«Αυτό είναι απαράδεκτο και ο αμερικανικός λαός δεν το υποστηρίζει. Η απερισκεψία του Τραμπ θέτει άσκοπα σε κίνδυνο τα γενναία μέλη των ενόπλων δυνάμεών μας, καταστρέφοντας την παγκόσμια θέση της Αμερικής και κάνοντας τη ζωή ακόμη πιο απρόσιτη για τον αμερικανικό λαό. Πρέπει όλοι να αντιταχθούμε σε αυτό και στη χρηματοδότηση αυτού του παράνομου πολέμου επιλογής».

Το τηλεφώνημα από τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ ήρθε λίγο πριν το κρίσιμο debate της με τον Ντόναλντ Τραμπ την έκανε να συνειδητοποιήσει, όπως λέει, πως ο Μπάιντεν δεν ενδιαφερόταν πραγματικά για την επιτυχία της.

«Το συμπέρασμά μου ήταν πως το κίνητρό του αφορούσε μόνο τον ίδιο», είπε χαρακτηριστικά. «Δεν είχε να κάνει με τη δική μου απόδοση στο debate».

Η Χάρις αφηγήθηκε πως, λίγο πριν ανέβει στη σκηνή για την τηλεμαχία, ο Μπάιντεν την κάλεσε για να της μεταφέρει ότι «μια ομάδα ανθρώπων στην Πενσιλβάνια έλεγε άσχημα λόγια για εκείνη, γιατί άκουσαν ότι εκείνη έλεγε κακά λόγια για αυτόν».

«Πίστευα ότι με έπαιρνε για να μου πει ‘πάμε να τους κερδίσουμε’, να με εμψυχώσει», είπε η Χάρις. «Αντί γι’ αυτό, ήταν μια απίστευτα απογοητευτική στιγμή. Ναι, θύμωσα – και ήμουν βαθιά απογοητευμένη. Ήταν τόσο περιττό», είπε.

Μια «περίπλοκη» σχέση με τον Μπάιντεν

Η πρώην αντιπρόεδρος, που αυτές τις ημέρες πραγματοποιεί περιοδεία για την προώθηση του βιβλίου της “107 Days”, μίλησε ανοιχτά για την «περίπλοκη» σχέση της με τον Μπάιντεν, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι παραμένουν φίλοι.

«Έχω μεγάλη στοργή γι’ αυτόν. Υπήρξαν στιγμές, όμως, που με απογοήτευσε βαθιά και, ειλικρινά, με εξόργισε», είπε, αποκαλύπτοντας ότι ο πρώην πρόεδρος την είχε καλέσει μόλις δύο ημέρες πριν για τα γενέθλιά της.

«Δεν ήθελε να δώσει το debate με τον Τραμπ»

Η Χάρις δεν απέφυγε να σχολιάσει και τη διαβόητη τηλεοπτική αναμέτρηση του Ιουνίου 2024, στην οποία ο Μπάιντεν είχε εμφανιστεί εμφανώς καταβεβλημένος.

«Όπως σε κάθε αγώνα, πρέπει να θέλεις να συμμετέχεις», είπε. «Αν δεν το θέλεις, αυτό θα φανεί στην απόδοσή σου. Και είμαι σχεδόν βέβαιη ότι δεν ήθελε να δώσει εκείνο το debate».

Η αναφορά της αναζωπυρώνει τις συζητήσεις για τη νοητική κατάσταση του Μπάιντεν εκείνη την περίοδο και για το εάν το επιτελείο του τον είχε πιέσει να προχωρήσει σε μια τηλεοπτική μονομαχία που, τελικά, αποδείχθηκε καθοριστική για την πολιτική του κατάρρευση.

«Αν μπορώ να προσφέρω κάτι, θα ξανατρέξω»

Η Χάρις άφησε, τέλος, ανοιχτό το ενδεχόμενο να είναι ξανά υποψήφια για την προεδρία των ΗΠΑ.

«Ο λόγος να θέσει κανείς ξανά υποψηφιότητα είναι αν μπορεί να κάνει τη διαφορά», σημείωσε. «Αν αισθανθώ ότι μπορώ να προσφέρω κάτι ως πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών – κάτι που θα εμπνεύσει τους Αμερικανούς και θα μας βάλει σε σωστή πορεία – τότε ναι, θα το σκεφτώ σοβαρά».

Και πρόσθεσε με νόημα: «Αυτός ήταν ο λόγος που κατέβηκα και την προηγούμενη φορά. Θα δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα τους επόμενους μήνες».

Thank you for bringing your voice to this tour, Birmingham, and a special thank you to @cthagod for leading a powerful discussion.

These conversations remind us that this story belongs to all of us. pic.twitter.com/g1HrHo71wr

— Kamala Harris (@KamalaHarris) October 24, 2025

«Έχω ζήσει όλη μου τη ζωή με σκοπό την υπηρεσία και αυτό είναι βαθιά μέσα μου» δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η Χάρις έχασε τις εκλογές του 2024 από τον Ντόναλντ Τραμπ, μετά την αποχώρηση του Προέδρου Τζο Μπάιντεν από τη μάχη μόλις 107 ημέρες πριν από την εκλογική αναμέτρηση. Στο βιβλίο της για την προεκλογική της εκστρατεία, με τίτλο «107 Ημέρες», είχε υποδείξει ότι δεν σκοπεύει να διεκδικήσει υψηλό αξίωμα στο άμεσο μέλλον, αναφέροντας ότι η αλλαγή του συστήματος εκ των έσω είναι αδύνατη. «Δεν θα κάθομαι πλέον στην Ουάσινγκτον, στο μεγαλοπρεπή γραφείο των τελετών. Θα είμαι με τον κόσμο, στις πόλεις και τις κοινότητες, όπου μπορώ να ακούσω τις ιδέες τους για το πώς θα ξαναχτίσουμε την εμπιστοσύνη, την ενσυναίσθηση και μία κυβέρνηση αντάξια των ιδανικών αυτής της χώρας», είχε γράψει.

Ωστόσο, η Χάρις ανέφερε στο BBC ότι οι ανιψιές της θα δουν μία γυναίκα πρόεδρο «στη διάρκεια της ζωής τους σίγουρα», και όταν ρωτήθηκε αν μπορεί να είναι αυτή, απάντησε: «Πιθανότατα».

My mother had two goals in life: To raise my sister Maya and me, and to cure breast cancer.

