Οι ευρωβουλευτές απηύθυναν επιστολή στην Εκτελεστική Αντιπρόεδρο αρμόδια για την Τεχνολογική Κυριαρχία, Ασφάλεια και Δημοκρατία, Χέννα Βίρκκουνεν, στον Επίτροπο για τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη, το Κράτος Δικαίου και την Προστασία των Καταναλωτών, Μάικλ ΜακΓκραθ, καθώς και στον Επίτροπο για τον Προϋπολογισμό, την Καταπολέμηση της Απάτης και τη Δημόσια Διοίκηση, Πιότρ Σεραφίν.

Στην επιστολή, οι ευρωβουλευτές επικαλούνται πρόσφατες αποκαλύψεις ερευνητικών δημοσιογράφων σύμφωνα με τις οποίες εταιρείες παραγωγής spyware έλαβαν ενισχύσεις μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων, παρότι τα προϊόντα τους έχουν συνδεθεί με παράνομη παρακολούθηση δημοσιογράφων, ακτιβιστών και πολιτικών προσώπων εντός της ΕΕ αλλά και σε τρίτες χώρες με βαρύ ιστορικό παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι αποκαλύψεις αυτές, σημειώνουν, έρχονται να προστεθούν στα σκάνδαλα που έχουν ήδη ξεσπάσει σε Ελλάδα, Ιταλία, Πολωνία, Ουγγαρία και Ισπανία, και ενισχύουν τις ανησυχίες ότι η ίδια η Ένωση, άμεσα ή έμμεσα, στηρίζει εργαλεία που υπονομεύουν τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου.

Οι υπογράφοντες τονίζουν ότι το ζήτημα συνδέεται με την έλλειψη διαφάνειας και επαρκών μηχανισμών ελέγχου στη διαδικασία χορήγησης κονδυλίων. Ζητούν από την Κομισιόν να διευκρινίσει ποια είναι η διαδικασία επαλήθευσης της ακεραιότητας και της συμμόρφωσης προς τα ανθρώπινα δικαιώματα των εταιρειών που λαμβάνουν ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, καθώς και αν είχαν υπάρξει προειδοποιήσεις ή αξιολογήσεις κινδύνου πριν δοθεί στήριξη σε εταιρείες συνδεδεμένες με το spyware.

Επιπλέον, απαιτούν να δημοσιοποιηθεί ποια συγκεκριμένα προγράμματα και μέσα χρηματοδότησης διοχέτευσαν πόρους προς τις εταιρείες αυτές, ποιο ήταν το συνολικό ποσό, ποια ήταν η διαδικασία λήψης αποφάσεων και αν υπήρξαν ρήτρες που να αποκλείουν τη χρήση των κονδυλίων για την ανάπτυξη κατασκοπευτικού λογισμικού.

Η επιστολή αναφέρει τα εξής:

Θέμα: Κατάχρηση κονδυλίων της ΕΕ για εταιρείες λογισμικού κατασκοπείας
Αξιότιμη Εκτελεστική Αντιπρόεδρε,
Αξιότιμοι Επίτροποι,

Σας γράφουμε για να εκφράσουμε τη βαθιά μας ανησυχία έπειτα από τις πρόσφατες αποκαλύψεις ερευνητικών δημοσιογράφων ότι οι επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με εθνικά χρήματα φορολογουμένων, έχουν χρηματοδοτήσει άμεσα εταιρείες που εμπλέκονται στην ανάπτυξη, την εφαρμογή και την εξαγωγή λογισμικού κατασκοπείας.

Σύμφωνα με τα πορίσματα αυτά, οντότητες όπως οι Intellexa, Cy4Gate, Verint και Cognite —των οποίων οι τεχνολογίες έχουν συνδεθεί με παράνομη παρακολούθηση δημοσιογράφων, υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολιτικών προσώπων στην ΕΕ, καθώς και σε τρίτες χώρες με απαράδεκτο ιστορικό ανθρωπίνων δικαιωμάτων— έχουν επωφεληθεί από δημόσια χρηματοδότηση, συμπεριλαμβανομένων προγραμμάτων της ΕΕ.

Αυτό εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη διακυβέρνηση, τη διαφάνεια και τη λογοδοσία των μηχανισμών χρηματοδότησης της Ένωσης. Υπό το φως των σκανδάλων που αποκαλύφθηκαν στην Ιταλία, την Ελλάδα, την Πολωνία, την Ουγγαρία και την Ισπανία, μεταξύ άλλων, καθώς και των συστάσεων της έρευνας PEGA, είναι βαθύτατα ανησυχητικό ότι η Ένωση επιτρέπει άμεσα ή έμμεσα εργαλεία που υπονομεύουν τη δημοκρατία, τα θεμελιώδη δικαιώματα και το κράτος δικαίου.

Ως εκ τούτου, ζητούμε πλήρη διαφάνεια και συγκεκριμένες εξηγήσεις στα ακόλουθα σημεία:

• Πώς επαληθεύει σήμερα η Επιτροπή την ακεραιότητα, τις δομές ιδιοκτησίας και τη συμμόρφωση με τα ανθρώπινα δικαιώματα των εταιρειών που λαμβάνουν κονδύλια της ΕΕ;
• Υπήρξαν προειδοποιήσεις, εκτιμήσεις κινδύνου ή πληροφορίες που διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή πριν χορηγηθούν επιδοτήσεις σε εταιρείες λογισμικού κατασκοπείας ή επεμβατικού λογισμικού παρακολούθησης όπως οι Cy4Gate, Cognite ή οντότητες συνδεδεμένες με την Intellexa; Αν ναι, γιατί αγνοήθηκαν;
• Ποια συγκεκριμένα προγράμματα, προσκλήσεις ή μέσα της ΕΕ παρείχαν χρηματοδότηση σε αυτές τις εταιρείες;
• Ποιο ήταν το συνολικό ποσό που διατέθηκε σε αυτές τις εταιρείες, κατανεμημένο ανά εταιρεία και ανά πηγή χρηματοδότησης, και υπό ποια αρχή λήψης αποφάσεων;
• Συμπεριλήφθηκαν μηχανισμοί ελέγχου στις συμβάσεις προκειμένου να αποτραπεί η κατάχρηση των κονδυλίων για την ανάπτυξη λογισμικού κατασκοπείας; Υπήρξαν ρήτρες αποκλεισμού τελικών χρηστών (π.χ. εκτίμηση επιπτώσεων στα ανθρώπινα δικαιώματα, έλεγχος διπλής χρήσης); Αν όχι, γιατί όχι;

Όπως εύστοχα υπενθυμίζει ο Economist, το 2017 ο Εμμανουέλ Μακρόν ανέβηκε στη σκηνή κάτω από το θολωτό αμφιθέατρο της Σορβόννης στο Παρίσι για να ζητήσει μια πιο «κυρίαρχη», αυτόνομη Ευρώπη. Γεμάτη με τόσα αφηρημένα ουσιαστικά όσο και ιδέες πολιτικής, η ομιλία ήρθε για να σηματοδοτήσει τη φιλοδοξία του Γάλλου προέδρου να σκληρύνει η Ευρωπαϊκή Ένωση και να σταθεί στα πόδια της. Επτά χρόνια αργότερα, στις 25 Απριλίου, ο κ. Μακρόν επέστρεψε στο πανεπιστήμιο με ένα εντελώς σοβαρό μήνυμα: «Η Ευρώπη μας είναι θνητή. μπορεί να πεθάνει». Ωστόσο, η αυτοκριτική δεν ήταν ποτέ το δυνατό στοιχείο της ευρωπαϊκής ηγεσίας.

Σε αυτά τα επτά χρόνια η κατάσταση έχει χειροτερέψει πολύ. Από τον οραματικό λόγο του Μακρόν, πάλι από την εμβληματική Σορβόνη, μέχρι σήμερα, ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο αυτή της ευρωπαϊκής αποδρομής είναι η απουσία στιβαρής ηγεσίας. Ο Γάλλος πρόεδρος σπρώχνει απλώς τον χρόνο προς το 2027, οπότε θα αποχωρήσει από τα Ηλύσια Πεδία, το χειρότερο, όμως, είναι πως ενδεχομένως να αναγκαστεί να παραδώσει τα κλειδιά στην Μαρίν Λεπέν. Στο Βερολίνο, ο Όλαφ Σολτς είναι μόνο μία καρικατούρα της γερμανικής πυγμής της Άνγκελα Μέρκελ και ένα μαύρο σημείο στην ιστορία των μεγάλων ηγετών.

Είναι αλήθεια πως η Ευρώπη ανησυχεί για την εξάντληση του προσδώκιμου επιβίωσης της, όπως επισήμανε ο Γάλλος πρόεδρος. Η ανάθεση της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών στον Μάριο Ντράγκι και στον Ενρίκο Λέττα να εκπονήσουν τις γνωστές μελέτες για την ενιαία αγορά, την οικονομία και τα άλλα μεγάλα προτάγματα επιβεβαιώνουν αυτή την ανησυχία. Το ερώτημα είναι εάν αυτό αρκεί και εάν υπάρχει ακόμα χρόνος. Οι συσχετισμοί που θα προκύψουν από τις ευρωεκλογές και, μετά, η σύνθεση της νέας ευρωπαϊκής ηγεσίας στην Επιτροπή (Κομισιόν) θα αποτελέσουν πιθανώς μία κάποια απάντηση.

