Σπύρος Σιδέρης

Σύμφωνα με τους New York Times η Κάμαλα Χάρις έχει έξι επιλογές για τη συνέχεια κι εμείς προσθέσαμε άλλες δυο.

Η υποψήφια για τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, θα μπορούσε να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα, αν και δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι οι Δημοκρατικοί επιθυμούν να την προτείνουν ξανά, ειδικά μετά την προφανώς εύκολη νίκη του Τραμπ στο Κολέγιο Εκλεκτόρων μετά από χρόνια.

Η αλήθεια είναι ότι η Χάρις δεν είχε τον απαραίτητο χρόνο ως υποψήφια Πρόεδρος των Δημοκρατικών, καθώς ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν αποσύρθηκε από την κούρσα λίγο πριν το κόμμα διεξαγάγει κανονικές προκριματικές εκλογές.

Μια άλλη κυβερνητική θέση

Η επόμενη κίνηση της θα ήταν να κατέβει υποψήφια στη Γερουσία. Μια θεωρητική, αλλά απίθανη, επιλογή, καθώς θα αναζητούσε ένα μικρότερο αξίωμα από εκείνο της Προέδρου.

Το επόμενο έτος, η Καλιφόρνια θα έχει δύο γερουσιαστές στην πρώτη πλήρη θητεία τους, οι οποίοι είναι απίθανο να παραιτηθούν σύντομα.

Το 2026 η πολιτεία θα έχει ανοιχτή κούρσα για την προεδρία της κυβέρνησης. Ωστόσο, η Χάρις μπορεί να είναι απρόθυμη να κάνει εκστρατεία εναντίον άλλων Δημοκρατικών.

Ιδιωτικός τομέας

Όμως η Χάρις, η οποία έχει δεσμούς με δεκάδες χρηματοδότες και επιχειρηματίες στην Ουάσινγκτον και την Καλιφόρνια, θα μπορούσε να μεταπηδήσει στον ιδιωτικό τομέα ως δικηγόρος. Θα ήταν ευτυχείς να τη δεχτούν ως πελάτη αν επιλέξει να ενταχθεί σε ένα δικηγορικό γραφείο ή σε μια ομάδα λόμπινγκ.

Θα μπορούσε επίσης να ενταχθεί σε μια δεξαμενή σκέψης, όπως κάνουν πολλοί πολιτικοί στις ΗΠΑ και στο εξωτερικό.

Η ένταξη σε μια δεξαμενή σκέψης θα ήταν ένα πολύ μικρό βήμα για κάποιον σαν τη Χάρις που επρόκειτο να καθίσει στο Οβάλ Γραφείο.

Να γράψει ένα βιβλίο

Η Χάρις μπορεί να μπει στον πειρασμό να γράψει ένα βιβλίο, για παράδειγμα, σχετικά με την πολιτική και νομική της εμπειρία, καθώς πολλοί Αμερικανοί θα ενδιαφέρονταν να μάθουν για τη συνεργασία της με τον Μπάιντεν, καθώς και για την απώλεια των εκλογών από έναν άνδρα που περιέγραψε ως «φασιστική απειλή για τη δημοκρατία».

Ομιλίες

Θα μπορούσε επίσης να δίνει ομιλίες που θα τις απέφεραν ένα πολύ μεγάλο εισόδημα, αν συγκρίνουμε τις αποζημιώσεις που λαμβάνουν για μια ομιλία κι άλλοι «απόστρατοι» πολιτικοί. Για παράδειγμα ο πρώην Βρετανός Πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ, λαμβάνει τουλάχιστον 100.000 δολάρια για μια παρουσία του, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα.

Ινστιτούτο

Καθώς είναι της μόδας στην Ελλάδα κάθε πρώην Πρωθυπουργός να κάνει κι ένα ινστιτούτο θα μπορούσε η Κάμαλα Χάρις με την αμέριστη συμπαράσταση των χρηματοδοτών της να ιδρύσει ένα ινστιτούτο ή ένα ίδρυμα για να προωθήση την πολιτική της ατζέντα.

Πέρα όμως από το τι θα κάνει η ηττημένη των αμερικανικών προεδρικών εκλογών αυτό που χρειάζεται επειγόντως είναι να «αναρρώσει» από την προεκλογική εκστρατεία και να περάσει περισσότερο χρόνο κάνοντας αυτό που αγαπά, ιδίως τρώγοντας το νόστιμο φαγητό που προτιμά.

