Συγκεκριμένα περισσότεροι από 180 πυροσβέστες συμμετέχουν στις επιχειρήσεις κατάσβεσης της πυρκαγιάς, ενώ δύο αεροσκάφη Canadair επιχειρούν από αέρος. Προληπτικά εκκενώθηκαν διάφορα κτήρια καθώς παρατηρείται έντονος καπνός και στάχτη.

EU: a fire on Mount Goi is sweeping down towards Como on the famous lake | Aug 13 2026 https://t.co/yII8RhZyh4 pic.twitter.com/7dYHILaXsM

— redball (@redball2) August 14, 2026

Η πυρκαγιά ξέσπασε στο βουνό Γκόι το απόγευμα τις Πέμπτης 13 Αυγούστου. Σύμφωνα με το Rainews «προκειμένου να διευκολυνθούν οι εργασίες φόρτωσης των αεροσκαφών Canadair, θα οργανωθούν σημεία ελέγχου με σκοπό τον περιορισμό της ναυσιπλοΐας αναψυχής στα νερά της πρώτης λεκάνης»

Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, όπως εξήγησαν οι πυροσβέστες σε ανακοίνωση που εξέδωσαν, λόγω και των ισχυρών ανέμων που πνέουν στην περιοχή και έχουν φέρει τις φλόγες κοντά στα σπίτια.

Σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς, η οικονομική ζημία που προκάλεσε η συνεχής διακοπή της λειτουργίας του αεροδρομίου στον τουριστικό τομέα της Σικελίας ξεπερνά τα 20 εκατομμύρια ευρώ. Χιλιάδες τουρίστες υποβάλλονται σε μεγάλη ταλαιπωρία αφού έχουν ακυρωθεί συνολικά πάνω από οκτακόσιες πτήσεις. 

Ο Ιταλός υπουργός Πολιτικής Προστασίας και πρώην πρόεδρος της περιφέρειας της Σικελίας  Νέλο Μουζουμέτσι υπογράμμισε σε δηλώσεις του ότι χρειάζεται να εξετασθεί σοβαρά η ανάγκη κατασκευής νέου αεροδρομίου σε “απόσταση ασφαλείας “από τον πύρινο γίγαντα της Αίτνας”. “Σε λάθος σημείο βρίσκεται το αεροδρόμιο, όχι το ηφαίστειο”, είπε χαρακτηριστικά ο Μουζουμέτσι. 

Σήμερα το απόγευμα είναι πιθανό να σημειωθούν κατά τόπους νεροποντές, ενώ από αύριο το θερμόμετρο θα αγγίξει και πάλι τους σαράντα βαθμούς, με θερμοκρασίες μέχρι και επτά βαθμούς υψηλότερες από τον μέσο όρο αυτής της εποχής. 

Και την νύχτα,  παράλληλα,  η ζέστη είναι ιδιαίτερα έντονη, αφού στις περισσότερες περιοχές της Ιταλίας το θερμόμετρο δεν πέφτει κάτω από τους είκοσι πέντε βαθμούς. Μεθαύριο Πέμπτη αναμένεται ότι θα είναι η πιο υγρή ημέρα αυτής της εβδομάδας. Σύμφωνα, δε, με την Ιταλική Μετεωρολογική Υπηρεσία,  αύριο σε  δεκαεννέα πόλεις της χώρας η Πολιτική Προστασία, εθελοντές και το νοσηλευτικό προσωπικό θα είναι σε επιφυλακή, λόγω των επιπτώσεων του καύσωνα σε ηλικιωμένους και ευπαθείς κατηγορίες.

Από τις 24 Μαΐου, όταν άρχισε το πρώτο φετινό κύμα καύσωνα,  σε σύνολο ογδόντα ημερών, οι πενήντα πέντε χαρακτηρίστηκαν από έντονη “αφρικανικού τύπου” ζέστη.

