Μάρτυρες όσοι την απόλαυσαν έστω για δύο τραγούδια το βράδυ της Τετάρτης 25 Σεπτεμβρίου 2024 κάτω από την Ακρόπολη όπου η «Μεγάλη Κυρία» του ελληνικού τραγουδιού έκανε είσοδο τραγουδώντας a capella το «Καμιά φορά» αφήνοντας άφωνους ακόμα και όσους το είδαν σε βίντεο που κυκλοφόρησε.

Τραγούδια όπως τα «Σταλιά σταλιά», «Κοίτα με στα μάτια», «Ανοιξε πέτρα», «Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου», «Με πνίγει τούτη η σιωπή». «Για σένανε μπορώ», «Πάλι θα κλάψω», «Καμιά φορά», «Ποτέ να μη χαθείς από τη ζωή μου» και πολλά άλλα, η Μαρινέλλα τα πήρε και τα απογείωσε και τα χάραξε απευθείας στο DNA μας από γενιά σε γενιά.

Στα 86 της χρόνια συνέχιζε να ανεβαίνει στη σκηνή, να τραγουδάει και να αποθεώνεται από τους πολυπληθείς θαυμαστές της που έσπευδαν να την απολαύσουν όπου κι αν εμφανιζόταν. Με το «Εγώ κι εσύ» να είναι το τελευταίο κομμάτι μιας τεράστιας πορείας που κόπηκε άξαφνα επί σκηνής το βράδυ της Τετάρτης 25 Σεπτεμβρίου. Ήταν το τραγούδι που ερμήνευε όταν υπέστη το μοιραίο εγκεφαλικό επεισόδιο και έχανε τις αισθήσεις της μπροστά στα μάτια χιλιάδων θεατών.

Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου 1938, η Κυριακή ή Κική Παπαδοπούλου όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, ήταν το τελευταίο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας η οποία ζούσε τότε σε ένα ημιυπόγειο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Οι γονείς της κατάγονταν από τον Πόντο και νωρίτερα ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη και όπως έλεγε η ίδια, η ζωή τους ήταν φτωχική αλλά ευτυχισμένη. Τα πρώτα παιδικά της χρόνια ήταν σκληρά καθώς βίωσε τον πόλεμο, την κατοχή, τον εμφύλιο, όμως η βεβαιότητα ότι έχει άστρο στο τραγούδι τη σφράγισε από μικρή. «Δεν θα ξεχάσω όταν, σε μικρή ηλικία, ο πατέρας μου Γιώργος με ανέβαζε πάνω στο τραπέζι για να του τραγουδήσω. Τώρα που το σκέφτομαι, αυτός ήταν ο πρώτος μου θαυμαστής», έλεγε σε συνέντευξή της στη Lifo.

• Στα 4 της χρόνια συμμετείχε στη ραδιοφωνική εκπομπή «Παιδική ώρα», στην οποία τραγούδησε τη «Φλαμουριά» του Αυστριακού συνθέτη Φραντς Πέτερ Σούμπερτ.

Αργότερα μπήκε σε «μπουλούκι» ως ηθοποιός αλλά στα 17 της χρόνια βγήκε να πει δυο τραγούδια σε μια παράσταση καθώς η τραγουδίστρια του θιάσου είχε αρρωστήσει. Ο Τόλης Χάρμας τη «βάφτισε» Μαρινέλλα το 1956 από το ομώνυμο τραγούδι του, λίγο πριν γνωρίσει τον άνθρωπο που στο πλάι του θα αποκτούσε φήμη και αναγνώριση σε όλη την Ελλάδα, τον Στέλιο Καζαντζίδη.

Ο έρωτάς τους ήταν κεραυνοβόλος. «Υπήρξαν κάποιες μέρες, μήνες, στην αρχή της γνωριμίας μας, τότε που δεν υπήρχαν ακόμα οι πολλές υποχρεώσεις. Κάναμε το κέφι μας μόνο, τα ψαρέματά μας, τις βόλτες μας… Δεν θυμάμαι μετά απ’ αυτόν τον πρώτο καιρό να μας απασχόλησε ξανά ο έρωτάς μας. Τον παραμελήσαμε πολύ, λόγω υποχρεώσεων και οι δυο. Όταν κατεβήκαμε στην Αθήνα, πέσανε όλοι οι συνθέτες πάνω μας. Μας δίναν όλοι τραγούδια τους και δεν κάναμε τίποτε άλλο. Μόνο πρόβες όλη μέρα. Τραβιόμαστε στα σπίτια των συνθετών και κάναμε πρόβες. Όλα τα άλλα τα αφήσαμε», έλεγε ο Στέλιος Καζαντζίδης χρόνια αργότερα στον Θανάση Λάλα. Οι δυο τους στην Αθήνα από το Νοέμβριο του 1957 γνώρισαν την αποθέωση και ταξίδεψαν με τα τραγούδια τους στην Αμερική και την Ευρώπη τραγουδώντας στους Έλληνες της διασποράς.

