Ο Στάθης Γαβάκης υπήρξε η χαρακτηριστική φωνή του σταδίου «Γεώργιος Καραϊσκάκης» και του ΣΕΦ, έχοντας ταυτιστεί με τις μεγάλες στιγμές των «ερυθρόλευκων» μέσα από την πολυετή παρουσία του ως εκφωνητής. Υπηρέτησε τον σύλλογο για δεκαετίες, μέχρι την αποχώρησή του το 2021.

Τη θλιβερή είδηση έκανε γνωστή ο Διευθυντής Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της ΠΑΕ Ολυμπιακός, Νίκος Γαβαλάς.

Αναλυτικά η ανάρτησή του:

«”…και ο Ολυμπιακός θα αγωνιστεί με την ακόλουθη σύνθεση”.

Πόσες γενιές φιλάθλων του Ολυμπιακού άγγιξε στη ψυχή τους η φωνή του Σταδίου «Γεώργιος Καραϊσκάκης», αλλά και του Σταδίου «Ειρήνης και Φιλίας». Μια φωνή οικεία, ζεστή, που έγινε κομμάτι της ίδιας της εμπειρίας του αγώνα.

Για δεκαετίες, ο Στάθης Γαβάκης δεν ήταν απλώς ο εκφωνητής των εντός έδρας αγώνων του Ολυμπιακού. Για όλους όσοι τον ζήσαμε, ήταν ένας ευγενικός άνθρωπος, χαμηλών τόνων, που υπηρέτησε με συνέπεια, αγάπη και σεβασμό την ομάδα και τον κόσμο της.

Στις 12 Μαΐου 2021, φώναξε για τελευταία φορά «γκοοοολ» από το μικρόφωνο του Καραϊσκάκη, όταν ο Γιώργος Μασούρας παραβίασε την εστία του ΠΑΟΚ στη νίκη με 1-0, στον δρόμο προς το 46ο πρωτάθλημα της ιστορίας των «ερυθρόλευκων». Ήταν το τελευταίο κεφάλαιο μιας διαδρομής που ταυτίστηκε με στιγμές χαράς, έντασης και περηφάνειας.

Τα προβλήματα υγείας δεν του επέτρεψαν να «ντύσει» ξανά με τη φωνή του τους αγώνες του αγαπημένου του Ολυμπιακού.

Η καρδιά του Στάθη Γαβάκη σταμάτησε να χτυπά σε ηλικία 87 ετών. Όμως η φωνή του θα συνεχίσει να αντηχεί στις εξέδρες της μνήμης μας.

Η οικογένεια του Ολυμπιακού θα τον αποχαιρετήσει τη Δευτέρα στις 11 το πρωί στο κοιμητήριο του Δήμου Καλλιθέας».

Μαζί με όλο τον κόσμο του αθλήματος στέκεται ενεή μπροστά στον άδικο, τον πολύ σκληρό χαμό και με σφίξιμο στην καρδιά αποχαιρετά την πανελληνίως διακεκριμένη αθλήτρια και προπονήτρια, την εκπρόσωπο των αθλητών στο διοικητικό συμβούλιο της Ε.Φ.Ο.Επ.Α., που έφυγε νωρίς το πρωί της Τρίτης 06/05 από τη ζωή μόλις στα 39 της χρόνια.

Όλοι γνώριζαν την άνιση μάχη που έδινε με την επάρατη νόσο. Όλοι όμως, έβλεπαν παράλληλα την αξιοθαύμαστη γενναιότητα, το θάρρος, την ψυχική δύναμη, με τα οποία αντιμετώπιζε το πρόβλημα τα τελευταία χρόνια. Άλλο τίποτα δεν χρειαζόταν για να καταλάβεις την αγωνιστικότητα και την πίστη της Όλγας όταν την έβλεπες να συνεχίζει το προπονητικό της έργο στον ΑΣ Πέρα Αθηνών, να προσπαθεί να βοηθήσει στην εξέλιξή τους τα παιδιά του συλλόγου, ακόμα και να μετέχει στο πρόσφατο Πανελλήνιο πρωτάθλημα της μεγάλης κατηγορίας και να κατακτά το χάλκινο μετάλλιο στο διπλό γυναικών! Επιπλέον, να είναι ενεργή στον ρόλο της εκπροσώπου των αθλητών στην ομοσπονδία, που με χαρά πήρε πριν από λίγους μήνες κι όλα αυτά ανάμεσα σε δεκάδες χημειοθεραπείες.

