Άσκησε έντονη κριτική στους χειρισμούς της Αθήνας σε μείζονα εξωτερικά ζητήματα όπως και στις Βρυξέλλες για το Ουκρανικό. Έδειξε ότι η απόφασή του να μην συμμετάσχει στις επερχόμενες εκλογές εδράζεται σε καθοριστικές και κρίσιμες διαφωνίες του ως προς την ασκούμενη πολιτική από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Μίλησε επίσης για πρώτη φορά για την περίοδο της δικής του διακυβέρνησης και την απροθυμία της Ε.Ε να βοηθήσει την Ελλάδα.

Κλείνοντας μίλησε για:

• Τον σεβασμό στους δημοκρατικούς θεσμού
• Απέναντι σε κάθε μορφή ανομίας
• Πάντα δίπλα στους πολίτες, ειδικά τους λιγότερο ευνοημένους και
• Άγρυπνοι και ασυμβίβαστοι στην υπεράσπιση των εθνικών μας δικαίων»

Έριξε τα βέλη του προς τη σημερινή κυβέρνηση, ασκώντας σκληρή κριτική στην Ε.Ε.

• «Δυστυχώς σήμερα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα έχει μείνει ημιτελές και δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των οραματιστών ηγετών αλλά και των λαών των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών. Σε πλείστες, μάλιστα, περιπτώσεις η αναποτελεσματικότητα, η εσωστρέφεια και η απογοήτευση είναι διάχυτες. Κοντόφθαλμες πολιτικές υπαγορευόμενες από στενά συμφέροντα κρατών μελών υπονομεύουν την κοινή προσπάθεια ή καταλήγουν σε ασυνεννοησία και διενέξεις. Τα μειωμένα ανακλαστικά, η βραδεία αντίδραση στην αντιμετώπιση κρίσεων, όπως η πανδημία και το μεταναστευτικό, έχουν οδηγήσει όχι απλώς σε στασιμότητα, αλλά ίσως και σε υποχώρηση της προοπτικής για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση».

Έκανε λόγο, μάλιστα, για αδυναμία της Ένωσης να δράσει έγκαιρα και αποτελεσματικά η οποία, όπως είπε, εκδηλώθηκε εμφαντικά κατά την παγκόσμια οικονομική κρίση που ανέκυψε το 2008 – 2009.

• «Αντί ταχείας και αποφασιστικής αντίδρασης επικράτησε σύγχυση, δυστοκία στη λήψη αποφάσεων, έλλειψη αλληλεγγύης, ενίοτε και υστεροβουλία. Η περίπτωση της χώρας μας υπήρξε χαρακτηριστική. Προφανώς δεν αμφισβητούνται δικές μας αδυναμίες και λάθη. Δεν αμφισβητείται όμως ότι και η συνταγή που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, πέρα από συγκεκριμένα αυτονόητα και υπερήμερα μέτρα, ήταν εν πολλοίς εξοντωτική, τιμωρητική και προς παραδειγματισμό άλλων. Ούτε αμφισβητείται ότι απέτυχαν σε όλες σχεδόν τις προβλέψεις τους, όπως άλλωστε παραδέχθηκαν και οι ίδιοι, βεβαίως κατόπιν εορτής».

Σκληρή και διττής κατεύθυνσης ήταν η κριτική του και για την εγκατάλειψη όπως είπε των προτεραιοτήτων της συνοχής και της αλληλεγγύης. «Η μόνιμη άρνηση του εύρωστου Βορρά να κατανοήσει ότι η υπό όρους αμοιβαιοποίηση του χρέους και η μεταφορά πόρων από τα εμπορικά πλεονάσματά τους προς τις ασθενέστερες χώρες, που είναι η ουσία αλλά και η βασική προϋπόθεση του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος, και μάλιστα με επίκληση μεταξύ άλλων και έωλων ηθικοπλαστικών επιχειρημάτων, ισοδυναμεί με άρνηση της κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας και προοπτικής. Η στενόκαρδη αυτή θεώρηση έχει προκαλέσει τη διόγκωση ενός ακόμα ιδιαίτερα ανησυχητικού φαινομένου. Τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, την περιθωριοποίηση ογκούμενων ομάδων του πληθυσμού, την έλλειψη προοπτικής για όλο και περισσότερους νέους ανθρώπους. Και ακόμα την συνεχή αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους», είπε.

Ο κ. Καραμανλής ανέδειξε τη διεύρυνση των ανισοτήτων και τον κοινωνικό αποκλεισμό, ως νάρκηστα θεμέλια της κοινωνικής ειρήνης και της πολιτικής ομαλότητας και έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την ενίσχυση κινημάτων και κομμάτων αντισυστημικού χαρακτήρα λόγω των ασταθών κυβερνήσεων και των αδύναμων ηγεσιών της Ε.Ε.

Ο πρώην πρωθυπουργός πήρε σαφή απόσταση από τους χειρισμούς στην υπόθεση του Ουκρανικού. Όπως είπε, «πράγματι η ρωσική εισβολή ήταν πράξη απαράδεκτη και καταδικαστέα, αλλά με τους κινδύνους της κλιμάκωσης και διάχυσης της σύγκρουσης να ελλοχεύουν, προέχει η κατάπαυση του πυρός και η επάνοδος στο τραπέζι την διαπραγμάτευσεων.

«Όποιος υποστηρίζει την ολοκληρωτική νίκη οιασδήποτε των αντιμαχόμενων πλευρών είτε ουρανοβατεί είτε υστερόβουλα ευνοεί την διαιώνιση της σύγκρουσης. Και πάντως πρωτίστως η Ευρώπη βλάπτεται από την παράταση του πολέμου και τις συνέπειές του. Αντί όμως να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αναζήτηση διεξόδου, άγεται και φέρεται αμήχανη και συρόμενη από επιλογές τρίτων. Ακόμα χειρότερα εμφανίζεται συχνά διαιρεμένη σε σχέση με τις πολιτικές της προτεραιότητες στην κρίση αυτή. Αν όμως η Ευρώπη η ίδια δεν βγει μπροστά για να τερματιστεί ο πόλεμος, που διεξάγεται στο δικό της έδαφος, ο ορίζοντας μόνο ζοφερός μπορεί να χαρακτηριστεί», είπε. Και ο νοών νοείτω.

Βεβαίως, ο πρώην πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής τάχθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, υπέρ της ανάδειξης βιώσιμης κυβέρνησης, με καθαρή εντολή και ορίζοντα τετραετίας από τις επικείμενες κάλπες, προσθέτοντας ότι τη σταθερότητα και την προοπτική αυτή μόνο «η παράταξή μας μπορεί να εγγυηθεί, όπως το κάνει επί μισό σχεδόν αιώνα και με τη στήριξη όλων μας, παράταξή μας είναι ισχυρή και θα επιτύχει μια ακόμα εκλογική νίκη στις επικείμενες εκλογές.

Απευθυνόμενος, ωστόσο, προς τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη, σημείωσε ότι «η επόμενη κυβέρνηση πρέπει να συνεχίσει την προσπάθεια με ακόμα μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, ιδιαίτερα στους ευαίσθητους τομείς της δημόσιας υγείας και παιδείας, της ασφάλειας των πολιτών και της απονομής της δικαιοσύνη.

Η ομιλία Σαμαρά

Αναλυτικά η ομιλία του πρώην Πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά στο Ζάππειο, για τα 43 χρόνια από την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρώπη:

«Κύριε Πρωθυπουργέ,

Κύριε πρώην Πρωθυπουργέ,

Εκλεκτοί προσκεκλημένοι, αγαπητοί συνάδελφοι, Κυρίες και Κύριοι,

Την Ευρώπη την πονάω, την πιστεύω και την υπηρετώ.

Αλλά όποιος πονάει κάτι δεν κλείνει τα μάτια και δεν χαϊδεύει αυτιά.

Μιλώντας όμως για την Ευρώπη, ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Εδώ που βρισκόμαστε, σήμερα, πριν 43 χρόνια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπέγραφε την επίσημη ένταξη της Ελλάδας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Την πιο ιστορική απόφαση για τη χώρα μας, τα τελευταία 70 χρόνια!

Η ένταξη αυτή δεν ήταν εύκολη, ούτε απλή. Πολλοί, εκτός Ελλάδος, δεν την ήθελαν. Ο Καραμανλής κατάφερε να κάμψει τις αντιστάσεις τους.

Πολλοί δεν την ήθελαν και εντός Ελλάδος. Ο Λαϊκισμός οργίαζε. Το σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο», αντηχούσε σε δρόμους και πλατείες…

Όμως, ο Καραμανλής κατάφερε να κάμψει κι αυτές τις αντιστάσεις. Κι έτσι συνέδεσε το όνομά του, αλλά και την υστεροφημία του, με την πραγμάτωση εκείνου που κάποιοι δεν ήθελαν, ή δεν το πίστευαν, ή έμοιαζε «άπιαστο όνειρο».

Την Ευρωπαϊκή Πορεία της χώρας.

Που τότε ξεκίνησε…

Μαζί του ήμασταν και όλοι εμείς. Η παράταξη που εκείνος ίδρυσε…

Μαζί του βιώσαμε τότε τι σημαίνει, να πιστεύεις το σωστό, να κάνεις το σωστό, να πηγαίνεις κόντρα σε θεούς και δαίμονες για να το υπηρετήσεις. Και να σε πολεμάνε σκληρά μέσα κι έξω.
Ιδιαίτερα μέσα…

Ήδη από το 1978, ως νεαρός βουλευτής, είχα το προνόμιο να συμμετέχω στην πρώτη κοινή κοινοβουλευτική Επιτροπή Ελλάδος-ΕΟΚ υπό τον Γιάγκο Πεσματζόγλου.