Ή να κάνει μια βόλτα στο Rock Creek Park στην Ουάσινγκτον για να ανακουφιστεί από το μετεκλογικό άγχος, καταλήγει το δημοσίευμα των NYT.

Στη σύντομη συζήτηση που είχαμε μαζί του δηλώνει ότι στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, στις 5 Νοεμβρίου 2024, ο Λεωνίδας Ραπτάκης (Δημοκρατικός) πιστεύει ότι θα κερδίσει η Κάμαλα Χάρις.

Συνέντευξη

Χρόνης Διαμαντόπουλος

–Οι εκλογές στις ΗΠΑ είναι κρίσιμες και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα θα επηρεάσουν τις εξελίξεις στον πόλεμο μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας αλλά και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Ποιος πιστεύετε ότι θα είναι ο νικητής;

Πιστεύω ότι η Αντιπρόεδρος Χάρις θα κερδίσει τις εκλογές.

–Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι διαφορές μεταξύ των δύο υποψηφίων;

Νομίζω ότι υπάρχουν έντονες διαφορές μεταξύ των υποψηφίων, με τον πρώην πρόεδρο Τραμπ να προσφέρει μια «σκοτεινή εκδοχή» της Αμερικής και να απειλεί μια δεύτερη κυβέρνηση που θα έχει να κάνει με το να εκδικηθεί τους εχθρούς του, όπως τους αντιλαμβάνεται ο ίδιος. Η εκστρατεία της Κάμαλα Χάρις, από την άλλη έχει προσφέρει ένα πολύ ισχυρό μήνυμα που δίνει έμφαση στην ενότητα, το κράτος δικαίου και την προστασία των εργαζομένων και της μεσαίας τάξης. Βλέποντας έναν αριθμό πρώην Ρεπουμπλικανών, να εκφράζουν ορατή υποστήριξη για την εκστρατεία του Χάρις η διαφορά μεταξύ των δύο γίνεται εμφανής και έντονη.

–Με ποια κριτήρια θα ψηφίσουν οι Αμερικανοί; Οι υποσχέσεις για την οικονομία, την εξωτερική πολιτική ή θέματα που σχετίζονται με τη Δημοκρατία;

Οι Αμερικανοί θα ψηφίσουν με βάση το ποιος έχει την πιο αξιόπιστη πρόταση στην οικονομία και συγχρόνως υποστηρίζει το κράτος δικαίου.

Ποιος είναι ο Λεωνίδας Ραπτάκης

Το 1996, ο πολιτειακός αντιπρόσωπος Λεωνίδας Ραπτάκης έγινε ο πρώτος Ελληνοαμερικανός πολιτειακός γερουσιαστής που εξελέγη στο Ρόουντ Άιλαντ. Νίκησε με διαφορά 2-1 έναν εν ενεργεία βουλευτή έξι θητειών. Πριν από αυτή τη νίκη, είχε υπηρετήσει στη Βουλή των Αντιπροσώπων του Ροντ Άιλαντ για δύο θητείες, κερδίζοντας την ψήφιση πολλών βασικών νομοθετημάτων.

Ο γερουσιαστής Ραπτάκης κέρδισε την επανεκλογή του τέσσερις φορές, συμπεριλαμβανομένης της νίκης του 2002 σε μια νέα διευρυμένη περιφέρεια. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 2004, 2006 και 2008 έμεινε χωρίς αντίπαλο. Ο Ραπτάκης υπηρέτησε στην Πολιτειακή Γερουσία της Ρόουντ Άιλαντ μέχρι το 2010, οπότε και αποχώρησε για να διεκδικήσει την πρώτη του πολιτειακή θέση ως Υπουργός Εξωτερικών. Αν και έχασε τις προκριματικές εκλογές εκείνο το έτος, συνέχισε να διαδραματίζει ενεργό ρόλο στην πολιτειακή πολιτική, ηγούμενος μιας επιτυχημένης προσπάθειας να αντιταχθεί σε έναν αντιδημοφιλή φόρο για τα γεύματα, ο οποίος θα προκαλούσε περαιτέρω ζημία στα εστιατόρια της πολιτείας, τα οποία ήδη αντιμετώπιζαν προβλήματα σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία.

