Τα μέσα ενημέρωσης κατηγορούν τη Meta ότι από τις 25 Μαΐου 2018 ως τις 31 Ιουλίου 2023 παραβίασε με «συστηματικό και μαζικό» τρόπο την «ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία των δεδομένων», η οποία απαιτεί τη συναίνεση των χρηστών για να χρησιμοποιούνται τα δεδομένα τους για διαφημιστικούς λόγους.

Πρόκειται για μια πρακτική η οποία «επέτρεψε στον αμερικανικό όμιλο να προτείνει (…) την πώληση διαφημιστικών χώρων στη βάση ενός ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος που απέκτησε με αθέμιτο τρόπο», σε βάρος παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης, τα οποία από την πλευρά τους σεβάσθηκαν αυτό τον κανονισμό, διαβεβαιώνει η AMI.

Η Meta «οικοδόμησε την κυρίαρχη θέση της στη διαφημιστική αγορά παραβιάζοντας τις κανονιστικές ρυθμίσεις», πράγμα που προκάλεσε «προφανή βλάβη στα ισπανικά μέσα ενημέρωσης σε σημείο να τεθεί σε κίνδυνο η βιωσιμότητά τους», εκτιμά έτσι ο πρόεδρος της AMI, ο Χοσέ Χολί, τον οποίο επικαλείται η ανακοίνωση.

Μεταξύ των ομίλων μέσων ενημέρωσης που εκπροσωπούνται απ’ αυτή την ένωση περιλαμβάνονται ο όμιλος Prisa, ιδιοκτήτης της εφημερίδας El Pais και της αθλητικής AS, αλλά και ο Godo (La Vanguardia, Mundo deportivo…) και ο Vocento, που εκδίδει τη συντηρητική εφημερίδα ABC.

Η Meta δεν απάντησε αμέσως σε αιτήματα του Γαλλικού Πρακτορείου να σχολιάσει.

Η προσφυγή αυτή πραγματοποιήθηκε ενώ ο αμερικανικός όμιλος λανσάρισε στις αρχές Νοεμβρίου στην Ευρώπη ένα νέο σύστημα που επιτρέπει στον χρήση να μην βλέπει πλέον προσωποποιημένες διαφημίσεις έναντι μιας συνδρομής ή διαφορετικά να «συνεχίσει να χρησιμοποιεί δωρεάν» τις υπηρεσίες του συναινώντας ο Meta να έχει πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα του.

Αυτό το νέο μοντέλο έχει γίνει στόχος προσφυγών στην Αυστρία και τις Βρυξέλλες, ενώ στη Γαλλία επισημάνθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού, Κατανάλωσης και Καταστολής Απατών (DGCCRF).

Τα Facebook και Instagram αριθμούν 144 και 133 εκατομμύρια τακτικούς χρήστες αντιστοίχως στην Ευρώπη πλην Ηνωμένου Βασιλείου, σύμφωνα με το Insider Intelligence.

Στο άρθρο σημειώνονται τα ακόλουθα: «Αξίζει να ρίξει κάποιος μια ματιά σε αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα (…) Θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να αξιολογηθεί η εμπειρία άλλων χωρών, και θα πρέπει να δούμε τι έγινε σωστά και τι έγινε λάθος. Ως προς αυτό, η ελληνική περίπτωση είναι αξιοπρόσεκτη. Η Ελλάδα, παράδειγμα προς αποφυγή στην κρίση χρέους της ευρωζώνης, με ένα υγειονομικό σύστημα πιο αποδυναμωμένο από το ισπανικό, με σημαντικές προσφυγικές ροές, και όλα τα προγνωστικά εναντίον της, κατάφερε να συγκρατήσει με εκπληκτικό τρόπο την εξάπλωση του κορονοϊού στον πληθυσμό της. Ο επίσημος αριθμός θανάτων λόγω κορονοϊού, ανά εκατομμύριο κατοίκων στην Ισπανία ανέρχεται περίπου σε 279, στην Ιταλία σε 273 και στην Ελλάδα σε 8. Ο χαμηλός αριθμός θνησιμότητας, όπως και ο μικρός αριθμός κρουσμάτων στην Ελλάδα δεν εξηγείται λόγω ηλικιακά νεότερου πληθυσμού, αφού η Ελλάδα έχει ποσοστό πληθυσμού άνω των 65 ετών μεγαλύτερο σε σχέση με την Ισπανία (όχι πολύ μεγαλύτερο, αλλά μεγαλύτερο), ενώ η Ιταλία είναι η χώρα με τον πιο γηρασμένο πληθυσμό, μεταξύ των τριών χωρών. Συγκρίνοντας την Ισπανία με την Ελλάδα, ο παράγοντας της ηλικίας δείχνει ότι οι Έλληνες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο. Ωστόσο, παρά τις χειρότερες συνθήκες, στην Ελλάδα σημειώνονται, κατ’ αναλογία, σαφώς λιγότεροι θάνατοι και κρούσματα σε σύγκριση με τα αντίστοιχα στοιχεία για την Ισπανία και την Ιταλία.