Σύμφωνα με τις ιταλικές Αρχές, ο Καβαλάρι βρέθηκε περίπου ένα χιλιόμετρο μακριά από το σημείο όπου είχαν χαθεί τα ίχνη του το απόγευμα της 27ης Ιουνίου και σε απόσταση περίπου 20 μέτρων από την όχθη της λίμνης. Στο σημείο αναμενόταν η άφιξη ιατροδικαστή για τις προβλεπόμενες διαδικασίες.

Μετά τον εντοπισμό της σορού, η Ευγενία Ροτσέλα εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία ευχαρίστησε όλους όσοι συμμετείχαν στις έρευνες.

Body of Family Minister Roccella's husband found in Lake Vico. (ANSA) – ROME, AUG 4 – Frogmen recovered the body of Luigi Cavallari, the husband of Family Minister Eugenia Roccella, in Lake Vico on Tuesday.
The body was found approximately 1km… #ANSA https://t.co/9rO6yMQ8H5

— Ansa English News (@ansa_english) August 4, 2026

«Σήμερα ολοκληρώνεται μια περίοδος βασανιστικής αναμονής. Θέλω να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου όλους όσοι αναζήτησαν με ανθρωπιά και αφοσίωση τον αγαπημένο μου Λουίτζι μέχρι να βρεθεί» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η Ιταλίδα υπουργός εξέφρασε ιδιαίτερες ευχαριστίες στην Περιφέρεια του Βιτέρμπο, που συντόνισε τις επιχειρήσεις, καθώς και στην Πυροσβεστική, την Αστυνομία, τους Καραμπινιέρους, την Οικονομική Αστυνομία, τις τοπικές Αρχές και τους κατοίκους του Ροντσιλιόνε, τους οποίους χαρακτήρισε «μια μεγάλη οικογένεια» για την ίδια και τον σύζυγό της.

Σπύρος Σιδέρης

Οι δημόσιες επιθέσεις, οι αιχμές περί πολιτικής αδυναμίας και οι διαφωνίες για τον ρόλο της Ρώμης στη νέα αναμέτρηση της Μέσης Ανατολής αποκαλύπτουν ότι πίσω από τη ρητορική των συμμάχων εξελίσσεται μια πολύ σοβαρότερη συζήτηση: πόσο μακριά είναι διατεθειμένες να ακολουθήσουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις τις αμερικανικές στρατηγικές επιλογές όταν θεωρούν ότι κινδυνεύουν να βρεθούν στο επίκεντρο μιας νέας περιφερειακής σύγκρουσης;

Η Σιγκονέλα και το παρασκήνιο της κρίσης

Στο επίκεντρο της διαμάχης βρίσκεται η αμερικανική βάση της Σιγκονέλα στη Σικελία, μία από τις σημαντικότερες στρατιωτικές εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στη Μεσόγειο. Από τη βάση αυτή υποστηρίζονται επιχειρήσεις που εκτείνονται από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο, γεγονός που την καθιστά κρίσιμο κρίκο στην αμερικανική στρατηγική αλυσίδα.

Σύμφωνα με ιταλικά δημοσιεύματα, η κυβέρνηση Μελόνι αρνήθηκε να δώσει το πράσινο φως για τη χρήση της βάσης σε αποστολές που σχετίζονταν με τις αμερικανικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, επικαλούμενη τις προβλέψεις των διμερών συμφωνιών και τις εσωτερικές θεσμικές διαδικασίες. Η Ρώμη φέρεται να κατέστησε σαφές ότι δεν επιθυμεί να εμφανιστεί ως μέρος μιας στρατιωτικής κλιμάκωσης με απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρη την περιοχή.

Για την Ουάσιγκτον, ωστόσο, το μήνυμα αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο.

Όταν ο Τραμπ πέρασε στην αντεπίθεση

Η ένταση γρήγορα μεταφέρθηκε από το στρατιωτικό στο πολιτικό επίπεδο. Ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να απαντήσει δημόσια, αμφισβητώντας ευθέως τη στάση της Ιταλίδας πρωθυπουργού και αφήνοντας να εννοηθεί ότι η πολιτική της επιρροή βρίσκεται σε κάμψη.

