Μεταξύ άλλων επισημαίνεται: “Ο Ανδρέας Δρυμιώτης στο άρθρο του απέδωσε στην κ. Μυρσίνη Λοΐζου μια δήλωση που η ίδια ποτέ δεν είχε κάνει και η «Κ» συναισθανόμενη την ψυχική της ταλαιπωρία απολογείται για το ατυχές δημοσίευμα”….

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ:

«Το άρθρο του Ανδρέα Δρυμιώτη με τίτλο «Θεέ μου από τι γλιτώσαμε» της 26ης Οκτωβρίου 2025 προκάλεσε τη δικαιολογημένη αντίδραση της κ. Μυρσίνης Λοΐζου, η οποία στις 5.11.2025 μας απέστειλε εξώδικη δήλωση.

Ανταποκρινόμενοι σ’ αυτήν, δηλώνουμε ότι, πέραν της τοποθέτησης του Ανδρέα Δρυμιώτη, με την οποία σε μεταγενέστερο άρθρο του την 31.10.2025 αναγνώρισε το λάθος για τις εσφαλμένες πληροφορίες του, ανακαλέσαμε και προχωρήσαμε στη διαγραφή του συγκεκριμένου δημοσιεύματος από το kathimerini.gr.

Ο Ανδρέας Δρυμιώτης στο άρθρο του απέδωσε στην κ. Μυρσίνη Λοΐζου μια δήλωση που η ίδια ποτέ δεν είχε κάνει και η «Κ» συναισθανόμενη την ψυχική της ταλαιπωρία απολογείται για το ατυχές δημοσίευμα, που ήδη έχει ανακληθεί και θεωρούμε ότι με τη δήλωσή μας αυτή αποκαθίσταται η τιμή και η υπόληψη κ. Λοΐζου, με την οποία δεν έχουμε λόγο να βρισκόμαστε σε αντιπαράθεση».

Το επίμαχο άρθρο Δρυμιώτη….

Με άρθρο του στην «Καθημερινή», το οποίο είχε τον τίτλο «Θεέ μου, από ποιους γλιτώσαμε!», ο Ανδρέας Δρυμιώτης επιτέθηκε στην κόρη του Μάνου Λοΐζου, Μυρσίνη.

Έγραφε:

«”Θέλω να βλέπω δεξιούς και φιλελέδες να καίγονται με αργό και βασανιστικό θάνατο, να μου ζητήσει συγγνώμη ο σιχαμένος Παπαδήμος που δεν ψόφησε από την μπόμπα των συντρόφων και να πάω με την Μποφίλιου για μουσκεμένα ψαλίδια στα βουνά και να καίμε ελληνικές σημαίες με 10 Αφγανοπακιστανούς ερωτικούς σκλάβους των οποίων τα δικαιώματα ως ηθικά ανώτερες Αριστερές θα προστατεύσουμε…” – Μυρσίνη Λοΐζου.

Προς πληροφορία σας, η Μυρσίνη Λοΐζου ήταν υποψήφια ευρωβουλευτής το 2024 με τον Σύριζα.

Ευτυχώς δεν εξελέγη ώστε να γίνουμε ρεζίλι και στην Ευρώπη με τις προοδευτικές και σεξουαλικές απόψεις της.

Αλήθεια, πόσο μίσος αποπνέουν αυτές οι 59 λέξεις. Ειδικά η αναφορά και το ρήμα που χρησιμοποιεί για τον Λουκά Παπαδήμο δείχνει το επίπεδο του “ηθικού πλεονεκτήματος” της Αριστεράς.

Αυτά σαν εισαγωγή για το μίσος και πώς το εκδηλώνουν οι αριστεροί».

… και η αντίδραση της Μυρσίνης Λοΐζου

Η Μυρσίνη Λοΐζου, όπως είναι φυσικό αντέδρασε και μέσω Facebook διέψευσε τις δηλώσεις που της αποδίδονται, ενώ έκανε λόγο για «κατάντια» της Καθημερινής, ζητώντας παράλληλα την απομάκρυνση Δρυμιώτη καθώς και την αποκατάσταση της αλήθειας από την εφημερίδα.

«Ενώ η Ελλάδα επιχειρεί να εμποδίσει την πώληση των Meteor στην Τουρκία, πατάει το γκάζι στις ΗΠΑ», αναφέρει η Hurriyet, προσθέτοντας ότι «αναζητώντας τρόπους να έρθει πιο κοντά στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, η Ελλάδα κατέληξε σε συμφωνία με την Barbour, Griffith & Rogers (BGR), μια από τις ισχυρές εταιρείες λόμπι και επικοινωνιών στις ΗΠΑ.

«Μετά τον πρωθυπουργό της Ελλάδας που ζήτησε τη μη πώληση όπλων στην Τουρκία, η τελευταία αντίδραση της Αθήνας ήρθε από τον Νίκο Δένδια. Στοχοποίησε την Τουρκία με ανυπόστατες κατηγορίες και απευθύνθηκε στην κυβέρνηση Τραμπ πως πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεργαστεί με την Τουρκία ή την Ελλάδα. Ο υπουργός της Ελλάδας Νίκος Δένδιας κάλεσε τις ΗΠΑ να αποφασίσουν με ποιον θα συνεργαστούν: με την Ελλάδα ή την Τουρκία. Ο Δένδιας στην εκδήλωση που συμμετείχε στις ΗΠΑ, έκανε προβοκατόρικες δηλώσεις», ανέφερε το τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο.

Συνεχίζοντας, το Haber Global σημειώνει ότι η Αθήνα συνεχίζει να επισείει την απειλή της επέκτασης των χωρικών υδάτων και προσπαθεί να εμποδίσει την Τουρκία να κάνει έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο.

«O Δένδιας δηλώνει πως η Ελλάδα δεν έχει διεκδικήσεις απέναντι στην Τουρκία. Όμως η Ελλάδα στρατιωτικοποιεί και χτίζει στρατιωτικές βάσεις τα νησιά στα οποία της παραχωρήθηκαν υπό τον όρο της αποστρατιωτικοποίησης. Επίσης, διατηρεί πάνω στο τραπέζι την απειλή της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια στο Αιγαίο και επιχειρεί να εμποδίσει με κάθε τρόπο την Τουρκία να κάνει έρευνες και γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο».

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Καθημερινής στο οποίο όπως αναφέρεται βασίζεται σε έγγραφα που έχει στην κατοχή προκύπτει ότι τα τελευταία πειράματα έγιναν στο Γενικό Χημείο του Κράτους στις 16 και 19 Δεκεμβρίου 2024.

• Πληροφορίες, που βέβαια μένει να επιβεβαιωθούν προσεχώς, αναφέρουν ότι και οι ερευνητές του ΕΜΠ καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η πυρκαγιά δεν προκλήθηκε από την ανάφλεξη των ελαίων σιλικόνης που περιέχουν οι μηχανές των τρένων, δίχως πάντως να μπορούν να προσδιορίσουν τα αίτια της έκρηξης.

Η συγκεκριμένη έρευνα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς τουλάχιστον πέντε από τους νεκρούς του δυστυχήματος έχασαν τη ζωή τους όχι από τη σύγκρουση αλλά από τη φωτιά.

Σε εξέλιξη βρίσκεται, εν τω μεταξύ, η έρευνα στους σκληρούς δίσκους των καμερών ασφαλείας που λειτουργούν στον εμπορευματικό σταθμό της Θεσσαλονίκης. Η έρευνα ζητήθηκε προκειμένου να ελεγχθεί εάν στα βαγόνια της εμπορικής αμαξοστοιχίας φορτώθηκε παράνομο εμπόρευμα. Καθώς ωστόσο έχουν παρέλθει 20 μήνες από το δυστύχημα, εκτιμάται πως η ανάκτηση των βίντεο από τους σκληρούς δίσκους είναι αδύνατη.