Έζησα από πρώτο χέρι τις διαπραγματεύσεις.

Στις 28 Μαϊου του 1980, είχα την μεγάλη τύχη να παρακολουθώ εδώ, σε αυτό το χώρο, την τελετή επίσημης υπογραφής της Ελληνικής ένταξης.

Παρόντες ήταν σχεδόν όλοι οι τότε ηγέτες της Ευρώπης. Με προεξάρχοντα τον Γάλλο Πρόεδρο Ζισκάρ Ντεστέν. Παραβρεθήκαμε τότε το σύνολο την βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας.

Τα περισσότερα άλλα κόμματα της εποχής δεν μας έκαναν την τιμή… Απ’ όσους βουλευτές ήμασταν τότε εδώ, μόνο δύο βρισκόμαστε και σήμερα.
Ο Γιάννης Τραγάκης κι εγώ…

Επίσης, σήμερα έχουμε την χαρά και την τιμή να βρίσκεται μαζί μας ένας άνθρωπος που έπαιξε τότε κορυφαίο ρόλο στις κρίσιμες διαπραγματεύσεις που είχαν προηγηθεί.

Ο Άγγελος Ζαχαρόπουλος. Του εκφράζω την βαθιά ευγνωμοσύνη μας – και τον σεβασμό μας.

Φίλες και φίλοι,

Η Ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας, που ξεκίνησε τότε, δεν ήταν εύκολη. Ούτε ανέφελη.

Τρείς δεκαετίες αργότερα, το 2012, κινδύνευσε πραγματικά.

Όταν πολλοί, πάλι εκτός Ελλάδος, πίστευαν ότι η χώρα δεν θα τα κατάφερνε να παραμείνει στην Ευρώπη. Όταν κάποιοι ετοιμάζονταν να βγάλουν την Ελλάδα από το ευρώ – και από την Ένωση.

Κι όταν κάποιοι – μέσα στην Ελλάδα – έπαιζαν το παιγνίδι τους.

Δυστυχώς και πάλι…

Τότε η κυβέρνησή μου, η κυβέρνηση της παράταξής μας, μαζί με το ΠΑΣΟΚ του Βαγγέλη Βενιζέλου, καταφέραμε να διαψεύσουμε τις «Κασσάνδρες».

Βέβαια, ο Λαϊκισμός οργίαζε και τότε…

Αλλά εμείς, παρά τις κραυγές και τα συνθήματα, κρατήσαμε την Ελλάδα μέσα στην Ευρώπη. Μειώνοντας ταυτόχρονα το χρέος – όχι αυξάνοντάς το, όπως έγινε αμέσως μετά…

Μειώνοντας τους φόρους – όχι αυξάνοντάς τους, όπως συνέβη αμέσως μετά.

Κι αρνούμενοι εμείς, ως το τέλος, να υποθηκεύσουμε την Δημόσια περιουσία για 99 χρόνια. Όπως, δυστυχώς, έγινε και πάλι αμέσως μετά…

Μιλάω για την εποχή των μνημονίων. Όταν μας επέβαλαν αρχικά λάθος πρόγραμμα προσαρμογής, με λάθος πολλαπλασιαστές! Κι όταν τους το λέγαμε μας επέπλητταν.

Μέχρι που παραδέχθηκαν ότι όντως το πρόγραμμά τους δεν έβγαινε κι ότι οι πολλαπλασιαστές τους ήταν λάθος. Κι όταν τα διορθώσαμε όλα αυτά κι άρχισε η χώρα να σημειώνει πρόοδο
– και το παραδέχθηκαν και οι ίδιοι – και πάλι δεν μας στήριξαν. Κι έτσι συνέχισε να φουντώνει ο Λαϊκισμός με τα γνωστά αποτελέσματα…

Αυτά όλα τα αφήσαμε πίσω μας πια. Προχωράμε μπροστά. Αλλά δεν τα ξεχάσαμε…

Όμως σήμερα, Φίλες και Φίλοι, είναι η «μέρα της Ευρώπης»…

Η Ενωμένη Ευρώπη είναι το πιο φιλόδοξο εγχείρημα της ανθρώπινης Ιστορίας. Στο παρελθόν, υπήρξαν πολλές περιπτώσεις που λαοί ενώθηκαν.

Κυρίως, όμως, με κατάκτηση και επιβολή. Αντίθετα, η Ενωμένη Ευρώπη ξεκίνησε και προχώρησε με Συναίνεση και Δημοκρατία!
Δεν «κατέκτησε» καμία χώρα με το ζόρι.

Χώρες που βρίσκονται έξω απ’ αυτήν ζητούν να μπούνε μέσα!

Και μπορούν να ενωθούν οι λαοί της Ευρώπης. Γιατί, ενώ συγκρούστηκαν τόσες φορές σκληρά μεταξύ τους, μέσα σε μια πορεία αιώνων άρχισαν να διαμορφώνουν κοινή ταυτότητα.

Με τρία κορυφαία στοιχεία:

Την Αρχαιοελληνική Φιλοσοφία, το Ρωμαϊκό Δίκαιο, και τον Χριστιανισμό.

Κοινή ταυτότητα δίνουν σε διαφορετικούς λαούς, κοινές πολιτιστικές επιρροές και κοινοί αγώνες απέναντι σε κοινούς εχθρούς.

Η Ευρώπη επί εννιά αιώνες – παρά τις εσωτερικές συγκρούσεις της – αγωνιζόταν να αποκρούσει το Ισλάμ. Από το 717 στην Κωνσταντινούπολη και το 732 στο Πουατιέ, ως το 1683 στη Βιέννη.

Επί χίλια χρόνια περίπου, η Ευρώπη αντιστάθηκε στην Ισλαμική επέκταση. Και απέκτησε έτσι κοινή ταυτότητα, παρά τις εσωτερικές της συγκρούσεις, ως πολιτιστικά «Χριστιανική Ευρώπη», «συνομιλώντας» συνεχώς με τον Πλάτωνα και των Αριστοτέλη. Μέσα από την Αναγέννηση και των Διαφωτισμό…

Και για να πάμε και πιο πίσω, η ίδια η ονομασία της Ευρώπης, είναι γέννημα-θρέμμα της Ελληνικής Μυθολογίας. Τα λέω αυτά, όχι για να κολακέψω την εθνική μας υπερηφάνεια.

Τα λέω κυρίως για να προειδοποιήσω, φίλες και φίλοι: Γιατί μαζί με τις μεγάλες πνευματικές αρετές που κουβαλάει ο Πολιτισμός μας, κληρονομήσαμε και μεγάλα ελαττώματα. Και κάποιες παθογένειες…

Στις παθογένειες λοιπόν. Που δεν πρέπει να τις αποσιωπούμε. Ιδιαίτερα σήμερα…

Θυμάμαι στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν ως υπουργός συμμετείχα στις τακτικές Συνόδους της Ευρώπης, υπήρχαν πέντε έννοιες – που συγκροτούσαν κοινή πυξίδα στα μυαλά και στις συνειδήσεις όλων.
Πέντε λέξεις κλειδιά – που σήμερα δεν υπάρχουν πια. Ή σπανίζουν όλο και περισσότερο:

«Σύγκλιση» – «Συνοχή» – Αλληλεγγύη – Ευημερία – Ελευθερία. Σύγκλιση τότε των λαών της Ευρώπης, των οικονομιών τους, της Ανάπτυξης και των πολιτισμικών σταθερών τους.

Σήμερα, σημειώνονται μόνον σοβαρές αποκλίσεις! Και ατέλειωτες τριβές…

Όπου, για παράδειγμα, η Γερμανία στηρίζει την εγκατάλειψη της ενέργειας από τον άνθρακα. Όμως λίγο αργότερα, αγκαλιάζοντας τον άνθρακα, εγκαινιάζει… λιγνιτικά εργοστάσια στην ίδια την επικράτειά της!

Κι ύστερα εγκαταλείπει τα πυρηνικά της εργοστάσια – που δεν εκλύουν διοξείδιο του άνθρακα.

Για να αγοράσει όμως φθηνή πυρηνική ενέργεια από πού; Από τη γειτονική Γαλλία!

Η οποία όμως, τι; Είχε ήδη αρχίσει να εγκαταλείπει την πυρηνική ενέργεια. Μέχρι που, λόγω της κρίσης, τώρα προγραμματίζει και πάλι, νέα πυρηνικά εργοστάσια.

Αλαλούμ! Κανονικό Χάος… Αυτά που μόλις ανέφερα δεν φωτογραφίζουν καμία Ενωμένη Ευρώπη. Πώς λοιπόν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα η σύγκλιση σε αμοιβές, σε δημοσιονομικές πολιτικές, σε ο,τιδήποτε;

Δείτε τώρα το τεράστιο ζήτημα της Ενέργειας, τι ρόλο παίζει και στη λεγόμενη «Συνοχή»;

Μέχρι το 2020 η Ευρώπη ψήφιζε τη χρήση φυσικού αερίου ως «καύσιμο μετάβασης». Κι ύστερα αποφάσισε να εγκαταλείψει το φυσικό αέριο. Όμως, στο μεταξύ, η Γερμανία, για τον εαυτό της, προωθούσε και δεύτερο αγωγό φυσικού αερίου από τη Ρωσία – μέχρι που και οι δύο αγωγοί… ανατινάχθηκαν!

Και, βέβαια, όλο το προηγούμενο διάστημα είχαν αποθαρρύνει την ανακάλυψη νέων ευρωπαϊκών κοιτασμάτων φυσικού αερίου – όπως στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μέχρι που ο Πόλεμος στην Ουκρανία τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν το φθηνό ρωσικό αέριο, μένοντας έτσι χωρίς εναλλακτικές λύσεις.

