«Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισίδωρος Ντογιάκος θέλει η έρευνα για το ναυάγιο στην Πύλο να είναι μυστική», γράφει η Ιν’τ Φελντ.

«Πρόκειται για τον ίδιο Ισίδωρο Ντογιάκο που προσπάθησε να παρεμποδίσει την έρευνα στο σκάνδαλο των υποκλοπών με το Predator», κατά την ίδια, «είναι ορατό το μοτίβο;».

Chief Prosecutor Dogiakos wants the investigation into the #Pylos shipwreck to be secret. The very same Dogiakos tried to obstruct the investigation into #PredatorGate. Do we see a pattern here?

— Sophie in 't Veld (@SophieintVeld) June 19, 2023

Αναλυτικότερα, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου με νέα παραγγελία του προς τον επικεφαλής της Εισαγγελίας Εφετών Λάρισας ζητάει την σε βάθος διερεύνηση, προς κάθε κατεύθυνση, την άμεση συγκέντρωση όλων των αποδείξεων για την τραγωδία στα Τέμπη.

Ενδεικτικά ο κ. Ντογιάκος αναφέρει «είναι η ώρα της Δικαιοσύνης», προκειμένου να εντοπιστούν οι υπαίτιοι, «όποιοι κι αν είναι, όπου κι αν ανήκουν, από όπου και αν προέρχονται, ό,τι κι αν εκπροσωπούν». Ο εισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου επισημαίνει τους άμεσους στόχους των ερευνών, σημειώνοντας ως προτεραιότητα, την άμεση ανάγκη συλλογικής, σε αυτό το στάδιο, όλων των αποδείξεων, που θα χρησιμεύσουν στην απόδοση ευθυνών και στον εντοπισμό των υπευθύνων.

Ακόμη, ο κ. Ντογιάκος σημειώνει στην παραγγελία του: «Δεν πρέπει, να παγιδευτεί η δικανική κρίση σε ποινικές ευθύνες συγκεκριμένων ατόμων και μόνο. Αντίθετα, επιβάλλεται η πλήρης διερεύνηση της υπόθεσης από κάθε πλευρά και η απόδοση ευθυνών προς πάσα κατεύθυνση, σύμφωνα με τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, την ισχύουσα δικονομική τάξη».

Το πλήρες κείμενο της παραγγελίας του κ. Ντογιάκου έχει ως εξής:

«Με άφατη θλίψη και ψυχική οδύνη, ολόκληρος ο ελληνικός λαός παρακολουθεί και βιώνει πραγματικά το γεγονός και τις τραγικές συνέπειες του σιδηροδρομικού δυστυχήματος της 28-2-2023, στην περιοχή των Τεμπών. Η μοίρα έδειξε το χειρότερο πρόσωπό της σε κάθε έναν ξεχωριστά άλλα και σε όλους μαζί τους επιβάτες της μοιραίας αμαξοστοιχίας. Πόνος πολύς – Θλίψη ανείπωτη – Οικογένειες απορφανισμένες – Όνειρα νέων ανθρώπων οριστικά ανεκπλήρωτα.

Η εντονότατη συγκίνηση και ταραχή που προκάλεσε το απροσδόκητο αυτό γεγονός σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες της Χώρας επιβάλλουν την κινητοποίηση, άμεσα και αποτελεσματικά, του κρατικού μηχανισμού σε όλα τα επίπεδα.

Πρωτίστως, όμως, αυτή τη στιγμή είναι η ώρα της Δικαιοσύνης, η οποία σε όλο το εύρος της, πρέπει να επιβάλει κυριαρχικά την παρουσία της και χωρίς δισταγμό να παρέμβει καίρια, ουσιαστικά και αποτελεσματικά κατά το πρώτο διαδικαστικό στάδιο της συλλογής των αποδείξεων, οι οποίες μελλοντικά θα χρησιμεύσουν για την απόδοση των ευθυνών στους υπαίτιους, όποιοι και αν είναι, όπου και αν ανήκουν, από όπου και αν προέρχονται, ό,τι και να εκπροσωπούν.

Η αυτοπρόσωπη και ενεργός παρουσία σας στον τόπο της άδικης απώλειας τόσων ανθρώπινων ζωών για τη συγκέντρωση των αποδεικτικών στοιχείων, που θα ρίξουν φως στα αίτια της τραγωδίας, ασφαλώς και είναι απολύτως απαραίτητη. Τα στοιχεία αυτά επιβάλλεται να εξεταστούν αρμοδίως, εξονυχιστικά και διεξοδικά. Αλλά ακόμα και στην περίπτωση που, κατ’ αρχήν, οδηγούν στην απόδοση ευθυνών προς συγκεκριμένη κατεύθυνση, δεν πρέπει να παγιδευτεί η δικανική κρίση σε ποινικές ευθύνες συγκεκριμένων και περιορισμένων ατόμων και μόνο. Αντίθετα, επιβάλλεται η πλήρης διερεύνηση της υπόθεσης από κάθε πλευρά και η απόδοση ευθυνών προς πάσα κατεύθυνση, σύμφωνα με τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις και την ισχύουσα δικονομική τάξη.

Είναι μακάβριο να λέγεται, αλλά, ενίοτε, ισχύει, ότι ένα δυσάρεστο γεγονός όπως ο θάνατος μπορεί να αποτελέσει την αφορμή, ώστε να γεννηθεί κάτι καλό. Στο πρόσφατο παρελθόν η Ελληνική Δικαιοσύνη δέχτηκε έντονη κριτική σε άλλη τραγωδία που επίσης συγκλόνισε τη Χώρα και θρηνήσαμε εκατόμβες θυμάτων.

Ως εκ τούτων, η ανώτατη εποπτεία εκ μέρους σας του ανακριτικού έργου, σύμφωνα με το άρθρο 32 εδαφ.α΄ του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, την οποία σας αναθέσαμε με το υπ’ αριθ. πρωτ. 1706/1-3-2023 έγγραφο-παραγγελία μας, έχει τεράστια σημασία και αποβλέπει στην πλήρη και ταχύτατη συγκέντρωση των αναγκαίων αποδεικτικών στοιχείων και την όσο το δυνατόν ταχύτερη περάτωση του ανακριτικού έργου.

Θεωρούμε αυτονόητο ότι θα εκδαπανήσετε όλες τις ψυχικές και σωματικές δυνάμεις σας, ώστε η ήδη αρξαμένη ανακριτική διαδικασία, το θεσμικό πλαίσιο της οποίας θα επιλέξετε κυριαρχικά, κατά τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και σύμφωνα με τις ανάγκες της έρευνας της ουσίας της υπόθεσης, να περατωθεί το συντομότερο δυνατόν, ασφαλώς υπό καθεστώς νηφαλιότητας, ψυχραιμίας και δικαιοκρισίας, αγνοώντας ψιθύρους και κραυγές, από οπουδήποτε και αν προέρχονται, οποιουσδήποτε και αν εξυπηρετούν.

Η ορθή και ταχεία απονομή δικαιοσύνης θα αποτελεί αιώνιο μνημόσυνο για τις ψυχές των νεκρών».

