Με ιδιαίτερη έμφαση, ο κ. Πιερρακάκης υπογραμμίζει σε βίντεο το οποίο ανάρτησε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, ότι «είναι υπαρξιακής σημασίας να διαφυλάξουμε τον διεθνή ρόλο του ευρώ, καθώς και τη νομισματική κυριαρχία της ΕΕ».

Όπως σημειώνει ο ίδιος, αντικείμενο των συζητήσεων ήταν «οι οικονομικές εξελίξεις στην Ευρώπη, ο διεθνής ρόλος του ευρώ, οι παγκόσμιες οικονομικές ανισορροπίες και η συμβολή που μπορεί να έχει η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων».

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης επισημαίνει την ανάγκη για μία ενιαία ευρωπαϊκή απάντηση στις παγκόσμιες μακροοικονομικές ανισορροπίες: «το ζήτημα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο επίκεντρο» και τονίζει ότι η Ευρώπη οφείλει να το εξετάσει «με μια ευρύτερη προσέγγιση», σε πλήρη ευθυγράμμιση με τη θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο κ. Πιερρακάκης προτάσσει την ολοκλήρωση της Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων ως το «νούμερο ένα θέμα πολιτικής που συζητείται σε όλη την Ευρώπη τους τελευταίους μήνες», εκτιμώντας ότι η επίτευξή της «θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη πολιτική νίκη μιας γενιάς», στέλνοντας μήνυμα για το πόσο κρίσιμη είναι η κινητοποίηση ευρωπαϊκών αποταμιεύσεων προς παραγωγικές επενδύσεις, ώστε η Ευρώπη να χρηματοδοτήσει η ίδια την ανάπτυξή της.

Όπως ανέφερε ο κ, Στουρνάρας σε συνέντευξη που παραχώρησε στην τηλεόραση του Bloomberg (L. Burden) η ανατίμηση του ευρώ δεν δημιουργεί πρόβλημα στην επίτευξη του στόχου που έχει τεθεί για τον πληθωρισμό (σ.σ πιέζοντας προς τα κάτω τον δείκτη τιμών καταναλωτή), καθώς όπως ανέφερε: «Έχουμε ενσωματώσει αυτή την ανατίμηση του ευρώ στο βασικό μας σενάριο. Νομίζω ότι το μεγαλύτερο μέρος της ανατίμησης του ευρώ έλαβε χώρα κατά το πρώτο τρίμηνο του περασμένου έτους. Δεν πρόκειται λοιπόν για κάποια δραματική εξέλιξη που θα μας ωθούσε να αλλάξουμε πορεία».

Για τον πληθωρισμό

Συμπλήρωσε δε ότι οι «τιμές που έχουμε δει μέχρι τώρα είναι εντός του εύρους διακύμανσης που έχει παρατηρηθεί και στο παρελθόν. Επομένως, δεν κρίνουμε σκόπιμη αλλαγή πορείας. Ο ρυθμός του πληθωρισμού που καταγράφηκε τον Ιανουάριο ήταν ένα μεμονωμένο στοιχείο: η μεσοπρόθεσμη πρόβλεψή μας για τον πληθωρισμό είναι 2%, συνεπώς δεν βλέπουμε λόγο να αλλάξουμε κατεύθυνση (στη νομισματική πολιτική).

Οι διεθνείς εξελίξεις

Αναφερόμενος στη διεθνή γεωπολιτική κατάσταση ο διοικητής της ΤτΕ επεσήμανε ότι επικρατεί μεγάλη αβεβαιότητα παγκοσμίως, τόσο σε όρους γεωπολιτικής όσο και αναφορικά με τον κατακερματισμό του εμπορίου.

«Νομίζω ότι έχουμε δείξει ότι διατηρούμε τις επιλογές μας ανοιχτές, ενεργώντας με ευελιξία και ρεαλισμό, ενώ παράλληλα επιτύχαμε ομαλή προσγείωση της οικονομίας. Πιστεύω λοιπόν ότι η αξιοπιστία της ΕΚΤ είναι πολύ υψηλή αυτή τη στιγμή. Προσέθεσε ότι η η ΕΚΤ ενεργεί με ευελιξία και ρεαλισμό διατηρώντας ανοικτές όλες τις επιλογές της» είπε.