Χωρίς φθηνή ενέργεια.

Ρωτάω:

Κανείς στην Ευρώπη δεν είδε τα γεγονότα να έρχονται;

Κανείς δεν σχεδίασε ή δεν προέβλεψε για το μέλλον;

Είναι αυτό τύφλωση ή εθελοτυφλία;

Σκεφτείτε, ότι σήμερα σε όλες τις χώρες γιορτάζεται η επίσημη «Μέρα της Ευρώπης». Δηλαδή τι; Η 9η Μαίου του 1950, όταν ο Σουμάν πρότεινε τη δημιουργία της «Ένωσης Άνθρακα και Χάλυβα» στην Ευρώπη!

Από εκεί άρχισαν όλα. Από τότε…

Σήμερα καταργούμε τον Άνθρακα. Εντάξει…

Αλλά και όλους τους υδρογονάνθρακες;

Η παραγωγή Ευρωπαϊκού Χάλυβα φθίνει συνεχώς

Υπέρ της Κίνας, της Ινδίας, του Ιράν…

Πηγαίνοντας σε όλο και πιο ακριβή ενέργεια κινδυνεύουμε να χάσουμε και τη Βιομηχανία…

Δηλαδή σήμερα γιορτάζουμε αυτά που κάποτε πετύχαμε – και τώρα κοντεύουμε να ακυρώσουμε!

Πού είναι και η Ευημερία;

Την ώρα που κινδυνεύουμε να χάσουμε την ανταγωνιστική βιομηχανία της Ευρώπης, έχουμε εξαπολύσει κυνηγητό και στην ανταγωνιστική Γεωργία. Δείτε τι γίνεται στην Ολλανδία.
Όπου καταστρέφουν, με «ντιρεκτίβες» από τις Βρυξέλλες, ακόμα και την πιο ανταγωνιστική Ευρωπαϊκή χώρα σε Γεωργία, Κτηνοτροφία και Μεταποίηση!

Την ώρα μάλιστα, που πολλοί προειδοποιούν ότι επέρχεται επισιτιστική κρίση…

Όλα αυτά πυροδότησαν ήδη και κυοφορούν εξεγέρσεις παραγωγών, αγροτών και κτηνοτρόφων, και σε άλλες χώρες. Παντού!

Όλα αυτά βέβαια, δεν οδηγούν σε «περισσότερη και καλύτερη Ευρώπη».

Και για τη Δημοκρατία τώρα: Είναι «πολύ δημοκρατικό» οι διορισμένοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να απειλούν τους λαούς της Ευρώπης, τις παραμονές των εκλογών, για το τι θα ψηφίσουν;
Έτσι δεν έγινε και στην Ιταλία;

Οι υποδείξεις τους αγνοήθηκαν.

Η ουσία όμως, παραμένει:

Γιατί ο Ευρωπαίος πολίτης να δεχθεί ότι κάποιος έξω από τη χώρα του θα του υποδείξει τι να ψηφίσει;

Και πώς να δεχθεί ότι τελικά οι διορισμένοι έχουν το πάω χέρι απέναντι στους εκλεγμένους;

Αυτά υπονομεύουν τη Δημοκρατία…

Κάποτε επίσης υπήρχε Ασφάλεια μέσα στην Ευρώπη. Σήμερα δεν μπορούμε καν να συμφωνήσουμε πώς θα φυλάμε τα κοινά σύνορα. Σήμερα δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τους αληθινούς μετανάστες
και τους αληθινούς πρόσφυγες, από τους «εργαλειοποιημένους».

Που τους φέρνουν κυκλώματα διακινητών, σε συνεργασία με ξένα κράτη και διάφορες ΜΚΟ.

Που εξαγοράζουν τους πάντες. Δυστυχώς, ακόμα και ευρωβουλευτές!

Κι ακόμα οι Ευρωπαϊκές χώρες συρρικνώνονται πληθυσμιακά. Ιδιαίτερα στον Ευρωπαϊκό Νότο. Ιδιαίτερα χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία.

Κι αντί να στηρίζουμε τους νέους μας να κάνουν παιδιά, προσπαθούμε να εισάγουμε παράνομους απ’ έξω! Πολλοί των οποίων αρνούνται να ενσωματωθούν.
Όμως, κι αυτό διαλύει την Ευρώπη!

Σήμερα υπάρχει και η λεγόμενη «αποδόμηση». Το woke culture. Κι όχι μόνο στην Ευρώπη. Στη Δύση γενικότερα…

Δηλαδή το γκρέμισμα όσων συνιστούν την κοινή κληρονομιά μας.

Όπου τα ιερά πρόσωπα της Μάνας και του Πατέρα, υποβιβάζονται σε απρόσωπους αριθμούς: «Γονέας 1 και Γονέας 2».

Αυτό δεν είναι Ευρώπη!

Φτάσαμε σήμερα, των ώρα που τα προβλήματα γιγαντώνονται, να πιθηκίζουμε εισαγόμενες ανοησίες για το πόσα είναι τα… «φύλα»!

Στα χρόνια του Μεσαίωνα τσακώνονταν, για το «φύλο των αγγέλων». Σήμερα τσακωνόμαστε για το πόσα είναι τα “φύλα” των… ανθρώπων!

Είναι λάθος για τη Δύση αυτός ο καταχρηστικός δικαιωματισμός, που οδηγεί σε μια διχαστική και ακατανόητη «νέα γλώσσα», πολιτικής ορθότητας.

Που θυμίζει το new talk του Όργουελ. Από το έργο του «1984». Οπως το να μας καλούν, εμάς τους Ευρωπαίους, να μη λέμε «Καλά Χριστούγεννα», αλλά «Καλές Γιορτές».

Κι όλα αυτά επιχειρείται να επιβληθούν άνωθεν. Και κάθε αντίρρηση να στιγματίζεται, σχεδόν να απαγορεύεται.

Αυτό, όμως, καταργεί την ελευθερία της έκφρασης, καταργεί την ελευθερία της Συνείδησης, επιβάλλει την «Αστυνομία της Σκέψης»!

Αυτά είναι ακρότητες που διαλύουν την κοινωνική συνοχή στην Ευρώπη.

Κι όσα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας υιοθετούν τέτοια «ατζέντα», κινδυνεύουν να συρρικνωθούν ή και να εξαφανιστούν.

Πράγμα που ήδη συμβαίνει σε πολλές χώρες. Και στη θέση τους αναδεικνύονται αντί-συστημικά κόμματα.

Που -προσέξτε- δεν τοποθετούν ως προτεραιότητά τους την Ευρώπη! Κάθε άλλο…

Η Ιστορία μας βαράει «καμπανάκι», φίλες και φίλοι. Κι οι αληθινοί Ευρωπαίοι το ακούνε. Και ανησυχούν… Δυστυχώς, στις Βρυξέλλες δεν υπάρχουν σήμερα πολλοί που το ακούνε, το καμπανάκι αυτό.

Για να το πω αλλιώς, οι Βρυξέλλες θα έπρεπε κάθε μέρα να ανοίγουν ένα παράθυρο αισιοδοξίας για την Ευρώπη. Και να κλείνουν την πόρτα στον παραλογισμό και τις ακρότητες.
Και δεν το κάνουν…

Φίλες και φίλοι,

Για μένα που έζησα στις ίδιες αίθουσες με ογκόλιθους, όπως η Θάτσερ, ο Μιτεράν, ο Κόλ, ο Ντελόρ, ο Γκονζάλες ή ο Αντρεότι, είναι δύσκολο να δεχθώ τη σημερινή έλλειψη ηγεσίας και ηγετικότητας στην Ευρώπη.

Για μένα, που ως υπουργός Εξωτερικών, βίωσα την πτώση του τείχους του Βερολίνου και συνολικά την κατάρρευση του Κομμουνιστικού στρατοπέδου, μου είναι αδιανόητη η σημερινή σιωπή των ιδεών.
Που πολλές φορές θυμίζει τη «σιωπή των αμνών»…

Για μένα που έζησα και υπέγραψα τη Συμφωνία του Μάαστριχτ, η οποία συμπλήρωσε τη Συνθήκη της Ρώμης, μου είναι οδυνηρό να βλέπω μιαν Ευρώπη, που αντί να στηρίζει την Ελλάδα, αντίθετα πιέζει την Ελλάδα, για εθνικές παραχωρήσεις. Τις οποίες δεν ζήτησε από καμιά άλλα χώρα-μέλος.

Όπως η Συμφωνία των Πρεσπών, που έχει ήδη δημιουργήσει νέα προβλήματα, και νέα αδιέξοδα στα Βαλκάνια. Ή όπως οι λεγόμενες «Πρέσπες του Αιγαίου», που κάποιοι φαίνεται να ετοιμάζουν…
Και που, βέβαια, δεν θα τους περάσει!

Που είναι λοιπόν η «Αλληλεγγύη» της Ευρώπης στα μέλη της;

Και γιατί τα λέω όλα αυτά;

Διότι, πάνω απ’ όλα, η Ελλάδα κρατά σήμερα το κλειδί, για τον εναλλακτικό ενεργειακό εφοδιασμό της Ευρώπης!

Που σημαίνει, βέβαια, ότι εμείς πρέπει να διεκδικήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στην Ελληνική ΑΟΖ.

Δεν θα τα… μοιράσουμε με την Τουρκία. Η οποία αλληθωρίζει όλο και περισσότερο προς τη Ρωσία. Και βεβαίως, σημαίνει και το προφανές: η Ευρώπη να μας στηρίξει!