• Ο γάμος τους τον Μάιο του 1964 έγινε ασφαλώς πρώτη είδηση όπως και ο χωρισμός τους τον Σεπτέμβριο του 1966, κάτι που σημάδεψε τον λαϊκό βάρδο για καιρό.

«Δεν ήξερα πού βρίσκομαι και πού πατάω. Όταν βγήκε το διαζύγιο και χωρίσαμε με τη Μαρινέλλα, πέρασα μέρες που δεν ήθελα να βάλω μπουκιά στο στόμα μου… Δεν με ένοιαζε αν θα φάω, πότε θα φάω και τι θα φάω. Τίποτε δεν με ένοιαζε», έλεγε με πάσα ειλικρίνεια ο Στέλιος Καζαντζίδης στη συνομιλία του με τον Θανάση Λάλα. Αιτία του διαζυγίου, όπως έλεγε και ο ίδιος ήταν η απόφασή του να αποσυρθεί από τα νυχτερινά κέντρα.

Στη συνέχεια η Μαρινέλλα προσπάθησε και κατάφερε ασφαλώς να χαράξει τη δική της πορεία στο τραγούδι κάνοντας επιτυχίες με τα «Σταλιά σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα, το «Ανοιξε πέτρα» του Μίμη Πλέσσα, το «Πάλι θα κλάψω» του Νάκη Πετρίδη, «Κοίτα με στα μάτια» του Ακη Πάνου κ.α.

Στις ζωντανές της εμφανίσεις έδειξε το δρόμο για έναν άλλο τύπο διασκέδασης. Από «σεμνή και ταπεινή» δεύτερη φωνή καθισμένη δίπλα στον Καζαντζίδη, η Μαρινέλλα έκοψε το μαλλί της αγορίστικο, έδιωξε τις καρέκλες για τους τραγουδιστές και πλησίαζε το κοινό χορεύοντας και κάνοντας τα «θεατρικά» της με τις χαρακτηριστικές κινήσεις των χεριών της.

Παράλληλα, τον Ιούλιο του 1973 απέκτησε την κόρη της Τζωρτζίνα με τον πρωταθλητή ιππασίας, Φρέντυ Σερπιέρη.

Οι δυο τους δεν παντρεύτηκαν, ανήκουστο για την εποχή εκείνη και η Μαρινέλλα πολύ γρήγορα γνώρισε και συνδέθηκε με τον Τόλη Βοσκόπουλο που κι αυτός είχε μόλις χωρίσει από τη Ζωή Λάσκαρη.

Τον Δεκέμβριο του 1975 παντρεύτηκαν στο διαμέρισμά της στο Παγκράτι φορώντας τζιν παντελόνια. Ιστορία άφησαν τα τραγούδια στα οποία οι δύο σταρ ερμήνευσαν μαζί αλλά και στις κοινές εμφανίσεις τους στη σκηνή με τη χημεία τους να είναι ασυναγώνιστη. Ο Τόλης Βοσκόπουλος έτρεφε ιδιαίτερη αδυναμία στην κόρη της Μαρινέλλας αλλά το 1981 ήρθε ένα ακόμα διαζύγιο και για τους δύο.

Ο Βοσκόπουλος εγκαταστάθηκε σε καμπάνα του Αστέρα και η Μαρινέλλα έλεγε αργότερα: «Είχα μόνο σοβαρές σχέσεις που κρατούσαν χρόνια. Και όταν η Τζωρτζίνα ήταν 10 ετών και είχα πάρει διαζύγιο από τον Βοσκόπουλο -είχα ξεμπερδέψει για την ακρίβεια γιατί ο Τόλης δεν ήταν το πιο εύκολο αγόρι- αποφάσισα πως οι άντρες είχαν τελειώσει πια για μένα. Δεν ήθελα να δω πότε το παιδί μου κατσουφιασμένο από κάποιο αρνητικό σχόλιο που θα άκουγε για την προσωπική μου ζωή».

• Νωρίτερα, η Μαρινέλλα είχε πετύχει μια ακόμα τεράστια καλλιτεχνική επιτυχία συνεργαζόμενη με τον Κώστα Χατζή στο «Ρεσιτάλ».

Τραγούδια όπως τα «Τρελός ή παλικάρι», «Γλυκό της νιότης μου πουλί», «Όλος ο κόσμος είσ’ εσύ», «Σ’ αγαπώ», «Σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει», «Η αγάπη όλα τα υπομένει», τραγουδιούνται έως και σήμερα και από τις νεότερες γενιές προκαλώντας ρίγη συγκίνησης κι ας έχουν περάσει σχεδόν 50 χρόνια από την ηχογράφησή τους. Σημειώνεται ότι το «Ρεσιτάλ» είναι ένας από τους δέκα πιο εμπορικούς ελληνικούς δίσκους με τις περισσότερες πωλήσεις.