Τον Νοέμβριο του 2012, ο Ραπτάκης πέτυχε μια εντυπωσιακή νίκη τόσο στις προκριματικές όσο και στις γενικές εκλογές των Δημοκρατικών, κερδίζοντας σχεδόν το 62% των ψήφων για να ανακτήσει τη θέση του στην πολιτειακή γερουσία και κέρδισε την επανεκλογή του το 2014 και πρόσφατα το 2016.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του στο δημόσιο τομέα, ο Ραπτάκης υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της Ελλάδας και της Κύπρου. Τον Δεκέμβριο του 1998, ο γερουσιαστής Ραπτάκης και άλλοι περιφερειακοί εκλεγμένοι αξιωματούχοι δημιούργησαν τον «Ελληνοαμερικανικό Συνασπισμό της Νέας Αγγλίας» για να ενημερώνουν την αντιπροσωπεία τους στο Κογκρέσο για θέματα που αφορούν την Κύπρο και την Ελλάδα. Ένα χρόνο αργότερα, ο γερουσιαστής Ραπτάκης ηγήθηκε αντιπροσωπείας εκλεγμένων αξιωματούχων στην Κύπρο και την Ελλάδα σε αποστολή διερεύνησης στοιχείων. Έκτοτε έχει συμμετάσχει και σε άλλες αντιπροσωπείες που επισκέφθηκαν την Κύπρο.

Μακροχρόνιο μέλος της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Ελλάδος, ο Ραπτάκης έχει ασχοληθεί με μια σειρά πολιτικών θεμάτων που επηρεάζουν όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και πολλά ευρωπαϊκά έθνη. Αγωνίστηκε με επιτυχία για τη θέσπιση νομοθεσίας που απαγορεύει στα πολιτειακά πανεπιστήμια του Rhode Island να δέχονται ξένα χρήματα με περιορισμούς που θα έθεταν σε κίνδυνο την ακαδημαϊκή τους ακεραιότητα. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο νομοθετικό σώμα του Rhode Island, ο Ραπτάκης πέτυχε την έγκριση ψηφισμάτων σχετικά με τη Γενοκτονία των Ποντίων, την αναγνώριση των ελληνικών ριζών της Μακεδονίας, την ειρηνική επίλυση του Κυπριακού και τη διασφάλιση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, καλώντας την Τουρκία να σεβαστεί τα δικαιώματα και τις θρησκευτικές ελευθερίες του Πατριαρχείου και να επαναλειτουργήσει τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. (Το ψήφισμα καλούσε επίσης την Ευρωπαϊκή Ένωση να αρνηθεί την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ μέχρι η Τουρκία να αλλάξει την πολιτική της). Πιο πρόσφατα, ο Ραπτάκης συνεργάστηκε με την αντιπροσωπεία του Κογκρέσου της πολιτείας του και την υπουργό Εξωτερικών Κλίντον για να εξασφαλίσει την ένταξη της Ελλάδας.

Ο κ. Ραπτάκης συνεχίζει το διάλογο με την ομοσπονδιακή αντιπροσωπεία του Κογκρέσου του Ρόουντ Άιλαντ για θέματα που τον απασχολούν, όπως η παρεμπόδιση της πώλησης στην Τουρκία των αεροσκαφών F-35 και των πωλήσεων όπλων, οι συνεχείς τουρκικές απειλές στο Αιγαίο, η σημασία του Διαδριατικού Έργου και η οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Τον Φεβρουάριο του 2017, μαζί με τον πρέσβη των ΗΠΑ Geoffrey Pyatt και το Propeller Club of Greece, ο κ. Ραπτάκης διευκόλυνε τον εορτασμό της 70ής επετείου του Δόγματος Τρούμαν στο πλοίο Hellas Liberty.

Μέσα από όλα αυτά, ο γερουσιαστής Ραπτάκης έχει κερδίσει τη φήμη ενός λογικού νομοθέτη και ενός ισχυρού ηγέτη με ακεραιότητα.

