Ειδικότερα, την απόφαση του ΣτΕ του 1990 και παλαιότερα έγγραφα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας και της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης, επικαλείται το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, σε απαντητικό έγγραφο που διαβιβάστηκε στη Βουλή και με το οποίο υπογραμμίζεται ότι υφίσταται πλήρης απαγόρευση της οπλοκατοχής και οπλοχρησίας από κληρικούς, ανεξαρτήτως βαθμού, χωρίς να εξαιρείται η χρήση όπλων για θήρα.

Ο κ. Νικολακόπουλος ζητούσε να πληροφορηθεί «ποια είναι η ακριβής νομική βάση που εξακολουθεί να αποκλείει τους κληρικούς από τη δυνατότητα απόκτησης άδειας κατοχής κυνηγετικού όπλου και συμμετοχής στη νόμιμη κυνηγετική δραστηριότητα και πως αιτιολογείται η εξαίρεση αυτή υπό το πρίσμα των άρθρων 4 και 5 του Συντάγματος, τα οποία κατοχυρώνουν την ισότητα όλων ενώπιον του νόμου και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας».

Ο Γιάννης Λαμπρόπουλος ανέφερε ότι: «Ως προς την περίπτωση των κληρικών και μοναχών της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, επισημαίνεται ότι το εν λόγω ζήτημα έχει αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής κρίσης. Συγκεκριμένα, με την υπ’ αριθ. 2569/1990 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε, υπό το πρίσμα του άρθρου 3 (παρ. 1) του Συντάγματος, ότι η νομοθετική και διοικητική δράση δεν μπορεί να αντίκειται στο περιεχόμενο των ιερών κανόνων που κατοχυρώνονται συνταγματικά, στο μέτρο που αυτοί αφορούν στις πνευματικές και δογματικές αρχές της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Επιπλέον, διευκρινίζεται ότι, κατόπιν εγγράφων της αρμόδιας Διεύθυνσης του Αρχηγείου προς τον σκοπό της διαχείρισης συναφών αιτημάτων, απεστάλησαν σχετικά (από 15-01-2016, 13-06-2006 και 15-04-2002) έγγραφα της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, σύμφωνα με τα οποία προκύπτει η πλήρης απαγόρευση της οπλοκατοχής και οπλοχρησίας από κληρικούς, ανεξαρτήτως βαθμού, χωρίς να εξαιρείται η χρήση όπλων για θήρα».

Σύμφωνα με τα όσα τονίζει ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, η διοικητική αντιμετώπιση του υπόψη ζητήματος από την Ελληνική Αστυνομία εδράζεται στην εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας περί όπλων, σε συνδυασμό με το ειδικό συνταγματικό πλαίσιο των σχέσεων Πολιτείας και Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, τους σχετικούς ιερούς κανόνες και τις αποφάσεις των αρμόδιων εκκλησιαστικών Οργάνων, αλλά και τη συναφή νομολογία.

Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην ερώτησή του, επισήμαινε ότι ιδιαίτερα στις τοπικές κοινωνίες της ελληνικής περιφέρειας, όπου η κυνηγετική δραστηριότητα αποτελεί διαχρονικά μέρος της κοινωνικής ζωής, της παράδοσης και της νόμιμης ψυχαγωγικής δραστηριότητας, πολλοί κληρικοί επιθυμούν να συμμετέχουν σε αυτή, τηρώντας απαρέγκλιτα όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις που ισχύουν για κάθε άλλο πολίτη. Φυσικά αν δεν αλλάξει η νομοθεσία οι ιερείς δεν μπορούν να πάνε για κυνήγι.

«Είναι στον λογαριασμό το όνομά μου, αλλά κουμάντο κάνει ο επίσκοπος. Εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα στον λογαριασμό μέσα. Είμαι εφημέριος εδώ στο Ηράκλειο, οπότε έπρεπε να είναι στο όνομά μου» είπε χαρακτηριστικά.

«Δεν εμπλέκομαι σε τίποτα, δεν έχω καμία σχέση με αυτά τα πράγματα. Στο δικό μου όνομα είναι γραμμένο, αλλά εγώ δεν μπορώ να μπω μέσα να κάνω κάτι. Μήπως από λάθος είναι το όνομά μου εκεί. Όλοι κάνουν λάθος και στο κράτος υπάρχει λάθος. Να βρούμε το δίκαιο στο δικαστήριο» πρόσθεσε στη συνέχεια.

Στην τελική ευθεία μπήκε η δίκη των πέντε ατόμων από τα Χανιά, που κατηγορούνται για τον βιασμό του 20χρονου σήμερα Γιάννη από χωριό των Χανίων, η οποία διεξάγεται στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Ρεθύμνου.