Η Ελλάδα πολύ σωστά κατήγγειλε τη Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Την οποία άλλωστε καταγγέλλει όλη η Ευρώπη. Αλλά οφείλουμε να υπενθυμίζουμε συνεχώς στους πάντες, ότι και η Τουρκία έχει εισβάλλει στην Κύπρο. Εδώ και 50 χρόνια.
Κι όχι μόνο εξακολουθεί να κατέχει παράνομα έδαφος της Κύπρου, αλλά προσπαθεί να υφαρπάξει σήμερα και τους υδρογονάνθρακες της Κυπριακής ΑΟΖ. Όπως και της Ελληνικής ΑΟΖ.

Όμως, εδώ δεν ακούμε αντίστοιχες καταγγελίες από την Ευρώπη κατά της Τουρκίας… Μάλλον παροτρύνσεις ακούμε, εμείς να συνθηκολογήσουμε με τα τετελεσμένα.
Κι αυτό δεν τιμά ούτε την Ευρώπη, ούτε τη Δύση συνολικά.

Και δυστυχώς «αρωγός» σε όλα αυτά γίνεται και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Που στο πρόγραμμά του, υπόσχεται να σταματήσει τις έρευνες για υδρογονάνθρακες.

Γιατί τους, θεωρεί, λέει, «ξεπερασμένους»… Δηλαδή τι; Δεν καταλαβαίνει ότι έτσι διευκολύνει να τα πάρει όλα η Τουρκία;

Η οποία, αν καταφέρει να τα αρπάξει, θα πουλάει μετά το… δήθεν «ξεπερασμένο» φυσικό αέριο και στην Ευρώπη.

Ηταν ο ΣΥΡΙΖΑ, εξάλλου, που όταν ήλθε στην εξουσία έφερε – μια που μιλάμε για Ευρώπη – πάνω από ένα εκατομμύριο παράνομους! Στην Ευρώπη… Προκαλώντας τότε πολύ σοβαρό πρόβλημα σε όλες τις ευρωπαικές κοινωνίες, για να μη ξεχνιόμαστε.

Και τώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη – και πολύ σωστά – επεκτείνει το φράχτη στον Έβρο, ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει και πάλι εμπόδια.

Φίλες και φίλοι,

Πίσω δεν γυρίζουμε. Με τίποτα! Μετά την 21η Μαϊου, θα πάμε μπροστά. Αλλά μπροστά σε μιαν Ευρώπη, που βρίσκει το βηματισμό της.
Γιατί σήμερα παραπαίει…

Και με μιαν Ελλάδα, που έχει σταθεί πλέον στα πόδια της, και χάρις στην ανορθωτική προσπάθεια της κυβέρνησης των τελευταίων τεσσάρων ετών, της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη, θα πάρει, επί τέλους, και την επενδυτική βαθμίδα.

Μια Ελλάδα, όμως, εντελώς διαφορετική.

Μια Ελλάδα που γίνεται γεωστρατηγικό προπύργιο της Δύσης στην περιοχή της.

Κι όχι ο αδύναμος κρίκος, ή ο «απροσάρμοστος εταίρος» της Ευρώπης.

Μια Ελλάδα που παράγει ανταγωνιστικά, δεν περιμένει να ζει από επιδόματα.

Μια Ελλάδα που θα επιτρέψει, επί τέλους, τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, και θα κρατά τα παιδιά της να ολοκληρώνουν τις σπουδές τους εδώ. Δεν θα τα στέλνει έξω, απ’ όπου όλο και πιο δύσκολα γυρίζουν.

Μια Ελλάδα που προσελκύει πρωτοποριακές παραγωγικές επενδύσεις. Δεν τις διώχνει…

Μια Ελλάδα που χτίζει συμμαχίες με άλλες χώρες της περιοχής, που ευθυγραμμίζονται στα συμφέροντά τους μαζί μας και που αντιστέκονται κι αυτές στην επιθετική πολιτική της Τουρκίας.

Μια Ελλάδα που τολμά μεταρρυθμίσεις. Που δεν υποχωρεί στις αντιστάσεις των συντεχνιών, των βολεμένων και των διαπλεκομένων.

Μια Ελλάδα ισχυρή, όχι μια Ελλάδα-«παρίας».

Μέσα σε μιαν Ευρώπη, που επιστρέφει στις αρχές της Αλληλεγγύης και της Σύγκλισης. Μέσα σε μιαν Ευρώπη που θα υπερασπίζεται τα εθνικά κράτη της!
‘Όχι μιαν Ευρώπη των ανεξέλεγκτων τεχνοκρατών, και της άχρωμης γραφειοκρατίας.

Αυτή είναι η μόνη Ευρώπη που μπορεί να υπάρξει στο εξής! Και μέσα σε μια τέτοια Ευρώπη, η Ελλάδα μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής – όχι «κομπάρσος».

Γι’ αυτό βρισκόμαστε σήμερα εδώ, Δύο πρώην Πρωθυπουργοί μαζί με τον σημερινό Πρωθυπουργό.

Με βαρείς συμβολισμούς για την Παράταξη και για τη χώρα.

Όλοι με πίστη στο Ευρωπαϊκό ιδεώδες.

Με ανησυχία για το πού πάει η Ευρώπη σήμερα.

Και με αγωνία για μιαν νέα Ελλάδα, σε μια νέα Ευρώπη!

Μια νέα Ελλάδα που τη χρωστάμε.

Σε μια νέα Ευρώπη, που τη δικαιούμαστε…».

Η Κουμουνδούρου εκμεταλλευόμενη τις διαρκείς αποκαλύψεις σκανδάλων σφίγγει την αντιπολιτευτική μέγγενη και δείχνει ως διέξοδο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη την άμεση προκήρυξη των εκλογών.

Σωτήρης Μπολάκης

Οι αντιπερισπασμοί που επιχείρησε η κυβέρνηση μπροστά στον ορυμαγδό των αποκαλύψεων και την επιβεβαίωση των παρακολουθήσεων έπεσαν στο κενό. Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τη σήψη στους κόλπους της ΕΛΑΣ στα υψηλότερα κλιμάκια της ιεραρχίας ήρθαν να αναβαθμίσουν σε άνευ προηγουμένου επίπεδα την τακτική του «δεν γνώριζα τίποτα» που ακολούθησε και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Με αυτά τα απλά συμπεράσματα ο Αλέξης Τσίπρας θα απευθυνθεί στα μέσα ενημέρωσης και κατ’ επέκταση στους πολίτες στη νέα πορεία προς το λαό που εγκαινιάζει από αυτή την εβδομάδα με αφετηρία το περιστέρι και επόμενους σταθμούς την Πάτρα της Παρασκευή και τη Θεσσαλονίκη τη Δευτέρα.

Υποκλοπές και Greek mafia

Ο κ. Τσίπρας όχι τυχαία από το βήμα της Βουλής εκτίμησε ότι από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός δεν μετέτρεψε σε ψήφο εμπιστοσύνης την πρόταση δυσπιστίας, αυτή θα ήταν και η τελευταία αναμέτρησή του με τον αντίπαλό του μέχρι την προκήρυξη των εκλογών.

Η απόφαση για παραχώρηση συνέντευξης Τύπου είχε προαποφασιστεί σημειώνουν συνεργάτες του κ. Τσίπρα καθώς η συζήτηση βάσει του κανονισμού της Βουλής δεν προέβλεπε δευτερολογίες για τους πολιτικούς αρχηγούς και επομένως πολλά στοιχεία και εκφάνσεις της υπόθεσης των παρακολουθήσεων θα έμεναν εκ των πραγμάτων εκτός συζήτησης.

• Παράλληλα όμως και οι αντιπερισπασμοί της κυβέρνησης μέσω των δυο ειδικών δικαστηρίων που βρίσκονται σε εξέλιξη δεν βγήκαν για το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης. Κερασάκι στην τούρτα ήρθαν να προστεθούν τα νέα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας για τη σφαγή στην Κατεχάκη μεταξύ των ηγετικών κλιμακίων και οι καταθέσεις στο εσωτερικών υποθέσεων.

Το ζήτημα της παραμονής του κ. Θεοδωρικάκου επανέρχεται και αυτή τη φορά έρχεται να προστεθεί στο προγενέστερο αίτημα του Αλέξη Τσίπρα για υπουργό προστασίας του πολίτη κοινής αποδοχής μέχρι τις εκλογές.

Σενάρια

Στο μέτωπο της οικονομίας μπορεί όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας να μη μεταβάλλουν στο ελάχιστο τη δυσμενή θέση μισθωτών και ελεύθερων επαγγελματιών ωστόσο το κλίμα που δημιουργείται με τις αντιθεσμικές εκτροπές και την φθορά που υφίσταται η κυβέρνηση ρίχνει βαριά σκιά στο πολιτικό σύστημα και πλήττει βάναυσα τη Δημοκρατία.

• Το μπρα ντ φερ που άρχισε μεταξύ των δυο εκπροσώπων Τύπου ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ μαρτυρά τη βαθιά πληγή που έχει ανοίξει στο πολιτικό σύστημα το ζήτημα των υποκλοπών και των παρακολουθήσεων πολιτικών προσώπων γεγονός που επηρεάζει βαθιά και την ελευθερία πολιτικής βούλησης των κομμάτων και των αρχηγών τους.

Η κα Τσαπανίδου όχι τυχαία έθεσε το ζήτημα των εκβιασμών όσο οι λόγοι παρακολούθησης πολιτικών προσώπων παραμένουν στη σφαίρα του απορρήτου για λόγους εθνικής ασφάλειας. Η ομηρία του ΠΑΣΟΚ για την οποία είχε μιλήσει και ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης επισημαίνουν από την Κουμουνδούρου δεν ήταν παρά η ενστικτώδης και λογική αντίδραση σε μια καταφανώς παράνομη και αντιθεσμική πρακτική σε βάρος του.

