Για τρίτη συνεχή χρονιά, η Φινλανδία βρίσκεται στην κορυφή της Παγκόσμιας Έκθεσης Ευτυχίας του 2025. Αν και οι σκανδιναβικές χώρες παραδοσιακά τα πηγαίνουν καλά στις κατατάξεις, η Δανία (δεύτερη θέση), η Σουηδία (τέταρτη) και η Νορβηγία (έβδομη) έχουν όλες αναφέρει καθαρά χαμηλότερο συνολικό δείκτη ευτυχίας από τότε που ξεκίνησε η έρευνα, σημειώνοντας μια ελαφρά μείωση της ευτυχίας με την πάροδο του χρόνου. Στην πραγματικότητα, από τις 20 πρώτες χώρες, μόνο επτά γίνονται πιο ευτυχισμένες χρόνο με το χρόνο – και η Ισλανδία ξεχωρίζει ως μία από τις χώρες με τη μεγαλύτερη αύξηση, καταγράφοντας άνοδο 9,1% από τότε που καταχωρήθηκε για πρώτη φορά στον δείκτη το 2008.

Κατατάχθηκε ως η τρίτη πιο ευτυχισμένη χώρα στον κόσμο φέτος (σε σύγκριση με την 18η θέση το 2008), και η Ισλανδία έχει την υψηλότερη βαθμολογία απ’ όλες τις χώρες στην κοινωνική υποστήριξη, ενώ πετυχαίνει εντυπωσιακές επιδόσεις και στους δείκτες ελευθερίας και γενναιοδωρίας (τρίτη και πέμπτη αντίστοιχα). Παρά τον σχετικά μικρό πληθυσμό της – λίγο κάτω από 400.000 κατοίκους – η χώρα συνεχίζει να επενδύει σε υποδομές, προοδευτικές κοινωνικές πολιτικές και τον τουρισμό.

Αλλά αυτό που κάνει πολλούς Ισλανδούς πιο ευτυχισμένους είναι κάτι που η κυβέρνηση έχει σχετικά μικρό έλεγχο πάνω του: τα εξωπραγματικά τοπία της χώρας.

«Από το σπίτι, από τη δουλειά, είναι πολύ εύκολο να φτάσεις σε κάποιο εθνικό πάρκο ή ανοιχτό χώρο όπου μπορούμε να κάνουμε πεζοπορία, να περπατήσουμε δίπλα σε ποτάμια, ακτές ή λίμνες», λέει η Hrund Gunnsteinsdóttir, συγγραφέας του επερχόμενου βιβλίου InnSæi: Heal, Revive and Reset with the Icelandic Art of Intuition. Λατρεύει ιδιαίτερα τις εναλλαγές και τις έντονες αντιθέσεις του τοπίου, από καταπράσινα λιβάδια μέχρι άγονες και μαύρες αμμώδεις περιοχές.

Οι μεγάλες, σκοτεινές νύχτες του χειμώνα είναι ιδανικές για παρατήρηση του Βόρειου Σέλαος.

Ως γεωλόγος από τις ΗΠΑ, η Jessica Poteet μετακόμισε στην Ισλανδία ειδικά για να είναι πιο κοντά στη φύση. «Το να βρίσκομαι κάπου με ηφαίστεια, Βόρειο Σέλας και ουρανούς ροζ σαν μαλλί της γριάς με χιονισμένα βουνά τον χειμώνα είναι ένα όνειρο», λέει. «Δεν το θεωρώ ποτέ δεδομένο. Είναι ένας από τους βασικούς λόγους της ευτυχίας μου».

Βέβαια, οι κάτοικοι παρατηρούν ότι οι χειμώνες μπορεί να είναι μακριοί και σκοτεινοί, κάτι που αποτελεί πρόκληση – αλλά ο ήλιος του μεσονυκτίου το καλοκαίρι αντισταθμίζει πλήρως την κατάσταση. Η Poteet σημειώνει ότι σε ιδιαίτερα ηλιόλουστες ημέρες, οι εργοδότες συχνά προσφέρουν «άδεια για τον ήλιο» ώστε οι άνθρωποι να απολαύσουν μια μέρα πεζοπορίας ή σκι, ανάλογα με την εποχή.

Το ισχυρό κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας της χώρας επίσης προσφέρει στους κατοίκους μια αίσθηση σταθερότητας και άνεσης. «Κατά τη διάρκεια του Covid, έχασα τη δουλειά μου. Μπόρεσα να μπω σε καθεστώς ανεργίας μέχρι να βρω νέα δουλειά», λέει η Brenna Elizabeth Scheving, μια άλλη Αμερικανίδα που ζει στην Ισλανδία. Επωφελήθηκε επίσης από την γενναιόδωρη πολιτική γονικής άδειας της χώρας, σύμφωνα με την οποία και οι δύο γονείς δικαιούνται να μοιραστούν 12 μήνες άδειας, έως έξι μήνες ο καθένας, με έξι εβδομάδες μεταβιβάσιμες στον άλλο γονέα. Η πολιτική ισχύει για θετούς και βιολογικούς γονείς, ανεξαρτήτως οικογενειακής κατάστασης ή σεξουαλικού προσανατολισμού.

Ο παιδικός σταθμός είναι επίσης διαθέσιμος για παιδιά από δύο ετών, κάτι που επιτρέπει στους γονείς να εργάζονται και να έχουν εισόδημα, γνωρίζοντας ότι η φύλαξη και η εκπαίδευση των παιδιών τους είναι εξασφαλισμένη.

Στην πραγματικότητα, οι πολιτικές ισότητας των φύλων έχουν ενσωματωθεί στο DNA της χώρας εδώ και δεκαετίες, με το μικρότερο χάσμα μεταξύ των φύλων στον κόσμο για 15 συνεχόμενα χρόνια, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του 2024. Αυτό σίγουρα οδηγεί και σε ένα αίσθημα ευτυχίας, λένε οι κάτοικοι.

Ο τουρισμός έχει ασκήσει πιέσεις στην Ισλανδία, αλλά η χώρα υιοθετεί νέες πρωτοβουλίες για τη διαχείριση του αντίκτυπου.

«Η κυβέρνηση διοικείται από γυναίκες», λέει η Gunnsteinsdóttir, σημειώνοντας ότι η Ισλανδία είχε την πρώτη δημοκρατικά εκλεγμένη γυναίκα πρόεδρο στον κόσμο το 1980. «Ήμουν έξι χρονών όταν εκλέχθηκε πρόεδρος και δεν είχα απαραίτητα στο μυαλό μου ότι ένας πρόεδρος θα μπορούσε να είναι άντρας».

