Στην ανακοίνωση, η Συντονιστική Επιτροπή επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι «η διασφάλιση της ποιότητας των νομικών σπουδών αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας, άρρηκτα συνδεδεμένη με τη λειτουργία της Δικαιοσύνης και την ασφάλεια δικαίου. Κατά συνέπεια, η ύπαρξη της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής, χώρων και εξοπλισμού, επαρκούς και υψηλού κύρους διδακτικού προσωπικού και πλήρων προγραμμάτων σπουδών αποτελούν αδιαπραγμάτευτες προϋποθέσεις για τη λειτουργία των μη κρατικών νομικών σχολών».

Στη συνέχεια, η Συντονιστική Επιτροπή της Ολομέλειας διαρτύρεται γιατί «δεν κλήθηκε να εκπροσωπηθεί στην Επιτροπή αξιολόγησης των προγραμμάτων σπουδών όταν τα συγκεκριμένα παραρτήματα επανυπέβαλαν αίτηση πιστοποίησης των προγραμμάτων σπουδών, κάνοντας χρήση της σχετικής δυνατότητας που δίνει το άρθρο 139Α του ν. 5094/2024, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 104 παρ.2 ν. 5264/2025».

Γι’ αυτό εξέφρασε προς τον πρόεδρο της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ) την έντονη διαμαρτυρία για τον αποκλεισμό της από τη σχετική διαδικασία, με επιστολή της στις 26/6/2026.

Οι σχετικές αποφάσεις του ΣτΕ -καταλήγει η ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής- «καταδεικνύουν την προχειρότητα με την οποία η Πολιτεία αντιμετώπισε ένα τέτοιας μείζονος σημασίας θέμα αλλά και τους κινδύνους που δημιουργούνται σε περιπτώσεις έλλειψης διαφάνειας και αμεροληψίας κατά τη διαδικασία αξιολόγησης.

Η ανακοίνωση του ΚΚΕ:

Αν κάτι αναδεικνύει η απόφαση του ΣτΕ είναι η βιασύνη της κυβέρνησης να εφαρμόσει τον απαράδεκτο νόμο 5094/2024, αλλά πάνω από όλα την ανάγκη να καταργηθεί ο νόμος Πιερρακάκη, που ανοίγει τον δρόμο για τη λειτουργία ιδιωτικών «πανεπιστημίων» και εντάσσει ακόμη περισσότερο την ανώτατη εκπαίδευση στο ευρωενωσιακό πλαίσιο της αγοράς και του επιχειρηματικού πανεπιστημίου.

Δεν πρόκειται, επομένως, απλώς για ένα ζήτημα πλημμελειών ή λαθών στη διαδικασία αδειοδότησης. Το πρόβλημα βρίσκεται στον ίδιο τον νόμο και στη λογική πάνω στην οποία οικοδομήθηκε.

Τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια» που προωθούνται μέσα από αυτό το πλαίσιο δεν αποτελούν κάποια παρέκκλιση από τη λογική της αγοράς, είναι ακριβώς το αποτέλεσμά της. Όταν η ανώτατη εκπαίδευση αντιμετωπίζεται ως αγορά και το πανεπιστήμιο ως πεδίο επιχειρηματικής δράσης, η αγορά γίνεται τελικά αυτή που καθορίζει το περιεχόμενο, τις προϋποθέσεις και την ποιότητα των σπουδών. Και πάνω σε αυτή τη βάση θα παράγονται διαρκώς τα «ευτράπελα της αγοράς»: διαδικασίες αδειοδότησης που ακυρώνονται, επιχειρηματικά συμφέροντα που αναζητούν χώρο στην εκπαίδευση και οικογένειες που βρίσκονται στον αέρα, πληρώνοντας τελικά το κόστος.

Η βιασύνη της κυβέρνησης της ΝΔ να υλοποιήσει το συγκεκριμένο πλαίσιο αποδεικνύει ακριβώς την προσήλωσή της σε αυτή τη λογική, με την οποία, αποδεδειγμένα, συμφωνούν και άλλα κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το κόμμα Τσίπρα.

Την ίδια ώρα, το δημόσιο πανεπιστήμιο υποχρηματοδοτείται, υποστελεχώνεται και υποβαθμίζεται συνεχώς, με τις φοιτήτριες και τους φοιτητές και τις οικογένειές τους να πληρώνουν από την τσέπη τους για στέγαση, σίτιση και μια σειρά από βασικές ανάγκες των σπουδών τους.