Η επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης

Απαντώντας σε ερώτηση κατά πόσο η τεχνητή νοημοσύνη θα επηρεάσει την ανάπτυξη και τον πληθωρισμό στην ευρωζώνη μελλοντικά ο κ. Στουρνάρας υποστήριξε ότι υπάρχουν κάποια θετικά στοιχεία, ωστόσο ευκταίο θα ήταν να γίνει καλύτερη κατανομή των πόρων υπέρ της καινοτομίας και της τεχνητής νοημοσύνης. Σε κάθε περίπτωση οι επενδύσεις έχουν αυξηθεί και, ως ποσοστό του ΑΕΠ, βρίσκονται πολύ κοντά στο επίπεδο των ΗΠΑ, 22,5%. Επίσης έχει παρατηρηθεί αναπροσανατολισμός της ζήτησης, με μεταστροφή από τις εξαγωγές – αναγκαστικά, εξαιτίας των δασμών – προς την εγχώρια ζήτηση, τις επενδύσεις, καθώς και την αυξημένη κατανάλωση.

Η επίσημη υιοθέτηση του ενιαίου νομίσματος από τη Βουλγαρία προγραμματίζεται για την 1η Ιανουαρίου 2026, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, και η ΕΚΤ θα τιμήσει το γεγονός με μια εντυπωσιακή φωταγώγηση της νότιας πρόσοψης των γραφείων της στη Φρανκφούρτη.

«Φωτεινοί» εορτασμοί για την είσοδο της Βουλγαρίας στο ευρώ

Η προβολή θα περιλαμβάνει το μήνυμα «Καλώς ήρθες Βουλγαρία» σε όλες τις γλώσσες των χωρών της ευρωζώνης, καθώς και απεικονίσεις των εθνικών όψεων των κερμάτων των 50 λεπτών, ενός ευρώ και δύο ευρώ. Το βίντεο, διάρκειας περίπου τεσσάρων λεπτών, θα προβάλλεται από την 1η έως τις 11 Ιανουαρίου 2026, με οπτικά στοιχεία σε μπλε και κίτρινο, τα χρώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που σχηματίζουν γραμμές με βάση αλγόριθμους συγχρονισμένους στη μουσική της «Ωδής στη χαρά», του ύμνου της ΕΕ. Η πρώτη προβολή θα πραγματοποιηθεί ακριβώς τα πρώτα λεπτά της νέας χρονιάς.

Στις κινούμενες εικόνες θα ενσωματώνονται λευκές γραμμές που θα παρουσιάζουν κοινωνικά και πολιτιστικά δεδομένα για την Ευρώπη, όπως ο αριθμός των κρατών-μελών, των γλωσσών και των μεγάλων πόλεων. Η επαναλαμβανόμενη τετράλεπτη προβολή συμβολίζει την «ενότητα στην ποικιλομορφία», υπογραμμίζοντας τόσο την ευρωπαϊκή ταυτότητα όσο και τη σημασία της διεύρυνσης της ευρωζώνης με την ένταξη της Βουλγαρίας.

Η πρωτοβουλία αυτή της ΕΚΤ προσφέρει μια οπτική και πολιτιστική γιορτή, σηματοδοτώντας το νέο κεφάλαιο για την Ευρώπη και τη Βουλγαρία, ενώ παράλληλα ενισχύει το μήνυμα ενότητας και συνεργασίας ανάμεσα στα κράτη-μέλη της ευρωζώνης.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες αποχαιρέτησαν τον Ζακ Ντελόρ, τον οποίο χαρακτήρισαν «οραματιστή με αξιοσημείωτη ευφυΐα και απαράμιλλη ανθρωπιά, του οποίου σταθερή δέσμευση ήταν ελευθερία, η κοινωνική δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη».

Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν

Η Πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, τόνισε ότι «είμαστε όλοι οι κληρονόμοι του έργου ζωής του Zακ Ντελόρ: Μίας ζωντανής και ευημερούσας Ευρωπαϊκής Ένωσης», σε δημοσίευση στα κοινωνικά δίκτυα.

«Ο Ζακ Ντελόρ σφυρηλάτησε το προσωπικό του όραμα για μία ενωμένη Ευρώπη και τη δέσμευση για ειρήνη κατά τις σκοτεινές ώρες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Με αξιοσημείωτη ευφυΐα και απαράμιλλη ανθρωπιά, υπήρξε ο ακούραστος υπέρμαχος της συνεργασίας μεταξύ των ευρωπαϊκών εθνών και στη συνέχεια, της ανάπτυξης της ευρωπαϊκής ταυτότητας.

Μία ιδέα που έφερε στη ζωή, χάρη –μεταξύ άλλων– στη δημιουργία της Ενιαίας Αγοράς, το πρόγραμμα Erasmus και τα πρώτα στάδια ενός ενιαίου νομίσματος, διαμορφώνοντας κατά αυτόν τον τρόπο ένα ευημερούν και ισχυρό ευρωπαϊκό μπλοκ.

Η προεδρία του Ζακ Ντελόρ στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή χαρακτηρίσθηκε από τη βαθιά δέσμευση για την ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη, αξίες που έχουν πλέον τις ρίζες τους στην Ένωσή μας.