Αυτά τα επιτεύγματα ισότητας των φύλων δεν ήρθαν εύκολα. Φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από την «Ημέρα Αποχής των Γυναικών», όταν οι Ισλανδές απήργησαν για μια μέρα για να υπογραμμίσουν την έλλειψη ίσης εκπροσώπησης στην πολιτική και την αγορά εργασίας. «Είμαι πραγματικά ευγνώμων σε αυτές τις γυναίκες και στους άντρες που τις στήριξαν», λέει η Gunnsteinsdóttir. «Όπου υπάρχει ισότητα φύλων, οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές πτυχές τείνουν να είναι πιο σταθερές και καλύτερες για τους ανθρώπους και το φυσικό περιβάλλον. Σε χώρες με μεγαλύτερη ισότητα φύλων, οι άνθρωποι είναι πιο υγιείς, πιο ευτυχισμένοι και έχουν καλύτερη ευημερία».

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ισλανδία δεν έχει γνωρίσει και δυσκολίες τα τελευταία χρόνια. Το κόστος ζωής, ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα Ρέικιαβικ, έχει αυξηθεί σημαντικά. «Το κόστος ζωής είναι υψηλό, ειδικά το κόστος στέγασης, που μπορεί να είναι πρόκληση για τους ντόπιους και τους μετανάστες», λέει ο Kevin Mercier, ένας Γάλλος φωτογράφος που ζει στην Ισλανδία τα τελευταία έξι χρόνια και καταγράφει τα ταξίδια του στο Kevmrc Travel.

Το υψηλό κόστος των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχει εν μέρει κατηγορηθεί γι’ αυτή την αύξηση στα έξοδα στέγασης, και γενικότερα ο τουρισμός έχει ασκήσει κάποιες πιέσεις στο μικρό νησί. Η χώρα έχει μεταμορφωθεί από τον τουρισμό την τελευταία δεκαετία, καλωσορίζοντας περίπου 2,3 εκατομμύρια διεθνείς επισκέπτες το 2024 – σχεδόν διπλάσιους από το 2015 και περίπου έξι φορές τον πληθυσμό της. Ωστόσο, τα οφέλη του τουρισμού έχουν υπερκεράσει τα κόστη, λένε πολλοί κάτοικοι, και καθώς οι επισκέπτες συνεχίζουν να αυξάνονται, η χώρα υιοθετεί νέες πρωτοβουλίες για να διαχειριστεί τον αντίκτυπο και να προστατεύσει τους φυσικούς της πόρους.

Το ισχυρό κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας προσφέρει στους κατοίκους αίσθηση σταθερότητας και άνεσης.

«Η κίνηση προς έναν πιο υπεύθυνο τουρισμό ήταν πολύ “από τη βάση”, οργανωμένη από τον Οργανισμό Τουρισμού της Ισλανδίας σε συνεργασία με τοπικές και κεντρικές αρχές και ιδιωτικές εταιρείες», λέει η Gunnsteinsdóttir.

Η υποδομή της Ισλανδίας έχει επίσης ενισχυθεί από τον τουρισμό. «Η ολοκλήρωση του Δακτυλίου (Ring Road) – του περιφερειακού δρόμου γύρω από την Ισλανδία που ασφαλτοστρώθηκε πλήρως το 2019 – ήταν εξαιρετική για όλους, καθώς ένωσε απομονωμένες κοινότητες», λέει η Poteet. «Επίσης, ο μεγάλος αριθμός τουριστών στο ηφαίστειο Fagradalsfjall οδήγησε την κυβέρνηση να φτιάξει μονοπάτια σχεδόν αμέσως. Πολύ εντυπωσιακό!»

Τα καταλύματα προωθούν την ενημέρωση των επισκεπτών για τη βιωσιμότητα και τον ισλανδικό τρόπο ζωής. Το οικογενειακό ξενοδοχείο Hotel Ranga στη νότια ακτή προσφέρει το πρόγραμμα «Ζήσε σαν Ισλανδός», όπου ένας τοπικός ξεναγός συνοδεύει τους επισκέπτες σε αρχαία αγροκτήματα και τους αφήνει να πιούν από ένα πηγάδι που λέγεται ότι προάγει τη μακροζωία. Τα ION Hotels, ιδιοκτησίας της επιχειρηματία Sigurlaug Sverrisdóttir, έχουν δεσμευτεί να έχουν πλειοψηφία γυναικείου προσωπικού στα δύο τους ξενοδοχεία: ION City Hotel στο Ρέικιαβικ και ION Adventure Hotel στη λίμνη Thingvellir, τη μεγαλύτερη λίμνη της Ισλανδίας.

Ο αριθμός των εστιατορίων, μπαρ και καφέ έχει επίσης αυξηθεί για να καλύψει τη ζήτηση των τουριστών, οδηγώντας σε πιο ζωντανά αστικά κέντρα. «Όταν ήμουν παιδί, περπατούσες στους δρόμους του Ρέικιαβικ και δεν υπήρχε ψυχή για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου», λέει η Gunnsteinsdóttir. «Προσωπικά μου αρέσει να βλέπω κόσμο γύρω μου».

Οι ντόπιοι λένε ότι το μυστικό της ευτυχίας τους κρύβεται στη φύση, την ισότητα των φύλων και την βαθιά ριζωμένη ανθεκτικότητα.

Ανεξαρτήτως εξωτερικών παραγόντων, ίσως είναι μια εσωτερική αίσθηση προσαρμοστικότητας και ανθεκτικότητας που οδηγεί στην τελική ευτυχία των Ισλανδών. Η Gunnsteinsdóttir αναφέρεται στην αρχαία ισλανδική λέξη για την διαίσθηση, innsæi, που μεταφράζεται ως «η θάλασσα εντός μας».

«Είναι ο κόσμος πέρα από τις λέξεις – της οραματιστικότητας, των συναισθημάτων, της φαντασίας και των πραγμάτων που σιγοβράζουν πριν έρθουν στην επιφάνεια της προσοχής μας», εξηγεί. «Σημαίνει επίσης ‘να βλέπεις από μέσα προς τα έξω’, που αναφέρεται στο να έχεις μια ισχυρή εσωτερική πυξίδα που σου επιτρέπει να πλοηγείσαι στον ωκεανό της ζωής και στον κόσμο που ζούμε».

Η Gunnsteinsdóttir θεωρεί ότι αυτή η αίσθηση κατεύθυνσης προέρχεται απευθείας από τη συμβίωση με ένα συχνά απρόβλεπτο φυσικό περιβάλλον και τις ταχέως μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες. «Τα τελευταία χρόνια, είχαμε πολλές εκρήξεις και σεισμούς. Όταν νιώθεις συνεχώς ότι η γη τρέμει, σου υπενθυμίζει πραγματικά ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν πολύ γρήγορα», λέει. «Όταν πρόκειται για την ευτυχία, αυτό μας ενθαρρύνει να αξιοποιούμε στο έπακρο αυτό που έχουμε, όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα είχαμε σχεδιάσει».