Είχε επιδεινωθεί η υγεία της τον τελευταίο καιρό. Το ένιωθαν όσοι τη συναντούσαν στους αγωνιστικούς χώρους, το ομολογούσε και η ίδια, που από καιρό μιλούσε ανοιχτά, με σθένος και χωρίς κανέναν δισταγμό για την περιπέτειά της. Ποτέ όμως, δεν το έβαλε κάτω. Πάλευε καθημερινά με τη νοοτροπία του νικητή, που της εμφύσησε ο αθλητισμός και οι μεγάλες επιτυχίες της, από μικρή ηλικία, στην επιτραπέζια αντισφαίριση. Μόλις την περασμένη βδομάδα καθοδήγησε τη γυναικεία ομάδα του Πέρα στα πλέι οφ της Α1 κατηγορίας και πανηγύρισε μαζί της την κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου.

Η πρωταθλήτρια από τη Σαλαμίνα υπήρξε μαχήτρια μέχρι την τελευταία στιγμή. Με τέτοιο πείσμα, με τέτοια τόλμη, που νόμιζες ότι πάλι θα βάδιζε καλά στη θεραπεία της και θα παράτεινε το αναπόφευκτο. Πάντα δίπλα στους δικούς της ανθρώπους της και το λατρεμένο της άθλημα, ν’ αντλεί δύναμη και κουράγιο.

Η ομοσπονδία εκφράζει τη βαθιά της θλίψη και απευθύνει τα θερμά της συλλυπητήρια στους οικείους της. Όσο γνωστή κι αν ήταν η βαριά κατάσταση της εκλιπούσας αδυνατεί αυτή την ώρα, όπως και όλοι οι φίλοι του αθλήματος, να πιστέψει, να συνειδητοποιήσει, ότι η αγαπητή Όλγα δεν είναι πια κοντά μας. Για ένα μόνο είναι ήδη όλοι σίγουροι: Ότι νιώθουν απέραντο σεβασμό στον τεράστιο αγώνα που έδωσε, ότι έγινε παράδειγμα θάρρους και μαχητικότητας για κάθε νέο άνθρωπο, που δέχεται τέτοιο χτύπημα από τη μοίρα. Τώρα μπορεί να ξεκουραστεί, να φύγει με ηρεμία και γαλήνη πια για το μεγάλο ταξίδι…

Το βιογραφικό της Όλγας Γεωργοπούλου

Στο άθλημα, που υπηρέτησε με αγάπη και συνέπεια για τρεις δεκαετίες, η Όλγα Γεωργοπούλου υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδας και διεθνής αθλήτρια επί σειρά ετών. Έπιασε πρώτη φορά ρακέτα και εξέλιξε το ταλέντο της στον Τελαμώνα Σαλαμίνας.

Ήταν μέλος της εθνικής γυναικών στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2005, στη Δανία, όπου επετεύχθη η ιστορική άνοδος στη Σούπερ κατηγορία της ηπείρου. Τη διετία 2005-2007 είχε την τιμή και τη χαρά να μετάσχει στη μοναδική έως σήμερα παρουσία της Ελλάδας στην κορυφαία ευρωπαϊκή κατηγορία των γυναικών.

Ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδας στο απλό νεανίδων 3 συνεχόμενες χρονιές (2002, 2003, 2004)

Πρωταθλήτρια Ελλάδας και στο διπλό νεανίδων 3 διαδοχικές χρονιές (2002, 2003, 2004)

Πρωταθλήτρια Ελλάδας στο διπλό Νέων γυναικών 2 φορές (2003, 2005)

Πρωταθλήτρια Ελλάδας στο διπλό μικτό Νέων ανδρών-γυναικών το 2005

Πανηγύρισε έξι πρωταθλήματα (2004, 2008, 2010, 2013, 2014, 2015) και 4 Κύπελλα Ελλάδας (2003, 2004, 2009, 2010) με τον Α.Σ. Πέρα Αθηνών

Πήρε την 3η θέση στο απλό γυναικών του Πανελληνίου πρωταθλήματος του 2006.

Ανέβηκε τέσσερις φορές στο δεύτερο σκαλί του βάθρου στο διπλό γυναικών του Πανελληνίου πρωταθλήματος (2005, 2009, 2013, 2014) και φέτος, στην τελευταία της παρουσία στο αγωνιστικό τραπέζι, ήρθε 3η στο ίδιο αγώνισμα με συμπαίκτρια τη Δήμητρα-Θωμαΐδα Τσεκούρα. Με την ίδια αθλήτρια αγωνίστηκε και στο περσινό Πανελλήνιο πρωτάθλημα στη Σαλαμίνα και γνώρισε την αποθέωση μέσα στον τόπο της από τον κόσμο, που ήταν στον αγωνιστικό χώρο και τις κερκίδες.

Αθλήτρια των εθνικών ομάδων από τις μικρές ηλικίες

Παράλληλα με την ελληνική Α1 αγωνίστηκε για αρκετά χρόνια με επιτυχία και στις National κατηγορίες της Γαλλίας.

Σύμφωνα με το newsit.gr, ο τραγικό δυστύχημα έγινε στον δρόμο προς το Άδελε Ρεθύμνου, όταν το όχημα του νεαρού ξέφυγε από την πορεία του, κάτω από άγνωστες μέχρι στιγμής συνθήκες.

Παρά τις προσπάθειες των διασωστών, ο Ρονάλντο Τζάρι υπέκυψε στα τραύματά του, με τη διοίκηση του Αρκαδίου να αποχαιρετάει τον νεαρό ποδοσφαιριστή, εκφράζοντας τη βαθιά της οδύνη για τον πρόωρο χαμό του. 

Το αντίο του Α.Ο. Αρκάδι Αγγελιανών

«Το διοικητικό συμβούλιο του Α.Ο. Αρκάδι Αγγελιανών, οι προπονητές, οι ποδοσφαιριστές αλλά και όλος ο φίλαθλος κόσμος της ομάδας μας, συντετριμμένοι από την ξαφνική απώλεια του ποδοσφαιριστή μας Τζάρι Ρονάλντο εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος.

Ο αγαπητός σε όλους Ρονάλντο φορούσε την φανέλα της ομάδας μας τα 2 τελευταία χρόνια όπου τον διέκριναν το πάθος, η μαχητικότητα και ο καλός του χαρακτήρας. Καλό ταξίδι φίλε Ρονάλντο να είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει, δύναμη και υπομονή στην οικογένεια σου».

Σύμφωνα με πληροφορίες του tempo24.news η νηπιαγωγός διαγνώστηκε με μια σπάνιας μορφής ασθένεια πριν από λίγους μήνες. Ωστόσο δεν το έβαλε κάτω και πάλεψε κάνοντας όνειρα για το μέλλον.

Όμως η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε ραγδαία μέσα στο Πάσχα με αποτέλεσμα να νοσηλευθεί δίνοντας μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή. Τραγική φιγούρα ο σύζυγος της άτυχης γυναίκας, με τον οποίον απέκτησαν πριν από μερικούς μήνες αγοράκι.

Ο 18χρονος Κόλιος έδωσε “μάχη” για τη ζωή του στην εντατική, αλλά τελικά έφυγε από τη ζωή, με την Αναγέννηση Επανομής να κάνει γνωστό το γεγονός, με ένα μήνυμα στα social media.