Ο Ζακ Ντελόρ ήταν ένας οραματιστής που έκανε την Ευρώπη ισχυρότερη. Το έργο του είχε βαθιά επίδραση στη ζωή γενεών Ευρωπαίων, συμπεριλαμβανομένης της δικής μου. Τού είμαστε βαθιά ευγνώμονες. Ας τιμήσουμε την κληρονομιά του, ανανεώνοντας και αναζωογονώντας συνεχώς την Ευρώπη μας», έγραψε ακόμη.

Σαρλ Μισέλ

Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, εξέφρασε τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντα και σημείωσε ότι «ο Ζακ Ντελόρ οδήγησε τον μετασχηματισμό της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας προς μία αληθινή Ένωση, βασισμένη σε ανθρωπιστικές αξίες και υποστηριζόμενη από μία ενιαία αγορά και ένα ενιαίο νόμισμα, το ευρώ».

Ρομπέρτα Μέτσολα

Η Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, ανέφερε ότι «με τον θάνατο του Ζακ Ντελόρ, η Ευρωπαϊκή Ένωση χάνει έναν γίγαντα».

«Ο τελευταίος επίτιμος πολίτης της Ευρώπης εργάσθηκε ακούραστα ως Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για μία ενωμένη Ευρώπη», επεσήμανε και ολοκλήρωσε ότι «γενιές Ευρωπαίων θα συνεχίσουν να επωφελούνται από την κληρονομιά του».

Κυριάκος Μητσοτάκης

Ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ανέφερε ότι «η Ευρώπη αποχαιρετά έναν αληθινό πρωτεργάτη της ενότητάς της και η Ελλάδα έναν ειλικρινή φίλο, οι πρωτοβουλίες του οποίου βοήθησαν και τη δική της εθνική πρόοδο».

«Ο Ζακ Ντελόρ, υπήρξε ένας οραματιστής ηγέτης, όσο και ένας ρεαλιστής πολιτικός που προώθησε την ευρωπαϊκή ιδέα, το κοινό νόμισμα και την ασφάλεια της Ένωσής μας. Ταυτόχρονα, όμως, υπηρέτησε επίμονα την οικονομική σύγκλιση των κοινωνιών της. Δεν υπήρξε, λοιπόν, μόνο ένας απ’ τους πιο ξεχωριστούς ηγέτες της ηπείρου μας. Αλλά ένας μοναδικός θεμελιωτής του ανοιχτού της μέλλοντος.

Οι Έλληνες δεν ξεχνούν τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη του, σε κάθε δύσκολη στιγμή της χώρας. Εκ μέρους όλων τους, εκφράζω τη θλίψη μου για την απώλειά του», υπογράμμισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Όλαφ Σολτς

Ο Καγκελάριος της Γερμανίας, Όλαφ Σολτς, χαρακτήρισε ως «οραματιστή» τον Ζακ Ντελόρ, ο οποίος, ως Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έγινε «αρχιτέκτονας» της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως τη γνωρίζουμε σήμερα». «Αποτελεί δική μας ευθύνη να συνεχίσουμε σήμερα το έργο του, για το καλό της Ευρώπης», έγραψε στα κοινωνικά δίκτυα.

Εμανουέλ Μακρόν: «Οι αγώνες και τα ιδανικά του, θα μας δεσμεύουν για πάντα»
Ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, υπογράμμισε τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε ο Ζακ Ντελόρ στην πολιτική ζωή της Γαλλίας, τη συνεισφορά στην οικοδόμηση της ενωμένης Ευρώπης και τους αγώνες του, για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη. «Οι αγώνες του και τα ιδανικά θα μας δεσμεύουν για πάντα», σημείωσε ο Εμανουέλ Μακρόν.

Η πορεία του Ντελόρ

Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1925 στο Παρίσι. Από το 1985 μέχρι το 1995 διετέλεσε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Από τις Βρυξέλλες, όπου παρέμεινε επικεφαλής της Επιτροπής από το 1985 έως το 1995, ο Jacques Delors έπαιξε το ρόλο του αρχιτέκτονα στη διαμόρφωση των περιγραμμάτων της σύγχρονης Ευρώπης: εγκαθίδρυση της ενιαίας αγοράς, υπογραφή των συμφωνιών Σένγκεν, Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη, έναρξη του προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών Erasmus, μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής, έναρξη της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης που οδήγησε στη δημιουργία του ευρώ.

• Η Επιτροπή για τη Μελέτη της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, γνωστότερη ως Επιτροπή Delors, συγκροτήθηκε τον Ιούνιο του 1988. Η συγκρότησή της ήταν αποτέλεσμα της εντολής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να εξεταστούν και να προταθούν συγκεκριμένα στάδια προς την κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.