Παράλληλα, αίτημα για αναβάθμιση του κατηγορητηρίου για δύο πρώην στελέχη της Hellenic Train έχουν καταθέσει οι νομικοί εκπρόσωποι οκτώ συγγενών θυμάτων.

• Παράλληλα στο ίδιο ρεπορτάζ αναφέρονται τα σημαντικά ευρήματα στο πολυσέλιδο πόρισμα του Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης Αεροπορικών και Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων (ΕΟΔΑΣΑΑΜ) για το δυστύχημα των Τεμπών.

Τα συμπεράσματα της έρευνας αναμένεται να παρουσιαστούν στις 28 Φεβρουαρίου, με τις πληροφορίες να θέλουν τον οργανισμό να προχωράει σε σοβαρές συστάσεις ασφαλείας προς τον ΟΣΕ, την Hellenic Train, τη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων και το υπουργείο Μεταφορών. Ηδη από χθες, μάλιστα, άρχισαν να καλούνται στα γραφεία του οργανισμού εκπρόσωποι των φορέων που έχουν ανάμειξη στο δυστύχημα, προκειμένου να παράσχουν εξηγήσεις αφού λάβουν γνώση προσχεδίου του τελικού πορίσματος. Η διαδικασία θα συνεχιστεί καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας.

Στο τελικό πόρισμα, πάντως, δεν έχουν ακόμη ενσωματωθεί τα ευρήματα της έρευνας που αφορά τα αίτια της έκρηξης και της πυρκαγιάς που ακολούθησε τη σύγκρουση των δύο τρένων. Οι ερευνητές του ΕΟΔΑΣΑΑΜ περιμένουν την έκθεση του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου για το συγκεκριμένο θέμα, όπως και το πόρισμα εργαστηρίου στη Γάνδη.

Η συμφωνία των Πρεσπών έλυσε έναν γόρδιο δεσμό με θάρρος. Δυστυχώς, «η νεοελληνική ανοησία» όχι μόνο δεν επέτρεψε την πλήρη αξιοποίησή της, αλλά διευκόλυνε την υπονόμευσή της από τη βορειομακεδονική σοβινιστική Δεξιά. Η συμφωνία είναι στη γραμμή και στα πλαίσια της μεταπολεμικής γαλλογερμανικής ειρήνευσης, φιλίας και κατανόησης. Είναι ένα έξοχο παράδειγμα του πώς οι λαοί της περιοχής μπορούν να οικοδομήσουν το μέλλον τους εν ειρήνη και με αισιοδοξία, μακριά από παρεμβάσεις τρίτων. Και αυτό, σε μια εποχή που η περιοχή σαρώνεται από πολέμους και προθέσεις ένοπλων συγκρούσεων.

Η συμφωνία των Πρεσπών έχει μέγιστη γεωπολιτική σημασία. Συμβάλλει στη σταθερότητα σε μια ταραγμένη περιοχή και στην υπέρβαση «της φυλακής της ιστορίας». Παρέχει ασφάλεια τόσο στην Ελλάδα και στην ευρύτερη περιοχή, όσο και στην ίδια τη «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας». Η τελευταία ζει υπό τη δαμόκλειο σπάθη εκείνων των επιθετικών κύκλων που προσβλέπουν στη «Μεγάλη Αλβανία» και στη «Μεγάλη Βουλγαρία», δηλαδή στον διαμελισμό της Βόρειας Μακεδονίας. Αντίθετα, για την Ελλάδα είναι ύψιστο συμφέρον η σταθερότητα αυτής της χώρας.

Η συμφωνία των Πρεσπών χτύπησε πλευρές του αλυτρωτισμού στη ρίζα του. Η φίλη Βόρεια Μακεδονία αναγνώρισε ότι η ιστορία των Σλαβομακεδόνων ξεκινά μόλις στον 7ο μ.Χ. αιώνα και παραδέχτηκε ότι δεν έχει καμιά σχέση με τη Μακεδονία του Μεγάλου Αλεξάνδρου (άρθρο επτά της συμφωνίας). Ανάλογα, ότι η γλώσσα τους δεν έχει καμιά σχέση με την αρχαία Μακεδονία, αλλά είναι μια γλώσσα, ως λέει η συμφωνία, «νότια σλαβική», δηλαδή χίλια χρόνια νεότερη του Μακεδονικού Βασιλείου. Η συμφωνία, επιπλέον, προέβλεψε τη συγκρότηση επιτροπής για την απαλοιφή κάθε αλυτρωτικής αναφοράς από τα σχολικά βιβλία, ιδιαίτερα της Ιστορίας και της Γεωγραφίας. Η επιτροπή ολοκλήρωσε με μεγάλη επιτυχία το έργο της πριν από τις εκλογές του 2019 και έμειναν να πέσουν οι υπογραφές από τη νέα κυβέρνηση της Ν.Δ. Αντί να κλείσει η Ν.Δ. θετικά το θέμα, διέλυσε την επιτροπή, έβγαλε τους ειδικούς από αυτήν, και πριν απ’ όλα τον ακομμάτιστο πρόεδρό της, τον αείμνηστο Σπύρο Σφέτα, μέγιστο βαλκανιολόγο και γνώστη της σλαβομακεδονικής, ο οποίος πέθανε με αυτόν τον καημό, και έβαλε στην επιτροπή «δικούς της» που έχουν το μειονέκτημα ότι δεν ομιλούν σλαβομακεδονικά. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι μετά από πέντε χρόνια δεν έχει γίνει τίποτα.

Η συμφωνία των Πρεσπών δεν έλυσε μόνο τα προβλήματα που κληρονομήθηκαν από το παρελθόν, αλλά για πρώτη φορά διαμόρφωσε και έθεσε μια θετική ατζέντα συνεργασίας και ανάπτυξης των σχέσεων ανάμεσα στα δύο κράτη και τις κοινωνίες τους. Συνεργασία σε όλους τους τομείς, όπως στην οικονομία, στον πολιτισμό, στην έρευνα, καθώς και όλων των ειδών φορέων, όπως σωματείων, συνδικάτων, πανεπιστημίων, δημόσιων θεσμών. Και αντί η κυβέρνηση να ωθήσει σε μια τέτοια κατεύθυνση τις διμερείς σχέσεις ώστε να αποκτήσουμε έναν σταθερό φίλο και σύμμαχο με θετικές επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή, υπονόμευσε την υλοποίηση όλου αυτού του πλέγματος θετικών προοπτικών. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έκανε τις προβλεπόμενες διακυβερνητικές, αλλά ο κ. Μητσοτάκης δεν πάτησε καν το πόδι του στα Σκόπια. Και «απορώ», η σημερινή κυβέρνηση δεν αναρωτήθηκε μια φορά για το τι θα επακολουθήσει αν ακυρωθεί στην πράξη, με όσα και η ίδια κάνει, ή αποδιοργανωθεί η συμφωνία; Και μια και είμαι στις απορίες μου, μπορεί κάποιος να μου πει γιατί θα κάνει κακό στην Ελλάδα να ελέγχει τον εναέριο χώρο της Βόρειας Μακεδονίας; Είναι «προδοσία» να έρθουν στη Βουλή αυτά τα πρωτόκολλα που το προβλέπουν, ενώ αν αναλάβει την άμυνα πάνω από τα βόρεια σύνορά μας η Τουρκία θα είναι το απόγειο του «πατριωτισμού» ως ανοήτως κάποιοι διατείνονται; Και παρακάτω, τι θα πάθαινε η Ελλάδα αν εκπαίδευε τους Βορειομακεδόνες ιερείς, δικαστές, διπλωμάτες και περισσότερους από ό,τι σήμερα στρατιωτικούς; Σε τι θα ζημιωνόταν η Ελλάδα και ως εκ τούτου η κυβέρνηση αρνείται επί πέντε χρόνια να φέρει τα προβλεπόμενα για αυτά πρωτόκολλα-μνημόνια προς ψήφιση στη Βουλή και γιατί κάποιοι μη γνωρίζοντες καν το περιεχόμενό τους το θεωρούν ένα διαπραγματευτικό χαρτί σε βάρος της άλλης πλευράς;

Η συμφωνία των Πρεσπών έθεσε στο κέντρο της προσοχής της τους πολίτες των δύο χωρών, τα δικαιώματά τους, τη διευκόλυνση της συνεργασίας των ιδίων και των κοινωνικών τους οργανώσεων, την ανάπτυξη της Δημοκρατίας στην περιοχή και τη στήριξη των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στη φίλη χώρα. Εδωσε τη μέγιστη δυνατή υποστήριξη για τον ευρωπαϊκό δρόμο της Βόρειας Μακεδονίας. Η Ελλάδα ήθελε και θέλει τα Δυτικά Βαλκάνια μακριά από παλιές διαφορές και πρόσφατες συγκρούσεις.

