Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, με «εντολή Χαρδαλιά» εισήχθησαν στη χώρα ασθενείς, ενώ αποκαλύπτεται και η χρήση πακιστανικών τηλεφώνων!

Όπως σημειώνει ο Θανάσης Καμπαγιάννης: «Ένα κράτος που συνομιλεί με «πακιστανικά κινητά», δηλαδή με κινητά που έχουν άγνωστους κατόχους, για να κάνει τις δουλειές του, ένα κράτος-μαφία, με τη βρωμιά να φτάνει στην κορυφή».

Αναλυτικά η ανάρτησή του:

“Δεν τα πήρα ποτέ, δεν θα τα πάρω ποτέ “:Ανάρτηση – φωτιά για τα Γλυκά Νερά

«Ελλάδα #έχωμπάρμπαστην_Κορώνη 2.0»
Το σημερινό αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της Άντας Ψαρρά στην Εφημερίδα των Συντακτών αποκαλύπτει τη σαπίλα που ενδημεί στην καρδιά της πολιτικής των απαγορεύσεων και των λοκντάουν.
Αν έχεις άκρες στον «Μεγάλο», αν γνωρίζεις τους σωστούς ανθρώπους, τότε τα μέτρα κάμπτονται και διαθέτεις το πραγματικό «διαβατήριο», που είναι η «εντολή του Μεγάλου να περάσουν χωρίς έλεγχο».
«Αξιωματικός: – Τέσσερα άτομα συνοδείας από τη Φενέρ έχουν πυρετό.
Επικεφαλής: – Να περάσει η ομάδα.
Αξιωματικός – Σίγουρα;
Επικεφαλής: Εντολή Χαρδαλιά, τελειώνετε στο πακιστανικό τηλέφωνο».
Ένα κράτος που συνομιλεί με «πακιστανικά κινητά», δηλαδή με κινητά που έχουν άγνωστους κατόχους, για να κάνει τις δουλειές του, ένα κράτος-μαφία, με τη βρωμιά να φτάνει στην κορυφή.
«Επικεφαλής: – Τελείωνε, μόνο σε αυτό το κινητό, γιατί στα δικά μας έχουμε στείλει πολλά.
Πυροσβέστης: – Οκ.
Επικεφαλής: – Πακιστάν ρε».
Ένα κράτος που διακινδυνεύει τη ζωή των πολιτών του, που μετατρέπει ανθρώπους σε πειραματόζωα, γιατί ξέρει ότι έχει εξασφαλισμένη ασυλία.
«- Πυροσβέστης: – Μην μπλέξουμε διοικητή, είναι και το ΕΚΑΒ εδώ.
Επικεφαλής: – Σιγά μη μπλέξουμε. Οι άλλοι έκαψαν 100 άτομα και πήραν και βαθμό».
Μιλάμε για μια συμμορία, της οποίας προϊσταται η «νόμιμη κυβέρνηση».
Διατάξτε τώρα μια ΕΔΕ, γελοίοι.

Επίσης, καταγγέλλει την αστυνομία ότι, για δικαιολογήσει τη χρήση βίας εναντίον των διαδηλωτών, «ψεύδεται ασύστολα και παραπλανά τους δημοσιογράφους που τυχόν δεν ήταν παρόντες, διασπείροντας fake news», όπως ότι η συγκέντρωση έγινε στο οδόστρωμα και ότι τους ζητήθηκε να απομακρυθούν. Αντίθετα, αναφέρει, δέχθηκαν απρόκλητη και βίαιη επίθεση από τους άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας.

Όπως σημειώνουν έχουν αποδεικτικό υλικό για όσα υποστηρίζουν και δηλώνουν ότι επιφυλάσσονται να το συγκεντρώσουν και να το καταθέσουν «στις αρμόδιες αρχές για να αναζητηθούν ποινικές και πειθαρχικές ευθύνες αυτών που έδωσαν τις ως άνω παράνομες εντολές και αυτών που εν γνώσει της παρανομίας τους τις υλοποίησαν».