Επικεφαλής της τέθηκε ο Jacques Delors, τότε Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η επιτροπή απαρτιζόταν από τους διοικητές των κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και ορισμένα άλλα μέλη. Μεταξύ αυτών ήταν ο Alexandre Lamfalussy, τότε Γενικός Διευθυντής της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών στη Βασιλεία και αργότερα πρώτος Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος.

Η Επιτροπή Delors εκπλήρωσε την αποστολή της με τη δημοσίευση έκθεσης τον Απρίλιο του 1989 σχετικά με την «Οικονομική και Νομισματική Ένωση στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα». Μεταξύ άλλων, η έκθεση πρότεινε τρία στάδια για την επίτευξη της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και συνέβαλε στην ανάπτυξη της διαδικασίας νομισματικής και οικονομικής ενοποίησης.

• Ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από το 1985 έως το 1995, ο Ντελόρ βοήθησε στην οικοδόμηση της ενιαίας αγοράς χωρίς σύνορα, άνοιξε το δρόμο προς το κοινό νόμισμα και επέβλεψε την επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από 10 σε 15 χώρες. Ως εκ τούτου βρετανική ψήφος τον Ιούνιο του 2016 για την αποχώρηση από την ΕΕ κλόνισε τα θεμέλια του έργου της ζωής του.

Τότε είχε γράψει στην Le Monde το αποτέλεσμα ήταν η τελευταία από μια σειρά κρίσεων που έπληξαν την ΕΕ και ότι θα έπρεπε να χρησιμεύσει ως αφύπνιση ενάντια στον εθνικισμό και τον λαϊκισμό. Σε συνέντευξή του τον Δεκέμβριο του 2012 στην Handlesblatt, ο Ντελόρ είπε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο ενδιαφέρεται μόνο για τα δικά του οικονομικά συμφέροντα .

• Ο 11ος πρόεδρος της επιτροπής που εδρεύει στις Βρυξέλλες, ο Ντελόρ ήταν πιο ισχυρός από τους προκατόχους του, εν μέρει λόγω της στήριξης που είχε από τον Γερμανό Καγκελάριο Χέλμουτ Κολ και τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν, της κυρίαρχης ομάδας της ΕΕ εκείνη την εποχή.

Ο Ντελόρ συνδέθηκε στενά με το ευρώ όταν ηγήθηκε μιας επιτροπής που εξέδωσε μια έκθεση το 1989 ζητώντας ένα ενιαίο νόμισμα ως τον θεμέλιο λίθο της σχεδιαζόμενης αγοράς χωρίς φραγμούς. Η εσωτερική αγορά έγινε πραγματικότητα το 1993.

• Λόγω των βρετανικών αντιρρήσεων, η Έκθεση Ντελόρ οδήγησε στις διαπραγματεύσεις του 1991 στο Μάαστριχτ της Ολλανδίας, που έθεσαν το σχέδιο για το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η Βρετανία αποχώρησε από τη διαδικασία.

Όταν τέθηκε σε ισχύ το 1993, η Συνθήκη του Μάαστριχτ δημιούργησε επίσημα την ΕΕ, αν και δεν πήγε τόσο μακριά όσο ήθελε ο Ντελόρ προς ένα ευρωπαϊκό ομοσπονδιακό κράτος με την επιτροπή σε ρόλο Λευκού Οίκου. Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου θα έφερνε τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης στην ΕΕ, διευρύνοντας αυτό που ήταν ένας σύλλογος μόνο για τη Δύση.

• Όπως επισημαίνει το Bloomberg,  ο Ντελόρ έγινε αλεξικέραυνο για την κριτική των μεγάλων ευρωπαϊκών έργων, που συνοψίζεται σε έναν περιβόητο τίτλο των ταμπλόιντ — «Up Yours Delors» — στη βρετανική εφημερίδα Sun. Οικονομικά και πολιτικά, η Ευρώπη πέρασε μια δύσκολη κατάσταση στα τελευταία χρόνια του Ντελόρ στις Βρυξέλλες. Η Δανία άσκησε βέτο και η Γαλλία έφτασε κοντά στο να ασκήσει βέτο στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, στο πλαίσιο μιας ύφεσης σε ολόκληρη την ήπειρο μετά την ενοποίηση της Γερμανίας.

Ο Ντελόρ αντιμετώπισε επίσης κριτική για μια χαλαρή κουλτούρα διαχείρισης που οδήγησε στο σκάνδαλο που έπληξε τον διάδοχό του, Ζακ Σαντέρ του Λουξεμβούργου. Η επιτροπή υπό τον Σαντέρ αναγκάστηκε να παραιτηθεί μαζικά το 1999 λόγω καταγγελιών για οικονομική κακοδιαχείριση.