Πόσο έτοιμη είναι, άραγε, η Ελλάδα να συμμετάσχει σε αυτή τη συζήτηση; Με εξαίρεση το γεγονός ότι (κατά τον Economist) το όνομα του Κυριάκου Μητσοτάκη ακούγεται μεταξύ άλλων για την πιθανότητα να απαιτηθεί να αντικατασταθεί η ασθενής και προβληματική υποψηφιότητα της Ούρσουλα φον ντερ Λάϊεν, εκπροσωπώντας το ΕΛΚ, για μία δεύτερη θητεία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ελληνική συμμετοχή απουσιάζει.

Η πληροφορία, δε, ότι οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές της Ν.Δ και των άλλων κομμάτων ήταν καθηλωμένοι και παρακολουθούσαν την ομιλία Μακρόν από τη Σορβόνη, ελέγχεται ως ανακριβής. Ειρωνεία, ή αποτύπωση μιας πραγματικότητας που έρχεται στην επιφάνεια όταν διαβάζει κανείς τα ονόματα των υποψηφίων ευρωβουλευτών που προηγούνται στις δημοσκοπήσεις; Το δεύτερο. Η Ελλάδα δεν συζητά για την Ευρώπη, ακόμα χειρότερα δεν θέλει να συζητά. Οι ευρωεκλογές θα διεξαχθούν με εθνική ατζέντα (η κάλπη είναι εθνική, είναι ο πρωθυπουργός), η πόλωση θα χτυπήσει κόκκινο, οι δε υποψήφιοι αναλώνονται σε γκάφες, ανοησία και άγνοια για τα διεκδικούμενα στην Ευρώπη. Ας μην αυτομαστιγωνόμαστε, πιθανότατα κάτι ανάλογο ισχύει και στις προεκλογικές καμπάνιες σε άλλες χώρες, από την άλλη, ωστόσο, δεν μπορεί να ισχύσει μία τέτοια δικαιολογία.

Το σκάνδαλο ξέσπασε όταν η Κυβέρνηση της Τσεχίας επέβαλε κυρώσεις στο ειδησεογραφικό site «Voice of Europe» το οποίο η Πράγα θεωρεί πως ήταν μέρος μιας επιχείρησης προώθησης ρωσικής επιρροής. Ο Βέλγος Πρωθυπουργός Αλεξάντερ Δε Κρου, ανέφερε την Πέμπτη ότι η Ρωσία προσέγγισε Ευρωβουλευτές, τους πλήρωσε για να προωθούν τη ρωσική προπαγάνδα.

Αυτή η νέα ρωσική καμπάνια επιρροής έρχεται λιγότερο από τρεις μήνες πριν τις Ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου. Επιβεβαιώνει τις ανησυχίες για διαφθορά στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως άλλωστε έγινε και στη διάρκεια του γνωστού σκανδάλου Qatargate που προκάλεσε σεισμό στο κοινοβούλιο πριν από δύο περίπου χρόνια.

«Δεν μας παίρνει να είμαστε ένα βήμα πίσω από τον Πούτιν και τον στρατό της προπαγάνδας του στη σκακιέρα. Πρέπει να έχουμε διαρκώς υπόψη μας ότι θα χρησιμοποιήσει την παραπληροφόρηση και τη ξένη παρέμβαση ως όπλο για να διχάσει την Ευρώπη», ανέφερε η Γιούροβα.

Κυρώσεις σε Ολιγάρχες

Η τσεχική κυβέρνηση επέβαλε κυρώσεις στον Ουκρανό Ολιγάρχη Βίκτορ Μεντβέντσιουκ, σύμμαχο του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν αλλά και στην ιστοσελίδα “Voice of Europe” καθώς επίσης και στον Αρτέμ Πάβλοβιτς οι οποίοι κατηγορούνται για την εμπλοκή τους στο σκάνδαλο επιρροής.

«Ο Μεντβέντσιουκ έτρεχε μια επιχείρηση ρωσικής επιρροής από τη Ρωσία στο έδαφος της Τσεχίας χρησιμοποιώντας την ιστοσελίδα Voice of Europe», αναφέρει ανακοίνωση των τσεχικών αρχών.

Στη σελίδα του Voice of Europe στο YouTube, υπάρχουν αρκετά βίντεο Ευρωβουλευτών που ανήκουν σε ακροδεξιά και ευρωσκεπτικιστικά κόμματα, οι οποίοι τάσσονται ενάντια στην Πράσινη Συμφωνία της ΕΕ, προβλέπουν κατάρρευση της Ένωσης και είναι υπέρ στον τερματισμό της βοήθειας προς την Ουκρανία. Υπάρχουν υποψίες πως όσοι εμφανίζονται σε αυτά τα βίντεο, έχουν χρηματιστεί. Η εν λόγω ιστοσελίδα έχει τις ρίζες της στην Ολλανδία, ενώ ο επιχειρηματίας ο οποίος φέρεται να συνδέεται, εργάστηκε από κοινού με τον ακροδεξιό ηγέτη Τιερί Μποντέντ το 2016 για την προώθηση ενός μη δεσμευτικού δημοψηφίσματος με ερώτημα τη μελλοντική σχέση της Ουκρανίας με την ΕΕ.

Το Υπουργείο Εξωτερικών της Τσεχίας σε ανακοίνωση του τονίζει πως η απόφαση προστατεύει τα συμφέροντα της Τσεχικής Δημοκρατίας και συνεισφέρει στην προστασία της δημοκρατικής φύσης των επερχόμενων Ευρωεκλογών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αρχές ασφαλείας της Πολωνίας, ανακοίνωσαν πως έκαναν τις δικές τους έρευνες προχώρησαν σε κατάσχεση χρημάτων 48,500 και 36,000 ευρώ. Η ιστοσελίδα της υπηρεσίας ασφαλείας της Πολωνίας δεν λειτουργεί από την Πέμπτη το βράδυ.

Από την πλευρά της η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρομπέρντα Μέτσολα, ανέφερε πως γνωρίζει για αυτούς τους ισχυρισμούς και τους εξετάζει.

Η ανακοίνωση της εισαγγελίας των Βρυξελλών έρχεται σε συνέχεια πρόσφατων δημοσιευμάτων στο βελγικό και τον ιταλικό Τύπο που περιγράφουν τη Βελγίδα ευρωβουλευτή, Μαρί Αρενά, να έχει στενές σχέσεις με τον φερόμενο ως «εγκέφαλο» της υπόθεσης, Αντόνιο Παντσέρι, αλλά και με τον πρώην εισαγγελέα της υπόθεσης, Μισέλ Κλεζ, ο οποίος ουδέποτε την κάλεσε σε ανάκριση. Η ανακοίνωση της εισαγγελίας των Βρυξελλών φαίνεται ότι θέλει να δώσει μια απάντηση στις έμμεσες κατηγορίες δημοσιευμάτων προς τη βελγική δικαιοσύνη.

«Ως μέρος των πολυάριθμων ερωτήσεων που τέθηκαν τις τελευταίες ημέρες από τον Τύπο, η ομοσπονδιακή εισαγγελία υπενθυμίζει ότι η συντριπτική πλειονότητα των πράξεων ενημέρωσης ή καθοδήγησης δεν απαιτεί αίτημα για άρση της βουλευτικής ασυλίας σε περίπτωση βουλευτή, είτε του βελγικού, είτε του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου», τονίζει η εισαγγελία Βρυξελλών και προσθέτει ότι δεν συντρέχουν οι λόγοι για παρέμβαση του πρώτου προέδρου του Εφετείου. Η ανακοίνωση της εισαγγελίας συνεχίζει ως εξής:

«Αντιμέτωπη με πολυάριθμες λανθασμένες δηλώσεις που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα σε ορισμένα μέσα ενημέρωσης και σχετίζονται με αυτήν την υπόθεση, η ομοσπονδιακή εισαγγελία υπενθυμίζει ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να μπορεί να εκτελεί το έργο της με ηρεμία. Δεν χρειάζεται σε αυτό το στάδιο της έρευνας, που υποτίθεται ότι είναι μυστικό, να αποκαλυφθούν οι στρατηγικές της έρευνας, ακόμη κι αν οι συνεχείς διαρροές που αποδοκιμάζουμε για άλλη μια φορά οδηγούν σε συχνά επικίνδυνες ερμηνείες. Υπενθυμίζουμε ότι πολλαπλές Αρχές, σε διαφορετικά επίπεδα, συμμετέχουν στον μόνιμο εσωτερικό έλεγχο της νομικής διαδικασίας. Στην περίπτωση της συγκεκριμένης υπόθεσης, η ομοσπονδιακή εισαγγελία θεωρεί, δεδομένης της σημασίας των ερευνητικών μέσων που έχει ήδη στη διάθεσή της, ότι δεν δικαιολογείται επί του παρόντος η άρση της βουλευτικής ασυλίας».