During Breast Cancer Awareness Month, I honor her and her groundbreaking research that changed lives and shaped my own fight for health equity and women’s rights. pic.twitter.com/ZYZnQEUXmE

— Kamala Harris (@KamalaHarris) October 19, 2025

Σχολιάζοντας τις δημοσκοπήσεις που την δείχνουν ως αουτσάιντερ στις πιθανές προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος, η Χάρις απάντησε: «Υπάρχουν όλες οι δημοσκοπήσεις που θα σας πουν διάφορα πράγματα. Δεν έχω ποτέ ακούσει τις δημοσκοπήσεις». «Σίγουρα δεν θα καθόμουν εδώ», πρόσθεσε με νόημα.

Επιπλέον, η Χάρις χαρακτήρισε τον Τραμπ «τύραννο» κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ενώ ανέφερε ότι οι προβλέψεις που είχε κάνει για τις συνέπειες της προεδρίας του είχαν επαληθευτεί.

Τον Ιούλιο, η Χάρις απέκλεισε την υποψηφιότητά της για κυβερνήτης της Καλιφόρνια το 2026, για να αντικαταστήσει τον Γκάβιν Νιούσομ, δηλώνοντας ότι «μετά από βαθιά σκέψη, αποφάσισα ότι δεν θα κατέβω για Κυβερνήτης στις επόμενες εκλογές».

Ειδικότερα, ο Τραμπ συγκέντρωσε 49.75% έναντι 48.27% της Χάρις.

Υπενθυμίζεται ότι το 2020 ο Μπάιντεν κέρδισε το Μίσιγκαν με 50,6% με τον Τραμπ να καταλαμβάνει 47,8%. Μέσα σε λίγα χρόνια, όπως φάνηκε, ο Τραμπ βελτίωσε κατά σχεδόν 2% το ποσοστό του στην πολιτεία-κλειδί.

Η νίκη Τραμπ στο Μίσιγκαν δείχνει ότι οι ψηφοφόροι ψήφισαν όπως και σε Ουισκόνσιν και Πενσυλβάνια.

Απομένει η ανακοίνωση του αποτελέσματος σε δύο ακόμη πολιτείες-κλειδιά, σε Νεβάδα κι Αριζόνα.

Η Καμάλα Χάρις τηλεφώνησε στον Ντόναλντ Τραμπ αναγνωρίζοντας τη νίκη του στις εκλογές, για να τον συγχαρεί για τη νίκη του, δήλωσε ανώτερος συνεργάτης της στο NBC News.

Η αντιπρόεδρος επισήμανε στον Τραμπ τη σημασία της ήπιας μεταβίβασης της εξουσίας και του να είσαι πρόεδρος όλων των Αμερικανών.

Πότε αναμένεται να μιλήσει δημόσια η Χάρις

Η Κάμαλα Χάρις θα μιλήσει δημόσια για πρώτη φορά μετά την ήττα της από τον Ντόναλντ Τραμπ απόψε στις 11 ώρα Ελλάδας, σύμφωνα με ανακοίνωση του Λευκού Οίκου.

Ο Τραμπ κερδίζει και το Μίσιγκαν

Η προβολή των αποτελεσμάτων από το CNN δίνει στον Ντόναλντ Τραμπ τη νίκη στο Μίσιγκαν, μια από τις επτά πολιτείες-κλειδιά. Η πολιτεία έχει 15 εκλέκτορες. Έτσι ο Τραμπ εξασφαλίζει 292 εκλέκτορες.

Το 2020 είχε κερδίσει με σχετική άμεση ο Μπάιντεν και το 2016 ο Τραμπ, ο πρώτος Ρεπουμπλικανός από το 1988.

Με τη νίκη του στο Μίσιγκαν, ύστερα από την Πενσυλβάνια και το Γουινσκόνσιν, ο Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε τις τρεις πολιτείες – κλειδιά στο βόρειο τμήμα της χώρας – όπου η υποψήφια των Δημοκρατικών, Κάμαλα Χάρις εμφανιζόταν προεκλογικά ως φαβορί.

Δημοκρατικοί κατηγορούν τον Μπάιντεν για την ήττα της Χάρις

Οργή και περισυλλογή επικρατούσε σήμερα στους κόλπους του Δημοκρατικού Κόμματος, αφότου η αντιπρόεδρος Κάμαλα Χάρις υπέστη μία εκλογική ήττα, η οποία άφησε άναυδους ορισμένους αξιωματούχους και ψηφοφόρους του κόμματος.

Η Χάρις ήταν το αυτοαποκαλούμενο αουτσάιντερ έναντι του Ρεπουμπλικανού αντιπάλου της Ντόναλντ Τραμπ, έχοντας ξεκινήσει την προεκλογική κούρσα της μόλις πριν από τρεις μήνες, ωστόσο η φύση της ήττας της έκανε ορισμένους Δημοκρατικούς να διερωτώνται σχετικά με το μέλλον του κόμματος.

Οι οξύτερες επικρίσεις περιλαμβάνουν κατηγορίες ότι το κόμμα είπε ψέματα στους υποστηρικτές του σχετικά με την πνευματική υγεία του προέδρου Τζο Μπάιντεν, εωσότου το καταστροφικό τηλεοπτικό ντιμπέιτ με τον Τραμπ τον Ιούνιο σημάνει συναγερμό και εντέλει οδηγήσει τον Αμερικανό πρόεδρο στην έξοδο από τον προεκλογικό αγώνα.

Ένας δωρητής του Δημοκρατικού Κόμματος ρώτησε: «Γιατί ο Τζο Μπάιντεν περίμενε τόσο πολύ; Δεν θα έπρεπε να αποκρύψει το (θέμα της υγείας του) και θα έπρεπε να έχει αποχωρήσει πολύ νωρίτερα».

Ο Μπάιντεν, ηλικίας 81 ετών, είχε πει σε κατ’ιδίαν συζητήσεις πως πίστευε ότι ήταν ο μοναδικός Δημοκρατικός ο οποίος θα μπορούσε να κερδίσει τον Τραμπ και είχε δεσμευτεί δημοσίως ότι ήταν ικανός να αναλάβει τον προεδρικό θώκο της χώρας για ακόμη τέσσερα χρόνια. Όταν αποχώρησε από τον προεκλογικό αγώνα τον Ιούλιο, δήλωσε πως είχε αποφασίσει ότι «ήταν προς το καλύτερο συμφέρον του κόμματός μου και της χώρας να αποσυρθώ».

Εξάλλου, η ανακοίνωση του Τζο Μπάιντεν τον Απρίλιο του 2023 ότι θα είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές έγινε δεκτή με προβληματισμό από πολλούς Δημοκρατικούς, ωστόσο ενδεχόμενοι πιθανοί διεκδικητές σύντομα συμφώνησαν να συμμετάσχουν στην εκστρατεία του ως σύμβουλοι, παρά να τον αμφισβητήσουν.