Ακολούθησαν συνεργασίες με τον Αντώνη Στεφανίδη (Καρδούλα μου δε σε μαλώνω), τον Γιώργο Χατζηνάσιο (Καμιά φορά), τον Αλέξη Παπαδημητρίου (Είσαι παντού και πουθενά, Τολμώ), τον Τάκη Μουσαφίρη (Θέλω να τ’ ακούω) και πολλά άλλα.

Όσα κι αν πει κανείς για αυτή την σπουδαία προσωπικότητα και καλλιτέχνιδα δεν φτάνουν για να αποδώσουν τις συγκινήσεις και τις χαρές που έδωσε σε εκατομμύρια Έλληνες όλες αυτές τις δεκαετίες. Που ξεκίνησε από το μηδέν σε ένα ημιυπόγειο στη Θεσσαλονίκη και κατέκτησε κορυφές που μετρημένοι στα δάχτυλα ομότεχνοί της βίωσαν.

Ευτυχώς, οι φίλοι και ο σύντροφός του κατανοούν την ανάγκη του για τακτική απομόνωση – κάτι διαφορετικό από τη μοναξιά, καθώς είναι επιλογή του. Οι φίλοι τον στηρίζουν σε πολλά επίπεδα: του θυμίζουν να παίρνει τα φάρμακά του και τον ενισχύουν σε δύσκολες ψυχολογικές περιόδους. Ωστόσο, η βοήθεια είναι αμοιβαία. Μαζί με τον φίλο του Mark Nicholas, ίδρυσαν στη διάρκεια της πανδημίας μια διαδικτυακή ομάδα για άλλους καλλιτέχνες με αναπηρία, προσφέροντας στήριξη σε πάνω από 25 άτομα που μπορούν να ζητήσουν βοήθεια όποτε τη χρειαστούν.

Παρότι οι εμπειρίες του Shakes είναι ξεχωριστές, δεν είναι ο μόνος που έχει βιώσει τις θεραπευτικές ιδιότητες της φιλίας. Από τη βελτίωση της διάθεσης έως την καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία, οι φιλίες προσφέρουν εμφανή οφέλη τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική ευεξία – παρόλο που ιστορικά θεωρούνταν λιγότερο σημαντικές από τις ερωτικές ή οικογενειακές σχέσεις.

Τα επιστημονικά οφέλη της φιλίας

Η δημοσιογράφος επιστημονικών θεμάτων Lydia Denworth, συγγραφέας βιβλίου για την επιστήμη της φιλίας, εντυπωσιάζεται από το πώς η κοινωνική απομόνωση επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα. Όταν αισθανόμαστε μοναξιά, τα λευκά αιμοσφαίρια αλλάζουν συμπεριφορά, προκαλώντας περισσότερες φλεγμονές και εξασθενημένη ανοσία. «Είναι εκπληκτικό το πώς λειτουργεί το σώμα μας», σημειώνει η Denworth.

Η κοινωνική σύνδεση δεν ενισχύει μόνο το ανοσοποιητικό. Όσοι έχουν ενταγμένη κοινωνική ζωή ζουν συνήθως περισσότερο και υγιέστερα – έχουν χαμηλότερο κίνδυνο υπέρτασης, καλύτερο ύπνο και ταχύτερη ανάρρωση, σύμφωνα με σχετικές έρευνες. Αντίθετα, οι προβληματικές φιλίες αποτελούν ισχυρούς προγνωστικούς παράγοντες για χρόνιες ασθένειες, ενώ η κοινωνική απομόνωση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θνησιμότητας περισσότερο από το κάπνισμα ή τη χοληστερόλη.

Η Donna Turnbull, υπεύθυνη ανάπτυξης στην οργάνωση Voluntary Action Camden, τονίζει πως η κοινωνική απομόνωση επιδεινώνει σχεδόν κάθε πρόβλημα υγείας. «Αν δεν είσαι κοινωνικά ενεργός, συχνά δεν είσαι ούτε σωματικά ενεργός», επισημαίνει. Δεν είναι απαραίτητα καλύτερη η φιλία από άλλους σταθερούς κοινωνικούς δεσμούς· σημασία έχει η ποιότητα και η αμοιβαιότητα στη σχέση.

Η ερευνήτρια Saida Heshmati, ψυχολόγος στο Claremont Graduate University, διαπιστώνει ότι η ποιότητα των διαπροσωπικών σχέσεων –είτε προέρχεται από οικογένεια είτε από φίλους– έχει καθοριστική σημασία για την αγάπη και τη φροντίδα που λαμβάνουμε όταν είμαστε άρρωστοι.