Το παραπάνω ερώτημα θέτουν όσοι γνωρίζουν την κινητικότητα στο άδυτο της Δικαιοσύνης, λαμβάνοντας υπόψιν τους ότι παραμένουν σε εξέλιξη (και… καθυστέρηση) σημαντικά θέματα που αφορούν την κυβέρνηση και δη η έρευνα για το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Συνήθως οι κυβερνήσεις φροντίζουν σε προεκλογικό χρόνο να κλείνουν τέτοιες “εκκρεμότητες”, όταν συμπίπτουν με λήξη της θητείας κρίσιμων παραγόντων του δικαστικού σώματος και, αναμφίβολα, ο εισαγγελέας Ισίδωρος Ντογιάκος και η πρόεδρος Μαρία Γεωργίου είναι δύο τέτοιοι παράγοντες. Κυρίως ο εισαγγελέας του ανωτάτου δικαστηρίου, ο οποίος έχει λάβει καθαρή θέση με την πρόσφατη γνωμοδότησή του και άλλες παρεμβάσεις του.

Ως εκ τούτου, επιμένουν οι γνωρίζοντες, ο χρόνος διεξαγωγής των εκλογών πρέπει να συνδυαστεί με την λήξη της θητείας Ντογιάκου (τον Ιούνιο) και την μέριμνα να έχουν εκκινήσει οι διαδικασίες αντικατάστασής του με πρόσωπο που να αποτελεί “συνέχεια” και να εγγύηση για την αποφυγή απρόβλεπτων εξελίξεων.

“Εάν δεν δείτε να παραιτείται ο κ. Ντογιάκος και να δρομολογείται η αντικατάστασή του, μην περίμενετε εκλογές”, υποστηρίζει φίλα προσκείμενος στην κυβέρνηση παράγοντας που γνωρίζει τα του δικαστικού σώματος. Και συμπλήρωσε: “η 9η Απριλίου είναι ίσως πολύ κοντά για να τρέξουν οι σχετικές εξελίξεις, εκτός εάν η ηγεσία του ΑΠ παραιτηθεί σχετικά άμεσα”. Με την θητεία της να λήγει τον Ιούνιο, όμως, και εφόσον τηρηθούν οι προθεσμίες, οι εκλογές μπορεί να και βραδύνουν μέχρις εξαντλήσεως της κυβερνητικής θητείας. Κρατήστε το…

Υπάρχουν και εξαιρέσεις. Αναμένουμε ακόμη και τις απόψεις των δικαστικών ενώσεων, που μένουν άλαλες – όπως συνήθως επιλέγουν – ακόμη και στο μέγιστο αυτό θεσμικό ζήτημα.

Έτσι από τις στιβαρές δηλώσεις του Καθηγητή Γ. Σωτηρέλη (η γνωμοδότηση είναι για τον κάλαθο των αχρήστων) και του Ακ. Καϊδατζή (είναι κείμενο  άνευ νομικής αξίας, ή πρέπει δε να παραιτηθεί ο Ισιδ. Ντογιάκος…) μέχρι την κοινή δήλωση πλείστων όσων συνταγματολόγων (Π.Παυλόπουλος, Ν.Αλιβιζάτος, Ε.Βενιζέλος, Ι.Δρόσος, κ.ά.) καθώς και του Δ.Σ.Α., ότι πρόκειται για ατόπημα του Εισαγγελέα η γνωμοδότηση του αυτή, γι’ αυτό κατά Ε.Βενιζέλο πρέπει να ανακληθεί, ένα είναι το συμπέρασμα: Το κείμενο του Εισαγγελέα Ισιδ. Ντογιάκου στερείται από την παραμικρή νομική αξία. Ή δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια ψευδογνωμοδότηση, παράδειγμα προς αποφυγή για τους σημερινούς ή επομένους εισαγγελείς όποιας ιεραρχικής θέσης.

ΙΙ. Ο Ισιδ.Ντογιάκος είναι έμπειρος Εισαγγελέας και, όπως λένε οι γνωρίζοντες, πρέπει να είναι και καλός νομικός, κατά συνέπεια δεν είναι δυνατό να μην γνώριζε μεταξύ άλλων: α. ότι το Σύνταγμα είναι αυτό που δίνει νομική ενάργεια στον κοινό νόμο και όχι το αντίθετο, β. ότι το δικαίωμα διασφάλισης του απορρήτου των επικοινωνιών προικοδοτείται από το Σύνταγμα ως απόλυτο, γι’ αυτό και η ανεξάρτητη αρχή, ΑΔΑΕ, δίνοντας μόνο λόγο στη Βουλή, έχει καθοριστικό για την προστασία του προορισμό και με αυξημένες αρμοδιότητες, που κατισχύουν και των όποιων εισαγγελικών παραγγελιών, όχι όμως των δικαστικών αποφάσεων, γ. ότι και με τον πρόσφατο νόμο 5002/2022, δεν καταργήθηκε το αποκλειστικό δικαίωμα της ΑΔΑΕ να ελέγχει τους παρόχους για την διαπίστωση τήρησης της νομιμότητας κατά την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών (βλ. άρθρο 6 Ν. 3115/2003) και ότι άλλο ζήτημα είναι η δέσμευσή της να μην πληροφορεί τους ενδιαφερόμενους για τα στοιχεία παρακολούθησής τους, μέχρι να κριθεί η συνταγματικότητά πρόσφατου νόμου, δ. ότι η ΑΔΑΕ έλεγχε θεσμικά την ΕΥΠ, η οποία δεν είναι ανεξέλεγκτη βέβαια, ε. ότι η κυβέρνηση σκοπίμως δεν εκδίδει την ΚΥΑ Υπουργών Τσιάρα και Πιερρακάκη για την παραχώρηση ηλεκτρονικών αρχείων στην ΑΔΑΕ, για να έχει τη δυνατότητα ελέγχου και παρακολουθήσεων, στ. ότι ο Εισαγγελέας ΑΠ δεν δικαιούται να γνωμοδοτεί, όταν, ακόμη και εάν πρόκειται για γενικότερου ενδιαφέροντος ζήτημα, έχουν ήδη επιληφθεί οι αρμόδιες αρχές, ζ. ότι οι πάροχοι είναι υποχρεωμένοι να χορηγήσουν τα στοιχεία παρακολουθήσεων στην ΑΔΑΕ, αν δε αρνηθούν αυτοί την χορήγηση των στοιχείων, η ΑΔΑΕ μπορεί να επιβάλει πρόστιμα με απόφασή της, κατά των οποίων αυτοί μπορούν να προσφύγουν στο Σ.τ.Ε.

Δεν δικαιούμαι να ισχυριστώ ότι αυτά αγνοούσε ο Εισαγγελέας του Α.Π.. Για το λόγο αυτόν η συναξιολόγηση της γνωμοδότησής του αυτής με την πρόσφατη ομιλία του στην Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, κατά την οποία συνέστησε να υποστούν φορολογικό έλεγχο εκείνοι οι εκδότες – ή εκείνος;- που αποκάλυψαν την συνταγματική παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών, αντί, ως όφειλε, να προβεί στις αναγκαίες και κατά τις θεσμικές δυνατότητές του ενέργειες για αποκάλυψη των υπαιτίων για την παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών, ή ότι μέχρι σήμερα δεν έχει ανατεθεί η σχετική έρευνα σε ανώτατο εισαγγελικό λειτουργό, αλλά υπάρχει διασπορά των περιπτώσεων σε διάφορους εισαγγελείς, νομίζω ότι μας υποχρεώνει να εντάξουμε και την γνωμοδότηση του Ισιδ. Ντογιάκου στη συνολική συνδρομή που παρέχεται στην πρωθυπουργική – κυβερνητική πολιτική ως προς την κάλυψη ευθυνών και όχι την αποκάλυψη των υπαιτίων.

