«Κι επειδή ακούμε πολλά τελευταία στο πολιτικό λεξιλόγιο γύρω από τη λέξη Ιθάκη. Εγώ θα πω ότι το νόημα για την Ελλάδα δεν είναι μόνο να βρει την Ιθάκη. Είναι να τη φτάσει χωρίς να ξαναζήσει Οδύσσεια. Και αυτό είναι σίγουρα ένα προαπαιτούμενο από τη δική μου γενιά που είναι στα πολιτικά πράγματα», υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ο Κυριάκος Πιερρακάκης.

Αναλυτικά η ομιλία του Κυρ. Πιερρακάκη:

«Κυρίες και κύριοι, 

Είναι ιδιαίτερη χαρά, ιδιαίτερο προνόμιο να βρίσκομαι σήμερα στη Λάρισα, στην καρδιά της Θεσσαλίας, έναν τόπο ο οποίος διαχρονικά υποστηρίζει την παραγωγή, την εργασία και την πραγματική οικονομία. 

Ο ελληνικός γεωργικός τομέας αναπνέει στη Θεσσαλία, στο Θεσσαλικό κάμπο, που είναι πεδίο αγώνων και προσφοράς. 

Η Θεσσαλία μοχθεί, δημιουργεί και χτίζει. Με ανθρώπους που επενδύουν και επιμένουν, ακόμη και κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες. 

Και εδώ, επιτρέψτε μου, να ξεκινήσω με μία σκέψη, με βάση τα όσα άκουσα και πριν. Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά από τα χρόνια των σπουδών μου στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών όταν πρωτοέμαθα για την εφημερίδα σας από Λαρισαίους συμφοιτητές μου, οι οποίοι είχαν την αγωνία να λαμβάνουν την “Ελευθερία” στα χέρια τους πολύ περισσότερο ακόμα και οι πιο πολιτικοποιημένοι αλλά και όχι, όχι μόνο, από τις αθηναϊκές εφημερίδες. Αυτό έδειχνε κάτι σε σχέση με την ταυτότητα της περιοχής και σε σχέση με τον ρόλο που επιτελεί το συγκεκριμένο μέσο διαχρονικά για τον τόπο του. 

Και υπό αυτή την έννοια πιστεύω πάρα πολύ στο ρητό του Λαμπεντούζα που λέει ότι “για να μένουν όλα ίδια πρέπει να αλλάζουν” και είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι βλέπουμε ένα τόσο ιστορικό έντυπο να παρουσιάζεται σε ένα βίντεο μαζί με χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης. Όλα αυτά έρχονται για να επικουρήσουν όμως. Ο πυρήνας είναι πάντα η ψυχή και ο πυρήνας είναι πάντα η κουλτούρα και η πεποίθηση ότι μπορείς να παρέμβεις στο πεδίο, στον τόπο. 

Σήμερα, εργαζόμαστε για να δώσουμε μια νέα δυναμική στη Λάρισα και στη Θεσσαλία. Με σχέδιο, με έργα και με παρεμβάσεις που βελτιώνουν τις συνθήκες της καθημερινότητας, αλλά και τις ευκαιρίες για μια πιο ισχυρή και εξωστρεφή περιφερειακή οικονομία.

Κυρίες και κύριοι,

Στην εποχή μας οι λέξεις περισσεύουν, οι πράξεις είναι αυτές που δοκιμάζονται, ειδικά από εμάς τους πολιτικούς. Η πολιτική πολύ συχνά εγκλωβίζεται σε συνθήματα, οι κοινωνίες ζητούν κάτι διαφορετικό, ζητούν αποτελέσματα. Γι’ αυτό και σήμερα δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνει κανείς, ειδικά ένα στέλεχος της κυβέρνησης, γνωστές διαπιστώσεις. Έχει νόημα να μιλήσουμε για το τι άλλαξε πραγματικά. Και κυρίως, για το πώς αυτή η πορεία μπορεί να συνεχιστεί, να βελτιωθεί όπου χρειάζεται και να αποδώσει περισσότερα αποτελέσματα εκεί που οι εκκρεμότητες υφίστανται. 

Η δική μας αφετηρία είναι γνωστή και είναι σαφής. Η πολιτική είναι η ικανότητα να μετατρέπεις τη γνώση σε δράση, τη δουλειά σε αποτέλεσμα και την πρόθεση σε πράξη. Αυτή είναι μια επιλογή ευθύνης και, επιτρέψτε μου να πω, ένας τρόπος ζωής για πολλούς από εμάς και είμαι βέβαιος και για πολλούς από εσάς. Αυτό είναι άλλωστε που μας ενώνει. Η πεποίθηση ότι στο χώμα δεν φυτρώνει τίποτα χωρίς μόχθο και δουλειά. Η φαντασία δεν μπορεί να δαμάσει τον καιρό και να υποτάξει τη γη. H πράξη το κάνει. Η φαντασία βέβαια είναι προαπαιτούμενο για να το κάνεις ακόμα καλύτερα.

Όταν το 2019 αναλάβαμε τη διακυβέρνηση, η Ελλάδα βρισκόταν στην κόψη του ξυραφιού, σε μια λεπτή ισορροπία. 

Οι πληγές της κρίσης ήταν ακόμη ανοιχτές, στην οικονομία, στους θεσμούς, μα πάνω απ’ όλα στην αυτοπεποίθηση της κοινωνίας που ήταν τραυματισμένη. Είχαμε πάψει να πιστεύουμε ότι η σταθερότητα μπορούσε να διατηρηθεί πάνω από μερικούς μήνες. 

Και τότε, σχεδόν αμέσως, ήρθαν νέες δοκιμασίες. Μια πανδημία που παρέλυσε τον πλανήτη. Ένας πόλεμος στην ευρωπαϊκή ήπειρο που επανέφερε τη γεωπολιτική αβεβαιότητα. Ενεργειακές αναταράξεις. Πληθωριστικές πιέσεις που δοκίμασαν κάθε νοικοκυριό. Υπό αυτές τις συνθήκες, τίποτα δεν ήταν εγγυημένο. Το πιθανότερο σενάριο ήταν η οπισθοδρόμηση, όπως συνέβη και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου. Και όμως, αυτό εδώ δεν συνέβη.

Δεν συνέβη γιατί υπήρξε μια σταθερή αρχή που ακολουθούμε. Ταχύτητα των αποφάσεων και στρατηγικό βάθος, πίστη και αποφασιστικότητα. 

Από τη μία πλευρά, προχωρήσαμε σε μεταρρυθμίσεις που άγγιξαν παθογένειες δεκαετιών. Από την άλλη, διατηρήσαμε σταθερό προσανατολισμό, χωρίς παλινδρομήσεις και χωρίς εύκολες υπαναχωρήσεις μπροστά στις δυσκολίες.

Και ίσως το πιο κρίσιμο στοιχείο ήταν ότι δεν επιτρέψαμε στο απρόβλεπτο να μας αιφνιδιάσει. Το αντιμετωπίσαμε ως μέρος της πραγματικότητας. Γιατί σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς, η ικανότητα προσαρμογής είναι προϋπόθεση για να μπορείς να επιβιώνεις.

Η πανδημία, για παράδειγμα, δεν ήταν μόνο μια κρίση υγείας. Ήταν και μια κρίση διοικητικής επάρκειας. Και μέσα από αυτή τη δοκιμασία, η Ελλάδα έκανε ένα άλμα που θα απαιτούσε χρόνια υπό άλλες συνθήκες. Αναφέρομαι στη μετάβαση στο ψηφιακό κράτος. Η σχέση κράτους-πολίτη άλλαξε. Η σχέση κράτους-πολίτη ορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το πριν και μετά του gov.gr. 

Εγώ θα σας έλεγα ότι κομμάτι της κριτικής που λαμβάνουμε πλέον, είναι το ανάποδο είναι για όλα όσα ακόμα δεν βρίσκονται εκεί και πρέπει να βρεθούν ακόμα με μεγαλύτερη ταχύτητα για να μην χρειάζεται κανείς να μεταβαίνει περιττά σε δημόσιες υπηρεσίες του κεντρικού κράτους, σε περιφέρειες ή του Δήμιου. 

Αντίστοιχα, οι γεωπολιτικές προκλήσεις δεν αντιμετωπίστηκαν με αμηχανία. Αντιμετωπίστηκαν με ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος και με ενεργό διπλωματική παρουσία. Με πρωτοβουλίες που έδειξαν ότι η Ελλάδα είναι παράγοντας σταθερότητας και επιρροής. Αυτός είναι ο πυρήνας μιας πολιτικής που δεν μένει στη θεωρία, αλλά μετατρέπει την πρόκληση σε πρόοδο. 

Κυρίες και κύριοι,

Ο κόσμος στον οποίο βρισκόμαστε σήμερα δεν μοιάζει με εκείνον που γνωρίζαμε πριν από δέκα ή ακόμη και πριν από πέντε χρόνια. Εγώ θα σας πω δεν μοιάζει και με εκείνον που γνωρίζαμε πριν από ένα χρόνο με δεδομένες τις τεχνολογίες τις εξελίξεις και τις μεγάλες αλλαγές. Οι ισορροπίες μεταβάλλονται, οι συμμαχίες επαναπροσδιορίζονται, ο ανταγωνισμός εντείνεται και απλώνεται σε νέα πεδία, στην τεχνολογία, στην ενέργεια, στην παραγωγή. Η τεχνητή νοημοσύνη, οι αλυσίδες αξίας, η πράσινη μετάβαση, οι νέες μορφές βιομηχανίας, είναι οι νέοι «όροι ισχύος». Στον κόσμο που διαμορφώνεται, καμία χώρα δεν έχει την πολυτέλεια της αδράνειας.