Η σημασία της φιλίας στην υγεία και τη μακροζωία

Παρότι ιστορικά ο ρόλος της φιλίας στην υγεία έχει υποτιμηθεί, δεκαετίες ερευνών δείχνουν ότι αυτό ήταν λάθος. «Οι φίλοι αξίζουν μεγαλύτερο σεβασμό και δεν πρέπει να είναι πάντα τελευταία μας προτεραιότητα», προειδοποιεί η Denworth. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι φιλίες προστατεύουν περισσότερο από τον γάμο ή την οικογένεια: ανάλυση δεδομένων από 97 χώρες έδειξε ότι για τους ηλικιωμένους οι φιλίες συνδέονται ακόμη πιο στενά με την υγεία και την ευτυχία απ’ ό,τι οι οικογενειακοί δεσμοί.

Διαφορετικοί τύποι φιλίας & πολιτισμικές διαφορές

Αν και υπάρχουν κοινά μοτίβα φιλίας ανά τον κόσμο, οι περισσότερες έρευνες εστιάζουν σε εύπορες δυτικές κοινωνίες, παραμελώντας ομάδες όπως τα ΛΟΑΤΚΙ+ ή τα άτομα με αναπηρία. Η Heshmati υπογραμμίζει ότι η φιλία είναι μια εθελοντική μορφή αλληλεξάρτησης που εξελίσσεται με τον χρόνο, επηρεαζόμενη από πολιτισμικές προσδοκίες – όπως αν προτιμώνται αυθόρμητες ή τυποποιημένες αλληλεπιδράσεις ή αν η πίστη μετράει περισσότερο από την αυτονομία.

Έρευνες δείχνουν πως υπάρχει μια καμπύλη τύπου U στον χρόνο που αφιερώνουμε στους φίλους: ιδιαίτερα σημαντική στην εφηβεία για την ταυτότητα, λιγότερο έντονη στη μέση ηλικία και ξανά αυξημένη στα γηρατειά. Νευροεπιστημονικές μελέτες με λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) δείχνουν ότι όταν αλληλεπιδρούμε με φίλους ενεργοποιούνται περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την αντίληψη των άλλων και το αίσθημα ανταμοιβής – ειδικά στην ηλικία των 15-16 ετών.

Καθώς μεγαλώνουμε, γινόμαστε πιο επιλεκτικοί στις κοινωνικές μας επαφές· διατηρούμε κυρίως όσες ωφελούν ψυχικά και σωματικά. Ωστόσο, ακόμη και οι περιστασιακές φιλίες έχουν αξία: τα αδύναμα δεσμά διευρύνουν τις πληροφορίες που λαμβάνουμε, ενώ οι δυνατές φιλίες παρέχουν ουσιαστική στήριξη.

Η ποικιλία στις φιλίες φαίνεται επίσης ωφέλιμη για την υγεία – μπορεί ακόμη και να ενισχύσει την άμυνα απέναντι σε ιώσεις. Η Heshmati σημειώνει πως ακόμη κι οι πιο χαλαρές φιλίες αξίζει να διατηρούνται αν υπάρχει συμφωνία στις προσδοκίες.

Πρακτικές συνέπειες & επιστημονικά συμπεράσματα

Έρευνες δείχνουν σύνδεση μεταξύ του χρόνου που περνάμε με φίλους και της αντίδρασης του εγκεφάλου στην κοινωνική απόρριψη: μαθητές στο Λος Άντζελες που αφιέρωναν περισσότερο χρόνο σε φίλους εμφάνιζαν μικρότερη ευαισθησία στον κοινωνικό αποκλεισμό ακόμα και δύο χρόνια αργότερα.

Παρότι χρειάζεται περισσότερη έρευνα για τα νευρωνικά μονοπάτια πίσω από αυτά τα ευρήματα –ιδιαίτερα σε ασθενείς με κατάθλιψη– είναι σαφές πως η καλλιέργεια φιλιών πρέπει να διαρκεί μια ζωή. Η Denworth προειδοποιεί: «Είναι λάθος να περιμένουμε ως τα 50 ή 60 για να επενδύσουμε στις φιλίες μας». Οι πιέσεις εργασίας ή οικογένειας συχνά τις βάζουν σε δεύτερη μοίρα· όμως πρόκειται για μια δεξιότητα που πρέπει να εξασκείται συνεχώς.

Κλινικά, αυτό σημαίνει πως παρεμβάσεις κατά της μοναξιάς δεν πρέπει να στοχεύουν μόνο στους ηλικιωμένους. Αν και κάποιοι γιατροί ρωτούν τους μεγαλύτερους ασθενείς τους για τις φιλίες τους λόγω της προστασίας έναντι της άνοιας, όλοι μπορούν να ωφεληθούν. Η «κοινωνική συνταγογράφηση» –όπου οι γιατροί προτείνουν συμμετοχή σε δραστηριότητες αντί ή συμπληρωματικά στη φαρμακευτική αγωγή– εφαρμόζεται κυρίως στους ηλικιωμένους αλλά μπορεί να ωφελήσει κάθε ηλικία.