ΥΓ. 1: ∆εν είναι σοβαρή εκείνη η κυβέρνηση της οποίας ο επικεφαλής την ώρα που παραβιάζεται η συμφωνία των Πρεσπών νιώθει την ανάγκη να πει ότι και αυτός διαφωνεί με τη συμφωνία, ή όταν υποστηρίζει λανθασμένα ότι η συμφωνία «έδωσε στους γείτονες έθνος και εθνότητα», όταν καμιά διεθνής συμφωνία δεν εμπεριέχει κάτι τέτοιο, ούτε ασφαλώς η συμφωνία των Πρεσπών, αφού μια τέτοια έννοια δεν προβλέπεται καν από το Διεθνές Δίκαιο. Πολύ φοβούμαι ότι όπως κάποιοι ανοήτως έλεγαν δημοσίως ότι έβαλαν στο Βουκουρέστι βέτο, που δεν έβαλαν, αλλά έδωσαν τη δυνατότητα στην τότε ΠΓΔΜ να καταφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και να καταδικάσει τη χώρα μας, έτσι και σήμερα κάποιοι άλλοι δηλώνουν ανοήτως ότι η συμφωνία έδωσε πράγματα που δεν έδωσε, χωρίς να κατανοούν τον πραγματικό κίνδυνο, να αξιοποιηθούν αυτές οι δηλώσεις τους και πάλι σε βάρος της χώρας.

ΥΓ. 2: Το «θολωμένο» ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι η συμφωνία των Πρεσπών ήταν «θολή» και ως εκ τούτου μπόρεσε η νέα ηγεσία της Βόρειας Μακεδονίας να «την αμφισβητήσει». Δεν αντιλαμβάνεται η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ότι η νέα κυβέρνηση στα Σκόπια θα αντιμετωπίσει τις διεθνείς κριτικές για παραβίαση διεθνούς συμφωνίας επικαλούμενη τέτοιες και άλλες ανάλογες δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών; Διότι είτε η συμφωνία είναι ορθή και κακώς παραβιάζεται, ή δεν παραβιάζεται διότι είναι θολή και δεν τη «θέλουμε». Ορισμένοι του ΠΑΣΟΚ, όπως και η Ν.Δ., πράττουν και ομιλούν ως να μην αντιλαμβάνονται ότι με αυτά που λένε αφοπλίζουν διεθνώς την Ελλάδα.

• Ο κ. Νίκος Κοτζιάς είναι πρώην υπουργός Εξωτερικών.

Το γεγονός ότι αντέδρασαν πολλοί βουλευτές και κορυφαίοι υπουργοί της Ν.Δ έπαιξε ρόλο. Καταλύτης, ωστόσο, ήταν η δημόσια τοποθέτηση (με γραπτή ανακοίνωση) του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, που “ξύπνησε” την υπερδεξιά πτέρυγα του κυβερνώντος κόμματος, ακόμα και κάποιους “κρυφοβασιλικούς”.

Κι ενώ όλοι παραπάνω κάνουν λόγο για τον συνταγματικό μονάρχη που πρέπει να κηδευτεί με τιμές αρχηγού κράτους, ή για την μεγάλη αγάπη του στην πατρίδα και την προσήλωσή του στο Πολίτευμα, μετά το δημοψήφισμα του 1974, η ‘Καθημερινή”, μόλις πριν δύο χρόνια είχε αποκαλύψει σημαντικές ιστορικές αναφορές του ίδιου του Κωνσταντίνου Καραμανλή που υπάρχουν στα αρχεία και βρίσκονται στο Ίδρυμα Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Ο ιδρυτής της Ν.Δ, στον οποίο, ομνύουν αυτές τις μέρες, υπενθυμίζοντας το δημοψήφισμα του ’74, τα κυβερνητικά στελέχη, αποκαλύπτεται -με διηγήσεις και σημειώματα του ιδίου- πως παρολίγο να υπάρξει θύμα πραξικοπήματος ανατροπής -ακόμα και δολοφονίας του- από τον Κωνσταντίνο Γλύξμπουργκ, το οποίο οργάνωσε (ευτυχώς αποτυχημένα) ο υπασπιτής του Μ. Αρναούτης, το 1975! Ένα χρόνο μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Το libre παραθέτει το δημοσίευμα της “Καθημερινής” και τα στοιχεία από τα Αρχεία Καραμανλή:

Μία εκπληκτική ιστορία με πρωταγωνιστές τον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο, τον πιστό του υπασπιστή συνταγματάρχη Μιχαήλ Αρναούτη και τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες βρίσκεται στα αρχεία του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Πρόκειται για σχέδιο δολοφονίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή και ανατροπής του δημοκρατικού πολιτεύματος μέσα από ένα στρατιωτικό πραξικόπημα.

Οταν εκδόθηκαν τα 12τομα «Αρχεία Καραμανλή» το 1997 συμπεριελήφθη η πληροφορία ότι ο Καραμανλής ενημερώθηκε το 1975 για σχεδιαζόμενο βασιλικό πραξικόπημα εναντίον του από τον διοικητή του στόλου αντιναύαρχο Σπύρο Κονοφάο. Δύο χρόνια αργότερα, το 1999, εκδόθηκε το βιβλίο του Λεωνίδα Παπάγου «Σημειώσεις 1967-1977». Ο πρέσβης και υιός του Αλέξανδρου Παπάγου, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον βασιλιά Κωνσταντίνο, σημείωνε ότι ο Αρναούτης σχεδίαζε πραξικόπημα κατά του Καραμανλή το 1975 και στη συνωμοσία αυτή είχε επιχειρήσει ανεπιτυχώς να μυήσει τον ναύαρχο Ι. Βασιλειάδη. Ο Βασιλειάδης, που δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή, όπως άλλωστε και ο Παπάγος, είχε επιβεβαιώσει αυτή την πληροφορία το 1999, αμέσως μετά την έκδοση του βιβλίου του Παπάγου. 

Σήμερα η «Κ» αποκαλύπτει ότι η συνωμοσία δεν ήταν στιγμιαία, αλλά διατηρούνταν ενεργή επί δυόμισι χρόνια και ότι κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών συζητήθηκε ακόμα και το ενδεχόμενο δολοφονίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή καθώς και άλλων πολιτικών. Είναι μία σκοτεινή υπόθεση η οποία ξεκινάει το φθινόπωρο του 1975 και συνεχίστηκε έως τις αρχές του 1978. Συγκλονιστική όμως είναι και η αποκάλυψη πως οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες είχαν εγκαταστήσει σύστημα καταγραφής των συνομιλιών του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου στο Λονδίνο. Ετσι, τον κατέγραψαν σε μαγνητοταινίες όταν συναντήθηκε με απεσταλμένους αξιωματικών οι οποίοι συνωμοτούσαν στην Αθήνα και έδωσαν όλες τις πληροφορίες –αλλά όχι τις μαγνητοταινίες– στον Καραμανλή. Την όλη υπόθεση χειρίστηκε ο διπλωμάτης Πέτρος Μολυβιάτης, εξ απορρήτων από τότε του Ελληνα πρωθυπουργού και διευθυντής του πολιτικού γραφείου.