• Ο Ζακ Λουσιέν Ζαν Ντελόρ γεννήθηκε σε μια εργατική οικογένεια στο Παρίσι. Έπιασε την πρώτη του δουλειά στα 19 του, ακολουθώντας τον πατέρα του σε θέση γραφείου στη γαλλική κεντρική τράπεζα μετά την απελευθέρωση του Παρισιού κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ενώ βρισκόταν στην Banque de France, ο Ντελόρ εργάστηκε για να πάρει πτυχίο στα οικονομικά και τραπεζικά στη Σορβόννη και εντάχθηκε στο χριστιανικό συνδικαλιστικό κίνημα. Δύο στόχοι — οικονομική σταθερότητα και κοινωνική πρόοδος — θα διαμόρφωναν το πολιτικό του πιστεύω.

• Ακολούθησε μια θέση στη γαλλική επιτροπή οικονομικού σχεδιασμού, το 1962. Στα τέλη της δεκαετίας ο Ντελόρ ήταν βοηθός του Ζακ Σαμπάν-Ντελμάς, ενός κεντροδεξιού πρωθυπουργού.

Στην πατρίδα του, στη συντηρητική πλευρά του Σοσιαλιστικού Κόμματος και στην αριστερή πτέρυγα των συντηρητικών κομμάτων της Γαλλίας, ο Ντελόρ συνέδεσε τελικά την τύχη του με τους Σοσιαλιστές τη δεκαετία του 1970, όταν ο Μιτεράν έγινε αρχηγός του κόμματος.

Η εκλογή του Μιτεράν το 1981 ως ο πρώτος σοσιαλιστής ηγέτης της Γαλλίας προανήγγειλε μια ριζική αλλαγή στη γαλλική οικονομική πολιτική. Η κυβέρνηση κρατικοποίησε τις τράπεζες, υποτίμησε το φράγκο και έριξε χρήματα σε προγράμματα δημιουργίας θέσεων εργασίας.

Ο Ντελόρ παντρεύτηκε τη Marie Lephaille το 1948. Ο γιος του Jean-Paul, πέθανε από λευχαιμία το 1982 σε ηλικία 29 ετών. Το μεγαλύτερο παιδί του ζευγαριού, η Martine Aubry, γεννημένη το 1950, πήγε στην πολιτική, υπηρετώντας ως υπουργός απασχόλησης και δήμαρχος της Λιλ.

Κι όμως, η ευκαιρία αυτή έχει προσελκύσει πρωτίστως ξένους. Οι Ιταλοί δεν δείχνουν να ενδιαφέρονται. Γιατί συμβαίνει αυτό; 

Η επιφυλακτικότητα έχει να κάνει εν μέρει με το γεγονός ότι ακούγεται «πολύ καλό για να είναι αληθινό» και με το γεγονός ότι πρόκειται για σπίτια που απαιτούν να αφιερώσεις χρόνο και χρήμα στην ανακαίνισή τους. Και πάλι όμως, το να διαθέσει κάποιος από 7.000 έως και 40.000 ευρώ (τόσο κινούνται τα ποσά για επιδιορθώσεις, αναστηλώσεις και ανακαίνιση) είναι και πάλι ευκαιρία για την αγορά μεγάλων μονοκατοικιών. Ένα άλλο πρόβλημα φαίνεται να είναι ότι είναι σπίτια που δεν είναι όλα συνδεδεμένα σε δίκτυο άδρευσης και ηλεκτρισμού – κάτι που απαιτεί επίσης χρόνο, χρήμα και κάποιες γραφειοκρατικές διαδικασίες. 

Το ισχυρότερο αντικίνητρο όμως είναι ο φόβος να εμπλακεί κάποιος σε δικαστική διαμάχη μετά την απόκτηση του ακινήτου. Πρόκειται για σπίτια εγκαταλελειμμένα, σύμφωνα με τις τοπικές αρχές. Όταν όμως οι δήμοι άρχισαν να προωθούν το πρόγραμμα του 1 ευρώ, άρχισαν να εμφανίζονται και… κληρονόμοι. Η Τζόσι Φατσίνι, που μένει στον Καναδά, είναι μία εξ αυτών, όπως υποστηρίζει με δηλώσεις της στο CNN. Η γιαγιά της γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Καστροπινιάνο της Ιταλίας και μετανάστευσε στον Καναδά τη δεκαετία του 1950. Πίσω της άφησε ένα μικρό πέτρινο σπίτι, από αυτά που σήμερα διατίθενται έναντι 1 ευρώ προκειμένου να αποκτήσουν ζωή. Η Φατσίνι έχει προσφύγει στη Δικαιοσύνη κατά των τοπικών αρχών δηλώνοντας εξαγριωμένη και απογοητευμένη για το γεγονός ότι δεν την ενημέρωσαν καν πως το σπίτι τίθεται προς πώληση. Η πρώτη της κίνηση ήταν να στείλει email στον δήμαρχο, ο οποίος δεν της απάντησε, όμως, όπως λέει ποτέ. 