Η Turnbull έχει δει σημαντικά οφέλη από τη συμμετοχή των κατοίκων του Camden σε εθελοντισμό ή ομάδες περιπάτου: κάποιοι σταματούν αντικαταθλιπτικά (πάντα με ιατρική επίβλεψη). Η μεγαλύτερη ζήτηση αφορά μακροχρόνια προγράμματα που οδηγούν σε σταθερές φιλίες· αυτό ενισχύει τα κοινωνικά δίκτυα και διευκολύνει την αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας ή ακόμα και ζητημάτων όπως η στέγαση.

Ωστόσο, η κοινωνική συνταγογράφηση δεν αποτελεί πανάκεια ούτε είναι οικονομικά προσβάσιμη για όλους – το κόστος ζωής περιορίζει σημαντικά τις δυνατότητες κοινωνικοποίησης ακόμη κι ένα απλό έξοδο όπως ένας καφές μπορεί να αποτελεί εμπόδιο.

Γενικότερα, ενώ χρειάζονται πιο συστηματικά στοιχεία για το ποιες παρεμβάσεις λειτουργούν καλύτερα όσον αφορά τη φιλία ως μέσο βελτίωσης της υγείας, υπάρχουν απλά βήματα που όλοι μπορούμε να κάνουμε τώρα: να μην θεωρούμε τους φίλους δεδομένους. Όπως λέει η Denworth: «Ο χρόνος μας είναι περιορισμένος κι η φιλία απαιτεί επένδυση». Αυτή η επένδυση δεν είναι πάντα εύκολη αλλά αποδίδει σημαντικά οφέλη.

Ο Shakes θυμάται πως όταν οι γιατροί κατάλαβαν την ψυχική του κατάσταση τον συμβούλεψαν να αρχίσει να βρίσκει φίλους: «Δεν καταλάβαινα τι σημαίνει αυτό τότε», εξομολογείται. «Μου πήρε 18 χρόνια να καταλάβω την κατάστασή μου, την ψυχική μου υγεία και πώς να βρω τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στους φίλους και τη φροντίδα».

Πηγή: bbc.com

Η NASA ανακοίνωσε πως ένας βράχος που συλλέχθηκε το 2024 από το ρόβερ Perseverance ίσως περιέχει το πιο ξεκάθαρο σημάδι ότι υπήρξε ζωή στον Άρη.

Το δείγμα, με την ονομασία Sapphire Canyon, εντοπίστηκε σε μια αρχαία κοιλάδα που κάποτε φιλοξενούσε νερό. Η περιοχή αυτή, γνωστή ως Neretva Vallis, οδηγεί μέσα στον κρατήρα Jezero, όπου κάποτε υπήρχε λίμνη. Στον βράχο διακρίνονται παράξενα μαύρα στίγματα, τα λεγόμενα leopard spots και ίχνη οργανικών ενώσεων, τα οποία δεν μπορούν να εξηγηθούν εύκολα με καθαρά γεωλογικές διεργασίες.

Μετά από ένα χρόνο επιστημονικής μελέτης και αξιολόγησης, οι ερευνητές δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο επιστημονικό περιοδικό Nature, δηλώνοντας ότι δεν έχουν βρει άλλη πειστική εξήγηση για την προέλευση αυτών των χαρακτηριστικών. Όπως είπε ο αναπληρωτής διοικητής της NASA, Sean Duffy:

«Αυτή μπορεί να είναι η πιο καθαρή ένδειξη ζωής που έχουμε βρει ποτέ στον Άρη».

Ο βράχος φαίνεται να περιέχει οργανικά υλικά, όπως σίδηρο, ασβέστιο, και φώσφορο, ουσίες που πιθανόν σχηματίστηκαν με τη βοήθεια νερού. Οι επιστήμονες λένε ότι τέτοιες συνθήκες στη Γη, συχνά σχετίζονται με την ύπαρξη μικροβίων.

Ωστόσο, οι ερευνητές τονίζουν ότι δεν μπορούν ακόμη να πουν με σιγουριά πως πρόκειται για αποτύπωμα ζωής. Για να υπάρξει οριστική απάντηση, το δείγμα θα πρέπει να επιστρέψει στη Γη, κάτι που παραμένει αβέβαιο, καθώς η NASA αντιμετωπίζει προβλήματα χρηματοδότησης για μελλοντικές αποστολές επιστροφής δειγμάτων.