Οι πληροφορίες του Ράλλη

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ενημερώθηκε για πρώτη φορά για τις κινήσεις του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου προκειμένου να τον ανατρέψει από τον υπουργό του Γεώργιο Ράλλη στις αρχές Οκτωβρίου του 1975. Ο αξιωματικός του Ναυτικού Βασιλειάδης τον πληροφόρησε πως τον πλησίασε ο στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου, Αρναούτης, για να του πει ότι «οργανώνεται κίνημα στον Στρατό για την ανατροπή του Καραμανλή και την επαναφορά του τέως Βασιλέως». Ο Αρναούτης διαβεβαίωσε τον Βασιλειάδη ότι ο Κωνσταντίνος «έχει ήδη εξασφαλίσει την παρέμβαση του Σάχη για να συγκρατήσει την Τουρκία» και ότι, επίσης, «ο Σάχης θα τον ενισχύσει οικονομικά». Οπως έγραψε ο ίδιος ο Καραμανλής σε σημείωμα που συμπεριέλαβε στο αρχείο του, έπειτα από λίγες ημέρες ένας άλλος υπουργός του, ο Ευάγγελος Αβέρωφ πληροφορήθηκε μέσω του στρατηγού Ντάβου που ήταν ήδη αρχηγός του ΓΕΣ, ότι ο Αρναούτης είχε πλησιάσει και έναν στρατηγό για να τον μυήσει. Η ροή των πληροφοριών συνεχίστηκε με τον αρχηγό του Στόλου Σπύρο Κονοφάο να ενημερώνει τον Καραμανλή για παρόμοιες κινήσεις του υπασπιστή του Κωνσταντίνου. [1]

Η αναφορά τού αρχηγού Στόλου

Σχετική αναφορά δόθηκε στον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή από τον διοικητή του Στόλου, αντιναύαρχο Σπύρο Κονοφάο, ο οποίος ήταν από τις ηγετικές μορφές του αντιδικτατορικού κινήματος του Ναυτικού το 1973. Τον Κονοφάο ενημέρωσε ο αρχιμηχανικός του Στόλου, πλοίαρχος Παναγιωταρέας, ότι τον πλησίασε ο Αρναούτης τον Οκτώβριο του 1975. Ισχυρίσθηκε ότι η Ελλάδα είχε απομονωθεί από τη Δύση και πως η κυβέρνηση Καραμανλή έδειχνε «ανοχή εις τον διασυρμόν των Ενόπλων Δυνάμεων». Οι εξελίξεις αυτές «οδήγησαν σημαντικόν αριθμόν Αξιωματικών του Στρατού Ξηράς, υπηρετούντων κυρίως εις Ανατολικήν Μακεδονίαν και Θράκην, εις την απόφασιν όπως επέμβουν προκειμένου να διασώσουν την χώραν εκ της επαπειλούμενης καταστροφής», τόνισε ο Αρναούτης και πρόσθεσε πως «προς την ανάγκην τοιαύτης επεμβάσεως τάσσεται και ο τέως Βασιλεύς». 

Ο Αρναούτης ξεκαθάριζε επίσης πως «η επέμβασις αυτή θα πραγματοποιηθή ανεξαρτήτως της συμμετοχής εις ταύτην του Ναυτικού και της Αεροπορίας, οιαδήποτε δε αντίδρασις θα αντιμετωπισθή διά των όπλων». Ο έμπιστος άνθρωπος του Κωνσταντίνου προέβλεψε ότι το πραξικόπημα θα εκδηλωνόταν τον Φεβρουάριο του 1976 και ότι «θα είχε προηγηθεί η πολιτική ή φυσική εξουδετέρωσις του Προέδρου της Κυβερνήσεως ή η σύναψις ατιμωτικής συμφωνίας διά την Κύπρον». Εκανε λόγο δηλαδή ακόμη και για δολοφονία του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το σχέδιο προέβλεπε ότι θα διεξαγόταν δημοψήφισμα, προφανώς για την επαναφορά της μοναρχίας, εντός 15-30 ημερών και βουλευτικές εκλογές εντός περίπου οκτώ μηνών.

Ο Παναγιωταρέας και δύο ακόμη αξιωματικοί που παρευρέθηκαν στη συνάντηση με τον Αρναούτη διατύπωσαν αμφιβολίες για το αν ο τέως βασιλιάς συμφωνούσε με τα σχέδια του υπασπιστή του. Κατόπιν αυτού ο Κονοφάος έδωσε άδεια στον Παναγιωταρέα να πάει στο Λονδίνο και να συναντηθεί με τον Κωνσταντίνο, τη Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 1975. Στη συνάντηση αυτή, έγραφε ο Κονοφάος στο απόρρητο σημείωμά του προς τον Καραμανλή, «ο τέως Βασιλεύς επιβεβαίωσε βασικώς τα λεχθέντα υπό του Συνταγματάρχου ε.α. Αρναούτη». Υπήρχαν κάποιες διαφωνίες αλλά ήταν ελάσσονος σημασίας. Ο τέως βασιλιάς ανέθεσε στον Παναγιωταρέα να ενημερώσει τον Κονοφάο και να γνωστοποιήσει τις αντιδράσεις του στον Αρναούτη όταν αυτός θα πήγαινε πάλι στην Αθήνα. 

Ο Αρναούτης δεν έφτασε όμως ποτέ στην Αθήνα με το πρόσχημα ότι παρακολουθείται και οργάνωσε νέα συνάντηση του Παναγιωταρέα με τον βασιλιά στο Λονδίνο, στις 16 Νοεμβρίου 1975. Εκεί του ξεκαθάρισε ότι ο αρχηγός του Στόλου δεν συζητάει καν τη συμμετοχή σε πραξικόπημα και ότι ο Στόλος θα αντιστεκόταν με κάθε μέσο σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ο Κωνσταντίνος απάντησε πως επειδή και η Αεροπορία διαφωνούσε «ο ίδιος ουδεμία περαιτέρω ανάμειξιν θα είχε» και ισχυρίσθηκε ότι τον «επεσκέφθη εκπρόσωπος της Αμερικανικής κυβερνήσεως, ο οποίος τόνισεν ότι κατά πληροφορίας του ο Στρατός προτίθεται να ανατρέψει την Ελληνικήν κυβέρνησιν, διεδήλωσε την εμπιστοσύνην με την οποία τον περιβάλλει η Αμερικανική κυβέρνησις και συνέστησεν όπως ηγηθή των Ενόπλων Δυνάμεων ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι οι οποίοι διαγράφονται». [2]

Το σημείωμα Παναγιωταρέα

Στο ενημερωτικό σημείωμα που συνέταξε ο Παναγιωταρέας μετά τη συνάντηση με τον βασιλιά στο σπίτι του στο Λονδίνο, ανέφερε ακόμη ότι ο Κωνσταντίνος του είπε πως «συναντήθη με τον Βρετανό πρωθυπουργόν, ο οποίος του είπε ότι κατά την άποψίν του θα έχη να διαδραματίση εκ νέου σοβαρόν ρόλον εις την Ελλάδα, διότι δεν υφίσταται ετέρα πολιτική προσωπικότης εξαιρέσει Καραμανλή».

Ο βασιλιάς ήταν στενοχωρημένος γιατί είχε ταξιδέψει στο Ιράν και στη Σαουδική Αραβία για να εξασφαλίσει δάνειο 2 δισ. δολαρίων, τα οποία θα χρησιμοποιούσε αν κατάφερνε να επανέλθει στον θρόνο. Ο Παναγιωταρέας σχολίασε ότι ο «Βασιλεύς εφαίνετο απογοητευμένος και καταβεβλημένος, εν αντιθέσει προς την προηγούμενη συνάντησίν των καθ’ ην η στάσις του ήτο αποφασιστική».