Έτσι με άλλα λόγια ο λόγος του Εισαγγελέα Α.Π. δεν αποτελεί τίποτε άλλο από συμφραζόμενο του ιδεολογικού – πολιτικού λόγου του κυβερνώντος κόμματος, όπως αυτό εννοιοποιείται από τον Πρωθυπουργό.

Το σημαντικότερο ζήτημα είναι ότι σε αντίθεση με κάποιους – ελάχιστους – που ισχυρίζονται, για να προσφέρουν τη συνδρομή τους στην κυβέρνηση, ότι το ζήτημα είναι δήθεν νομικό, πιστεύω ότι με τη γνωμοδότηση του Ισιδ. Ντογιάκου προκλήθηκε ένα ακόμη πλήγμα σε βάρος της δημοκρατίας. Πλήγμα σε βάρος της αξιοπιστίας της δικαστικής εξουσίας, σαν να μην έφτανε η πρωτοφανής δήλωση του Υπουργού Δικαιοσύνης, ότι η υπόθεση NOVARTIS πρέπει να τεθεί στο αρχείο, ενώ βρισκόταν σε δικαστική διερεύνηση, ή η δήλωση του Υπουργού Ανάπτυξης, ότι ήταν λάθος το βούλευμα του Ειδικού Δικαστικού Συμβουλίου που έκρινε αθώα την Εισαγγελέα Ελ.Τουλουπάκη, ή ο καταιγισμός καταγγελιών, ύβρεων κατά της ίδιας και των επίκουρων εισαγγελέων Ντζούμα και Μανώλη, ή η κατηγορία από το Βήμα της Βουλής από τον Πρωθυπουργό της χώρας για συμμορίτες δημοσιογράφους- ενώ αυτοί κρίνονταν ακόμη από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές.

Πέραν αυτών με την ψευδογνωμοδότηση του Ισιδ. Ντογιάκου, επιχειρείται να πληγούν οι ανεξάρτητες διοικητικές αρχές, που χαρακτηρίζονται ως αντίβαρα στην άσκηση της κεντρικής εξουσίας, στο μέτρο βέβαια που και αυτές αποδεικνύουν τον θεσμικό τους προορισμό (αρνητικό παράδειγμα το ΕΣΡ) και παρά την παντί τρόπω απόπειρα της κυβέρνησης να τις απαξιώσει (π.χ. μεθοδεύσεις σε βάρος της ΑΔΑΕ).

Τέλος, ίσως η γνωμοδότηση του Ισιδ. Ντογιάκου αναδεικνύει μια πραγματικότητα. Ότι ο αυταρχισμός στην άσκηση εξουσίας ενισχύεται. Το κράτος δικαίου, η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης προβάλλονται για να επικαλύψουν τις επιβουλές σε βάρος τους.

Αντώνης Ρουπακιώτης – Δικηγόρος

Ο Ισίδωρος Ντογιάκος διατύπωσε μία πρώτη άποψη, η νομική σύμβουλος “αντιστάθηκε”, ο έλεγχος της ΑΔΑΕ δεν ολοκληρώθηκε πλήρως. Ο Εισαγγελέας του ΑΠ δεσμεύθηκε να εκδώσει γνωμοδότηση. Στο μεσοδιάστημα, η ΑΔΑΕ επανήλθε στον πάροχο και με αποφαιστικό τρόπο διεξήγαγε ελέγχους μετά και το αίτημα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως επιβεβαιώθηκε πλήρως η παρακολούθηση μέσω ΕΥΠ, δύο κορυφαίων προσώπων, ενός υπουργού και του Α/ΓΕΕΘΑ, απομαγνητοφωνήσεις των συνομιλιών των οποίων είχαν ήδη δημοσιευθεί από το Documento.

Εκ των υστέρων, ο κ. Ντογιάκος εξέδωσε την γνωστή, πλέον, γνωμοδότηση. Μέχρι εκείνη την στιγμή είχαν εκδηλωθεί μόνο ασθενείς πολιτικοί μετασεισμοί (του σκανδάλου των υποκλοπών), τους οποίους η κυβέρνηση διαχειριζόταν επικοινωνιακά με αρκετή επιτυχία. Τι θα ακολουθούσε εάν δεν παρενέβαινε ο Εισαγγελέας του ΑΠ: Η ΑΔΑΕ θα έπρεπε να ενημερώσει τον αιτούντα (Αλέξη Τσίπρα), πιθανότατα, όμως, λόγω της επιμονής του προέδρου της Αρχής στην θεσμική οδό, ο Χρήστος Ράμμος θα προέκρινε την ενημέρωση μέσω της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας. Άλλωστε, με την συνέντευξή του στην “Καθημερινή” (παραμονή της Πρωτοχρονιάς) κατέστηκε σαφές πως επιμένει στην λογοδοσία ενώπιον της Βουλής. Εκεί, η κυβέρνηση με την συνδρομή του προέδρου Κωνσταντίνου Τασούλα θα μπορούσε σε κάποιο βαθμό να ελέγξει την διαδικασία, είτε χρονοτριβώντας, είτε με την επίκληση του απόρρητου.

Ήρθε, όμως, η γνωμοδότηση Ντογιάκου, η οποία είναι βέβαιο πως θα αποκτήσει διαχρονικά και συμβολικά χαρακτηριστικά. Άπαντες στο μέλλον θα την επικαλούνται ως “μνημείο παρέμβασης και αντισυνταγματικότητας”. Αυτό, όμως, αφορά την δική του υστεροφημία. Εκείνο που δεν υπολόγισε -στην αμηχανία της- η κυβέρνηση είναι πως υπάρχουν πολλοί άλλοι πολύ πιο επαρκείς συνταγματικά και νομικά από τον Εισαγγελέα του ΑΠ. Για τους Ευάγγελο Βενιζέλο και Νίκο Αλιβιζάτο, για παράδειγμα, η επιστημονική τους πληρότητα βαραίνει περισσότερο από την όποια πολιτική σκοπιμότητα. Όπως και για 14 ακόμα συνταγματολόγους -οι κορυφαίοι-, οι οποίοι συντάχθηκαν σε μία κατηγορηματική και αυστηρή αντιπαράθεση με τις “ακροβασίες” της γνωμοδότησης.

Αν ένας πολίτης καταγγείλει παράνομη παρακολούθηση όχι στην ΑΔΑΕ αλλά σε έναν εισαγγελέα, αυτός μπορεί να διενεργήσει προκαταρκτική εξέταση ή πρέπει να βάλει στον πάγο την δικογραφία περιμένοντας να περάσει μια τριετία, της οποίας το σημείο έναρξης αγνοεί; Και η ΑΔΑΕ δικαιούται να ασκεί την αρμοδιότητά της, όχι για να ενημερώσει τον θιγόμενο που ο νέος νόμος της απαγορεύει, αλλά για να ενημερώσει την Βουλή ή την δικαστική αρχή, όπως οφείλει; Κι αν το κάνει, παρανομεί και τα μέλη της θα διωχθούν; Με αυτά τα δύο ρητορικά ερωτήματα ο Ευάγγελος Βενιζέλος επιχείρησε να αναδείξει το παράλογο της νομικής επιχειρηματολογίας της γνωμοδότησης Ντογιάκου (η οποία μάλιστα, κατά την γνώμη του, εξεδόθη καθ’ υπέρβαση αρμοδιότητας).