Πηγή: unboxholics.com

Σύμφωνα με ανακοίνωση του κόμματος, στις 6 απόγευμα η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, θα βρεθεί στο πλευρό των Εποχικών Πυροσβεστών, και στο συλλαλητήριο των Ενστόλων στον Λευκό Πύργο.

Νωρίτερα θα επισκεφθεί το Μνημείο του Ολοκαυτώματος του Χορτιάτη, «όπου πριν λίγες ημέρες, στις 2/9/25, τιμήθηκε η Επέτειος των 81 ετών από το Ολοκαύτωμα του Μαρτυρικού χωριού και το ξεκλήρισμα των κατοίκων από τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής. Σήμερα συμπληρώνονται 81 χρόνια από τότε που εκτελέσθηκε στην Καισαριανή η Εθνική Ηρωίδα της Αντίστασης, Ηρώ Κωνσταντοπούλου, γεγονός που υπενθύμισε η Ζωή με ανάρτησή της».

Αύριο Σάββατο 6/9/25, ημέρα που συμπληρώνονται 2 έτη από τον Daniel, η κ. Κωνσταντοπούλου θα συναντηθεί στη 1 μ.μ. στον Πλατύκαμπο Λάρισας με τα μέλη του Αγροτικού Συνεταιρισμού, «αγρότες και κτηνοτρόφους, που εξακολουθούν να δοκιμάζονται σκληρά από τις συνέπειες των καταστροφών και των ζημιών, που δεν έχουν αποκατασταθεί και θα επισκεφθεί μαζί τους πληγείσες περιοχές».

Στις 6μμ θα βρεθεί, «όπως κάθε χρόνο, στο μεγάλο συλλαλητήριο των εργαζομένων, των Εργατικών Σωματείων και Συνδικάτων, των κοινωνικών κινημάτων, των φορέων, συλλογικοτήτων, των φοιτητών και μαχόμενων ανθρώπων, που διαδηλώνουν για την ζωή και την αξιοπρέπειά τους, αλλά και για το πάνδημο αίτημα για Δικαιοσύνη».

Την Πέμπτη 11/9 η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας θα πραγματοποιήσει την επίσκεψή της στα περίπτερα της ΔΕΘ, για να συνομιλήσει με εκθέτες, ελεύθερους επαγγελματίες, ανθρώπους του πρωτογενούς τομέα, αλλά και τους πολίτες που επισκέπτονται την ΔΕΘ.

Σε ανακοίνωσή του το κόμμα του Περισσού τονίζει: «Η μήνυση που κατέθεσε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, κατά της βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνας Κανέλλη – και διαβιβάστηκε στη Βουλή την Τρίτη 26/8/25 – με την παντελώς αβάσιμη κατηγορία περί συκοφαντικής δυσφήμησης- αποτελεί μια ακόμα αξιοθρήνητη πράξη της προέδρου της “Πλεύσης Ελευθερίας” που δείχνει πού μπορεί να οδηγήσει η αντι-ΚΚΕ εμπάθεια και ο αντικομμουνιστικός κατήφορος στον οποίο έχει κατρακυλήσει».

Αυτό τονίζει σε ανακοίνωση της η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, σχολιάζοντας πως «ό,τι και να κάνει η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν μπορεί να διαγράψει ότι κατά τη διάρκεια της θητείας της ως πρόεδρος της Βουλής επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, τον Μάρτη του 2015, είχε θέσει με επιμονή ζήτημα μη νόμιμης λειτουργίας του κοινοβουλίου λόγω της απουσίας των προφυλακισμένων βουλευτών της Χρυσής Αυγής και η Χρυσή Αυγή υποδέχτηκε πανηγυρικά τις δηλώσεις της».

«Η κατάπτυστη αυτή απόφαση δεν πέρασε τότε λόγω των αντιδράσεων του ΚΚΕ και άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης, ακόμα και βουλευτών της τότε κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ», σημειώνει. Στο ίδιο πλαίσιο προσθέτει ότι «δύο μήνες μετά, τον Μάη του 2015, αρνήθηκε να συζητηθεί και να καταδικαστεί περιστατικό επίθεσης του ναζί βουλευτή Γ. Λαγού εναντίον της Λιάνας Κανέλλη στους διαδρόμους της Βουλής, επειδή ήταν μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη της ναζιστικής οργάνωσης. Αυτά είναι καταγεγραμμένα, κριτήρια για τον λαό μας και δεν διαγράφονται».

Η ΚΟ του ΚΚΕ τονίζει ότι «η βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη αποκάλυψε στη σχετική συνέντευξη, που έδωσε τον Φλεβάρη του 2025, τα “έργα και τις ημέρες” της Ζωής Κωνσταντοπούλου, με πολιτικά επιχειρήματα και η μήνυση που κατέθεσε σε βάρος της η πρόεδρος της “Πλεύσης Ελευθερίας” για συκοφαντική δυσφήμιση συνιστά πολιτική δίωξη, δεν έχει καμία υπόσταση και θα πέσει στο κενό».