Ο Καραμανλής έστειλε μετά από αυτές τις πληροφορίες ως απεσταλμένο, στις αρχές του 1976, τον Λεωνίδα Παπάγο, ο οποίος ήταν παλαιότερα συνεργάτης του Κωνσταντίνου. «Τον παρακάλεσα να μεταβεί στο Λονδίνο και να συστήσει στον τέως βασιλέα να πάψει να συνωμοτεί», έγραφε στο σημείωμά του ο Καραμανλής και συνέχιζε: «Ο κ. Παπάγος επανελθών μού είπε ότι πράγματι ο τέως βασιλέας συναντήθη με τον Παναγιωταρέα αλλά ότι η συζήτηση αφορούσε την γενική κατάσταση της Ελλάδος και δεν ήτο συνωμοτική. Εν συνεχεία ο τέως βασιλεύς εκάλεσε τον Αρναούτη και ζήτησε πληροφορίες για τα καταγγελλόμενα εις βάρος του. Ούτος τον εβεβαίωσε ότι είχε πράγματι στην Αθήνα τις επαφές που κατήγγειλε ο Παναγιωταρέας. Ο κ. Παπάγος μου είπε επίσης ότι ο τέως Βασιλεύς τη στιγμή που του μετέφερε το μήνυμά μου βρέθηκε σε κατάσταση αμηχανίας και απογοητεύσεως». [3]

Οι Βρετανοί ενημερώνουν τον Καραμανλή

Λίγους μήνες αργότερα, στις 14 Οκτωβρίου 1976, ο Βρετανός πρέσβης στην Ελλάδα σερ Φράνσις Μπρουκς Ρίτσαρντς [4] επισκέφθηκε έπειτα από αίτημά του τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον ενημέρωσε πως ο Κωνσταντίνος ήταν σε επαφή με συνωμότες στην Αθήνα και πως ο ίδιος «δεν έχει την πρωτοβουλία της συνωμοσίας, τηρείται όμως ενήμερος και ασφαλώς δεν την αποθαρρύνει». Σε απόρρητο σημείωμα που έγραψε αργότερα ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού πρέσβης Πέτρος Μολυβιάτης ανέφερε πως, σύμφωνα με τον Βρετανό διπλωμάτη, «η Αγγλική κυβέρνησις δεν γνωρίζει ποίοι είναι οι συνωμοτούντες εις την Ελλάδα. Εκτιμά όμως, βάσει των πληροφοριών της, ότι σκοπός τους είναι η ανατροπή του καθεστώτος, ότι πρόκειται περί φανατικών και αδιστάκτων και ότι πιθανοτέρα μέθοδος ενεργείας των είναι πολιτικαί δολοφονίαι με πρώτον στόχον τον κ. Πρωθυπουργόν». Ο Βρετανός πρέσβης είπε τέλος στον πρωθυπουργό ότι αν το επιθυμούσε «η Αγγλική κυβέρνησις είναι πρόθυμος να προβή εις σχετικόν διάβημα προς τον τ. Βασιλέα». Από εκείνη τη συνάντηση άρχισε να εξελίσσεται ένα διπλωματικό και κατασκοπευτικό θρίλερ.

21 Οκτωβρίου 1976. Ο Βρετανός πρέσβης επισκέφθηκε πάλι τον Καραμανλή και του ανέφερε ότι ο αδελφός του εκδότη του «Ελεύθερου Κόσμου» Βασίλειος Κωνσταντόπουλος είχε επισκεφθεί τον βασιλιά στο Λονδίνο εκ μέρους Ιωαννιδικών αξιωματικών του Στρατού. Του δήλωσε ότι επίκειτο πραξικόπημα, πιθανότατα στις 13 Νοεμβρίου, καθώς αμέσως μετά επρόκειτο να αποστρατευθούν αξιωματικοί που ήταν αντίθετοι στην κυβέρνηση.

Το σχέδιο ήταν να μείνουν οι μονάδες στους στρατώνες και να συλληφθούν μόνο ανώτεροι αξιωματικοί. Οι συνωμότες ανησυχούσαν ότι «θα υπάρξουν δυσκολίαι εις την Πρωτεύουσαν διότι η Αριστερά θα προκαλέση λαϊκήν κινητοποίησιν».

Ο Κωνσταντόπουλος, κατά τον Βρετανό πρέσβη, είπε στον βασιλιά ότι «θα ειδοποιηθή ολίγας ημέρας προ του πραξικοπήματος και θα πρέπει να είναι έτοιμος εις το Λονδίνον ή άλλην Ευρωπαϊκήν πόλιν, όταν κληθή». Ο βασιλιάς από την πλευρά του είπε ότι θα ερχόταν σε επαφή με τον Κονοφάο για να εξακριβώσει τη στάση του Ναυτικού, προέβλεψε πως ΗΠΑ, Γαλλία, Δυτ. Γερμανία και Αγγλία θα αντιδρούσαν αρνητικά και πως ο ίδιος πίστευε ότι η καλύτερη ημερομηνία για το πραξικόπημα ήταν η 2α Νοεμβρίου, ημέρα των αμερικανικών εκλογών.

Ο Βρετανός πρέσβης έκανε όμως μια συγκλονιστική αποκάλυψη στο τέλος της συνάντησης με τον Καραμανλή γιατί τον διαβεβαίωσε πως «είναι απολύτως εξακριβωμένον ότι τα ανωτέρω διημείφθησαν μεταξύ του τ. βασιλέως και του Βασιλείου Κωνσταντόπουλου». Αυτό στη γλώσσα των διπλωματικών και μυστικών υπηρεσιών σήμαινε ότι οι βρετανικές υπηρεσίες είχαν μαγνητοφωνήσει μυστικά τη συνομιλία έχοντας τοποθετήσει, προφανώς, τον απαραίτητο εξοπλισμό στην κατοικία του τέως βασιλιά ή υποκλέπτοντας με κάποιον άλλο τρόπο τα τηλεφωνήματά του.

26 Οκτωβρίου 1976. Ο Μολυβιάτης έπειτα από εντολή του Καραμανλή πήγε στον Βρετανό πρέσβη και του ζήτησε περισσότερα στοιχεία για τις συναντήσεις του Κωνσταντίνου με τον Κωνσταντόπουλο. Ο πρέσβης τού αποκάλυψε ότι ο Κωνσταντόπουλος είπε πως «οι κινούμενοι εις Ελλάδα είναι κατώτεροι αξιωματικοί και ότι θα προέβαινον εις πολιτικάς δολοφονίας. Ο τ. Βασιλεύς εζήτησεν όπως χαρισθή η ζωή του κ. Αβέρωφ με τον οποίον τον συνέδεε παλαιά φιλία». Ο πρέσβης ανέφερε τέλος στον Μολυβιάτη ότι είχε ενημερώσει τους Αμερικανούς για τις πληροφορίες αυτές και πως «όλαι οι πληροφορίαι παρείχοντο κατόπιν προσωπικής εντολής του Πρωθυπουργού κ. Κάλαχαν».

Την ίδια ημέρα το απόγευμα ζήτησε να δει εκτάκτως τον πρωθυπουργό ο Νο 2 της αμερικανικής πρεσβείας Μιλς, ο οποίος του είπε ότι γνώριζαν για τις πληροφορίες των Βρετανών αλλά δεν μπορούσαν να τις εξακριβώσουν. Δήλωσε όμως πως οι Αμερικανοί ήταν πρόθυμοι να βοηθήσουν την ελληνική κυβέρνηση με ένα προειδοποιητικό διάβημα προς τον βασιλιά, αν το επιθυμούσε ο Ελληνας πρωθυπουργός.
 