Βέβαια, θέλω να πω το εξής επειδή έγινε αναφορά στον αείμνηστο Πέτρο Μολυβιάτη και θυμάμαι μια ιστορία η οποία είναι η εξής: όταν διαμορφώναμε το νέο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης μία ομάδα, τότε, συνεργατών μου και εγώ έπρεπε να καθίσουμε να μελετήσουμε, με την έγκριση του Πρωθυπουργού, το τι είχε συμβεί σε κάθε άλλη χώρα για να δούμε τι μοντέλο θα εφαρμόσουμε στην Ελλάδα. Κι έτσι διαβάζαμε πολλά τεχνικά εγχειρίδια για το πώς είχε ψηφιοποιηθεί η Αγγλία, ο Καναδάς, πολλές χώρες στον κόσμο, ειδικά η Εσθονία. Για εμένα ένα απαραίτητο κείμενο το οποίο έδωσα στους συνεργάτες μου ήταν ένα το οποίο απέκτησα από τον Πέτρο Μολυβιάτη. Ήταν το κομμάτι από το αρχείο του Κωνσταντίνου Καραμανλή το οποίο αφορούσε τη θητεία του στα Δημόσια έργα το 1952 και όταν ζήτησα από τον αείμνηστο Μολυβιάτη το αντίγραφο του αρχείου για να το δώσω σε μηχανικούς πληροφορικής μου λέει “Κύριε Υπουργέ γιατί το θέλετε αυτό; Τι σχέση έχει αυτό με τη δουλειά σας;” Και του απάντησα ότι “εάν δεν είναι έμπνευση για τα ψηφιακά έργα του 21ου αιώνα το τι έκανε αυτή η τεράστια φυσιογνωμία στον 20ο αιώνα με τα Δημόσια έργα, τότε κύριε Υπουργέ τι είναι;” . 

Και νομίζω ότι αυτό ακριβώς είναι και ένα πάγιο μάθημα, όλα αλλάζουν, αλλά όλα μένουν ίδια. 

Και πρέπει να μπορεί κανείς να βρίσκει στο παρελθόν έμπνευση, κατά βάση αυτό, την πρώτη ύλη της έμπνευσης για να μπορεί να παρεμβαίνει στο χώρο. Αυτό είναι και το θεμελιώδες μάθημα, νομίζω, και της παράταξης που εκπροσωπώ. Το να μπορείς να παρεμβαίνεις με τη βούλησή σου σε ισορροπίες τις οποίες θέλεις να ανατρέψεις. Το να ξηλώσεις ένα τραμ μπορεί να αφορά την πολιτική για τις μεταφορές αλλά επί της ουσίας αφορά πολλά περισσότερα. Αφορά την επιβολή της βούλησής σου μέσα στο χώρο για να ανατρέψεις ακόμη και πράγματα τα οποία μπορεί να φαίνονται δύσκολα, απαισιόδοξα έως και αδύνατα. Η δουλειά της πολιτικής δεν είναι να είναι μόνο η τέχνη του εφικτού, είναι να καθιστά και το αδύνατο αναπόφευκτο. Και νομίζω ότι αυτό ήταν εκείνο το θεμελιώδες μάθημα σε εκείνα τα κείμενα, αυτό ήταν τουλάχιστον για εμένα και τους συνεργάτες μου. 

Η επιλογή με βάση τα σημερινά δεδομένα είναι ξεκάθαρη: ή θα είμαστε παράγοντες των εξελίξεων ή αποδέκτες τους. Το μέλλον ή το σχεδιάζεις ή το υφίστασαι. Και καλό θα είναι να κάνουμε το πρώτο και όχι το δεύτερο. 

Έχουμε ως Ελλάδα επιλέξει τον πρώτο δρόμο. Έχουμε επιλέξει να έχουμε μία χώρα παρούσα, αξιόπιστη και ενεργή. Να συμμετέχουμε στις μεγάλες αποφάσεις ως ισότιμος συνομιλητής. Και ταυτόχρονα, υπερασπιζόμαστε μια σταθερή αρχή που επιτάσσει ότι η διεθνής τάξη δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στην ισχύ, αλλά πρέπει να στηρίζεται στο δίκαιο. Αλλά, ταυτόχρονα, δίκαιο χωρίς ισχύ είναι ευάλωτο. Και η ισχύς χωρίς δίκαιο είναι επικίνδυνη.

Γι’ αυτό και η δική μας προσέγγιση δεν είναι διλημματική. Είναι συνθετική. 

• Ενισχύουμε την οικονομία μας. 

• Ενισχύουμε τη διπλωματία μας. 

• Ενισχύουμε την άμυνά μας. 

Για να μπορούμε να υπερασπιζόμαστε τις αρχές μας με αξιοπιστία. 

Άλλωστε η προσήλωση στις συνθέσεις είναι κυρίαρχο στοιχείο της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Η σύνθεση και η συνεννόηση σφραγίζουν τις αποφάσεις και τις πολιτικές αυτής της κυβέρνησης που απευθύνεται σε όλους τους Έλληνες χωρίς αποκλεισμούς. 

Κυρίες και κύριοι,

Πίσω από όλα αυτά υπάρχει ένα βαθύτερο ερώτημα. Τι χώρα θέλουμε να είμαστε τα επόμενα δέκα χρόνια; Μια χώρα που θα συνεχίσει με συνέπεια και σταθερότητα; Ή μια χώρα που θα επιστρέψει σε κύκλους αβεβαιότητας; 

Η ιστορία μάς διδάσκει ότι η πρόοδος δεν είναι γραμμική συνθήκη. Κατακτιέται σήμερα, αλλά χάνεται αύριο. Μας διδάσκει ακόμα η ιστορία ότι δεν είμαστε μόνοι μας στον κόσμο. Δεν αρκεί να προοδεύουμε απλώς. Πρέπει να προοδεύουμε και σε σχέση με τις άλλες χώρες, σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο και σε σχέση με την γειτονιά μας. 

Γι’ αυτό και η πρόκληση της επόμενης περιόδου δεν είναι μόνο να διατηρήσουμε όσα πετύχαμε. Είναι να τα θωρακίσουμε και να τα καταστήσουμε μη αναστρέψιμα. Και ταυτόχρονα, να θέσουμε έναν πιο φιλόδοξο στόχο ο οποίος δεν είναι άλλος από το να αλλάξουμε ακόμη περισσότερο το παραγωγικό πρότυπο της χώρας.

Για δεκαετίες, η ελληνική ανάπτυξη στηρίχθηκε κυρίως στην κατανάλωση. Το δεδομένο παραγωγικό μοντέλο είχε αποτελέσματα, αλλά είχε και όρια. Όρια τα οποία συναντήσαμε το 2010. Το επόμενο βήμα είναι η δυναμική έμφαση στην παραγωγή. Η δημιουργία και η εξωστρέφεια.

Η Ελλάδα δεν είναι προορισμένη να καταναλώνει όσα κυρίως παράγουν οι εμπορικοί μας εταίροι. Μπορεί να κατακτήσει η ίδια έναν πιο κεντρικό ρόλο στο πεδίο της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας παραγωγής. Μπορεί να καινοτομεί περισσότερο και μπορεί να εξάγει γνώση, τεχνολογία και αγαθά.

Δεν είναι εύκολο. Αλλά είναι απολύτως εφικτό και απολύτως απαραίτητο.

• Απαιτεί επενδύσεις,
• εκπαίδευση, 
• θεσμική σταθερότητα. 
• Απαιτεί μια νέα νοοτροπία. 

Έχει σημασία να δει κανείς ότι τα πράγματα όντως έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια , είμαστε σε αυτή την κατεύθυνση. Οι επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν 11% το 2019, τώρα είναι στο 17% του 2025, αυτό σημαίνει ότι κλείνει η ψαλίδα με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, οποίος είναι 21% και πρέπει να τον φτάσουμε. Έχουμε, δηλαδή, δρόμο μπροστά μας για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος. Αλλά υπάρχουν τρόποι για να τα καταφέρουμε.

Και εάν δει κανείς πιο ήταν το μοντέλο εκείνο το οποίο πρακτικά χρεοκόπησε ως οικονομικό μοντέλο το 2010 ήταν ένα μοντέλο με ελάχιστες εξαγωγές. Ήταν μόλις το 20% του ΑΕΠ, τώρα είναι 42% αλλά ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 51%. Άρα έχουμε επίσης δουλειά μπροστά μας. 

Κυρίες και κύριοι,

Η οικονομία είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται κάθε κοινωνική πολιτική. Και σήμερα, αυτό το θεμέλιο είναι πιο ισχυρό. Η ανάπτυξη παραμένει πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, σχεδόν διπλάσια. Η ανεργία είναι κοντά να φτάσει στο ιστορικό χαμηλό και οι εκτιμήσεις είναι ότι αυτό θα το έχουμε πετύχει πάρα πολύ σύντομα.

Αλλά το πιο σημαντικό, και ειδικά για τους ανθρώπους που δοκιμάζονται εγώ θα πω, δεν είναι να ακούς αριθμούς είναι η ποιότητα πίσω από τους αριθμούς. Είναι οι ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τους αριθμούς. Εγώ θα έλεγα σε σχέση με την ποιότητα αυτής της μεταβολής ότι δεν στηρίζεται σε δανεισμό ή σε πρόσκαιρα μέτρα, αλλά σε βαθιές, διαρθρωτικές αλλαγές: στη μείωση της φοροδιαφυγής, στην ψηφιοποίηση των συναλλαγών, στην ενίσχυση της διαφάνειας ως προς την άσκηση της διοίκησης. Όλα αυτά διαμορφώνουν έναν νέο τρόπο λειτουργίας της οικονομίας.