Στον απόηχο όλων αυτών έχουν αρχίσει και πάλι να ζεσταίνονται σενάρια περι συγκρότησης κυβέρνησης «ειδικού σκοπού» ως αναγκαιότητα σε ένα απορυθμισμένο πολιτικό περιβάλλον που οδηγεί σε παρατεταμένη κυβερνητική αποσταθεροποίηση.

Στρατηγική νίκης

Από την Κουμουνδούρου τα σενάρια αυτά καίγονται εν τη γενέσει τους από τους συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα. Και αυτό αναμένεται να καταστήσει σαφές και στη σημερινή συνέντευξη Τύπου που παραχωρεί στη μια το μεσημέρι.

Τα δείγματα που έχουν στην Κουμουνδούρου είναι για ολική ανατροπή του σκηνικού με τη δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση να ανεβαίνει διαρκώς κάτι που καταγράφεται και στις μετρήσεις.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιμένει να βλέπει νίκη για το ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα με καθαρή διαφορά από τη ΝΔ. Ήδη πολλοί στον ΣΥΡΙΖΑ μιλούν για ντέρμπι με τους πιο αισιόδοξους να βλέπουν ντέρμπι από την πρώτη Κυριακή.

Στη συνέχεια ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ θα απαντήσει σε περιορισμένο αριθμό ερωτήσεων από τους εκπροσώπους του εγχώριου και ξένου Τύπου.

Οι εξετάσεις που έγιναν έδωσαν τη δυνατότητα στους γιατρούς να ανάψουν “το πράσινο φώς” κι έτσι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ θα εκφωνήσει την ομιλία του με την οποία θα κλείσει το διήμερο των εκδηλώσεων για την επέτειο της 3ης Σεπτέμβρη.

Ο κ. Ανδρουλάκης μετείχε για λίγα λεπτά σε αγώνα μπάσκετ στο γηπεδάκι που έχει στηθεί στον περίβολο του Ζαππείου όταν τραυματίστηκε.

Έτσι είναι στο «αέρα» το άν θα γίνει η ομιλία του απόψε στον ίδιο χώρο με την οποία κορυφώνονται οι εκδηλώσεις για τη 48η επέτειο ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ. Η οριστική απόφαση θα ληφθεί τη τελευταία στιγμή μετά την τελική σύσταση των γιατρών

Στο αίθριο του Ζαππείου θα φιλοξενηθεί έκθεση φωτογραφικών ντοκουμέντων αφιερωμένη στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και πρώην Πρωθυπουργό, Ανδρέα Παπανδρέου, τους σταθμούς στην άρρηκτα συνδεδεμένη ιστορία του Κινήματος και της χώρας καθώς και την αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη με έμφαση στο όραμα της για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα.

Στον εξωτερικό χώρο του Ζαππείου θα λειτουργούν περίπτερα για την ισότητα, την έμφυλη βία, την κοινωνική κατοικία, το περιβάλλον, τη ζωοφιλία και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ.

Πιο αναλυτικά,

Την Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου:

• στις 18:30 προγραμματίζεται θεματικό τραπέζι διαλόγου για την εργασιακή επισφάλεια των νέων
• παράλληλες αθλητικές δραστηριότητες (μπάσκετ, πινγκ πονγκ, επίδειξη parkour κ.α.)
• graffiti art με θέμα την 3η του Σεπτέμβρη
• στις 20:00 ανοιχτό εργαστήριο για την ψηφιακή καινοτομία και την start up επιχειρηματικότητα
• στις 21:00 stand up comedy (Δ. Μακαλιάς, Γ. Αγγελόπουλος, Γ. Σαρακατσάνης) και αργότερα DJ party.

Το Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου:

• στις 18:30 θεματική συζήτηση για την έμφυλη βία και τις γυναικοκτονίες
• στις 19:30 ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη, Προέδρου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής

Η δημοπρασία θα πραγματοποιηθεί παρουσία κοινού στο Ζάππειο Μέγαρο, την Τετάρτη 1η Ιουνίου και ώρα 6:00 μ.μ., ενώ το διάστημα 29-31 Μαΐου θα λειτουργεί στον ίδιο χώρο έκθεση ανοιχτή για το κοινό προσφέροντας τη δυνατότητα σε δουν από κοντά τα έργα της δημοπρασίας.

Όπως επισημαίνεται σε ανακοίνωση του Οίκου, καλύπτοντας όλες τις κατηγορίες στις οποίες εξειδικεύεται o οίκος Δημοπρασιών Βέργος (VERGOS Auctions) διοργανώνει μία σπονδυλωτή δημοπρασία η οποία θα εκτείνεται σε 3 βασικές θεματικές ενότητες, με μία μεγάλη γκάμα έργων τέχνης και αντικειμένων με ξεχωριστό ενδιαφέρον να περιλαμβάνεται σε κάθε μία από αυτές.

Νεοελληνική Ζωγραφική και Γλυπτική

Το πρώτο μέρος της δημοπρασίας, περιλαμβάνει 158 έργα ζωγραφικής και γλυπτικής τέχνης καταξιωμένων καλλιτεχνών που διαμόρφωσαν τη νεοελληνική εικαστική σκηνή. Έμφαση δίνεται στους Έλληνες εικαστικούς, μεταξύ των οποίων, Α. Ακριθάκης, Γ. Βαρώτσος, Γ. Γαΐτης, Απ. Γεωργίου, Δ. Διαμαντόπουλος, Ν. Εγγονόπουλος, Γ. Ζογγολόπουλος, Γ. Κόττης, Τ. Μαντζαβίνος, Χρ. Μπότσογλου, Χρ. Μποκόρος, Pavlos (Διονυσόπουλος), Γ. Ρόρρης, Π. Σάμιος, Εδ. Σακαγιάν, Β. Σπεράντζας, Π. Τέτσης, Takis (Βασιλάκης), Θ. Τσίγκος, Α. Φασιανός, Β. Φωτόπουλος, Τζ. Χριστοφόρου κ.ά.

Αντιπροσωπευτικά έργα μεγάλων δασκάλων, όπως ο Σπ. Βασιλείου, Κ. Βολανάκης, Γ. Γουναρόπουλος, Φ. Κόντογλου, Γ. Μαλέας, Γ. Μπουζιάνης, Γ. Μόραλης, Σπ. Παπαλουκάς, Κ. Παρθένης, Γ. Τσαρούχης, Ν. Χατζηκυριάκος – Γκίκας, Γ. Ιακωβίδης πλαισιώνουν αρμονικά τα έργα των σύγχρονων δημιουργών.

Στην κατηγορία αυτή, μεταξύ άλλων, ξεχωρίζουν τα έργα των Θανάση Τσίγκου, (Λουλούδια σε μαύρο φόντο, Τιμή εκτίμησης: 20.000 – 30.000 ευρώ), Γιάννη Γαΐτη ( Χωρίς τίτλο, Τιμή εκτίμησης: 10.000 – 15.000 ευρώ), Γιάννη Τσαρούχη, (Καικίας και Ζέφυρος, Τιμή εκτίμησης: 12.000 – 16.000 ευρώ), Takis [Βασιλάκης], (Triple signal, Τιμή εκτίμησης: 70.000 – 90.000 ευρώ), Pavlos [Διονυσόπουλος] (Pot de fleurs, Τιμή εκτίμησης: 25.000 – 35.000 ευρώ).

Ιστορικά, Φιλελληνικά και Λαϊκά Αντικείμενα

Στη συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνονται μία σειρά από πίνακες ζωγραφικής με θέματα εμπνευσμένα από τους αγώνες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, τοπογραφίες μέσα από το βλέμμα φιλελλήνων ταξιδιωτών και καλλιτεχνών της εποχής, ιστορικά πορτρέτα, αντικείμενα καθημερινής χρήσης με φιλελληνική ταυτότητα καθώς και πολλά άλλα είδη ιστορικής και πολιτιστικής αξίας.

Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζει ένα από τα σερβίτσια της οικογένειας Καποδίστρια που φέρει το οικόσημό τους. Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει επίσης στο έργο του Barend Cornelis Koekkoek (1803-1862), “Μάχη Ελλήνων και Τούρκων”, το οποίο αγοράστηκε από τον Αλέξανδρο Ιόλα στο Παρίσι από αντικέρ που συνήθιζε να ψωνίζει μεταξύ 1948-1950. Έκτοτε κοσμούσε τους τοίχους του θρυλικού σπιτιού της Αγίας Παρασκευής για μεγάλο διάστημα και εκτέθηκε σε πολλές εγχώριες εκθέσεις, μεταξύ των οποίων στη Βουλή των Ελλήνων, στην Εθνική Πινακοθήκη και το Πολεμικό Μουσείο, όπου το έργο παρουσίασε ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος με αφορμή τις εκδηλώσεις για την επέτειο του 1821.

Πολύτιμα Κοσμήματα

Τις γνωστές κατηγορίες ειδών, όπως έχει ανακοινωθεί, έρχεται να συμπληρώσει η κατηγορία πολύτιμων κοσμημάτων, που περιλαμβάνει μοναδικά, υψηλής αισθητικής και αξίας κομμάτια, τα οποία έχουν επιλεχθεί και εκτιμηθεί από εξειδικευμένη ομάδα του Οίκου. Πολλά δε από αυτά φέρουν την υπογραφή φημισμένων κοσμηματοποιών της Ελλάδας, όπως Zolotas και Lalaounis, καθώς και του εξωτερικού, όπως οι οίκοι Chopard και Chaumet. Ξεχωρίζουν μεταξύ άλλων, ένα ζευγάρι σκουλαρίκια τα οποία ανήκαν στην αείμνηστη ηθοποιό Ζωή Λάσκαρη και ήταν μία επιλογή και αγορά της ίδιας κατά τη διάρκεια ταξιδιού της σε χώρα της Μέσης Ανατολής, όπως φαίνεται και από το πιστοποιητικό που τα συνοδεύει.