Το κόμμα «χρειάζεται μια πλήρη επανεκκίνηση», δήλωσε ο διευθυντής αμοιβαίων κεφαλαίων Μπιλ Άκμαν, ένας δωρητής του Δημοκρατικού Κόμματος για πολλά χρόνια, ο οποίος στήριξε τον Τραμπ το 2024, στο Χ. «Το κόμμα είπε ψέματα στους Αμερικανούς πολίτες σχετικά με τη διανοητική υγεία και κατάσταση του προέδρου», τόνισε και δεν διεξήγαγε προκριματικές εκλογές για να τον αντικαταστήσει.

Η ομάδα προεκλογικής εκστρατείας της Χάρις δεν θέλησε να σχολιάσει και ο Λευκός Οίκος δεν έχει προς το παρόν ανταποκριθεί σε ένα αίτημα να σχολιάσει σχετικά.

Το εσωτερικό “φάγωμα” στους Δημοκρατικούς ξεκίνησε πριν καν ανακοινωθούν τα αποτελέσματα

Ο καβγάς για το ποιος φταίει για την ήττα της Καμάλα Χάρις στις προεδρικές εκλογές άρχισε πριν ακόμη ανακοινωθεί το αποτέλεσμα, γράφει η Dailymail. Οι εσφαλμένες εκτιμήσεις/κινήσεις της ίδιας και του επιτελείου της σε συνδυασμό με μία μάλλον απολύτως απογοητευτική για τον μέσο Αμερικανό θητεία του Τζο Μπάιντεν, επηρέασαν το τελικό τελικό αποτέλεσμα.

Οι Δημοκρατικοί χρεώνουν στον Tim Walz, υποψήφιο αντιπρόεδρο, ότι ήταν πολύ Αριστερός, λαϊκός και «στιγματισμένος» από τις ταραχές στην Κενόσα, την περιοχή που ο Τζέικομπ Μπλέικ έπεσε νεκρός από το όπλο αστυνομικού. Χρεώνουν αστοχίες στην προσέγγιση λευκών γυναικών αλλά και ότι «χάθηκαν» πάρα πολλοί μαύροι άνδρες που  μεταπήδησαν στον Ντόναλντ Τραμπ συγκρίνοντας το 2020. Ακόμα ότι οι ισπανόφωνοι ψηφοφόροι εγκατέλειψαν το κόμμα.

Αναλυτές, στις εμφανίσεις τους στα μέσα ενημέρωσης, έκριναν επίσης ότι ο Τζο Μπάιντεν θα έπρεπε να είχε κάνει πίσω με την υποψηφιότητά του πολύ πριν από την καταστροφική του εμφάνιση στο debate. Αυτό είτε θα έδινε στη Χάρις περισσότερο χρόνο για να εδραιωθεί, είτε θα επέτρεπε μια ανοικτή προκριματική διαδικασία για την επιλογή ενός ισχυρότερου υποψηφίου, υποστήριξαν.

Καταλογίζονται ευθύνες από την αριστερή πτέρυγα των Δημοκρατικών και στην ίδια την Καμάλα Χάρις λέγοντας πως η άρνησή να έρθει σε ρήξη με την υποστήριξη του Μπάιντεν για την αποστολή όπλων στο Ισραήλ της κόστισε ψηφοφόρους.

Shapiro ή Walz;

Μεγάλη κουβέντα άνοιξε και για τον Josh Shapiro, τον κυβερνήτη της Πενσυλβάβια και το ρόλο που θα μπορούσε να είχε.

«Ο κόσμος αναρωτιέται τι θα είχε συμβεί αν ο Shapiro ήταν σε θέση ευθύνης (…)» δήλωσε στο Fox News, η πρώην αξιωματούχος της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών Lindy Li εκφράζοντας την επιθυμία να τον δει στη θέση του Walz.

Ο Walz, κυβερνήτης της Μινεσότα, ήταν στο αξίωμά του κατά τη διάρκεια των ταραχών μετά τον πυροβολισμό του Jacob Blake από την αστυνομία τον Αύγουστο του 2020, με το κίνημα των «Black Lives Matter» να δείχνει τη δυναμική του.

Σύγκριση με το 2020

Ο σχολιαστής του MSNBC, Joy Reid, κατηγόρησε τις λευκές γυναίκες ότι δεν προσήλθαν στις κάλπες μαζικά, όπως αναμενόταν.

«Στο τέλος, δεν έβγαιναν τα νούμερά τους. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς για το γιατί, οι μαύροι ψηφοφόροι στήριξαν τη Χάρις, όχι όμως και οι λευκές», υποστήριξε.

Ωστόσο, μια προσεκτική ματιά στα ποιοτικά χαρακτηριστικά της κάλπης μας δείχνει πως οι μαύροι ψηφοφόροι -ιδίως οι άνδρες- επίσης μετακινήθηκαν προς τον Τραμπ σε σύγκριση με τους αριθμούς του 2020. Ο Τραμπ είχε περίπου 13% των μαύρων ψηφοφόρων, σε σύγκριση με μόλις 8% το 2020, και η υποστήριξη των ισπανόφωνων αυξήθηκε από 32% σε 45%.

Η συντονίστρια του NBC, Kristen Welker, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι φταίει ο Μπάιντεν, καθώς θα έπρεπε να είχε εγκαταλείψει την υποψηφιότητά του πολύ νωρίτερα από τον Ιούλιο.

Γυναίκες και νέοι

Ωστόσο, οι ανησυχίες είναι βαθύτερες.

Δύο ομάδες στις οποίες η Χάρις βασιζόταν για να νικήσει τον Τραμπ—οι νεαροί ψηφοφόροι, που πιστεύεται πως κινητοποιούνταν από θέματα όπως η κλιματική αλλαγή, οι φιλελεύθερες αξίες και η γνώση της για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι γυναίκες που ανησυχούσαν για τη συρρίκνωση των δικαιωμάτων στην άμβλωση υπό έναν Ρεπουμπλικανό, κατευθύνθηκαν αντιθέτως προς εκείνον.

Το συνολικό μερίδιο του Τραμπ στους ψηφοφόρους κάτω των 45 ετών κατέγραψε αύξηση δύο ποσοστιαίων μονάδων από το 2020, όπως επίσης το μερίδιό του στις γυναίκες ψηφοφόρους, δείχνουν τα στοιχεία exit poll της Edison Research. Ο Ντόναλντ Τραμπ αύξησε επίσης τα ποσοστά του σε πολλά προάστια, όπου οι Δημοκρατικοί πίστευαν ότι απολάμβαναν ήδη τη στήριξή τους.