Και βέβαια όλα αυτά έρχονται μετά από μία δεκαετία κατά την οποία ο ελληνικός λαός δεν ίδρωσε, μάτωσε. Άρα, ήρθε με πάρα πολύ κόπο από την μεριά των πολιτών. 

Ταυτόχρονα όμως είμαστε σε θέση ενώ έχουμε μια πάρα πολύ σημαντική ενεργειακή κρίση έχοντας τα Στενά του Ορμούζ κλειστά και με δεδομένες τις πληθωριστικές πιέσεις από αυτήν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών να είμαστε μία από τις χώρες που συζητάει με όρους πλεονάσματος και όχι με όρους ελλειμμάτων και με όρους πώς μπορούμε να στηρίξουμε τους πιο ευάλωτους σε σύγκριση με άλλες χώρες που δεν έχουν τέτοιου τύπου δυνατότητες γιατί τα δημοσιονομικά τους στοιχεία δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση ή σε τόσο καλή κατάσταση γιατί δεν μπόρεσαν να κάνουν κατά το παρελθόν τις δύσκολες επιλογές όπως τις κάναμε εμείς. 

Και εδώ, επειδή αναφερθήκαμε στα Στενά, πολύ γρήγορα να αναφέρω το εξής σε συνάρτηση με την τεχνολογική συζήτηση από την οποία εμπνεύστηκα από το βίντεό σας ότι ανήκω σε μία γενιά η οποία πίστευε πάρα πολύ στην έννοια του ψηφιακού αλλά η οποία κατά το ήμισυ επιβεβαιώθηκε και κατά το ήμισυ διαψεύστηκε. Επιβεβαιωθήκαμε ως προς το ότι η τεχνολογική αλλαγή είναι φοβερά γρήγορη ακόμη γρηγορότερη από ότι ο ανθρώπινος νους αντιλαμβάνεται. Ο ανθρώπινος νους αντιλαμβάνεται την ζωή γραμμικά, λέμε στα μαθηματικά. Οι αλλαγές αυτές είναι εκθετικές, σε λίγες εβδομάδες αλλάζουν τα πάντα, πλέον, στην τεχνολογία. Εκεί που διαψευστήκαμε είναι στο ρόλο που παίζουν οι κλασικές αξίες όπως η γη, το έδαφος, η γεωπολιτική στην παγκόσμια οικονομία. 

Είμαι κομμάτι μιας γενιάς που πίστευε ότι τα πάντα θα είναι κομμάτι της παγκοσμιοποίησης, έτσι διδασκόταν με όρους αμιγώς τεχνολογικούς, ψηφιακούς, ταχύτητας. Και εδώ έχουμε μια βίαιη επιστροφή της γεωπολιτικής η οποία αλλάζει τελείως τις συντεταγμένες του παιχνιδιού και το κάνει εν παραλλήλω με τη μεγάλη αυτή τεχνολογική αλλαγή. Και άρα απαιτεί και πολλαπλάσιες δεξιότητες από όλους εμάς για να μπορέσουμε να χειριστούμε όλα τα διακυβεύματα της εποχής μας. Γιατί από τη μία πρέπει να λύνουμε τις εκκρεμότητες του χθες που έχουν ιστορικά συσσωρευτεί και από την άλλη πρέπει να έχουμε τα αντανακλαστικά για να ανταποκρινόμαστε σε όλα εκείνα που δεν μπορεί κανείς να προβλέψει και ένα κομμάτι τους απαιτεί τελείως νέο σκεπτικό, ένα κομμάτι τους απαιτεί να έχεις διαβάσει πολύ καλά την ιστορία για να μπορείς να ξέρεις τι μαθήματα μπορείς να αντλήσεις από εκείνη. 

Φυσικά για να γυρίσω πίσω στην οικονομία, οι κατακτήσεις είναι όντως σημαντικές γιατί όλα γίνονται πάνω σε αυτή την πολύ μεγάλη σκακιέρα την οποία περιέγραψα πριν. 

Ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε σωρευτικά κατά 46% από το 2021 έως το 2027. Οι καθαρές αποδοχές ενισχύονται, οι συνταξιούχοι στηρίζονται και οι εργαζόμενοι βλέπουν βελτίωση στο διαθέσιμο εισόδημά τους. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις οικογένειες με παιδιά και στους νέους. Οι ασφαλιστικές εισφορές μειώνονται, ενώ η φορολογική πολιτική γίνεται πιο δίκαιη και πιο αναπτυξιακή. Τα τεκμήρια περιορίζονται, ο ΕΝΦΙΑ μειώνεται δραστικά και σε μικρούς οικισμούς εξαλείφεται πολύ, εδώ στη Θεσσαλία. Στηρίζονται οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι αγρότες, καθώς και οι νησιωτικές και ακριτικές περιοχές.

Η φορολογική μεταρρύθμιση που ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε στη ΔΕΘ που πέρασε και εφαρμόσαμε από την 1η Ιανουαρίου, είχε αυτή τη φιλοσοφία, ήταν μια δημογραφική μεταρρύθμιση του συστήματος φορολογίας, ήταν μια τομή γιατί αναγνώριζε το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας μας το οποίο δεν είναι άλλο από το δημογραφικό. Πήγαμε και είπαμε ότι το πως φορολόγησε θα αλλάζει ανάλογα με το πόσα παιδιά έχεις, ανάλογα με το ποια είναι η ηλικία σου, πόσο νέος είσαι, ανάλογα ως προς τον ΕΝΦΙΑ ή ως προς το ΦΠΑ στα νησιά, με το πού μένεις γιατί θέλαμε να στηρίξουμε και την ακριτική Ελλάδα και τα χωριά μας. Όλο αυτό είχε μία ενιαία φιλοσοφία και προσπαθήσαμε να κάνουμε ένα πολύ ουσιαστικό βήμα πάνω στο διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο που είχαμε. Ήταν η μεγαλύτερη φοροαπαλλαγή που έχει γίνει στην ιστορία της χώρας, η μεγαλύτερη μείωση της άμεσης φορολογίας σε μία κίνηση. Η μεγαλύτερη παρέμβαση στη φορολογία φυσικών προσώπων εδώ και δεκαετίες. Η πρόοδος που πετύχαμε λειτουργεί ως ανάχωμα απέναντι στην αβεβαιότητα που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράν. Και μπορέσαμε να ενισχύσουμε τον τελευταίο μήνα τους πολίτες με 800 εκ. ευρώ και με ένα μείγμα πολιτικής που συνδυάζει σταθερότητα και κοινωνική στήριξη, με μέτρα για το εισόδημα, το κόστος ζωής και το ιδιωτικό χρέος. 

Οκτώ μέτρα, δηλαδή, με έναν καθαρό στόχο: να στηρίξουμε το εισόδημα, να μειώσουμε το κόστος ζωής και να δώσουμε πραγματικές λύσεις στο ιδιωτικό χρέος για το οποίο μιλάμε λιγότερο σε σχέση με το Δημόσιο ιστορικά στην πατρίδα μας, αλλά που είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για πολλούς συμπολίτες μας. Αυτό άκουγα κι εγώ γυρνώντας την Ελλάδα ή ερχόμενος σε μέρη όπως η Λάρισα. 

Και θέλω να υπογραμμίσω ότι αυτά τα μέτρα δεν είναι μια άθροιση αριθμών, αλλά μια συνεκτική πολιτική επιλογή. 

• Είναι η απόδειξη ότι η δημοσιονομική σοβαρότητα μπορεί και πρέπει να συναντά την κοινωνική ευαισθησία. 
• Ότι μια οικονομία που στέκεται όρθια οφείλει να δίνει δύναμη στην κοινωνία. 
• Και ότι μια κοινωνία που υποστηρίζεται από την ανάπτυξη που παράγει γίνεται η ίδια ικανή να υποστηρίξει την επόμενη φάση της ανάπτυξης.

Σε ό,τι αφορά τις νέες παρεμβάσεις, θέλω να σταθώ στο ιδιωτικό χρέος. Γιατί ξέρουμε καλά ότι για πολλούς συμπολίτες μας, για επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι εκκρεμότητες του παρελθόντος εξακολουθούν να βαραίνουν το παρόν και να περιορίζουν το μέλλον. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αρνούνται τις υποχρεώσεις τους. Θέλουν να ρυθμίσουν. Θέλουν να είναι συνεπείς. Θέλουν να ξαναμπούν στην κανονική οικονομική ζωή. Αλλά χρειάζονται ένα ρεαλιστικό πλαίσιο για να το πράξουν. Χρειάζονται ένα κράτος που τους δίνει το χέρι και που δεν τους κουνάει το δάχτυλο. 

Σε αυτούς απευθυνόμαστε. Όχι στους στρατηγικούς κακοπληρωτές. Αλλά σε όσους προσπαθούν. 