Υπάρχει πληθώρα στοιχείων για την έκταση της συμπεριφοράς φροντίδας σε όλο τον κόσμο. Στην παγκόσμια δημοσκόπηση του Gallup, οι άνθρωποι ρωτούν αν, τον τελευταίο μήνα, έδωσαν χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς, αν προσφέρθηκαν εθελοντικά και αν βοήθησαν έναν άγνωστο. Ρωτήθηκαν επίσης, το 2019, αν πιστεύουν ότι άλλοι άνθρωποι θα τους βοηθούσαν επιστρέφοντας το χαμένο τους πορτοφόλι.

Ορισμένα βασικά ευρήματα προέρχονται από τα εξής δεδομένα:

Πρώτον, οι άνθρωποι είναι πολύ απαισιόδοξοι για την καλοσύνη των άλλων. Για παράδειγμα, όταν τα πορτοφόλια έπεσαν στο δρόμο από ερευνητές, το ποσοστό των πορτοφολιών που επιστράφηκαν ήταν πολύ υψηλότερο από ό,τι περίμεναν οι άνθρωποι. Αυτό είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό.

Δεύτερον, η ευημερία μας εξαρτάται από τις αντιλήψεις μας για την καλοσύνη των άλλων, καθώς και από την πραγματική καλοσύνη τους. Εφόσον υποτιμούμε την καλοσύνη των άλλων, η ευημερία μας μπορεί να βελτιωθεί λαμβάνοντας πληροφορίες για την αληθινή καλοσύνη τους.

Τρίτον, όταν η κοινωνία είναι πιο καλοπροαίρετη, οι άνθρωποι που ωφελούνται περισσότερο είναι εκείνοι που είναι λιγότερο ευτυχισμένοι. Ως αποτέλεσμα, η ευτυχία κατανέμεται πιο ισότιμα ​​σε χώρες με υψηλότερα επίπεδα αναμενόμενης καλοσύνης.

Τέλος, η καλοσύνη αυξήθηκε κατά τη διάρκεια του COVID-19 σε κάθε περιοχή του κόσμου. Οι άνθρωποι χρειάζονταν περισσότερη βοήθεια και άλλοι ανταποκρίθηκαν. Αυτό το «χτύπημα καλοσύνης» έχει διατηρηθεί από τότε. Παρά την πτώση από το 2023 στο 2024, οι καλοπροαίρετες πράξεις εξακολουθούν να είναι περίπου 10% πάνω από τα προπανδημικά επίπεδά τους.

Ο ρόλος του φαγητού

Η καλοσύνη φέρνει επίσης οφέλη σε όσους φροντίζουν και μοιράζονται. Αυτό λειτουργεί καλύτερα εάν το κίνητρο είναι να βοηθήσετε τους άλλους (και όχι να νιώθετε καλά οι ίδιοι), εάν η πράξη είναι εθελοντική και εάν έχει προφανή θετικό αντίκτυπο στον δικαιούχο.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους νοιαζόμαστε και μοιραζόμαστε ο ένας τον άλλον. Ίσως το πιο καθολικό παράδειγμα είναι η κοινή χρήση γευμάτων. Το φαγητό από μόνο του δεν είναι καλό για την ευημερία σας. Οι άνθρωποι που τρώνε συχνά με άλλους είναι πολύ πιο χαρούμενοι και αυτό το αποτέλεσμα ισχύει ακόμη και αν ληφθεί υπόψη το μέγεθος του νοικοκυριού.

Ο αυξανόμενος αριθμός των ανθρώπων που τρώνε μόνοι είναι ένας λόγος για τη μείωση της ευημερίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μια άλλη σημαντική μορφή φροντίδας και κοινής χρήσης είναι η οικογένεια. Οι κοινωνίες της Λατινικής Αμερικής, που χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερα μεγέθη νοικοκυριών και ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς, προσφέρουν πολύτιμα μαθήματα σε άλλες κοινωνίες που αναζητούν υψηλότερη και βιώσιμη ευημερία. Βλέπουμε επίσης ότι η ευτυχία αυξάνεται με το μέγεθος του νοικοκυριού έως και τέσσερα άτομα, αλλά πάνω από αυτό η ευτυχία μειώνεται. Σημειωτέον, οι άνθρωποι που ζουν μόνοι είναι πολύ λιγότερο ευτυχισμένοι από τους ανθρώπους που ζουν με άλλους.

Οι τάσεις για αυξημένη μοναξιά είναι πιο εμφανείς στους νέους. Το 2023, το 19% των νεαρών ενηλίκων σε όλο τον κόσμο ανέφεραν ότι δεν είχαν κανέναν στον οποίο θα μπορούσαν να βασιστούν για κοινωνική υποστήριξη, αύξηση 39% σε σύγκριση με το 2006. Ωστόσο, όπως είπαμε, συχνά υποτιμούν την καλοσύνη των άλλων ανθρώπων. Μετά από μια ισχυρή παρέμβαση, οι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ έγιναν πολύ πιο χαρούμενοι όταν τους έδωσαν στοιχεία για την καλοσύνη των συμμαθητών τους.

Πού μπορεί να οδηγήσει η απελπισία

Το αντίθετο της ευτυχίας είναι η απελπισία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο από αυτοκτονία ή κατάχρηση ουσιών – επίσης γνωστοί ως «θάνατοι απόγνωσης». Ευτυχώς, οι θάνατοι αυτού του είδους μειώνονται στην πλειονότητα των χωρών, αν και όχι στις Ηνωμένες Πολιτείες ή τη Δημοκρατία της Κορέας. Οι θάνατοι από απόγνωση είναι σημαντικά χαμηλότεροι σε χώρες όπου περισσότεροι άνθρωποι αναφέρουν ότι κάνουν δωρεές, εθελοντές ή βοηθούν αγνώστους.

Ο βαθμός καλοσύνης σε μια χώρα έχει επίσης βαθύ αντίκτυπο στην πολιτική της. Ο λαϊκισμός οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη δυστυχία. Αλλά αν οι λαϊκιστές είναι στα αριστερά ή στα δεξιά εξαρτάται από την εμπιστοσύνη. Οι άνθρωποι που εμπιστεύονται τους άλλους στρίβουν προς τα αριστερά, εκείνοι που δεν στρίβουν προς τα δεξιά.

