Εξ εγκύρων “μαξιμικών” πηγών πληροφορούμαι, λοιπόν, πως οργή επί της ουσίας δεν υπήρξε, αν και αρχικώς δεν έγινε προσπάθεια να διαψευσθεί κάτι τέτοιο, όταν δημιουργήθηκε σχετικό κλίμα δυσφορίας από το άρθρο του ιδιοκτήτη του Liberal.gr Θανάση Μαυρίδη.

Ο τελευταίος επιτέθηκε με σφοδρότητα στον βουλευτή, χαρακτηρίζοντας, μάλιστα “κύριο” τον Παύλο Πολάκη και αυτό προκάλεσε την αίσθηση πως “εκπροσωπούσε” ανάλογη άποψη του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, δεδομένου ότι αποτελεί τακτικότατο συνομιλητή του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Οι πηγές μου, λοιπόν,αναφέρουν πως σε επικοινωνία που υπήρξε μεταξύ του βουλευτή και στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού, καμία δυσφορία δεν μεταφέρθηκε. Τουναντίον, στον “σφυγμό” (τα γνωστά non paper προς τους βουλευτές) που διένειμε το Μαξίμου, μάλλον στηρίζεται πολιτικά ο Κώστας Κυρανάκης.

“Τότε, γιατί εξαπέλυσε τέτοια επίθεση ο Μαυρίδης;”, ρώτησα την “μαξιμική” πηγή μου.

“Ε, υπάρχουν και άλλα ζητήματα που ίσως τον αναγκάζουν να τραβάει την προσοχή μας με κάποιες επιθέσεις τέτοιου τύπου”, μου απάντησαν με νόημα. Εννοούσε, όπως το αντιλήφθηκα, “τροχιοδεικτικές βολές” που, όμως, δεν αφορούν ποτέ τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Επιλέγει, μάλλον, “παράπλευρους” στόχους, όπως ο Κυρανάκης, ο Βρούτσης, ο Θεοχάρης κ.ά. Δικά τους θέματα, αυτά, δεν μπλέκομαι…

Ο Κυρανάκης, πάντως, όπως μαθαίνω κοιμάται ήσυχος…

Όταν, λοιπόν, ο Θανάσης Μαυρίδης βάζει στο στόχαστρό του έναν υπουργό αυτό θεωρείται, από αρκετούς, μήνυμα του Μεγάρου Μαξίμου ή προάγγελος “δεινών” για το συγκεκριμένο κυβερνητικό στέλεχος. Έτσι συμβαίνει τώρα με τον -εκ μετεγγραφής από το Ποτάμι στη Ν.Δ- υπουργό Τουρισμού Χάρη Θεοχάρη, ο οποίος, κατά τον Θανάση Μαυρίδη, είναι…ανύπαρκτος την ώρα που ο τουρισμός περνάει την σοβαρότερη κρίση του.

Το άρθρο του Θανάση Μαυρίδη για τον Χάρη Θεοχάρη τα λέει όλα. Το μόνο που μένει για τον υπουργό Τουρισμού είναι, μάλλον, να αναμένει και τον ανασχηματισμό.

Γράφει, λοιπόν, στο liberal.gr, υπό τον τίτλο “Ένα ανύπαρκτο υπουργείο και ένας εξαφανισμένος υπουργός”:

Ένα από τα ανεξήγητα είναι ο λόγος ύπαρξης του υπουργείου Τουρισμού. Δεν υπάρχει παρά μόνο για δεξιώσεις και βραβεύσεις. Εντελώς ανύπαρκτο. Κι αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στην παρούσα κρίση. Το υπουργείο Τουρισμού δεν υπάρχει. Χωρίς προτάσεις για την κρίση, χωρίς παρεμβάσεις στα τεκταινόμενα. Ακόμη κι όταν εμφανίζονται προβοκατόρικα δημοσιεύματα στο εξωτερικό που υποστηρίζουν ότι λέμε ψέματα για τον Κορονοϊό για να σώσουμε τον τουρισμό!

Ο τουρισμός απειλεί να τινάξει στον αέρα την ελληνική Οικονομία και ο μόνος υπουργός αυτής της κυβέρνησης που φαίνεται να μην έχει άποψη είναι ο υπουργός Τουρισμού. Κυριολεκτικά εξαφανισμένος! Σαν να έχει ανοίξει η γη και να τον έχει καταπιεί. Σαν να λέμε ότι είχε εξαφανιστεί ο Βασίλης Κικίλιας και δεν αναλάμβανε πρωτοβουλίες για τον Κορονοϊό. Θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες επισημαίνοντας το παράδοξο του πράγματος. Το περίεργο είναι ότι στην περίπτωση του Χάρη Θεοχάρη δεν διαμαρτύρεται κάποιος. Πολύ απλά επειδή στην συνείδηση του κόσμου του τουρισμού δεν υπάρχει υπουργείο Τουρισμού. Είναι μία τελειωμένη υπόθεση.

Στον επόμενο ανασχηματισμό ίσως πρέπει ο κ. Μητσοτάκης να το πάρει απόφαση και να καταργήσει το υπουργείο. Έτσι κι αλλιώς όποια Ένωση ξενοδόχων θέλει κάτι πάει πρώτα είτε στον κ. Σταϊκούρα είτε στον κ. Γεωργιάδη. Σε ένα από τα δύο υπουργεία, ανάλογα με το θέμα. Και να ήθελε δεν μπορεί το υπουργείο Τουρισμού να τους λύσει τα μεγάλα θέματα.