Αυτή είναι η ουσία της κυβερνητικής πολιτικής: υποβάθμιση και εμπορευματοποίηση της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης, ώστε να ανοίγει ο δρόμος στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Και όσο η ανώτατη εκπαίδευση αντιμετωπίζεται ως αγορά, τέτοιες αντιφάσεις και «ευτράπελα» δεν θα αποτελούν εξαίρεση, αλλά αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ίδιας της πολιτικής.

Το ΚΚΕ απαιτεί την κατάργηση του νόμου Πιερρακάκη, του νόμου 5094/2024, την ανάκληση των αδειών των ιδιωτικών «πανεπιστημίων» και άμεση, γενναία κρατική χρηματοδότηση για ένα αποκλειστικά δημόσιο, πραγματικά δωρεάν και υψηλού επιπέδου πανεπιστήμιο, που θα υπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι τα κέρδη της αγοράς.

«Είχαμε εξαρχής επισημάνει τα κενά του βαθμού συμμετοχής των μητρικών πανεπιστημίων και την κατ΄ ουσίαν ανωτατοποίηση κάποιων κολλεγίων σε πανεπιστήμια. Με αλλεπάλληλες ερωτήσεις θέσαμε το θέμα της μη αποδεδειγμένης συμμετοχής του μητρικού πανεπιστημίου στα παράβολα και τις εγγυητικές επιστολές, στο κεφάλαιο αλλά και τη συμμετοχή τους στη διοίκηση. Συγχρόνως είχαμε θίξει με εμφατικό τρόπο τα προβλήματα των εγκαταστάσεων και τις άδειες που δόθηκαν χωρίς να πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις στις υποδομές», σημείωσε το ΠΑΣΟΚ σε ανακοίνωσή του.

Την ίδια ώρα, επισημαίνεται ότι «θίξαμε τα σοβαρά κενά στα προγράμματα σπουδών και τη μη πιστοποίηση των προγραμμάτων από τις αντίστοιχες αρχές πιστοποίησης ποιότητας των χωρών προέλευσης. Επιπρόσθετα, δεν υπήρχαν καν οι απαιτούμενες ως προς το εκάστοτε πρόγραμμα σπουδών εγκαταστάσεις, κάτι που προφανώς εντόπισε και το ΣτΕ στη δική του αξιολόγηση».

Τέλος, το ΠΑΣΟΚ καταλήγει:

«Οι δύο προσφυγές αφορούσαν τον τρόπο αδειοδότησης των ιδρυμάτων και τη διαδικασία έγκρισης των προγραμμάτων σπουδών του καθενός εκ των ιδρυμάτων.

Η μη συμμόρφωση των κτιριακών εγκαταστάσεων, η συμμετοχή προσώπων στη διαδικασία αξιολόγησης που ενέχουν πιθανότητα μεροληψίας, τα ελλιπή ποσοτικά και ποιοτικά κριτήρια στα προγράμματα σπουδών ήταν πιθανώς κάποιοι από τους λόγους που οδήγησαν το ΣτΕ στην ακύρωση των αδειών λειτουργίας.

Αναμένουμε την καθαρογραφή και δημοσίευση των αποφάσεων, ώστε να τοποθετηθούμε με θεσμική υπευθυνότητα και επί του περιεχομένου και του σκεπτικού τους. Επισημαίνουμε, δε, εκ των προτέρων ότι αυτά που θα αποκαλυφθούν για τις νέες αδειοδοτήσεις είναι δυστυχώς ακόμη χειρότερα.

Συνοψίζοντας, η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης για τη fast-track εμπορευματοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης υλοποιήθηκε με ένα νομοθετικό γονατογράφημα και η εφαρμογή του πλέον εξελίσσεται σε φιάσκο πρωτοφανών διαστάσεων.

Ωστόσο, για το φιάσκο αυτό, για εμάς στο ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να υπάρχει η λέξη δικαίωση.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για δικαίωση όταν εκατοντάδες φοιτητές και οι οικογένειές τους έχουν καταβάλει δίδακτρα, έχουν ξεκινήσει σπουδές, βλέπουν το μέλλον στο οποίο έχουν επενδύσει να καταρρέει.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι μεγάλες και οφείλουν να αναληφθούν στο ακέραιο».