Για πολλούς ανθρώπους, το πώς να εκφράσουν την καλοσύνη τους είναι ένα σοβαρό ερώτημα. Πού πρέπει να δωρίσετε τα χρήματά σας;

Η λογική απάντηση είναι να δημιουργήσετε όσο το δυνατόν περισσότερη ευτυχία (ή μειωμένη δυστυχία). Αυτό σημαίνει την επιλογή φιλανθρωπικών οργανώσεων που αποφέρουν τη μεγαλύτερη ευτυχία ανά δολάριο. Ακόμη και σε χώρες χαμηλού εισοδήματος, οι θεραπείες ψυχικής υγείας αναδεικνύονται ως ένας ιδιαίτερα αποτελεσματικός τρόπος ξοδεύοντας χρήματα.

Οι πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο: Σταθερά πρώτη η Φινλανδία – Η θέση της Ελλάδας

Αμετακίνητη από την κορυφή της λίστας με τις πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο είναι η Φινλανδία η οποία στέφθηκε για όγδοη χρονιά η «βασίλισσα» της χαράς.

Από κοντά στην κορυφαία πεντάδα η Δανία, η Ισλανδία, η Σουηδία και η Ολλανδία. Την πρώτη δεκάδα συμπληρώνουν η Κόστα Ρίκα, η Νορβηγία, το Ισραήλ, το Λουξεμβούργο και το Μεξικό.

Αξιοσημείωτο είναι ότι βρίσκουμε τη Βρετανία στην 23η θέση και τις ΗΠΑ στην 24η θέση.

Η χώρα μας βρίσκεται στην 81η θέση.

Στον πάτο της κατάταξης βρίσκονται ο Λίβανος, η Σιέρα Λεόνε και το Αφγανιστάν.

Η λίστα δημοσιεύθηκε την Πέμπτη από το Wellbeing Research Center του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και συντάχθηκε σε συνεργασία με την Gallup και το Δίκτυο Λύσεων Αειφόρου Ανάπτυξης του ΟΗΕ.

Σημειώνεται ότι η κατάταξη διαμορφώνεται με βάση τις απαντήσεις που δίνουν οι πολίτες οι οποίοι καλούνται να αξιολογήσουν την ποιότητα της ζωής τους. Συγκεκριμένα η κατάταξη των χωρών βασίζεται στον μέσο όρο τριετίας της αυτοαξιολόγησης του πληθυσμού για την ποιότητα ζωής του. Την αξιολόγηση επηρεάζουν παράγοντες όπως το κατά κεφαλήν ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, το προσδόκιμο ζωής, το να έχεις κάποιον να βασίζεσαι, το αίσθημα ελευθερίας, η γενναιοδωρία και οι αντιλήψεις περί διαφθοράς.

Τα νέα ευρήματα της έκθεσης περιλαμβάνουν την διαπίστωση ότι η «πίστη στην ευγένεια των άλλων είναι πολύ πιο στενά συνδεδεμένη με την ευτυχία από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως», ανέφεραν οι ερευνητές, επικαλούμενοι τη σημασία της κοινωνικής εμπιστοσύνης.

«Το να πιστεύεις ότι άλλοι είναι πρόθυμοι να σου επιστρέψουν το χαμένο πορτοφόλι σου αποδεικνύεται επίσης ισχυρός προγνωστικός δείκτης της ευτυχίας του πληθυσμού: τα σκανδιναβικά έθνη για άλλη μια φορά βρίσκονται στην κορυφή της κατάταξης των πιο ευτυχισμένων χωρών του κόσμου, αλλά κατατάσσονται επίσης μεταξύ των κορυφαίων θέσεων που όχι μόνο αναμένεται να επιστραφεί αλλά θα επιστραφεί κιόλας ένα χαμένο πορτοφόλι», αναφέρεται στην έκθεση.

Όταν οι μέρες είναι μικρές και ο καιρός μουντός, είναι φυσικό η διάθεσή μας και τα επίπεδα ενέργειάς μας να πέφτουν. Η ψυχολόγος Δρ Rathika Marsh λέει ότι οι καθημερινές συνήθειες είναι «απαραίτητες» για την ψυχική μας υγεία.

«Ο τρόπος που ξεκινάς τη μέρα σου, ο τρόπος που την τελειώνεις και ο τρόπος που κινείσαι μέσα σε αυτή επηρεάζει τη συνολική σου ευεξία». Συνιστά να το σκεφτόμαστε όπως έναν κουμπαρά για ένα ταξίδι. «Όσο περισσότερες καλές συνήθειες συσσωρεύεις, τόσο περισσότερο “χτίζεις” για να πας στο ονειρεμένο σου ταξίδι».

Η εισαγωγή νέων συνηθειών στην καθημερινότητά μας δεν χρειάζεται να είναι ακριβή ή περίπλοκη ούτε να μας απομακρύνει από άλλες υποχρεώσεις, όπως η δουλειά ή η οικογένεια. Η Susie Masterson, ψυχοθεραπεύτρια πιστοποιημένη από το BACP, εξηγεί ότι μικρά πράγματα, όπως βαθιές αναπνοές ή μια στιγμή ενσυνειδητότητας όσο βράζει το νερό για το τσάι, μπορούν να ενσωματωθούν εύκολα στην πρωινή μας ρουτίνα. Μια νέα συνήθεια μπορεί να χρειαστεί μερικές εβδομάδες για να εδραιωθεί, και αυτό ίσως να φαίνεται ιδιαίτερα δύσκολο τον χειμώνα, αλλά αν αφιερώσουμε χρόνο τώρα, θα μας ωφελήσει όλη τη χρονιά.

Ο ψυχοθεραπευτής Anthony Davis, επίσης πιστοποιημένος από το BACP, λέει ότι η έλλειψη υγιών συνηθειών που μας κάνουν χαρούμενους μπορεί να μας κάνει να νιώθουμε «αποκομμένοι, καταβεβλημένοι ή στάσιμοι».

«Με την πάροδο του χρόνου, η έλλειψη δομής ή θετικών πρακτικών μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο στρες, άγχος και κατάθλιψη. Μπορεί επίσης να βιώσεις “κόπωση από αποφάσεις”, καθώς αντί να διαχειρίζεσαι ενεργά τη μέρα σου, αντιδράς παθητικά στις καταστάσεις», εξηγεί. Αναφέρει επίσης ότι η παραμέληση των υγιών συνηθειών μπορεί να οδηγήσει σε εξουθένωση, μειωμένη παραγωγικότητα και προβλήματα στις σχέσεις.