Μεταξύ άλλων νομοθετικών επιτευγμάτων του:

-Συγγραφέας ενός σημαντικού νομοσχεδίου για την εγκληματικότητα, το οποίο αύξησε τον χρόνο φυλάκισης που πρέπει να εκτίσουν οι καταδικασθέντες δολοφόνοι, πριν δικαιούνται αναστολή.

-Σύνταξε τον πρώτο νόμο της πολιτείας κατά των κλοπών αυτοκινήτων με υποχρεωτικές ποινές φυλάκισης.

-Προώθησε να κλείσει τα κενά στους νόμους της πολιτείας για την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και να στοχεύσει τους επαναλαμβανόμενους παραβάτες της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ.

-Αγωνίστηκε για κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις στους επιχειρηματικούς κανονισμούς.

-Εισήγαγε την έκδοση της Ρόουντ Άιλαντ για το «νομοσχέδιο για τα δικαιώματα των ασθενών».

Και οι δύο γονείς του κατάγονται από το νησί της Άνδρου. Η μητέρα του, η πρώην και αείμνηστη Ευαγγελία Βαλμά είναι από το χωριό Αποίκια και ο αείμνηστος πατέρας του, Παρασκευάς Ραπτάκης ήταν από το χωριό Στραπουριές. Ο γερουσιαστής Ραπτάκης έχει περάσει πολλά παιδικά καλοκαίρια στην Άνδρο και η οικογένειά του διατηρεί ακόμη σπίτι στην Αποίκια.

Είναι μέλος της ελληνορθόδοξης εκκλησίας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Του Patrick Ν. Theros, Αμερικανός διπλωμάτης, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο Κατάρ

Εάν κερδίσει, η αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, μια κυβέρνηση Χάρις πιθανότατα θα συνεχίσει τις πολιτικές του Μπάιντεν. Στη γειτονιά της Ελλάδας προβλέπω μια μικρή πιθανότητα το Ισραήλ να έχει κάποιες δυσκολίες με τις ΗΠΑ. Οι εκλογές θα τελειώσουν με τον Νετανιάχου να έχει ταπεινώσει τις ΗΠΑ. Κατά τ’ άλλα, business as usual.

Ο Τραμπ είναι απομονωτιστής που διαμορφώνει την πολιτική του εν μέρει από τη σταθερή και ακλόνητη πεποίθησή του ότι ολόκληρος ο κόσμος έχει εξαπατήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες τα τελευταία 75 χρόνια. Εάν ο Τραμπ τηρήσει τις προεκλογικές του υποσχέσεις, η Ευρώπη βρίσκεται σε δύσκολη θέση.

Ο Τραμπ αντιπαθεί το ΝΑΤΟ επειδή πιστεύει ότι υπερασπίζεται την Ευρώπη σε βάρος της Αμερικής. Προβλέπω ότι θα απαιτήσει από την Ευρώπη να πληρώσει βαριά για την αμερικανική βοήθεια και να αντιδράσει εναντίον οποιασδήποτε ευρωπαϊκής χώρας δεν έχει εκπληρώσει τον αμυντικό προϋπολογισμό καταβάλλοντας 2% του ΑΕΠ.

Εάν όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ πετύχουν αυτόν τον στόχο, θα μπει στον πειρασμό να αυξήσει το ποσοστό σε 2,5% ή ακόμα περισσότερο. Αυτό το ποσοστό θα το χρησιμοποιήσει στον  αμυντικό προϋπολογισμό των ΗΠΑ για να ενισχύσει την Αμερικανική πολεμική βιομηχανία.

Η Ελλάδα θα λέγαμε ότι είναι ασφαλής από την οργή του, αλλά δεν πρέπει να περιμένει πολλά σε ό,τι αφορά τις οικονομικές παροχές.

Ο Τραμπ είναι επίσης εχθρικός ως επιχειρηματίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα προτιμούσε να ασχοληθεί με 27 «μικρά», χωριστά και άρα πιο αδύναμα μέρη. Στις αμερικανικές απαιτήσεις θα περιλαμβάνονται αναιρέσεις από την ΕΕ για την προστασία κάποιων προϊόντων με «ονομασία προέλευσης» – συμπεριλαμβανομένης της φέτας.