«Βεβαίως είμαστε υπέρ της αξιολόγησης σε όλη την κοινωνία και όλες τις βαθμίδες», τόνισε, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι αυτή «δεν μπορεί να είναι ένα τιμωρητικό πλαίσιο», αλλά πρέπει να αποτελεί «ένα εργαλείο ενδυνάμωσης του εκπαιδευτικού έργου», ώστε να συμβάλλει στη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης.

«Η αξιολόγηση και στις χώρες που λειτουργεί με τον τρόπο που πρέπει να λειτουργεί είναι μία μέθοδος, ένα εργαλείο ενδυνάμωσης στο εκπαιδευτικό έργο της δουλειάς μας», τόνισε. «Η αξιολόγηση δεν μπορεί να είναι ένα τιμωρητικό πλαίσιο όπου ασχολούμαστε όλοι να συμπληρώνουμε τα απίστευτα πινακάκια και να είναι ένας τρόπος για να τιμωρήσουμε τον εκπαιδευτικό ή την εκπαιδευτικό σε όλες τις βαθμίδες», συνέχισε.

Ερωτηθείσα για το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας κατήργησε το 2015 την αξιολόγηση η κ. Λαλιώτου σημείωσε ότι οι συγκεκριμένες διατάξεις και ο συγκεκριμένος νόμος δεν βοηθούσαν στη βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου.

«Νέοι κανόνες για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια»

Η Ιωάννα Λαλιώτου ξεκαθάρισε ότι η πρόταση του κόμματος δεν αφορά απλή τροποποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας, αλλά συνολική αλλαγή του πλαισίου λειτουργίας. «Δεν θα βελτιώσουμε το νομοθετικό πλαίσιο, αλλά θα το αλλάξουμε, θεσπίζοντας νέους κανόνες ίδρυσης και λειτουργίας, με βασικό άξονα την τήρηση της ισονομίας και τη διασφάλιση πολύ υψηλού επιπέδου ακαδημαϊκών κριτηρίων», ανέφερε χαρακτηριστικά. Όπως υποστήριξε, το βασικό ζητούμενο δεν είναι η ανάπτυξη των ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά η στήριξη της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης.

«Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θεωρούμε ότι δεν λύνουν κάποιο πρόβλημα που υπήρχε στην ανώτατη εκπαίδευση στην Ελλάδα. Ο βασικός στόχος είναι η ενίσχυση της δημόσιας εκπαίδευσης», είπε, σημειώνοντας ότι η δημόσια παιδεία αποτελεί τη «ραχοκοκαλιά» των ευρωπαϊκών εκπαιδευτικών συστημάτων. Η Ιωάννα Λαλιώτου επανέλαβε ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι η θέσπιση κοινών ακαδημαϊκών κανόνων για όλους. «Η ευθύνη της Πολιτείας είναι να διασφαλίζει την ισονομία», υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι «τα ίδια κριτήρια πρέπει να ισχύουν για όλους».

Σε ανακοίνωση του ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι οι δηλώσεις «δεν αφήνουν περιθώριο παρερμηνείας», καθώς, όπως αναφέρει, δείχνουν αποδοχή της λειτουργίας των ιδιωτικών πανεπιστημίων που δημιουργήθηκαν με τον νόμο Πιερρακάκη της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η Κουμουνδούρου τονίζει ότι «Το κόμμα του Αλ. Τσίπρα δηλώνει ότι θα καταψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16, ενώ αποδέχεται το νομικό πλαίσιο που το καταστρατηγεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει ξεκάθαρη θέση. Ο νόμος Πιερρακάκη πρέπει να καταργηθεί και φοιτητές των ιδιωτικών πανεπιστημίων να απορροφηθούν στην τριτοβάθμια δημόσια εκπαίδευση.»

«Το άρθρο 16 πρέπει να διατηρηθεί και ως προς το πνεύμα και ως προς το γράμμα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας ότι η Παιδεία δεν μπορεί να μετατραπεί σε πεδίο εμπορικής δραστηριότητας και κερδοσκοπίας.

Η Επιτροπή πιστοποίησε μόνο το πρόγραμμα σπουδών της νομικής σχολής του Πανεπιστημίου της Λευκωσίας (όπως και αναμενόταν).