Η Ιταλία και η Ισπανία άργησαν περίπου 30 ημέρες να αποφασίσουν τον περιορισμό κυκλοφορίας από τότε που σημειώθηκε ο πρώτος θάνατος λόγω Covid-19 σε κάθε χώρα, ενώ η Ελλάδα χρειάστηκε μόλις 11 ημέρες. Επιπλέον, η Ελλάδα ενήργησε άμεσα, χωρίς να καθυστερήσει ούτε για μία ημέρα, ως προς το κλείσιμο σχολείων και πανεπιστημίων και την απαγόρευση μεγάλων συναθροίσεων. Η Ελλάδα έλαβε αυτά τα δύο τελευταία μέτρα πριν καν σημειωθεί ο πρώτος θάνατος λόγω του ιού και με αριθμό κρουσμάτων που δεν είχε ακόμη φθάσει τα εκατό.

Το είδος κυβέρνησης είναι σημαντικό, σημειώνεται στο άρθρο και επισημαίνεται ότι «στην Ελλάδα δεν υπάρχουν περιφερειακές κυβερνήσεις, ούτε ένας κυβερνητικός συνασπισμός με εσωτερικές διαμάχες. Ούτε εντός της ελληνικής κυβέρνησης υπάρχουν κόμματα – όπως οι Podemos στην Ισπανία – τα οποία τείνουν να αντιτίθενται στους τεχνοκράτες και στο κριτήριο των ειδικών. Επίσης, υπάρχει άλλος ένας παράγοντας: Η ελληνική κυβέρνηση είχε σίγουρα επίγνωση του πόσο εύθραυστο ήταν το σύστημα υγείας της χώρας, ενώ οι κυβερνήσεις της Ισπανίας και της Ιταλίας είχαν υπερβολική εμπιστοσύνη στα δικά τους συστήματα υγείας».

«Η ελληνική κυβέρνηση ενήργησε με ταχύτητα και προληπτικά, ενώ οι κυβερνήσεις της Ιταλίας και της Ισπανίας ακολουθούσαν το ανεξέλεγκτο σπιράλ της πανδημίας… Ας υπενθυμίσουμε τους αριθμούς: στην Ελλάδα, 8 θάνατοι ανά ένα εκατομμύριο κατοίκων, και 279 θάνατοι αντίστοιχα στην Ισπανία»

Στην ενημερωτική ιστοσελίδα Ok Diario δημοσιεύεται άρθρο του Pelayo Barro, που κάνει τη σύγκριση μεταξύ Ελλάδας και Ισπανία στον τρόπο αντιμετώπισης του κορονοϊού.

Αρχικά, στο άρθρο, αναφέρεται ότι Ισπανία και Ελλάδα έχουν κοινωνίες με παρόμοια έθιμα, μεσογειακό κλίμα και παρόμοιες πληθυσμιακές πυραμίδες, αλλά στην Ισπανία καταγράφονται πλέον πάνω από 13.000 θάνατοι λόγω του κορονοϊού, ενώ στην Ελλάδα είχαν καταγραφεί μόνον 68 μέχρι πριν από λίγες μέρες. Η ταχύτητα στη λήψη αποφάσεων, από τον πρώτο κιόλας θάνατο, υπήρξε κομβικής σημασίας: ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κυριάκος Μητσοτάκης, περιόρισε την κυκλοφορία των πολιτών ενώ είχαν σημειωθεί 13 θάνατοι.

Τέλος, στο συγκεκριμένο άρθρο σημειώνεται ότι η Ισπανία και Ελλάδα – εκτός από τις διαφορές σε γεωγραφική έκταση και πληθυσμό (45,6 εκατ. και 10,7 εκατ. αντίστοιχα) – είναι δύο χώρες που μοιάζουν πολύ ως προς την κοινωνική τους δομή, το προσδόκιμο ζωής (83 έτη και 80 έτη αντίστοιχα), το κλίμα και τις κοινωνικές συνήθειές τους. Ωστόσο, ο χρόνος αντίδρασης κάθε χώρας στην πανδημία του κορονοϊού ήταν διαφορετικός, όπως και τα αποτελέσματα αυτής της αντίδρασης: 135.032 κρούσματα στην Ισπανία έναντι 1.673 στη Ελλάδα, και 13.055 θάνατοι έναντι 68 πριν από λίγες ημέρες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