Όλα τα πολιτικά κόμματα αντέδρασαν σκληρά, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Ανδρουλάκης επαναφέρουν το σκάνδαλο των υποκλοπών στην προθήκη της προεκλογικής επικαιρότητας, η υπόθεση φθάνει (ξανά) στο Ευρωκοινοβούλιο, με την επιτροπή PEGA να αναμένεται να δημοσιοποιήσει το πόρισμά της το αργότερο μέχρι τον Μάρτιο (σε προεκλογικό χρόνο), η δε επιβεβαίωση της ΑΔΑΕ για τις παρακολουθήσεις είναι βέβαιο πως αργά ή γρήγορα θα δει το φως της δημοσιότητας.

Εαν δε, όπως αναμένεται, επιχειρηθεί -μέσω της διάσκεψης των προέδρων της Βουλής- να μπει “φίμωτρο” στην ΑΔΑΕ μέσω της αντικατάστασης κάποιων μελών της που συγκροτούν την ομάδα συνεργατών του κ. Ράμμου, τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα…

Εν κατακλείδι, η γνωμοδότηση Ντογιάκου “φούντωσε” την υπόθεση των παρακολουθήσεων, η παρέμβαση-καταπέλτης σύσσωμης της αντιπολίτευσης και, κυρίως, των κορυφαίων συνταγματολόγων, αποδομεί το επιχείρημα περί “υποκίνησης” από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και αποτελεί μείζον πλήγμα για την κυβέρνηση την ώρα που προσπαθούσε να βγάλει το θέμα από την ειδησεογραφία.

Αυτό ακριβώς το στοιχείο ανέδειξε ο κ. Τσίπρας με ανάρτηση του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: “Όσοι δεν καταλαβαίνουν ότι στις μέρες μας απειλείται ο πυρήνας του Κράτους Δικαίου και των δημοκρατικών ελευθεριών, ας διαβάσουν με προσοχή τις σημερινές παρεμβάσεις των καθηγητών Ευάγγελου Βενιζέλου, Προκόπη Παυλόπουλου, Γιώργου Σωτηρέλη, Ακρίτα Καϊδατζή, Ξενοφώντα Κοντιάδη”, έγραψε.

Όπως επισημαίνει ο Γιάννης Μαντζουράνης, που σημειωτέον έχει τη νομική εκπροσώπηση των Γιώργου Κύρτσου, Ελένης Τουλούπακη και Κώστα Βαξεβάνη, οι οποίοι έχουν υποβάλλει αίτημα στην ΑΔΑΕ για να ελεγχθούν οι τηλεφωνικές συνδέσεις τους εάν είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση από την ΕΥΠ για λόγους εθνικής ασφαλείας, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου με την επίμαχη «γνωμοδότησή» του «δεν κινείται απλώς εκτός συνταγματικής και δημοκρατικής τάξης. Την υπονομεύει ευθέως και χωρίς προσχήματα».

Ο Γιάννης Μαντζουράνης, υπογραμμίζει ότι ο Ισίδωρος Ντογιάκος «με ερμηνευτικές αλχημείες, ο Ισίδωρος Ντογιάκος επιχειρεί να αφαιρέσει από μια εκ του Συντάγματος Ανεξάρτητη Αρχή κάθε ανεξαρτησία και κάθε ελεγκτική αρμοδιότητα και να τη μεταλλάξει σε άβουλο παρατηρητή και φιμωμένο μάρτυρα των υποκλοπών και των βάναυσων προσβολών του κράτους δικαίου από τον κύριο Μητσοτάκη».

Ο νομικός κόσμος και οι δημοκρατικοί πολίτες, όπως σημειώνει ο Γιάννης Μαντζουράνης, «δεν θα επιτρέψουν ούτε τη συγκάλυψη, ούτε την ασέλγεια εις βάρος της Δικαιοσύνης, αλλά ούτε και το βιασμό της δημοκρατίας».

Αναλυτικά η δήλωση Μαντζουράνη

«Η σημερινή “γνωμοδότηση” του Ισίδωρου Ντογιάκου για τις αρμοδιότητες της Α.Δ.Α.Ε. μετά από αίτημα ιδιωτικής εταιρείας παρόχου σταθερής και κινητής τηλεφωνίας δεν κινείται απλώς εκτός συνταγματικής και δημοκρατικής τάξης. Την υπονομεύει ευθέως και χωρίς προσχήματα.

Με ερμηνευτικές αλχημείες, ο Ισίδωρος Ντογιάκος επιχειρεί να αφαιρέσει από μια εκ του Συντάγματος Ανεξάρτητη Αρχή κάθε ανεξαρτησία και κάθε ελεγκτική αρμοδιότητα και να τη μεταλλάξει σε άβουλο παρατηρητή και φιμωμένο μάρτυρα των υποκλοπών και των βάναυσων προσβολών του κράτους δικαίου από τον κύριο Μητσοτάκη.

Τοις κείνου ρήμασι πειθόμενος, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μετατρέπεται έτσι σε εντολέα της δημοκρατίας του πάγου.

Το δίδυμο Ντογιάκου-Μητσοτάκη διαπράττει όμως, υπό το κράτος πανικού, αυτοκτονικό σφάλμα. Ο νομικός κόσμος και οι δημοκρατικοί πολίτες δεν θα επιτρέψουν ούτε τη συγκάλυψη, ούτε την ασέλγεια εις βάρος της Δικαιοσύνης, αλλά ούτε και το βιασμό της δημοκρατίας. Οψόμεθα ες Φιλίππους».

Ο Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου σημειώνει ότι η γνωμοδότησή του είναι νομικά αστήρικτη και στην ουσία πρόκειται για άλλο ένα εγχείρημα συγκάλυψης του σκανδάλου των παρακολουθήσεων.

Ο Ξενοφών Κοντιάδης σημειώνει, επίσης, ότι ο νομικός κόσμος θα αντιταχθεί σθεναρά.

Αναλυτικά τα όσα έγραψε στο προσωπικό του προφίλ, στο facebook:

«Η σημερινή γνωμοδότηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, με την οποία επιχειρεί να περιορίσει το ελεγκτικό έργο της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, είναι νομικά αστήρικτη, παρερμηνεύοντας την ισχύουσα νομοθεσία και το άρθρο 19 παρ. 2 του Συντάγματος.

Ο νομικός κόσμος θα αντιταχθεί σθεναρά στην αδιανόητη παρέμβαση του εισαγγελέα στη συνταγματικά και νομοθετικά κατοχυρωμένη αποστολή της ΑΔΑΕ, με την οποία εκδηλώθηκε άλλο ένα εγχείρημα συγκάλυψης του σκανδάλου των παρακολουθήσεων».

Eνδεικτική των προθέσεων του να συνεχίσει και να εντείνει τις έρευνες για τις παρακολουθήσεις, παρά τα εμπόδια που προβάλλονται από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, είναι η εκτενής συνέντευξη που δίνει στην “Καθημερινή” της Κυριακής ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ και ανώτατος δικαστικός Χρήστος Ράμμος, κάτι που φανερώνει πως οι επόμενες εβδομάδες θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμες στο μείζον αυτό ζήτημα.

“Η ΑΔΑΕ προχωρεί και θα προχωρήσει στην πραγματοποίηση όλων των απαραίτητων ελέγχων. Αυτό όμως γίνεται με βάση ένα πολύπλοκο νομικό πλαίσιο, το οποίο πρέπει να τηρηθεί κατά γράμμα, και γι αυτό χρειάζεται πολύ καλή προετοιμασία και σε βάθος μελέτη των θεμάτων που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Η ΑΔΑΕ είναι η μόνη δημόσια αρχή που έχει την αρμοδιότητα από το Σύνταγμα (αρθρο 19,παρ.2) και το νόμο να ελέγχει την τήρηση της νομιμότητας στον τομέα ΄ρσης του απορρήτου των επικοινωνιών. Μπορεί να ελέγχει κατόπιν καταγγελίας αλλά και αυτεπαγγέλτως αρχεία, τράπεζες δεδομένων κλπ, μεταξύ άλλων της ΕΥΠ και των παρόχων τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών”, αναφέρει ρητά ο κ. Ράμμος.