Μιλήσαμε με ψυχολόγους και ειδικούς στη συμπεριφορά για να ανακαλύψουμε μερικές γρήγορες και εύκολες συνήθειες που μπορούν να μας κάνουν πιο ευτυχισμένους, τόσο σε αυτή τη δύσκολη περίοδο όσο και για το υπόλοιπο της χρονιάς.

1. Ξεκίνα να κρατάς ένα ημερολόγιο ευτυχίας

Η καταγραφή όσων σε κάνουν χαρούμενο είναι μια εξαιρετική συνήθεια. Η τήρηση ημερολογίου έχει γίνει πολύ δημοφιλής στις νεότερες γενιές και είναι ένας τέλειος τρόπος για να γράφεις τα συναισθήματά σου, τις ελπίδες σου και να θέτεις τις προτεραιότητές σου για την ημέρα.

Ο Davis προτείνει να σημειώνεις τρία πράγματα για τα οποία είσαι ευγνώμων κάθε μέρα. Όταν θα έχεις μια δύσκολη μέρα, το να γυρίσεις πίσω και να διαβάσεις όσα έχεις γράψει θα σου φέρει ένα χαμόγελο.

2. Απόφυγε το κινητό μόλις ξυπνήσεις

Ο Davis προτείνει να μην κοιτάζεις το κινητό σου αμέσως μόλις ξυπνήσεις. Το να διαβάζεις αμέσως ειδοποιήσεις μπορεί να διαταράξει τη φυσική μετάβαση του εγκεφάλου σου από τον ύπνο στην εγρήγορση, οδηγώντας σε αυξημένο άγχος ή νοητική εξάντληση.

Αντί για αυτό, αντικατάστησε αυτή τη συνήθεια με κάτι πιο ευχάριστο, όπως το να απολαύσεις ένα φλιτζάνι καφέ ή τσάι κοιτώντας έξω από το παράθυρο, να κάνεις διαλογισμό ή μερικές ήπιες κινήσεις για να ξυπνήσει το σώμα σου.

3. Αντικατάστησε το τρέξιμο με ένα πεντάλεπτο stretching

Η άσκηση απελευθερώνει ενδορφίνες, που μας κάνουν πιο χαρούμενους. Αν όμως η σκέψη μιας βόλτας ή ενός τρεξίματος στο σκοτάδι του χειμώνα δεν σου ακούγεται ελκυστική, απλές διατάσεις ή λίγη γιόγκα για 5-10 λεπτά θα σε βοηθήσουν να προετοιμάσεις το σώμα και το μυαλό σου για την ημέρα.

4. Άλλαζε τα σεντόνια σου κάθε Κυριακή πρωί

Υπάρχει κάτι πιο ωραίο από το να πέφτεις σε καθαρά, μυρωδάτα σεντόνια; Αυτή η αίσθηση άνεσης και φρεσκάδας μπορεί πραγματικά να σε βοηθήσει να έχεις έναν καλύτερο ύπνο. Αν τα αλλάζεις κάθε Κυριακή πρωί, τότε το βράδυ, όταν θα ξαπλώσεις, θα έχεις ήδη ξεκινήσει την εβδομάδα σου με μια θετική διάθεση. Είμαστε πάντα υπέρ των μικρών συνηθειών που βοηθούν να αποφύγουμε το άγχος της Κυριακής!

5. Φρόντισε κάτι κάθε μέρα και φέρε τη φύση μέσα στο σπίτι

Ακολουθώντας την προηγούμενη συμβουλή, η αγορά φρέσκων λουλουδιών είναι ένας εύκολος τρόπος να φωτίσεις τον χώρο σου και να φέρεις λίγη χαρά στην ημέρα σου. Τοποθέτησέ τα κάπου που να μπορείς να τα βλέπεις όσο δουλεύεις, μαγειρεύεις ή βλέπεις τηλεόραση. Μας αρέσουν ιδιαίτερα τα μπουκέτα με νάρκισσους που μπορείς να βρεις την άνοιξη με μόλις 1€. Θα ήταν υπερβολή να έχουμε από ένα μπουκέτο σε κάθε δωμάτιο;

Τα φυτά εσωτερικού χώρου είναι επίσης ένας εύκολος τρόπος να φέρεις λίγη ευτυχία στη ζωή σου, και δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός στην κηπουρική για να τα φροντίσεις. Από έναν κάκτο μέχρι μια φτέρη ή ένα μονστέρα (Swiss cheese plant), η φροντίδα ενός φυτού και το να το βλέπεις να μεγαλώνει μπορεί να σου προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση.

6. Δοκίμασε να αλλάξεις τη διαδρομή της καθημερινής σου μετακίνησης

Όταν περπατάς προς τη δουλειά, το τρένο ή τη στάση του λεωφορείου, μπορεί να το κάνεις αυτόματα, χωρίς να το σκέφτεσαι. Αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό, ειδικά αν ακολουθείς την ίδια διαδρομή κάθε μέρα.

Όμως, μια μικρή αλλαγή μπορεί να βελτιώσει την ευτυχία σου! Δοκίμασε να αλλάξεις διαδρομή ή, αν είναι εφικτό, να περπατήσεις αντί να χρησιμοποιήσεις τα μέσα μεταφοράς. Το να παρατηρείς το περιβάλλον σου, να βλέπεις καινούργια μέρη και να αυξάνεις τα βήματά σου μέσα στη μέρα θα σου δώσει μια θετική ώθηση.

7. Δοκίμασε το “habit stacking” (στοίβαγμα συνηθειών)

Ο όρος “habit stacking” δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα James Clear στο βιβλίο του Atomic Habits: An Easy and Proven Way to Build Good Habits and Break Bad Ones. Όμως, η ιδέα δεν είναι καινούργια. Το “habit stacking” σημαίνει να προσθέτεις μια νέα συνήθεια πάνω σε μια ήδη υπάρχουσα.

Για παράδειγμα, μπορείς να κάνεις ασκήσεις αναπνοής όσο πλένεις τα πιάτα, να στέλνεις μήνυμα στους γονείς σου όσο περιμένεις να βράσει το νερό ή να κάνεις squats ενώ βουρτσίζεις τα δόντια σου. Αυτές οι απλές κινήσεις μπορούν να σε γεμίσουν ενέργεια και θετικότητα. Επιπλέον, είναι ένας έξυπνος τρόπος να αποφεύγεις να χαζεύεις στο κινητό σου κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων.

8. Αντικατάστησε τον πρωινό σου καφέ με ένα ποτήρι νερό

Ξέρουμε πόσο απολαυστικός είναι ένας ζεστός καφές το πρωί – και δεν λέμε να τον κόψεις! Όμως, καθώς ετοιμάζεις τον καφέ σου, δώσε στο σώμα σου την ευκαιρία να ενυδατωθεί πρώτα με λίγο νερό.