Η μετατόπιση αυτή συνέβη ακόμα κι όταν η ομάδα εκστρατείας της Χάρις επέμεινε ότι η κούρσα ήταν αμφίρροπη κι ότι εκείνη συγκέντρωνε νέους ψηφοφόρους.

Ένας αξιωματούχος της Εθνικής Επιτροπής του Δημοκρατικού Κόμματος δήλωσε πως λάμβανε οργισμένα μηνύματα από μέλη του κόμματος αργά το βράδυ της Πέμπτης. «Νιώθουν πως η ομάδα εκστρατείας τους είπε ψέματα», είπε ο αξιωματούχος.

Επιπλέον, η αντιμεταναστευτική ρητορική του Τραμπ φαίνεται πως άγγιξε μια ευαίσθητη χορδή των ψηφοφόρων ακόμα και σε προπύργια του Δημοκρατικού Κόμματος όπως το Κονέτικατ και η Μασαχουσέτη, αντικατοπτρίζοντας μια τάση που καταγράφεται σε πολλές φιλελεύθερες δημοκρατίες, όπου οι νεοφερμένοι κατηγορούνται για την ακριβή στέγαση και άλλες δαπάνες.

Για παράδειγμα, ο φιλελεύθερος πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τριντό μείωσε τα ποσοστά μετανάστευσης υπό το βάρος των επικρίσεων της δεξιάς και τα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα δεσμεύονται να αυστηροποιήσουν τους κανονισμούς για τη μετανάστευση, ενώ αφαιρούν ψήφους από την κεντροαριστερά.

Η ήττα της Χάρις είναι η δεύτερη πικρή ήττα των Δημοκρατικών από τον Τραμπ τις τρεις τελευταίες εκλογές. Η ήττα της Χίλαρι Κλίντον το 2016 άνοιξε τον δρόμο για την υποψηφιότητα Μπάιντεν.

Ένας καταδικασμένος για κακούργημα με ανορθόδοξες οικονομικές προτάσεις, μεταξύ άλλων καθολικούς δασμούς στις εισαγωγές, ο Τραμπ θα κοστίσει ακριβά στους Αμερικανούς καταναλωτές και τις επιχειρήσεις, λένε οι οικονομολόγοι. Επιπλέον, τα σχέδιά του να απελάσει εκατομμύρια ανθρώπους που βρίσκονται στη χώρα παράνομα θα ανατρέψουν τις βιομηχανίες και τις κοινότητες.

Εντούτοις, ο Τραμπ ενισχύθηκε από τους λατίνους ψηφοφόρους και επικράτησε εύκολα στην Τζόρτζια και τη Βόρεια Καρολίνα, πολιτείες όπου οι Δημοκρατικοί πίστευαν πως ήταν ανταγωνιστικοί. Η εκστρατεία-αστραπή της Χάρις, η οποία οικοδομήθηκε γύρω από ένα ανοικτό για όλους όραμα των ΗΠΑ και την ισχυρότερη οικονομική στήριξη για τις οικογένειες είχε δώσει έμφαση στην ελπίδα και τη θετικότητα.

Όμως, η στήριξη του Μπάιντεν και της Χάρις στο Ισραήλ, στην επίθεσή του εναντίον της Γάζας δίχασε το Δημοκρατικό Κόμμα, με πολλούς προοδευτικούς Δημοκρατικούς να ζητούν χωρίς επιτυχία οι ΗΠΑ να περιορίσουν τη βοήθεια προς το Ισράηλ. Αυτό κόστισε ψήφους μεταξύ των Δημοκρατικών της αριστερής πτέρυγας.

Η Χάρις παρέμεινε στην κατοικία της στην Ουάσινγκτον ολόκληρη τη νύχτα, την ώρα που το πλήθος την περίμενε έξω από το Πανεπιστήμιο Χάουαρντ, όπου είχε φοιτήσει. Εκεί, η ομάδα εκστρατεία της είχε στήσει μία σκηνή και ένα κέντρο επικοινωνίας, αναμένοντας ότι η καταμέτρηση των ψήφων θα διαρκέσει ημέρες προτού βγει ένα αποτέλεσμα.

Ωστόσο, όταν τα αποτελέσματα άρχισαν να βγαίνουν, ο συμπροεδρεύων της εκστρατείας της Σέντρικ Ρίτσμοντ βγήκε στη σκηνή για να πει στο πλήθος που όλο και μίκραινε ότι ο αγώνας δεν έχει τελειώσει. Ώρες αργότερα, είχε τελειώσει.

Το αμερικανικό μέσο αναφέρεται σε σειρά λανθασμένων στρατηγικών και τακτικών, που οδήγησαν στην ξεκάθαρη ήττα της. Κυρίως, της χρεώνεται η άρνησή της να διαφοροποιηθεί από τη διακυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν, η δυσκολία της να καθορίσει σαφείς πολιτικές θέσεις, αλλά και οι εσωτερικές εντάσεις στην καμπάνια της, με αποτέλεσμα να χαθεί η αρχική στήριξη που έδειχνε να απολαμβάνει, όταν ξεκίνησε την εκστρατεία.

Το πρόβλημα έγινε σαφές όταν έδινε συνέντευξη στην εκπομπή «The View» του ABC. «Τι θα είχατε κάνει διαφορετικό από τον πρόεδρο Μπάιντεν τα τελευταία τέσσερα χρόνια;» ρώτησε η συμπαρουσιάστρια της εκπομπής. «Δεν υπάρχει κάτι που να μου έρχεται στο μυαλό», ήταν η απάντηση της Δημοκρατικής υποψήφιας. Λίγες μέρες αργότερα, αντιλαμβανόμενη το λάθος της, είπε ότι θα έβαζε έναν Ρεπουμπλικάνο στο υπουργικό της συμβούλιο.

Οι βοηθοί της κατάλαβαν το πρόβλημα πριν καν η Κάμαλα Χάρις βγει από το τηλεοπτικό πλατό και άρχισαν να προσπαθούν να το διορθώσουν.

Ένας Δημοκρατικός που είχε μιλήσει μαζί της είχε πει τότε στο CNN ότι δεν ήθελε να αναφερθεί στις διαφορές της με τον Τζο Μπάιντεν, καθώς η ίδια ήθελε υψηλότερο συντελεστή φορολόγησης κεφαλαιακών κερδών και πιο σκληρή συνοριακή πολιτική.