Οι δηλώσεις προκάλεσαν αίσθηση όχι μόνο λόγω του περιεχομένου τους αλλά και επειδή προέρχονταν από έναν πολιτικό που μέχρι πρόσφατα αντιμετώπιζε τη Μελόνι ως έναν από τους πιο αξιόπιστους συνομιλητές του στην Ευρώπη.

Η απάντηση της Ιταλίδας πρωθυπουργού ήταν εξίσου αιχμηρή. Υπενθύμισε ότι η Ιταλία είναι κυρίαρχο κράτος, ότι οι αμερικανικές βάσεις λειτουργούν βάσει συγκεκριμένων συμφωνιών του 1954 και ότι οι αποφάσεις της κυβέρνησής της δεν λαμβάνονται με γνώμονα τις πολιτικές επιθυμίες οποιασδήποτε ξένης πρωτεύουσας.

Το εσωτερικό μέτωπο που ανησυχεί τη Ρώμη

Η στάση της Μελόνι δεν εξηγείται μόνο από τη διεθνή διάσταση της κρίσης. Στο εσωτερικό της Ιταλίας παραμένει ισχυρή η επιφυλακτικότητα απέναντι σε νέες στρατιωτικές περιπέτειες στη Μέση Ανατολή.

Η αντιπολίτευση ζητά διαφάνεια για τον ρόλο των αμερικανικών βάσεων, ενώ σε τμήματα της κοινής γνώμης υπάρχει η ανησυχία ότι η χώρα θα μπορούσε να βρεθεί στο επίκεντρο μιας αντιπαράθεσης που δεν ελέγχει.

Για πολλούς Ιταλούς, το ερώτημα δεν είναι αν η χώρα πρέπει να στηρίξει έναν στρατηγικό σύμμαχο. Είναι αν η υποστήριξη αυτή μπορεί να οδηγήσει την Ιταλία σε μια κρίση που δεν επέλεξε η ίδια.

Ένα προειδοποιητικό μήνυμα για την Ευρώπη

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στον Τραμπ και τη Μελόνι ξεπερνά κατά πολύ τις προσωπικές τους σχέσεις. Αποκαλύπτει ένα ευρύτερο δίλημμα που αντιμετωπίζουν ολοένα περισσότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις: πώς θα διατηρήσουν τη στρατηγική τους σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς να εμφανίζονται ως αυτόματοι υποστηρικτές κάθε αμερικανικής επιλογής.

Η Ιταλία παραμένει ένας από τους σημαντικότερους συμμάχους των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ και βασικός πυλώνας της αμερικανικής παρουσίας στη Μεσόγειο. Ωστόσο, η υπόθεση της Σιγκονέλα δείχνει ότι ακόμη και οι πιο στενοί εταίροι της Ουάσιγκτον είναι πλέον πρόθυμοι να θέσουν όρια όταν θεωρούν ότι διακυβεύονται τα δικά τους πολιτικά, οικονομικά ή στρατηγικά συμφέροντα.

Και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο μήνυμα της κρίσης: ότι η επόμενη φάση των διατλαντικών σχέσεων δεν θα καθοριστεί μόνο από το ποιος βρίσκεται στον Λευκό Οίκο, αλλά και από το πόσο πρόθυμες είναι οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να διεκδικήσουν μεγαλύτερο βαθμό στρατηγικής αυτονομίας.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την δημοσκόπηση της εταιρίας Swg, η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό του ιδιωτικού καναλιού La7, το «Εθνικό Μέλλον»του στρατηγού Ρομπέρτο Βανάτσι (το ιδρυτικό συνέδριο του οποίου πραγματοποιήθηκε το περασμένο σαββατοκύριακο) συγκεντρώνει, στην πρόθεση ψήφου των Ιταλών, ποσοστό 5,3% .