Είτε προτιμάς κρύο είτε ζεστό νερό, η ψυχολόγος Holly Matthews λέει ότι αυτή η απλή πράξη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα ευτυχίας σου προτού καν ξεκινήσει η μέρα. Εκτός από την επανυδάτωση του οργανισμού σου μετά τον ύπνο, θα σε βοηθήσει με την ενέργεια, τη συγκέντρωση, την πέψη και την υγεία της επιδερμίδας σου.

9. Πάρε κάρτα βιβλιοθήκης και ξεκίνα να δανείζεσαι βιβλία

Οι βιβλιοθήκες είναι απίθανα μέρη – όχι μόνο γιατί μπορείς να διαβάσεις δωρεάν, αλλά γιατί αποτελούν και ένα σημαντικό κομμάτι της τοπικής κοινότητας. Αν έχεις χάσει τη συνήθεια του διαβάσματος, εγγράψου στη βιβλιοθήκη της περιοχής σου και ζήτα προτάσεις βιβλίων από φίλους ή συγγενείς.

Το να δανείζεσαι βιβλία και να έχεις μια προθεσμία για να τα επιστρέψεις μπορεί να σε βοηθήσει να εντάξεις το διάβασμα στην καθημερινότητά σου. Η ανάγνωση κάθε μέρα θα σε βοηθήσει επίσης να μειώσεις τον χρόνο που ξοδεύεις στο κινητό και να χαλαρώσεις πριν τον ύπνο.

10. Ρύθμισε το ξυπνητήρι σου 10 λεπτά νωρίτερα

Το πρωινό ξύπνημα δεν είναι εύκολο για όλους, αλλά αν ξυπνάς 10 λεπτά νωρίτερα από το συνηθισμένο, μπορεί να σε βοηθήσει να ξεκινήσεις τη μέρα σου με περισσότερη ηρεμία.

Αν έχεις παιδιά, αυτά τα επιπλέον λεπτά μπορούν να σου δώσουν λίγο χρόνο για τον εαυτό σου πριν ξεκινήσει η φασαρία του πρωινού. Μια μελέτη του 2012 έδειξε ότι όσοι ξυπνούν νωρίς είναι πιο χαρούμενοι από όσους μένουν ξύπνιοι μέχρι αργά.

11. Φτιάξε μια λίστα με όσα πρέπει να κάνεις την επόμενη μέρα

Αν το μυαλό σου είναι γεμάτο σκέψεις και δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς επειδή ανησυχείς για το τι πρέπει να κάνεις αύριο, μια λίστα υποχρεώσεων μπορεί να είναι η λύση.

Δημιούργησε τη συνήθεια να γράφεις όσα πρέπει να θυμάσαι μία ώρα πριν τον ύπνο. Μπορείς ακόμα και να αγοράσεις ένα όμορφο σημειωματάριο – πάντα βρίσκουμε δικαιολογία για καινούργια γραφική ύλη! Αυτό θα μειώσει το άγχος σου, θα σε βοηθήσει να κοιμηθείς καλύτερα και θα σε οργανώσει για την επόμενη μέρα.

Συνήθειες που μπορούν να σε κάνουν δυστυχισμένο

• Το να προσπαθείς να αλλάξεις πάρα πολλά πράγματα ταυτόχρονα
• Η υπερβολική χρήση των social media
• Η έλλειψη ρουτίνας
• Η τελειομανία
• Η καταπίεση των συναισθημάτων σου

Το κλειδί είναι να βρεις μικρές, βιώσιμες συνήθειες που ταιριάζουν στη ζωή σου και να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να τις αφομοιώσει. Μην πιέζεσαι για την τελειότητα – απλώς εστίασε στο να κάνεις ό,τι μπορείς για να νιώθεις καλύτερα κάθε μέρα.

Ανά τακτά διαστήματα, συγκέντρωναν πληροφορίες για τους συμμετέχοντες που ξεκινούσε από την οικονομική τους κατάσταση και την επαγγελματική τους ανέλιξη για να φτάσει έως την υγεία τους. Ήταν άνθρωποι που παντρεύονταν και χώριζαν, γνώριζαν επιτυχίες και αποτυχίες, γίνονταν γονείς ή έμεναν άκληροι, αποκτούσαν πλούτο ή ζούσαν σε συνθήκες οικονομικής στενότητας.

Στη μακροβιότερη μελέτη στην ιστορία, το συμπέρασμα στο τέλος ήταν ένα: Το «κλειδί» της ανθρώπινης ευτυχίας είναι οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις. Πώς όμως καλλιεργούνται οι καλές σχέσεις;

Στο ερώτημα επιχειρούν να απαντήσουν οι σημερινοί επικεφαλής της μελέτης του Χάρβαρντ ξεκινώντας από μια παραδοχή: όπως σημειώνουν στην επιθεώρηση The Atlantic οι Ρόμπερτ Ουόλντιντζερ και Μαρκ Σουλτς, οι προσωπικές μας σχέσεις δεν είναι πάντοτε η πρώτη μας προτεραιότητα.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, ο μέσος Αμερικανός αφιέρωσε το 2018 συνολικά 11 ώρες την ημέρα σε μοναχικές δραστηριότητες. Σε ένα διάστημα 29 ετών, οι 58 ημέρες που πέρασε κανείς με έναν φίλο του είναι χωρίς αμφιβολία μια ασήμαντη υποδιαίρεση σε σχέση με τις 4.851 ημέρες που αφιέρωσε στην τηλεόραση ή το διαδίκτυο.

Οι ίδιοι σημειώνουν πως δεν είναι απαραίτητη η συνδρομή της επιστήμης ή ανάλυση κάποιων ευρημάτων για να αναγνωρίσει κανείς πώς επιδρούν οι σχέσεις στην ψυχολογία μας. Αρκεί να ανακαλέσει στη μνήμη του το συναίσθημα της αναζωογόνησης που τον καταλαμβάνει έπειτα από μια καλή συζήτηση ή την ένταση που νιώθει έπειτα από έναν καβγά.

Υπό αυτό το πρίσμα, οι υγιείς και ολοκληρωμένες σχέσεις προσφέρουν ένα είδος ευεξίας – ή κοινωνικού fitness. Και όπως συμβαίνει και με τη φυσική ευεξία, τη γνωστή «φόρμα», έτσι και στην περίπτωση της κοινωνικής χρειάζεται άσκηση για να διατηρηθεί σε καλά επίπεδα.