Στην συνέντευξή του ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι:

–Η ανεξαρτησία της ΑΔΑΕ είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη και υπόκειται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο,

–Δεν προβλέπεται από τον νόμο προληπτική παρέμβαση της δικαστικής εξουσίας στην δράση της Αρχής και δεν είναι νοητό να ασκούνται οι αρμοδιότητές της ύστερα από προηγούμενη κρίση ενός δικαστικού λειτουργού (έμμεση αιχμή σχετικά με την παρέμβαση του εισαγγελέα του ΑΠ Ισίδωρου Ντογιάκου),

–Οι πάροχοι είναι ελεγχόμενοι και οφείλουν να υπόκεινται στους ελέγχους τους οποίους προβλέπει ο νόμος, αλλιώς παρανομούν (σαφές μήνυμα προς τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών που αντιδρούν στους ελέγχους),

–Δεν μπορεί να αντιταχθεί στην ΑΔΑΕ το απόρρητο διότι έχει την αρμοδιότητα να ελέγχει τους παρόχους, τόσο τεχνικά, όσο και από την άποψη του σεβασμού του νομικού πλαισίου άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών,

-Προσωπική μου γνώμη είναι ότι στο Κοινοβούλιο που είναι ο εκφραστής της υπέρτατης συνταγματικής αρχής, που είναι η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, δεν είναι αντιτάξιμο το απόρρητο από ένα μέλος της Ανεξάρτητης Αρχής, εκτός εάν συντρέχουν λόγοι υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος,

Ο Χρήστος Ράμμος εκφράζει τις αντιρρήσεις του σχετικά με την τροπολογία του 2021 για την ενημέρωση παρακολουθούμενων, όπως και σχετικά με τον πρόσφατο νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση, υπενθυμίζοντας την σχετική γνωμάτευση-ανακοίνωση της ΑΔΑΕ.

Απαντώντας, δεν σε ερώτηση σχετικά με όσα είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας για πιθανή αντικατάστασή του ή και κατάργηση μέσω συγχωνευσης της ΑΔΑΕ υπό την σημερινή της μορφή, αναφέρει: “Δεν θέλω να σχολιάσω ούτε φήμες, ούτε απόψεις που διατυπώνονται για θέματα που αφορούν την Αρχή ή το πρόσωπό μου”.

Ο κ. Ράμμος καθιστά σαφές πως η ΑΔΑΕ “δεν μπορεί να παραμείνει παρατηρητής και έχει καθήκον να ελέγχει αυτεπαγγέλτως”, προσδιορίζοντας έτσι τις κινήσεις της Αρχής το επόμενο χρονικό διάστημα, μετά την τελευταία παρέμβαση σε τηλεπικοινωνιακό πάροχο που αποκάλυψε την επισύνδεση μέσω ΕΥΠ στα κινητά τηλέφωνα των Γιώργου Κύρτσου και Τάσσου Τέλλογλου.

Με βάση αυτά πρέπει να θεωρηθεί μάλλον βέβαιο πως επίκειται αντιπαράθεση με τον Ισίδωρο Ντογιάκο, ο οποίος τις επόμενες μέρες -όπως γράφει η Ιωάννα Μάνδρου στην “Καθημερινή της Κυριακής”- αναμένεται να εκδόσει γνωμάτευση σχετικά με τις δυνατότητες ελέγχου εκ μέρους της ΑΔΑΕ με βάση τον νόμο που ψηφίστηκε πρόσφατα από την κυβερνητική πλειοψηφία και ξεσήκωσε την αντίδραση της αντιπολίτευσης, συνταγματολόγων και νομικών κύκλων.

Την γνωμοδότηση θα συντάξει ο ίδιος ο εισαγγελέας του ΑΠ σε μια προσπάθεια να ξεκαθαρίσει, όπως αναφέρουν πηγές της εφημερίδας, θέματα που απασχολούν την πολιτική επικαιρότητα. Και θα εστιάζει στις “πραγματικές δυνατότητες της ΑΔΑΕ”, εάν μπορεί, για παράδειγμα, να ζητάει από τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους στοιχεία για την παρακολούθηση συγκεκριμένων προσώπων, όταν η παρακολούθησή της έχει γίνει από την ΕΥΠ για λόγους εθνικής ασφαλείας.

“Ανεξάρτητη, χωρίς αμφιβολία, είναι η ΑΔΑΕ, ανέλεγκτος κανένας”, φέρεται να δηλώνει σε συνομιλητές του ο κ. Ντογιάκος.

Με βάση όσα δηλώνει ο κ. Ράμμος, οιαδήποτε γνωμοδότηση του κ. Ντογιάκου για το αντίθετο, είναι προφανές πως θα ανοίξει ένα νέο κύκλο συγκρούσεων που θα προκαλέσει μεγάλη ένταση μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Η παρέμβαση του τέως προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, από το Κομμένο της Άρτας, υπήρξε ηχηρή και έθεσε το πλέον σοβαρό πολιτικό ζήτημα των ημερών. Αυτό της αντικειμενικής πολιτικής ευθύνης του πρωθυπουργού (είτε γνώριζε, άρα εξ ορισμού υπάρχει, είτε, δεν γνώριζε, ως πολιτικός υπεύθυνος της λειτουργίας της ΕΥΠ). Ο κ. Παυλόπουλος είπε πως δεν νοείται μετάθεση της πολιτικής ευθύνης (στους παραιτηθέντες Γρ. Δημητριάδη και Π. Κοντολέοντα) και πρέπει να αναληφθεί εις το ακέραιο (από τον ίδιο τον πρωθυπουργό), επικαλούμενος την σχετική συνταγματική επιταγή.

Παρότι ορισμένοι θεωρούν πως η ηχηρή αυτή παρέμβαση ισοδυναμεί με την εξόφληση του εκκρεμούντος πολιτικού γραμματίου, εξαιτίας της στάσης του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ψηφοφορία του 2015 για την εκλογή Παυλόπουλου, αλλά και της μη ανανέωσης της θητείας του το 2020, η επισήμανση του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας αποκτά μεγάλη νομική-συνταγματική, αλλά και πολιτική αξία, δεδομένης της γνωστής πολιτικής του ταύτισης με τον Κώστα Καραμανλή και την “καραμανλική πτέρυγα”.

Στο μικροσκόπιο των Βρυξελλών

Η δεύτερη εξέλιξη έρχεται από το εξωτερικό και δη τα ευρωπαϊκά όργανα. Αυτό είναι ένα εξαιρετικά κρίσιμο θέμα, καθώς η διεθνοποίηση του θέματος των υποκλοπών με τα επικριτικά δημοσιεύματα μεγάλων διεθνών ΜΜΕ (New York Times, Washington Post, The Guardian, Politico, κ.ά) πλήττουν σοβαρά την εικόνα της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, σε μια περίοδο, μάλιστα, σημαντικών αποφάσεων για το Ταμείο Ανάκαμψης και την ενεργειακή κρίση, αλλά και στα εθνικά μας θέματα.

Η Ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών ζήτησε να συζητηθεί το θέμα στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου.