“Έφυγε για την γειτονιά των αγγέλων ο Βασίλης Κόλιος. Ο Θεός να αναπαύσει την ψυχή του συλλυπητήρια στην οικογένεια… Ο Βασίλης ήταν παιδί της Ακαδημίας μας και έφτασε μέχρι την ανδρική ομάδα . Ένα παιδί με ήθος και αξίες καλό ταξίδι Βασίλη μας…” έγραψε η ομάδα της Επανομής.

Οι εκλογές έφτασαν, η Δικαιοσύνη …δεν μίλησε ακόμα, η παρέμβαση που υποσχέθηκε η κυβέρνηση παραμένει εκκρεμής, όπως και ο μετέωρος θρήνος, έμειναν μόνο οι κραυγές απελπισίας εκατοντάδων χιλιάδων -κυρίως νέων- στα συλλαλητήρια ανά την επικράτεια. Την ίδια ώρα οι γονείς περιμένουν στωϊκά την αρωγή της Πολιτείας, την αίσθηση της έγνοιας που υπερβαίνει τις ανακοινώσεις για αποζημιώσεις.

Η τραγωδία των Τεμπών απουσίασε από την προεκλογική συζήτηση, μόλις τις τελευταίες ημέρες έγινε μια κάποια κουβέντα με αφορμή μία δήλωση του πρωθυπουργού που προκάλεσε την αντίδραση των κομμάτων. Οι δε δημοσκοπήσεις δείχνουν πως το αποσβολωμένο πανελλήνιο, τα δάκρυα όλων μας, δεν αποτυπώθηκαν. Μια κάποια φθορά στην αρχή και μετά πάλι …προς τη δόξα της αυτοδυναμίας, της πόλωσης, των διλημμάτων.

Διαβάστε το πράγματι συγκλονιστικό ρεπορτάζ της Αγγελικής Σπανού με τις ιστορίες των οικογενειών των θυμάτων που εγκαταλείφθηκαν από την Πολιτεία και τις κοινωνικές δομές της:

Η Μαρία – Θωμαΐς Ψαροπούλου θα ψήφιζε φέτος, στα 20 της χρόνια, για πρώτη φορά. Δεν ήταν ιδιαίτερα πολιτικοποιημένη, ήθελε να γίνει δασκάλα ειδικής αγωγής και σπούδαζε στο Διεθνές Πανεπιστήμιο, στη Θεσσαλονίκη. Εκείνο το τριήμερο είχε πάει στην Πάτρα με την παρέα της για το καρναβάλι. Πέρασαν καλά και έμειναν το βράδυ της Καθαρής Δευτέρας στην Αθήνα. Το επόμενο πρωί θα έπαιρνε το τρένο για τη Θεσσαλονίκη με τη φίλη της, την Φραντζέσκα. Αλλά παρακοιμήθηκαν και πήραν το απογευματινό τρένο, το καταραμένο. Γύρω στις 21:00 επικοινώνησε με τη μητέρα της, την Μαρία Καρυστιανού, παιδίατρο, για να της πει ότι υπάρχει καθυστέρηση και θα αργήσει να φτάσει σπίτι – να μην ανησυχεί. Περιμένοντας την Μάρθη της, την πήρε ο ύπνος στον καναπέ του σαλονιού και ξύπνησε ξαφνικά, ταραγμένη, κατά τις 4:00, συνειδητοποιώντας ότι η κόρη της δεν είχε γυρίσει. Το τηλέφωνο της ήταν κλειστό, το ίδιο και της Φραντζέσκας. Άκουσε στο ραδιόφωνο για το δυστύχημα και την Παρασκευή πήρε σε μια μαύρη σακούλα ό,τι απέμεινε από τα κόκκαλά της Μάρθης.

Από εκείνη τη φοβερή μέρα μέχρι σήμερα αυτό που την κρατάει στην ίσαλο γραμμή και δεν βυθίζεται είναι η προσπάθεια της να μην ξεχαστεί η τραγωδία που έκοψε τον χρόνο και τη ζωή της στη μέση φέρνοντας όλους μας μπροστά σε έναν βρώμικα και αποκρουστικό καθρέφτη. Ποτέ μέχρι τότε δεν είχε σκεφτεί ότι μπορεί το τρένο να μην είναι ασφαλές.