Της Φωτεινής Τομαή

Δεν είναι όμως η ευθύνη συλλογική ; Της ηγεσίας και των οργάνων του κόμματος ; Γιατί ποιος τους επέλεξε τους συγκεκριμένους υποψηφίους ; Ουρανοκατέβατοι μπήκαν στις λίστες ; Φτάνει πια με τα «δεν γνώριζα, δεν μου είπαν, δεν κατάλαβα». Όταν γεμίζεις τις λίστες σου με τραγουδιάρες, ποδοσφαιριστές και σελέμπριτις της κακιάς ώρας χάριν αναγνωσιμότητας και μόνο, με πλήρη άγνοια του αντικειμένου και το χειρότερο γλωσσομάθειας, τι περιμένεις ; Διακομματικό το ατόπημα, τα λόγια περιττά. Η επιλογή του πρωθυπουργού να αποφύγει να μιμηθεί τη συμπεριφορά της αξιωματικής αντιπολίτευσης στον κατήφορο μιας λαϊκίστικης κριτικής προσωπικά δεν με πείθει. Και δεν με πείθει γιατί τα δεύτερα και τρίτα βιολιά του κυβερνώντος κόμματος ανέλαβαν να φέρουν εις πέρας τη βρώμικη δουλειά στα κανάλια.
Πρόσφατα το έγραψα ξανά. Πολιτικοί και κάποιοι δημοσιογράφοι που τους υπηρετούν ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν. Απαλλαγμένοι από οικονομικά άγχη και με τις ανέσεις που τους παρέχονται, νομίζουν πως όλα είναι μια χαρά, παραμένοντας αμέτοχοι στον καθημερινό αγώνα που δίνει ο μέσος πολίτης. Το επιχείρημα ότι γέμισαν τα ξενοδοχεία και οι ξενώνες το Πάσχα δεν αρκεί για να αναστρέψει την εικόνα της κατάστασης, αυτής που στην πραγματικότητα ισχύει. Γιατί ο Έλληνας από τη φύση του ζει το σήμερα κι ας δυσκολευτεί να τα φέρει βόλτα αύριο. Πάντα θα βρίσκει τρόπο σαν το νερό να βρίσκει διέξοδο. Το θέμα είναι μέχρι πότε…

Πλησιάζουμε στον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών και στις εκλογές αυτές θα κριθούν πολλά για τα δύο μεγάλα κόμματα που τα βαραίνουν σκάνδαλα, διαφθορά και απουσία αξιοκρατίας.

Οι διαγραφές όσων πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη δεν είναι από μόνες τους αρκετές για να πείσουν τους πολίτες για την αγαθότητα των προθέσεων. Άλλωστε ο Αριστοτέλης ήταν εκείνος που ξεχώρισε δύο μόνο επιστήμες, την Ιατρική και την Πολιτική για τις οποίες έγραψε ότι κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Μπορεί κάποιες πρωτοβουλίες να απέδωσαν, συγκρινόμενες μάλιστα με το χάλι που άφησε πίσω του το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά με τον κακό χαμό κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος με απευθείας αναθέσεις σε όλους τους χώρους του δημόσιου βίου, που έγινε στο παρελθόν και εξακολουθεί να γίνεται χωρίς διακοπή, η απογοήτευση του κόσμου δεν κρύβεται.
Κι αν ταξίδεψε με τον απλό κοσμάκη ο πρωθυπουργός επιστρέφοντας από την Τήνο, ο πολίτης ξέρει πως αν δεν έχει μέσο θα περιμένει μήνες για να πάρει σειρά να χειρουργηθεί, τα ταβάνια θα πέφτουν στα δημόσια σχολεία σε πλήρη αναντιστοιχία με τους μεγαλόστομους σχεδιασμούς και εξαγγελίες της υπουργού Παιδείας, τα τραίνα θα συνεχίσουν να σημαίνουν την αιώνια αναχώρηση ( η έκφραση του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη) και ανερυθρίαστοι πολιτικοί, βραχείς σε δέμας και ήθος, θα τολμούν να ξαναβάζουν υποψηφιότητα αντί να ψάχνουν γωνιά για να κρυφτούν.
Το τριπλό φονικό, που έπληξε την υπόληψή μας ως χώρα κολασμένων στην Εσπερία, δεν θα ξεχαστεί καθόλου εύκολα. Είναι καιρός να επιστρέψουμε στην εποχή της λίστας όταν οι Έλληνες ευρωβουλευτές ήταν προσωπικότητες κύρους που κοσμούσαν πραγματικά το Ευρωκοινοβούλιο. Ας λάβουν οι ηγεσίες των κομμάτων τις ευθύνες τους έστω και την ύστατη στιγμή.

Από το σκάνδαλο Qatargate και την εμπλοκή της Εύας Καϊλή που παραμένει σε περιορισμό με “βραχιολάκι”, την υπόθεση οικονομικών παρατυπιών με συνεργάτη της Μαρίας Σπυράκη, μέχρι την καταγγελία σε βάρος του Αλέξη Γεωργούλη για βιασμό και κακοποίηση της νομικού της Κομισιόν και στελέχους του ΠΑΣΟΚ Ελένης Χρονοπούλου, η Ελλάδα διασύρεται στις Βρυξέλλες, με τρεις περιπτώσεις για τις οποίες ζητήθηκε άρση ασυλίας. Είχε προηγηθεί και η υπόθεση του χρυσαυγίτη Λαγού που καταδικάσθηκε για συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση.

Στο στόχαστρο μπαίνουν γενικότερα και οι επιλογές των κομμάτων που ρίχνουν στην μάχη του σταυρού των ευρωεκλογών πρόσωπα -σελέμπριτις, ενώ την ίδια ώρα άξιοι υποψήφιοι που δεν είναι διάσημοι δεν κατορθώνουν να κερδίσουν την “εύνοια” των ψηφοφόρων και την προσοχή των μέσων ενημέρωσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Αλέξης Γεωργούλης ψηφίστηκε από περίπου 163.000 ψηφοφόρους, ενώ πολύ μεγάλος ήταν και ο αριθμός ψηφοφόρων της προβεβλημένης από τα ΜΜΕ Εύας Καϊλή.

Στην πρόσφατη συνέντευξή του στα «Παραπολιτικά» ο Κυρ. Μητσοτάκης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να εκλέγονται οι ευρωβουλευτές με λίστα κι όχι με σταυρό, όπως ισχύει από τις ευρωεκλογές του Μαΐου του 2014. «Θα επαναξιολογηθεί το θέμα μετά τις εθνικές εκλογές», δήλωσε. Σε ανάλογο κλίμα και η χθεσινή τοποθέτηση του υπουργού Εσωτερικών Μ. Βορίδη, «νομίζω ότι πρέπει να το ξαναδούμε» είπε και συμπλήρωσε ότι μια ιδέα θα ήταν η σμίκρυνση του εύρους της εκλογικής περιφέρειας, να πάμε σε περιφέρειες μικρότερες αλλά όχι τόσο μικρές όσο στις βουλευτικές.

Η σχετική συζήτηση είχε ανοίξει στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ όσο ήταν ακόμη κυβέρνηση, με βασική τάση την επαναφορά της λίστας. Δεν πρόλαβαν, αλλά κυρίως φοβήθηκαν ότι θα άνοιγε ένα εσωκομματικό μέτωπο, που δεν ήταν της ώρας. Η γενική εκτίμηση είναι ότι θα έβλεπαν θετικά την επαναφορά της λίστας. Στη Χαρ. Τρικούπη δηλώνουν υπέρμαχοι του σταυρού για την εκλογή των ευρωβουλευτών αλλά θα συζητούσαν την εφαρμογή λίστας σε περίπτωση που καθορίζονταν μικρότερες εκλογικές περιφέρειες.

Σε κάθε περίπτωση, η πρώτη ευθύνη ανήκει στα κόμματα, καθώς ακόμα κι αν επιστρέψουμε στη λίστα πρέπει να κατανοήσουν πως από αυτά εξαρτάται η επιλογή άξιων υποψηφίων που θα έχουν συγκεκριμένες δεξιότητες και θα μπορούν να εκπροσωπήσουν την χώρα και τις πολιτικές ομάδες τους σε ένα ανταγωνιστικό πολιτικό περιβάλλον στο οποίο κρίνονται πολύ σημαντικές υπερεθνικές πολιτικές.

Οι αποδοχές των Ελλήνων ευρωβουλευτών δεν φορολογούνται και εξαιρούνται από την εισφορά αλληλεγγύης.”Είναι πρόκληση να μην φορολογούνται οι ευρωβουλευτές και να τους επιστραφούν τα χρήματα”, τονίζει ο αντιπρόεδρος της Βουλής, Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.

Μετά από προσφυγή του πρώην ευρωβουλευτή των ΑΝΕΛ, Νότη Μαριά, το ΣτΕ αποφάσισε ότι οι ευρωβουλευτές εξαιρούνται, καθώς το ελληνικό Δημόσιο δεν έχει φροντίσει να ψηφίσει σχετική νομοθετική ρύθμιση, με αποτέλεσμα να ακυρώσει την γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, βάσει της οποίας η ΑΑΔΕ μέχρι τώρα τους φορολογούσε.

Σημειώνεται ότι οι αποδοχές των ευρωβουλευτών μπορεί να ξεπεράσουν και τα 500.000 ευρώ ετησίως, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, το ποσό που χάνει το ελληνικό Δημόσιο υπολογίζεται σε 2 έως 3 εκατ. ευρώ.