Σε όσους θέλουν να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

• Γι’ αυτό δίνουμε δυνατότητα άρσης της κατάσχεσης τραπεζικού λογαριασμού, όταν ο οφειλέτης εξοφλεί τουλάχιστον το 25% της οφειλής του και ρυθμίζει το υπόλοιπο. 
• Γι’ αυτό διευρύνουμε τον εξωδικαστικό μηχανισμό, ώστε να ενταχθούν για πρώτη φορά και οφειλέτες με χρέη από 5.000 έως 10.000 ευρώ — περίπου 300.000 συμπολίτες μας που μέχρι σήμερα έμεναν εκτός. 
• Γι’ αυτό θεσπίζουμε νέα ρύθμιση έως 72 δόσεων για παλαιές αρρύθμιστες οφειλές έως το τέλος του 2023, με σταθερούς όρους, χαμηλή ελάχιστη δόση και ενιαίο επιτόκιο. Μια δυνατότητα που αφορά πάνω από 1,5 εκατομμύριο φυσικά και νομικά πρόσωπα. 

Αυτή είναι μια πολιτική δεύτερης ευκαιρίας. Αλλά ουσιαστικά είναι μια πολιτική οικονομικής επανένταξης.

Στη στήριξη του εισοδήματος και στη μείωση του κόστους ζωής έγιναν παρεμβάσεις.

Πρώτα, οι συνταξιούχοι. Η ετήσια ενίσχυση του Νοεμβρίου αυξάνεται από 250 σε 300 ευρώ καθαρά, ενώ διευρύνονται ουσιαστικά τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια. Έτσι, καλύπτεται περίπου το 85% των συνταξιούχων άνω των 65 ετών, με 420.000 περισσότερους δικαιούχους.

Είναι πράξη αναγνώρισης της διαχρονικής προσφοράς τους, είναι στήριξη σε μια γενιά που κράτησε την κοινωνία όρθια στα δύσκολα χρόνια. Και είναι, ταυτόχρονα, στήριξη στην οικογένεια συνολικά. Γιατί όταν ο παππούς και η γιαγιά μπορούν να καλύψουν με μεγαλύτερη ασφάλεια τις δικές τους ανάγκες, τότε υποστηρίζεται και το παιδί, και το εγγόνι, και ολόκληρο το νοικοκυριό.

Δεύτερον, η στέγη. Αυξήσαμε σημαντικά τα εισοδηματικά όρια για την επιστροφή ενοικίου, ώστε να καλύπτεται πλέον περίπου το 86% των ενοικιαστών, περίπου ένα εκατομμύριο πολίτες. Ξέρουμε ότι το κόστος στέγασης πιέζει. Γνωρίζουμε ότι οι παρεμβάσεις πρέπει να συνεχιστούν. Και αυτό κάνουμε: αξιολογούμε, διορθώνουμε, συμπληρώνουμε. Δεν ισχυριζόμαστε ότι ένα μέτρο λύνει μόνο του ένα σύνθετο πρόβλημα. Αλλά κάθε ουσιαστική παρέμβαση μειώνει την πίεση και χτίζει πάνω στην προηγούμενη παρέμβαση. Κι εγώ θα πω ότι αυτό είναι ένα θέμα που ζήτησα να μπει και στην ατζέντα του Eurogroup, το επόμενο διάστημα, παρότι δεν είναι ευρωπαϊκή η διάρθρωση αυτής της πολιτικής αμιγώς, είναι κάτι από το οποίο ο καθένας μπορεί να διδαχθεί και να αντλήσει από τον άλλον, εμείς οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης. 

Τρίτον, οι οικογένειες με παιδιά. Θεσπίζουμε έκτακτη ενίσχυση 150 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο, χωρίς αίτηση, με εισοδηματικά κριτήρια που καλύπτουν περίπου το 80% των οικογενειών με παιδιά. Το μέτρο αφορά σχεδόν ένα εκατομμύριο νοικοκυριά, με 3,3 εκατομμύρια μέλη.

Για εμάς, η οικογένεια δεν είναι ένα «παράρτημα» της κοινωνικής πολιτικής. Είναι πυρήνας της οικονομίας, αλλά και προπαντός της εθνικής προοπτικής. Η στήριξη των παιδιών, των νέων γονιών, των νοικοκυριών με περισσότερες ανάγκες, είναι μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για το δημογραφικό και το μέλλον της χώρας.

Παράλληλα, συνεχίζουμε να παρεμβαίνουμε εκεί όπου η συγκυρία πιέζει περισσότερο: στην ενέργεια και στο κόστος παραγωγής. Επεκτείνουμε την επιδότηση στο diesel για τον Μάιο και συνεχίζουμε τη στήριξη στα λιπάσματα έως τον Αύγουστο. Ένα αίτημα το οποίο ήρθε από πολλούς που βρίσκονται και μέσα σε αυτή την αίθουσα, νομίζω ότι ήταν απολύτως υπαρξιακό αυτό με δεδομένο ότι το 1/3 των λιπασμάτων παγκοσμίως περνάνε από τα Στενά του Ορμούζ συνεπώς υπάρχει μεγάλη πίεση στο κόστος. Η στήριξη του πρωτογενούς τομέα δεν αφορά μόνο τους παραγωγούς. Αφορά την τροφική αλυσίδα, τις τιμές, την περιφέρεια, την αντοχή της πραγματικής οικονομίας.

Κυρίες και κύριοι,

Δεν θα κρύψουμε τις δυσκολίες. Η διεθνής εικόνα έχει αλλάξει τους τελευταίους μήνες. Αναθεωρούμε την ανάπτυξη για το 2026 από το 2,4% στο 2,0%. Ο πληθωρισμός αυξάνεται προσωρινά, λόγω διεθνών εξελίξεων, ενεργειακών πιέσεων και επιπτώσεων στις αλυσίδες εφοδιασμού. Αυτή δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα. Αυτή είναι ευρωπαϊκή πραγματικότητα.

Όμως το κρίσιμο είναι ότι η ελληνική οικονομία παραμένει σε τροχιά δυναμικής. Για το 2027, με τα νέα δεδομένα, αναθεωρούμε ανοδικά την ανάπτυξη από το 1,7% στο 2,0%, ενώ ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται. Οι επενδύσεις ενισχύονται. Το συγχρηματοδοτούμενο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αυξάνεται στα 7 δισεκατομμύρια ευρώ το 2027, από 6,35 δισεκατομμύρια, με νέους ευρωπαϊκούς πόρους, όπως το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο και το Ταμείο Εκσυγχρονισμού.

Αυτό είναι το μήνυμά μας. Ότι μέσα σε ένα δύσκολο περιβάλλον, η Ελλάδα δεν χάνει τον βηματισμό της. Προσαρμόζεται, στηρίζει, επενδύει και προχωρά.

Κυρίες και κύριοι,

Όλα τα ανωτέρω συνιστούν μια στρατηγική. Δεν ωραιοποιούμε την πραγματικότητα. Οι διεθνείς εξελίξεις δημιουργούν νέες πιέσεις. Η αβεβαιότητα είναι υπαρκτή. Αλλά υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά σε σχέση με το παρελθόν: η Ελλάδα δεν είναι πλέον ευάλωτη. Έχει αποκτήσει αντοχές. Έχει ενισχύσει την αξιοπιστία της. Έχει χτίσει μια βάση που της επιτρέπει να αντέχει και να προσαρμόζεται. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν προβλήματα. Υπάρχουν. Και πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αλλά αντιμετωπίζονται από μια διαφορετική αφετηρία: από μια χώρα που κινείται προς τα εμπρός. Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό κεκτημένο.

Φίλες και φίλοι, 

Η πολιτική, τελικά, δεν κρίνεται από τις προθέσεις, αλλά από τα αποτελέσματα. Και τα αποτελέσματα είναι αδιαμφισβήτητα. Δεν αλλάζουν με ρητορική, ούτε ανατρέπονται με συνθήματα. Αυτό που αλλάζει την πραγματικότητα είναι οι επιλογές, οι αποφάσεις και η συνέπεια.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία, να συνεχίσουμε σε μια πορεία που έχει αρχίσει να αποδίδει. Μια πορεία που απαιτεί σταθερότητα, συνέχεια και εμπιστοσύνη.

Αυτή η σταθερότητα συνδέεται με μια συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση. Γιατί η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έστησε την πατρίδα και πάλι στα πόδια της. Και τώρα μπορεί η χώρα αυτή να τρέξει πιο γρήγορα και πιο μπροστά. 

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό αλλά και κρίσιμο: θα συνεχίσουμε σε αυτή την κατεύθυνση ή θα ρισκάρουμε την επιστροφή σε γνώριμα λάθη; Γιατί η επιλογή αφορά το μέλλον μας. Γιατί αυτή τη φορά, η ευκαιρία είναι πραγματική. Και δεν πρέπει να χαθεί.

Κι επειδή ακούμε πολλά τελευταία στο πολιτικό λεξιλόγιο γύρω από τη λέξη Ιθάκη. Εγώ θα πω ότι το νόημα για την Ελλάδα δεν είναι μόνο να βρει την Ιθάκη. Είναι να τη φτάσει χωρίς να ξαναζήσει Οδύσσεια. Και αυτό είναι σίγουρα ένα προαπαιτούμενο από τη δική μου γενιά που είναι στα πολιτικά πράγματα. 

Κυρίες και κύριοι,

Η Ελλάδα αλλάζει , η Θεσσαλία αλλάζει. 

Αναφερθήκατε πριν στο κομμάτι το οποίο αφορά το Τελωνείο το οποίο ήταν ένα διαχρονικό αίτημα του Δήμου. Είχα την ευκαιρία να το πω και στο Δήμαρχο και στον Περιφερειάρχη να φύγει δηλαδή το τελωνείο από την πόλη όπως είναι το διαχρονικό σας αίτημα. Αυτή είναι μια ανακοίνωση που έγινε σήμερα αλλά να πω πολύ απλά ότι δεν θα μείνουμε στις ανακοινώσεις, θα υπάρχει συγκεκριμένο και σφιχτό χρονοδιάγραμμα για να μπορέσει να υλοποιηθεί. Είμαι ήδη σε επαφή με τον Διοικητή της ΑΑΔΕ τον κ. Πιτσιλή για να έρθουν τα στελέχη της ΑΑΔΕ, το είπα στον Δήμαρχο, για αυτοψία την επόμενη εβδομάδα.