«Πάρε όταν φτάσεις», «αυτό το έγκλημα δεν θα ξεχαστεί», «φταίει η κακιά η χώρα»… Οι διαδηλώσεις που μας τράνταξαν και προσέλκυσαν τα φώτα της δημοσιότητας δημιούργησαν, για λίγο, την αίσθηση ότι το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα άγγιξε κάτι πολύ βαθιά, στον ηθικό πυρήνα του πολιτικού συστήματος, που αισθάνθηκε το βάρος της ευθύνης για μια διαχρονική παθολογία που αποδείχθηκε δολοφονική.

Όμως ο θόρυβος κόπασε γρήγορα και η Μαρία Καρυστιανού έμεινε μόνη στην οδύνη της. Όχι, δεν επικοινώνησε ποτέ κανείς, από την πολιτεία, μαζί της. Δεν πήρε ούτε μια επιστολή, που το θεωρούσε αυτονόητο, και δεν της προσφέρθηκε κάποια ενημέρωση ούτε για την πορεία της δικαστικής έρευνας, ούτε για οτιδήποτε άλλο.

Η ίδια κίνησε γη και ουρανό για να μάθει. Μίλησε με διασώστες, εμπειρογνώμονες, δικηγόρους, δικαστές, εργαζόμενους στον ΟΣΕ. Ήθελε να ξέρει τι ακριβώς συνέβη εκείνο το μοιραίο βράδυ, τι προηγήθηκε, για δεκαετίες, και τι ακολούθησε.

Είναι βέβαιη ότι η δικαστική έρευνα προχωρά αργά και χωρίς τίποτα να δείχνει ότι, τελικά, θα έρθει η κάθαρση. Αυτό που βλέπει είναι ότι πέφτει ο λίθος του αναθέματος στον σταθμάρχη για να κλείσει ο φάκελος με τον πιο προσχηματικό τρόπο.

Την έπνιγε η οργή και η απελπισία, αφημένη στον πόνο της, και αποφάσισε να πάρει πρωτοβουλία για τη δημιουργία ενός συλλόγου γύρω από τον οποίο θα συγκεντρωθούν οι πληγέντες από την τραγωδία των Τεμπών, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, είτε επειδή επέβαιναν στο τρένο της φρίκης και επέζησαν είτε επειδή έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα.

Την ίδια ιδέα είχε και η Τάνια Κωνσταντινίδη, που έχασε τη μητέρα της, Βασιλική Χλωρού, στο δυστύχημα. Επέστρεφε από τη Λάρισα, μια μέρα μετά από την υπόλοιπη οικογένεια της, και δεν έφτασε ποτέ στο σπίτι τους. Είναι 27 χρόνων, δασκάλα κολύμβησης, έχει τρία αδέλφια και μαζί τους, μαζί και με τον πατέρα της, Χρήστο, έχει κάνει σκοπό της ζωής της να μην αφήσει αυτή η δολοφονία, όπως λέει, να χαθεί στη λήθη.

Της ήρθε ένα sms και της τηλεφώνησε μία ψυχολόγος που την ενημέρωσε ότι μπορεί να επικοινωνήσει με ένα πενταψήφιο νούμερο για ψυχολογική στήριξη. Το έκανε, μίλησε με έναν κοινωνικό λειτουργό, ζήτησε να συναντήσει κάποιον ειδικό και της απάντησαν ότι δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο, παραπέμποντας την σε νοσοκομείο. Πήγε στο ΑΧΕΠΑ όπου της είπαν ότι μπορούν να της δώσουν αντικαταθλιπτικά, αν χρειαστεί, και να της γράψουν άδεια από τη δουλειά της, αλλά καμία πρόνοια για ψυχοθεραπεία. Όμως χρειαζόταν επειγόντως ψυχοθεραπεία και, φυσικά, κατέφυγε σε ιδιώτη.