Οι “κομμένοι” (Πανεπιστήμιο του Κeele και Πανεπιστήμιο του York) θα πρέπει να καταθέσουν έτσι εκ νέου αίτηση για πιιστοποίηση ενόψει του επόμενου ακαδημαϊκού έτους (2026-2027) και να επιστρέψουν χρήματα αν τυχόν έχουν προεισπράξει από φοιτητές που έσπευσαν να εγγραφούν. 

Στις 6 Φεβρουαρίου εκδικάζεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας η προσφυγή που έχει καταθέσει ο καθηγητής Διοικητικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, ο Παναγιώτης Λαζαράτος.

Ο Ελληνας Καθηγητής αξιώνει την ανάκληση των αδειών των τριών νομικών σχολών τα οποία προχώρησαν σε σχετική αίτηση.

Νίκος Γιαννόπουλος

Ο επικεφαλής της ΕΘΑΕΕ Περικλής Μήτκας αρχικά διέψευσε χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες, εν συνεχεία γνωστοποίησε ότι οι τελικές αποφάσεις θα παρθούν την Τετάρτη και εν τέλει ισχυρίστηκε ότι την Τετάρτη δεν θα παρθεί καμία απόφαση για τις νομικές αλλά για όλες τις υπόλοιπες σχολές. Δεν είναι πάντως δόκιμο να γίνουν ανακοινώσεις για όλες τις υπόλοιπες σχολές πλην των νομικών.

Θυμίζουμε ότι η διαδικασία βρίσκεται στη φάση της έγκρισης των προγραμμάτων σπουδών αν και βρισκόμαστε ήδη στα μέσα του Οκτώβρη, περίοδος κατά την οποία σχεδόν πάντα αρχίζουν τα μαθήματα στα Πανεπιστήμια της χώρας.

Η δεδομένη καθυστέρηση στη διαδικασία προφανώς έχει να κάνει και με την πρόσφατη δημόσια παρέμβαση του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας. Ο ΔΣΑ είχε ζητήσει να του παραχωρηθούν τα έγγραφα πιστοποίησης των προγραμμάτων σπουδών της ιδιωτικής νομικής σχολής «The University of Keele, Greece – Νομικό Πρόσωπο Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης έτσι ώστε να τα αξιολογήσει και ο ίδιος.

Είχαν προηγηθεί παρεμβάσεις αναγνωρισμένων νομικών με τις οποίες γινόταν γνωστό ότι το προγράμματα σπουδών του εν λόγω Πανεπιστημίου δεν βρίσκονται στο επιστημονικό και ακαδημαϊκό επίπεδο που θα έπρεπε.

Επίσης εκφράστηκε η άποψη ότι η αδειοδότηση των νομικών σχολών των ιδιωτικών Πανεπιστημίων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη  θα πλήξει σοβαρά τη Νομική Σχολή της Κομοτηνής, ζήτημα που εκτός από καθαρά ακαδημαϊκό είναι και εθνικό.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι κάποια ή κάποιες από τις εν λόγω σχολές “κόπηκαν” από την ΕΘΑΕΕ και για λόγους που έχουν να κάνουν με τις εγκαταστάσεις τους οι οποίες προφανώς δεν κρίθηκαν επαρκείς.

Στα στρατόπεδα των φερόμενων ως “κομμένων” σχολών επικρατεί συναγερμός. Όπως μπορεί να καταλάβει εύκολα ο καθένας, φοιτητές έχουν ήδη εγγραφεί και στις νομικές σχολές αυτών των οργανισμών. Αν τελικά “κοπούν” και επισήμως, οι φοιτητές θα μείνουν επί ξύλου κρεμάμενοι αν και τους είχαν διαβεβαιώσει ότι θα δεν θα αντιμετωπίσουν κανένα πρόβλημα.

Πηγές που μίλησαν στο Libre  τόνισαν ότι στο ΓΕΜΗ και τις ΔΟΥ δεν υπάρχουν εγγραφές Νομικών Προσώπων Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης, πράγμα που σημαίνει ότι από τις εν λόγω εταιρίες (που έχουν τη συγκεκριμένη νομική μορφή από το νόμο Πιερρακάκη) δεν είναι δυνατόν να έχουν εισπραχθεί χρήματα. Αν όμως οι φοιτητές που εγγράφηκαν έχουν ήδη πληρώσει για την εγγραφή τους, τα χρήματα σε ποιο ταμείο πήγαν;

Το θέμα, όπως είναι αναμενόμενο, έχει και πολιτικές απολήξεις. Οι πληροφορίες θέλουν το ΠΑΣΟΚ να “σηκώνει” και πάλι το ζήτημα στη Βουλή σε μία προσπάθεια να φέρει σε δύσκολη θέση την κυβερνητική πλειοψηφία. Ήδη το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει κάνει λόγο για διαδικαδία-παρωδία και για κακή νομοθέτηση από την πλευρά του πρώην Υπουργού Παιδείας.