27 Οκτωβρίου 1976. Ο Μολυβιάτης κάλεσε στο γραφείο του τον Βρετανό πρέσβη και τον ρώτησε αν η κυβέρνησή του θα συμφωνούσε στη δημοσιοποίηση των πληροφοριών για τις συνωμοτικές κινήσεις και την εμπλοκή του βασιλιά. Ρώτησε επίσης «εάν θα ηδύνατο προς διευκόλυνσίν μας να μας δώσουν τας μαγνητοταινίας εκ των οποίων υποθέτωμεν ότι προήρχοντο αι πληροφορίαι αυταί». Ο πρέσβης, έγραφε ο Μολυβιάτης στην έκθεσή του μετά, «επεφυλάχθη να ζητήση οδηγίας, παραδέχθη όμως ανεπισήμως ότι πράγματι υπήρχον μαγνητοταινίαι».
 
29 Οκτωβρίου 1976. Ο Βρετανός πρέσβης συναντήθηκε με τον Καραμανλή. Του είπε ότι αν και δεν είχε ακόμη οδηγίες, η απάντηση της κυβέρνησής του θα ήταν αρνητική τόσο για την παροχή των μαγνητοταινιών στις ελληνικές υπηρεσίες όσο και για τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών. Ο Καραμανλής ζήτησε τη συνδρομή του Κάλαχαν για να προχωρήσουν οι ελληνικές έρευνες.

Ο Βρετανός πρέσβης τηλεφώνησε λίγη ώρα αργότερα στον Μολυβιάτη και του είπε ότι εισηγήθηκε να έλθει στην Αθήνα ένας «ειδικός» για να δώσει όλα τα στοιχεία. Ξεκαθάρισε όμως ότι το Λονδίνο δεν ήθελε να δημοσιοποιηθούν οι πληροφορίες του, ούτε να μαθευτεί ότι ήταν αγγλικής προέλευσης, ενώ αρνητική ήταν η απάντηση στο αίτημα να δοθούν οι μαγνητοταινίες από την παρακολούθηση του βασιλιά.

1 Νοεμβρίου 1976. Ο «ειδικός», προφανώς στέλεχος της μυστικής υπηρεσίας ΜΙ6, Κένεθ Πάρσονς συμμετείχε σε σύσκεψη με τον υπουργό Δημοσίας Τάξεως Σταμάτη, τον γ.γ. του ίδιου υπουργείου Μπάλκο, τον Μολυβιάτη και τον Βρετανό πρέσβη. Ο πράκτορας έκανε πλήρη ενημέρωση και αποκάλυψε ότι ο Κωνσταντίνος με τον Κωνσταντόπουλο είχαν συζητήσει και τη δολοφονία του Καραμανλή. Πρωθυπουργός μετά το πραξικόπημα θα διοριζόταν ο Σπύρος Θεοτόκης, ενώ οι αξιωματικοί που συμμετείχαν σε αυτό ήταν κυρίως επιρροής του Ιωαννίδη.

2 Νοεμβρίου 1976. Ο Μολυβιάτης ξανακάλεσε τον Βρετανό πρέσβη και του ζήτησε να υπάρξει διάβημα της βρετανικής κυβέρνησης προς τον βασιλιά με το οποίο θα του ξεκαθαρίζει ότι οι «συνωμοτικαί του δραστηριότητες είναι ανεπίτρεπτοι επί του βρετανικού εδάφους». Ο πρέσβης απάντησε όμως ότι αν και το Λονδίνο είχε προσφερθεί να κάνει ένα τέτοιο διάβημα, «κατέληξε εις το συμπέρασμα ότι λόγω των συγγενικών δεσμών της βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας με τον τέως Βασιλέα θα ήτο προτιμότερο να εγένετο το σχετικό διάβημα υπό των Αμερικανών». Ο Μολυβιάτης σχολίαζε στο σημείωμά του προς τον Καραμανλή ότι προφανώς για αυτό τον είχε επισκεφθεί ο Νο 2 της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα. Ο δε Βρετανός πρέσβης σύστησε να ζητήσει ο Καραμανλής από τον Αμερικανό πρέσβη να γίνει το διάβημα στον βασιλιά.

4 Νοεμβρίου 1976. Ο Βρετανός πρέσβης ανακοίνωσε στον Μολυβιάτη ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κάλαχαν συναντήθηκε με τον τέως βασιλιά «διά να του καταστήση σαφές πόσην σημασίαν αποδίδουν οι Αγγλοι εις τας καλάς σχέσεις των με την Κυβέρνησιν του κ. Καραμανλή και διά να τον προειδοποιήση να μην αναμειγνύεται εις οιανδήποτε συνωμοτικήν δραστηριότητα κατά της κυβερνήσεως Καραμανλή ενόσω παραμένη επί βρετανικού εδάφους».

8 Νοεμβρίου 1976. Ο Μολυβιάτης ανακοίνωσε στον Βρετανό πρέσβη ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε στείλει ειδικό απεσταλμένο στον τέως βασιλιά λέγοντάς του ότι «είναι ενήμερος των δραστηριοτήτων του και του συνεστήθη να απέχη αυτών εις το μέλλον. Ο τέως βασιλεύς ηρνήθη κατηγορηματικώς τα αποδιδόμενα εις αυτόν».

18 Νοεμβρίου 1976. Ο Βρετανός πρέσβης μίλησε με τον Μολυβιάτη και του είπε ότι ο Κάλαχαν έκανε το διάβημά του στον Κωνσταντίνο χωρίς να αναφέρει λεπτομέρειες.

Στο τέλος του σημειώματος Μολυβιάτη υπάρχει μία ιδιόχειρη σημείωση του Καραμανλή με τον τίτλο «Αποστολή Γ. Ράλλη εις Λονδίνο». Από αυτή φαίνεται ότι ο Καραμανλής έστειλε και τον Ράλλη να συναντήσει τον Κωνσταντίνο στη βρετανική πρωτεύουσα και πως αυτός «ηρνήθη τα πάντα». [5]

Η απόφαση να μη δοθεί δημοσιότητα

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επέλεξε να μη δημοσιοποιήσει εκείνη την περίοδο τις πληροφορίες που είχε από τις βρετανικές και ελληνικές υπηρεσίες για τις συνωμοτικές δραστηριότητες του Κωνσταντίνου και του Αρναούτη. Στο προσωπικό σημείωμα που κατέθεσε στο αρχείο του έγραφε: «Τη συνωμοτική αυτή δραστηριότητα του τέως Βασιλέως απέφυγα να τη φέρω στη δημοσιότητα, μολονότι είχα προς τούτο συμφέρον, τόσον από σεβασμό προς τη μνήμη του πατρός του, Παύλου, όσον και για να μη δημιουργηθεί διεθνώς η εντύπωση ότι η Δημοκρατία στην Ελλάδα εξακολουθεί να είναι επισφαλής».

Και ελληνική επιχείρηση μαγνητοφώνησης του Κωνσταντίνου

Πέρασαν δύο χρόνια και φαίνεται πως ο Κωνσταντίνος δεν… έβαζε μυαλό. Τον Οκτώβριο του 1978 ο Αρναούτης ήλθε σε επαφή με τον απόστρατο στρατηγό Τσιχλή για να του κανονίσει συνάντηση με τον βασιλιά στο Λονδίνο. Τον Τσιχλή συνόδευε συνεργάτης των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών, όπως έγραφε σε σχετικό απόρρητο σημείωμα ο γ.γ. του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως Αναστάσιος Μπάλκος. Ο άνθρωπος αυτός –όπως φαίνεται– κατέγραψε όλο τον διάλογο του Τσιχλή με τον Κωνσταντίνο στις 14 Νοεμβρίου 1978, χωρίς να το γνωρίζει ο Τσιχλής.