Κι αυτό επειδή πίστευε ότι θα φαινόταν σαν προδοσία απέναντι στον άνθρωπο που την είχε επιλέξει ως υποψήφια αντιπρόεδρο και στη συνέχεια παραμέρισε, «δείχνοντάς» την ως υποψήφια.

To στραβοπάτημα αυτό ήρθε σε μία κρίσιμη στιγμή στην προεκλογική εκστρατεία και την έκανε, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ του CNN, επικαλούμενο πηγές από το περιβάλλον της, να γίνει διστακτική και πιο «κλειστή», να χάσει την αυτοπεποίθηση με την οποία ξαναπαρουσιάστηκε στο κοινό όταν πήρε το χρίσμα των Δημοκρατικών.

Μία αυτοπεποίθηση που είδαμε και στο debate με τον Ντόναλντ Τραμπ. Μια χώρα που «φώναζε» ότι θέλει αλλαγή, είχε απέναντί της μία υποψήφια, που σε μία κρίσιμη στιγμή τους είπε ότι δεν σκοπεύει να αλλάξει τίποτα.

Αναλαμβάνοντας την εκστρατεία των Δημοκρατικών, η Κάμαλα Χάρις πέτυχε τη μεγαλύτερη μεταστροφή στα ποσοστά αποδοχής και την ταχύτερη συσπείρωση γύρω από το πρόσωπο ενός νέου υποψηφίου στην ιστορία της σύγχρονης προεδρικής πολιτικής.

Ωστόσο, υπήρχαν βαθύτερα προβλήματα. Κάποια με το προσωπικό της και άλλο ένα με τον Μπάιντεν, που δεν θα μπορούσε να αποτινάξει, την ώρα που οι εσωτερικές δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων πίστευε ότι η χώρα βρισκόταν σε λάθος δρόμο.

Όταν η Κάμαλα Χάρις αποφάσισε να κάνει πιο έντονη την αντίθεσή της, ήταν αργά. Είχε ήδη πρόβλημα με τους ψηφοφόρους στο Κέντρο, που ήθελαν να την ακούσουν να αποκρούει τους χειρισμούς του Ντόναλντ Τραμπ για την οικονομία, αλλά και με τους ψηφοφόρους της αριστεράς, που ήθελαν να την ακούσουν να αποκηρύσσει πιο έντονα την υποστήριξη του Τζο Μπάιντεν στο Ισραήλ. Και το κυριότερο – πολλοί Αμερικανοί διαμαρτυρήθηκαν ότι δεν γνώριζαν αρκετά για την Κάμαλα Χάρις.

Οι εντάσεις εκδηλώθηκαν από την αρχή της σύντομης εκστρατείας στην εσωτερική διαμάχη για το ποιον θα έπρεπε να έχει επιλέξει ως υποψήφιο αντιπρόεδρό της. Οι βοηθοί της που είχαν εμπειρία στην ομάδα του Ομπάμα ήθελαν τον κυβερνήτη της Πενσιλβάνια, Τζος Σαπίρο.

Η Χάρις όμως συμπαθούσε τον κυβερνήτη της Μινεσότα Τιμ Γουόλς. Καθώς οι βοηθοί της κρατούσαν την Κάμαλα Χάρις μακριά από συνεντεύξεις και άβολες στιγμές, ο Γουόλς επίσης μπήκε στην αναμονή για να μην φαίνεται πιο προσιτός από την ίδια.

Ανάλυση Politico: Γιατί η Κάμαλα Χάρις έχασε τις εκλογές

Σε ανάλυσή του, το Politico περιγράφει ως «βάναυσο» το αποτέλεσμα των αμερικανικών προεδρικών εκλογών για την Κάμαλα Χάρις, χαρακτηρίζοντας την έκβαση ως «λουτρό αίματος» για τους Δημοκρατικούς. Το άρθρο τονίζει πώς το κόκκινο των Ρεπουμπλικανών κυριάρχησε στον εκλογικό χάρτη των ΗΠΑ, αφήνοντας τους Δημοκρατικούς σε δυσμενή θέση.

Η Χάρις κληρονόμησε μια εκστρατεία από τον Τζο Μπάιντεν το καλοκαίρι που φαινόταν να είναι ισοπεδωτική, δεδομένης της αντιδημοφιλίας και της αδυναμίας του προέδρου να μεταφέρει ένα μήνυμα. Και αφού οι Δημοκρατικοί απέκοψαν τον Μπάιντεν από το εισιτήριο, εκείνη εδραίωσε γρήγορα το ετοιμοθάνατο κόμμα της, συγκεντρώνοντας γυναίκες, πυρπολώντας τους δημιουργούς του TikTok και του Instagram με υποστηρικτικά μιμίδια και συγκεντρώνοντας εντυπωσιακά ποσά από δωρητές.

Αλλά οι σύμβουλοι της ορμής επέμεναν πως ό,τι είχε χτίσει απέτυχε να υλοποιηθεί. Ποτέ δεν έθαψε επαρκώς το φάντασμα του Μπάιντεν, πείθοντας τους ψηφοφόρους ότι η υποψηφιότητά της ήταν μια ξεχωριστή περίπτωση από αυτή της συνέχειας του Τζο Μπάιντεν.

Συνέβη, απλώς, επειδή η Χάρις αρνήθηκε να κάνει ένα ξεκάθαρο διάλειμμα από τα τελευταία τέσσερα χρόνια, όταν οι ψηφοφόροι δήλωσαν ότι αυτό ήθελαν. Η Κάμαλα Χάρις αρνήθηκε να διαχωριστεί από την κυβέρνηση Μπάιντεν και την τετραετή θητεία του αγνοώντας την απαίτηση των ψηφοφόρων. Ακόμη χειρότερα, δίστασε να τραβήξει όλα τα φώτα πάνω της κυρίως σε θέματα οικονομίας, ούτε να προσδιορίσει κάποιον συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο η προεδρία της θα ήταν διαφορετική από τη θητεία του Μπάιντεν.

Μερικοί στενοί σύμμαχοι και ακόμη και λίγοι βοηθοί αμφισβήτησαν ιδιωτικά γιατί συνέχισε να τον κρατά τόσο στενά, ιδιαίτερα επειδή η εκστρατεία της δεν προσπάθησε να κάνει εκτεταμένη χρήση του ρεκόρ τους. Ωστόσο, μέσα στην προεκλογική της εκστρατεία, δεν είχε νόημα η Χάρις να φέρει το κύριο βάρος της ευθύνης, με τους βοηθούς να επισημαίνουν πώς μετέτρεψε τους αριθμούς του πεδίου μάχης προς όφελός της και κράτησε τα περιθώρια του Τραμπ, και ένα διάχυτο αίσθημα ότι ο Μπάιντεν και η ευρύτερη θέρμη κατά του κατεστημένου κυβερνώντος την έθεσαν σε δύσκολη έως και αδύνατη θέση.