Θα μπορούσε να σωθεί η τιμή και η υπόληψη του υπουργείου και να διαφυλαχτεί η ακεραιότητα του χαρτοφυλακίου, αν είχαμε έναν χαρισματικό υπουργό. Έναν υπουργό που θα έβρισκε μέσα στην κρίση την ευκαιρία να αναδείξει το πολιτικό του ταλέντο. Αλίμονο! Αν ο αρμόδιος υπουργός του Τουρισμού δεν μπορεί να προτείνει λύσεις την ώρα που καταρρέει η μεγαλύτερη “βιομηχανία” της χώρας, πότε άλλοτε θα το κάνει; Ίσως πάλι ο κ. Χάρης Θεοχάρης να θεωρεί την θέση αυτή λίγη για τις ικανότητές του και με δεδομένο ότι έχει υπάρξει στο παρελθόν και αρχηγός κόμματος. Σύμφωνοι! Σε αυτή την περίπτωση ας το πει να βρεθεί κάποιος άλλος χριστιανός, μουσουλμάνος ή ινδουιστής για να κάνει την δουλειά! Τώρα έχει ανάγκη η αγορά από έναν εργατικό άνθρωπο στον τουρισμό.

Εξαιτίας αυτής της προνομιακής σχέσης έχει αναλάβει και ρόλο νουθεσίας των κυβερνητικών εκείνων στελεχών που, κατά την γνώμη του, δεν πληρούν τις προδιαγραφές. Ως εκ τούτου, το σημερινό του άρθρο, στο οποίο παραθέτει ονόματα υπουργών που θεωρεί πως έχουν επαρκώς αντιμετωπίσει τις συνθήκες της κρίσης, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Όχι τόσο για εκείνα τα ονόματα που, κατά τον ίδιο, “προβιβάζονται”, όσο για εκείνα των υπουργών που απουσιάζουν από την παράθεσή του. Απευθύνεται, μάλιστα, “απειλητικά” προς τους…απόντες και τις απούσες από την λίστα με την ρήση…”μετά θα λογαριαστούμε”. Σαν να προαναγγέλλει…ανασχηματισμό!

Δείτε (και σκεφτείτε) ποιοι κορυφαίοι υπουργοί -με αρμοδιότητες, μάλιστα, που εντάσσονται στον κληρό πυρήνα αντιμετώπισης των συνεπειών της κρίσης- που απουσιάσουν από το άρθρο του:

“…Η κρίση ανέδειξε τον Σωτήρη Τσιόδρα, τον Νίκο Χαρδαλιά, τον Κυριάκο Πιερρακάκη, τον Θόδωρο Σκυλακάκη, τον Γιώργο Γεραπετρίτη, τον Άκη Σκέρτσο, τον Γρηγόρη Δημητριάδη. Χρειάζονται κι άλλοι άνθρωποι με αυτή την λογική. Κι άλλα ικανά στελέχη.

Θα λογαριαστούμε! Μετά την κρίση θα… λογαριαστούμε. Κυρίως με όσους κρύφτηκαν αυτές τις δύσκολες μέρες και έβγαλαν το κεφάλι τους μόνο όταν φάνηκε ότι η πλάστιγγα έγερνε υπέρ της κυβέρνησης. Δεν είναι σήμερα αυτή η ώρα. Αλλά δεν μπορεί να υπάρχουν υπουργοί ή στελέχη που σκοτώνονται για το κοινό καλό κι άλλοι που είναι στην κυριολεξία εξαφανισμένοι. Που δεν υπογράφουν όχι μόνο υπουργικές αποφάσεις, αλλά ούτε καν τις αποδείξεις αγοράς με τις πιστωτικές τους κάρτες. Για να μην ξεχνάμε και τον Περιφερειάρχη Πατούλη, ο οποίος βρήκε στην κρίση την ευκαιρία να αναδείξει τα … ηγετικά του προσόντα! Να ποντάρει, με άλλα λόγια, στην αποτυχία της κυβέρνησης. Πότε; Πάνω στην κορύφωση της κρίσης. Αλλά δεν ήταν ο μόνος…

Οι μέρες που έρχονται είναι δύσκολες. Ο ελληνικός λαός θα ανεχτεί τα πάντα. Εκτός από ένα πράγμα: Την ιδιοτέλεια. Όσοι λοιπόν σκεφτούν κάτι διαφορετικό από αυτό που ορίζεται ως δίκαιο και ηθικό, θα συγκεντρώσουν την οργή του κόσμου. Το κακό είναι ότι δεν θα χάσουν μόνο αυτοί. Και θα είναι κρίμα.

Νέες πολιτικές; Σύμφωνοι! Μεγάλες τομές στην κοινωνία; Σύμφωνοι! Αυτά, όμως, δεν γίνονται από μόνα τους. Χρειάζονται ανθρώπους για να τα κάνουν. Ανθρώπους που να τους θαυμάζει για το έργο τους η κοινωνία και όχι για να σκέφτεται κανείς αν θα τους δώσει το χέρι του. Τα πέντε χρόνια της αντιπολίτευσης δεν ήταν αρκετά για πολλούς σημερινούς υπουργούς της κυβέρνησης. Γρήγορα ξέχασαν. Τα πάρτι, οι ανούσιες ως και ανόητες αναρτήσεις στα social media και η τα κολλητιλίκια με γνωστούς αρουραίους της διαπλοκής, δεν είναι καλά σημάδια. Και κυρίως δεν αρμόζουν στο στυλ και στις οδηγίες του Κυριάκου Μητσοτάκη….”.

Ποιοι λείπουν; Εκ πρώτης όψεως, οι Άδωνις Γεωργιάδης, Βασίλης Κικίλιας, Στέλιος Πέτσας. Τουλάχιστον…