Τι είδους άσκηση μπορεί να είναι αυτή όμως; Οι ειδικοί λένε πως τα ερωτηματολόγια που καλούνται να συμπληρώσουν οι συμμετέχοντες στην έρευνα δίνουν μια απάντηση. Εκεί, τα 1.300 άτομα του δείγματος καλούνται να σκεφτούν γύρω από τον εαυτό τους και τους ανθρώπους που αγαπούν. Και για κάποιους από αυτούς, όπως διαπιστώνεται, αυτός ο αναστοχασμός λειτουργεί ευεργετικά.

Είναι μια πρακτική που μπορεί να βοηθήσει τον καθένα. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως είναι απλή και εύκολη. Οι δύο ερευνητές παραδέχονται πως κάποιοι συμμετέχοντες εμφανίζονται επιφυλακτικοί, άλλοι διατηρούν ζωηρές αμφιβολίες, αφήνοντας ολόκληρες σελίδες του ερωτηματολογίου κενές, κάποιος έγραψε στο περιθώριο «μα τι ερωτήσεις είναι αυτές!».

Ο στοχασμός γύρω από την πορεία και τις δυσκολίες της ζωής δεν είναι μια απλή υπόθεση. Η σημασία του κοινωνικού fitness όμως είναι τεράστια εάν αναλογιστεί κανείς πως η μοναξιά, μια συνθήκη με αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία, τείνει να λάβει επιδημικές διαστάσεις.

Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα σε δείγμα 55.000 ατόμων από όλο τον κόσμο μέσω διαδικτύου, ένα στα τρία άτομα όλων των ηλικιών δήλωσαν πως αισθάνονται μόνα. Ανάμεσά τους, η ηλικιακή ομάδα που βίωνε πιο έντονα αυτό το συναίσθημα ήταν αυτή των 16-24 ετών, ενώ από αυτούς το 40% ανέφερε πως αισθανόταν μόνο «συχνά» και «πολύ συχνά».

Έρευνα το 2020 έδειξε ακόμη πως το 32% των ενήλικων στην Ιαπωνία ανέμενε να βιώσει μοναξιά στη διάρκεια του έτους, ενώ σε έρευνα στις ΗΠΑ το 2019 τρεις στους τέσσερις είπαν πως είχαν βιώσει από ήπια έως και υψηλά επίπεδα μοναξιάς.

Καθώς διαπιστώθηκαν ανάλογα ευρήματα στη Βρετανία, η κυβέρνηση της χώρας αποφάσισε να θεσπίσει ένα υπουργείο για τη Μοναξιά. Για τους ειδικούς, ωστόσο, η αντιμετώπιση της επιδημίας δεν είναι εύκολη υπόθεση, αφού η μοναξιά είναι μια υποκειμενική εμπειρία: άνθρωποι αισθάνονται μόνοι αν και έχουν οικογένεια ή φίλους, ενώ άλλοι μπορεί να έχουν ελάχιστες επαφές, αλλά να μη βιώνουν αρνητικά συναισθήματα.

Αυτό σημαίνει πως οι αντικειμενικές συνθήκες της ζωής ενός ατόμου δεν είναι αρκετές για να εξηγήσουν γιατί κάποιος αισθάνεται μόνος. Φαίνεται τελικά πως το συναίσθημα καθορίζεται από τη διαφορά ανάμεσα στο είδος των κοινωνικών επαφών που διατηρεί κάποιος και αυτό που επιθυμεί στην πραγματικότητα να έχει.

Όπως σημειώνουν οι Ουόλντιντζερ και Σουλτς και στο νέο τους βιβλίο «The Good Life: Lessons From the World’s Longest Scientific Study of Happiness», η συνθήκη αυτή υπογραμμίζει τη σημασία της ποιότητας των διαπροσωπικών σχέσεων. Η παραμέλησή τους, επισημαίνουν, συνιστά κίνδυνο για εμάς τους ίδιους.

Όχι μόνο πρέπει αλλά και μπορεί να επενδύει κανείς στην κοινωνική ευεξία κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα της ζωής του. Θέτοντας ασφαλώς τις διαπροσωπικές του σχέσεις σε πρώτη προτεραιότητα.

Η φετινή απονομή των Βραβείων Ιρις ήταν διαφορετική. Με οικοδεσπότες τον Πρόεδρο της Ακαδημίας, Γιώργο Τσεμπερόπουλο, και τους ηθοποιούς Ελλη Τρίγγου και Χρήστο Λούλη, τα βραβεία ανακοινώθηκαν μέσω live streaming, παρουσία συμβολαιογράφου, στο ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση και στα social media της ΕAK και όχι σε τελετή απονομής, λόγω των προληπτικών μέτρων για την πανδημία.

Ειδικότερα, η ταινία του Άγγελου Φραντζή για τη ζωή και το έργο της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου κέρδισε συνολικά 8 Ίρις στις κατηγορίες: Καλύτερης Ταινίας, Α’ Ανδρικού (Πυγμαλίων Δαδακαρίδης), Β’ Γυναικείου (Κάτια Γκουλιώνη), Β’ Ανδρικού (Θάνος Τοκάκης), Σκηνογραφίας, Ενδυματολογίας, Ήχου και Μακιγιάζ, αφήνοντας όμως εκτός βράβευσης την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, αφού το Ίρις Α’ Γυναικείου απονεμήθηκε στην Αγγελική Παπούλια για την ταινία «Το Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών». Η ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα, που πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Πανόραμα του 69ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, κέρδισε και το Ίρις Σκηνοθεσίας.

Από δύο βραβεία Ιρις κέρδισαν και το «Cosmic Candy» της Ρηνιώς Δραγασάκη (Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη, Βραβείο Ειδικών Εφέ και Κινηματογραφικής Καινοτομίας), και η «Winona» του Αλέξανδρου Βούλγαρη (Πρωτότυπης Μουσικής, Μοντάζ), ενώ από ένα βραβείο Ιρις κέρδισαν ο «Απόστρατος» του Ζαχαρία Μαυροειδή (Βραβείο Σεναρίου), και το «Ζίζοτεκ» του Βαρδή Μαρινάκη (Βραβείο Φωτογραφίας).

Το ντοκιμαντέρ της Μαριάννας Οικονόμου «Όταν ο Βάγκνερ Συνάντησε τις Ντομάτες» απέσπασε το Ίρις Καλύτερης Ταινίας Τεκμηρίωσης, ενώ το αντίστοιχο στην κατηγορία μικρού μήκους κέρδισε ο Γιώργος Γούσης για την ταινία «Ο Χειροπαλαιστής». Η ταινία «Electric Swan» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη, έκανε την ανατροπή και προσπέρασε το Χρυσό Φοίνικα του Βασίλη Κεκάτου, κερδίζοντας το Βραβείο Ιρις Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους, ενώ το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους Animation κέρδισε το «Heatwave» του Φωκίωνα Ξένου.