Ακολούθως η ΚΟ του ΚΚΕ αναφέρει στην ανακοίνωσή της:

«Ό,τι και να κάνει η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν μπορεί να διαγράψει, επίσης, ότι χαρακτηριστικό στοιχείο της στάσης της είναι τα γνωστά σόου αυτοπροβολής και αποπροσανατολισμού στη Βουλή και η προσπάθεια να δημιουργήσει καιροσκοπικά προφίλ “αντισυστημικού”, για να συγκαλύψει τη στήριξη που δίνει στη στρατηγική του κεφαλαίου, τις επικίνδυνες αποφάσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, προσφέροντας σε πολλές περιπτώσεις χέρι βοήθειας στην πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, ψηφίζοντας αντιλαϊκά νομοσχέδια, όπως αυτό για τα Ωνάσεια Σχολεία, άλλα νομοσχέδια και σοβαρές διατάξεις, που στρέφονται ενάντια στα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα.

Η προσπάθεια ποινικοποίησης της πολιτικής αντιπαράθεσης από τη Ζ. Κωνσταντοπούλου αποτελεί χέρι βοηθείας όχι μόνο στην κυβέρνηση, αλλά συνολικά στο αστικό πολιτικό σύστημα.

Ακόμη κι αυτή η μήνυση τη δεδομένη στιγμή υπηρετεί αυτούς τους στόχους, την ώρα που είναι σε εξέλιξη μια σειρά κρίσιμα μέτωπα για τη ζωή του λαού από τα οποία η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Πλεύση Ελευθερίας είναι ως συνήθως απόντες.

Το ΚΚΕ και οι βουλευτές τους θα συνεχίσουν να πρωταγωνιστούν στους εργατικούς -λαϊκούς αγώνες ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική και σε πείσμα των κάθε λογής απολογητών του κεφαλαίου».

Η ανίχνευση διμεθυλοσουλφιδίου (DMS) και του διμεθυλοδισουλφιδίου (DMDS) δεν συνιστά καθαυτό απόδειξη εξωγήινης βιολογικής δραστηριότητας. Ωστόσο, θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας απάντησης για το αν είμαστε μόνοι στο σύμπαν.

«Αυτή είναι η ισχυρότερη έως σήμερα ένδειξη για μια βιολογική δραστηριότητα πέρα από το ηλιακό σύστημα», σημειώνει ο καθηγητής Nikku Madhusudhan, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, επικεφαλής των παρατηρήσεων. «Είμαστε πολύ προσεκτικοί. Πρέπει να αναρωτηθούμε τόσο για το αν το σήμα είναι πραγματικό όσο και για το τι σημαίνει».

«Δεκαετίες μετά μπορεί να αναλογιστούμε το χρονικό αυτό σημείο και να αναγνωρίσουμε ότι τότε ήταν που το ζωντανό σύμπαν έγινε προσιτό. Αυτό θα μπορούσε να είναι το σημείο καμπής, όπου ξαφνικά το θεμελιώδες ερώτημα αν είμαστε μόνοι στο σύμπαν είναι ένα ερώτημα που μπορούμε να απαντήσουμε», πρόσθεσε ο ίδιος.

Ωστόσο, τόσο η επιστημονική ομάδα που έκανε την παρατήρηση όσο και ανεξάρτητοι αστρονόμοι τονίζουν πως χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία για την επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων. Πολλοί εκφράζουν την επιφυλακτικότητά τους για το αν οι γενικές συνθήκες στον K2-18 b ευνοούν τη ζωή και αν τα DMS και DMDS, τα οποία παράγονται σε μεγάλο βαθμό από το θαλάσσιο φυτοπλαγκτόν στη Γη, μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστα ως «βιοσήματα».

Ο πλανήτης K2-18 b, που βρίσκεται στον αστερισμό του Λέοντα, είναι σχεδόν εννέα φορές μεγαλύτερος σε μάζα από τη Γη και 2,6 φορές μεγαλύτερος σε μέγεθος. Περιστρέφεται στη ζώνη του άστρου του, ενός ψυχρού ερυθρού νάνου με μέγεθος μικρότερο από το μισό του ήλιου.

Οταν το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble φάνηκε να εντοπίζει υδρατμούς στην ατμόσφαιρά του, το 2019, οι επιστήμονες τον ανακήρυξαν ως «τον πιο ευνοϊκό για ζωή γνωστό κόσμο» πέρα από το ηλιακό σύστημα.

Σημειώνεται πως το διαστημικό τηλεσκόπιο Webb είναι τόσο ισχυρό, ώστε μπορεί να αναλύσει τη χημική σύσταση της ατμόσφαιρας του πλανήτη από το φως που περνάει από τον μικρό κόκκινο Ηλιο γύρω από τον οποίο περιστρέφεται.