Κωνσταντίνος: Πώς πάει το έργον της επιτροπής; (σημείωση Μπάλκου: πρόκειται περί επιτροπής αποστράτων και πολιτικών με αποστολή τον προσηλυτισμόν).  
Τσιχλής: Πολύ καλά. 
Κωνσταντίνος: Ποία η στάσις των υπουργών; Εχει μυηθεί κανείς;  
Τσιχλής: Είχα μίαν επαφήν με τον υπουργόν προεδρίας Στεφανόπουλον. Χωρίς αποτέλεσμα.  
Κωνσταντίνος: Ηλθατε εις επαφήν με τους Ντάβον και Γκράτσιον;  
Τσιχλής: Τους είδα, αλλά δυστυχώς άνευ αποτελέσματος (στο σημείωμα ο Μπάλκος γράφει: κατά την εκτίμησίν μας πάλιν εψεύδετο).  
Κωνσταντίνος (μονολογών): Και οι δυο τους δεν έχουν μυαλό. Ηλθατε εις επαφήν με τον αρχηγόν της Χωροφυλακής Αργιάννην;  
Τσιχλής: Οχι, δεν τον γνωρίζω ούτε κατ’ όψιν.  
Κωνσταντίνος: Η αποφασισθείσα κατά νομόν οργάνωσις έχει ολοκληρωθή; Αν όχι πρέπει να επισπευσθεί. Τον Ιανουάριον να είναι όλα έτοιμα.  
Τσιχλής: Τα πάντα βαίνουν καλώς (σημείωση Μπάλκου: πάλιν ψεύδεται)  
Κωνσταντίνος: Κατά την μετάβασιν της Επιτροπής εις ΗΠΑ, προς ενημέρωσιν και επηρεασμόν της ομογένειας επιθυμώ να συμπεριληφθείτε και εσείς.

Τσιχλής: Η επιτροπή έλαβε την απόφασιν δολοφονίας του Καραμανλή (σημείωση Μπάλκου: κατά την εκτίμησίν μας και ανεξαρτήτως των παγίων και πρόσθετων μέτρων, εψεύδετο κομπορρημονών).  
Κωνσταντίνος: Προς Θεού, όχι τέτοιες ενέργειες.  
Τσιχλής: Ο Στρατός είναι δικός μας. Επ’ αυτού έχω διαβεβαίωσιν του Ταξιάρχου ε.ε. Καμπουρίδη (κουνιάδος Τσιχλή)  
Κωνσταντίνος: Η Νεολαία;  
Τσιχλής:…  
Κωνσταντίνος: Δεν χρειάζεται απάντησις. Η Νεολαία της Ελλάδος είναι δική μου… [6]

Παραπομπές

1. Σημείωμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνου Καραμανλή, 43-1402.
2. «Σημείωμα Σπύρου Κονοφάου προς τον Πρόεδρον της Κυβερνήσεως», Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνου Καραμανλή, 43-1409.
3. Σημείωμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνου Καραμανλή, 43-1402.
4. Ο σερ Φράνσις Μπρουκς Ρίτσαρντς, KCMG, DSO, DSC & Bar (18 Ιουλίου 1918 – 13 Σεπτεμβρίου 2002), ήταν διευθυντής επιχειρήσεων του Special Operations Executive (SOE) –Επιχειρήσεις Ειδικών Αποστολών– κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ακολούθως Βρετανός διπλωμάτης.
5. Σημείωμα του διευθυντή του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού Πέτρου Μολυβιάτη, Ιδρυμα Κωνσταντίνου Καραμανλή, 43-1416.
6. «Ενημερωτικόν Σημείωμα διά τον κον Πρωθυπουργόν», Αρχείο Ιδρύματος Κωνσταντίνου Καραμανλή, 43-1249.

Πηγή: Καθημερινή, Αρχεία Καραμανλή

Το Documento δημοσιεύει στοιχεία που, κατά την εφημερίδα, συνδέουν το Pretador με την ΕΥΠ, και μάλιστα αναφέρει πως οι Κωστής Χατζηδάκης, Αλέξης Παπαχελάς, Αλέξανδρος Διακόπουλος και ο διευθυντής της υπηρεσίας εξοπλισμών του υπ. Άμυνας, έγιναν ταυτόχρονα ή διαδοχικά στόχοι του κακόβουλου λογισμικού και νόμιμων επισυνδέσεων μέσω της ΕΥΠ. Κάποια από τα πρόσωπα αυτά, μάλιστα, με δηλώσεις τους στην εφημερίδα δεν φαίνεται να απορρίπτουν το ενδεχόμενο να έχουν, όντως, πέσει θύματα υποκλοπών.

Τι γράφει το Documento

Πέντε πρόσωπα παρακολουθούνταν ταυτόχρονα από το παράνομο λογισμικό Predator, αλλά και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, την οποία υπό την ευθύνη του είχε το πρωθυπουργικό γραφείο!

Ποια είναι τα πέντε πρόσωπα:

• Ο υπουργός Εργασίας (και πρώην υπουργός Ενέργειας) Κωστής Χατζηδάκης γιατί «κρίθηκε ότι ακολουθεί δική του ατζέντα σε θέματα ‘επιχειρηματικότητας’». Σύμφωνα με την εφημερίδα ο υπουργός Εργασίας παρακολουθούνταν τον καιρό της θητείας του στο υπουργείο Ενέργειας και, μάλιστα, έχει καταγραφεί από τον κοριό της ΕΥΠ στις 21 Νοεμβρίου 2020 να συνομιλεί με τον Π.Π., με αντικείμενο της συνομιλίας να είναι η «Σαρωνίδα».
• Ο διευθυντής της «Καθημερινής» Αλέξης Παπαχελάς, που σύμφωνα με το δημοσίευμα «ήταν θύμα όλων των παράνομων μεθόδων που μετήλθε το παράκεντρο ΕΥΠ-Predator». Η παρακολούθηση, σύμφωνα με την εφημερίδα, γινόταν τόσο γιατί «ο Αλ. Παπαχελάς έγινε αντιληπτός από το πολιτικό κέντρο του επιτελικού παρακράτους ως πηγή κινδύνου, διότι μπορούσε ΄να σύρει τον χώρο της ΝΔ σε επιλογές πέραν του Κυριάκου Μητσοτάκη΄», Επίσης η εφημερίδα σημειώνει πως «η ολιστική παρακολούθηση του δημοσιογράφου σχετιζόταν με τη συλλογή πληροφοριών για πτυχές του νεοδημοκρατικού γίγνεσθαι, οι οποίοι πιθανώς να είχαν διαφύγει της προσοχής του παράκεντρου, ενώ μέσω του Αλ. Παπαχελά θα μπορούσαν να προκύψουν πληροφορίες για τις προθέσεις επιχειρηματιών και τις επαφές με ξένους παράγοντες»!
• Ο Αριστείδης Αλεξόπουλος, αντιναύαρχος ε.α., γενικός διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών. «Ήταν στόχος παρακολούθησης λόγω της θέσεώς του και κυρίως λόγου του μεγάλου κυβερνητικού ενδιαφέροντος για τα εξοπλιστικά προγράμματα»!
• Ο Αλέξης Διακόπουλος, πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού, που εξωθήθηκε σε παραίτηση στις 19 Αυγούστου 2020.
• Ο Γιώργος Κύρτσος, ευρωβουλευτής που διαγράφτηκε από τη Νέα Δημοκρατία και παραιτήθηκε από το ΕΛΚ, προσχωρώντας στο RenewEurope του Εμμανουέλ Μακρόν.

Η αποκάλυψη της “Καθημερινής”

Από την άλλη η “Καθημερινή” αποκαλύπτει πως το κέντρο των υποκλοπών είχε διαβρώσει και ευαίσθητες υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας, με συγκεκριμένα στελέχη της να παίζουν σημαντικό ρόλο ακόμα και σε φυσικές παρακολουθήσεις δημοσιογράφων. Το στοιχείο αυτό είναι εντυπωσιακό, καθώς φαίνεται πως το κέντρο των παρακολουθήσεων μετερχόταν όλες τις μεθόδους παρακολούθησης.