«Ο Μπάιντεν είναι ο μόνος λόγος που η Κάμαλα Χάρις έχασε»

«Διεξάγαμε την καλύτερη εκστρατεία που μπορούσαμε, δεδομένου ότι ο Τζο Μπάιντεν ήταν πρόεδρος», γκρίνιαξε ένας συνεργάτης της Χάρις που έδωσε την ανωνυμία του για να μιλήσει ελεύθερα. «Ο Τζο Μπάιντεν είναι ο μοναδικός λόγος που η Καμάλα Χάρις και οι Δημοκρατικοί έχασαν απόψε».

Ένας άλλος συνεργάτης της Χάρις είπε ότι ήταν σαφές ότι ο Μπάιντεν θα έπρεπε να είχε κάνει μια χαριτωμένη αποχώρηση πολύ νωρίτερα, επιτρέποντας στους Δημοκρατικούς να διεξαγάγουν προκριματικές εκλογές που πίστευαν ότι η Χάρις θα είχε κερδίσει.

Ήταν τόσο ηχηρή η ήττα που ορισμένοι από τους ηγέτες της επόμενης γενιάς του κόμματος σηματοδοτούσαν την ανάγκη για μια βαθιά αυτοψία των αποτυχιών του κόμματος να σταματήσει το κόκκινο κύμα.

«Δεν είναι μόνο ένας νομός. Αυτή δεν είναι μόνο μια ιστορία. Αυτός δεν είναι απλώς κάποιος που το χρησιμοποιεί για να εξηγήσει τα προηγούμενά του, σωστά; Αυτό είναι αρκετά συστηματικό», δήλωσε ο Δημοκρατικός βουλευτής Μπρένταν Μπόιλ από τη Φιλαδέλφεια. «Πρόκειται για μια σταθερή νίκη των Ρεπουμπλικάνων και η μεγαλύτερη νίκη των Ρεπουμπλικάνων από έναν προεδρικό υποψήφιο από τον Ρόναλντ Ρίγκαν το 1984 στην Πενσυλβάνια. Δεν νομίζω ότι κανένας Δημοκρατικός που θέλει να βελτιώσει αυτήν την κατάσταση θα πρέπει να χρυσώσει το χάπι».

Ακόμη και τα πλεονεκτήματα για τα οποία η ομάδα της Χάρις καυχιόταν εδώ και καιρό – ο επαγγελματισμός της απέναντι στους MAGA ακτιβιστές του Τραμπ και των δισεκατομμυριούχων ανταρτών, αμβλύνθηκαν. 

Τρεις εβδομάδες πριν από την Ημέρα των Εκλογών στην Πενσυλβάνια, την σημαντικότερη από τις swing states, οι Εβραίοι Δημοκρατικοί και οι σύμμαχοί τους συναντήθηκαν κεκλεισμένων των θυρών με αξιωματούχους της Χάρις στο Πίτσμπουργκ, σύμφωνα με τέσσερα άτομα που παρευρέθηκαν ή ενημερώθηκαν για τη συζήτηση. Είπαν ότι η παρένθετη επέμβαση δεν ήταν ικανή, μια καταγγελία που απηχήθηκε και σε άλλες βασικές πολιτείες. Είπαν ότι η ομάδα της Πενσυλβάνια δεν είχε σχέσεις με βασικούς εκλεγμένους αξιωματούχους, ότι αυτό είχε σημασία γιατί σήμαινε ότι οι επικυρωτές δεν χρησιμοποιούνταν αποτελεσματικά για να πείσουν τους ψηφοφόρους να υποστηρίξουν έναν υποψήφιο που ελάχιστα γνώριζαν.

«Δεν υπάρχει πλήθος διαφημίσεων κοινωνικών μέσων ή τηλεοπτικών διαφημίσεων ή συνεντεύξεων podcast ή οτιδήποτε μπορείτε να κάνετε που θα επηρεάσει τους ανθρώπους επειδή οι κάλπες τους ψηφίζονται και δεν μπορούν να επιστρέψουν και να το αλλάξουν», είπε ένας Δημοκρατικός.

Σε όλη την πολιτεία, στη Φιλαδέλφεια, Λατίνοι και Μαύροι Δημοκράτες πραγματοποίησαν παρόμοιες ιδιωτικές συναντήσεις με την ομάδα της Χάρις τις εβδομάδες πριν από την ημέρα των εκλογών, όπου έκαναν πολλές από τις ίδιες καταγγελίες.

Και την Τετάρτη, οι Δημοκρατικοί άρχισαν επίσης να δείχνουν με το δάχτυλο την ομάδα δεδομένων της Χάρις. Ένας στρατηγός των Δημοκρατικών της Πενσυλβάνια, στον οποίο δόθηκε ανωνυμία για να μιλήσει ελεύθερα, είπε ότι η εκστρατεία της Χάρις προέβλεψε υψηλότερη προσέλευση σε βασικές κομητείες όπως το Τσέστερ και το Μοντγκόμερι στα προάστια της Φιλαδέλφειας.

«Μοιάζει με τον Robby Mook 2.0», είπε ο συγκεκριμένος άνθρωπος.

Η διαφορά στις εκστρατείες Χάρις και Τραμπ

Σε μια περιορισμένη κούρσα όπου οι καθημερινές δραστηριότητες των δύο υποψηφίων συχνά επισκίαζαν τους μηχανικούς, η Χάρις έκανε βδομάδες τρέχοντας ακόμα και με, ή ακόμα και μετά τον Τραμπ στην τηλεόραση και τις υπηρεσίες ροής. Πράγματι, ο ελεύθερος και αντιστρατηγικός Τραμπ φαινόταν να κρύβει την πιο ήσυχη και όμως τελικά αποτελεσματική εκστρατεία που έκαναν οι σύμβουλοί του σε διαφημίσεις που έπλητταν της Χάρις για μέρες χωρίς να ανταποκρίνονται έντονα.