Σχετικά μ’ ένα άλλο σοβαρό ζήτημα, η Ευρώπη θα πρέπει να περιμένει νέους δασμούς σε όλες τις εξαγωγές προς τις ΗΠΑ και μια οργισμένη αντίδραση εάν η ΕΕ αντεπιτεθεί. Λάβετε υπόψη ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έλαβε καμία αμερικανική εύνοια για το Brexit, εκτός από έναν έπαινο χωρίς ουσία από τον Τραμπ.

Πολιτικά, ο Τραμπ θα στηρίξει τα δεξιά κόμματα της ΕΕ, τόσο επειδή έχει πολιτική συγγένεια σε σχέση με τους στόχους τους όσο και επειδή τα βλέπει ως εργαλείο για να διαλύσει την ΕΕ. Το να παίζεις με τον εγωισμό του Τραμπ κάνοντας παρελάσεις που τον επαινούν, όπως έκανε ο Μακρόν το 2017, θα έχει ελάχιστα οφέλη.

Η προηγούμενη κυβέρνηση Τραμπ είδε παραδόξως τις μεγαλύτερες βελτιώσεις στις σχέσεις ΗΠΑ – Ελλάδας από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρόλο που ο Τραμπ αγαπούσε τον Ερντογάν και του έκανε χάρες. Θα το ξανακάνει. Αλλά η κυβέρνηση και ο στρατός των ΗΠΑ δεν εμπιστεύονται τον Ερντογάν. Την πολιτική αυτή έκανε πράξη ο Υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο πίσω από την πλάτη του Τραμπ.

Επιτρέψτε μου κι ένα σχόλιο: Η Ελλάδα πρέπει να ευχαριστήσει τόσο τον Ερντογάν όσο και τον Βλαντιμίρ Πούτιν για αυτήν την ευνοϊκή αλλαγή στην πολιτική των ΗΠΑ. Η εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία έκανε την Ελλάδα έναν απαραίτητο εταίρο.  

Ωστόσο, πιστεύω ότι ο Τραμπ θα τηρήσει την προεκλογική του υπόσχεση να αναγκάσει την Ουκρανία να συμβιβαστεί κάνοντας ειρήνη και παραχωρώντας περισσότερα εδάφη στη Ρωσία από αυτά που κατέχει επί του παρόντος. Αυτό θα μπορούσε να  έχει αρνητικό αντίκτυπο για την Ελλάδα έναντι των ΗΠΑ.

Όπως εξηγεί ο ίδιος στη σύντομη συνέντευξη στο libre «o Aμερικανικός λαός δεν ψηφίζει με γνώμονα το πως κάποιος πρόεδρος μπορεί να ασκήσει την εξωτερική πολιτική. Αλλά ψηφίζει για τα θέματα που νομίζει ότι τον αφορούν άμεσα στη χώρα».

Συνέντευξη

Χρόνης Διαμαντόπουλος

-Οι εκλογές στις ΗΠΑ είναι κρίσιμες και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα θα επηρεάσουν τις εξελίξεις στον πόλεμο μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας αλλά και τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Ποιος πιστεύετε ότι θα είναι ο νικητής;

Αυτό που μπορώ να σας πω αυτή τη στιγμή ότι είναι πάρα πολύ οριακά τα ποσοστά που δίνουν τα γκάλοπ που έχουν δημοσιευθεί. Την μια εβδομάδα προηγείται η Κάμαλα Χάρις και την επόμενη εβδομάδα ο Ντόναλντ Τραμπ αντίστοιχα.   

Αυτή τη στιγμή βλέπουμε ότι είναι σε μια ισοπαλία, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις. Δεν θέλω να θεωρητικολογώ για το ποιος θα είναι ο νικητής. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να βασίζομαι σε αυτά που διαβάζω και ακούω.

Και όπως λένε οι Αμερικανοί it’s too close to come (σ.σ είναι πολύ κοντά για να έρθει). Θα είναι πάρα πολύ μικρή η διαφορά σε αυτές οι εκλογές και υπάρχει και η πιθανότητα να μην έχουμε αποτέλεσμα για μεγάλο χρονικό διάστημα, μετά από τις εκλογές της 5^ης Νοεμβρίου.

-Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι διαφορές μεταξύ των δύο υποψηφίων; Με ποια κριτήρια θα ψηφίσουν οι Αμερικανοί; Οι υποσχέσεις για την οικονομία, την εξωτερική πολιτική ή θέματα που σχετίζονται με τη Δημοκρατία;

Η ιδεολογία τους για το πως βλέπουν τα διάφορα ζητήματα που αφορούν την αμερικανική πολιτική και τις Πολιτείες της Αμερικής. Πως βλέπουν κάποια ζητήματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Αλλά οι εκλογές βασίζονται κυρίως στα εσωτερικά θέματα και όχι στα εξωτερικά. Ο αμερικανικός λαός δεν ψηφίζει με γνώμονα το πως κάποιος πρόεδρος μπορεί να ασκήσει την εξωτερική πολιτική. Αλλά ψηφίζει για τα θέματα που νομίζει ότι τον αφορούν άμεσα στη χώρα. Κι αυτό είναι το λογικό. Η οικονομία είναι ένα ζήτημα που αφορά όλους. Όπως, επίσης, η εσωτερική ασφάλεια και η εγκληματικότητα, η παιδεία. Οι θέσεις εργασίας που υπάρχουν ή δεν υπάρχουν και ποιος πιστεύουν ότι θα ασκήσει την καλύτερη πολιτική για να προωθήσει τα συγκεκριμένα ζητήματα, που στο τέλος φορούν όλοι μάσκα ως Αμερικανοί πολίτες που ζουν σ αυτή τη χώρα. Και, τέλος οι αξίες, δεν ξέρω κατά πόσο απασχολούν τους ψηφοφόρους στην επιλογή τους για την κάλπη.

Του Σπύρου Σιδέρη

Βέβαια κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς αυτή τη στιγμή πώς θα εξελιχθεί η διαδικασία επιλογής νέου υποψηφίου, αλλά πολλοί Δημοκρατικοί λένε ότι είναι πιο πιθανό από ποτέ η όποια διαδικασία να καταλήξει γρήγορα, στο όνομα της υποψήφιας για δεύτερη φορά Αντιπροέδρου Καμάλα Χάρις.

• Καθώς οι συζητήσεις για την απόσυρση του Μπάιντεν από την προεκλογική κούρσα, οι άτυπες συζητήσεις για το πώς θα διεξαχθεί η μάχη για την αντικατάσταση του Μπάιντεν γινόντουσαν εδώ και εβδομάδες στο παρασκήνιο, σύμφωνα με το CNN.

Αλλά η αβεβαιότητα σχετικά με τη διαδικασία ήταν τόσο μεγάλη που πολλοί Δημοκρατικοί, ακόμη και εκείνοι που είχαν σοβαρές ανησυχίες για τον Μπάιντεν, σταμάτησαν να κάνουν δημόσιες δηλώσεις κατά του αποχωρήσαντα πλέον υποψήφιου προέδρου, δεδομένου ότι αυτό που θα ακολουθήσει θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο χαοτικό.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι ξαφνικά είναι ενωμένοι, αλλά η κόπωση μετατρέπεται σε συναίνεση για την Χάρις, σύμφωνα με ρεπορτάζ του CNN, το οποίο αναφέρει ότι στις εσωτερικές δημοσκοπήσεις που κυκλοφορούν δείχνουν ότι η Χάρις θα ήταν τουλάχιστον «πιο χρήσιμη» για την τόνωση του ενθουσιασμού των Δημοκρατικών και στη συμβολή της ελαχιστοποίησης των εκλογικών απωλειών σε σχέση με άλλους υποψήφιους.

• Τα επιχειρήματα ότι θα ήταν η ταχύτερη που θα μπορούσε να οργανώσει μια εκστρατεία γίνονται συντριπτικά. Οι Δημοκρατικοί συνειδητοποιούν ότι η δημιουργία μιας πιο ενεργητικής και σθεναρής αναμέτρησης με τον Ντόναλντ Τραμπ εξανεμίζεται.

Ορισμένοι πιέζουν για μια γρήγορη και κλειστή διαδικασία, όπου οι αντιπρόσωποι θα υποστηρίξουν τη Χάρις στο πλαίσιο μιας προγραμματισμένης εικονικής υποψηφιότητας πριν από το συνέδριο των Δημοκρατικών. Ορισμένοι απορρίπτουν την ιδέα της στέψης υπέρ της Χάρις, είτε επειδή προτιμούν άλλους είτε επειδή δεν τους αρέσει ο τρόπος που θα φαινόταν δημοσίως.