Η σημερινή συνεδρίαση, όπως αναφέρει το goodnet.gr,  ξεκίνησε με την πρόταση του εισαγγελέα Γιώργου Πατεράκη, ο οποίος αναλύοντας τα αποδεικτικά στοιχεία, που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια της μακράς ακροαματικής διαδικασίας, αλλά και τις εκθέσεις – του ιατροδικαστή αλλά και των κοινωνικών υπηρεσιών- πρότεινε την ενοχή του πρώτου των κατηγορουμένων για έναν βιασμό – και όχι για κατ’ εξακολούθηση βιασμούς, όπως αναφέρεται στο παραπεμπτικό βούλευμα. Ανέφερε ότι αυτός ο βιασμός προκύπτει ότι έγινε στο σπίτι του κατηγορουμένου το διάστημα από 15-25/2017.

Για τον πατέρα του 20χρονου Γιάννη, ο οποίος διαμένει μετά τις αποκαλύψεις σε κοινωνική δομή καθώς είναι άτομο με μέτρια νοητική υστέρηση, πρότεινε την αθώωση του για την κατηγορία της συνέργειας στον βιασμό, υποστηρίζοντας πως ο πρώτος κατηγορούμενος δεν προκύπτει ότι έκανε τους κατ’ εξακολούθηση βιασμούς και επομένως δεν μπορεί ο πατέρας να γνώριζε ότι τους έκανε για να συνεργήσει. 

Σε ό,τι αφορά τις συνθήκες κακομεταχείρισης του μικρού Γιάννη, ο οποίος «διέμενε σε συνθήκες ανάλογες με το Κωσταλέξι», όπως είπε χαρακτηριστικά ο κ. εισαγγελέας, πρότεινε την ενοχή του πατέρα, με τη διαφορά ότι πρότεινε η κατηγορία να γίνει πλημμέλημα, δεδομένου ότι «αποδεχόταν ο ίδιος την κατάσταση και δεν την άλλαζε, ζώντας στις ίδιες συνθήκες».

Για τους τρεις άλλους κατηγορούμενους, έναν 72χρονο ιερέα, αδερφό του πατέρα και θείο του παιδιού, τον 44χρονο επίσης ιερέα και τον 42χρονο ΑμεΑ αδερφό του, ο εισαγγελέας, υποστήριξε πως οι δύο ομαδικοί βιασμοί, για τους οποίους κατηγορούνται, «δεν συνέβησαν ποτέ» και πως οι ισχυρισμοί του παθόντος δεν επιβεβαιώνονται και πως είναι μέρος της φαντασίας του 20χρονου Γιάννη. Επομένως, πρότεινε να κηρυχθούν αθώοι.

Ο κ. Πατεράκης αναφέρθηκε άλλωστε στην ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη, που ανέφερε πως ο 20χρονος συχνά συγχέει την πραγματικότητα με την φαντασία, την οποία εμπλουτίζει με διάφορες αναφορές και γι’ αυτό, είπε ο εισαγγελέας, «θα πρέπει κάθε ισχυρισμός του παθόντος να επιβεβαιώνεται πολλάκις».

Ο εισαγγελέας κατά την πρόταση του ανέφερε την ιατροδικαστική εξέταση τον Ιούλιο του 2021 – όταν τελικά αποκαλύφθηκε και η υπόθεση – από την οποία προκύπτει η κατ’ εξακολούθηση σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού, όχι όμως και το πρόσωπο, όπως είπε στη συνέχεια.

Για την μία περίπτωση, για την οποία πρότεινε την ενοχή του 68χρονου πρώτου κατηγορούμενου, στηρίχθηκε σε μία εξέταση στο νοσοκομείο Ρεθύμνου τον Φεβρουάριο του 2017 (όπου είχε προσέλθει για αιμορραγία) και τις καταθέσεις της βασικής μάρτυρος, κατοίκου της περιοχής, η οποία είχε αναφέρει ότι είχε δει τον τότε 15χρονο Γιαννάκη να βγαίνει από το σπίτι του πρώτου κατηγορούμενου μαζί με τον παππού του και τον παππού να φωνάζει στον κατηγορούμενο «τι έκανες στο παιδί; Αν έκανες κάτι στο παιδί, θα σε σκοτώσω». Η μάρτυρας είχε αναφέρει στη συνέχεια ότι όταν ρώτησε το παιδί τι είχε συμβεί, της είχε περιγράψει βιασμό.

Η διαδικασία συνεχίζεται με τις αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης, έξι στον αριθμό, και του δικηγόρου υποστήριξης κατηγορίας, που έχει οριστεί από την δομή για την προστασία του μικρού Γιάννη.