Παράλληλα, Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές και Ευρωπαίκή Αριστερά είναι πιθανό να καταθέσουν από κοινού πρόταση προς την Κομισιόν, με την οποία θα της ζητούν να παρέμβει δυναμικά σχετικά με την λειτουργία του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα, και ειδικότερα σχετικά με τις παρακολουθήσεις πολιτικών και δημοσιογράφων. Ο Νίκος Ανδρουλάκης ασκεί την επιρροή του στην ευρωπαϊκή πολιτική οικογένεια (PES) στην οποία ανήκει το ΠΑΣΟΚ, ενώ προς την ίδια κατεύθυνση πιέζει και ο επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπρόεδρος του ΕΚ Δημήτρης Παπαδημούλης.

Η παράμετρος αυτή ενοχλεί ιδιαίτερα το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς κάθε πλήγμα από τις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο, δυσχεραίνει την θέση της χώρας και αποδομεί το διεθνές προφίλ που είχε κατορθώσει να φιλοτεχνήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Θα γίνουν γνωστά και άλλα πολιτικά πρόσωπα “υπό παρακολούθηση”;- Πληροφορίες για υπουργούς και δύο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ

Επί 4ωρο κατέθετε, επίσης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρο Ντογιάκο ο δημοσιογράφος Θ. Κουκάκης. “Δεν είμαι ο μόνος δημοσιογράφος που παρακολουθείται” -δήλωσε μετά την κατάθεση του.

Η εξέλιξη αυτή προστίθεται στην αποκάλυψη της “Καθημερινής” πως υπάρχουν στοιχεία για παρακολουθήσεις 7-8 (άλλες πηγές κάνουν λόγο για έως και 15 πρόσωπα) πολιτικών, ενώ ο Θανάσης Κουκάκης έβαλε και την διάσταση της παρακολούθησης περισσότερων δημοσιογράφων. Στο ρεπορτάζ της κυριακάτικης έκδοσης μιας κατά παράδοση συντηρητικής και φίλα προσκείμενης στη Ν.Δ και τον πρωθυπουργό εφημερίδας αναφέρεται επίσης πως η χρήση του Predator από τις ελληνικές αρχές έγινε με την μέθοδο του outsourcing. To δημοσίευμα προκάλεσε αναστάτωση στους κυβερνητικούς κύκλους, οι οποίοι διαπιστώνουν πως το θέμα δεν μπορεί να κοπάσει και αν ελεγχθεί επικοινωνιακά.

Προβληματίζει ιδιαίτερα, επίσης, η “λευκή απεργία” κορυφαίων στελεχών και υπουργών, που δεν εμφανίζονται στα κανάλια για να στηρίξουν την “γραμμή Μαξίμου”- πλην ελαχίστων εξαιρέσεων που και αυτοί διατυπώνουν τυπικό λόγο.

Πυκνώνουν οι πληροφορίες και τα δημοσιεύματα για αναβρασμό στην Κ.Ο της Ν.Δ, ιδιαίτερα καθώς οι βουλευτές γίνονται δέκτες πιεστικών ερωτημάτων από τους ψηφοφόρους τους στις εκλογικές τους περιφέρειες, ενώ η ηχηρή διαφοροποίηση του βουλευτή Ηλείας Κ. Τζαβάρα έδωσε τον τόνο.

Το ερώτημα που θέτουν πολλοί είναι πως την ώρα που η κυβέρνηση βρίσκεται πολιτικά “στα σχοινιά”, θα υπάρξουν νέες αποκαλύψεις; Δύσκολα μπορεί να προβλέψει κανείς εάν όσα λέγονται -και θεωρούνται περίπου βέβαια- μπορούν να τεκμηριωθούν άμεσα. Η δικαστική έρευνα που ξεκίνησε με την υπόθεση της παρακολούθησης Κουκάκη καθυστερεί, η “προσωπική” έρευνα Ντογιάκου έχει άλλο αντικείμενο (διαρροές από την ΕΥΠ), η δε τροπολογία του 2021 που δεν επιτρέπει την ενημέρωση -εκ των υστέρων- των θυμάτων παρακολούθησης δεν επιτρέπει να αναπτυχθούν να σωστά νομικά, συνταγματικά και πολιτικά αντανακλαστικά.

Μεταξύ των προσώπων που φέρονται να έχουν παρακολουθηθεί αναφέρονται -στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία- και υπουργοί, ενώ στην Κουμουνδούρου φαίνεται πως έχουν περιέλθει πληροφορίες για την παρακολούθηση και δύο υψηλόβαθμων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Επ΄ αυτού, ίσως τις επόμενες ημέρες υπάρξουν εξελίξεις.

Η απάντηση της κυβέρνησης- Το man to man της αντιπολίτευσης

Οι δυνατότητες αντίδρασης που έχει το Μέγαρο Μαξίμου είναι περιορισμένες. Ο ελιγμός με τον προσδιορισμό του αντικειμένου της υπό σύσταση (με συμφωνία όλων των κομμάτων) Εξεταστικής επιτροπής θα είναι το επόμενο πεδίο αντιπαράθεσης. Κι αυτό διότι η κυβέρνηση επιχειρεί τον αποπροσανατολισμό της υπόθεσης από την ουσία της παρακολούθησης Ανδρουλάκη και ζητά να διερευνηθεί εν γένει ο ρόλος της ΕΥΠ από το 2012 (πιθανώς και νωρίτερα) έως σήμερα! Προφανής ο στόχος: να χαθεί η περίπτωση Ανδρουλάκη (και άλλων) σε έναν ωκεανό άχρηστων λεπτομερειών και υπαινιγμών πως ανάλογα φαινόμενα μπορεί να έχουν συμβεί και επί κυβερνήσεων Παπανδρέου, Σαμαρά και Τσίπρα. Δεν είναι τυχαία η ειρωνική τοποθέτηση, επ΄ αυτού, του Ευάγγελου Βενιζέλου, ενώ προσώρας δεν έχουν μιλήσει -αλλά η σιωπή τους είναι ήδη ηχηρή- οι πρώην πρωθυπουργοί της Ν.Δ Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής.

Η πρώτη μεγάλη μάχη θα δωθεί στις 25 Αυγούστου στην Ολομέλεια της Βουλής, στην συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης (που ως ευρωβουλευτής δεν θα παρίσταται) προετοιμάζει παράλληλες παρεμβάσεις με τις οποίες θα κατηγορήσει εκ νέου και σε υψηλούς τόνους τον πρωθυπουργό, ενώ λέγεται -χωρίς ακόμα να έχει επιβεβαιωθεί- πως θα ζητήσει εκλογές.

Ακόμα και φίλα προσκείμενοι στην κυβέρνηση αναλυτές επισημαίνουν πάντως πως ο πρωθυπουργός έχει πληγεί προσωπικά, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό -δεν πρέπει, λένε, να υποτιμάται αυτή η εξόχως σημαντική παράμετρος-, και πως δεν είναι εύκολο να πορευτεί επί 9 μήνες (εφόσον οι εκλογές γίνουν την άνοιξη) μέσα σε αυτό το κλίμα. Η “Καθημερινή”, εμμέσως πλην σαφώς, του συστήνει να πάει σε εκλογές το φθινόπωρο, ο ίδιος, όμως, επιδιώκει να εξαντλήσει την θητεία του. Με την απουσία του πιο δραστήριου και λειτουργικού στελέχους του από το Μέγαρο Μαξίμου (Γρ. Δημητριάδης), στον οποίο έπεσαν όλες οι ευθύνες, η κυβέρνηση δεν διαθέτει πια συνοχή. Υπό τον έλεγχο και πιθανώς και την μομφή των Ευρωπαίων, το πράγμα θα γίνει ακόμα δυσκολότερο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα εμφανιστεί στην ΔΕΘ με μία φαραωνική ατζέντα παροχών, όπως λέγεται, προκειμένου να ξεπεράσει επικοινωνιακά το πρόβλημα. Όμως, στην συνέντευξη Τύπου, και εφόσον λειτουργήσει σωστά ο καταμερισμός ερωτήσεων, αυτό που θα κρυιαρχήσει είναι οι υποκλοπές και το βαρύ πολιτικό κλίμα.