Έμαθε από τα ΜΜΕ για τα μέτρα στήριξης συγγενών θυμάτων που έχασαν τη ζωή τους στην τραγωδία των Τεμπών και αναζήτησε το σχετικό ΦΕΚ αλλά δεν καταλαβαίνει ποιο είναι το αποτέλεσμα στην πράξη. «Αυτή η νομική υποστήριξη και οι άμεσες αποζημιώσεις πώς προκύπτουν;» ρωτάει. Δεν ξέρει πώς να ενημερωθεί ούτε αν, τελικά, θα έχουν οποιαδήποτε βοήθεια. Είναι δύσπιστη. Και έγινε ακόμη περισσότερο καχύποπτη από τότε που μίλησε σε ένα κανάλι. «Το μετάνιωσα, έδειξαν μόνο το κλάμα, τίποτα από όσα είπα».

Η Μαρία Καρυστιανού και η Τάνια Κωνσταντινίδη παίρνουν μέρος στις πορείες που διοργανώνει ο σύλλογος πληγέντων «Τέμπη 2023», προσπαθούν να βρουν και άλλους που βιώνουν το ίδιο δράμα, για να ενώσουν τις δυνάμεις τους, να γίνουν πιο ορατοί, να ακουστούν. Μεταξύ τους καταλαβαίνονται.

Αισθάνονται πως έχουν δίπλα τους την κοινωνική πλειοψηφία και πιστεύουν ότι δίνουν έναν αγώνα που αφορά τους πολλούς και το μέλλον. Μιλούν για διαφθορά, πελατειασμό, συγκάλυψη και προστασία των «πάνω», φωνάζουν ότι το πλημμέλημα πρέπει να γίνει κακούργημα και δεν καταλαβαίνουν γιατί τα τρένα μπήκαν ξανά στις ράγες χωρίς να υπάρχουν τα αναγκαία εχέγγυα ασφαλείας.

Πιστεύουν ότι μετά τις εκλογές πρέπει να εκπονηθεί, με διακομματική συνεννόηση, ένα εθνικό σχέδιο για τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρόμου και να δοθούν σε σταθμούς και σε αμαξοστοιχίες τα ονόματα των 57 αδικοχαμένων επιβατών – ανάμεσά τους η Μάρθη και η Βάσω.

Μια επιζήσασα, νέα, όμορφη και ευτυχισμένη μέχρι τότε, που δεν ήθελε να αναφερθεί το όνομα της, έχει συμπτώματα μετατραυματικού στρες (PTSD): Ακούει ξαφνικά τους ήχους της σύγκρουσης και βλέπει συνεχώς μπροστά της λιωμένα σίδερα και καμένα σώματα. Κανείς δεν επικοινώνησε ποτέ μαζί της για οποιονδήποτε λόγο, δεν της προσφέρθηκε ούτε βοήθεια ούτε ενημέρωση, για λίγες μέρες την κυνηγούσαν τα μικρόφωνα, μετά εξαφανίστηκαν. Δυσκολεύεται να μαζέψει τα κομμάτια της, όπως λέει, φοβάται ότι την επόμενη στιγμή μπορεί να συμβεί ξαφνικά ένα μεγάλο κακό, αισθάνεται πολύ μόνη και μακριά, δεν ξέρει αν θα μπορέσει να γίνει ξανά όπως πριν, να ξεχάσει.

Η 22χρονη αθλήτρια στίβου, με καταγωγή από την Κρήτη, εντοπίστηκε νεκρή λίγο πριν τις επτά το απόγευμα της Τρίτης (14.06.2022) από πολίτη που είχε πάει και αυτός να αθληθεί στο στάδιο του ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής. Στην έκκλησή του για βοήθεια ανταποκρίθηκε -μεταξύ άλλων- και γιατρός που βρισκόταν πλησίον του γηπέδου, ο οποίος της έκανε ΚΑΡΠΑ. Στη συνέχεια κλήθηκε το ΕΚΑΒ και η νεαρή αθλήτρια μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής «Σισμανόγλειο», όπου διαπιστώθηκε ότι ήταν νεκρή.