Ενώ οι Δημοκρατικοί υπό την ηγεσία του Future Forward PAC ξεκίνησαν άνευ προηγουμένου δαπάνες στα πεδία των μαχών με επίκεντρο την Χάρις ως πολεμιστή της μεσαίας τάξης, ο Τραμπ και οι σύμμαχοί του ξόδεψαν δεκάδες εκατομμύρια σε σημεία που άφησαν ένα πιο σπλαχνικό στίγμα – όπως εκείνα με την υποστήριξη της Χάρις για την παροχή ιατρικής περίθαλψης που σχετίζεται με τη μετάβαση του φύλου που χρηματοδοτείται από τους φορολογούμενους σε κρατούμενους μετανάστες και ομοσπονδιακούς κρατούμενους. Άλλοι κατέλαβαν την απροθυμία της να χωρίσει τον εαυτό της από τον Μπάιντεν.

Δεν ήταν ότι οι Δημοκρατικοί δεν έδωσαν προειδοποιήσεις σχετικά με αυτό που απεικόνισαν ως ολιγαρχικές προθέσεις του Τραμπ, εξήγησε ένας Δημοκρατικός κοντά στην εκστρατεία. Αντίθετα, φοβόντουσαν ότι ήταν ήδη τόσο καλά καθορισμένος που θα έπρεπε να είχε δοθεί περισσότερη εστίαση στον καθορισμό των προτεραιοτήτων της και στο να κάνει συγκεκριμένες εκκλήσεις στους μαύρους και ισπανόφωνους ψηφοφόρους.

Η Χάρις είχε μόλις περισσότερες από 100 ημέρες για να ξεκινήσει την εκστρατεία της – κάτι που θεωρήθηκε από τους Δημοκρατικούς που τη γνωρίζουν καλύτερα ως πλεονέκτημα, απελευθερώνοντάς την από μια ιδεολογικά γεμάτη αμφισβητούμενες προκριματικές εκλογές και την αυστηρότητα μιας παρατεταμένης εκλογικής εκστρατείας.

Και το σχέδιό της ήταν σχετικά απλό. Ακόμη και πριν οι Δημοκρατικοί ωθήσουν τον Μπάιντεν από την κορυφή του εισιτηρίου, η Χάρις είχε θέσει αθόρυβα τις βάσεις για την προεκλογική της εκστρατεία εβδομάδες νωρίτερα, όταν συγκέντρωσε αρκετούς από τους κορυφαίους συμβούλους της και μερικούς στενούς συμμάχους για να αρχίσει να προετοιμάζεται για αυτό που φαντάζονταν ότι θα ήταν η αντιπροεδρική συζήτηση.

Ο Μπάιντεν εκείνη την εποχή εξακολουθούσε να είναι υποψήφιος. Και με τον Τραμπ να έχει ακόμη επιλέξει αντιπρόεδρο,  η Χάρις δεν είχε αντίπαλο για το αντιπροεδρικό ντιμπέιτ. Έτσι άρχισαν να επινοούν χαλαρά μηνύματα που πλαισιώνουν την επιλογή μεταξύ ενός μακροχρόνιου εισαγγελέα στην υπηρεσία των καθημερινών Αμερικανών και του Τραμπ, ενός καταδικασμένου εγκληματία για τον εαυτό του, σύμφωνα με πέντε άτομα που συμμετείχαν στις πρώτες συζητήσεις.

Το σχέδιο που διατύπωσαν ήταν να προσπαθήσουν να επικεντρώσουν σε μεγάλο βαθμό τη συζήτηση για την αντιπροεδρία στον Τραμπ, με την επιλογή του ως απλώς υποστηρικτικό, κάποιον που ο Χάρις θα ζωγράφιζε ως πιστό στον πρώην πρόεδρο και όχι στη χώρα. Έτσι την οραματίστηκαν να θέσει υποψηφιότητα ως το Νο. 2 του Μπάιντεν: να κάνει τις εκλογές δημοψήφισμα για τον Τραμπ και όχι για το αντιδημοφιλές αφεντικό της, που ήταν στα άκρα με τους Δημοκρατικούς.

Αγώνας δρόμου να οργανωθεί η εκστρατεία της

Η Χάρις και η ομάδα της βρίσκονταν κάτω από ένα εξαιρετικά συμπιεσμένο χρονοδιάγραμμα για εκτέλεση. Έπρεπε να τακτοποιήσει το νέο της προσωπικό στο Wilmington και τα κρίσιμα πεδία μάχης και να συγκεντρώσει έναν κεντρικό εσωτερικό κύκλο: διοχετεύστε τον χείμαρρο των δωρεών που άρχισαν να ρέουν στα ταμεία της εκστρατείας, επιλέξτε έναν τρέχοντα σύντροφο,  προετοιμασία για τη συζήτηση με τον Τραμπ,  να εκφωνήσει μια ομιλία αποδοχής στο DNC και στη συνέχεια να εκτελέσει το σχέδιο συζήτησής της. Όλα πήγαν σύμφωνα με το σχέδιο.

Ο πυρήνας του γηπέδου της Χάρις, και από τον οποίο προέρχονταν οι τακτικές της αποφάσεις, ήταν η ιδέα ότι αντιπροσώπευε την ασφαλέστερη επιλογή.

Μετά την ολοκλήρωση της αρχικής αγαλλίασης μεταξύ των Δημοκρατικών, η Χάρις άρχισε να αντιμετωπίζει ερωτήσεις από τα μέσα ενημέρωσης – και κριτική από τον Τραμπ και την εκστρατεία του – για το ότι δεν παρευρέθηκε σε συνεντεύξεις με μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία. Η Χάρις χρειάστηκε περισσότερο από έναν μήνα πριν καθίσει για την πρώτη της εκτεταμένη συνέντευξη και στη συνέχεια πήγε μόνο σε μερικές επιλεγμένες εκπομπές και φιλικά μέσα ενημέρωσης.

Η Χάρις επέλεξε να μην δώσει εκτενή εξήγηση, ή μερικές φορές καμία λογική, για το χάσμα μεταξύ πολλών από τις προηγούμενες πολιτικές της θέσεις για τα πάντα. Ηγήθηκε με μια προσέγγιση «οι αρχές μου δεν έχουν αλλάξει», η οποία θα έπρεπε να χρησιμεύσει ως αιχμή.

Οι περισσότεροι γύρω της υποστήριξαν τη στρατηγική απόφαση, θεωρώντας ότι «λιγότερο είναι περισσότερο» και υποστηρίζοντας ότι το να δώσει μακροσκελείς εξηγήσεις θα την έθετε σε νέες ερωτήσεις από τα μέσα ενημέρωσης και θα παρείχε νέα τροφή στον Τραμπ και τους Ρεπουμπλικάνους να εξαπολύσουν ανελέητες επιθέσεις. Ωστόσο, έχασε την ευκαιρία να δώσει ακόμη και την παραμικρή μυρωδιά που κατάλαβε ότι οι άνθρωποι μπορεί να έχουν ακόμα ερωτήσεις σχετικά με το πώς θα μπορούσε να παρασύρει τόσο μακριά από θέμα σε τεύχος.