Να πω ευρύτερα για τη Θεσσαλία, την περίοδο 2019–2025 η οικονομία της Θεσσαλίας κατέγραψε σαφή βελτίωση, με αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας αλλά και σημαντικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο. 

• Ο κύκλος εργασιών στο λιανικό εμπόριο αυξήθηκε 28%, ενώ 
• στο τουρισμό καταγράφηκε 55% άνοδος στα καταλύματα και 65% στην εστίαση . 
• Την ίδια στιγμή, η αγορά εργασίας παρουσίασε εντυπωσιακή βελτίωση, με την ανεργία να μειώνεται δραστικά από 18,5% σε 6,2% , ποσοστό μικρότερο από τον εθνικό μέσο όρο. 

Η Θεσσαλία όμως αλλάζει και με έργα που διαμορφώνουν ένα αναπτυξιακό τοπίο για ολόκληρη την Περιφέρεια. 

Σήμερα, εξελίσσεται ένα εκτεταμένο πρόγραμμα με εκατοντάδες έργα και πόρους που ξεπερνούν τα 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν πρόκειται απλώς για επενδύσεις σε υποδομές. Πρόκειται για μια συνολική επανεκκίνηση της Περιφέρειας, με ορίζοντα το 2030.

Κοιτάξτε τις μεταφορές. 

• Ο Ε65 που συνδέει τα Τρίκαλα με την Εγνατία, 
• η αναβάθμιση βασικών οδικών αξόνων, 
• η ολοκλήρωση της Περιφερειακής Βόλου, 
• η αναβάθμιση της σιδηροδρομικής γραμμής μέχρι την Καλαμπάκα. 

Αυτά τα έργα δεν μειώνουν απλώς τις αποστάσεις. Ενώνουν την Περιφέρεια με τα μεγάλα δίκτυα της χώρας και της Ευρώπης. Την καθιστούν κόμβο μεταφορών και εμπορίου. Ανοίγουν δρόμους για επενδύσεις.

Αλλά και στον πρωτογενή τομέα. Μεγάλα αρδευτικά έργα, φράγματα, σύγχρονα δίκτυα διαχείρισης νερού. Μιλάμε για ασφάλεια στην παραγωγή, για ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση, για έναν αγροτικό τομέα πιο ισχυρό, πιο αποδοτικό, πιο βιώσιμο.

Και ταυτόχρονα, ενισχύεται η εξωστρέφεια. Το λιμάνι του Βόλου και το αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου αποκτούν νέο ρόλο. Η Θεσσαλία δεν είναι πλέον μια περιφέρεια στο εσωτερικό της χώρας. Καθίσταται πύλη. Γίνεται σημείο σύνδεσης με αγορές, επενδύσεις, νέες δυνατότητες.

Θα ήθελα ακόμα να προσθέσω και την ανταπόκριση της πολιτείας στις προκλήσεις που σημειώθηκαν εξαιτίας των καταστροφών, αλλά και στις προκλήσεις που μας θέτει η κλιματική αλλαγή. Είχαμε την ευκαιρία να το συζητήσουμε αναλυτικά με τον Περιφερειάρχη πριν. Θα δουλέψουμε σε αυτό το νέο πεδίο αρκετά τα επόμενα χρόνια, για να μετατρέψουμε απειλές, προκλήσεις και κινδύνους, σε νέες ευκαιρίες. Δεσμεύομαι γι’ αυτό και προσωπικά. 

Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης και η διάσταση της ενεργειακής πολιτικής. Η στροφή στην πράσινη ενέργεια, η αξιοποίηση υδάτινων πόρων, η επανεκκίνηση του φράγματος της Μεσοχώρας. Να πω εδώ ότι αυτό είναι και θέμα με το οποίο είχα προσωπικά ασχοληθεί με την προηγούμενη ιδιότητά μου πριν βρεθώ στην πολιτική ως Διευθυντής Ερευνών της ΔιαΝΕΟσις. Είχαμε κάνει μια φοβερά ενδιαφέρουσα έρευνα τότε για το φράγμα της Μεσοχώρας και για τη συνολική δυναμική που μπορούσε να αναπτύξει ευρύτερα για την περιφέρεια και για τη χώρα και είναι κάτι που με ενδιαφέρει πολύ και προσωπικά. Εγώ θα πω ότι σε όλα αυτά συνδέεται η παραγωγή με την ενέργεια. Η ανάπτυξη με τη βιωσιμότητα.

Αυτό είναι το νέο πρόσωπο δηλαδή που θέλουμε για την Περιφέρεια. Μια Περιφέρεια που δημιουργεί ανάπτυξη.

Μια Περιφέρεια που αποκτά νέα πνοή, νέα αυτοπεποίθηση, νέο ρόλο. Και αυτή η δυναμική δεν αφορά μόνο τη Θεσσαλία.

Αφορά όλη τη χώρα.

Κυρίες και κύριοι, 

Είναι προφανές ότι η Θεσσαλία δεν αναζητεί ευκαιρίες. Είναι ένας τόπος που τις δημιουργεί. Και σήμερα βρίσκεται μπροστά σε μια νέα ιστορική φάση, όπου η ανθεκτικότητα μετατρέπεται σε προοπτική και η προσπάθεια σε αποτέλεσμα. 

Η Θεσσαλία δεν είναι απλώς ένας τόπος με ιστορία. Είναι ένας τόπος με μέλλον. 

Και αυτό που βλέπουμε σήμερα εδώ είναι μια πορεία ανάκαμψης. Μια πορεία υπέρβασης. 

Είναι η απόδειξη ότι μπορούμε να μετατρέπουμε τις δυσκολίες σε δύναμη και την προσπάθεια σε αποτέλεσμα.

Για τη Θεσσαλία.

Για την Ελλάδα.

Για όλους τους πολίτες.

Σας ευχαριστώ πολύ».

Ο Αλέξης Τσίπρας θα βρίσκεται στις 29 Απριλίου στην πόλη για να παρουσιάσει το βιβλίο του στον κινηματογράφο Αστόρια.

Για το ιστορικό και το πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου θα συζητήσουν οι:

Βαγγέλης Ζάχαρης

Διευθυντής ΕΣΥ Καρδιολογίας ΠΑΓΝΗ – Πρόεδρος Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης

Φραγκίσκος Κουτεντάκης

Επίκουρος Καθηγητής Δημόσιας Οικονομικής -Πανεπιστήμιο Κρήτης

Μίλτος Λογιάδης

Μαέστρος – Καθηγητής Διεύθυνσης Ορχήστρας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο

Στέλλα Μανουσογιωργάκη

Aντιπρόεδρος ΟΛΜΕ

Στη συνέχεια θα ακολουθήσει ομιλία του Αλέξη Τσίπρα

Η παρουσίαση του βιβλίου θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο (7/3) στην Εύξεινο Λέσχη Κοζάνης, Φιλίππου Β’ 30.

Ώρα προσέλευσης: 18.30

Ο πρώην πρωθυπουργός έθεσε σαφές πολιτικό πλαίσιο, ξεκαθαρίζοντας ότι η παρέμβασή του δεν απευθύνεται σε όλους, αλλά κυρίως σε όσους βρίσκονται σε κοινωνική και οικονομική δυσκολία και στο περιθώριο. Παράλληλα, μίλησε ανοιχτά για την ανάγκη ανασύνθεσης και επανίδρυσης μιας κυβερνώσας αριστερής προοδευτικής παράταξης, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για μια σύνθετη και απαιτητική διαδικασία χωρίς εύκολες λύσεις.

Στην ομιλία του άσκησε κριτική στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, υπερασπίστηκε τα πεπραγμένα της κυβέρνησής του και κατέθεσε συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις, δίνοντας έμφαση στη διαφάνεια, αλλά και στις προοπτικές ανάπτυξης της ελληνικής περιφέρειας.

Ο Αλέξης Τσίπρας τοποθετήθηκε επίσης για σειρά επίκαιρων ζητημάτων, αναφερόμενος τόσο στο εργατικό δυστύχημα στα Τρίκαλα όσο και στο πρόσφατο ναυάγιο στη Χίο, όπου έχασαν τη ζωή τους 15 άνθρωποι στην προσπάθειά τους να προσεγγίσουν τις ακτές του νησιού. Οι αναφορές του εντάχθηκαν στο γενικότερο πλαίσιο της πολιτικής του κριτικής, με αιχμές προς πρόσωπα και επιλογές της δημόσιας ζωής.

Αναλυτικά τα κύρια σημεία της ομιλίας του

*Ο Μητσοτάκης θεωρεί την ανισότητα φυσιολογική και πλέον την έχει επιβάλλει ως κανονικότητα

*Υπάρχουν στιγμές που η κοινωνία μας πληρώνει τη φτηνή ανάπτυξη και τη διαθορά με τραγωδίες. Όπως τα Τέμπη, πριν λίγα χρόνια. Και όπως τα Τρίκαλα πριν λίγες μέρες.   

*Για το κυβερνητικό μοντέλο της φθηνής ανάπτυξης, η ζωή των εργατριών στα Τρίκαλα, κόστιζε λιγότερο από την ανάγκη της εργοδοσίας να δουλεύει αδιάκοπα η παραγωγή, χωρίς σταματημό για ελέγχους ασφαλείας.