Αναλυτικά τα Βραβεία Ιρις της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για το 2020

Βραβείο Μεγάλου Μήκους Ταινίας Μυθοπλασίας: Ευτυχία | Παραγωγός: Διονύσης Σαμιώτης

Βραβείο Ταινίας Τεκμηρίωσης: Οταν ο Βάγκνερ Συνάντησε τις Ντομάτες της Μαριάννας Οικονόμου

Βραβείο Μικρού Μήκους Ταινίας: Electric Swan της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη

Βραβειο Μικρού Μήκους Τεκμηρίωσης: Χειροπαλαιστής του Γιώργου Γούση

Βραβείο Ταινίας Μικρού Μήκους Κινουμένων Σχεδίων: Heatwave του Φωκίωνα Ξένου

Βραβείο Σκηνοθεσίας : Σύλλας Τζουμέρκας για το «Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών»

Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη: Ρηνιώ Δραγασάκη για το για το «Cosmic Candy»

Βραβείο Σεναρίου: Ζαχαρίας Μαυροειδής για τον «Απόστρατο»

Βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης για την «Ευτυχία»

Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου: Αγγελική Παπούλια για το «Θαύμα της Θάλασσας των Σαργασσών»

Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου: Θάνος Τοκακης για την «Ευτυχία»

Βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου: Κάτια Γκουλιώνη για την «Ευτυχία»

Βραβείο Φωτογραφίας: Χριστίνα Μουμούρη για το «Ζίζοτεκ»

Βραβείο Μοντάζ: Νίκος Πάστρας για τη «Winona»

Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής: Δεσποινίς Τρίχρωμη, The Boy για τη «Winona»

Βραβείο Σκηνογραφίας: Μιχάλης Σαμιώτης, Γιάννης Παπαδόπουλος για την «Ευτυχία»

Βραβείο Ενδυματολογίας: Ιουλία Σταυρίδου για την «Ευτυχία»

Βραβείο Ηχου: Νίκος Μπουγιούκος, Κώστας Βαρυμποπιώτης, Αρης Λουζιώτης για την «Ευτυχία»

Βραβείο Μακιγιάζ: Δήμητρα Γιατράκου για την «Ευτυχία»

Βραβείο Ειδικών Εφέ και Κινηματογραφικής Καινοτομίας: Γιώργος και Ρούλης Αλαχούζος, Γιάννης Αγελαδόπουλος, Ανδρέας Χέλμης, Γιώργος Φουκαράκης για το «Cosmic Candy»

Την πρώτη θέση μεταξύ 156 χωρών καταλαμβάνει η Φινλανδία (όπως είχε επίσης συμβεί το 2018 και 2019, σε ένα εντυπωσιακό «σερί» για τη σκανδιναβική χώρα). Την πρώτη δεκάδα φέτος συμπληρώνουν κατά σειρά η Δανία, η Ελβετία, η Ισλανδία, η Νορβηγία, η Ολλανδία, η Σουηδία, η Νέα Ζηλανδία, το Λουξεμβούργο και η Αυστρία. Είναι προφανής η υπεροχή των ευρωπαϊκών χωρών και ιδίως των σκανδιναβικών. Η Κύπρος βρίσκεται στην 45η θέση.

Η ετήσια Παγκόσμια Έκθεση Ευτυχίας (World Happiness Report), που ξεκίνησε το 2012, είναι μια έκδοση του δικτύου Sustainable Development Solutions Network (SDSN), βασίζεται σε στοιχεία της εταιρείας ερευνών Gallup και συντάσσεται από επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τους καθηγητές Τζον Χέλιγουελ του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, Ρίτσαρντ Λέιαρντ της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου LSE) και Τζέφρι Σακς του Πανεπιστημίου Κολούμπια και διευθυντή του SDSN.

Η κατάταξη λαμβάνει υπόψη μια ποικιλία παραμέτρων, όπως αξιολογούνται υποκειμενικά από τους πολίτες: από την υγιή ζωή, το ασφαλές περιβάλλον και τη ρύπανση έως την ύπαρξη κοινωνικών δικτύων υποστήριξης, την ελευθερία επιλογών, την κοινωνική εμπιστοσύνη και την αντίληψη για την τιμιότητα της κυβέρνησης.

Οι χώρες κατατάσσονται επίσης με βάση πόση βελτίωση ή επιδείνωση της ευτυχίας τους έχουν βιώσει κατά την περίοδο 2017-2019 σε σχέση με την περίοδο 2008-2012. Στη λίστα αυτή η Ελλάδα καταλαμβάνει την 89η θέση, εμφανίζοντας οριακή μείωση ευτυχίας. Η έκθεση κάνει ειδική αναφορά στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι η ευτυχία στη χώρα μας εμφανίζει διαχρονικά μια καμπύλη σχήματος U, καθώς λόγω κυρίως της οικονομικής κρίσης έφθασε σε ένα «ναδίρ» ευτυχίας τη διετία 2013-2014 και έκτοτε σταδιακά ανακάμπτει, προσεγγίζοντας τα προ κρίσης επίπεδα.

Οι πιο ευτυχισμένες πόλεις

Η φετινή έκθεση για πρώτη φορά κάνει μια παρόμοια κατάταξη όχι μόνο για τις χώρες, αλλά και για τις μεγάλες πόλεις του κόσμου, από άποψη ικανοποίησης των κατοίκων τους και ευημερίας τους. Γενικά, η κατάταξη των πόλεων αντικατοπτρίζει εκείνη των χωρών.

Η Θεσσαλονίκη καταλαμβάνει την 94η θέση και η Αθήνα την 121η, ενώ στην κορυφή βρίσκεται η πρωτεύουσα της Φινλανδίας, το Ελσίνκι. Η Αθήνα είναι η ευρωπαϊκή πόλη με τη χαμηλότερη θέση στον κατάλογο (έπονται μόνο τα Σκόπια και τα Τίρανα).

Για να δώσει μια πιο δυναμική εικόνα πώς εξελίσσεται η ευτυχία των κατοίκων των πόλεων διαχρονικά, η έκθεση κατατάσσει τις πόλεις με βάση πόσο έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια η ικανοποίηση των κατοίκων τους σε σχέση με την περίοδο 2015-2013. Στη λίστα αυτή η Θεσσαλονίκη βρίσκεται αρκετά ψηλά (25η), πράγμα που αντανακλά μια αισθητή βελτίωση, ενώ η Αθήνα είναι 82η, με οριακή μόνο βελτίωση.