Λεπτό προς λεπτό, όλα τα ψέματα και οι παραβιάσεις της νομιμότητας από την ΕΛΑΣ την Παρασκευή 5/3 στο Σύνταγμα

Αστυνομικός κλοιός εμποδίζει τον κόσμο στη Σταδίου να μεταβεί στην πλατεία Συντάγματος. Παρών είναι ο δικηγόρος, Θανάσης Καμπαγιάννης. pic.twitter.com/138qx0Zhoe

— Victoras Antonopoulos (@VictorasAntono) March 5, 2021

Το κατασταλτικό όργιο της ΕΛΑΣ την Παρασκευή 5/3 δεν κουρέλιασε μόνο το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των πολιτών στις δημόσιες συναθροίσεις, αλλά ακόμα και αυτόν τον νόμο 4703/2020 (νόμο Χρυσοχοϊδη για τις διαδηλώσεις). Όλες οι προβλέψεις που είχε ανακοινώσει ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοϊδης στην από 21/1/2021 συνέντευξη τύπου με θέμα «Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Υπαίθριων Συναθροίσεων» γελοιοποιήθηκαν την Παρασκευή από τους υφιστάμενους και τους επιτελείς του. Αυτός είναι ο λόγος που το από 5/3/2021 δελτίο τύπου της ΓΑΔΑ (https://archive.is/0dmPu) ψεύδεται ασύστολα, προκειμένου να συγκαλύψει το γεγονός της παραβίασης ακόμα και αυτού του νόμου Χρυσοχοϊδη.
Αναλυτικά λεπτό προς λεπτό τι συνέβη στις 5/3 στο Σύνταγμα:

17:30-18:00: Κόσμος που προσέρχεται στο Σύνταγμα από τις οδούς Πανεπιστημίου, Σταδίου κοκ, για να συμμετάσχει στην κληθείσα συνάθροιση από την Πρωτοβουλία Δικηγόρων και Νομικών, τους φοιτητικούς Συλλόγους, αριστερές οργανώσεις και την «Συνέλευση Αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα», εμποδίζεται από μπλόκα αντρών των ΜΑΤ, με κριτήριο ποιοί/ές «μοιάζουν» πιθανοί διαδηλωτές και διαδηλώτριες.

ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΠΡΩΤΗ: Η απαγόρευση μετάβασης σε νόμιμη συνάθροιση είναι παράνομη. Η συνάθροιση ήταν απολύτως νόμιμη, καθώς καμία απαγόρευση δεν είχε εκδοθεί από την Αστυνομία κατ’ άρθρο 7 του ν. 4703/2020. Η μετάβαση στη συνάθροιση ήταν περαιτέρω νόμιμη σύμφωνα με την ΚΥΑ (ΦΕΚ Β τ. 843/3.3.2021, με αριθ.. Δ1α/ΓΠ.οικ. 13805/3.3.2021 ΚΥΑ), άρθρο 3 παρ. 2, περίπτωση ιγ): «Μετάβαση προς τον σκοπό συμμετοχής σε δημόσια υπαίθρια συνάθροιση, σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις προστασίας της δημόσιας υγείας».

18:00: Πάνω στην πλατεία Συντάγματος, οι επικεφαλής της Αστυνομίας προσεγγίζουν περίπου 50-60 άτομα, στην πλειοψηφία τους δικηγόρους, που έχουν ήδη ανοίξει το πανό της Πρωτοβουλίας Δικηγόρων και Νομικών. Ο επικεφαλής ενημερώνει ότι η συγκέντρωση – η οποία δεν έχει κατέβει στον δρόμο αλλά βρίσκεται στο συντριβάνι της πλατείας – πρέπει να διαλυθεί.

ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ: Η νόμιμη διαδικασία διάλυσης συνάθροισης ουδέποτε τηρήθηκε. Η συνάθροιση διαλύθηκε κατά παράβαση του α. 9 του ν. 4703/2020, καθώς α) δεν είχε εκδοθεί απαγόρευση του άρθρου 7, β) οι συμμετέχοντες δεν παραβίασαν περιορισμούς του άρθρου 8, καθώς τέτοιοι δεν είχαν τεθεί, γ) η συνάθροιση δεν είχε εξελιχθεί σε βίαιη με τη διάπραξη σοβαρών αξιόποινων πράξεων και δ) ο επικεφαλής δεν ζήτησε από τους παριστάμενους να ορίσουν οργανωτή κατ’ άρθρο 3.

18:10: Διμοιρία των ΜΑΤ σφίγγει εντός κλοιού τους συγκεντρωμένους πάνω στην πλατεία Συντάγματος και τους απωθεί κάνοντας χρήση χημικών.

ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΤΡΙΤΗ: Η αστυνομία παραβιάζει με δική της πρωτοβουλία τα μέτρα αποστασιοποίησης για τη μη διασπορά του COVID-19, περιορίζοντας τους συγκεντρωμένους σε ασφυκτικά μικρό χώρο προκαλώντας τεχνητό συνωστισμό τους.

18:00-18:15: Στην οδό Σταδίου, στο ύψος εισόδου στην πλατεία Συντάγματος, οι άντρες των ΜΑΤ εμποδίζουν δεκάδες άτομα να μεταβούν στη συνάθροιση. Όταν οι συγκεντρωμένοι επιχειρούν να προσπεράσουν τους άντρες των ΜΑΤ, αυτοί κλείνουν τον δρόμο ο οποίος είναι γεμάτος αυτοκίνητα και αποκλείουν την κυκλοφορία. Σε επανειλημμένες εκκλήσεις δικηγόρων να πληροφορηθούν ποιός είναι ο λόγος αποκλεισμού της μετάβασης σε νόμιμη συνάθροιση και απαγόρευσης της κυκλοφορίας πολιτών και οχημάτων, οι επικεφαλής της διμοιρίας αρνούνται να απαντήσουν και προετοιμάζουν τον εξοπλισμό τους για να επιτεθούν στους συγκεντρωμένους.

ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ: Η νόμιμη διαδικασία διάλυσης συνάθροισης ουδέποτε τηρήθηκε. Δεν υπήρξε καμία απεύθυνση προς τους συγκεντρωμένους κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 10 του Προεδρικού Διατάγματος 73/2020 (ΦΕΚ Α’ 167/7-9-2020).

18:15: Με πρωτοβουλία των συγκεντρωμένων στην οδό Σταδίου, οι πολίτες μετακινούνται στην οδό Πανεπιστημίου μέσω της πεζοδρομημένης οδού Βουκουρεστίου και συγκροτούνται σε μπλοκ βαδίζοντας προς την Ομόνοια. Χωρίς να έχει τελεστεί οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη, η Αστυνομία επιτίθεται στους συγκεντρωμένους κάνοντας χρήση της αύρας, καθώς και χημικών, ξύλου, κρότου λάμψης, απωθώντας τον κόσμο προς την Ομόνοια, ενώ μηχανές κινούνται ανάμεσα στους διαδηλωτές με φρενήρη ταχύτητα θέτοντας σε κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα.

ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΠΕΜΠΤΗ: Όπως και παραπάνω, η νόμιμη διαδικασία διάλυσης συνάθροισης ουδέποτε τηρήθηκε.

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά από όλα αυτά, η ανακοίνωση της Αστυνομίας ψεύδεται ασύστολα και παραπλανά τους δημοσιογράφους που τυχόν δεν ήταν παρόντες, διασπείροντας fake news:

1) Είναι ΨΕΥΔΕΣ ότι η συγκέντρωση κατέλαβε το οδόστρωμα της Σταδίου: Το αληθές είναι ότι η συγκέντρωση δεν επετράπη να συγκροτηθεί ποτέ, διαλύθηκε επί της πλατείας Συντάγματος και οι ευρισκόμενοι στη Σταδίου ήταν πολίτες που επιθυμούσαν να μεταβούν πάνω στην πλατεία.

2) Είναι ΨΕΥΔΕΣ ότι οι αστυνομικές δυνάμεις κάλεσαν τους συγκεντρωμένους επί της οδού Σταδίου να αποχωρήσουν. Το αληθές είναι ότι οι αστυνομικοί απέκλεισαν το οδόστρωμα προκαλώντας κυκλοφοριακό χάος και συνωστισμό, απαξίωσαν δε την οποιαδήποτε επικοινωνία με τους δικηγόρους που επανειλημμένα ζήτησαν να μιλήσουν με τον υπεύθυνό τους με σκοπό την αποκατάσταση της νομιμότητας.

3) Είναι ΨΕΥΔΕΣ ότι οι συγκεντρωμένοι αποχώρησαν προς την Ομόνοια. Το αληθές είναι ότι οι συγκεντρωμένοι επιχείρησαν να διαδηλώσουν τα αιτήματά τους και οι αστυνομικές δυνάμεις τους διέλυσαν τελείως παράνομα με χρήση αύρας, χημικών και κρότου λάμψης.