*Οι νεκρές εργάτριες της Βιολάντα δεν ήταν «κακιά στιγμή» -Ήταν το μοιραίο αποτέλεσμα αυτού του μοντέλου της φτηνής ανάπτυξης.  Και της διαφθοράς που το συνοδεύει. 

*Η Κυβέρνηση ΝΔ«πάει πακέτο» με την διαφθορά και την αδιαφάνεια -Το 75% των συμβάσεων που σύναψε το Δημόσιο δόθηκε με απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς

* Η χώρα μας την εξαετία Μητσοτάκη είναι η χώρα της αδιαφάνειας, των ολιγοπωλειακών πρακτικών και των καρτελ.

*Δεν ασφυκτιά μόνο η τσέπη μας και η οικονομία – Ασφυκτιά η ίδια η Δημοκρατία. Γι’ αυτό, το Ινστιτούτο έθεσε σε διαβούλευση ένα νέο εργαλείο: Την ψηφιακή πλατφορμα Διαφάνεια. Αποτελεί μια μεγάλη ειρηνική επανάσταση απέναντι στη διαφθορά και στη διασπάθιση δημόσιων πόρων.

*Η πρόταση μας, η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ, δεν αφήνει χώρο για την κουτοπόνηρη ή και χειρουργική συγκάλυψη της αλήθειας.

*Τι θα είχαμε προλάβει με την ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ; « Την υπόθεση Πάτση, τα Κέντρα κατάρτισης με τα περίφημα Σκοιλ ελικίκου που γελάγαμε, αλλά και με τη φερόμενη εμπλοκή του Προέδρου της ΓΣΕΕ, που δε γελάμε καθόλου»

*H πατρίδα μας χρειάζεται μια νέα μεταπολίτευση. Χρειαζόμαστε άνεμο εντιμότητας και δικαιοσύνης που θα σαρώσει τα παλιά στερεότυπα 

*Ποιοι θα κάνουν αναθεώρηση Συντάγματος; Αυτοί που το έκαναν κουρελόχαρτο με τις υποκλοπές και τη χειραγώγηση της Δικαιοσύνης και των Ανεξάρτητων Αρχών ;

Εκείνοι που συγκάλυψαν τα Τέμπη ;

Που βυθίσαν τη χώρα στη διαφθορά και δεν λογοδοτούν σε κανέναν ;

*Πώς θα κάνει συνταγματική αναθεώρηση ο Μητσοτάκης; Μπορεί ο λύκος να φυλάξει τα πρόβατα;

*Να μην ακολουθήσουν οι προοδευτικές δυνάμεις τον ολισθηρό δρόμο της συναίνεσης στα παιχνιδια του  Μητσοτάκη με το Σύνταγμα- Να απομονώσουν και να ακυρώσουν με κάθε νόμιμο μέσο, αυτή την επιδίωξη

 *Μόνο μια καθαρή δημοκρατική-προοδευτική πλειοψηφία, που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές, μπορεί και πρέπει να προχωρήσει στις αναγκαίες συνταγματικές και θεσμικές τομές

*Δε φταίει η μονιμότητα για τα χάλια του δημόσιου τομέα. Φταίνε τα ρουσφέτια και η αναξιοκρατία. Και την ίδια στιγμή, τα νοσοκομεία δεν έχουν νοσηλευτές και τα σχολεία εκπαιδευτικούς. 

*Θέλουν άρση της μονιμότητας για να γεμίσουν το Δημόσιο μετακλητούς – Τους αφήσαμε 1700 και τους έκαναν σήμερα 3.700

 *Εχουμε την υποχρέωση να σταθούμε απέναντι στην εξουσία των δισεκατομμυριούχων και την ασυδοσία του πλούτου

*Δεν ήμασταν ούτε γόνοι ούτε επαγγελματίες της εξουσίας- Αλλά εμείς, σεβαστήκαμε μέχρι και  το τελευταίο ευρώ του ελληνικού λαού

 *Αν η δημογραφική κρίση αποτελεί μία φορά υπαρξιακό πρόβλημα για τη χώρα, αποτελεί δύο και τρεις για τη περιφέρεια. 

 *Ποιο θα είναι το μέλλον της πατρίδας μας; Θα είναι μια χώρα των ξενιτεμένων, με ερειπωμένα χωριά ή μια χώρα που θα προσφέρει ευκαιρίες;»

* Δεν απευθύνομαι σε όλους, γιατί πολύ απλά δεν απευθύνομαι στους βολεμένους. Αυτοί έχουν την κυβέρνηση που θέλουν και που τους υπηρετεί. Εμείς, οι υπόλοιποι, οι πολλοί, έχουμε ανάγκη από μεγάλες τομές

• Οι επτά προτάσεις-ρήξεις Τσίπρα για το μέλλον της περιφέρειας:

1.Μη κερδοσκοπικές ενεργειακές κοινότητες με προτεραιότητα στο δίκτυο.

 2.Θεσμική κατοχύρωση της Κοινοτικά Υποστηριζόμενης Γεωργίας.

 3. Ενίσχυση της τοπικής οικονομίας από ανακατεύθυνση Δημόσιων δαπανών.

 4.Τεχνολογικη αυτονομία

 5. Νόμος περί ακαλλιεργησίας για την αξιοποίηση της γης.

6. Ενσωμάτωση μεταναστών και προσφύγων στις τοπικές οικονομίες

7. Θεσμοθέτηση θετικών διακρίσεων υπέρ της υπαίθρου

*Η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι ιερή και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Αποτελεί ντροπή για τον λαό μας και την ιστορία του, να λέμε ότι στις βάρκες αυτές έχουμε εισβολείς. 

* Τα σύνορά μας πρέπει να προστατεύονται. Ασφαλώς με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, αλλά να φυλάσσονται. Εξασφαλίσαμε το 2016 με τη Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, όσοι δεν δικαιούνται άσυλο να επιστρέφονται στην Τουρκία με ευρωπαικές εγγυήσεις.

*Αναγκαία μια άλλη μεταναστευτική πολιτική που  να βασίζεται σε ασφαλείς, νόμιμες οδούς και ένταξη των μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα. Με γνώμονα τις ανάγκες κάθε κλάδου και κάθε περιφέρειας της χώρας. Σε διάλογο με τους συνεταιρισμούς και την τοπική αυτοδιοίκηση. Μια πολιτική που θα συνεισφέρει στην  οικονομία, στο δημογραφικό και στο ασφαλιστικό. Που θα δίνει τη δυνατότητα και σε ανθρώπους που ζούνε στη χώρα εδώ και χρόνια, να δουλέψουν νόμιμα και τίμια με αξιοπρεπείς συνθήκες και να συμβάλλουν στην ελληνική οικονομία.

*Η προσπάθειά μας για την ανασύνθεση και επανίδρυση μιας κυβερνώσας αριστερής προοδευτικής παράταξης, δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Απαιτεί σχέδιο, απαιτεί κινητοποίηση, απαιτεί χρόνο. Μα πάνω από όλα απαιτεί όραμα και έμπνευση. Για την πατρίδα μας και τις ζωές μας. Ξέρω ότι δεν σας προτείνω έναν εύκολο δρόμο. Αλλά εμείς εδώ δεν είμαστε για τα εύκολα. Είμαστε για τα μεγάλα.

 *Βίαιη δεν είναι η επιθυμία των ανθρώπων για μια καλύτερη ζωή. Αλλά οι απροσπέλαστες όχθες ενός συστήματος που την περιορίζει.

*Στο ερώτημα “Ζωή ή επιβίωση;”Εγώ απαντώ, ζωή. Και νιώθω, ότι το ίδιο απαντάτε κι εσείς. Και για αυτό βρίσκομαι εδώ. Γιατί ξέρω από που προέρχομαι. Και για αυτό ξέρω που θέλω να πάμε. Όλες και όλοι μαζί.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΛ.ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ

*Επέβαλαν την ανισότητα ως κανονικότητα- Αυτό το μοντέλο έχει όνομα: φτηνή ανάπτυξη

Η ανισότητα είναι φυσικό φαινόμενο, είχε δηλώσει πριν λίγα χρόνια ο πρωθυπουργός. Και επέβαλαν την ανισότητα ως κανονικότητα. Μια Ελλάδα που η ύπαιθρος ασφυκτιά και αργοπεθαίνει. Αυτό το μοντέλο έχει όνομα: φτηνή ανάπτυξη. Στηρίζεται σε μια αρχή. Ότι η συμπίεση των δικαιωμάτων και των μισθών, η καταπάτηση των κανόνων, η καταστροφή του περιβάλλοντος, απελευθερώνουν την αγορά, εκτοξεύουν τα κέρδη,  μετατρέπουν τη χώρα σε επενδυτικό παράδεισο.

*Υπάρχουν στιγμές που η κοινωνία μας πληρώνει τη φτηνή ανάπτυξη και τη διαθορά με τραγωδίες. Όπως τα Τέμπη, πριν λίγα χρόνια. Και όπως τα Τρίκαλα πριν λίγες μέρες.   

Το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας διαθέτει μόνο 4 επιθεωρητές για 12.000 επιχειρήσεις. Αυτό το μοντέλο πάει χέρι-χέρι με την αδιαφάνεια. Με τη συγκάλυψη, τη διαστρέβλωση, το μπάζωμα. Την επομένη μέρα του τραγικού δυστυχήματος, η Υπουργός Εργασίας προσπάθησε να μας πείσει ότι δεν είναι και τόσο άσκημα τα πράγματα. Ξεπέρασαν τους διακόσιους σε έναν χρόνο οι νεκροί σε εργατικά ατυχήματα, αλλά τα στατιστικά της κυβέρνησης τα βρίσκουν όλα μια χαρά.