Και άλλοι υπολογισμοί που έκανε η Χάρις, τουλάχιστον εσωτερικά, φάνηκαν ακόμη πιο ριψοκίνδυνοι – ιδίως η άρνηση να χωρίσει από τον Μπάιντεν, ακόμη και αφού ο πρόεδρος της πρόσφερε δημόσια την άδειά του να το κάνει. Οι βοηθοί της Χάρις κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας τόνισαν ότι αυτή ήταν μια γραμμή που δεν ήθελε να περάσει, λέγοντας ότι κάτι τέτοιο θα υπονόμευε μια σειρά από δημόσιες δηλώσεις που είχε κάνει για τον πρόεδρο και θα δημιουργούσε τρύπες στο δικό της αρχείο επιτευγμάτων στον Λευκό Οίκο.

Επίσης η Χάρις θα εκφωνήσει ομιλία παραδεχόμενη την ήττα της στις προεδρικές εκλογές από τον αντίπαλό της Ντόναλντ Τραμπ στις 18:00 σήμερα το απόγευμα τοπική ώρα (01:00 ξημερώματα Πέμπτης ώρα Ελλάδας), δήλωσαν δύο πηγές στο Reuters.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν σχεδιάζει επίσης να τηλεφωνήσει στον Τραμπ και θα κάνει δηλώσεις σχετικά με τα αποτελέσματα των εκλογών, ανέφερε επιπλέον το NBC News, επικαλούμενο έναν αξιωματούχο του Λευκού Οίκου.

Πληροφορίες λένε πως οι επικεφαλής της ομάδας της Χάρις, επεξεργάζονται τον τρόπο με τον οποίο θα κινηθεί μετά την οριστικοποίηση της ήττας της, από τη στιγμή που ο Τραμπ πήρε επίσημα το Ουισκόνσιν – και σε αυτό το πλαίσιο, τρεις συνεργάτες της, που επικαλείται το NBC News, αναφέρουν πως η Χάρις αναμένεται αργότερα σήμερα να μιλήσει στους υποστηρικτές της από το Πανεπιστήμιο Howard.

Πληροφορίες που μεταδίδουν αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, αναφέρουν ότι η Χάρις θα μιλήσει πρώτα με τον Τζο Μπάιντεν μέσα στην ημέρα και ακολούθως θα επικοινωνήσει με τον νικητή των εκλογών.

Σε κάθε περίπτωση, αναλυτές εκτιμούν πως υπάρχουν διάφορα σενάρια: είτε οι Δημοκρατικοί της Χάρις κάνουν «απρέπεια επιπέδου Τραμπ» του 2020 και δεν αποδέχονται το αποτέλεσμα ή απλώς επιδιώκουν να κερδίσουν χρόνο ώστε να διαχειριστούν την ήττα τους, που μοιάζει στρατηγική.

Το Howard έχει μεγάλη σημασία για την Κάμαλα Χάρις, καθώς πρόκειται για το πανεπιστήμιο απ’ όπου αποφοίτησε το 1986, με πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες και την οικονομία. Το Howard ανήκει στην ομάδα των Historically Black Colleges and Universities (HBCU), δηλαδή των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στις ΗΠΑ, που ιδρύθηκαν το 1964 με στόχο να παρέχουν ανώτατη εκπαίδευση κυρίως σε Αφροαμερικανούς φοιτητές, την εποχή που η πρόσβαση στα υπόλοιπα πανεπιστήμια της χώρας ήταν περιορισμένη λόγω φυλετικών διακρίσεων.

Για το Howard, λοιπόν, και την κοινότητα των HBCU ευρύτερα, θα ήταν μεγάλη τιμή να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ μία απόφοιτός του. Γι’ αυτό και από νωρίς το απόγευμα της Τρίτης (5/11) εκατοντάδες κόσμου είχαν συγκεντρωθεί για να παρακολουθήσουν τα αποτελέσματα. Υποστηρικτές της Χάρις είχαν σχηματίσει ουρές ενώ ανάμεσά τους βρισκόταν και ο πρόεδρος του φοιτητικού συλλόγου του Howard, Τζέι Τζόουν

Σημειώνεται ότι η Χάρις ξεκίνησε την πρώτη της “εκλογική” καμπάνια στην πανεπιστημιούπολη του Howards, όταν έβαλε υποψηφιότητα ως εκπρόσωπος της πρωτοετούς τάξης και επέστρεψε το 2019 για να ανακοινώσει την υποψηφιότητα της για αντιπρόεδρος στις εκλογές του 2020. Το Howard αποτέλεσε επίσης τον τόπο προετοιμασίας της για το debate ενάντια στον Ντόναλντ Τραμπ τον Αύγουστο.

“Έχουμε ακόμα ψήφους να μετρήσουμε”
Η επικεφαλής της καμπάνιας της Κάμαλα Χάρις, Τζεν Ο’Μάλεϊ Ντίλον, με email στο προσωπικό της καμπάνιας, αργά το βράδυ της Τρίτης, εξέφρασε την αισιοδοξία της ότι η Αντιπρόεδρος Χάρις εξακολουθεί να έχει ελπίδες για νίκη, σύμφωνα με το CNN.

Παρά το γεγονός ότι το email δεν απέκλειε κανένα σενάριο, η Ντίλον εστίασε στη “Γαλάζια Ζώνη” των πολιτειών Μίσιγκαν, Ουισκόνσιν και Πενσυλβάνια – τις οποίες η καμπάνια της είχε ανέκαθεν αξιολογήσει ως τον πιο πιθανό δρόμο για νίκη.

“Η οριακή μάχη είναι ακριβώς αυτό για το οποίο προετοιμαστήκαμε”, ανέφερε. «Γνωρίζαμε από την αρχή ότι ο πιο ξεκάθαρος δρόμος για τους 270 εκλέκτορες, περνά από τις πολιτείες της Γαλάζιας Ζώνης. Και είμαστε ευχαριστημένοι με όσα βλέπουμε».

Πηγή: news247.gr

“Νομίζω ότι κερδίζουμε αυτές τις εκλογές, θα κερδίσουμε εδώ στο Μίσιγκαν. Και ξέρετε, την επόμενη μέρα θα ήθελα να μπορώ να την κοιτάξω και να της πω “αγάπη μου είσαι η πρόεδρος των ΗΠΑ“, είπε ο Έμχοφ.