Το αποτέλεσμα είναι ότι όσοι δεν έχουν πληρώσει και φέρεται να είναι αρκετοί από σχεδόν όλα τα κόμματα, να μην υποχρεούνται να συνεισφέρουν στο δημόσιο ταμείο, ενώ όσοι έχουν πληρώσει θα έχουν δικαίωμα να τα πάρουν πίσω.

Ολόκληρη η απόφαση-πρόκληση

Το Συμβούλιο της Επικρατείας μετά από προσφυγή του ευρωβουλευτή Νότη Μαριά, έκρινε ότι, για να μπορεί να φορολογηθεί από το Ελληνικό Δημόσιο η αποζημίωση-αποδοχές των Ελλήνων ευρωβουλευτών από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο πρέπει να ψηφιστεί από τη Βουλή ειδική νομοθετική ρύθμιση, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα και παράλληλα κρίθηκε ότι εξαιρούνται από την επιβολή εισφοράς αλληλεγγύης.

Η πρώτη απόφαση

Το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους με γνωμοδότησή του (70/2021) αποφάνθηκε ότι η αποζημίωση-αποδοχές των ευρωβουλευτών από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελούν εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες αλλοδαπής προέλευσης και υπόκειται σε φόρο εισοδήματος και ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Η γνωμοδότηση αυτή έγινε αποδεκτή από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.).

Κατόπιν αυτού, ο κ. Μαριάς κλήθηκε να υποβάλει εκπρόθεσμη τροποποιητική δήλωση για τα ποσά των αποζημιώσεων -αποδοχών των φορολογικών ετών 2016-2021.

Στην συνέχεια, ο ευρωβουλευτής προσέφυγε στο ΣτΕ υποστηρίζοντας ότι η απόφαση της ΑΑΔΕ αποτελεί ψευδοερμηνευτική εγκύκλιο και επιβάλλει φορολογικό βάρος, χωρίς να υπάρχει ειδική νομοθετική διάταξη και χωρίς να έχει δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Το Β΄ Τμήμα του ΣτΕ με την υπ΄ αριθμ. 431/2023 απόφασή του (πρόεδρος ο αντιπρόεδρος Μιχάλης Πικραμένος και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Βασιλική Μόσχου) δικαίωσαν τον κ. Μαριά.

Το ΣτΕ

Οι σύμβουλοι Επικρατείας, αφού ερμήνευσαν το Σύνταγμα, τον κανονισμό του Ευρωκοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή και Ελληνική νομοθεσία, αποφάνθηκαν ότι μη νόμιμα έγινε η υπαγωγή της αποζημίωσης των ευρωβουλευτών σε φόρο εισοδήματος, ως εισόδημα από μισθωτή εργασία με πράξη του διοικητή της ΑΑΔΕ μη δημοσιευθείσα στο Φ.Ε.Κ. και την ακύρωσαν για λόγους νομιμότητας, αλλά και ασφάλειας δικαίου. 

Αναλυτικότερα, μεταξύ των άλλων, αναφέρεται στην απόφαση του ΣτΕ ότι «προκειμένου, ο Έλληνας νομοθέτης να υπαγάγει την αποζημίωση αυτή σε φόρο εισοδήματος και ειδική εισφορά αλληλεγγύης με βάση την εθνική νομοθεσία, ασκώντας την κατ’ άρθρο 12 παρ. 3 της απόφασης 2005/684/ΕΚ ευχέρεια που του παρέχεται, πρέπει, σύμφωνα με τις αρχές της νομιμότητας και βεβαιότητας του φόρου, αλλά και της σαφήνειας και προβλέψιμης εφαρμογής των εκάστοτε θεσπιζόμενων κανονιστικών ρυθμίσεων, όπως ιδίως εκείνων με τις οποίες επιβάλλονται φόροι, τέλη, εισφορές κ.λπ., τηρώντας, παράλληλα, την επιταγή του άρθρου 78 παρ. 2 του Συντάγματος να θεσπίσει νέα, σαφή, ειδική διάταξη τυπικού νόμου, εντασσόμενη στον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, με την οποία είτε θα υπαγάγει την εν λόγω αποζημίωση (και τη μεταβατική) ευθέως στις διατάξεις περί φορολόγησης μισθωτών υπηρεσιών είτε εμμέσως θεωρώντας αυτήν κατά πλάσμα δικαίου ως εισόδημα από μισθωτή υπηρεσία».

Τέλος, το ΣτΕ έκρινε ότι η αποζημίωση του Έλληνα ευρωβουλευτή δεν υπόκειται ούτε στην ειδική εισφορά αλληλεγγύης των φυσικών προσώπων.

Κωνσταντινόπουλος: Μη νόμιμη και μη ηθική ενέργεια

“Είναι πρόκληση απέναντι στον συνεπή Έλληνα φορολογούμενο να μην φορολογούνται οι Ευρωβουλευτές και να τους επιστραφούν τα χρήματα”, τονίζει σε δήλωσή του ο αντιπρόεδρος της Βουλής Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος (ΠΑΣΟΚ) και προσθέτει ότι είναι ευθύνη των κομμάτων να ζητούν από τους ευρωβουλευτές τους, να φορολογηθούν και να πληρώνουν την εισφορά αλληλεγγύης και όσοι πλήρωσαν να μην τους επιστραφούν τα ποσά που με βάση τα δημοσιεύματα των ειδικών υπολογίζονται σε εκατομμύρια ευρώ.

“Είναι μη νόμιμη και μη ηθική ενέργεια που πλήττει το κύρος όλου του πολιτικού κόσμου. Άμεσα και χωρίς καθυστέρηση οι πολίτες αναμένουν απαντήσεις”, λέει χαρακτηριστικά και κατέθεσε στη Βουλή επίκαιρη ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων προς τον υπουργό Οικονομικών Χρήστο Σταϊκούρα, ζητώντας τα ονόματα των ευρωβουλευτών που δεν έχουν πληρώσει εφορία και το τι σκοπεύει να πράξει η κυβέρνηση για την υπόθεση.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης έχει πληρώσει κανονικά την εφορία και δεν σκοπεύει να τα πάρει πίσω, ενώ φέρεται να μην συμβαίνει το ίδιο με την Εύα Καϊλή, αλλά και άλλους ευρωβουλευτές από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και μικρότερα κόμματα.

Στο άρθρο επισημαίνεται ότι οι ευρωβουλευτές δεν αποδέχονται τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης ότι οι Βρυξέλλες πρέπει να «κρατήσουν τη μύτη τους» μακριά από το σκάνδαλο των υποκλοπών που έχει πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας.

Το Politico, φιλοξενεί δηλώσεις της Σάσκια Μπρίκμοντ, Βελγίδας ευρωβουλευτού του κόμματος των Πρασίνων, η οποία συμμετέχει στην εξεταστική επιτροπή PEGA του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και η οποία επισημαίνει ότι η Ελλάδα χρησιμοποιεί την ίδια στρατηγική με την Πολωνία, την Ουγγαρία και την Ισπανία, προσπαθώντας να κρύψει το θέμα κάτω από το χαλί, προβάλλοντας τον ισχυρισμό της εθνικής ασφάλειας. «Αυτό για μένα είναι εντελώς απαράδεκτο γιατί η δημοκρατία και το κράτος δικαίου διακυβεύονται», είπε χαρακτηριστικά.

Η Μπρίκμοντ χαρακτήρισε «αδύναμη» την απάντηση της Επιτροπής και είπε ότι ως θεματοφύλακας των Συνθηκών, έχει την υποχρέωση να διασφαλίσει ότι γίνονται σεβαστές οι αξίες της ΕΕ και η ασφάλεια των πολιτών.

Στο ίδιο μήκος κύματος ο Τζόρντι Σολέ, Ισπανός ευρωβουλευτής των Πρασίνων, πρόσθεσε ότι τα σκάνδαλα κατασκοπείας δεν ήταν μόνο θέμα εθνικής ασφάλειας αλλά θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Στο ρεπορτάζ αναφέρεται η αντίδραση της ευρωβουλευτή Σόφι ιν’τ Βελντ, η οποία με ανάρτησή της επεσήμανε ότι το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων είναι αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής ‘Ένωσης. Για αυτό και το ερευνά το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και το PEGA της Ευρωβουλής. Καθώς παραβιάζεται η ευρωπαϊκή νομοθεσία, ενώ στο στόχαστρό των παρακολουθήσεων βρίσκονται ευρωβουλευτές και ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Οι κυβερνήσεις είναι μέρος του Συμβουλίου της Ευρώπης».

Σχολιάζοντας το νέο άρθρο από το ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης και αντιπρόεδρος του ΕΚ επεσήμανε ότι:

«Νέο άρθρο του Politico για το σκάνδαλο των #υποκλοπων στην Ελλάδα. Μετά την χθεσινή ερώτηση μου στην Κομισιόν και άλλοι Ευρωβουλευτές επικρίνουν, ως «αδύναμη» την ως τώρα αντίδραση της Κομισιόν. Απαιτούμε άμεση, ενεργότερη Ευρωπαϊκή αντίδραση και κανόνες!».