Στις κύριες προγραμματικές θέσεις του νέου αυτού κόμματος συγκαταλέγονται μαζικές απελάσεις παράτυπων μεταναστών, ο περιορισμός των δικαιωμάτων πολλών μεταναστών που διαθέτουν άδεια εργασίας, η κατάργηση του αδικήματος της γυναικοκτονίας και η άποψη ότι τα μέλη της ΛΟΑΚΤΙ+ κοινότητας δεν πρέπει να χαίρουν κάποιας ειδικής νομικής προστασίας. Στην φάση αυτή, το νέο κόμμα του στρατηγού Βανάτσι επέλεξε να μην στηρίξει την κυβέρνηση της Ρώμης.

Σε ό,τι αφορά τα κόμματα της συντηρητικής συμπολίτευσης, τα «Αδέλφια της Ιταλίας» της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι παραμένουν πρώτη πολιτική δύναμη της χώρας, με ποσοστό 27,9%. Η «Φόρτσα Ιτάλια» με πρόεδρο τον υπουργό Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι επιλέγεται από το 7,2% των ερωτηθέντων και η Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι (από την οποία προέρχονται πολλά στελέχη του Εθνικού Μέλλοντος) ολισθαίνει στο 5,3%.

Όσο για την αντιπολίτευση, πρώτο με διαφορά στην πρόθεση ψήφου είναι και πάλι το Δημοκρατικό Κόμμα με επικεφαλής την Έλι Σλάιν και ποσοστό 22,1%. Τα «Πέντε Αστέρια» του πρώην πρωθυπουργού Τζουζέπε Κόντε βρίσκονται στο 13,3%, ενώ η Ιταλική Αριστερά και οι Οικολόγοι «πείθουν» το 6,5% του στατιστικού δείγματος.

Ακολουθούν τα μικρά κεντρώα κόμματα «Δράση» (Azione) με 3,1% και «Ζωντανή Ιταλία» του πρώην πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι με ποσοστό 2,4%. Οι ριζοσπάστες του κόμματος «Περισσότερη Ευρώπη» εξασφαλίζουν το 1,6% της πρόθεσης ψήφου.

Τις προηγούμενες ημέρες υπήρξαν σφοδρές αντιδράσεις στην Ευρώπη αλλά και στο εσωτερικό του Ισραήλ για το βίντεο που δημοσίευσε ο υπουργός Εθνικής Ασφαλείας Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ, στο οποίο εμφανίζονται ακτιβιστές του «στολίσκου της Γάζας» γονατισμένοι και δεμένοι πισθάγκωνα.

Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάγια Κάλας, ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, η ιταλική κυβέρνηση αλλά και ο ίδιος ο Μπενιαμίν Νετανιάχου επέκριναν τη στάση του ακροδεξιού υπουργού.

Αναλυτικά στην ανάρτησή του ο Ιταλός ΥΠΕΞ αναφέρει: «Εξ ονόματος της ιταλικής κυβέρνησης, ζήτησα μόλις επισήμως από την Ύπατη Εκπρόσωπο Κάγια Κάλας να συμπεριληφθεί στην επόμενη συζήτηση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ η υιοθέτηση κυρώσεων κατά του Ισραηλινού υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Μπεν-Γκβιρ. Αφορμή είναι οι απαράδεκτες πράξεις σε βάρος της Flotilla, με την απομάκρυνση των ακτιβιστών από διεθνή ύδατα και την υποβολή τους σε παρενοχλήσεις και εξευτελισμούς, κατά παράβαση των πιο στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

A nome del Governo italiano ho appena formalmente chiesto all’Alto Rappresentante @kajakallas di includere nella prossima discussione dei Ministri degli Esteri UE l’adozione di sanzioni contro il Ministro per la sicurezza nazionale israeliano Ben-Gvir per gli inaccettabili atti…— Antonio Tajani (@Antonio_Tajani) May 21, 2026

Σπύρος Σιδέρης

Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο τι αλλάζει στις διμερείς σχέσεις Ιταλίας-Ισραήλ, αλλά και κατά πόσο η ιταλική επιλογή μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης για μια ευρύτερη ευρωπαϊκή αναθεώρηση απέναντι στην ισραηλινή στρατιωτική πολιτική.