Το Καστροπινιάνο έχει περίπου 100 εγκαταλελειμμένα σπίτια, τα οποία η δημοτική αρχή θέλει να κατοικηθούν για να δώσουν νέα πνοή στην περιοχή. Υποστηρίζει ότι έχει προσπαθήσει να επικοινωνήσει πρώτα με τους αυθεντικούς ιδιοκτήτες, αλλά στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων δεν έχει καταφέρει να βρει κανέναν. 

Τι συνέβη με τους αγοραστές

Η είδηση δεν είναι καινούρια αλλά ξεκίνησε το 2019. Αμέσως μόλις έγινε γνωστό πολλές από τις πόλεις αυτές της Ιταλίας κατακλύστηκαν από τηλεφωνήματα και χιλιάδες emails με τον δήμαρχο μάλιστα, μιας πόλης να λέει ότι είχε χάσει τον ύπνο του από το ντελίριο αιτημάτων. Αλλά αγόρασε τελικά κάποιος; Κι αν ναι, τι ακολούθησε; Μήπως χάθηκε ως δια μαγείας η dolce vita και μετατράπηκε σε ένα γραφειοκρατικό χάος; Μήπως τα σπίτια αποδείχτηκαν «μούφα»;

Το CNN επικοινώνησε με κάποιους από τους αγοραστές αυτούς ή «πολίτες του ενός ευρώ» όπως τους αποκαλούν οι ντόπιοι, προκειμένου να ανακαλύψει αν άξιζε τελικά τον κόπο.

Παράδεισος διακοπών

Η Μόργκαν Γκιχότ, που κατάγεται από την πόλη Ναν της Γαλλίας, ήταν από τους πρώτους που αγόρασαν ένα σπίτι αξίας ενός ευρώ στην πόλη Μουσομέλι, στην καρδιά της Σικελίας, όπου τα στενά αρχαία σοκάκια συσπειρώνονται γύρω από την ακρόπολη της πόλης. Το σπίτι που αγόρασαν προορίζονταν για δεύτερη οικογενειακή κατοικία.

Οι περισσότερες από τις συμφωνίες για αγορά όμως είχαν και έναν όρο – τις εργασίες ανακαίνισης, με την 27χρονη Γκιχότ και τον 31χρονο σύζυγό της να μην χάνουν καθόλου χρόνο. Έχου, πλέον, σχεδόν ολοκληρώσει την αποκατάσταση των μόλις 50 τετραγωνικών της κατοικίας τους, έχοντας βάψει τους τοίχους και επιδιορθώνοντας τα πατώματα. «Απλά πρέπει να τελειώσουμε το μπάνιο» λέει. «Καθώς είμαστε και οι δύο τεχνίτες, κάναμε το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών, το οποίο ήταν ελάχιστο, μόνοι μας, και χαιρόμαστε πολύ που βλέπουμε το σπίτι να παίρνει ξανά ζωή. Η 15 τετραγωνικών μέτρων ταράτσα; είναι καταπληκτική».

Θα χρησιμοποιούν την κατοικία τους στην Σικελία, ως εξοχικό για τις διακοπές των Χριστουγέννων και του καλοκαιριού. «Όταν αποφασίσαμε να επενδύσουμε σε ένα δεύτερο σπίτι, μας τράβηξαν οι απίστευτες τιμές στο Μουσομέλι που δεν είχαν καμία σχέση με την αγορά ακινήτων στην Γαλλία» προσθέτει η Γκιχότ. «Όμως αυτό που μας σαγήνευσε μόλις πήγαμε εκεί, ήταν η γοητεία του τόπου. Είναι υπέροχο μέρος και οι ντόπιοι είναι πολύ φιλόξενοι. Η πόλη είναι κοντά σε όμορφους προορισμούς της Σικελίας και δεν είναι καθόλου απομονωμένη». Όσο για την γραφειοκρατία, τα προβλήματα που συνάντησαν ήταν απειροελάχιστα ενώ τους βοήθησαν πολλοί και οι υπάλληλοι στο μεσιτικό γραφείο, τόσο με τα έγγραφα όσο και με την μετάφραση των κειμένων.

Ενώ πολλοί αγοραστές προτίμησαν να αγοράσουν τα πάμφθηνα σπίτια του ενός ευρώ, κάποιοι άλλοι προτίμησαν πιο ακριβές κατοικίες που ήταν σε καλύτερη κατάσταση.