Το Politico στο άρθρο του επανέρχεται στο θέμα της απάντησης του μόνιμου αντιπροσώπου της Ελλάδας στις Βρυξέλλες αναφέροντας ότι επέπληξε την Επιτροπή χαρακτηρίζοντάς την πολύ εύπιστη σχετικά με δημοσιεύματα του Τύπου για ένα θέμα εθνικής ασφάλειας, λέγοντας ότι οι Βρυξέλλες θα πρέπει να απέχουν από το να υιοθετήσουν βιαστικά και επί λέξει» ρεπορτάζ από μέσα «που δεν διακρίνονται πάντα για ακρίβεια και αντικειμενικότητα».

Νέο άρθρο του Politico για το σκάνδαλο των #υποκλοπων στην Ελλάδα. Μετά την χθεσινή ερώτηση μου στην Κομισιόν και άλλοι Ευρωβουλευτές επικρίνουν, ως «αδύναμη» την ως τώρα αντίδραση της Κομισιόν. Απαιτούμε άμεση, ενεργότερη Ευρωπαϊκή αντίδραση και κανόνες! https://t.co/XBppVj8rFF

— Dim. Papadimoulis (@papadimoulis) August 30, 2022

• Πληθαίνουν οι φωνές διαμαρτυρίας που ζητούν προστασία των Βυζαντινών αρχαιοτήτων της Βενιζέλου: «Η διαδικασία αποσυναρμολόγησης θα θέσει σε κίνδυνο τις αρχαιότητες καταστρέφοντας την ακεραιότητα και αυθεντικότητά τους. Αποσυναρμολόγηση μιας τόσο μεγάλης και περίπλοκης κατασκευής δεν έχει ποτέ επιχειρηθεί στο παρελθόν».

• «Η ελληνική κυβέρνηση δεν ενημέρωσε ποτέ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η οποία συγχρηματοδοτεί αυτό το έργο, για την ανακάλυψη, απομάκρυνση, καταστροφή της ακεραιότητας και πιθανή ζημιά αυτού του αστικού συμπλέγματος».

• 30 Ευρωβουλευτές της Αριστεράς, των Πρασίνων και των Σοσιαλιστών συνυπογράφουν την επείγουσα επιστολή προς την Πρόεδρο της Κομισιόν Φον Ντερ Λάιεν, τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, Βέρνερ Χόγιερ, και τον Έλληνα Πρωθυπουργό Κυρ. Μητσοτάκη, για την ανάγκη προστασίας των βυζαντινών αρχαιοτήτων του σταθμού Βενιζέλου στην Θεσσαλονίκη.

Αυξάνονται διαρκώς οι φωνές των διεθνών φορέων και προσωπικοτήτων που ζητούν να μην υλοποιηθεί η χωρίς προηγούμενο ενέργεια διαμελισμού και μεταφοράς των βυζαντινών αρχαιοτήτων του Σταθμού Μετρό «Βενιζέλος» στη Θεσσαλονίκη, από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία σπεύδει να δημιουργήσει τετελεσμένα.

Σύμφωνα με νέα επιστολή που συντάχθηκε με πρωτοβουλία του Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Δημήτρη Παπαδημούλη, και του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Αλέξη Γεωργούλη, και συνυπογράφουν 30 Ευρωβουλευτές από 3 Πολιτικές Ομάδες, «η Europa Nostra, η ICOMOS και περισσότεροι από 200 κορυφαίοι ειδικοί έχουν προειδοποιήσει ότι αυτή η διαδικασία θα θέσει σε κίνδυνο τις αρχαιότητες και θα καταστρέψει την ακεραιότητα και την αυθεντικότητά τους (βασικές αρχές της Σύμβασης της UNESCO του 1972)».

Έχουν προηγηθεί:

• Ανοικτή Επιστολή Διεθνών Προσωπικοτήτων, Ελλήνων της διασποράς, φιλελλήνων και μελετητών του αρχαίου και βυζαντινού πολιτισμού προς τον Πρωθυπουργό,
• Κατεπείγουσα ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή από την Ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία για την απόσπαση των αρχαίων,
• Επιστολές του επικεφαλής της Ευρωομάδας και Αντιπρόεδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Δημήτρη Παπαδημούλη προς τον Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, Νταβίντ Σασόλι, την Πρόεδρο της Κομισιόν Φον Ντερ Λάιεν, τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, Βέρνερ Χόγιερ, και όλους τους επικεφαλής των πολιτικών ομάδων στο Ευρωκοινοβούλιο,
• Διεθνής παρέμβαση του Συμβουλίου του Πανευρωπαϊκού Οργανισμού για την Παγκόσμια Κληρονομιά Εuropa Νostra,
• Ανακοίνωση από το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών (International Council of Monuments and Sites – ICOMOS ), προκειμένου να διατηρηθούν κατά χώρα τα αρχαία στο Μετρό Θεσσαλονίκης,
• Επιστολή της ΕΛΛΕΤ προς τον πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, με κοινοποίηση την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων,
• Ανακοινώσεις από τον Ενιαίο Σύλλογο Υπαλλήλων ΥΠΠΟ,
• Δημοσκόπηση της ΝGI στην εφημερίδα «Μακεδονία της Κυριακής» (18.7.2021), σύμφωνα με την οποία 62% των πολιτών ζητούν να παραμείνουν τα αρχαία in situ στον σταθμό Βενιζέλου,
• Eπιστολές από προσωπικότητες του διεθνούς ακαδημαϊκού χώρου, από τον Σύλλογο Έκτακτων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) – ο οποίος μάλιστα αποφάσισε να μη συμμετάσχει κανένα μέλος του στον τεμαχισμό και την καταστροφή του μοναδικού αυτού μνημειακού συνόλου και τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων,
• Διεθνή δημοσιεύματα (Le Figaro, Archaeology mag, eKathimerini, Society for the Promotion of Byzantine Studies, καταδικαστική ψηφοφορία για τη μεταφορά του μνημείου από το Oxford University Byzantine Society)
• η Διεθνής Ένωσης Βυζαντινών Σπουδών και η Επιτροπή για την Βυζαντινή Αρχαιολογία
• Ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με τίτλο «Έγκλημα στο Σταθμό Βενιζέλου»,
• Κινητοποιήσεις της Κίνησης Πολιτών Θεσσαλονίκης για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς,
• ενώ επίκειται και νέος κύκλος δικαστικών κινήσεων από τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων και άλλους φορείς.

Η νέα επιστολή που δόθηκε στη δημοσιότητα και συνυπογράφουν 30 Ευρωβουλευτές, κάνει «έκκληση να υπάρξει προστασία των εξαιρετικά σημαντικών αρχαιολογικών ευρημάτων» στον υπό κατασκευή σταθμό του μετρό Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη, και εκφράζει την ανησυχία των υπογραφόντων «για το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν ενημέρωσε ποτέ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η οποία συγχρηματοδοτεί αυτό το έργο, για την ανακάλυψη αυτού του μοναδικού αρχαιολογικού θησαυρού, για το πώς τα ευρήματα θα επηρεάσουν τις προθεσμίες και για τον αντίκτυπο που θα έχει η κατασκευή του σταθμού του μετρό στην κοινή ευρωπαϊκή πολιτιστική μας κληρονομιά».

Επισυνάπτεται η πλήρης επιστολή στα αγγλικά και ακολουθεί μεταφρασμένη στα ελληνικά:

Προς:

Κα Ursula Von der Leyen
Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Κο Κυριάκο Μητσοτάκη
Πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας

Κο Wener Hoyer
Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων

22 Ιουλίου 2021

Θέμα: Επείγουσα ανάγκη προστασίας εξαιρετικά σημαντικών αρχαιολογικών ευρημάτων στον υπό κατασκευή σταθμό του μετρό «Βενιζέλου» στη Θεσσαλονίκη

Αγαπητή Πρόεδρε της Ευρωπαϊκή Επιτροπής,

Αγαπητέ Πρωθυπουργέ,

Αγαπητέ Πρόεδρε της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων,

Κατά την κατασκευή του σταθμού «Βενιζέλου» της γραμμής του μετρό της Θεσσαλονίκης το 2012, πραγματοποιήθηκε μια αρχαιολογική ανακάλυψη μεγάλης σημασίας για την κοινή μας Ευρωπαϊκή πολιτιστική κληρονομιά.
Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν σχεδόν ακέραιο τον κεντρικό δρόμο της ύστερης ρωμαϊκής/πρώιμης βυζαντινής Θεσσαλονίκης (4ος-9ος αιώνας). Σε αυτήν την περίοδο, η Θεσσαλονίκη ήταν μια πολυπολιτισμική πόλη, στο σταυροδρόμι της Ανατολής και της Δύσης. Υπήρξε για μικρό χρονικό διάστημα μία από τις πρωτεύουσες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που ένωνε ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης, ήταν η δεύτερη πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, και για αιώνες η πιο σημαντική πόλη των Βαλκανίων.

