Λίγο πριν τις 08:00 GMT (ώρα Γκρίνουιτς) ο ουρανός άρχισε να καθαρίζει, μέχρι που ο ήλιος έκανε την εμφάνισή του εννέα λεπτά αργότερα, υπό τις ζητωκραυγές του πλήθους που γιόρταζαν την άφιξη του αστρονομικού χειμώνα, πολλοί με παγανιστική ενδυμασία και υπό τον ήχο προγονικών ψαλμών και χορών.

Το κυκλικό μεγαλιθικό μνημείο, που αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, χτίστηκε γύρω στο 2500 π.Χ. και οι 93 ορατές πέτρες του σήμερα ήταν τοποθετημένες έτσι ώστε να ευθυγραμμίζονται με τις κινήσεις του ήλιου.

Κατά τη διάρκεια των δύο ηλιοστασίων, των δύο ετήσιων στιγμών (καλοκαίρι και χειμώνας) που ο ήλιος βρίσκεται στη μεγαλύτερη απόστασή του από τον ισημερινό, στο Στόουνχεντζ παράγεται ένα μοναδικό φαινόμενο με το φως του Ήλιου.

Κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο, την 21η Δεκεμβρίου, ο ήλιος βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο του στον ουρανό και το λεγόμενο «μεγάλο τρίλιθο» – ένας οριζόντιος μεγάλιθος που στηρίζεται σε δύο κάθετους – μπορεί να φανεί μέσα από τις νοτιοανατολικές καμάρες του Στόουνχεντζ, με άλλα μέρη της κατασκευής ευθυγραμμισμένα κατά την ανατολή του ηλίου.

«Είναι μια εποχή του χρόνου που οι άνθρωποι σεβόντουσαν ιδιαίτερα κατά τη νεολιθική περίοδο και ήταν πολύ σημαντική για αυτούς», δήλωσε στο BBC ο αρχαιολόγος και επιμελητής της Αγγλικής Κληρονομιάς, Γουίν Σκατ, υπεύθυνος για τη διατήρηση του μνημείου.

Πρόκειται για μια μέτριας έντασης βροχή διαττόντων, που κάθε χρόνο εμφανίζονται από τις 2 Οκτωβρίου έως τις 7 Νοεμβρίου.

Δημιουργούνται από την «ουρά» που έχει αφήσει πίσω του ο κομήτης του Χάλεϊ. Δεκάδες μετέωρα -συνήθως γύρω στα 20 την ώρα- εισέρχονται και καίγονται στην ατμόσφαιρα της Γης.

Τα «πεφταστέρια» τους είναι γρήγορα και συχνά κινούνται με μεγάλη ταχύτητα έως 67 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, αφήνοντας έντονα ίχνη στον ουρανό.

Πηγή: kathimerini.gr