Η πρόσφατη κλιμάκωση που οδήγησε στην απόφαση είχε άμεσο επιχειρησιακό υπόβαθρο. Ο ιταλικός στρατός κατήγγειλε ότι ισραηλινές δυνάμεις άνοιξαν «προειδοποιητικά πυρά» κατά αυτοκινητοπομπής Ιταλών κυανόκρανων στον Λίβανο, στο πλαίσιο της αποστολής της UNIFIL. Αν και δεν υπήρξαν τραυματισμοί, το περιστατικό θεωρήθηκε εξαιρετικά σοβαρό από τη Ρώμη, προκαλώντας διπλωματική ένταση. Ο υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι μετέβη στη Βηρυτό, εκφράζοντας δημόσια την αλληλεγγύη της Ιταλίας προς τον Λίβανο και καταδικάζοντας τις ισραηλινές επιθέσεις κατά αμάχων, ενώ η κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου απάντησε με αντίστοιχη διπλωματική αντίδραση.

Η αμυντική συμφωνία μεταξύ Ιταλίας και Ισραήλ, η οποία υπογράφηκε το 2003, προέβλεπε αυτόματη ανανέωση ανά πενταετία και κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα συνεργασίας: από την εξαγωγή, εισαγωγή και διαμετακόμιση οπλικών συστημάτων έως την κοινή εκπαίδευση και την αμυντική έρευνα. Ωστόσο, σε καθαρά ποσοτικούς όρους, η συμβολή της Ιταλίας στον εξοπλισμό του Ισραήλ παραμένει περιορισμένη. Σύμφωνα με διεθνή δεδομένα, οι βασικοί προμηθευτές είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γερμανία, που καλύπτουν σχεδόν το σύνολο των σχετικών αναγκών. Η ιταλική συμμετοχή υπολογίζεται περίπου στο 1%, με κύρια προϊόντα ναυτικά πυροβόλα και ελαφρά ελικόπτερα.

• Παρά το περιορισμένο μέγεθος αυτής της συνεργασίας, η πολιτική σημασία της είναι δυσανάλογα μεγάλη. Η αναστολή της συμφωνίας θέτει πλέον υπό αυστηρότερο έλεγχο κάθε μελλοντική στρατιωτική εξαγωγή, ιδίως υπό το πρίσμα της ιταλικής νομοθεσίας που απαγορεύει την πώληση όπλων σε χώρες που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση. Το ζήτημα αποκτά, συνεπώς, όχι μόνο διπλωματική αλλά και σαφή νομική διάσταση, με αυξημένο κίνδυνο ακύρωσης ή παγώματος σχετικών συμβάσεων.

Καθοριστικό ρόλο στην απόφαση έπαιξε η εσωτερική πίεση. Η αντιπολίτευση, με επικεφαλής την Έλι Σλάιν, ζητούσε εδώ και καιρό την αναστολή της συμφωνίας, ενώ ομάδα συνταγματολόγων και διεθνολόγων προσέφυγε κατά της νομιμότητας της ανανέωσής της, επικαλούμενη αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης και εντάλματα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου. Παράλληλα, η ιταλική κοινωνία των πολιτών κινητοποιήθηκε έντονα, με μαζικές διαδηλώσεις σε μεγάλες πόλεις κατά των ισραηλινών επιχειρήσεων στη Γάζα, αλλά και της επέκτασής τους στον Λίβανο. Η κυβέρνηση Μελόνι, παρά τον δεξιό της προσανατολισμό, δεν μπορούσε πλέον να αγνοήσει αυτό το πολιτικό και κοινωνικό βάρος.