Η δημοπρασία θα μεταδοθεί παράλληλα ζωντανά από την ιστοσελίδα του oίκου, ενώ οι ενδιαφερόμενοι που δεν θα παρευρίσκονται στην αίθουσα, μπορούν εναλλακτικά να συμμετέχουν μέσω διαδικτύου, γραπτής ή/και τηλεφωνικής προσφοράς

ΠΗΓΗ: ΕΡΤ

Σύμφωνα με τον Αλ. Τσίπρα, «στην Ευρώπη η συζήτηση που διεξάγεται, αφορά τρόπους στήριξης της ζήτησης, με άλλοτε δειλά, άλλοτε γενναία σχέδια τόνωσης της ρευστότητας και της κατανάλωσης. Στην Ελλάδα, όμως η κυβέρνηση της ΝΔ αρνείται να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες που δημιουργούνται σε αυτό το πλαίσιο. Όχι από αφέλεια, ή από άγνοια. Αλλά για να μη διαταραχθεί το σχέδιο των συντηρητικών αλλαγών που είχε σχεδιάσει στις εργασιακές σχέσεις, το περιβάλλον, το κοινωνικό κράτος, την παιδεία και την οικονομία. Οι συνέπειες αυτής της εμμονής είναι πολλαπλά καταστροφικές. Ένας λαός που ανέκτησε τη συλλογική του αυτοπεποίθηση με την έξοδο από τα μνημόνια το 2018, και με τη σθεναρή του στάση στη διάρκεια της παγκόσμιας πανδημίας, δεν γίνεται να οδηγείται, και μάλιστα με ταχύτητα, σε ένα νέο κύκλο απόγνωσης».

Και, διατηρώντας ανοιχτούς τους διαύλους με τους νέους ανθρώπους, τόνισε:

«Τόσο συμβολικά, όσο και ουσιαστικά, είναι πολύ θλιβερό για μια χώρα, το μόνο που μπορεί να παρέχει στους νέους ανθρώπους της, στους  20αρηδες, να είναι η καταστολή και ο αυταρχισμός. Οι 20ρηδες του 2012 έτρωγαν ξύλο στην πλατεία Συντάγματος, επειδή διαδήλωναν. Οι σημερινοί 20ρηδες τρώνε ξύλο στην πλατεία της γειτονιάς τους, επειδή απλά βρέθηκαν εκεί. Να μην γίνει ξανά συνήθεια η απόγνωση και η αδικία στη χώρα μας. Δεν μπορούμε να δεχτούμε να γίνουν οι Έλληνες οι αιώνιοι Σίσσυφοι. Που θα βλέπουν τα χρόνια να περνούν, ζαλισμένοι ανάμεσα σε τόνους προπαγάνδας, ψεμάτων και παραδοξολογίας. Και που θα γυρίζουν συνέχεια στο ίδιο σημείο για να κουβαλήσουν τον ίδιο βράχο. Δε μπορούμε να δεχτούμε η χώρα μας, να μετατρέπεται σε χώρα virtual reality. Στις οθόνες να παίζουν οι εικόνες μιας ιδανικής και ευημερούσας κοινωνίας, αλλά όταν το βλέμμα φύγει από την οθόνη, να ξεκινά το άγχος και η απόγνωση, γιατί η πραγματικότητα είναι άλλη και είναι πολύ σκληρή».

Λίγο πριν την αναλυτική παρουσίαση του προγράμματος, ο Αλ. Τσίπρας ξεκαθάρισε ότι «δε θέλουμε να χαϊδέψουμε τα αυτιά κανενός. Οι συνέπειες της πανδημίας στην οικονομία θα είναι δύσκολες παντού. Και δεν υπάρχει κανείς στον κόσμο που να πιστεύει ότι η ανάκαμψη είναι εύκολη ή απλή υπόθεση».

Λεφτά από το ελικόπτερο

Η πραγματικότητα, όμως, «σήμερα παγκοσμίως ορίζει ότι ο μόνος που μπορεί να ρίξει χρήμα στην αγορά είναι το κράτος. Πριν 50 χρόνια, ένας νομπελίστας οικονομολόγος, πρότεινε μια αντίστοιχη λύση για μια τέτοια έκτακτη περίσταση. Πήρε το παράδειγμα μιας κοινότητας στην οποία η κατανάλωση είχε συρρικνωθεί και πρότεινε ως λύση για μία και μοναδική φορά, ένα ελικόπτερο να πετάξει στους κατοίκους χρήματα από την κυβέρνηση, ως τρόπο για να ενισχυθεί άμεσα η ζήτηση. Αυτή η πρόταση ονομάστηκε συμβολικά «λεφτά από το ελικόπτερο». Και χώρες όπως η Ιαπωνία και άλλες την εφάρμοσαν αρκετές δεκαετίες μετά», είπε αφήνοντας για το τέλος της αφήγησης το ποιος είχε καταθέσει τη σχετική πρόταση.

«Ίσως σας σοκάρει, να σας αποκαλύψω το όνομα του εμπνευστή αυτής της πρότασης: Λεγόταν Μίλτον Φρίντμαν. Δηλαδή ακόμα και ο πατέρας της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας, θεωρούσε ότι όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με το φάσμα μιας τέτοιας καθίζησης, πρέπει να δράσεις άμεσα ακόμα και ανορθόδοξα. Μη ταράζεστε, δεν θα εισηγηθώ σήμερα μια τέτοια λύση».

Παραλλήλως κατηγόρησε τον κ. Μητσοτάκης ότι «αντί να πρωταγωνιστεί σε αυτή τη πανευρωπαϊκή συζήτηση, αντί να κάνει το παν για να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν περισσότερους πόρους που θα πέσουν άμεσα στην αγορά, έχει επιλέξει έναν άλλο δρόμο. Να εμφανίζεται τακτικά και να παριστάνει το μάντη κακών. Να λέει στις Ελληνίδες και στους Έλληνες: ‘Χάρη σε μένα σωθήκατε από τη πανδημία, αλλά τώρα προετοιμαστείτε για τα χειρότερα’».

Κατά τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, «η εικόνα σήμερα στη πραγματική οικονομία, είναι με τρείς προτάσεις, η εξής:

• Οι επιχειρήσεις δε μπορούν.
• Η κυβέρνηση δεν θέλει.
• Οι εργαζόμενοι δεν αντέχουν».

Στη συνέχεια της ομιλίας του έκανε ειδική μνεία στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που «είναι το δυναμικό κομμάτι της ελληνικής οικονομίας. Και δε μπορούμε να αφήσουμε στον αέρα χιλιάδες εργαζόμενους και επιχειρηματίες, λέγοντας τους απλά ότι έχουμε καπιταλισμό, και κόψτε το λαιμό σας. Ούτε μπορούμε τους ίδιους ανθρώπους που μέχρι χθες τους κολακεύαμε, σήμερα να τους αποκαλούμε μπαταχτσήδες, και τις επιχειρήσεις τους ζόμπι».

Όμως έκανε άνοιγμα και σε έναν άλλο χώρο: «Νεοφυείς επιχειρήσεις, start ups, εταιρείες που ειδικεύονται στο software, εταιρείες από νέους ανθρώπους που μετά από χρόνια είδαν προοπτική σε μια Ελλάδα χωρίς μνημόνια και διαρκή ύφεση. Ένα νέο κύμα νέων Ελλήνων επιστημόνων και επιχειρηματιών, πάνω που άρχισε να ονειρεύεται και να δημιουργεί τώρα, ετοιμάζεται να κλείσει οριστικά πίσω του την πόρτα. Αυτούς τους ανθρώπους έχουμε στο μυαλό μας, σχεδιάζοντας το πρόγραμμα Μένουμε όρθιοι. Ένα πρόγραμμα συγκεκριμένο – κοστολογημένο – με εξασφαλισμένες πηγές χρηματοδότησης».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ διαβεβαίωσε εξάλλου ότι «το πρόγραμμα αυτό (σ.σ. το πρώτο μέρος) δεν παρουσιάστηκε με μια στείρα αντιπολιτευτική λογική. Αντίθετα ήταν, ίσως η πρώτη φορά, που αξιωματική αντιπολίτευση στον τόπο μας, κατέθεσε στην κυβέρνηση μια συνολική, πλήρη, κοστολογημένη και αξιοποιήσιμη πρόταση. Αξιοποιήσιμη και πραγματοποιήσιμη, χάρη κυρίως στην σημαντική παρακαταθήκη  που η άφησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με το περίφημο πια ‘μαξιλάρι’ των 37 δις διαθεσίμων στα ταμεία του κράτους».

Και για την ύφεση, αυτή «θα καταγραφεί το 2020, θα είναι τελικά πολύ μεγάλη. Και με ευθύνη της κυβέρνησης, ακριβώς επειδή δε θέλησε να υιοθετήσει τις προτάσεις μας, θα είναι μεγαλύτερη, πιθανώς η μεγαλύτερη σε όλη την ευρωζώνη. Ωστόσο ακόμη και σήμερα, υπάρχει ένα παράθυρο ευκαιρίας. Το τελευταίο».