Το μείζον αναπάντητο ερώτημα: Γιατί η ΕΥΠ παρακολουθούσε τον Νίκο Ανδρουλάκη;

Ενδιαφέρον έχει σχετικά η ανάλυση του K-Report που θέτει το μείζον ζήτημα των ημερών:

Δεκαπέντε ημέρες αφότου η ΑΔΑΕ βρήκε ότι η ΕΥΠ παρακολουθούσε το κινητό του Ν. Ανδρουλάκη, τα μεγάλα ερωτήματα αιωρούνται αναπάντητα: Ποιος αποφάσισε, ποιος γνώριζε, σε ποιον αναφέρονταν τα ευρήματα της παρακολούθησης; Πώς είναι δυνατόν ο διοικητής της ΕΥΠ, που για να διοριστεί προηγήθηκε αλλαγή του νόμου για τα αναγκαία προσόντα, να το έπραξε εν αγνοία της προϊσταμένης πολιτικής αρχής, δηλαδή του πρωθυπουργικού γραφείου; Και ποιος αποπειράθηκε, λίγες ημέρες πριν αρχίσει η παρακολούθηση από την ΕΥΠ, να παγιδεύσει με το Predator το κινητό τηλέφωνο του Ν. Ανδρουλάκη;

Και το κεντρικό ερώτημα: Γιατί, με ποια αιτιολογία, η ΕΥΠ παρακολουθούσε το κινητό τηλέφωνο του Ν. Ανδρουλάκη στο τρίμηνο πριν την εκλογή του ως αρχηγού του ΠΑΣΟΚ;

Στη μέχρι σήμερα σιωπή της κυβέρνησης, αντιπαρατίθεται η απάντηση που δίνουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι: Παρακολουθώντας το κινητό του Ν. Ανδρουλάκη εκείνη την περίοδο, μια περίοδο πολύ πυκνών και έντονων ζυμώσεων, η ΕΥΠ κατέγραφε τις συζητήσεις του με στελέχη του ΠΑΣΟΚ, με εκδότες, με δημοσιογράφους και με επιχειρηματίες. Έτσι –σημειώνουν- η ΕΥΠ αποκτούσε εικόνα των κινήσεων, σκέψεων και προθέσεων όχι μόνο του Ν. Ανδρουλάκη και των στελεχών του αλλά και όλων των άλλων συνομιλητών του. Αφετέρου -καταλήγουν- αν σε αυτές τις συνομιλίες η ΕΥΠ κατέγραφε κάτι επιλήψιμο, ο Ν. Ανδρουλάκης θα ήταν σε καθεστώς ομηρίας από την επομένη της εκλογής του…

Πρώτο: Σαν σκηνή από θέατρο του παραλόγου, ενώ ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μετ’ επιμονής ζητά να κατατεθεί ο φάκελος με όλα τα στοιχεία στην Επιτροπή Διαφάνειας της Βουλής, η κυβέρνηση όχι μόνο αποφεύγει να πει με ποια αιτιολογία η ΕΥΠ παρακολουθούσε το τηλέφωνό του αλλά, επίσης, . τον εγκαλεί ως ότι ο ίδιος αρνείται να ενημερωθεί.

Δεύτερο: Παρά τις πληροφορίες που έχει δημοσιοποιήσει η Google για χρήση του Predator από ελληνικές κρατικές υπηρεσίες και τα δημοσιεύματα περί συστήματος εταιρειών που εμπλέκονται στην υπόθεση, η Δικαιοσύνη δεν έχει ζητήσει ενημέρωση από τους εδώ αντιπροσώπους αυτού του λογισμικού, για το ποιοι διαθέτουν το Predator στην Ελλάδα.

Τρίτο: Παρά τις πληροφορίες ότι παρακολουθούνται και άλλα πολιτικά πρόσωπα, δεν έχει ζητηθεί (ούτε από την κυβέρνηση ούτε από την Δικαιοσύνη) να διερευνήσει το θέμα η ΑΔΑΕ, που εύκολα –όπως, άλλωστε, έχει αποδειχτεί- μπορεί να διαπιστώσει αν και ποια πολιτικά πρόσωπα είχαν τεθεί σε παρακολούθηση από την ΕΥΠ.

Τέταρτο: Η ΕΥΠ διατηρεί το προνόμιο αντιδημοκρατικής αυθαιρεσίας, δεν υπάρχει οποιοδήποτε θεσμικό αντίβαρο. (α) Παραμένουν αόριστα τόσο η διάρκεια όσο και ο αριθμός παρακολουθήσεων ενός τηλεφώνου, (β) μπορεί να εγκρίνεται μια παρακολούθηση χωρίς στοιχειώδη εξέταση (με άδειες που παρέχονται χωρίς καν αναφορά του ονόματος, με μόνη την αναγραφή του αριθμού τηλεφώνου) και (γ) διατηρείται η πρόσφατη απαγόρευση της, υπό προϋποθέσεις, εκ των υστέρων ενημέρωση του ενδιαφερόμενου για την παρακολούθηση του τηλεφώνου του.

Ειδικότερα Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, μέσω της ανακοίνωσης, αναφέρει:

«Το Δελτίο Τύπου που εξέδωσε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων την 24η Φεβρουαρίου 2021 δεν διεκδίκησε δάφνες πρωτοτυπίας. Επανέλαβε τον αυτονόητο για κάθε πολιτισμένο κράτος σεβασμό που οφείλει να δείχνει η Πολιτεία απέναντι σε οποιονδήποτε άνθρωπο. Επικαλέστηκε τις αρχές του ουμανισμού, γέννημα του Διαφωτισμού, που έβγαλε την ανθρωπότητα από τον σκοτεινό Μεσαίωνα. Αν και προβλήθηκε από ορισμένα Μέσα Ενημέρωσης ως κάτι καινοφανές δεν ήταν παρά άλλη μία έκκληση να μεριμνήσει το Κράτος για την ζωή και την υγεία ενός πολυισοβίτη κρατουμένου του οποίου η ζωή κινδυνεύει μετά από πολυήμερη απεργία πείνας και δίψας. Είχαν προηγηθεί ανάλογα αιτήματα χιλιάδων δικηγόρων, του Δικηγορικού Συλλόγου Πάτρας, καθηγητών πανεπιστημίου, καλλιτεχνών, διανοουμένων, πολιτικών όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων και τελευταία της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ανεξάρτητου συμβουλευτικού οργάνου της Ελληνικής Πολιτείας. Δεν διαπίστωσα σε κανέναν επαγγελματικό χώρο, σε κανένα επιστημονικό σωματείο, σε κανένα Πανεπιστήμιο να στρέφονται συνάδελφοι κατά συναδέλφων και να διατυπώνονται από αιρετά μέλη Διοικητικών Συμβουλίων και Διοικήσεων Δικαστηρίου τόσο χυδαίοι χαρακτηρισμοί, όπως αυτοί που διατυπώθηκαν σε μας.