• Όμως, παρά τις εικασίες για τη δημιουργία μιας σειράς προκριματικών εκλογών, κανείς δεν μπορεί να συμφωνήσει για το πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει κάτι τέτοιο με κάτι παραπάνω από 100 ημέρες μέχρι τις εκλογές και πολύ περισσότερο πριν από το προγραμματισμένο συνέδριο των Δημοκρατικών στο Σικάγο.

Παρόλα αυτά, είναι μια ιδέα που υποστηρίζουν ορισμένοι από τους υποστηρικτές της Χάρις και είναι επιφυλακτικοί ότι κάποιος σοβαρός υποψήφιος θα την αμφισβητήσει. Πάντως αρκετοί Δημοκρατικοί βουλευτές που ζήτησαν την αποχώρηση του Μπάιντεν την Παρασκευή αρνήθηκαν όταν ρωτήθηκαν από το CNN αν ήταν έτοιμοι να δηλώσουν ότι επιθυμούν να είναι υποψήφια η Καμάλα Χάρις.

• Στην γραπτή δήλωση του Μπάιντεν όπου ανακοινώθηκε ότι αποσύρεται από την προεκλογική εκστρατεία για την διεκδίκηση μιας νέας προεδρικής θητείας, σημείωσε ότι αυτή την βδομάδα θα μιλήσει στους πολίτες και συγχρόνως στους υποστηρικτές του κόμματος του, με περισσότερες λεπτομέρειες. Ίσως εκεί δώσει ανοιχτά την στήριξη του στην Καμάλα Χάρις.

Το αντίθετο θα ήταν μια καταστροφική προσβολή προς το πρόσωπό της, όπως όταν ο Μπαράκ Ομπάμα πλήγωσε τον ίδιο τον Μπάιντεν όταν στις εκλογές του 2016 στήριξε την Χίλαρι Κλίντον για υποψήφια Πρόεδρο. Μια τέτοια κίνηση θα μείωνε επίσης την απόφαση του να την επιλέξει πριν από τέσσερα χρόνια για να είναι έτοιμη για την προεδρία, κάτι που επανέλαβε στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την περασμένη εβδομάδα

Στην επινίκια ομιλία του ο Δημοκρατικός εκλεγμένος πρόεδρος των ΗΠΑ, ο οποίος επικράτησε του Ντόναλντ Τραμπ μετά από μια σκληρή εκλογική μάχη, κάλεσε τους Αμερικανούς να μην αντιμετωπίζουν πλέον τους «αντιπάλους τους ως εχθρούς».

Απευθυνόμενος άμεσα στους υποστηρικτές του Ρεπουμπλικάνου αντιπάλου του, είπε: «Ας δώσουμε ο ένας στον άλλο μια ευκαιρία…Έφτασε η ώρα να βάλουμε στην άκρη τη σκληρή ρητορική, να ρίξουμε τους τόνους, να δούμε ο ένας τον άλλον, να ακούσουμε ο ένας τον άλλον ξανά». «Ήρθε η στιγμή να θεραπεύσουμε την Αμερική».
«Έκανα εκστρατεία για να αποκαταστήσω την ψυχή της Αμερικής, να ανοικοδομήσω τη ραχοκοκαλιά αυτού του έθνους, τη μεσαία τάξη και να κάνω την Αμερική να σεβαστεί ξανά τον κόσμο», δήλωσε ο εκλεγμένος πρόεδρος.

Χωρίς να αναφερθεί άμεσα στον αντίπαλό του, ο πρώην αντιπρόεδρος του Μπαράκ Ομπάμα τόνισε ότι κατανοεί την «απογοήτευση» των ψηφοφόρων του Τραμπ, ο οποίος αρνείται να παραδεχτεί την ήττα του.

«Θα εργαστώ το ίδιο σκληρά για εκείνους που δεν με ψήφισαν, όσο και για εκείνους που με επέλεξαν», δεσμεύτηκε ο 77χρονος Μπάιντεν.
Πρόσθεσε πως ο αμερικανικός λαός επιθυμεί οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικάνοι να συνεργαστούν, ανάφεροντας ότι ο ίδιος θέλει να τελειώνει η «δαιμονοποίηση μέσα στην Αμερική»

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