Η “Καθημερινή” αποκαλύπτει πως στη σφαίρα επιρροής προσώπων που φέρεται να πρωταγωνιστούν στις υποκλοπές ανήκουν και υπηρεσίες της αστυνομίας. Με πρωτοβουλία και διαμεσολάβηση των εμπλεκομένων στις παρακολουθήσεις τοποθετήθηκαν αξιωματικοί σε θέσεις-κλειδιά, όπου παραμένουν μέχρι σήμερα, με πηγές πάντως σε ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο να προαναγγέλλουν την απομάκρυνσή τους, τους αμέσως επόμενους μήνες. Την ίδια στιγμή, αρκετοί «μη αρεστοί» αξιωματικοί στις ίδιες υπηρεσίες αποστρατεύθηκαν “περιέργως”, ή μετακινήθηκαν σε θέσεις-ψυγεία, με τις πληροφορίες να αναφέρουν ότι μετά τις παραιτήσεις του Αυγούστου έγινε προσπάθεια να επανέλθουν στην ενέργεια μέσω τοποθέτησής τους στην ΕΥΠ.

Οσο κι αν η πολιτική ηγεσία του υπουργείου προσπαθεί να πείσει περί του αντιθέτου, η υπόθεση των υποκλοπών ρίχνει βαριά σκιά στο εσωτερικό της αστυνομίας. Υπό καθεστώς πίεσης τα στόματα ανοίγουν, αναφέρει με νόημα η εφημερίδα. Και κάνει λόγο ακόμα και για φυσικές παρακολουθήσεις από αστυνομικούς συγκεκριμένων υπηρεσιών, ενώ περισσότερες από μία πηγές της εφημερίδας αναφέρουν ότι οι ίδιες υπηρεσίες που, τυπικά τουλάχιστον, έχουν αρμοδιότητα την αντιμετώπιση της διαφθοράς και τη συλλογή πληροφοριών, φέρονται να έχουν εμπλοκή στην επιτήρηση δημοσιογράφων που ερευνούν την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών (πιθανότατα αυτό πρέπει να συνδυαστεί με τις καταγγελίες των Τάσου Τέλλογλου και Ελίζας Τριανταφύλλου του insidestory ότι παρακολουθήθηκαν). Στελέχη του Δημόσιας Τάξης πάντως που ρωτήθηκαν σχετικά δήλωσαν άγνοια.

Την ίδια στιγμή, αξιωματικοί που υπηρετούν σε κρίσιμα πόστα στην Ασφάλεια, στην Οικονομική Αστυνομία και αλλού, φέρονται να διατηρούν στενές επαφές με ισχυρούς παράγοντες, που κατά πληροφορίες συνδέονται με ορισμένα από τα πρόσωπα των υποκλοπών. Οταν μάλιστα έγινε προσπάθεια μετακίνησης των εν λόγω αξιωματικών, τα φύλλα πορείας ανακλήθηκαν κατόπιν «άνωθεν εντολών», όπως αναφέρει η “Καθημερινή”.

Ενα από τα κεντρικά πρόσωπα στην υπόθεση των υποκλοπών συνδέεται με αστυνομικό με προϋπηρεσία στη Δίωξη Ναρκωτικών, ο οποίος συνυπηρέτησε και ανέπτυξε στενή φιλική σχέση με την αστυνομική υποδιευθύντρια, η οποία –ούσα αποσπασμένη στην ΕΥΠ– είχε συμμετοχή στην παρακολούθηση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη. Η εν λόγω αξιωματικός έδινε το «παρών» στις εγκαταστάσεις της υπηρεσίας στην Αγία Παρασκευή έχοντας υπό τις διαταγές της μια ομάδα περίπου δέκα αποσπασμένων στην ΕΥΠ αστυνομικών. Γεννά υποψίες το γεγονός ότι μετά τις αρχές Αυγούστου οι αποσπάσεις στην Υπηρεσία τόσο της υποδιευθύντριας όσο και των αστυνομικών της ομάδας της διακόπηκαν.

Κατά το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας:

Πληροφορίες από το εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ. αναφέρουν ότι τα ίδια κέντρα είχαν λόγο και στην τοποθέτηση, το 2018, αξιωματικού στη θέση του επικεφαλής υπηρεσίας συλλογής και επεξεργασίας πληροφοριών της αστυνομίας, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα. Είχαν προηγηθεί απόπειρες της ηγεσίας να θέσει υπό τον απόλυτο έλεγχό της την εν λόγω υπηρεσία, η οποία σημειωτέον διαθέτει σύγχρονο σύστημα τηλεφωνικών παρακολουθήσεων.

Το διάστημα διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το ίδιο δίκτυο ανθρώπων απέκτησε ιδιαίτερα στενούς δεσμούς τόσο με την πολιτική όσο και με τη φυσική ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας (άγνωστο εάν η εφημερίδα εννοεί τον κ. Νίκο Τόσκα, όπως έχει ειπωθεί, ή άλλο πρόσωπο), τους οποίους διατήρησε και μετά την κυβερνητική αλλαγή, το καλοκαίρι του 2019. Την ίδια περίοδο ρυθμιστικό ρόλο στα τεκταινόμενα στην ΕΛ.ΑΣ. –και όχι μόνο– είχε και ο πρώην αστυνομικός Σπύρος Παπαχρήστου, που δολοφονήθηκε την Πρωτομαγιά του 2018, με την επίθεση εναντίον του να αποδίδεται στη δράση του οργανωμένου εγκλήματος, όπως επισημαίνει η “Κ”.

Το 2018 ανέλαβε καθήκοντα και ο νυν επικεφαλής της υπηρεσίας αρμόδιας για θέματα διαφθοράς. Επελέγη από τον τότε αρχηγό Κωνσταντίνο Τσουβάλα και τον πολιτικό του προϊστάμενο, εκείνη την περίοδο, Νίκο Τόσκα, τα ονόματα των οποίων έχουν συμπεριληφθεί σε πρόσφατα δημοσιεύματα για την υπόθεση των υποκλοπών. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», υπήρξαν σε ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο σκέψεις για αντικατάστασή του πριν από τη λήξη της θητείας του, που τελικώς δεν υλοποιήθηκαν, υπό τον φόβο των πολιτικών παρενεργειών που θα προκαλούσε μια τέτοια κίνηση.

Την ίδια στιγμή, στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. και του υπουργείου που περιγράφονται από ορισμένους κύκλους ως συνδεδεμένα με το δίκτυο των υποκλοπών, στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους καταγγέλλουν ότι στοχοποιούνται επειδή επιχείρησαν να συγκρουστούν με τη διαφθορά. «Δείχνουν» πρώην και νυν αξιωματικούς ως συνδεόμενους με το οργανωμένο έγκλημα και κάνουν αναφορά σε πρόσωπα από το στενό περιβάλλον ισχυρών επιχειρηματιών ή ακόμα και μελών της Greek Mafia που υπηρετούν σε σημαντικά γραφεία στο μέγαρο της λεωφόρου Κατεχάκη.

Κυβερνητικές πηγές, που έχουν γνώση των προσπαθειών διείσδυσης στις υπηρεσίες της αστυνομίας, προεξοφλούσαν εκκαθαρίσεις στις επερχόμενες τακτικές κρίσεις στο Σώμα. Ενα πρώτο μήνυμα θέλησαν να στείλουν προ μερικών εβδομάδων τοποθετώντας αξιωματικούς της Ασφάλειας που είχαν απομακρυνθεί ως ανεπαρκείς, στη θέση των αποσπασμένων στην ΕΥΠ αξιωματικών που έχουν άμεση ανάμειξη στην υπόθεση των παρακολουθήσεων.