Πηγή: Guardian, BBC

Το τελευταίο «αντίο» προγραμματίζεται σε στενό οικογενειακό κύκλο στο ιδιωτικό παρεκκλήσι της οικογένειας, στην Κηφισιά.

Η Εριέττα Τσουκαλά-Λάτση θα ταφεί δίπλα στον σύζυγό της, καπετάν Γιάννη Λάτση, ο οποίος είχε φύγει από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών.

Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida.gr, πριν από έναν περίπου μήνα είχε γιορτάσει σε στενό κύκλο τα γενέθλιά της στο σπίτι της στην Εκάλη, διατηρώντας πλήρως την πνευματική της διαύγεια.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η είδηση του θανάτου της βρήκε την εγγονή της, Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση, στο εξωτερικό, όπου είχε πάει για τις ημέρες των εορτών με τον σύζυγό της, Βύρωνα Βασιλειάδη.

Η χήρα του καπετάν Γιάννη Λάτση, που, όπως ανακοινώθηκε από το ίδρυμα, έφυγε από τη ζωή έναν μήνα αφότου έκλεισε τα 97 της, έζησε μια μυθιστορηματική ζωή στο πλευρό του, έχοντας στενούς οικογενειακούς δεσμούς ακόμα και με τη βρετανική βασιλική οικογένεια.

Το ζευγάρι είχε φωτογραφηθεί και με την πριγκίπισσα Νταϊάνα, ενώ η βασίλισσα Ελισάβετ και ο πρίγκιπας Φίλιππος είχαν φιλοξενηθεί κατ’ επανάληψη στη θαλαμηγό της οικογένειας Λάτση.

Η οικογένεια Λάτση διατηρεί φιλικούς δεσμούς με το παλάτι του Ηνωμένου Βασιλείου εδώ και δεκαετίες.

Η Εριέττα Λάτση δεν θα μπορούσε να λείπει από το επίσημο δείπνο προς τιμήν του βασιλιά Καρόλου τον Μάιο του 2018 (τότε ήταν πρίγκιπας διάδοχος), το οποίο είχε παραθέσει στο Προεδρικό Μέγαρο ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος.

Ο Γιάννης Λάτσης την έκλεψε και την παντρεύτηκε στα 16 της

Το 1940, σε ηλικία μόλις 16 ετών, η Εριέττα Τσουκαλά, μαθήτρια ακόμα στο Γυμνάσιο Θηλέων του Πύργου, γνωρίζει τον Γιάννη Λάτση, ο οποίος έχει γεννηθεί στο Κατάκολο και υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία στο Πολεμικό Ναυτικό. Ο άνθρωπος που έγινε αργότερα ένας από τους πιο ισχυρούς επιχειρηματίες της χώρας, χτίζοντας μια αυτοκρατορία εντός και εκτός συνόρων, κλέβει τη νεαρή Εριέττα, αφού η οικογένεια της «αρχοντοπούλας του Πύργου», όπως την αποκαλούσαν, είναι αντίθετη σε αυτόν τον γάμο.

Εκείνη την περίοδο ο Γιάννης Λάτσης έκανε τα πρώτα του επιχειρηματικά βήματα στο εμπόριο σταφίδας και στην πρακτόρευση πλοίων και εμπορευμάτων στο λιμάνι του Κατακόλου, αλλά και στην εξυπηρέτηση τουριστών που επισκέπτονταν την Αρχαία Ολυμπία.
Το ζευγάρι παντρεύεται και μετά τον γάμο μετακομίζει στην Αθήνα.

Στις 17 Απριλίου του 2003 ο Γιάννης Λάτσης φεύγει από τη ζωή και σχεδόν 20 χρόνια μετά η σύζυγός του, Εριέττα, αφήνει την τελευταία της πνοή.

Τον Ιούλιο του 2019 η Εριέττα Λάτση είχε πραγματοποιήσει μια από τις σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις της, όταν είχε πάει να δει στο Θέατρο Άλσος την παράσταση «Το Δικό μας Σινεμά», μαζί με την κόρη της, Μαριάννα.

Η Εριέττα Τσουκαλά-Λάτση είχε δώσει το «παρών» στο γάμο τής εγγονής της στη Μύκονο το 2020 και, όπως έχει δηλώσει η ίδια η Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση -που ακολουθεί vegan διατροφή-, η γιαγιά της δεν είχε κανένα πρόβλημα και βρήκε το μενού «καταπληκτικό». Άλλωστε, όσοι τη γνώριζαν επισημαίνουν τη σύγχρονη ματιά που τη χαρακτήριζε ώς το τέλος στην εμφάνισή της και στον τρόπο ζωής της.