Μετά από μια μακρά περιήγηση στα σπίτια του ενός ευρώ στο Μουσομέλι, ο Βέλγος επιχειρηματίας Πάτρικ Γιάνσεν αποφάσισε να αγοράσει μια κατοικία σε καλύτερη κατάσταση, που είχε σχεδόν ανακαινιστεί. «Θα είμαι ειλικρινής. Δεν αγοράσαμε σπίτι του ενός ευρώ. Μας έδειξαν περίπου 25 παλιά σπίτια, κάποια εκ των οποίων χρειάζονταν σοβαρές εργασίες ανακαίνισης, και στο τέλος καταλήξαμε σε ένα τριάρι που κόστιζε 10.000 ευρώ και επένδυσα κάποια ακόμη χρήματα για την ανακαίνιση».

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο η κακή κατάσταση των κτιρίων που τον αποθάρρυναν από την αγορά τους. «Σκέφτηκα ότι αν αγοράσω ένα όμορφο σπίτι, όχι ένα έτοιμο να καταρρεύσει και το φτιάξω, θα γίνει ξανά σαν καινούριο, θα κρατήσει για πολύ περισσότερα χρόνια» προσθέτει ο Γιάνσεν. «Τα πέντε μου παιδιά, σε 20 χρόνια, θα έχουν ακόμη ένα σπίτι σε άριστη κατάσταση».

Βέβαια, ο Γιάνσεν είχε κατά νου του πολλά πράγματα προτού αποφασίσει να αγοράσει ένα σπίτι στην Σικελία, κυρίως, όμως, την μικρή απόσταση από την κύρια κατοικία στις Βρυξέλλες και το Μουσομέλι. «Η Σικελία απέχει μόλις δύο ώρες από το Βέλγιο, επομένως αυτό είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα αν έρχεσαι από μια ευρωπαϊκή χώρα για να περάσεις το Σαββατοκύριακο» λέει προσθέτοντας πως η ιταλική αυτή πόλη είναι ένας άλλος κόσμος σε σύγκριση με τους φρενήρεις ρυθμούς των Βρυξελλών. «Οι άνθρωποι στο Βέλγιο δεν χαλαρώνουν, η ζωή εδώ είναι απλούστερη, η πόλη είναι ζεστή και η γύρω φύση μαγευτική. Είναι ιδανικό μέρος για να επαναφορτίσεις τις μπαταρίες σου».

Ακόμη και η διαδικασία της αγοράς κύλησε πολύ ομαλά για τον Γιάνσεν. Τα γραφειοκρατικά αποδείχτηκαν πολύ ευκολότερα από τα αναμενόμενα, παρά την κακή φήμη της Ιταλίας. «Στην πραγματικότητα, εξεπλάγην διαπιστώνοντας πως η αγορά και η ανακαίνιση ενός σπιτιού είναι πολύ ευκολότερα στην Σικελία από ότι στο Βέλγιο».

Δεσμοί αίματος

Για μερικούς, υπήρχε κάτι πιο ισχυρό από την προοπτική της αγοράς ενός φθηνού σπιτιού, που αποτέλεσε το δέλεαρ – όπως η καταγωγή και το DNA. Η οικονομολόγος Μέρεντιθ Ταμπόνε με έδρα το Σικάγο, ήταν μία από τους 16 αγοραστές που εξασφάλισαν μια παλιά κατοικία στην Σαμπούκα της Σικελίας, που φημίζεται για τις αυλές σε αραβικό στυλ. Η Ταμπόνε έχει σικελιάνικο αίμα στις φλέβες της καθώς οι πρόγονοί της κατάγονταν από την Σαμπούκα.

Όταν το CNN έκανε γνωστή την είδηση πως οι τοπικές Αρχές πωλούσαν εγκαταλελειμμένες κατοικίες έναντι ενός ευρώ, προκειμένου να μην ερημώσει, το χωριό είδε μια πρωτόγνωρη κίνηση. Οι ενδιαφερόμενοι αγοραστές από όλο τον κόσμο, ήθελαν να αποκτήσουν ένα σπίτι στην Σαμπούκα με τον δήμαρχο να δέχεται χιλιάδες μηνύματα. Ο δήμαρχος, ανίκανος να ανταποκριθεί στην μεγάλη ζήτηση και αντιλαμβανόμενος μια επιχειρηματική ευκαιρία, έβγαλε σε πλειστηριασμό τις κατοικίες. Τελικά, πουλήθηκαν για πάνω από 25.000 ευρώ, αλλά και πάλι ήταν μια καλή τιμή.

Η Ταμπόνε υπέβαλλε προσφορά για δύο κατοικίες χωρίς καν να έχει επισκεφθεί την πόλη. «Όταν οι φίλοι μου, μου έδειξαν το άρθρο για την Σαμπούκα, διαπίστωσα ότι επρόκειτο για την πόλη από την οποία κατάγεται η οικογένειά μου» λέει. «Πάντα ήθελα να επισκεφθώ την Σικελία, αλλά δεν είχα πάει ποτέ στην πατρίδα μου, δεν είχα ποτέ την ευκαιρία. Έχω ακόμη συγγενείς που ζουν κοντά στο νέο μου σπίτι, λίγα τετράγωνα μακριά αλλά δεν τους έχω γνωρίσει ακόμη. Την επόμενη φορά που θα πάω».