*Η χώρα μας την εξαετία Μητσοτάκη είναι η χώρα της αδιαφάνειας, των ολιγοπωλειακών πρακτικών και των καρτελ.

Αν τους πεις ότι δεν φτάνουν στον εκπαιδευτικό τα 800 ευρώ για να ζήσει, αυτοί που έχουν επιβάλει τη διασπάθιση σε ημέτερους του δημόσιου χρήματος και την καρτελοποίηση της οικονομίας, σου απαντάνε – Το τζάμπα πέθανε.

Την εξαετία 20-25 το 35% των συνολικών δημόσιων πόρων, δηλαδή πάνω από 27 δις διοχετεύτηκε μέσω αδιαφανών διαδικασιών. Το 75% των συνολικών συμβάσεων που σύναψε το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή πάνω από ένα εκατομμύριο συμβάσεις επί συνόλου 1,3 εκατομμυρίων, δόθηκαν με απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς. Με πολλαπλές σπασμένες αναθέσεις στον ίδιο ανάδοχο ανώτατο επιτρεπόμενο όριο. Φτιάχνοντας εταιρίες μαιμού, μια μέρα πριν την ανάθεση. Ή κινητοποιώντας εταιρείες με άσχετο αντικείμενο έργου. Και κυρίως αξιοποιώντας εσκεμμένα εκτεταμένη διοικητική διασπορά, αφού περίπου 3.000 αναθέτουσες αρχές διαχειρίστηκαν κατά μέσο όρο 9 εκατομμύρια έκαστη με πλήρη διακριτική ευχέρεια.

*Όταν η διαφάνεια απουσιάζει, αυτό που ασφυκτιά δεν είναι μόνο η τσέπη μας αλλά η ίδια η δημοκρατία. Γι’ αυτό, το Ινστιτούτο έθεσε σε διαβούλευση ένα νέο εργαλείο: Την ψηφιακή πλατφορμα Διαφάνεια.

Αποτελεί μια μεγάλη ειρηνική επανάσταση απέναντι στη διαφθορά και στη διασπάθιση δημόσιων πόρων. Διαφάνεια παντού, λοιπόν, και για όλους, όσο ψηλά κι αν στέκονται και ό,τι πορτοφόλι κι αν διαθέτουν. Αυτή είναι η δική μας αδιαπραγμάτευτη επιλογή.

Με αυτήν την πλατφόρμα μια δημόσια σύμβαση θα είναι διαφανής και ορατή από τον κάθε πολίτη σε κάθε της βήμα. Από την προκήρυξη, την υπογραφή, την υλοποίηση, τις τυχόν τροποποιήσεις της, ως την παράδοση του έργου. Και με το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο και τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης θα έβγαιναν εκτός δημόσιων πληρωμών όλες οι νομότυπες παρανομίες με τις οποίες ημέτεροι υπεξαιρούν το δημόσιο χρήμα. Η υπόθεση Πάτση, τα Κέντρα κατάρτισης με τα περίφημα Σκοιλ ελικίκου που γελάγαμε, αλλά και με τη φερόμενη εμπλοκή του Προέδρου της ΓΣΕΕ, που δε γελάμε καθόλου.

 Ένα παράδειγμα, που έχει να κάνει με την τραγωδία στη Βιολάντα. Θα μπορούμε όλοι να βλέπουμε για κάθε εργοστάσιο, αν οι αποφάσεις για τις άδειες συνδέονται με ακριβή ψηφιακά σχέδια ασφαλείας.

*Η πατρίδα μας χρειάζεται μια νέα μεταπολίτευση.

Αναβάπτιση των θεσμών και νέους θεσμούς που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες. Αναβάπτιση της εμπιστοσύνης του πολίτη στην πολιτεία και της πολιτείας στον πολίτη. Ανατροπές και μόχλευση στο γερασμένο και αναποτελεσματικό πολιτικό σύστημα. Δίκαιη φορολογία, που θα «θίξει» επιτέλους  τον μεγάλο πλούτο. Άνεμο εντιμότητας και δικαιοσύνης που θα σαρώσει τα παλιά στερεότυπα, με βασικό το πιο πικρό και απογοητευτικό από αυτά: Ότι τίποτε δεν γίνεται. Ότι δεν αλλάζει η Ελλάδα.

 * Συνταγματική Αναθεώρηση

Ποιοι θα κάνουν Συνταγματική αναθεώρηση; Aυτοί που έκαναν το Σύνταγμα κουρελόχαρτο; Η πατρίδα μας χρειάζεται όντως, μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Δεν χρειάζεται όμως, άλλη μια απόπειρα εξαπάτησης.

Δεν υπάρχει ούτε μια σημερινή μέτρηση που να εξασφαλίζει στη ΝΔ πλειοψηφία. Δεν έχει συνεπώς ούτε το πολιτικό, ούτε το ηθικό δικαίωμα να «αγγίξει» το Σύνταγμα, εγκλωβίζοντας και την επόμενη Βουλή σε επιλογές που θα στερούνται λαϊκής νομιμοποίησης.

Οι δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις, όχι μόνο δεν πρέπει να ακολουθήσουν τον ολισθηρό δρόμο της συναίνεσης στα παιχνίδια του κου Μητσοτάκη, αλλά οφείλουν να απομονώσουν και να ακυρώσουν με κάθε νόμιμο μέσο, αυτή την επιδίωξη.

Μόνο μια καθαρή δημοκρατική-προοδευτική πλειοψηφία, που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές, μπορεί και πρέπει να προχωρήσει στις αναγκαίες συνταγματικές και θεσμικές τομές.

         *Δημόσια Διοίκηση – Μονιμότητα

Η μονιμότητα φταίει για τα χάλια του δημοσίου σήμερα; Δε φταίει η αγαπημένη τους αναξιοκρατία; Τους αφήσαμε 1.700 μετακλητούς και τους έκαναν σήμερα 3.700. H δημόσια διοίκηση χρειάζεται Εκδημοκρατισμό, Αξιοκρατία, Αξιολόγηση με όρους διαφάνειας και καλύτερες αμοιβές των λειτουργών της.

* 7 ρήξεις για την Περιφέρεια

– 7 ρήξεις περίγραμμα της δουλειάς σε βάθος που κάνουμε στο Ινστιτούτο προκειμένου να σχεδιάσουμε έναν ενναλακτικό προοδευτικό δρόμο για την πατρίδα μας. Με θεσμικές τομές και μεταρρυθμίσεις ουσίας, που μπορούν να αλλάξουν τη ζωή των ανθρώπων. Όχι με συνθήματα. Αλλά με σχέδιο ρεαλιστικών αλλαγών.

Από τη χώρα αυτή πέρασε -με το Ταμείο Ανάκαμψης- το σημαντικότερο χρηματοδοτικό εργαλείο για την ανάδυση ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου. Δείξτε μου που έχουμε σήμερα στην Ήπειρο ένα νέο παραγωγικό υπόδειγμα, μια νέα δημόσια υποδομή, κάτι που θα μείνει ως τομή. Δεν θα βρείτε.

Αν η δημογραφική κρίση αποτελεί μια φορά υπαρξιακό πρόβλημα για τη χώρα, αποτελεί δυο και τρείς για τη περιφέρεια.

Δεν απευθύνομαι σε όλους, γιατί πολύ απλά δεν απευθύνομαι στους βολεμένους. Αυτοί έχουν την κυβέρνηση που θέλουν και που τους υπηρετεί. Εμείς, οι υπόλοιποι, οι πολλοί, έχουμε ανάγκη από μεγάλες τομές. Από μια ειρηνική επανάσταση, από πάνω μέχρι κάτω. Μια νέα μεταπολίτευση. Από ρήξεις με τα συμφέροντα που έχουν συμφέρον τα πράγματα να μείνουν όπως ακριβώς είναι.

Πρώτη ρήξη: Μη κερδοσκοπικές ενεργειακές κοινότητες με προτεραιότητα στο δίκτυο.

Δεύτερη ρήξη: Θεσμική κατοχύρωση της Κοινοτικά Υποστηριζόμενης Γεωργίας με θεσμοθέτηση φορολογικών κινήτρων και χρηματοδοτικών εργαλείων, τη διασύνδεση με Δήμους, σχολεία, κοινωνικές δομές και κοινοτικές πρωτοβουλίες.

 Τρίτη ρήξη: Ενίσχυση της τοπικής οικονομίας από ανακατεύθυνση Δημόσιων δαπανών (σχολείων, νοσοκομείων κλπ). Όχι αγορές από καρτέλ μεγάλες αλυσίδες και εισαγωγικές εταιρείες. (Στην Ιταλία, το 70% των τροφίμων στα σχολεία της Ρώμης είναι βιολογικά και το δημόσιο αποτελεί σταθερό αγοραστή για τους τοπικούς παραγωγούς).

Τέταρτη ρήξη: Τεχνολογική αυτονομία από πολυεθνικές. Η ‘Libre Space Foundation’ στην Αθήνα έστειλε το 2017 τον πρώτο ελληνικό δορυφόρο ανοιχτού λογισμικού στο διάστημα. Οι ‘Τζουμέικερς’ στην ορεινή Ήπειρο δημιουργούν ανοιχτού σχεδιασμού αγροτικά μηχανήματα, προσαρμοσμένα στις ανάγκες των μικρών αγροτών. Το ‘Μπουλούκι’, με έδρα τα Κεντρικά Τζουμέρκα, διασώζει παραδοσιακές τεχνικές δόμησης μέσω συνεργασιών με τοπικές κοινότητες.