4) Καμία αναφορά δεν υπάρχει στο Δελτίο τύπου στην ύπαρξη ή μη απαγόρευσης και στη διάλυση της συνάθροισης, όπως επίσης και στο αν υπήρχε παρών Εισαγγελέας. Η μη αναφορά των πραγματικών ενεργειών των αστυνομικών δυνάμεων έχει ως προφανή σκοπό να μην αποκαλυφθούν οι συγκεκριμένες έκνομες ενέργειες οι οποίες έλαβαν χώρα.

5) Στο πλαίσιο της αναίτιας επίθεσης και διάλυσης της συνάθροισης στην οδό Πανεπιστημίου, πραγματοποιήθηκαν και οι παραδοσιακές προσαγωγές πολιτών στον σωρό, 14 τον αριθμό, που τράπηκαν σε συλλήψεις. Πολλές εκθέσεις σύλληψης αναφέρουν ψευδή χρόνο και χώρο για να συμφωνούν με το «αφήγημα» της Αστυνομίας. Επί πολλές ώρες, κατά τη γνωστή παράνομη πρακτική, οι δικηγόροι εμποδιζόμασταν να επικοινωνήσουμε με τους εντολείς μας που βρίσκονταν υπό κράτηση σε κλειστό χώρο και σε συνθήκες συνωστισμού στη ΓΑΔΑ, ενώ στο ισόγειο μπροστά στους αναμένοντες συνηγόρους είχε στηθεί αστυνομική διμοιρία με πλήρη εξάρτυση. Τα φερόμενα ως τελεσθέντα αδικήματα είναι η παραβίαση του α. 285 ΠΚ (παραβίαση υγειονομικών μέτρων), σε συνδυασμό με την εν ισχύ ΚΥΑ, πρόκειται δηλαδή για δικογραφίες που θα καταπέσουν πανηγυρικά όταν φτάσουν στο ακροατήριο με δεδομένη τη νομιμότητα της συνάθροισης και της μετάβασης σε αυτήν.

Η διάλυση δημόσιων συναθροίσεων στις οποίες οι πολίτες προσέρχονται «ήσυχα και χωρίς όπλα», όπως προβλέπει το άρθρο 11 του Συντάγματος, αποτελεί μια αντισυνταγματική εκτροπή.

Η παραβίαση ακόμα και αυτού του νόμου Χρυσοχοϊδη για τις διαδηλώσεις αποδεικνύει ότι πλέον η κυβέρνηση καταπατά ακόμα και τους νόμους που η ίδια ψηφίζει, όπως κάνει και με την παραβίαση του φωτογραφικού νόμου για τον κρατούμενο απεργό πείνας Δ. Κουφοντίνα.

Για όλα όσα γράφονται στην παρούσα ανακοίνωση, η Πρωτοβουλία μας διαθέτει άφθονο και ακράδαντο αποδεικτικό υλικό από φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφους που υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες, κατέγραψαν τα γεγονότα και καποιοι εξ αυτών χτυπήθηκαν από αστυνομικές δυνάμεις, όπως συμβαίνει σε αυταρχικά καθεστώτα. Επιφυλασσόμαστε να συγκεντρώσουμε και να καταθέσουμε το υλικό αυτό στις αρμόδιες αρχές για να αναζητηθούν ποινικές και πειθαρχικές ευθύνες αυτών που έδωσαν τις ως άνω παράνομες εντολές και αυτών που εν γνώσει της παρανομίας τους τις υλοποίησαν.

Πρωτοβουλία Δικηγόρων και Νομικών

ΜέΡΑ25: Η εξέλιξη με τον Παππά ακυρώνει τον Χρυσοχοΐδη ως «προστάτη του Πολίτη»

Ο Θανάσης Καμπαγιάννης, μίλησε σήμερα στο Κόκκινο και απευθύνηκε προσωπικά στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη λέγοντας: 

«Η “εξαφάνιση” του χιτλερικού κατακαθιού εξευτελίζει πλήρως την Ελληνική Αστυνομία. […] Αν δεν το πράξει είναι είτε παντελώς ακατάλληλος είτε εμπλεκόμενος και οφείλει να παραιτηθεί άμεσα».