Η Ταμπόνε έκανε προσφορά ύψους 5.555 ευρώ για κάθε μία από τις δύο κατοικίες και τελικά πήρε αυτή που βρίσκεται σε έναν δρόμο με τον αριθμό 5. «Το πέντε είναι ο αγαπημένος μου αριθμός. Γι’ αυτό και πρόσφερα αυτό το ποσό και επέλεξα το συγκεκριμένο σπίτι» προσθέτει. Έκανε το μεγαλύτερο μέρος των γραφειοκρατικών εγγράφων στο διαδίκτυο και μέσω google είδε τις κατοικίες. Αλλά μετά την δημοπρασία, ανέβαλε το ταξίδι για την Σικελία μέχρι τον Ιούνιο. «Είχα σπάσει τον αστράγαλό μου και αγόρασα το σπίτι χωρίς καν να το δω».

Η νέα της κατοικία, με τρία υπνοδωμάτια, κεραμίδια στις σκεπές, καμπυλωτές σκάλες και δύο εισόδους, αποδείχτηκε μια ευχάριστη έκπληξη. «Ήταν διαφορετικό από ότι το περίμενα» λέει. «Το γκούγκλαρα αλλά δεν είχε καμία σχέση με αυτό που είδα. Τελικά αποδείχτηκε πολύ καλύτερο από ότι είχα σκεφτεί. Το μπαλκόνι ήταν πολύ καλύτερο».

Το σπίτι αυτή την στιγμή δεν έχει ούτε ρεύμα, ούτε νερό, αλλά για την Ταμπόνε είναι σαν «ένας λευκός καμβάς που μπορώ να επαναφέρω στην ζωή με όλα αυτά τα πανέμορφα και χαριτωμένα ιταλικά πράγματα». Αλλά και η ιστορία αυτού του κτιρίου είναι ένα πρόσθετο αξιοθέατο. «Στο ισόγειο βρίσκονται οι στάβλοι» λέει η Ταμπόνε. «Το 1700 και το 1800 τα άλογα έμεναν στον κάτω όροφο ενώ οι οικογένειες στον επάνω. Εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμη τα σχοινιά».

Η Ταμπόνε έχει ολοκληρώσει τα γραφειοκρατικά και πλέον μιλάει με αρχιτέκτονες για τα επόμενα βήματα. «Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι οι γραφειοκρατικές εργασίες είναι περίπλοκες, αλλά πραγματικά δεν είναι, ήταν μια πολύ ομαλή, μια πολύ εύκολη διαδικασία».

Ξεπερνώντας τα στερεότυπα

Κι ενώ κάποιοι βρήκαν την διαδικασία πολύ ομαλή, τα πράγματα ήταν λιγότερο εύκολα για τον Νεοϋορκέζο Κένι Σάντσεζ που αγόρασε ένα σπίτι στο Ζούνγκολι της Καμπάνιας νωρίτερα φέτος. Ο Σάντσεζ είπε ότι έκανε προσφορά για ένα από τα σπίτια του ενός ευρώ, αλλά δεν πίστευε ποτέ ότι θα τα κατάφερνε. «Ήξερα ότι πολλοί άλλοι είχαν κάνει το ίδιο και σκέφτηκα ότι οι πιθανότητες ήταν ελάχιστες» παραδέχεται. «Δεν περίμενα να κερδίσω ένα σπίτι στην Ιταλία. Ήταν μεγάλη έκπληξη».

Ο Σάντσεζ επισκέφθηκε το Ζούνγκολι κατά την διάρκεια του καλοκαιριού και δήλωσε ότι οι ντόπιοι είναι πολύ φιλόξενοι. Ωστόσο, το σπίτι του οποίου πλέον είναι περήφανος ιδιοκτήτης, θα χρειαστεί μερικά χρόνια ακόμη για να είναι κατοικήσιμο. «Το σπίτι χρειάζεται πολύ δουλειά. Υπάρχουν κάποια σημαντικά πράγματα που πρέπει να επισκευαστούν, συμπεριλαμβανομένης της οροφής. Καταφέραμε να κάνουμε κάποιους διακανονισμούς προκειμένου να το ανακαινίσουμε μέσα σε τρία χρόνια. Μέσα σε αυτό το χρονικό όριο, ελπίζουμε να τα καταφέρουμε». Βέβαια, περιμένει ακόμη τα συμβόλαια. «Εφόσον δεν έχουμε ούτε αυτά ακόμη, δεν μπορούσε να ξεκινήσουμε καμία εργασία» τονίζει.

Πηγή: moneyreview