Σε επιφύλακη για τις δικές τους παρεμβάσεις βρίσκονται και τα υπόλοιπα κόμματα της δημοκρατικής αντιπόλιτευσης που έτσι και αλλιώς έχουν και ιδεολογικές διαφωνίες με την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων στη χώρα. 

Την ίδια ώρα το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμα το σκεπτικό της απόφασης με την οποία ο νόμος για τη δημιουργία μη κρατικών Πανεπιστημίων κρίθηκε συνταγματικός. Έγκριτοι νομικοί έχουν τονίσει κατ’ επανάληψη ότι η καθυστέρηση δεν έχει σοβαρά νομικά ερείσματα, γι’ αυτό και μοιάζει αδικαιολόγητη.

Η κατάθεση της αίτησης είναι το πρώτο βήμα, προκειμένου να προχωρήσει η ίδρυση του νέου εκπαιδευτικού ιδρύματος και να μπει σε λειτουργία, καθώς, πλέον, εκκρεμεί ο έλεγχος του φακέλου της αίτησης από την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ).

Εφ’ όσον πληρούνται τα κριτήρια που προβλέπονται από τον σχετικό νόμο, και μετά την παροχή διευκρινίσεων εάν χρειαστούν, θα δοθεί το «πράσινο φως» για τη λειτουργία του ιδρύματος.

Υπενθυμίζεται ότι η διαδικασία υποβολής των αιτήσεων περί χορήγησης άδειας εγκατάστασης και λειτουργίας μη κρατικών πανεπιστημίων έχει ξεκινήσει από τον Ιανουάριο και λήγει την 1η Μαρτίου 2025.

Σύμφωνα με τα όσα έχει αναφέρει ο υπουργός Παιδείας, Κυριάκος Πιερρακάκης σε πρόσφατη τηλεοπτική του εμφάνιση, προς το τέλος της άνοιξης αναμένονται οι ανακοινώσεις των ονομάτων των μη κρατικών Πανεπιστημίων που θα λειτουργήσουν τελικά από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Τα επεισόδια επεκτάθηκαν στην Πλατεία Χημείου με την αστυνομία να απαντά με χρήση χημικών.

Νίκος Νανούρης

Με το θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων να αποτελεί προμετωπίδα της κυβέρνησης 21 μέρες αφότου ανέλαβε τα καθήκοντα της, εγείρονται  ερωτήματα αν κατά πόσο τα πολυδιαφημισμένα μη κρατικά πανεπιστημιακά ιδρύματα του εξωτερικού που έρχονται συχνά στο προσκήνιο ως παραδείγματα, είναι πράγματι πρότυπο εκπαίδευσης λειτουργίας.

• Στις ΗΠΑ, που για  όσους παρατηρούν επιδερμικά τα πράγματα θεωρούν ότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι κραταιά και πρότυπο μηχανισμού, τα δεδομένα τους διαψεύδουν.

Από το 2016, 91 ιδιωτικά κολέγια στις ΗΠΑ έκλεισαν η συγνωνεύτηκαν σύμφωνα με ανάλυση του CNBC. Ένα φαινόμενο που εντάθηκε από την περίοδο της πανδημίας και μετά. Αρκετοί φοιτητές εξαιτίας και του τσουχτερού κόστους των διδάκτρων αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τη φοίτηση τους σε ιδιωτικό, ίδρυμα με αποτέλεσμα πολλά από αυτά να μην έχουν τους πόρους να συντηρηθούν και αναπόφευκτα να βάζουν λουκέτο.

Πρόσφατα είδαμε και κύκνειο άσμα του ιστορικού πανεπιστημίου Holy names. Tα λειτουργικά έξοδα του ιδρύματος ήταν δυσβάσταχτα με αποτέλεσμα οι περίπου 1000 σπουδάστες του να μένουν κυριολεκτικά ”ξεκρέμαστοι”, και έπρεπε να επιλέξουν ένα μικρότερο ίδρυμα ανθρωπιστικών σπουδών για να συνεχίσουν ομαλά τη φοίτηση τους.