«κύριε Χρυσοχοΐδη είχατε μία δουλειά να κάνετε. Γνωρίζατε ότι το δικαστήριο θα έβγαζε απόφαση στις 7 Οκτωβρίου, ότι θα υπήρχε χρονική απόσταση ανάμεσα στην απόφαση και τις αναστολές και υποτίθεται ότι φρουρούσατε τα σπίτια των κατηγορουμένων. Εβγαιναν συνδικαλιστές της αστυνομίας, όπως ο ανεκδιήγητος Μπαλάσκας και χλεύαζαν ότι δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο να τους ξεφύγουν. Τώρα λοιπόν γελοιοποιείται η Αστυνομία, γελοιοποιείται το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, γελοιοποιείται η κυβέρνηση»

«Το μητρώο του κ. Χρυσοχοΐδη είναι λερωμένο από τη φυγοδικία του Περίανδρου, υπογράμμισε ο Θανάσης Καμπαγιάννης,αποκαλύπτοντας ότι από την ανάγνωση του σκληρού δίσκου του Χρηστου Παππά προέκυψε ότι ο Περίανδρος ήταν προσκεκλημένος στο γάμο του, με θέση στο τραπέζι και μπομπονιέρα άρα η Αστυνομία που υποτίθεται τον έψαχνε μπορούσε άνετα να τον βρει». 

«Μείζον θέμα προκύπτει και για την εισαγγελέα κ. Οικονόμου, που εισηγήθηκε και υποστήριξε με πάθος τις αναστολές, κατέληξε ο Θανάσης Καμπαγιάννης, διότι σημερινό ρεπορτάζ της Καθημερινής αποκαλύπτει ότι η Αστυνομία γνώριζε από τις 7 Οκτωβρίου (!!!!) ότι ο Παππάς δεν βρίσκεται σπίτι του, έχει φύγει. Είτε η Αστυνομία δεν ενημέρωσε ως ώφειλε την Εισαγγελεία είτε η κυρία Οικονόμου γνώριζε ότι ο Παππάς έχει φύγει και παρόλα αυτά έδινε τη μάχη της αναστολής» 

Του Θανάση Καμπαγιάννη*

Είναι κατανοητή η χτεσινή ανακούφιση από πολλούς καλούς ανθρώπους για την εισαγγελική αγόρευση στη δίκη Τοπαλούδη. Έχουμε τέτοια πικρή εμπειρία από τις διωκτικές και τις δικαστικές αρχές που χτες δεν θα μας παραξένευε αν ακούγαμε την εισαγγελέα να κάνει ερωτήματα του τύπου: “και γιατί πήγε το θύμα για φαγητό με τους κατηγορούμενους;”, “και γιατί φλέρταρε;”, “και μήπως τους κουνήθηκε και τους προκάλεσε;” και λοιπά πολλά. Τα έχουμε δει και τα έχουμε ζήσει όλα αυτά, δεν τα βγάζουμε δυστυχώς από το μυαλό μας…

Τουναντίον η εισαγγελική πρόταση ήταν χτες κρυστάλλινη όσον αφορά αυτό: το θύμα είπε “όχι”. Η νεαρή γυναίκα είπε “όχι”. Και οι κατηγορούμενοι την εκδικήθηκαν: τη βίασαν μετά από τεράστια αντίσταση του θύματος, τη σκότωσαν, την πέταξαν γυμνή σαν σακί στη θάλασσα για να τη φάνε τα ψάρια και να παρασυρθεί το σώμα της στα ανοιχτά της θάλασσας, καθάρισαν μεθοδικά τον τόπο του εγκλήματος και εξαφάνισαν τα πειστήρια.

Πρόκειται για ένα από τα φριχτότερα εγκλήματα στα πρόσφατα ποινικά χρονικά. Και η εισαγγελέας αποκωδικοποίησε και κάποιες κρίσιμες κοινωνικές πτυχές του εγκλήματος: ο πλούτος του ενός κατηγορούμενου, ελληνικής καταγωγής από τη Ρόδο, που “δεν είχε ακούσει ποτέ ένα όχι”, ο συμπληρωματικός ρόλος του δεύτερου, αλβανικής καταγωγής, ως “δολώματος”, η συνάντηση μιας νεαρής φοιτήτριας από την Ορεστιάδα με τα ήθη της ροδίτικης κοινωνίας που ζει εδώ και δεκαετίες στους ρυθμούς του χρήματος και του τουρισμού, η υποτίμηση του γυναικείου φύλου. Όλα αυτά τα στοιχεία ήταν που δημιούργησαν χτες έναν στεναγμό ανακούφισης.