Ο Μεσαίωνας δεν ξεριζώθηκε ακόμα. Ζει σε εκείνους που ξερνώντας ασίγαστο μίσος και επενδύοντας στον διχασμό και στην διάσπαση χαρακτηρίζουν «αντιεξουσιαστή» όποιον τολμήσει να μιλήσει για ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι τα μέλη της μειοψηφίας του ΔΣ της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων! Επικεφαλής τους οι ίδιοι που χρησιμοποίησαν θεμιτά και αθέμιτα μέσα για να καταλάβουν την Διοίκηση της μεγαλύτερης Δικαστικής Ένωσης. Και από τότε που υπέστησαν μνημειώδη συντριβή στις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου καταδικασμένοι από την συντριπτική πλειοψηφία των δικαστικών λειτουργών με το στίγμα του «πραξικοπηματία» έβαλαν και πάλι πλώρη να βρουν τρόπο να γδάρουν το μόνιμο θύμα τους: την ομαλότητα και το κύρος της Ένωσης. Δοκιμάζουν άλλη μια φορά τα σκουριασμένα τους όπλα. Μαζί τους διαλεχτοί μαχητές όπως ο Χ. Νάστας (προϊστάμενος του Εφετείου Θεσσαλονίκης) και ο Σ. Βεργώνης (αποτυχών υποψήφιος στις τελευταίες εκλογές). Πρώην αποσπασμένοι σύμβουλοι υπουργών (ακόμα και Αγροτικής Ανάπτυξης) και ορφανά τέκνα μιας άλλοτε κραταιάς ομάδας, πρώην μέλη ενός προεδρείου που συνήθιζε την χρηματοδότηση της Ένωσης από τραπεζικούς ομίλους ξεχνώντας να ενημερώνει το ΔΣ, φανατικοί υποστηρικτές φωτογραφικών νομοθετικών ρυθμίσεων, μοναδικά υβρεολογούν, υποκριτικά ηθικολογούν και κακόβουλα συκοφαντούν. Οι ανακοινώσεις στα χέρια τους μέσο συσκοτισμού, προσωπείο για τα πάθη τους και τα συμφέροντά τους.

Το Προεδρείο της Ένωσης από την πρώτη ημέρα μετά τις αρχαιρεσίες άρχισε να παλεύει για να νικήσει την χρόνια εσωστρέφεια και τον κοινωνικό απομονωτισμό που βασάνιζε το Δικαστικό Σώμα. Παράλληλα με την επιδίωξη προώθησης των συμφερόντων των μελών μας και την βελτίωση των όρων απονομής της Δικαιοσύνης, συμμετέχουμε ενεργά και διατυπώνουμε τις θέσεις μας για κάθε ζήτημα που αγγίζει τη Δικαιοσύνη, το Σύνταγμα, τα ανθρώπινα δικαιώματα. Με τον ίδιο τρόπο που τα υπερασπίζεται ο καθένας από μας στην καθημερινή του εργασία κατά την έκδοση των δικαστικών αποφάσεων, ακολουθώντας πιστά τη νομολογία του ΕΔΔΑ, με τον ίδιο τρόπο οφείλει να τα προασπίζεται και η Δικαστική μας Ένωση στις παρεμβάσεις της προς την Πολιτεία. Το επίπεδο του πολιτισμού μιας Χώρας βρίσκεται σε ευθεία συνάρτηση με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον σεβασμό στις μειονότητες, στους κοινωνικά αποκλεισμένους, την ανθρώπινη και αξιοπρεπή μεταχείριση των κρατουμένων ανεξάρτητα από την βαρύτητα των αδικημάτων που διέπραξαν. Οι Έλληνες Δικαστές και Εισαγγελείς, που περήφανα εκπροσωπούνται από την Ένωσή μας, δικαιούνται και οφείλουν να είναι πρωτοπόροι, να βελτιώνουν με τις επιστημονικές τους γνώσεις την υπάρχουσα νομοθεσία προς όφελος του Ελληνικού Λαού, να εντοπίζουν στρεβλώσεις και λάθη, να προάγουν τη νομική επιστήμη.

Η μειοψηφία του ΔΣ δηλώνοντας τον απόλυτο σεβασμό στους καταστατικούς σκοπούς της Ένωσης διαμαρτύρεται διότι το Δελτίο Τύπου ξέφυγε από τους στενούς αυτούς σκοπούς. Τι υποκρισία αλήθεια! Αντιγράφω από την ανακοίνωση με αρ. πρωτ. 14/16-2-2015 όταν οι σημερινοί φρουροί των καταστατικών σκοπών, ασκούσαν την διοίκηση της Ένωσης: «Καταγγέλλαμε πάντοτε την εκάστοτε Κυβέρνηση ( οποιουδήποτε κόμματος) όταν θεωρούσαμε ότι, με βάση αντικειμενικά δεδομένα, παραβιάζει το Σύνταγμα ή τους Νόμους. Θεωρούμε ότι αυτό επιβάλλει η Δικαστική μας ιδιότητα, αφού η Δικαιοσύνη είναι ο Θεσμός εκείνος, ο οποίος, με βάση τις συνταγματικές αρχές, οφείλει να παίρνει θέση, όταν οι άλλες δύο Συνταγματικές Λειτουργίες ( Νομοθετική και Εκτελεστική) παραβιάζουν το Σύνταγμα, τους Νόμους και τα ατομικά και ανθρώπινα δικαιώματα». Μήπως όμως ήταν η πρώτη φορά που η Ένωση διατύπωνε δημόσιο λόγο για όσα θέματα θεωρούσε ιδιαίτερης σημασίας; Η Ανακοίνωση με αρ. 5/15-1-2011 για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, η από 15-10-2012 επιστολή προς τον Πρόεδρο του Ε.Κ., το αίτημα για αλλαγή της συνταγματικής διάταξης που προβλέπει το ανώτατο όριο συνταξιοδότησης των δικαστικών λειτουργών, η από 15-1-2015 επιστολή για τα τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι, η από 13-2-2015 «αντιμνημονιακή επιστολή» προς τον Πρόεδρο του ΕΚ, Γιούνκερ, σε ποιόν σκοπό του Καταστατικού ανήκουν;

Στην καλόπιστη ερώτηση για το κατά πόσο μία έκκληση στην Πολιτεία –ακόμα και για ανθρώπινα δικαιώματα- συνιστά παραβίαση της αρχής της διάκρισης των λειτουργιών, θα απαντούσε εύκολα κανείς ότι ο κύριος ρόλος των Δικαστικών Ενώσεων είναι ακριβώς η υποβολή αιτημάτων προς την Κυβέρνηση και η επιδίωξη για την ικανοποίησή τους, χωρίς η φύση και το είδος του αιτήματος να ασκεί κάποια επιρροή στην απάντηση στο ερώτημα.

Στη ζωή ενός συλλογικού οργάνου υπάρχουν κρίσεις συνθετικές, αμφιβολίες που γεννούν την πίστη, διχασμοί που σπέρνουν αλήθειες, αντιθέσεις που δυναμώνουν τα ιδανικά, κρίσεις δημιουργικές. Σ’ αυτές, το τελευταίο στάδιο είναι το ξαναδυνάμωμα της πίστης, το άρπαγμα των σκοπών συνειδητότερα και ουσιαστικότερα, η νέα σύνθεση. Το Δελτίο Τύπου έδωσε αυτήν την ευκαιρία».