Τα χαρακτηριστικά του προγράμματος

Το «Μένουμε όρθιοι 2» είναι «προσαρμοσμένο στις νέες συνθήκες που έχει διαμορφώσει τόσο η κρίση όσο και η άρνηση της κυβέρνησης το προηγούμενο διάστημα να ενισχύσει την εργασία και τις επιχειρήσεις. Η διάρκειά του είναι οι τέσσερις επόμενοι μήνες, οι μήνες της επαναφοράς στη λειτουργία της οικονομίας, που συμπίπτουν όμως και με τη τουριστική περίοδο, μια ιδιαίτερη περίοδο για την ελληνική οικονομία. Και περιλαμβάνει ένα πακέτο δημοσιονομικής επέκτασης 13,4 δις ευρώ, στοχευμένο όμως σε δράσεις που θα δώσουν πολλαπλασιαστική επίδραση στη πραγματική οικονομία αλλά και στήριγμα σε κάθε νοικοκυριό, σε κάθε εργαζόμενο, άνεργο, αυτοαπασχολούμενο, επιχειρηματία.

Διακρίνουμε λοιπόν τρείς κατηγορίες επιχειρήσεων:

• Αυτές τις λίγες που αναγκαστικά παραμένουν σε αναστολή λειτουργίας, και προτείνουμε τη πλήρη κάλυψη του ασφαλιστικού και μισθολογικού τους κόστους από το κράτος.
• Αυτές που επανεκκινούν αλλά με βαρύτατα πλήγματα στο τζίρο τους, όπως οι επιχειρήσεις στην εστίαση, στον τουρισμό και στις μεταφορές, όπου προτείνουμε τη πλήρη κάλυψη του ασφαλιστικού κόστους και του 40% του μισθολογικού κόστους από το κράτος.
• Και όλες τις υπόλοιπες που επανεκκινούν μετά την αναστολή, για τις οποίες προτείνουμε τη κάλυψη για τους επόμενους 4 μήνες του 40% του ασφαλιστικού και μισθολογικού τους κόστους από το κράτος.

Προϋπόθεση για τη παραπάνω στήριξη, η διατήρηση των θέσεων και των σχέσεων εργασίας», τόνισε.

Εισόδημα Έκτακτης Ανάγκης

Άλλο καινοτόμο μέτρο είναι το «Εισόδημα Έκτακτης Ανάγκης» που προτείνουμε να θεσπιστεί και στη χώρα μας, όπως θα θεσπιστεί και σε άλλες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου. Όπως πχ στην Ιταλία, την Ισπανία και αλλού. Το Εισόδημα Έκτακτης Ανάγκης θα καλύπτει με 400 ευρώ μηνιαίως κάθε πρώτο ενήλικο μέλος νοικοκυριού, 200 ευρώ κάθε πρόσθετο ενήλικο μέλος και με 100 ευρώ το κάθε παιδί», πρότεινε.

Για τις επιχειρήσεις

Δεύτερος άξονας της πρότασης μας είναι η στήριξη των επιχειρήσεων.

Καθώς, δε, «η πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα είναι δύσκολη έως αδύνατη για ένα μεγάλο μέρος των πολύ μικρών και μικρών επιχειρήσεων, προτείνουμε ένα πακέτο μέτρων που προκρίνει για αυτές, την απευθείας ενίσχυση από το κράτος. Με ένα πρόγραμμα  μη επιστρεπτέας ενίσχυσης για κεφάλαιο κίνησης που θα ενισχύει άμεσα με 2000 ευρώ κάθε επιχειρηματία ή αυτοαπασχολούμενο και επιπλέον 2.000 για κάθε εργαζόμενο που απασχολεί. Επιπλέον αυτών, προτείνουμε ειδικά εγγυοδοτικά εργαλεία μέσω της Αναπτυξιακής Τράπεζας. ¨Ένα ισχυρό πακέτο εγγυήσεων από το κράτος, ώστε να  διασφαλίζονται ευνοϊκοί όροι δανεισμού για τις επιχειρήσεις, που σήμερα δε μπορούν να περάσουν ούτε από τον προθάλαμο των τραπεζών. Με αυτόν το τρόπο διασφαλίζουμε και ρευστότητα για τη μεγάλη πλειονότητα των επιχειρήσεων και απομακρύνουμε τον κίνδυνο για μια νέα γενιά κόκκινων δανείων».

Ενώ ως επιπρόσθετο μέτρο στήριξης «προτείνουμε τη μείωση της προκαταβολής φόρου στο 50%. Πρόταση που είχαμε εξαγγείλει από πέρυσι, πολύ πριν τον κορονοϊό. Και θα είχε ήδη εφαρμοστεί αν είχαμε παραμείνει στη διακυβέρνηση».

Για τον τουρισμό ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει επιπλέον ένα γενναίο πρόγραμμα εσωτερικού τουρισμού. «Με στόχο 3 εκατ. συμπολίτες μας να μετακινηθούν φέτος δωρεάν και να έχουν πενθήμερη διαμονή σε τουριστικά καταλύματα, με το κόστος να καλύπτεται από το κράτος». Επιπλέον «προτείνουμε την κατάργηση εκτάκτως του φόρου διαμονής.  Όπως αντιστοίχως και για την εστίαση, προτείνουμε, τη μείωση στον υπερεκπτωτικό συντελεστή του 6%, τον ΦΠΑ».

Για τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους, τους αλιείς, προβλέπουμε τη πλήρη κάλυψη των άμεσων αναγκών τους, από την μη επιστρεπτέα ενίσχυση, την αναπλήρωση του μισθολογικού κόστους και από το Εισόδημα Έκτακτης Ανάγκης. 

Ενίσχυση ΕΣΥ

Τέλος το πρόγραμμα προβλέπει «την ισχυρή ενίσχυση του Δημόσιου συστήματος Υγείας. Όχι με μπαλώματα αλλά με στόχο να ενισχύσουμε αποφασιστικά το ΕΣΥ με μόνιμο προσωπικό, ικανό να στελεχώσει τόσο τα δημόσια νοσοκομεία και επαρκή αριθμό μονάδων εντατικής θεραπείας, όσο και ένα αξιόπιστο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας. Γιατί δε πρέπει να ξεχνάμε ότι όσα κερδίσαμε με τις θυσίες μας, δεν ήταν παρά χρόνος προκειμένου να είμαστε έτοιμοι σε μια πιθανή επανάκαμψη της πανδημίας, να έχουμε ένα πιο ισχυρό και πιο ανθεκτικό σύστημα Δημόσιας υγείας».

Και στο πολιτικό «δια ταύτα», «το πρόγραμμα που σας παρουσιάζουμε δεν αποτελεί μια πρόταση αντιπολιτευτικής κριτικής και κάλεσε την κυβέρνηση να το υιοθετήσει. Ίσως, λοιπόν,  για πρώτη φορά τόσο έντονα, σήμερα ταυτίζεται το ζωτικό συμφέρον των δυνάμεων της εργασίας με τα συμφέροντα της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας». Ενώ όπως παρατήρησε, «ίσως, λοιπόν,  για πρώτη φορά τόσο έντονα, σήμερα ταυτίζεται το ζωτικό συμφέρον των δυνάμεων της εργασίας με τα συμφέροντα της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας».

Ακόμη δήλωσε τη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ «στη Γαλλογερμανική πρόταση, παρά τις αδυναμίες της, προσδοκώντας τη μεγαλύτερη δυνατή στήριξη της ελληνικής οικονομίας από ευρωπαϊκά κονδύλια».

Εν κατακλείδι, «στηρίζουμε τις επιχειρήσεις με προϋπόθεση όμως τη διατήρηση των θέσεων εργασίας και των σχέσεων εργασίας, στο καθεστώς που ήταν πριν από τη κρίση. Και η ίδια αρχή, στήριξη αλλά με όρους και προϋποθέσεις, ισχύει και σε ότι αφορά την αναγκαία στήριξη του κράτους σε πληττόμενες μεγάλες και ιδιαίτερα στις στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στις μεταφορές, στον τουρισμό, τη βιομηχανία, στις υποδομές και στα δίκτυα. Αυτό σημαίνει ενεργοποίηση του κράτους προκειμένου αυτές να διασωθούν, αλλά στο βαθμό που αυτό απαιτεί άμεση ανακεφαλαιοποίηση, να υπάρχει αντίστοιχη κρατική συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο των επιχειρήσεων αυτών».

Και, στο τέλος, «κάθε πολίτης αυτής της χώρας, με τον ιό να υποχωρεί καθημερινά και τα κρούσματα να λιγοστεύουν, παίρνει θάρρος και δύναμη. Δεν μπορούμε να αφήσουμε αυτό το αίσθημα να χαθεί και να συντριβεί ξανά στην απόγνωση της ύφεσης και της ανεργίας. Η κυβέρνηση της ΝΔ, δείχνει να μην έχει κανένα απολύτως ενδοιασμό να φέρει ξανά την κοινωνία εκεί που την άφησε 6 χρόνια πριν.Δεν γίνεται πάντα να υπάρχει μια δικαιολογία για να ζεις χειρότερα. Αλλά ποτέ καμία για να ζήσεις καλύτερα».

Νίκος Παπαδημητρίου

Δύο χρόνια μετά, από τον ίδιο χώρο, με τη θηλιά όχι μιας γραβάτας, αλλά της οικονομικής αβεβαιότητας, ο Αλέξης Τσίπρας καλείται να παρουσιάσει τις προτάσεις του προκειμένου οι πολίτες να μην έλθουν αντιμέτωποι με νέο γύρο λιτότητας, νέα μνημόνια και εκτόξευση του χρέους.