Όμως. Υπάρχει όμως. Για να τα υποστηρίξουμε όλα αυτά, δεν χρειάζεται να κάνουμε τα στραβά μάτια σε όσα ήταν καταφανώς λαθεμένα. Το θύμα του βιασμού δεν χρειάζεται να είναι “αφίλητη παρθένα” για να στοιχειοθετήσει την υπόθεσή του. Οι χαρακτηρισμοί των κατηγορούμενων ως “τεράτων” απενοχοποιούν τελικά την κοινωνία που τους δημιούργησε: δεν γεννήθηκαν, αλλά γίνανε βιαστές. Οι φυσιογνωμιστικοί αφορισμοί και ο Λομπρόζο δεν έχουν θέση σε αγορεύσεις εισαγγελικών λειτουργών μιας φιλελεύθερης έννομης τάξης. Και η αμφισβήτηση του ρόλου του συνηγόρου υπεράσπισης ως συλλειτουργού της δικαιοσύνης δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για την απονομή της. Το χειρότερο: κάθε δικαστική ή εισαγγελική υπέρβαση δίνει δυνατότητες στους κατηγορούμενους να θυματοποιηθούν. Και αυτό είναι το τελευταίο που χρειάζεται σ’ αυτή την υπόθεση.

Η μορφή της Ελένης Τοπαλούδη μας στοιχειώνει και ζητάει δικαιοσύνη. Αυτό μόνο προέχει.

Όσον αφορά την ανακοίνωση του Προέδρου του ΔΣΑ κ. Δ. Βερβεσού

Το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να γίνει σε μια δίκη σαν και αυτή του βιασμού και της δολοφονίας της Ελένης Τοπαλούδη είναι τα δευτερεύοντα ζητήματα να συγκαλύψουν την ουσία.

Με δεδομένη μάλιστα την πορεία που ελεύθερα επέλεξαν οι κατηγορούμενοι, αυτήν της συγκάλυψης και της διάχυσης της ευθύνης αντί για την ειλικρινή μεταμέλεια, τίποτα δεν πρέπει να επισκιάσει τις πράξεις τους. Σημεία της χτεσινής εισαγγελικής αγόρευσης με την οποία συμφωνώ έδωσαν λαβές, που δεν μπορούσαν να μείνουν ασχολίαστες. Προσωπικά, αυτόν τον σχολιασμό τον έκανα παραπάνω.

Το πρωί εκδόθηκε ανακοίνωση του Προέδρου του ΔΣΑ Δημήτρη Βερβεσού. Είμαι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΣΑ με την Εναλλακτική Παρέμβαση και βλέπω ειδήσεις με τίτλο “Οργή δικηγόρων κατά της εισαγγελέως”, οπότε οφείλω μια δημόσια γνώμη.

Διαφωνώ με την ανακοίνωση του Προέδρου. Κατά πρώτον, δεν είναι ανακοίνωση “των δικηγόρων”. Δεν ειναι καν ανακοίνωση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΣΑ, καλοδεχούμενο βέβαια να έρθει το θέμα να το συζητήσουμε. Είναι προσωπική ανακοίνωση του Δ. Βερβεσού, που έχει φυσικά ψηφιστεί ως Πρόεδρος και κατέχει θεσμική θέση.

Οι πολιτικοσυνδικαλιστικές ανακοινώσεις δεν κρίνονται από μια στενή αντίληψη περί της ορθότητας ή μη του σκεπτικού τους. Κρίνονται στη συνάφειά τους. Κρίνονται από τις σιωπές που προηγήθηκαν και θα ακολουθήσουν κι από τα θέματα που επιλέγονται για να εκδοθούν. Κρίνονται τελικά από το συνολικό τους αποτύπωμα.

Αυτό, λοιπόν, το συνολικό αποτύπωμα των παρεμβάσεων του Προέδρου σε πλήθος περιπτώσεων τα τελευταία χρόνια είναι λάθος και αποτυπώνει την στραβή πορεία του δικηγορικού συνδικαλισμού τις τελευταίες δεκαετίες, μια πορεία που φυσικά μένει και εκλογικά να αλλάξει. Είναι το αποτύπωμα που ανησυχεί για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης στην υπόθεση Novartis, την ίδια στιγμή που το έγκλημα του λευκού κολάρου μένει ατιμώρητο με ευθύνη του παλιού πολιτικού συστήματος.