Η περιοχή εκσκαφής 1.500 τετραγωνικών μέτρων περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, έναν δρόμο μήκους 77 μέτρων με μαρμάρινες πλάκες (Decumanus Maximus, τον κεντρικό δρόμο της πόλης τότε), το σταυροδρόμι του με κάθετο δρόμο (Cardo), ένα τετράπυλο στο σημείο συνάντησης των δρόμων, μια μνημειακή πύλη των οποίων οι πυλώνες έχουν ύψος που φτάνει στα 2,30 μέτρα, μια δημόσια πλατεία και υπολείμματα κτιρίων των διάφορων οικονομικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων εμπορικών καταστημάτων και εργαστηρίων χρυσοχοΐας. Αυτό είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα από εκείνες περιόδους οπουδήποτε στον κόσμο. Η σημασία αυτών των ευρημάτων είναι τόσο σπουδαία η πόλη της Θεσσαλονίκης να μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια κύρια τοποθεσία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO (η μεγαλύτερη και καλύτερα διατηρημένη Ύστερη Αρχαία και Βυζαντινή πόλη οπουδήποτε στον κόσμο). Ακόμη 15 μνημεία της ύστερης αρχαίας και βυζαντινής εποχής στη Θεσσαλονίκη έχουν ήδη ανακηρυχθεί Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Παρά τη μεγάλη σημασία αυτού του μνημειακού θησαυρού και παρά το γεγονός ότι ένα σχέδιο κατασκευής του σταθμού με τις αρχαιότητες in situ εγκρίθηκε το 2017, η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει να τον διαλύσει σε κομμάτια, να τα μεταφέρει προσωρινά σε αποθήκη εκτός της πόλης και να τα επανατοποθετήσει, μετά την κατασκευή του σταθμού, υποστηρίζοντας ότι αυτή η διαδικασία θα επισπεύσει την ολοκλήρωση της γραμμής του μετρό. Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο αποφάσισε στις αρχές Μαΐου 2021 με την ελάχιστη δυνατή πλειοψηφία (13 ψήφοι έναντι 12) ότι η αφαίρεσή τους δεν παραβιάζει τον ελληνικό νόμο. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι η προθεσμία χρηματοδότησης της ΕΕ για την ολοκλήρωση και τη λειτουργία όλων των κατασκευαστικών λειτουργιών του μετρό είναι το τέλος του 2023, η οποία όμως δεν είναι ακριβής, καθώς όπως ορίζουν οι κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ, για το κλείσιμο του 2014-2020, είναι ο Φεβρουάριος του 2025.

Η Europa Nostra, η ICOMOS και περισσότεροι από 200 κορυφαίοι ειδικοί έχουν προειδοποιήσει ότι αυτή η διαδικασία θα θέσει σε κίνδυνο τις αρχαιότητες και θα καταστρέψει την ακεραιότητα και την αυθεντικότητά τους (βασικές αρχές της Σύμβασης της UNESCO του 1972). Η αποσυναρμολόγηση μιας τόσο μεγάλης και περίπλοκης κατασκευής δεν έχει ποτέ επιχειρηθεί στο παρελθόν. Το σχέδιο απομάκρυνσης, που εγκρίθηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, του οποίου τα μέλη διορίζονται από την ελληνική κυβέρνηση, αναφέρει μόνο την αποσυναρμολόγηση και την απομάκρυνση των ευρημάτων, όχι πώς θα επιστραφούν, πόσο θα κοστίσει και πόσο καιρό θα διαρκέσει η διαδικασία. Επιπλέον, σε περίπτωση απομάκρυνσης, πρέπει να πραγματοποιηθεί νέα ανασκαφή, διότι κάτω από το επίπεδο του ευρήματος εκτιμάται πως υπάρχουν ακόμη 3 μέτρα αρχαιολογικών ευρημάτων περίπου 700 χρόνων. Η αποσυναρμολόγηση και η απομάκρυνση των αρχαιοτήτων – εάν γίνει σωστά – και η ακόλουθη ανασκαφή θα απαιτήσει περισσότερο από ένα χρόνο και ολόκληρη η κατασκευή δεν θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι το 2025!

Ανησυχούμε για το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν ενημέρωσε ποτέ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η οποία συγχρηματοδοτεί αυτό το έργο, για την ανακάλυψη αυτού του μοναδικού αρχαιολογικού θησαυρού, για το πώς τα ευρήματα θα επηρεάσουν τις προθεσμίες και για τον αντίκτυπο που θα έχει η κατασκευή του σταθμού του μετρό στην κοινή ευρωπαϊκή πολιτιστική μας κληρονομιά.

Επιπλέον, η απομάκρυνση, η καταστροφή της ακεραιότητας και της αυθεντικότητας και η πιθανή ζημιά αυτού του αστικού συμπλέγματος έρχεται σε αντίθεση με το όραμα του «Νέου Ευρωπαϊκού Bauhaus» που στοχεύει να αποτελέσει γέφυρα μεταξύ επιστήμης/τεχνολογίας και τέχνης/πολιτισμού και να «κινητοποιήσει σχεδιαστές, αρχιτέκτονες, μηχανικούς, επιστήμονες, μαθητές και δημιουργικά πνεύματα σε διάφορους κλάδους για να φανταστούν τη βιωσιμότητα της ζωής στην Ευρώπη και πέραν αυτής»

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ελληνική κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων πρέπει να δουν αυτόν τον σταθμό του μετρό ως μια πρόκληση για την πραγματοποίηση του επιθυμητού συνδυασμού τεχνολογίας (κατασκευή μιας σύγχρονης γραμμής μετρό) και πολιτισμού (διατήρηση της κοινής Ευρωπαϊκής πολιτιστικής μας κληρονομιάς).

Με εκτίμηση,

Οι υπογράφοντες Ευρωβουλευτές

Δημήτρης Παπαδημούλης (The Left)
Αλέξης Γεωργούλης (The Left)
Κωνσταντίνος Αρβανίτης (The Left)
Πέτρος Κόκκαλης (The Left)
Στέλιος Κούλογλου (The Left)
Έλενα Κουντουρά (The Left)
Brando BENIFEI (S&D)
Gabriele BISCHOFF (S&D)
Malin BJÖRK (The Left)
Damian BOESELAGER (Greens/EFA)
Leila CHAIBI (The Left)
Γιώργος Γεωργίου (The Left)
José GUSMÃO (The Left)
Hannes HEIDE (S&D)
Niyazi KIZILYÜREK (The Left)
Chris MACMANUS (The Left)
Marisa MATIAS (The Left)
Emmanuel MAUREL (The Left)
Κώστας Μαυρίδης (S&D)
Martina MICHELS (The Left)
Manu PINEDA (The Left)
Sira REGO (The Left)
Maria Eugenia RODRÍGUEZ PALOP (The Left)
Domènec RUIZ DEVESA (S&D)
Martin SCHIRDEWAN (The Left)
Helmut SCHOLZ (The Left)
Massimiliano SMERIGLIO (S&D)
Ernest URTASUN (Greens/EFA)
Idoia VILLANUEVA RUIZ (The Left)
Salima YENBOU (Greens/EFA)

Κοινή Δήλωση από 253 Βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Ευρωπαϊκών Εθνικών Κοινοβουλίων

«Οι κοινωνίες μας έχουν ήδη πληρώσει τεράστιο ανθρώπινο και οικονομικό τίμημα στην πανδημία, το οποίο αυξάνεται μέρα τη μέρα. Οι ηγέτες της ΕΕ θα πρέπει να επανεξετάσουν επειγόντως τη θέση τους. Είναι προς το συμφέρον όλων να συνεργαστούμε για να διασφαλίσουμε ότι ο εκτεταμένος εμβολιασμός θα πραγματοποιηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο το συντομότερο δυνατό»
Υπό τη δυσμενή υγειονομική κατάσταση που διαμορφώνεται παγκοσμίως με τις μεταλλάξεις του ιού Covid-19, αρχίζει να ασκείται εντονότερη πίεση προς την ηγεσία της ΕΕ, προκειμένου να υπάρξει προσωρινή άρση των δικαιωμάτων των εμβολίων (TRIPS), ώστε να μπορούν να παραχθούν άμεσα και σε ικανές ποσότητες και από άλλους, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το παγκόσμιο πανδημικό κύμα.

Εκλεγμένοι εκπρόσωποι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των Εθνικών Κοινοβουλίων κρατών μελών της ΕΕ, συνυπογράφουν κοινή δήλωση, ενώνοντας τη φωνή τους πριν από τη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 25 Μαρτίου και την άτυπη σύνοδο του Συμβουλίου TRIPS, την προηγούμενη μέρα.
Η έκκλησή τους έχει λάβει ήδη έναν σημαντικό αριθμό 253 υπογραφών από Ευρωβουλευτές και βουλευτές των Εθνικών Κοινοβουλίων, και από όλες τις πολιτικές ομάδες (Αριστερά, Πράσινοι, Σοσιαλιστές, Renew Europe) μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, μεταξύ των οποίων οι Δημήτρης Παπαδημούλης, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Ούντο Μπούλμαν, πρώην πρόεδρος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, Μανόν Ομπρί και Μάρτιν Σίρντεβαν, Συμπρόεδροι της Ευρωομάδας της Αριστεράς κ.ά.

Ο αριθμός των υπογραφών συνεχίζει να αυξάνεται καθώς η συνυπογραφή του αιτήματος παραμένει ανοιχτή για περαιτέρω υπογραφές μέσω αυτού του συνδέσμου ßLink, ενθαρρύνoντας περισσότερους Ευρωβουλευτές και μέλη των Εθνικών Κοινοβουλίων στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να υπογράψουν το αίτημα.