 Πέμπτη ρήξη: Νόμος περί ακαλλιεργησίας για την αξιοποίηση της γης.

Το κράτος:

 να παρέχει φορολογικά κίνητρα για ενεργοποίηση ή εκμίσθωση ακαλλιέργητης γης,

να προχωρά σε υποχρεωτική εκμίσθωση σε ενεργούς αγρότες και συλλογικά σχήματα,

και, σε έσχατη περίπτωση, σε αναγκαστική απαλλοτρίωση με δίκαιη αποζημίωση.

Ίδρυση φορέα με μοντέλο τον οργανισμό SAFER (Γαλλία) που παρεμβαίνει όταν χρειάζεται — παραχωρώντας τη γη όχι στον υψηλότερο πλειοδότη, αλλά σε αυτόν που θα την καλλιεργήσει.

Έκτη ρήξη: Ενσωμάτωση μεταναστών και πρσφύγων στις τοπικές οικονομίες

Πρώτα και κύρια η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι ιερή και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Αποτελεί ντροπή για τον λαό μας και την ιστορία του, να λέμε ότι στις βάρκες αυτές έχουμε εισβολείς. 

Δεν μπορεί κάθε λίγο να έχουμε τραγωδίες στη θάλασσα και να δίνουμε συγχαρητήρια. Πρέπει να υπάρξει επιτέλους απόλυτη διαφάνεια και αξιόπιστη έρευνα για το τι έγινε. Όχι άλλη συγκάλυψη.

Δεύτερον, τα σύνορά μας πρέπει να προστατεύονται. Ασφαλώς με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, αλλά να φυλάσσονται. Όπως εξασφαλίσαμε το 2016 με τη Δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, όσοι δεν δικαιούνται άσυλο να επιστρέφονται στην Τουρκία με ευρωπαικές εγγυήσεις. Διότι το μεταναστευτικό είναι πρώτα απόλα ευρωπαικο και ευρωτουρκικό ζήτημα.

Τρίτον, είναι αναγκαία μια άλλη μεταναστευτική πολιτική που  να βασίζεται σε ασφαλείς, νόμιμες οδούς και ένταξη των μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα. Με γνώμονα τις ανάγκες κάθε κλάδου και κάθε περιφέρειας της χώρας. Σε διάλογο με τους συναιτερισμούς και την τοπική αυτοδιοίκηση. Μια πολιτική που θα συνεισφέρει στην  οικονομία, στο δημογραφικό και στο ασφαλιστικό. Που θα δίνει τη δυνατότητα και σε ανθρώπους που ζούνε στη χώρα εδώ και χρόνια, να δουλέψουν νόμιμα και τίμια με αξιοπρεπείς συνθήκες και να συμβάλλουν στην ελληνική οικονομία.

Έβδομη ρήξη: Θεσμοθέτηση θετικών διακρίσεων υπέρ της υπαίθρου

–       Μεταφορικό ισοδύναμο για κατοίκους ορεινών και δυσπρόσιτων περιοχών.

–       Μηδενισμός της φορολογίας σε ορεινές περιοχές και χωριά κάτω των 200 μόνιμων κατοίκων.

–       Ειδικό νομικό και φορολογικό πλαίσιο για κοινοτικά καταστήματα.

–       Επαναφορά του θεσμού των Κοινοτήτων στην τοπική αυτοδιοίκηση, ως ζωντανών κυττάρων τοπικής ζωής και αυτοοργάνωσης.

* Η κοινωνία αναζητά μια μεγάλη αφήγηση που να δίνει νόημα στις ζωές μας – Αυτό ταιριάζει με την επιλογή των νέων ανθρώπων που συνάντησα εδώ

Η κοινωνία μας αναζητεί μια μεγάλη αφήγηση. Όχι ένα απλοϊκό μήνυμα. Αλλά την αφήγηση εκείνη που δίνει νόημα στις ζωές μας. Αυτό ταιριάζει και με την επιλογή αυτών των νέων ανθρώπων που συνάντησα εδώ στα Γιάννενα και στήσανε αυτό το πλούσιο οικοσύστημα κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας. Αυτοί οι νέοι, που εκεί που δεν το περίμενε κανείς, έδωσαν ζωή στην περιφέρεια.

Βίαιη δεν είναι η επιθυμία των ανθρώπων για μια καλύτερη ζωή. Αλλά οι απροσπέλαστες όχθες ενός συστήματος που την περιορίζει  

* Στόχος η ανασύνθεση και επανίδρυση μιας κυβερνώσας αριστερής προοδευτικής παράταξης

Η προσπάθειά μας για την ανασύνθεση και επανίδρυση μιας κυβερνώσας αριστερής προοδευτικής παράταξης, δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Απαιτεί σχέδιο, απαιτεί κινητοποίηση, απαιτεί χρόνο. Μα πάνω από όλα απαιτεί όραμα και έμπνευση. Ξέρω ότι δεν σας προτείνω έναν εύκολο δρόμο. Αλλά εμείς εδώ δεν είμαστε για τα εύκολα. Είμαστε για τα μεγάλα. Βρίσκομαι εδώ γιατί ξέρω από που προέρχομαι. Και για αυτό ξέρω που θέλω να πάμε. Όλες και όλοι μαζί.

«Πρώτη φορά λέει ψέματα ο Αλέξης Τσίπρας; Για πιο κρίσιμα και σοβαρά θέματα είπε ψέματα για αυτό θα έλεγε αλήθεια;» σημείωσε ο κ. Λαφαζάνης.

Ο ίδιος βέβαια εξέφρασε την επιφύλαξή του ότι γράφονται αυτά στο βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, αφού πρόκειται για διαρροές του Κώστα Βαξεβάνη και της εφημερίδας Documento.

«Από τον Αλέξη Τσίπρα τα περιμένω όλα πλέον. Βρίσκεται σε δεινή θέση. Θέλει να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα», είπε για τον πρώην πρωθυπουργό. «Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιβάρυνση όλων μας», υπογράμμισε.

Ο κ. Λαφαζάνης επιφυλάσσεται να απαντήσει σε όσα θα αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας στο βιβλίο του για τον ίδιο αλλά και για τη χώρα.

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με τον Κώστα Βαξεβάνη, στην «Ιθάκη» περιγράφεται μία συνάντηση στη Μόσχα με τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ, όπου τρία στελέχη του υπουργείου, (Νάντια Βαλαβάνη, Κώστας Ήσυχος και Παναγιώτης Λαφαζάνης) περιγράφονται από τον Αλέξη Τσίπρα ως «γραφικές καρικατούρες» που αποκαλούν τον Μεντβέντεφ σύντροφο, και «τους κοιτάει ο Μεντβέντφ και γελάει».

Ο υπουργός Υγείας σχολίασε χαρακτηριστικά: «Από γκάφα σε γκάφα πηγαίνει ο φίλος μου ο @atsipras», επισημαίνοντας ότι «η επιλογή του να ονοματίσει το βιβλίο του ως «Ιθάκη» ανακαλεί υποχρεωτικά στη μνήμη μας, την μελανότερη και πλέον επώδυνη για τους Αριστερούς συντρόφους του, σελίδα της θητείας του… τις διακοπές αμέσως μετά την τραγωδία στο Μάτι, πάνω σε πολυτελές σκάφος».

Ο κ. Γεωργιάδης κατέληξε με την πρόταση προς τον πρώην πρωθυπουργό: «Αλέξη φίλε μου προλαβαίνεις να το αλλάξεις…», αποτυπώνοντας με τον τρόπο αυτό την αυστηρή του κριτική.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη:

Από γκάφα σε γκάφα πηγαίνει ο φίλος μου ο @atsipras. Η επιλογή του να ονοματίσει το βιβλίο του ως «Ιθάκη» ανακαλεί υποχρεωτικά στη μνήμη μας, την μελανότερη και πλέον επώδυνη για τους Αριστερούς συντρόφους του, σελίδα της θητείας του…τις διακοπές αμέσως μετά την τραγωδία στο Μάτι, πάνω σε πολυτελές σκάφος…Αλέξη φίλε μου προλαβαίνεις να το αλλάξεις… η είδηση επισυνάπτεται και από το έγκριτο
@tovimagr για να μαθαίνουν οι νεώτεροι και να θυμούνται οι παλαιότεροι…»

Από γκάφα σε γκάφα πηγαίνει ο φίλος μου ο @atsipras . Η επιλογή του να ονοματίσει το βιβλίο του ως «Ιθάκη» ανακαλεί υποχρεωτικά στη μνήμη μας, την μελανότερη και πλέον επώδυνη για τους Αριστερούς συντρόφους του, σελίδα της θητείας του…τις διακοπές αμέσως μετά την τραγωδία στο… pic.twitter.com/EulCLAqAka

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) October 17, 2025

Σε βίντεο που αναρτήθηκε στο TikTok, φαίνεται το ζώο να πλησιάζει με ταχύτητα τις γυναίκες μέσα στη θάλασσα, προκαλώντας τον πανικό τους. Εκείνες άρχισαν να απομακρύνονται έντρομες, με το αγριογούρουνο να τις ακολουθεί.

Η τουρίστρια που ανέβασε το βίντεο σχολίασε χιουμοριστικά: «Φαίνεται γλυκό από απόσταση», καταγράφοντας έτσι μια απρόσμενη στιγμή μέσα στην καρδιά των διακοπών της.

@aleks_jevtic She was cute from the distance @grace ray @Allegra ♬ Carmen Habanera, classical opera(1283412) – perfectpanda