Είναι το αποτύπωμα που ανοίγει πολεμική με τον πρόεδρο της ΕΔΕ Χριστόφορο Σεβαστίδη ως τον μεγάλο “εχθρό” του δικηγορικού σώματος, την ίδια στιγμή που δεν τολμάει να ζητήσει την παραίτηση του Βρούτση. Είναι το αποτύπωμα που αντιδικεί με την εισαγγελέα στη δίκη Τοπαλούδη μετά από μια αγόρευση που σπάει το αφήγημα των απανταχού βιαστών, τη στιγμή που οι αντιδικηγορικές αποστροφές της επαναλαμβάνονται σε πολλες δικαζόμενες υποθέσεις ανά την Ελλάδα χωρίς εκεί να τυχαίνουν αντίστοιχης προβολής και ανακοίνωσης. Σε όλες αυτές τις παρεμβάσεις, υπάρχουν βέβαια ορθές όψεις. Αλλά, το ζητούμενο είναι το συνολικό αποτύπωμα.

Κερασάκι στην τούρτα αυτού του είδους των παρεμβάσεων είναι η “πάγια θέση” της “μη παρέμβασης του ΔΣΑ σε υπό εξέλιξη δίκη”. Οι Δικηγορικοί Σύλλογοι, κατανοώντας τις συνθήκες μιας ανοιχτής δίκης και της παράστασης μελών τους σε αμφότερες τις πλευρές, πρέπει να είναι φειδωλοί στις τοποθετήσεις τους.

Σε εμβληματικές ωστόσο υποθέσεις, πρέπει να τοποθετούνται με τρόπο που να μην υπεισέρχεται στα πραγματικά περιστατικά αλλά εκφράζοντας τη φωνή της δικαιοσύνης. Το άγος της έμφυλης βίας, των βιασμών και των γυναικοκτονιών, πρέπει να αναδειχθεί από τους Δικηγορικούς Συλλόγους και να τύχει παραδειγματικής αντιμετώπισης και τιμωρίας από την έννομη τάξη.

Αυτή είναι μια γενική θέση που δεν μπορεί να λείπει από την ανακοίνωση ενός Δικηγορικού Συλλόγου που σέβεται τον εαυτό του, αν δεν επιθυμεί να αντιμετωπιστεί σαν μια ανησυχούσα συντεχνία. Ποιός, αλήθεια, θα μπορούσε να διανοηθεί την ιστορία του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας, χωρίς τις δημοκρατικές παρεμβάσεις του στην διάρκεια των Δικών της Χούντας; Ευτυχώς που ο ΔΣΑ δεν είχε τότε συνδικαλιστές που θα εξέφραζαν την “πάγια θέση” της “μη παρέμβασης σε υπό εξέλιξη δίκη”…

Το έργο του συνηγόρου υπεράσπισης οριοθετείται από τις υποχρεώσεις αλήθειας, συνηγορίας και εχεμύθειας. Το τρίπτυχο αυτών των υποχρεώσεων και η αλληλουχία τους επιτάσσουν και θωρακίζουν το έργο του συνηγόρου. Η υποχρέωση συνηγορίας απο μόνη της θα σήμαινε διαστρέβλωση, στρεψοδικία, χάλκευση στοιχείων, προσβολή του θύματος – οριοθετείται όμως από την υποχρέωση αλήθειας (που δεν την έχει ο κατηγορούμενος αλλά την έχει ο συνήγορός του). Η υποχρέωση αλήθειας από μόνη της θα σήμαινε αποκάλυψη στοιχείων σε βάρος του κατηγορούμενου/εντολέα – οριοθετείται όμως από την υποχρέωση εχεμύθειας που επιτάσσει την προβολή μόνο των θετικών αποδεικτικών στοιχείων που κατατείνουν στην αθώωση.

Ο συνήγορος υπεράσπισης αναδεικνύεται έτσι σε παράγοντα και συλλειτουργό της δικαιοσύνης, κομμάτι της, κατά Μαγκάκη, «τριχορδίας θεσμών» που μαζί με τον εισαγγελέα και τον δικαστή συνθέτουν την διαλεκτική της ποινικής δίκης για την ανεύρεση της ουσιαστικής αλήθειας. Είναι χρέος του συνήγορου να υπηρετήσει τον ρόλο αυτό, του εισαγγελέα να τον σεβαστεί και του συνδικαλιστή να τον υπερασπιστεί σε όλο του το βαθύ νόημα.

*Δικηγόρος. Συμβούλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών με την “Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή”

Το άρθρο του Θανάση Καμπαγιάννη δημοσιεύθηκε στο dikastiko.gr