Η πρωτοβουλία αυτή, έρχεται σε συνέχεια αντίστοιχων ενεργειών και πρωτοβουλιών που έχουν πραγματοποιηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο το προηγούμενο χρονικό διάστημα:

Η υπερψήφιση τροπολογίας των Δημήτρη Παπαδημούλη και Κώστα Αρβανίτη για την αντιμετώπιση των εμβολίων COVID-19 ως δημόσιων αγαθών <-LINK, με στήριξη από τις προοδευτικές δυνάμεις του Ευρωκοινοβουλίου – πλήν της ευρωομάδας της ΝΔ που σύσσωμη αρνήθηκε να υπερψηφίσει επιλέγοντας Αποχή.
Η Επιστολή με αίτημα την παγκόσμια πρόσβαση στα εμβόλια για τον COVID-19 και την άρση των κανόνων για τις πατέντες, που απέστειλαν 115 ευρωβουλευτές από όλο το πολιτικό φάσμα <-LINK, προς την Πρόεδρο της Κομισιόν, Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ και την οποία συνυπέγραφαν, μεταξύ άλλων, οι: Δημήτρης Παπαδημούλης, Ούντο Μπούλμαν, Φιλίπ Λάμπερτς, Μανόν Ομπρί, Πέτρος Κόκκαλης κ.ά. Εντύπωση προκαλεί πως και σε αυτή την περίπτωση, κανείς από τους ευρωβουλευτές της ΝΔ δεν συνυπέγραψε την επιστολή.

Ακολουθεί η Κοινή Δήλωση των Βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Ευρωπαϊκών Εθνικών Κοινοβουλίων:

Τα κοινοβούλια παροτρύνουν την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να υποστηρίξουν την άρση των πατεντών στα εμβόλια

Τα νέα στελέχη μετάλλαξης του COVID-19 αποδεικνύουν ότι δεν θα νικήσουμε τον ιό έως ότου τον νικήσουμε παντού. Βρισκόμαστε ακόμη στα μισά μιας από τις σοβαρότερες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης στον τομέα της δημόσιας υγείας στον κόσμο, στην πρόσφατη ιστορία.

Πάνω από 2,6 εκατομμύρια ζωές έχουν ήδη χαθεί παγκοσμίως. Η παγκόσμια οικονομία θα απολέσει τρισεκατομμύρια δολάρια εάν το ποσοστό εμβολιασμού δεν αυξηθεί γρήγορα παγκοσμίως. Τα εθνικά συστήματα υγειονομικής περίθαλψης βρίσκονται ήδη ή υπερβαίνουν τα όριά τους, ολόκληρες οικονομίες έχουν καταρρακωθεί και ο τρόπος ζωής εκατομμυρίων διακυβεύεται.

Ένα χρόνο μετά την υιοθέτηση των πρώτων μέτρων καραντίνας στην Ευρώπη, είναι σαφές ότι πρέπει να αυξήσουμε επειγόντως την παραγωγή και τη διαθεσιμότητα των εμβολίων, δοκιμών, φαρμάκων και προστατευτικών υλικών κατά του covid-19, και αυτό απαιτεί ευρύτερη κοινή χρήση των ιδιόκτητων τεχνολογίας και τεχνογνωσίας, δεδομένων και πόρων, ειδικά για τις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Συντασσόμαστε με τον Γενικό Διευθυντή της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ), πάνω από 100 εθνικές κυβερνήσεις, εκατοντάδες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και συνδικαλιστικές οργανώσεις, για να παροτρύνουμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη της ΕΕ να συζητήσουν στα υψηλότερα επίπεδα και να υποστηρίξουν την προσωρινή παραίτηση από ορισμένες υποχρεώσεις βάσει της Συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, που σχετίζονται με το εμπόριο (TRIPS). Η παραίτηση αυτή, που προτείνεται από τη Νότια Αφρική και την Ινδία, θα διευκολύνει την κοινή χρήση όλων των πνευματικών δικαιωμάτων και τεχνογνωσίας. Θα άρει τα μονοπώλια, θα αναιρέσει κάθε νομική αβεβαιότητα και θα παρέχει την ελευθερία κινήσεων ώστε η συνεργασία να αυξήσει και να επιταχύνει τη διαθεσιμότητα, την προσβασιμότητα και την προσιτή τιμή εμβολίων, δοκιμών και θεραπειών COVID-19 παγκοσμίως.

Οι κοινωνίες μας έχουν ήδη πληρώσει τεράστιο ανθρώπινο και οικονομικό τίμημα στην πανδημία, το οποίο αυξάνεται μέρα τη μέρα. Μεγάλα ποσά δημόσιου χρήματος βρίσκονται πίσω από την καινοτομία της τεχνολογίας για προϊόντα υγείας COVID-19. Είναι προς το συμφέρον όλων να συνεργαστούμε για να διασφαλίσουμε ότι ο εκτεταμένος εμβολιασμός θα πραγματοποιηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο το συντομότερο δυνατό και θα αρθούν όλα τα εμπόδια. Οι ηγέτες της ΕΕ θα πρέπει να επανεξετάσουν επειγόντως τη θέση τους και να υποστηρίξουν την πρόταση TRIPS για την προστασία των δικαιωμάτων των ανθρώπων μας στη ζωή, την υγεία και την αξιοπρεπή διαβίωση.

Οι υπογράφοντες:

1. Alviina Alametsä, European Parliament
2. François Alfonsi, European Parliament
3. Ulla Andersson, Riksdag, Sweden
4. Rasmus Andresen, European Parliament
5. Luisa Angrisani, Senato della Repubblica, Italy
6. Maria Arena, European Parliament
7. Manon Aubry, European Parliament
8. Margrete Auken, European Parliament
9. Clémentine Autain, Assemblée nationale, France
10. Joël Aviragnet, Assemblée nationale, France
11. Heike Baehrens, Bundestag, Germany
12. Delphine Bagarry, Assemblée nationale, France
13. Joan Baldoví Roda, Congreso de los Diputados, Spain
14. Pernando Barrena Arza, European Parliament
15. Simone Barrientos, Bundestag, Germany
16. Montserrat Bassa i Coll, Congreso de los Diputados, Spain
17. Petra Bayr, Nationalrat, Austria
18. Tiziana Beghin, European Parliament
19. Guy Benarroche, Sénat, France
20. Esther Benbassa, Sénat, France
21. Brando Benifei, European Parliament
22. Marina Berlinghieri, Camera dei deputati, Italy
23. Ugo Bernalicis, Assemblée nationale, France24. Paola Binetti, Senato della Repubblica, Italy
24. Matthias W. Birkwald, Bundestag, Germany
25. Benoît Biteau, European Parliament
26. Malin Björk, European Parliament
27. Laura Boldrini, Camera dei deputati, Italy
28. Manuel Bompard, European Parliament
29. Enza Bruno Bossio, Camera dei deputati, Italy
30. Marc Botenga, European Parliament
31. John Brady, Dáil Éireann, Ireland
32. Michel Brandt, Bundestag, Germany
33. Patrick Breyer, European Parliament
34. Milan Brglez, European Parliament
35. Saskia Bricmont, European Parliament
36. Alain Bruneel, Assemblée nationale, France
37. Maurizio Buccarella, Senato della Repubblica, Italy
38. Udo Bullmann, European Parliament
39. Reinhard Bütikofer, European Parliament
40. Damien Carême, European Parliament
41. Matt Carthy, Dáil Éireann, Ireland
42. Maria Carvalho Dantas, Congreso de los Diputados, Spain
43. Fabio Massimo Castaldo, European Parliament
44. Anna Cavazzini, European Parliament
45. Andrea Cecconi, Camera dei deputati, Italy
46. Susanna Cenni, Camera dei deputati, Italy
47. Sara Cerdas, European Parliament
48. Leïla Chaibi, European Parliament
49. Lucia Ciampi, Camera dei deputati, Italy
50. Tudor Ciuhodaru, European Parliament
51. Laurence Cohen, Sénat, France
52. Antoni Comín i Oliveres, European Parliament
53. Federico Conte, Camera dei deputati, Italy
54. David Cormand, European Parliament
55. Gerard P Craughwell, Seanad Éireann, Ireland
56. Francesco Critelli, Camera dei deputati, Italy
57. David Cullinane, Dáil Éireann, Ireland
58. Rosa D’Amato, European Parliament
59. Clare Daly, European Parliament
60. Ronan Dantec, Sénat, France
61. Saverio De Bonis, Senato della Repubblica, Italy
62. Vito De Filippo, Camera dei deputati, Italy
63. Piero De Luca, Camera dei deputati, Italy
64. Monique de Marco, Sénat, France
65. Andrea De Maria, Camera dei deputati, Italy
66. Loredana De Petris, Senato della Repubblica, Italy68. Pierre Dharréville, Assemblée nationale, France
67. Dr. Diether Dehm, Bundestag, Germany
68. Gwendoline Delbos-Corfield, European Parliament
69. Lorena Delgado Varas, Riksdag, Sweden
70. Karima Delli, European Parliament
71. Özlem Alev Demirel, European Parliament
72. Jordi Martí Deulofeu, Senado de España, Spain
73. Gilbert-Luc Devinaz, Sénat, France
74. Luigi Di Marzio, Senato della Repubblica, Italy
75. Bas Eickhout, European Parliament
76. Guglielmo Epifani, Camera dei deputati, Italy
77. Vasco Errani, Senato della Repubblica, Italy
78. Iñigo Errejón Galván, Congreso de los Diputados, Spain
79. Adelina Escandell Grases, Senado de España, Spain
80. Eleonora Evi, European Parliament
81. Stefano Fassina, Camera dei deputati, Italy
82. Elena Fattori, Senato della Repubblica, Italy
83. Olivier Faure, Assemblée nationale, France
84. Jacques Fernique, Sénat, France
85. Emanuele Fiano, Camera dei deputati, Italy
86. Caroline Fiat, Assemblée nationale, France
87. Lorenzo Fioramonti, Camera dei deputati, Italy
88. Nicola Fratoianni, Camera dei deputati, Italy
89. Mario Furore, European Parliament
90. Alessandro Fusacchia, Camera dei deputati, Italy
91. Sylvia Gabelmann, Bundestag, Germany
92. Lina Gálvez Muñoz, European Parliament
93. Gary Gannon, Dáil Éireann, Ireland
94. Giorgos Georgiou, European Parliament
95. Sven Giegold, European Parliament
96. Raphaël Glucksmann, European Parliament
97. Nicole Gohlke, Bundestag, Germany
98. Guillaume Gontard, Sénat, France
99. Mónica Silvana González, European Parliament
100. Bianca Laura Granato, Senato della Repubblica, Italy
101. Claude Gruffat, European Parliament
102. Elisabetta Gualmini, European Parliament
103. Sylvie Guillaume, European Parliament
104. Hanna Gunnarsson, Riksdag, Sweden
105. José Gusmão, European Parliament
106. Gregor Gysi, Bundestag, Germany
107. David Habib, Assemblée nationale, France
108. Heike Hänsel, Bundestag, Germany
109. Seán Haughey, Dáil Éireann, Ireland
110. Hannes Heide, European Parliament
111. Matthias Höhn, Bundestag, Germany
112. Christina Höj Larsen, Riksdagen, Sweden
113. Jens Holm, Riksdag, Sweden
114. Neasa Hourigan, Dáil Éireann, Ireland
115. Andrej Hunko, Bundestag, Germany
116. Peder Hvelplund, Folketinget, Denmark
117. Antonella Incerti, Camera dei deputati, Italy
118. Yannick Jadot, European Parliament
119. Lotta Johnsson Fornarve, Riksdag, Sweden
120. Momodou Malcolm Jallow, Riksdag, Sweden
121. Ulla Jelpke, Bundestag, Germany
122. Régis Juanico, Assemblée nationale, France
123. Christian Juhl, Folketinget, Denmark
124. Patrick Kanner, Sénat, France
125. Kerstin Kassner, Bundestag, Germany
126. Uwe Kekeritz, Bundestag, Germany
127. Éric Kerrouche, Sénat, France
128. Dr. Achim Kessler, Bundestag, Germany
129. Kateřina Konečná, European Parliament
130. Bastien Lachaud, Assemblée nationale, France
131. Francesco Laforgia, Senato della Repubblica, Italy
132. Jean-Christophe Lagrade, Assemblée nationale, France
133. Aurore Lalucq, European Parliament
134. François-Michel Lambert, Assemblée nationale, France
135. Elio Lannutti, Senato della Repubblica, Italy
136. Katrin Langensiepen, European Parliament
137. Pierre Larrouturou, European Parliament
138. Birger Lahti, Riksdag, Sweden
139. Pierre Laurent, Sénat, France
140. Maria Manuel Leitão Marques, European Parliament
141. Marie-Noelle Lienemann, Sénat, France
142. Antonio Lombardo, Camera dei deputati, Italy
143. Juantxo López de Uralde, Congreso de los Diputados, Spain
144. Chris MacManus, European Parliament
145. Alessandra Maiorino, Senato della Repubblica, Italy
146. Pierfrancesco Majorino, European Parliament
147. Erik Marquardt, European Parliament
148. Vincent P. Martin, Seanad Éireann, Ireland
149. Catarina Martins, Assembleia da República, Portugal
150. Marisa Matias, European Parliament
151. Hilde Mattheis, Bundestag, Germany
152. Sara Matthieu, European Parliament
153. Emmanuel Maurel, European Parliament
154. Nora Mebarek, European Parliament
155. Rosa Medel, Congreso de los Diputados, Spain
156. Jean-Luc Mélenchon, Assemblée nationale, France
157. Tilly Metz, European Parliament
158. Silvia Modig, European Parliament
159. Claudia Moll, Bundestag, Germany
160. Rossella Muroni, Camera dei deputati, Italy
161. Paul Murphy, Dáil Éireann, Ireland
162. Sébastien Nadot, Assemblée nationale, France
163. Pietro Navarrs, Camera dei deputati, Italy
164. Ville Niinistö, European Parliament
165. Michele Nitti, Camera dei deputati, Italy
166. Thomas Nord, Bundestag, Germany
167. Gudrun Nordborg, Riksdag, Sweden
168. Rasmus Nordqvist, Folketinget, Denmark
169. Paola Nugnes, Senato della Repubblica, Italy
170. Cian O’Callaghan, Dáil Éireann, Ireland
171. Marc Ó Cathasaigh, Dáil Éireann, Ireland
172. Grace O’Sullivan, European Parliament
173. Danièle Obono, Assemblée nationale, France
174. Fabrizio Ortis, Senato della Repubblica, Italy
175. Erasmo Palazzotto Camera dei deputati, Italy
176. Mathilde Panot, Assemblée nationale, France
177. Dimitrios Papadimoulis, European Parliament
178. Jutta Paulus, European Parliament
179. Piernicola Pedicini, European Parliament
180. Mauri Pekkarinen, European Parliament
181. Gianluca Perilli, Senato della Repubblica, Italy
182. Manu Pineda, European Parliament
183. Isabel Cristina Rua Pires, Assembleia da República, Portugal
184. Gerardo Pisarello Prados, Congreso de los Diputados, Spain
185. Raymonde Poncet, Sénat, France
186. Yasmine Posio, Riksdag, Sweden
187. Emilienne Poumirol, Sénat, France
188. Loïc Prud’homme, Assemblée nationale, France
189. Adrien Quatennens, Assemblée nationale, France
190. Sascha Raabe, Bundestag, Germany
191. Karin Rågsjö, Riksdag, Sweden
192. Evelyn Regner, European Parliament
193. Sira Rego, European Parliament
194. Diana Riba i Giner, European Parliament
195. Bernd Riexinger, Bundestag, Germany
196. Michèle Rivasi, European Parliament
197. Luca Rizzo Nervo, Camera dei deputati, Italy
198. María Eugenia Rodríguez Palop, European Parliament
199. Caroline Roose, European Parliament
200. Marta Rosique i Saltor, Congreso de los Diputados, Spain
201. Andrea Rossi, Camera dei deputati, Italy
202. Sabine Rubin, Assemblée nationale, France
203. Josep Rufà i Gràcia, Senado de España, Spain
204. Alessandro Ruotolo, Senato della Repubblica, Italy
205. Inés Sabanés Nadal, Congreso de los Diputados, Spain
206. Daniel Salmon, Sénat, France
207. Isabelle Santiago, Assemblée nationale, France
208. Doriana Sarli, Camera dei deputati, Italy
209. Mounir Satouri, European Parliament
210. Hervé Saulignac, Assemblée nationale, France
211. Dr. Nina Scheer, Bundestag, Germany
212. Andreas Schieder, European Parliament
213. Martin Schirdewan, European Parliament
214. Eva-Maria Schreiber, Bundestag, Germany
215. Elin Segerlind, Riksdag, Sweden
216. Debora Serracchiani, Camera dei deputati, Italy
217. Paolo Siani, Camera dei deputati, Italy
218. Massimiliano Smeriglio, European Parliament
219. Pedro Filipe Soares, Assembleia da República, Portugal
220. Jordi Solé, European Parliament
221. Serse Soverini, Camera dei deputati, Italy
222. Tineke Strik, European Parliament
223. Håkan Svenneling, Riksdag, Sweden
224. Ilona Szatmari Waldau, Riksdag, Sweden
225. Dr. Kirsten Tackmann, Bundestag, Germany
226. Sophie Taillé-Polian, Sénat, France
227. Paola Taverna, Senato della Repubblica, Italy
228. Patrizia Toia, European Parliament
229. Raffaele Topo,Camera dei deputati, Italy
230. Marie Toussaint, European Parliament
231. Cécile Untermaier, Assemblée nationale, France
232. Miguel Urbán Crespo, European Parliament
233. Ernest Urtasun, European Parliament
234. Boris Vallaud, Assemblée nationale, France
235. Dr. Monika Vana, European Parliament
236. Kim van Sparrentak, European Parliament
237. Marie-Claude Varaillas, Sénat, France
238. Walter Verini, Camera dei deputati, Italy
239. Michèle Victory, Assemblée nationale, France
240. Idoia Villanueva Ruiz, European Parliament
241. Nikolaj Villumsen, European Parliament
242. Antonio Viscomi, Camera dei deputati, Italy
243. Kathrin Vogler, Bundestag, Germany
244. Bettina Vollath, European Parliament
245. Andreas Wagner, Bundestag, Germany
246. Thomas Waitz, European Parliament
247. Mick Wallace, European Parliament
248. Jessica Wetterling, Riksdag, Sweden
249. Sarah Wiener, European Parliament
250. Tiemo Wölken, European Parliament
251. Salima Yenbou, European Parliament