Η 22χρονη τριτοετής φοιτήτρια του ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής, όπως μεταδίδουν ΜΜΕ στην Κρήτη, ήταν από τα Παλαιά Ρούματα του Δήμου Πλατανιά και αθλήτρια στο τμήμα στίβου του Θησέα Περιβολίων. Μάλιστα, πρόσφατα είχε ταξιδέψει στο Ηράκλειο για να λάβει μέρος στα αγωνίσματα των 100 και των 200 μέτρων καθώς και στην σκυταλοδρομία 4×100 μέτρα, συμμετέχοντας με την ομάδα του Θησέα στον Όμιλο της Κρήτης.

Κείτονταν στο ταρτάν για αρκετή ώρα

Πληροφορίες του ThrakiSportS αναφέρουν ότι παρόλο που είχε συζητήσει όταν πέρασε στην Κομοτηνή την μεταγραφή της σε σύλλογο στίβου της πόλης της Ροδόπης, τελικά προτίμησε να μείνει στην ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας της και αυτό είχε ως αποτέλεσμα η νεαρή σπρίντερ συχνά να προπονείται μόνη της. 
Αυτή η μοναξιά φαίνεται ότι της στοίχισε την ζωή το απόγευμα της Τρίτης καθώς αν είχε κάποια παρέα, τότε ενδεχομένως να μπορούσε να διατηρηθεί στην ζωή αφού οι πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι κειτόταν χωρίς τις αισθήσεις της στο βρεγμένο ταρτάν για αρκετή ώρα μέχρι την στιγμή του εντοπισμού της.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι φόραγε παπούτσια με καρφιά, ένδειξη ότι έκανε προπόνηση σε συνθήκες αγώνα, παρά την ισχυρή νεροποντή που έπληξε την ώρα της προπόνησης την Κομοτηνή και η οποία επίσης ερευνάται μήπως έχει σχέση με τον αδικαιολόγητο κατά τα άλλα αιφνιδιαστικό θάνατό της.

Φορούσε ρολόι που κατέγραφε τους παλμούς της

Όταν εντοπίστηκε, ήταν ήδη νεκρή και δεν ανταποκρίθηκε στις προσπάθειες ανάνηψης που έγιναν, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι φορούσε ρολόι που κατέγραφε τους χρόνους αλλά και τους παλμούς της και αποτελεί αντικείμενο διερεύνησης από τις αρχές, στην προσπάθεια διαπίστωσης του χρόνου θανάτου.

Την ακριβή αιτία θανάτου αναμένεται να δώσουν τα αποτελέσματα της νεκροψίας και νεκροτομής που ήδη έχει παραγγελθεί στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία Θράκης.

Πηγή: ThrakiSportS 

Το κοριτσάκι μεταφέρθηκε στο Κέντρο Υγείας από συγγενικό του πρόσωπο χωρίς τις αισθήσεις του και οι γιατροί κατέβαλαν αγωνιώδεις προσπάθειες για να το κρατήσουν στη ζωή.

Πάτρα: Νέο ξέφρενο κορονοπάρτι με εκατοντάδες άτομα και ποτά

Παράλληλα είχαν ειδοποιήσει και το ΕΚΑΒ για την αποστολή ασθενοφόρου μονάδας η οποία έφτασε έγκαιρα και παρέλαβε διασωληνωμένο το άτυχο κοριτσάκι το οποίο και μετέφερε απευθείας στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο. Εκεί παρά τις προσπάθειες των γιατρών το βρέφος άφησε την τελευταία του πνοή γύρω στις 4 το απόγευμα.

Διατάχθηκε νεκροψία – νεκροτομή για να διαπιστωθούν τα ακριβή αίτια του θανάτου του άτυχου βρέφους το οποίο σύμφωνα με τους συγγενείς του δεν αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας.

Πηγή: paidis.com