Τα δημόσια πανεπιστήμια μπορούν να παρέχουν εξαιρετική εκπαίδευση στους φοιτητές και σε προσιτές τιμές.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στη  κορυφή της κατάταξης των  κορυγαίων κολλεγίων του Forbes για το 2021  βρέθηκε ένα δημόσιο Πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, ενώ ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι στη συγκεκριμένη λίστα από τα 25 κορυφαία Πανεπιστήμια , τα έξι είναι δημόσια.

• Το Χάρβαρντ, το οποίο βρισκόταν μόνιμα στην πρώτη θέση στην κατάταξη του Forbes και σε άλλες λίστες, υποχώρησε στην έβδομη θέση.

Τι συμβαίνει στην Ευρώπη

Στην Ευρώπη, κάθε άλλο παρά υποβαθμισμένα είναι τα δημόσια πανεπιστήμια τα οποία εξακολουθούν να έχουν τον πρώτο λόγο στις προτιμήσεις των νέων σπουδαστών.  Στη Γερμανία λειτουργούν 83 ιδιωτικά πανεπιστήμια, όπου σπουδάζει μόλις το 1% των Γερμανών φοιτητών και σε συνδυασμό με την αμφιβόλλου ποιότητας προγραμμάτων σπουδών, πολλά από αυτά να οδεύουν στο κλείσιμο.

Την αποτυχία του εγχειρήματος του ιδιωτικού παενπιστημίου γνώρισε και η Πορτογαλία Την δεκαετία του 80 ιδρύθηκαν εκατοντάδες ιδιωτικά πανεπιστήμια στην χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου.

• Δημιουργήθηκαν στρατιές αρίστων οι οποίοι ουσιαστικά κατάφερναν να εξασφαλίσουν το συγκεκριμένο τίτλο επειδή απλά είχαν την οικονομική δυνατότητα να πληρώνουν για το πτυχίο τους. Πλέον τα ανώτατα εκεπαιδευτικά ιδρύματα ιδιωτικής φύσεως έχουν μειωθεί αισθητά.

Στην Αυστρία τα ιδιωτικά πανεπιστήμια τα αναγνωρίστηκαν πριν 19 χρόνια με τη συμμετοχή των φοιτητών να είναι ελάχιστη και τα περισσότερα εξ αυτών να είναι άσημα.

Μοναδική εξαίρεση στον κανόνα αποτελεί η Αγγλία, όπου τα δίδακτρα θεσπίστηκαν για πρώτη φορά στα δημόσια Πανεπιστήμια το 1998 από και ορίστηκαν στις 1.000 λίρες και σήμερα έχουν ξεπερνάει κατά μέσο όρο το όριο των 10.000 λιρών. Και όμως ακόμη και σε αυτό το πλαίσιο είναι δύσκολο ακόμη και να ανακαλέσει κανένας το όνομά των ιδιωτικών πανεπιστημίων καθώς δεν κατέχουν εξέχουσα θέση στην ακαδημαϊκή κοινότητα.

Είναι σημαντικό να επισημανθεί, η απόψη του Αναπληρωτή Καθηγητής Οικονομικής Ανάλυσης και Διεθνών Οικονομικών στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Περικλή Γκόγκα ότι δηλαδή σχεδόν το σύνολο των  πανεπιστημίων διεθνούς εμβέλειας που γνωρίζουμε οι περισσότεροι είναι μη-κερδοσκοπικά, not-for-profit όπως λέγονται την Αμερική.

• Τα πανεπιστήμια που γνωρίζουμε, από τα κορυφαία όπως MIT, Harvard, Oxford, Michigan, κλπ και ανήκουν στην ελίτ της ανώτατης εκπαίδευσης είναι μη-κερδοσκοπικά.

Σύμφωνα με τον κ. Γκόγκα τα κορυφαία πανεπιστήμια παρέχουν άριστες ακαδημαϊκές υπηρεσίες επειδή δεν έχουν στόχο το κέρδος.

Τα παραπάνω παραδείγματα αποδεικνύουν κατά κάποιο τρόπο ότι η άποψη που ακούμε να ψελίζεται αρκετά τα τελευταία χρόνια  ότι δηλαδή ”μόνο στην Ελλάδα δεν έχουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια” κρύβει μια άγνοια σχετικά με την λειτουργία και την δομή των δημόσιων αλλά ιδιωτικών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στο εξωτερικό.