Για το Ισραήλ, η απώλεια δεν είναι πρωτίστως υλική, αλλά στρατηγική και συμβολική. Η Ρώμη αποτελούσε έναν αξιόπιστο ευρωπαϊκό εταίρο, ιδίως σε επίπεδο πολιτικής νομιμοποίησης. Η μεταστροφή της Ιταλίας αποδυναμώνει το αφήγημα της ευρείας ευρωπαϊκής στήριξης και ενισχύει τις φωνές που ζητούν περιορισμούς στη στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ. Επιπλέον, το μήνυμα που εκπέμπεται προς τις χώρες που συμμετέχουν σε ειρηνευτικές αποστολές, όπως η UNIFIL, είναι ότι η προστασία των δυνάμεών τους μπορεί να υπερισχύσει των διμερών σχέσεων.

• Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η απόφαση αυτή θα προκαλέσει ένα ευρωπαϊκό «ντόμινο». Ήδη, χώρες όπως η Ισπανία, η Ολλανδία και το Βέλγιο έχουν υιοθετήσει περιορισμούς ή απαγορεύσεις στις εξαγωγές στρατιωτικού υλικού προς το Ισραήλ. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν ανασταλεί σχετικές άδειες εξαγωγής, ενώ ακόμη και στη Γερμανία, παρά τη διαχρονική της στήριξη, καταγράφονται ενδείξεις αυξανόμενης επιφυλακτικότητας από τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς.

Συνολικά, η ιταλική απόφαση δεν μεταβάλλει άμεσα την επιχειρησιακή ισχύ του Ισραήλ, καθώς οι κύριες πηγές εξοπλισμού του παραμένουν αμερικανικές και γερμανικές. Ωστόσο, πλήττει κάτι εξίσου κρίσιμο: τη νομιμοποίηση της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ στην Ευρώπη. Σε μια περίοδο κατά την οποία το διεθνές δίκαιο, η κοινή γνώμη και οι πολιτικές ισορροπίες επαναπροσδιορίζονται, η επιλογή της Ρώμης ίσως αποδειχθεί όχι απλώς μια μεμονωμένη απόφαση, αλλά η απαρχή μιας νέας ευρωπαϊκής στάσης απέναντι στο Ισραήλ.

Σύμφωνα με τους υπεύθυνους των ερευνών, είχε «εμπνευστεί» από την δολοφονική επίθεση στο αμερικανικό λύκειο Columbine, η οποία είχε πραγματοποιηθεί στις 20 Απριλίου 1999. Με δράστες δύο μαθητές, ο τραγικός απολογισμός της ήταν 13 νεκροί και 23 τραυματίες. 

Κίνητρα του Ιταλού επίδοξου τρομοκράτη θεωρούνται το φυλετικό και θρησκευτικό  μίσος.

Στην κατοχή του βρέθηκε υλικό με οδηγίες για κατασκευή χημικών και βακτηριολογικών όπλων, αλλά και οδηγίες για σαμποτάζ σε βασικής σημασίας δημόσιες υπηρεσίες. 

Ο δεκαεπτάχρονος είχε αναζητήσει στο διαδίκτυο πληροφορίες  για την κατασκευή εκρηκτικών μηχανισμών, παρόμοιων με εκείνων που χρησιμοποιήθηκαν στο παρελθόν  σε τρομοκρατικές επιθέσεις που έλαβαν χώρα στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες. 

Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, οι έρευνες έχουν επεκταθεί και σε άλλους 7 ανηλίκους που διατηρούσαν στενές σχέσεις με τον συλληφθέντα.

«Σε ό,τι αφορά το Χορμούζ, πιστεύω πως χρειάζεται να επικρατήσει η διπλωματία», δήλωσε ο Ταγιάνι στους δημοσιογράφους στο περιθώριο της συνεδρίασης του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ στις Βρυξέλλες.

Η Ιταλία συμμετέχει σε αμυντικές ναυτικές αποστολές στην Ερυθρά Θάλασσα, «όμως δεν βλέπω οποιεσδήποτε αποστολές που να μπορούν να επεκταθούν στο Χορμούζ», πρόσθεσε.

Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει ζητήσει από συμμάχους να συμμετάσχουν σε αποστολή για την προστασία της ναυσιπλοΐας στο στενό του Χορμούζ.