσει ότι θα «εξασφαλίσει την κηδεία» στην πόλη των περίπου 100.000 κατοίκων.

Κάθε χρόνο, το Μπάνι Γουαλίντ γιορτάζει την επέτειο του πραξικοπήματος του 1969 που έφερε τον Καντάφι στην εξουσία, με ανθρώπους να παρελαύνουν στους δρόμους κρατώντας πορτρέτα του πρώην ηγέτη και την πράσινη σημαία της Λιβύης πριν από την εξέγερση της Αραβικής Άνοιξης. Πριν από την ταφή την Παρασκευή, οι ντόπιοι κρατούσαν επίσης αυτά τα πορτρέτα και τις σημαίες, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ του Καντάφι και δηλώνοντας ότι «το αίμα των μαρτύρων δεν θα χυθεί μάταια».

Οι αρχές δήλωσαν ότι διερευνούν τον θάνατό του, καθώς οι δράστες παραμένουν ασύλληπτοι.

Ο Σααντί Καντάφι, ο μικρότερος αδελφός του Σείφ αλ Ισλάμ, δήλωσε ότι ο νεκρός αδελφός του θα ταφεί «δίπλα στον αδελφό του Χαμίς», ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια των ταραχών του 2011.

Υπό την 40χρονη, σκληρή διακυβέρνηση του πατέρα του, ο Σεΐφ αλ-Ισλάμ Καντάφ χαρακτηρίστηκε ως ο de facto πρωθυπουργός, καλλιεργώντας μια εικόνα μετριοπάθειας και μεταρρύθμισης, παρά το γεγονός ότι δεν κατείχε καμία επίσημη θέση. Αλλά αυτή η φήμη σύντομα κατέρρευσε όταν υποσχέθηκε «ποτάμια αίματος» σε αντίποινα για την εξέγερση του 2011. Συνελήφθη εκείνο το έτος με ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για φερόμενα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και δικαστήριο της Τρίπολης τον καταδίκασε σε θάνατο, αν και αργότερα του χορηγήθηκε αμνηστία.

Το 2021 ανακοίνωσε ότι θα έθετε υποψηφιότητα για πρόεδρος, αλλά οι εκλογές αναβλήθηκαν επ’ αόριστον.

Το 2015 ο Χάνιμπαλ Καντάφι απήχθη από ενόπλους στη Συρία, όπου είχε εγκατασταθεί μαζί με τη Λιβανέζα σύζυγο και τα παιδιά του. Μεταφέρθηκε στον Λίβανο, όπου οι αρχές τον απελευθέρωσαν από τα χέρια των απαγωγέων του και τον έθεσαν υπό κράτηση χωρίς να τον δικάσουν ποτέ. Τον κατηγορούσαν ότι απέκρυπτε πληροφορίες σχετικά με τη μυστηριώδη εξαφάνιση του ιμάμη Μούσα αλ Σαντρ στη Λιβύη το 1978.

Ο Χάνιμπαλ ήταν μόλις δύο ετών όταν εξαφανίστηκε ο Σαντρ, ενώ ουδέποτε κατείχε θέση αξιωματούχου στη Λιβύη.

Οργανώσεις για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είχαν καταγγείλει τις συνθήκες κράτησής του, χαρακτηρίζοντας ψευδείς τις κατηγορίες σε βάρος του. Το 2023, ο Χάνιμπαλ Καντάφι έκανε απεργία πείνας διαμαρτυρόμενος για τη συνεχιζόμενη κράτησή του, με αποτέλεσμα η υγεία του να επιδεινωθεί και να χρειαστεί νοσηλεία.

Τον προηγούμενο μήνα, οι δικαστικές αρχές του Λιβάνου διέταξαν την αποφυλάκισή του υπό τον όρο να καταβάλει εγγύηση ύψους 11 εκατομμυρίων δολαρίων. Οι δικηγόροι του κατέθεσαν ένσταση σχετικά με το ύψος της εγγύησης, η οποία τελικά μειώθηκε σε 900.000 δολάρια, σύμφωνα με δικαστική πηγή.

«Ο Καντάφι απελευθερώθηκε αφού οι δικηγόροι του κατέβαλαν την εγγύηση», μεταδίδει το εθνικό πρακτορείο ειδήσεων του Λιβάνου. Οι δικαστικές αρχές ήραν επίσης την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα που είχε επιβληθεί στον Χάνιμπαλ Καντάφι.

Η κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Αμπντελχαμίντ αλ Ντμπέιμπα, με έδρα την Τρίπολη, ευχαρίστησε τη Βηρυτό για την απελευθέρωση του 50χρονου Καντάφι. Παράλληλα χαιρέτισε «τις ειλικρινές προθέσεις που εξέφρασε η ηγεσία του Λιβάνου για αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων» μεταξύ των δύο κρατών και «την ανάπτυξη συνεργασίας σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, καθώς και σε ζητήματα ασφαλείας».