Βεβαίως ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πρωθυπουργός σήμερα, πιστεύει όμως ότι πρόγραμμα που εκπονήθηκε από τον ίδιο, τους αρμόδιους τομεάρχες (Τσακαλώτος, Αχτσιόγλου, Παππάς), άλλα στελέχη που είχαν επίσης δοκιμασθεί στην άσκηση κυβερνητικής εξουσίας και τους συνεργάτες τους είναι μονόδρομος προκειμένου οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης να είναι κατά το δυνατόν μικρότερες.

Είναι αυτό που με άλλα λόγια σημείωνε στην κατακλείδα της δήλωσής του χθες, στην «Εφημερίδα των Συντακτών», ο εκπρόσωπος Τύπου Αλέξης Χαρίτσης:  «Το πρόγραμμα “Μένουμε Όρθιοι” καταδεικνύει ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι. Έχουμε τις δυνατότητες και έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να μετασχηματίσουμε την μεγάλη αυτή κρίση σε ένα πρόγραμμα κοινωνικών μεταρρυθμίσεων και ριζοσπαστικών τομών που όχι μόνο θα απορροφήσουν τους κραδασμούς που έρχονται, αλλά θα ανοίξουν το δρόμο για μια νέα, ουσιαστική, περίοδο κοινωνικής ευημερίας και συλλογικής ασφάλειας».

Μένουμε Όρθιοι ΙΙ

Σύμφωνα με το επιτελείο του Αλ. Τσίπρα, το πρόγραμμα Μένουμε Όρθιοι ΙΙ είναι «ένα πρόγραμμα συγκεκριμένο, κοστολογημένο, με εξασφαλισμένες πηγές χρηματοδότησης, ρεαλιστικό και απολύτως αναγκαίο σήμερα για να διασφαλίσουμε το αύριο».

-Για να μπορέσουν, όπως αναφέρουν, όλοι οι «εργαζόμενοι της πρώτης γραμμής» (ιατροί, νοσηλευτές, εργαζόμενοι σε υπηρεσίες καθαριότητας, κοινωνικές υπηρεσίες, δήμους, δίκτυα/υποδομές) να εργαστούν με ασφάλεια και με επαρκή μέσα για την καταπολέμηση της πανδημίας και την αντιμετώπιση των συλλογικών αναγκών της κοινωνίας μας στο μέλλον.

-Για να μπορέσουν οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες να επανέλθουν με αυτοπεποίθηση στην επιχείρηση τους και να μην σκέφτονται το ενδεχόμενο λουκέτου.

-Για να νιώσουν ασφάλεια οι εργαζόμενοι για τη δουλειά τους και οι ειδικές ομάδες (καλλιτέχνες αυτοαπασχολούμενοι) για το μέλλον τους. Πρέπει οι πλέον ευάλωτοι και πιο εκτεθειμένοι στις συνέπειες της πανδημίας να μην νιώθουν φόβο για το αν θα τα βγάλουν πέρα στο τέλος του μήνα με τις υποχρεώσεις τους (λογαριασμοί, ενοίκια, δάνεια, οικογενειακές υποχρεώσεις, έκτακτες ανάγκες).

-Για να μπορέσουν να λειτουργήσουν με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα οι στρατηγικοί κλάδοι της οικονομίας μας (αγροτικός τομέας, μεταποίηση, μεταφορές, τουρισμός) για να προετοιμάσουμε την ισχυρή και βιώσιμη ανάπτυξη του αύριο με επενδύσεις και δουλειές».

Το πρόγραμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης περιλαμβάνει, ειδικότερα, τρεις άξονες: κόσμος της εργασίας, επιχειρήσεις, εισόδημα έκτακτης ανάγκης.

Κάλυψη στο 100% του μισθού

«Η προστασία της εργασίας θα έπρεπε να αποτελεί, και αποτελεί για το ΣΥΡΙΖΑ, πρώτη προτεραιότητα σε αυτή την περίοδο», επισημαίνουν από την Κουμουνδούρου και προσθέτουν: «Τα μέτρα που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ για τη στήριξη της εργασίας έχουν συγκεκριμένο στρατηγικό προσανατολισμό, την προστασία των εργαζομένων, τη διατήρηση της διαπραγματευτικής τους δύναμης και των μισθών και την ανατροπή των τάσεων απορρύθμισης της αγοράς εργασίας. Πρόκειται για την ακριβώς αντίθετη στρατηγική από αυτή που ακολουθεί η κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας».

Εξάλλου, «οι ήδη ασκούμενες από την κυβέρνηση πολιτικές στην αγορά εργασίας οδηγούν σε δραματική συρρίκνωση των μισθών και σε ενίσχυση των τάσεων αποδιάρθρωσης και ελαστικοποίησης. Η τάση αυτή πρέπει επειγόντως να αντιστραφεί. Χρειάζεται να αποτραπεί η γενικευμένη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, να προληφθεί ένα μεγάλο κύμα ανεργίας και να μην υπάρξουν μειώσεις μισθών», υποστηρίζουν επίσης.

Κεντρικό σημείο της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ είναι «η κάλυψη στο 100% του μισθού του εργαζόμενου και η διατήρηση της σχέσης εργασίας του, όπως αυτά ήταν διαμορφωμένα τον Φλεβάρη του 2020, προ κορωναϊού δηλαδή. Το Δημόσιο έρχεται να καλύψει πλήρως το μέρος του μισθού που αδυνατούν να καλύψουν οι επιχειρήσεις».

Έξυπνα εργαλεία για τις επιχειρήσεις

Απαραίτητη προϋπόθεση για τη στήριξη της οικονομίας ειδικά σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία είναι φυσικά η στήριξη της ζήτησης αλλά και η στήριξη της προσφοράς. Επομένως αποφασιστικής σημασίας είναι η στήριξη των επιχειρήσεων και ιδιαίτερα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, εκτιμούν στην αξιωματική αντιπολίτευση.

Ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ προσβλέπει, μέσω  της  Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας, τη δημιουργία σύγχρονων εγγυοδοτικών εργαλείων, στα οποία το Δημόσιο αναλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του ρίσκου των δανείων, καθιστώντας τους όρους δανεισμού ελκυστικούς για τις επιχειρήσεις.

Επιπλέον σημαντικό ρόλο στη χορήγηση ρευστότητας πρέπει να παίξουν οι μικροπιστώσεις (microfinance): «Το νομοσχέδιο που ενεργοποιεί τον θεσμό των μικροπιστώσεων είχε ετοιμαστεί πλήρως επί ΣΥΡΙΖΑ (είχε μάλιστα ολοκληρωθεί και η σχετική διαβούλευση) αλλά δεν πρόλαβε να ψηφιστεί λόγων των πρόωρων εκλογών». 

Με δεδομένο ότι «η πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα είναι δύσκολη έως αδύνατη για ένα μεγάλο μέρος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ειδικά των πολύ μικρών και μικρών επιχειρήσεων, προτείνουμε ένα πακέτο μέτρων που προκρίνει για αυτή την κατηγορία των επιχειρήσεων μέτρα ενίσχυσης απευθείας από το κράτος όπως το μέτρο της μη επιστρεπτέας προκαταβολή».

Ενώ στη φαρέτρα των προτάσεων είναι και άλλες ιδέες, όπως η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση στο 6%, η μείωση της προκαταβολής φόρου για τις επιχειρήσεις σε ποσοστό έως και 80%, η κατάργηση, για φέτος, του τέλους διαμονής στα ξενοδοχεία.

Εισόδημα έκτακτης ανάγκης σε 2,2 εκατ. νοικοκυριά

Η δημιουργία ενός εισοδήματος έκτακτης ανάγκης είναι «η μόνη λύση ώστε να αντιμετωπιστεί ο άμεσος κίνδυνος μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας να βρεθεί σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και περιθωριοποίησης», πιστεύουν στο επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα.

Για τούτο και «το εισόδημα έκτακτης ανάγκης που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ καλύπτει 2.200.000 νοικοκυριά στα οποία συμμετέχουν άνεργοι, επισφαλώς εργαζόμενοι (εργαζόμενοι με μπλοκάκι και με συμβάσεις ορισμένου χρόνου), εποχικοί εργαζόμενοι, καλλιτέχνες, αγρότες και πληττόμενοι ελεύθεροι επαγγελματίες. Όπως είναι φανερό, το μέτρο αυτό υποστηρίζει και τμήματα της μεσαίας τάξης που υπέστησαν ραγδαία απώλεια εισοδήματος λόγω της πανδημίας».

Δημόσιες επενδύσεις

Ένα ξεχωριστό κεφάλαιο είναι αυτό των δημόσιων επενδύσεων αποτελούν βασικό μέσο του αναπτυξιακού ρόλου του κράτους. «Υπό τις παρούσες συνθήκες οι δημόσιες επενδύσεις καλούνται να συμβάλλουν στη συγκράτηση της ύφεσης και ακόμα περισσότερο να οδηγήσουν τη  φάση της ανάκαμψης σύμφωνα πάντα με τις αναπτυξιακές προτεραιότητες της χώρας. Η πλήρης αξιοποίηση του Προγράμματος Δημόσιων Επενδύσεων (ΠΔΕ), το οποίο απαρτίζεται από τους εθνικούς πόρους και τους πόρους των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών Ταμείων (ΕΣΠΑ) πρέπει να βρίσκεται στον πυρήνα του σχεδίου αντιμετώπισης της παρούσας οικονομικής κρίσης», θα πουν αύριο με την παρουσίαση του προγράμματός τους.

Και, εν τέλει, «στον αντίποδα των κυβερνητικών επιλογών είναι επιτακτική ανάγκη να ενεργοποιηθεί εκ νέου ένα γενναίο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων στην κατεύθυνση της βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης, της πράσινης μετάβασης και του ψηφιακού εκσυγχρονισμού της οικονομίας».

Νίκος Παπαδημητρίου